- Poprzednio - Zaatakowano prawdę.
Nie waszą, nie moją, tylko tę właściwą.
Tylko jeden z podejrzanych umie zrobić to, co widziałem.
Ten facet wrobił Hodgesa?
Jestem Martin Kline. Oni wiedzą.
- To zegarek Kline'a i jego buty. - Ale to pewnie nie jego granat.
Kline pracował dla kogoś innego, gdy wrabiał Hodgesa. Musiał.
Nie sprawdzałaś tego korytarza, co?
- Tak naprawdę to ktoś sprzątał. - Chyba w końcu popełnił błąd.
BATONIK GRANOLA
DOM STRACHÓW
- Fanka Kinga? - Nie.
- To nic -To.
"Miłego dnia w Domu Strachów".
Gdzie są wszyscy?
Jesteście kawalerią?
Nie powiedziałbym. Josh Folsom. To Allie Rajan.
- Laboratorium kryminalne. - Witamy nigdzie.
Bernice Stubb. Policja stanowa. To ja dzwoniłam.
Chodźcie, pokażę wam coś strasznego.
Masz rację, Bernice. To dość straszne.
Kobieta, około 20 lat. Jakiś dokument albo świadkowie?
Nie, po prostu się pojawiła.
Portier wrócił uzupełnić automat i ją tu znalazł.
Ślady na makijażu. Wyglądają na ślady łez.
Pomalował ją, zanim poderżnął jej gardło.
Nie ma krwi na ubraniu. Byłoby dużo krwi tętniczej.
Musiał ją przebrać. Chciał, żeby wyglądała dokładnie tak.
Zabójca z motywem przewodnim. Świetnie.
Wasz podejrzany, Martin Kline, nie żyje.
A dowody, że wrobił Hodgesa, zostały zniszczone.
Ale jaramy się, bo luminol nic nie pokazuje na jego ścianie?
Czasami brak dowodów może być równie wymowny, co sam dowód.
Żadne z nas nie użyło luminolu.
Zabójca mógł użyć wybielacza i luminolu,
żeby niczego nie pominąć.
Czyli wasza teoria to, że Kline pracował dla kogoś.
Ten ktoś sprawia, że Kline nic nie powie. Czemu to wyczyścił?
Ukrył się tu podczas wybuchu,
ale odłamek przebił ścianę.
Czyli nasz nowy podejrzany oberwał.
Musiał zmyć krew, byśmy nie znaleźli DNA.
Policja sprawdza szpitale.
Ale luminol może być jeszcze lepszym tropem.
Wielki poeta Owidiusz powiedział: "Gdy umiera róża,
zostaje kolec".
HPLC poda nam skład chemiczny luminolu.
Ale jak to ma pomóc?
Nie wszędzie można dostać luminol.
Jeśli dopasujemy go do marki, namierzymy sklep.
Gil, to nie może być prawda.
Ironia losu.
Osiem tysięcy więźniów wychodzi, a niewinny siedzi.
To nie ironia. To tragedia.
Chodziło mi o to, że gdybyś była ze mną szczera,
- mogłabym pomóc. - Nie zrobiłabyś tego.
Miałaś rozkazy. A my hipotezę. Nawet nie było sprawy.
Uzasadniona wątpliwość jest odległa. Widzę teorię, ale nie dowody.
Możesz nam pomóc jakieś znaleźć.
Jesteś z Wewnętrznego, ale przede wszystkim detektywem, prawda?
- Max, musimy - Ona wie.
Po prostu to powiedz.
Luminol, który znaleźliśmy u Kline'a, był od nas.
Czyli zrobił to ktoś z waszych?
- Sprawdziliśmy dwa razy. - Sprawdź jeszcze raz.
Taki jest u nas. Nie ma wątpliwości.
Gil opracował recepturę.
Ma 0,3% nadtlenku wodoru, by wydłużyć luminescencję.
Jeśli nadal chcecie mojej pomocy, wiem, jak to rozegrać.
Cały personel laboratorium proszony na schody w lobby.
Przepraszam.
- Tak. - Szefowo
Folsom i Rajan są w terenie, ale wszyscy inni są.
Z trzech zmian.
Dobrze. Słuchajcie. To nie jest zebranie dotyczące BHP.
Zostawcie broń i zestaw do badań w recepcji.
