W poprzednich odcinkach...
- Anson Wix. - Pełnomocnik pozwów zbiorowych.
Zabił Kline'a i wrobił Hodgesa.
Nie możemy udowodnić, że stoi za tym spiskiem.
- Coś ci pokażę. - Co robimy?
Wix zatrudnił znajomego.
Zlecił Ruizowi zabicie emerytowanego gliny,
Wybrałeś kiepskiego zabójcę.
A teraz pomożesz nam dorwać Wixa.
Kochanie.
Błagam, nie rób tego. Proszę.
Proszę, nie!
Nie! Boże!
Nie!
Jack Zimmerman był kochającym ojcem.
I świetnym dentystą. Zmarł w zeszłym roku w więzieniu.
Jak tam trafił?
Skazano go za zbrodnię, której nie popełnił.
Bo David Hodges zdobył metamfetaminę,
i skaził nią próbkę krwi niewinnej osoby.
Może nigdy się nie dowiemy, ile razy Hodges nadużył władzy.
Zadaniem śledczego jest ustalenie prawdy,
a nie dowodzenie winy.
O winie decyduje wasza dwunastka.
Panie i panowie, po prezentacji dowodów
nie będzie wątpliwości, kto naprawdę ponosi winę.
NIENAWIDZĄ MNIE.
Co pominąłeś?
Nic. Mój adwokat spytał,
czy znam kogoś, kto pociągnie za spust.
- Wskazałem kogoś i tyle. - Zwykły morderczy spisek.
Celem był Jim Brass. Emerytowany glina.
- To sprawa Wixa. - Chciał pogrążyć moje laboratorium.
Nic o tym nie wiem.
Bo jesteś tylko pionkiem.
I wiemy, że czegoś nam nie mówisz.
Wix lubi zlecać brudną robotę,
żeby nie zabrudzić rąk.
Ale nie cofnie się przed zabójstwem, jeśli trzeba zatrzeć ślady.
Ale nie zatarł wszystkich.
Udowodnisz, że Wix nasłał zabójcę na Brassa.
Nie mogę. Chyba nawet nie rozmawialiśmy oko w oko.
Miał telefon na kartę. Może wysłał SMS-a.
- Nie pamiętam. - Spróbuj sobie przypomnieć,
bo cię sfilmowaliśmy.
Nawet nie muszę udowodnić, że chodzi o handel narkotykami.
Sam kontakt z członkiem kartelu
jest złamaniem zasad zwolnienia warunkowego.
Jeśli będziesz milczeć, wrócisz za kratki.
Nie wiem, jak mogę wam pomóc.
Nie widziałem jak Wix płacił.
- Podrzucił forsę? - Na pustyni.
Wcisnął mi kilka starych setek.
Chyba wyciągnął je z materaca.
- Na pewno nie z banku. - Nie.
Raczej z porwania sprzed 25 lat.
Masz je jeszcze, Guillermo?
Mogłem poprosić o przelew.
- Ktoś ich dotykał? - Skąd! Są moje.
Trzeba je zbadać.
Odzyskam je, kiedy...
Jeśli są odciski Wixa, może fuksem unikniesz więzienia.
- Możemy zaangażować więcej osób? - Krąg może być szerszy.
- Obowiązki wzywają? - Muszę jechać do miejsce zdarzenia.
Co ci powiedzieli?
Budowlańcy mieli dokończyć drogę.
Znaleźli ciała zakopane parę miesięcy temu.
Opis centrali jest dość beznamiętny.
- To oni je znaleźli? - Widział je kilka osób.
Makabra.
- Ktoś się przebrał. - Właśnie.
Trzeba się przyjrzeć rogom i skrzydłom.
To jego szkielet. Są prawdziwe.
Zaskakująca para, nie sądzisz?
- Jak byś to nazwał? - Sztuką.
Byli niezwykli. Melanie uwielbiała ich programy.
Jasne. Jest połykaczką ognia, tak?
Nie znała Tannerów, ale mieli wielu wspólnych przyjaciół.
Ponoć to byli uroczy ludzie.
Ich show był o miłości i odkupieniu.