Wracajcie na stanowiska i czekajcie na nas.
- Co się dzieje? - Doszło do włamania.
Zamykam laboratorium, i wszczynam śledztwo.
To laboratorium jest miejscem zbrodni.
Nie wiem, co z wami zrobić.
- Wysłuchasz nas? - Już raz popełniłam ten błąd.
Okłamaliście mnie i wrobiliście dla dostępu do poufnych plików.
Wzięłam to do siebie.
OK, to nie słuchaj nas. Lubisz czytać?
To skład chemiczny luminolu, którego użył zabójca.
- Twoja receptura. - Tak, ale ze śladami ninhydryny.
Odczynnik używany do znajdowania odcisków palców, a nie krwi.
Nie ma powodu, by mieszać go z luminolem.
Ktoś pewnie uzupełniał płyny
i niechcący dodał do butelki luminolu rozpylacz z ninhydryną.
Jeśli ktoś tu ma odwrotny zestaw,
czyli butelkę ninhydryny i rozpylacz z luminolu,
to jest szansa, że to on.
Brass, Hodges, Kline, wszystko to.
To szukajcie. Może nie powiem prokuraturze,
by skarciła zbuntowanych kryminalistyków.
Hej. Wszyscy moi technicy są upchnięci jak sardynki.
- Kogoś brakuje? - Koronera, dr. Ramireza.
Ale nie było go tu od lat. Za dużo żywych ludzi.
- Nie miał dostępu do luminolu? - Nie.
- Przepraszam. - Tak? O co chodzi, Penny?
Mamy duży problem.
- Dobra. Zginęły wszystkie granaty? - Mieliście ich tu siedem? Po co?
Sprawdzamy i przechowujemy broń.
- Jak długo ich nie ma? - Nie wiem.
Przyszłam zabezpieczyć broń, jak pani kazała.
Wtedy zauważyłam, że nikt ich nie wypisał.
Nie zrobiłabyś tego. Gdybyś chciała ich użyć u Martina Kline'a.
Póki nie dowiemy się więcej, to zostanie między nami.
Nie chcemy paniki.
- To koszmar. - Tak. Ale to też trop.
Jak się dowiemy, kto je wziął, znajdziemy go.
Jasne. Chyba że najpierw nas wysadzi.
Czekaj.
- Dobra. Dzięki. - Jasne.
Schowajmy ją w cieniu do powrotu Hugo.
- Hej. - Folsom.
Ten pył na kołnierzu. Jak myślisz, co to jest?
Nie wiem. Nie możemy tego zbadać.
- Blokada laboratorium, Chris mówił. - Co? Co się dzieje?
Mówił, że nie może powiedzieć.
Hej, Filbin i Rajiv.
To pan Finch, właściciel, który ją znalazł.
- Powiedz, co widziałeś. - W sumie niewiele.
Gdy ją zobaczyłem, uciekałem jak szalony.
Nie jestem pewien przez makijaż, ale może
- to ona. Przyjechała we wtorek. - Deedee Hall, lat 22.
Newport Beach, Kalifornia.
To pana miejsce? Ci wszyscy klauni to pana pomysł?
Po otwarciu w 1988 ściągał wiele rodzin w drodze do Vegas.
Potem ludzie uznali, że klauni są straszni.
Nie stać mnie na remont, więc tak jakoś wyszło.
- Rozmawiałeś z Deedee? - Nie podobało jej się tu.
Widać było, że chłopak wybierał. Miał pomalowane oczy,
czarne włosy, tatuaże.
Ten gość? Ten got? Nazywa się Dane Bash.
W którym byli pokoju?
- Nie wymeldujecie się? - I mamy przegapić show?
- Biedna dziewczyna. - Chodźmy stąd.
Niech wykonają swoją pracę.
Gdyby mógł nam pan dać namiary na tych dwoje przy basenie,
bylibyśmy wdzięczni.
Krew spłynęła po zabraniu ciała
i sporo wchłonął materac, ale nadal widać.
Sprawca musiał przy niej klęczeć.
Pomyśl, że to twój ostatni widok.
Widuszaka.
Sanskryt. Widuszaka, klauni, często byli towarzyszami bohaterów.
W moich dziecięcych koszmarach przerażali.
- Dane nie ma sznurówek. - Chyba wiemy, gdzie teraz są.
Ale kochał swoich zabójczych klaunów.
- Co ona z nim robiła? - Hej. Każdy ma jakąś fazę.
- Tak? Spotykałaś się z juggalo? - Nie.
Mówię tylko, że to smutne, że nie dorośnie i tego nie zrozumie.
Nie nauczy się dokonywać lepszych wyborów.
Na przykład "nie pozwól chłopakowi przestać brać diwalproeks".
Sądząc po dacie, odstawił leki.
O Boże.
Halo? Aha.
Świetnie. Dzięki.
Menadżer Seymour podał nazwiska i numer pokoju ćpunów.
Uwierzysz, że to Marjory?
To chyba poniżej "Dane Bash" na naszej liście podejrzanych.
Poproszę posterunkową Stubb o rozesłanie listu gończego.
Tu jest więcej pyłu. Podążę tym śladem z okruszków.
- Mogę cię zostawić samego? - Nie wyłączaj radia.
O czym myślisz?
O tym, że tkwimy tu z zabójcą czy o naszej przyszłości w więzieniu?
Miałam do czynienia z wieloma mordercami. Więzienie to co innego.
Pasowałby ci kombinezon. I żyjemy na wodach międzynarodowych.
Ekstradycja chyba odpada.
Może jeszcze nie musimy uciekać.
Butelka z ninhydryny z zakrętką od luminolu. Numer dziewięć.
Była w składziku? Numer dziewięć.
Musiał się tym zająć zabójca Martina Kline'a.
Laboratorium wciąż jest zamknięte.
Tutaj. To Penny po tym, jak zauważyła ich brak.
Nie macie nic lepszego? A kamery w laboratorium balistycznym?
W korytarzu jest jedna, ale skupiłam się na balistyce.
Gdy dajemy kamery w laboratoriach, ciągle szukamy nagrań do zgłoszeń.
Wielki Brat nie jest super, ale przydałby się.
Czekaj. To pojemnik na granaty. Odbicie.
Laboratorium balistyczne jest tutaj. A on wraca z niczym.
Obraz jest do kitu. Nie rozpoznamy jego twarzy.
Widzisz tę godzinę?
Pięć minut przed twoim zamknięciem.
Ten, kto zabrał granaty, wciąż jest w budynku.
- Przepraszam. Proszę pana. - Jestem Tom.
Ten facet był gościem.
Pokój blisko miejsca znalezienia ofiary.
Widziałeś go?
- Jesteś detektywem? - Jestem kryminalistykiem.
Wszyscy jesteście brudni jak my, szczury pustynne.
Siedziałem za napaść.
Ktoś z was mówił, że moje DNA było w barze, gdzie zadźgano kobietę.
A było?
A co powiesz na to? Wiesz, co to jest?
Tak. To ziemia.
Świetnie. Miłego dnia w Domu Strachów, Tom.
Folsom. Potrzebuję cię tu. Natychmiast.
Kolejny? Skąd się wziął?
- Mnie pytasz? - Nie pilnowałaś miejsca zbrodni?
Wzywali policję na autostradzie. Nie było mnie godzinę.
Przepraszam. Nie wiedziałam, że strzegę portalu do piekła klaunów.
Zaraz.
Taki sam nos i uszy. To Dane Bash. Potrzebujemy innego podejrzanego.
Żadnych ran obronnych, żadnych otarć po wiązaniu.
I ta krew przy poduszkach. Pewnie zabito ich we śnie.
Może masz rację.
Ślady łez nie zaczynają się od kanalików łzowych.
Jakby coś na nich kapało.
Skraplanie z maszyny do lodu?
Zgodnie z temperaturą wątroby zgon nastąpił około 40 godzin temu.
Sine plamy sugerują, że chwilę po tym przeniesiono ciała.
W ciemne i chłodne miejsce.
Zabrał je gdzieś, by je ubrać,
a potem zaczął prezentować dzieła. Musiał gdzieś je trzymać.
Pewnie pokój z oknem.
Te zygzaki to oparzenia słoneczne. Są tu też ukąszenia komarów.
Myślisz, że są pośmiertne?
Mają je ci, co gubią się na pustyni. Nie bierzesz kremu, jak po tobie.
Muszę jechać. Zadzwonię po autopsjach.