A kiedy nadszedł koniec, on położył się obok niej,
- zasłaniając ją przed płomieniami. - Myślisz, że zmarła pierwsza?
- Miał związane ręce, a ona nie. - To nie wszystko.
Jego oskrzela są pełne sadzy.
Wdychał dym. Spłonął żywcem w tym dole.
Wtedy Tori już nie żyła.
- Nie ma sadzy w płucach? - Nie.
- Są wypełnione krwią. - Dlaczego?
Chciałbym to wiedzieć.
Trudno ustalić przyczynę śmierci.
Mogła zginąć od strzału, noża lub ciosu tępym narzędziem.
Wykluczyłem tylko truciznę.
Toksykologia wykazała obecność kilku leków
i wysoki poziom glukozy. Nic śmiertelnego.
Co z jej obojczykiem?
Sądzę, że to ślad po zabiegu.
- Implant skrzydła. - Tak.
Pobrano fragment kości łopatki,
żeby zrobić z nich punkty mocowania.
Więc skrzydła można zdejmować i przyczepiać.
Tak, do lekkiej, aluminiowej ramy.
Może chcecie pożyczyć?
To jego rogi i jej skrzydła.
To moi rodzice.
- Jonah i Tori Tanner. - Wyrazy współczucia.
Spodziewałem się tego od kilku miesięcy.
- Odkąd zaginęli. - Mówił pan, że ma złe przeczucie.
Dlaczego?
Trudno było sobie wyobrazić szczęśliwe zakończenie.
Poznaliście ich znajomych?
Rozmawiałam z artystami z Dziwacznego Del Arte.
- Dziwaczne Del Arte to... - Pokaz dziwactw.
Mówiąc wprost.
Takie Cirque du Soleil na kwasie.
Przeszczepy kości, tatuaże.
- To część ich pracy? - Kochali to, co robili.
Ich numer nawiązywał do "Raju utraconego" Miltona.
Byli parą nadprzyrodzonych istot
z kredytem i dzieckiem, które chciało zostać księgowym.
- Łatwo nie było. - O nie.
Po raz ostatni widziano ich po sobotnim przedstawieniu.
Ich hondę znaleziono przy drodze I-215.
Żadnych śladów walki?
Ani tam, ani w domu. Sprawdziliśmy.
Ktoś wzbudzał pańskie podejrzenia?
Spośród znajomych, współpracowników?
Nie rozmawiałem z rodzicami od roku.
Nie wiem, z kim się zadawali.
Patrzcie, do czego się doprowadzili.
Max przycisnęła Guillerma tak, że aż się spocił.
- Jak go znalazła? - Facet wynajęty do zabicia Brassa
miał tatuaże członka kartelu.
Max przyjrzała się starym sprawom Wixa.
Klientom o podobnych powiązaniach.
Jeśli są na banknotach odciski Wixa, to pozamiatane.
Aminokwasy uległy degradacji. Jest tylko fragment odcisku.
Może kciuka.
To nie wystarczy.
Może Guillermo będzie zeznawać?
- Bez twardych dowodów sąd... - A DNA?
Będzie zmieszane i zdegradowane,
ale możemy zastosować metodę MVAC.
- Podsłuchiwałaś? - Ja tylko wyglądam niewinnie.
Nie niszcz moich złudzeń.
Kocham to miejsce i nie pozwolę, żeby Wix zniszczył naszą reputację.
Słyszeliśmy plotki.
Pozwólcie mi sobie pomóc.
Roztopiony wosk dentystyczny to nasycone węglowodory, parafina.
Skrzydła były z poliestru.
Już wiemy, z czego są skrzydła anioła.
- Myliłem się. - Jednak nie z czystej miłości.
Myślę, że jej zwłoki były wleczone.
To nie są zniszczenia od ognia.
Nie występowała z poszarpanymi skrzydłami.
To nie jest ani parafina, ani poliester.
Nie pochodzi z dołu na budowie.
To albo fragment skrzydła,
albo coś z miejsca zbrodni.
Panie Tyner, panie Hodges,
to prokurator generalny Michael Rhodes.
Lauren chce pana zatopić,
a ja wepchnąć do szalupy.
Czemu czekaliście z tym dwa miesiące?
Mój klient utrzymuje, że jest niewinny.
Moim klientem jest stan Nevada i trzy miliony mieszkańców.
Niech pan wyciągnie łeb z dupy.
Wrobiono mnie. Nie zrobiłem nic...
Spodziewają się państwo dziecka.
Jeśli przyzna się pan do fałszowania dowodów
wyjdzie pan na wolność,
kiedy pański syn będzie kończyć liceum.
Świetny układ. Dwanaście lat za dobre sprawowanie.
Tylko rok za każdy zarzut. Ale musi się pan wykazać.
- Czym? - Zaufaniem do systemu.
Majstrował pan przy tych sprawach,
które miały dla pana znaczenie osobiste.
Nie manipulował pan przy innych dowodach.
Ograniczymy szkody w procesie cywilnym.
Jeśli Wixowi uda się zdyskredytować laboratorium,
stan się nie wypłaci za bezprawne uwięzienia.
- Potrzeba... - Kozła ofiarnego. Pięć lat.
- Co? - To najlepsza oferta.
Proszę podpisać.
Dzięki temu mordercy i gwałciciele nie wyjdą na wolność.
- Dzieło pańskiego życia. - Muszę to przemyśleć.
- Mogę...? - Do przyszłego tygodnia.
Chyba tego nie rozważasz?
Prognozy są dość ponure. Ugoda ma sens.
W ten sposób przynajmniej wszyscy przestępcy...
Zostaną w więzieniu.
Z tobą.
Nie oczekuję, że to zrozumiesz,
ale moja żona nie siedzi obok mnie.
Emma jest tak zestresowana, że trafiła pod obserwację.
Nie będę mógł być przy narodzinach Coopera,
bo będę na procesie.
Nie chcę przegapić reszty jego życia.
Nie wiadomo, czy przegrasz.
Badamy banknoty, które zdobyła Max. Może...
Nie możesz się poddać.
Obiecaj mi.
Jeśli będą naciskać,
nie zgadzaj się bez konsultacji z nami.
- Przepraszam za spóźnienie, Mark. - Nic nie szkodzi.
- Wyglądasz fantastycznie. - Jesteś przeuroczy.
Umieram z głodu. Przekąsisz coś ze mną?
Jasne.
Jak ci minął dzień?
Spędziłem go z najnowszym raportem na temat
międzystanowego transportu lateksu. Mam kontynuować?
Bylebym mogła pałaszować.
Dostaliśmy orzeczenie i wszyscy uważają,
że sąd apelacyjny wyda wyrok na naszą korzyść.
Ale...
- O co chodzi? - Przyczyna śmierci.
Co?
Coś potwornego.
To nie jest nacięcie chirurgiczne. Przepraszam.
Muszę zadzwonić.
Co wiecie o modyfikacjach ciała?
Żadne z nas sobie ich nie zafundowało.
Ta branża się rozwija, zwłaszcza w Vegas.
Dopieszczamy pacjentów, a oni roznoszą wieści.
- Czyli zrobi pan dla nich wszystko. - Kwestie etyczne są ważne,
ale najważniejsze jest to, jak chcą być postrzegani.
- Z korzyścią dla psychiki. - Tannerowie byli zadowoleni.
To pan ich operował.
Wspaniali ludzie. Jestem zdruzgotany.
Tori była dosłownie aniołem.
Piękne, prawda?
Spodobał mi się projekt Tori, więc zamówiłem parę na wystawę.
A więc są identyczne?
- Nie widzę czerwonego winylonu. - Winylonu?
To koreański materiał syntetyczny. Ale my nie w tej sprawie.
Proszę się przygotować na nieprzyjemny widok.
Ślady na łopatce.
Myśleliśmy, że to wynik zabiegów,
ale mogą być zbyt szerokie jak na skalpel.
Bez wątpienia.
Czy przy przeszczepie kości
używa się grubszych ostrzy?
Nie, to nie tak.
Chcielibyśmy przejrzeć jej akta.
Oczywiście, proszę.
Mogę je wypożyczyć.
Modyfikacji dokonałem tylko w tych miejscach.
- A to... - Ślad narzędzia zbrodni.
Ciąłem w życiu wiele kości.