Wezmę je po odciski.
Fajne, co? Mam na myśli origami.
Nie mówię, że jestem fanem jego innych dzieł.
Jestem winien przeprosiny Dane'owi Bashowi.
Wybaczy ci, jak znajdziesz zabójcę.
On pewnie też miał jakąś fazę.
Jasne. Ta twoja teoria, że każdy ma różne fazy
Trudno mi sobie wyobrazić ciebie.
Niezłe zagranie.
- Znowu to auto z lodami. - Dobre miejsce na składowanie ciał.
Zgadujesz, kto to zrobił?
- Zwykle najmniej się go spodziewasz. - To byłabyś ty, skarbie.
Chyba trochę przestrzeliłeś.
Szukamy jednego odcisku palca, a nie tuzina na sobie.
Dlatego wynaleźli komparatory 3D.
Za długo byłeś na łodzi.
Dobra.
To nowość, nie magia. Daj mi chwilę.
Pytałam ochrony. Nikt nie próbował wejść ani wyjść.
- Tak się to poprawia? - Naoglądałaś się za dużo filmów.
Może nie uda mi się zobaczyć jego twarzy,
ale ruch tego zdrajcy może go wydać.
- Jesteś wkurzona. - Na siebie.
Mamy czarną owcę, przegapiłam to.
Niektórzy ludzie, którzy są szczerzy,
zakładają, że ich bliscy też są.
To on. Widziałaś, jak się poślizgnął?
- Tak. - Bo nie ma butów.
- Wiesz, kto to. - Tak.
Panie Degeneres, możemy wejść?
- Chodzi o martwych klaunów? - Zgadłeś.
Hej, Folsom. Tu jest więcej tego pyłu.
Gdzie twoja dziewczyna?
- Musimy porozmawiać z obojgiem. - Może nie chcemy z wami gadać.
- Ręce na widoku. - To tylko fifka! Metamfetamina.
Wybierasz się gdzieś, Marjory?
Nie próbowałaś chyba wybić okna?
Przepraszam.
Mamy uwierzyć, że dwa gołąbeczki zapewniają sobie nawzajem alibi?
Naprawdę nazywasz się Stubb?
Jeśli to zrobili, są zbyt naćpani, by zrobić to bez pomocy.
Opowiedz nam o koledze z autem z lodami.
Nie, kupujemy tylko od niego lody.
- Gdzie cię tak pogryzły? - Przy pustym basenie.
To jezioro komarów.
Co?
Chyba wiem, gdzie Dane się tak spiekł.
Mówiliśmy na to Funland. To było pomieszczenie pod płycizną.
Było dla dzieci. Teraz to tylko magazyn i narzędzia.
- Personel ma klucz. - Mówi pan o Tomie?
Tym wrednym i złym gościu?
Tom nie jest zbyt przyjazny, ale nie jest, no wiecie.
Zabójcą?
Mówił, że miał wyrok za agresję. Od razu o tym powiedział.
Może nam pan powie, gdzie jest wejście do tego Funlandu?
Za mną. Zaprowadzę was.
Tak to zastałem dziś rano.
Trudno mi sobie wyobrazić, żeby dzieciom się to podobało.
Hej, Al.
Chyba wiem, skąd się wziął ten pył.
Allie?
Musicie mi uwierzyć. Nie miałem pojęcia, że to tu jest.
Ktoś zapomniał posprzątać.
Może jeszcze nie skończył.
Przecież dostałem sprawę Kline'a. Faceta wysadził granat.
Chciałem znać typ. Po to mamy materiały referencyjne.
- Wszystko tu jest. Zabezpieczone. - No jasne.
Chris, rozumiesz, że napędziłeś nam strachu?
Znasz zasady. Zawsze wypisujesz broń.
A co, jeśli szef mówi przez interkom:
- "Rzuć wszystko. Idź do lobby"? - To dotyczy też twoich butów?
Zwichnąłem kostkę. Trochę spuchła. Tak jest lepiej.
Mamy zasady.
Dobra, jestem winny naruszenia przepisów BHP. Weź.
Ta niedopasowana butelka jest jego.
Co?
BATONIK GRANOLA
Jeśli zdobędziemy dobry odcisk, łatwo będzie go dopasować.
Tom jest w systemie od 1999. Wtedy dźgnął dziewczynę.