Na moje zawodowe oko to ślad po siekierze,
czy mieczu, choć brzmi to wariacko.
Wcale nie tak bardzo.
Panie i panowie,
to, co państwo zobaczą, nie jest normalne.
To, co państwo zobaczą, nie jest bezpieczne.
Zapraszam na występ Dziwacznego Del Arte!
Usiądźcie wygodnie, zapnijcie pasy i przygotujcie się
na spotkanie z fascynującymi ludźmi.
Jestem gotowy. A ty?
Niczego nie przecinam mieczami.
Zlizuję z nich ogień.
- Nie muszą być ostre jak brzytwa. - Tępe nie są.
Ale ogień osłabia metal. Gdybym je naostrzył, pękłyby.
Dbam o nie, bo dostałem je od matki.
Pański szef powiedział, że po zniknięciu Tannerów
zażądał pan zastąpienia ich w wielkim finale.
Chciałbym być gwiazdą wieczoru.
Jeśli to motyw, to wszyscy z Del Arte mieli taki sam.
Zastępowała pani Tori podczas akrobacji.
- Jak to było? - Skręciła kostkę.
- Jonah mnie poprosił. - Duży awans.
Wielki ból pleców i pach. Przez ten stelaż.
To był najdłuższy tydzień w moim życiu.
Zawsze myślałem, że połykacze mieczy używają plastikowych.
Albo że miecze się składają.
Naprawdę pan tak myślał, czy tylko chce pan,
żebym się przyznała?
Jestem pod wrażeniem, bo pani miecze były najostrzejsze
w całym Del Arte.
Krawędzie od jednego do dwóch milimetrów.
Muszą takie być. Przecinam papier, żeby...
Nieważne. Widzowie muszą poczuć zagrożenie
w gardle.
Ma pani w domu ostrza treningowe, takie trzy do czterech milimetrów?
Po co?
Jedynym tępym rekwizytem była kosa Jonaha.
- Co? - Zakrzywione ostrze Śmierci.
W finale machał nią nad głową Tori
więc nie ostrzył jej na wszelki wypadek.
W Dziwacznym Del Arte nie było kosy.
Wycofali ten numer dwa lata temu.
Zastąpili go kulą ognia.
Kosa na pewno gdzieś jest.
Wygląda na to, że Tori Tanner brała dużo leków.
Mark? Wszystko w porządku?
- Załatwiłem ci pracę. - Co?
Mój kuzyn Adam potrzebuje kogoś do laboratorium.
Ucieszył się, gdy o tobie wspomniałem.
- Chce się spotkać. - Pochlebia mi to,
ale nie chcę pracować dla serwisu genealogicznego.
Muszę kończyć. Pogadamy później.
Czy mogłabyś ustalić, czy ja i moi krewni
pochodzimy z Europy?
Tak mówią.
Zostawiłam otwarte akta i Mark widział zdjęcia z miejsca zbrodni.
Przeraził się i zaczął szukać dla mnie innej pracy.
Znalazł?
Ma dobre intencje, ale wkurza mnie to.
Zwariowałam?
Mów. Wiem, że masz swoje zdanie.
Na każdy temat.
Detektyw Zaya. Jak poszło?
Dante Tanner jest równie ciekawy jak jego rodzice.
Jego agent wystawił dom na sprzedaż.
Nie był zachwycony z wizyty, ale pozwolił mi to wziąć.
Na kosę mi nie wygląda.
To zaczep na nią. Dante twierdzi, że ostrze
ukradł jeden z kumpli z cyrku.
Sprawdzimy odciski, ale wierzysz mu?
Oni nie mieli wiele, ale Dante wszystko dziedziczy.
To motyw.
To nie zbrodnia wstydzić się rodziców.
Inaczej sam bym siedział.
Może. Ale twój tata nie był diabłem.
- Jak tam, Penny? - Tak jak myśleliśmy.
Większość DNA z banknotów była zbyt zniszczona.
Ale uratowałam dwie próbki.
O dwie więcej niż sądziłem.
Żadna nie pasuje do Wixa.
Brak nawet trzech wspólnych loci.
Nie udowodnimy w sądzie, że dotykał banknotów.
- Może miał rękawiczki? - A ci, którzy ich nie mieli?
Jednego, Guillerma Chavesa, miałam wyeliminować.
Drugiego nie było w bazie.
Chyba nie pomogłam.
- Penny, świetnie ci poszło. - Co takiego?
Poczyniłaś założenie.
Pytanie bywa równie dobre jak odpowiedź.
Jeśli wiesz, kogo spytać.
Nie wiem, co to jest.
Nie masz czytać raportu DNA.
Powiedz, co pominąłeś.
Ktoś oprócz Wixa dotykał twoich banknotów.
- Nie ma go w systemie. - Kto to?
Nie wiem. Wielu ludzi dotyka pieniędzy.
Nie tych. Były zakopane na pustyni od 1996 roku.
Może mogę inaczej pomóc.
Powiem Wixowi, że chcę więcej forsy za milczenie.
Wystawię go wam.
Nie będziesz się z nim kontaktować.
Chcę wiedzieć, kto jeszcze był w to zamieszany.
Rusz się.
Obdzwonię twoich kumpli i przedstawię się
jako twoja dziewczyna z kryminalistyki.
Dzwoni.
Garza.
- Nazywa się Manuel Garza. - Kto to?
- Członek CDS. - Kartelu z Sinaloi?
Jak niedoszły zabójca Brassa.
Wix chciał załatwić ślepego glinę.
Poprosił Garzę o pomoc, a on zadzwonił do mnie.
Nie rozmawiałaś z Wixem?
- Gdzie Garza? - Tego wam nie powiem.
Dzwoń do nich.
Wolę iść do więzienia niż do piachu.
Myślisz, że sami go nie znajdziemy?
- To mój odcisk? - Z uchwytu na kosę
wiszącym nad kominkiem Tannerów.
Zgadza się.
Wziąłem tę kosę, kiedy u nich byłem.
A kiedy?
Urządziłem ceremonię czuwania przy świecach po ich zaginięciu.
Włamał się pan do nich?
Zabrałem kilka swoich rzeczy.
Ich syn nigdy nie odbiera, a potrzebowałem rekwizytów.
- Żeby ich zastąpić. - Rozmawialiśmy z zespołem.
Nikt nie wspomniał o nowym aniele i diable.
Jeszcze ich nie obsadziłem.
Ale muszę, bo bez nich tracimy mnóstwo kasy.
Trudno znaleźć zaangażowanych aktorów.
- To znaczy? - Implanty rogów. Skrzydła.
Doktor Cho jest artystą, ale potrzebuje płótna.
Z czego są te zasłony?
Nie mam pojęcia.
- Jakie to ma znaczenie? - Dowie się pan.
- Radości nie widzę. - Użyję jeszcze ATR,
ale wygląda na to, że nic z biura Snydera nie pasuje.
Może wróćmy do punktu wyjścia.
Sprawdzę wysypisko,
a ty porąbiesz z Hugo więcej krowich kości.
Dziwne.
Technicy sprawdzili leki Tori Tanner.
W jednej z buteleczek był cukier w tabletkach.
- Zamiast? - Amoksycyliny.
Znowu Mark!
Nie wiem, jak grzecznie mu powiedzieć,
żeby się odczepił od mojej pracy. Co zrobić?
- Nie wiem. - Folsom.
Szukam innej perspektywy.
Powiedz, co myślisz.
Nie ruszaj się.
Mamy dopasowanie.
- Słowo, nie zabiłem Tannerów. - Wiesz, co to znaczy.
Byliśmy tam, gdzie wleczono zwłoki Tori.
Wysoki Sądzie, pragnę przedstawić
36 dowodów rzeczowych.
Detektyw Kim znalazł je w prywatnym schowku Davida Hodgesa.
Proszę.
Dowód pierwszy, oznaczony JW1,
to pokwitowanie odbioru z podpisem pana Hodgesa.
Dowód drugi, JW2, to kolba z płaskim dnem
z wyraźnymi odciskami palców pana Hodgesa.
Spójrz na Wixa.
Jest pewny siebie.
Nie wie, że mamy Guillerma.
Dzień dobry. Przyszedłem naprawić klimę.
O Boże.
- Jeden plus. - Co?