Jeśli zdobędziemy odcisk? To bolało.
Jestem pod wrażeniem twojej sztuczki w terenie.
Ale byłoby miło, gdybyśmy mieli laboratorium.
Wiadomo, co się tam dzieje?
Bałeś się tam na dole tak samo, jak ja? Z tym świrem?
Nie.
Zaprogramowali mnie, bym się nie bał.
Pierwsza partia gotowa.
BATONIK GRANOLA
Działamy.
To Jeremiah Dalt. Znasz go?
Wygląda znajomo. Skąd go znam?
W 2013 roku poderżnął gardło pięciu kobietom w Nevadzie.
Czytałam o nim w zeszłym miesiącu.
Jeden z więźniów, co wyjdzie przez was.
Wyjdzie z więzienia o zaostrzonym rygorze.
Na razie siedzi.
Jego odciski palców na miejscu zbrodni nie mają sensu.
Jeśli nie chcesz jechać, wyjaśnij mi, jak to możliwe.
Skąd mam wiedzieć?
Miej go na oku. Pogadamy z jego kumplem, Daltem.
Dlaczego? Powiedz mi.
Po co miałbym wysadzić typa, którego nie znam?
Lepiej skup się na odpowiedziach.
Możesz zacząć od tego pytania. Dlaczego?
- Ale ja nie - Na miejscu znaleziono luminol.
Jestem jedynym technikiem, który go używa?
- To Strefa mroku? - Twoja miała ninhydrynę.
Bo zamieniłeś rozpylacze. Na butelce były twoje odciski, Chris.
Dobra. Teraz rozumiem. Zgubiłem butelkę luminolu na miejscu zbrodni.
- W zeszłym miesiącu. Zabójstwo. - I to olałeś?
Nie macie procedur na zgubienie rzeczy?
Kosztuje osiem dolców.
To nie są niebezpieczne chemikalia.
Nie zgłaszam, kiedy gubię ołówek.
- Które zabójstwo? - Jadena Dudleya.
Urzędnika znalezionego na parkingu.
Zajmowałem się autem. Poszedłem po znaczniki,
a potem nie było luminolu.
Rozpłynął się. Tak po prostu.
Nie było dobrej kontroli. Poskarżyłem sierżantowi z CCAC.
- Myślisz, że ktoś zabrał butelkę? - Na pewno ktoś ją zabrał. Prawda?
Sprawdziliśmy granaty. Żadnych uszkodzeń i podmianek.
To nie oczyści Chrisa, ale Kline'a nie zabił nasz granat.
Prosiłam Norę, by nie mówiła policji, póki nie sprawdzimy wersji Chrisa.
Oto sprawa, nad którą pracował.
Ofiara to urzędnik sądowy. Czy Chris sugeruje,
że może mieć związek ze sprawą Davida Hodgesa?
Zobaczmy dowody. Tylko tę wersję chcemy przeczytać.
- Byłaś twardą komunistką. - Nie, to niedorzeczne.
- Wyrywałaś muchom skrzydła. - Tak. Na pewno.
- Punkowa kapela na Harvardzie. - To dopiero faza.
Dasz mi spokój? Nie rozmawiałam wcześniej z seryjnym mordercą.
- Wiesz coś o Jeremiahu Dalcie? - Niezbyt.
W myślach miałem go jako typ Dahmera.
Piszą, że zawsze zabijał młode pary.
Podrzynał im gardła, ustawiał ciała. Wygląda znajomo.
Dalt wybierał ofiary po lokalizacji.
Opracowywał to miesiącami.
Jego zabójstwa śledziły gwiazdozbiór Bliźniąt, mgławicę dwubiegunową.
- Motel pasuje idealnie. - Może Tom to jego fan.
Chciał mu pomóc dokończyć wzór?
Zostało jeszcze sześć gotowych kwiatków w lunaparku.
Zastanawiam się, ile gwiazd ten ktoś chce dodać do tego projektu.
Podoba mi się. Miejsce zbrodni. Duży urzędnik i małe auto.
Chris mówił, że nie ma postępów. Sprawa jest w toku.
Dobrze. Może ją rozwiążemy.
I może zabójcą urzędnika, Jadena Dudleya, jest nasz podejrzany.
Chris nie potrzebowałby luminolu, by znaleźć krew w aucie.
Jest wszędzie.
Ale
To nie było spryskane, tylko się wylało.
I to sporo. Trochę leżała ta butelka.
Może nie kłamie.
Co o tym myślisz?
Zabójca wrócił na miejsce zbrodni po wizycie Chrisa?
Może szukał czegoś, co pomoże wrobić Hodgesa.
Zabójca musiałby grzebać w aucie, żeby znaleźć tę butelkę.
Mogę?
Ofiara była łysa, a to wygląda na łupież.
Może zostawił go zabójca, gdy sięgał pod siedzenie po butelkę.
Teraz jest nasz.
Uwalnianie Mówię wam, idzie potop.
Jest na tym świecie siła, Masonie, i nikt jej nie powstrzyma.
- A cóż to za para. - Tylko grzecznie, panie Dalt.
Macie góra pięć minut. Za bardzo się ekscytuje.
Przepraszam za Masona.
To głupek, ale przynosi mi lunch.
Panie Dalt, jestem Josh Folsom. To Allie Rajan.
- Jesteśmy z - Myślisz, że mnie to obchodzi?
To, w jaki sposób zarabiacie?
Nie to mnie interesuje w takich jak wy.
- Takich jak my? - W parach.
Jedna z nich przytulała się, gdy ja
- Znalazłem to na miejscu zbrodni. - Są piękne, prawda?
Origami jest takie uspokajające. Uwalniasz umysł.
Wyobrażasz sobie cokolwiek, kiedy je robisz.
Mają pańskie odciski.
Skąd wzięły się w motelu w Esmeraldzie?
Nie wiem. Nigdy tam nie byłem.
Ale na pewno znajdę to na mapie.
- Skąd go pan zna? - Nie znam.
Panie Dalt, sądzimy, że pana naśladuje.
Tak robią ludzie pomniejsi. Co on zrobił?
Dwie ofiary. Przebrane za klaunów.
Nie martwcie się.
Upewnił się, że nic nie poczuli. Nie spodziewali się tego.
Skąd pan to wie? Że zabił ich, gdy spali?
Mason. Chciałbym zostać sam.
Może nam pan powiedzieć. To koniec.
Wcale nie.
Otwórzcie.
- Nie zależało mi na nim. - Za bardzo naciskałem.
Nie lubię rozmawiać z psychopatami.
- Za szybko wspomniałem Toma. - Po to tu przyjechaliśmy.
Dalt wiedział, co zrobił Tom, i wydawał się zadowolony.
Może oboje są za to odpowiedzialni.
- Nie rozumiem. - A jeśli ktoś taki jak Dalt
pociągnie za sznurki i będziesz musiała kogoś dla niego zabić?
Dobrze. Chodź tu. Zabij mnie. No dalej.
Nóż. Tak. Zabij mnie! W porządku.
Dobrze. Jak się czujesz?
Byłabym przerażona. Nie zrobiłabym tego.
Nie, musisz to zrobić. Co byś zrobiła?
Zdenerwowałabym się. Byłabym zła i smutna.
Nie wiem. Pewnie płakałabym jak bóbr!
Ślady łez. To ten kąt?
Ślady na twarzy Deedee to łzy, ale nie jej.
Łzy to DNA.
Ale nie będziemy głodować.
Wypuszczą nas, gdy skończy się blokada.
Tak. Ale jeśli
Dobra. Gdybyśmy mieli głodować, zjadłabym Randy'ego.
- Czemu jego? - To smaczny kąsek.
- Chyba wiem, kto wziął luminol - Skąd?
- Badanie mitochondrialnego DNA trwa. - i zabił Kline'a, i wrobił Hodgesa.
To był on.
POZEW ZBIOROWY. CZEKAMY NA WYROK WS. HODGESA
- Anson Wix! - Naprawdę się podpisał?
I pewnie zostawił łupież. Dowiemy się za kilka dni.
Znaleźliśmy miejsce, w którym Chris zgubił luminol.
Wix dotarł tam dwa dni później.
Wix kieruje pozwem zbiorowym przeciwko stanowi.
Tak. Miał dostęp do luminolu, który zgubił Chris.
Nie byle jakiego luminolu.
Użyto go na miejscu zbrodni Martina Kline'a.