Serce już nie biło, kiedy mu to zrobili.
Komuś się nie spodobało, że z nami rozmawiał.
To zrobił ktoś od Wixa. Odcięty język to przesłanie.
Poza tym brak śladów.
- Nie ma łuski. - Zginął gdzie indziej.
Są plamy opadowe.
Przenieśli go tu, żebyśmy go znaleźli?
Żebyśmy zobaczyli, czego mu brakuje.
Ostre narzędzie.
Nożyce ogrodowe albo przecinak.
To była nasza ostatnia szansa.
To jeszcze nie koniec.
Coś wykombinujemy.
Mogę spytać, czego szukacie?
Proszę.
- Wygląda na winylon. - Naprawdę?
Myślałem, że to kawałek siatki.
- Miałem zmienić tapicerkę. - Trzeba było.
Takie samo włókno było na skrzydłach Tori Tanner.
Była moją pacjentką.
- Odwiedzała mnie. - Siadała na pańskim krześle?
Nie, ale nie była też wleczona po podłodze.
Musi być jakieś wytłumaczenie.
Może włókno się przykleiło, kiedy była u mnie.
- Kiedy? - Musiałabym sprawdzić.
Niech pan to zrobi od razu.
To pewnie to. Tori i Jonah Tannerowie.
Rutynowa konsultacja po operacji.
- 20 września. W dniu ich zniknięcia. - O 19.00.
Byli ostatnimi pacjentami?
Chyba tak. Nie wiem, co powiedzieć.
Proszę się zastanowić, a my się rozejrzymy.
Sprawdziłam każde ostrze.
Może doktor Cho miał rację i wszystko da się wyjaśnić.
Kolejne włókno winylonu.
Ta szyba...
Jest inna.
Po lewej jest szkło hartowane,
a po prawej oryginalne.
Inaczej odbija światło.
Współczesne szkło jest bardziej przejrzyste.
Przejrzeliśmy też doktora Cho.
Skąd się wzięły te ślady?
Uderzyłeś głową kobiety w szybę.
Że niby ja?
Jeśli nie ty, to skąd krew Tori Tanner
wzięła się na twojej książce?
Mogłem ją zaplamić rękawiczką.
Jestem chirurgiem. Tori była moją pacjentką.
Jako jej lekarz wyjaśnij nam,
dlaczego we krwi Tori było pełno fagocytujących leukocytów.
Na co by to wskazywało?
To, że wdała się infekcja.
Dlatego przyszli tamtego dnia?
Lek, który jej dałeś, nie pomagał.
To było placebo, nie antybiotyk.
- Po co miałbym dać jej cukier? - Dobre pytanie.
Wiedziałeś, że rana pooperacyjna uległa zakażeniu. To jest w aktach.
Musieli pomylić się w aptece.
Apteka nie zrealizowała tej recepty.
Sam dałeś Tori te tabletki, przez co cierpiała.
- Dlatego, że ją kochałeś? - Co?
Powiesiłeś u siebie kopię jej skrzydeł.
- Promieniejesz, gdy o niej mówisz. - Troszczyłem się o nią.
- Jak o wszystkich pacjentów. - Akurat.
To było co innego.
Gdybyś ją wyleczył, już byś jej nie widywał.
Podtrzymywałeś zakażenie, żeby tu wracała.
Chcieli się z kimś skonsultować?
Mogę zwiększyć dawkę. Cierpliwości.
Nie! Mamy tego dość. To nie działa!
Zabieram ją do szpitala.
- Przestań. - Jedziemy do szpitala.
Bałeś się, że ktoś się dowie
- i zdiagnozuje twoją chorobę. - Jaką?
Zastępczy zespół Münchhausena.
Pielęgnowałeś jej chorobę, żeby ją widywać.
- Żeby... - To nieprawda.
Przyznaję, że przyszli na kontrolę.
Wyszli zaraz po badaniu.
Nie wiem, skąd krew Tori w mojej szafce.
Ale na pewno jest jakieś wyjaśnienie?
- Nie zabiłem ich. - Myślę, że jednak tak.
Widzisz te ziarenka piasku
z twojej szafki?