Nie byłam wtajemniczona w twój tok myślenia,
ale nie zakładaliście, że stoi za tym ekspert-kryminalistyk?
Wix zajmuje się sprawami karnymi od 27 lat.
- Zna nasze strategie na pamięć. - Zajmuje się tym od początku.
Reprezentował wszystkich powiązanych z atakiem na Brassa.
Myślę, że o wszystkim decydował.
I miał swojego eksperta, Martina Kline' na usługach.
Zajmował się sprawami technicznymi.
Gdy byliśmy zbyt blisko, Wix zabił Kline'a, żeby nie sypnął.
Mówicie o poważnym spisku.
I naprawdę brutalnym morderstwie. Po co tyle zachodu?
Dla pieniędzy. Mnóstwa pieniędzy.
Masz rację. Procesy o bezprawne uwięzienie są bardzo opłacalne.
- Ma ich tysiące. - Prawnicy biorą 40 procent.
To dobry motyw, ale to za mało.
Tak. Nie wystarczą wam dwa płatki łupieżu
i wizyta na parkingu policyjnym.
- Nie. - Wix nie zabił urzędnika.
Był prawnikiem w procesie o spowodowanie śmierci.
Wix miał prawo do kontroli tego samochodu na parkingu.
Nie możemy udowodnić, że ukradł luminol.
Znajdziecie coś innego.
Oby ostrożnie. Wierzę w to. Jesteście przebiegli.
- Nie doniesiesz na nas? - Nie złożyłam przysięgi w IAB.
Sprawiedliwość nie polega na wypuszczeniu 8000 przestępców
z więzienia, żeby ten drań się wzbogacił. Znajdźcie mi coś.
Sama to zaniosę prokuratorowi.
- Długi dzień? - Najgorszy w życiu.
Mój też nie był wspaniały. Ale myślę, że oboje damy radę.
Przepraszam, szefowo. Będę bardziej uważał na swój sprzęt.
I pomożesz znaleźć zabójcę Kline'a. Potrzebuję najlepszych ludzi.
- Jutro przyjdę pierwszy. - No ja myślę.
I załóż te cholerne buty.
Jeśli szukacie Toma, to odszedł. Dwa dni temu.
Nie chcemy rozmawiać z Tomem.
Tylko o dniu, w którym dostał pan te listy.
Dalt pana do tego namówił. Prawda?
Strażnik z jego oddziału przysłał mi list.
Deedee i Dane pasowali do opisu, który panu podał?
Przebranie ich za klaunów też nie było pana pomysłem?
To jego modus operandi. Jego kwiaty.
Wiemy, że czuł się pan okropnie. Zostawił pan na ciałach DNA.
Pana łzy.
Wiedział o mnie wszystko. O rodzinie. Wszystko zaplanował.
- Co? - W pierwszym liście pisał,
że to miejsce zawsze było częścią jego konstelacji.
Potem wysłał instrukcje. Wiadomo, że wyjdzie.
Jest jedną z tych osób, które muszą wypuścić.
Zabiłby moją rodzinę, gdybym tego nie zrobił.
Wciąż nie wierzę, że to zrobiłem.
Czym ja jestem?
Ma pan jeszcze te listy?
- Co za miła niespodzianka. - Nie jesteśmy niespodzianką.
Odczep się! Musiałem wysłać te listy!
Groził, że zabije moją rodzinę, jeśli coś powiem!
Wychodzi i wie, gdzie mieszkam! Kazał mi je wysłać!
Zabawne. A jak wam się podobała reszta cyrku?
To nic w porównaniu z tym, co się stanie.
- Nie macie pojęcia co. - Wiem jedno.
Umrzesz tu.
Może. Ale najlepsze jest to, że nikt już w to nie wierzy.
Proszę podziękować ode mnie Davidowi Hodgesowi.
Zanim ludzie dowiedzieli się,
że mnie wypuszczą, wyrzucali moje listy do śmieci.
- Otwórz, proszę. - To był dopiero początek.
Idzie potop.
- Jestem w domu. - Siła na tym świecie. Uwolni nas.
Nie jest słuszna ani sprawiedliwa. Ale nie da się jej powstrzymać.
Będziecie zbierać burzę.
Zapraszamy na kolejny odcinek.
Tekst polski: Kamila Midor Iyuno