Mają taki sam stosunek krzemionki i skalenia
jak próbki z miejsca pochówku.
Pewnie wypadły ci z rękawa, kiedy wróciłeś posprzątać.
Nie chciałem tego.
Boże!
Wezwij karetkę!
Nie wiedziałem, co robić.
Wiedziałam tylko, że muszę się ich pozbyć.
Zrobiłbym wszystko, by to cofnąć.
Co teraz?
Mam coś podpisać?
Ani jedno posiedzenie nie zaczęło się o czasie.
Max. W porządku?
Wiedziałam, że Guillermo się boi. Ale naciskałam.
Ostrzegałaś go, by nie zbliżał się do Wixa.
Reprezentanci stron do mojego gabinetu.
Doktorze Grissom, pana też zapraszam.
Muszę oczyścić sumienie i wszystko wyjaśnić.
Pracę w laboratorium zacząłem w 2003 roku.
Już po kilku tygodniach
majstrowałem przy pierwszej sprawie.
Pan Hodges uznał, że wysłanie nagrania sądowi nie wystarczy.
Opublikował je w sieci.
Doprowadziłem do wyroku skazującego
za pomocą fałszywego testu DNA. To był dopiero początek.
Nawet nie pamiętam, ile fałszerstw popełniłem.
- Gdzie on jest? - Świetne pytanie.
Wyłączył nadajnik na kostce.
Powiadomiłem policję, że pan Hodges jest zbiegiem.
Jest oficjalnie ścigany.
Nie na takie zeznanie liczyliśmy.
Dał Wixowi wygraną na srebrnej tacy.
Emmo.
Bardzo cię przepraszam, ale nie wrócę, kochanie.
Ty i nasze dziecko musicie żyć dalej.
Porozmawiaj z Gilem Grissomem. On to wszystko zrozumie.
Panie doktorze, co to ma znaczyć?
Nie mam pojęcia.
Już po kilku tygodniach
majstrowałem przy pierwszej sprawie.
- Doprowadziłem do wyroku... - Tu David Hodges.
Nie odbiera. O niczym ci nie powiedział?
- Nie wytrzymał presji? - Nie wierzę w ani słowo.
Co on wymyślił? Od początku procesu siedział cicho.
Martwił się o Emmę i dziecko.
Porozmawiaj z Gilem Grissomem. On to wszystko zrozumie.
On chyba wie, że nie przyjmuję jego zeznań za pewnik.
A więc może to zaproszenie,
żebym go znalazł.
- Kiedy go ostatnio widziałeś? - Mieliśmy się spotkać dziś o 9:00.
- Miał zgodę na odwiedzenie Emmy. - Nie odwiedził i wyłączył telefon.
Nie możemy go namierzyć.
Ten plik to nie tylko dźwięk i obraz.
Dziękuję. Musiałem wiedzieć, co się stało.
Mam nadzieję, że odzyskał pan spokój.
Właściwie mam wyrzuty sumienia. Myślałem, że sami są sobie winni.
Każde dziecko wstydzi się rodziców, ale ja z tego nie wyrosłem.
Nie ich wina, że ich nie rozumiałem.
- Pańska też nie. - Cieszę się, że się myliłem.
Kiepsko, gdy własny syn cię nie rozumie.
Przynajmniej mieli siebie.
Bratnie dusze.
Nie wszystkim jest to dane.
To było o mnie?
Nie, tak ogólnie.
Pójdę to oddać.
- Nie powie ci tego wprost. - Czego?
Że powinnaś zerwać z chłopakiem.
To miał na myśli?
Hodges nie nagrał tego wyznania
swoim prywatnym telefonem.
- Adres MAC się nie zgadza. - Jakiego urządzenia użył?
Telefonu na kartę ze stacji benzynowej.
Po co Hodges użył nowego telefonu?
Może to nie on nagrywał.
Wiem, kiedy i gdzie to zostało nagrane.
O 6:26 David był w tym miejscu.
Dokładnie tutaj.
Naprzeciwko szpitala, w którym ma rodzić Emma.
Ta plama musi gdzieś tu być.
Nie!
Za chwilę zapowiedź następnego odcinka.
NAPISY: PAWEŁ SKŁADANOWSKI Iyuno