Leeuwen komen op de prooi af, Baz. - Ja.
De cheeta's hebben eindelijk een prooi gedood.
Maar er is een ongenode gast.
Ze twijfelt.
Ze proberen zo snel mogelijk te eten.
Daar komt ze.
De Serengeti, het epicentrum van een van de grootste dierenmigraties.
Het stikt hier van de gnoes. Je ziet ze in alle richtingen.
Ik ben voor het eerst in Tanzania tijdens de Grote Migratie.
Dit is een van de grootste natuurspektakels.
Door het regenseizoen migreren meer dan twee miljoen dieren.
Gevolgd door duizenden hongerige roofdieren.
Ik kom de snelste filmen.
Dit is de beste tijd om cheeta's te filmen.
Ze zullen de eindeloze voedselvoorraad optimaal benutten...
die door hun territorium loopt.
Maar hun leven is niet makkelijk.
In de afgelopen eeuw is het aantal cheeta's met 90 procent gedaald.
Ik wil begrijpen waarom het zo moeilijk is...
voor 's werelds snelste landdier om te overleven.
Er leven hier naar schatting maar 300 cheeta's.
Ik heb vier weken om ze te vinden.
Ik heb hulp nodig.
Wildlife-gids Baz Kessy bestuurt onze truck.
Vanuit de auto gebruik ik mijn drone en telelenscamera.
In een tweede voertuig zitten Denis Mollel en Tom Walker.
Ze zijn de besten in het filmen van snelle jachten...
met een gestabiliseerde camera.
Deze kudde zebra's is zeer alert. Ze staren allemaal in die richting.
We gebruiken al hun ogen...
om de positie te bepalen van waarnaar ze kijken.
Het moet daar ergens zijn.
Bertie, hoor je me? - Ja, zeg het maar.
Een moeder met twee kleine welpen aan deze kant.
Oké, begrepen.
Dat is heel spannend.
De andere auto heeft een moeder met twee welpjes gevonden.
Dat zie je niet vaak, dus we gaan kijken.
95 procent van alle cheetawelpen bereikt de volwassenheid niet.
Hun grootste bedreiging is gedood worden door leeuwen en hyena's.
Oké, ik heb het. Ja, hier is goed.
Cheetamoeders verbergen ze dus.
Mijn hemel. De welpen zijn klein.
Het zijn bolletjes dons aan de voeten van mama.
Ik zie enkel hun bovenkant af en toe boven het gras uit komen.
Ze zijn zo klein.
Hun vacht is heel anders dan die van hun moeder.
De zijkanten zijn heel donker en de bovenkant is zilverachtig.
Ze zouden door die kleur op een honingdas lijken.
Een woest klein diertje met grote, scherpe tanden...
scherpe klauwen en een heel naar karakter.
Als ze op honingdassen lijken...
laten roofdieren ze misschien met rust.
Maar ze zijn piepklein, hooguit een maand oud.
Moeder heeft het zwaar met voor hen zorgen en hen voeden.
Als ze wil gaan jagen, moet ze ze alleen laten.
Ik denk dat ze een prooi heeft gezien.
Daar is de gazelle.
Gazelles hebben een topsnelheid van 80 kilometer per uur.
Cheeta's kunnen bijna 110 km sprinten.
Maar dat houden ze maar kort vol.
Elke keer als de gazelle zich omdraait, verstijft ze.
Ze weet wat ze doet.
Ze wil de afstand verkleinen voor ze sprint.
Het is een masterclass in stalken.
Ze moet ongezien binnen 30 meter komen om enige kans te maken.
Ze schiet elk moment uit de startblokken.
Ze is sneller dan de drone. Kijk.
Ze heeft hem. Hij is bijna net zo groot als zij.
Ze was zo geduldig. Ze verkleinde de afstand.
Ik dacht: Ze moet gaan.
Maar ze weet dat ze dichtbij moet komen.
Ze is 's werelds snelste landdier, maar gazelles nog steeds heel snel.
Ze kwam binnen de kritieke afstand en trapte het gaspedaal in.
Ongelofelijk hoe snel ze zijn.
Vandaag kan ze melk maken voor haar welpen.
Maar niet alle jachten zijn succesvol.
Elke keer als ze ze alleen laat, neemt ze een risico.
Geen wonder dat maar vijf procent van alle cheetawelpen volwassen wordt.
De uitdagingen voor cheeta's in dit uitgestrekte landschap gaan verder.
Om meer te begrijpen, moeten we de migratie inhalen.
Maar in de voetsporen treden van deze cheetamagneten heeft z'n nadelen.
O, kom op.
Achter elke grote migratie ligt een nog grotere berg stront van gnoes.
Dat gaat stinken.
Na een paar uur zoeken is er beweging, weg van de kudde.
Ongelooflijk, we hebben een groep van drie volwassen cheetamannetjes.
Men zegt vaak dat leeuwen de enige sociale grote katten zijn...
met volwassenen in groepjes.
Dat klopt niet helemaal...
want cheetamannetjes vormen groepen, genaamd coalities.
Als volwassen mannetjes hun moeder verlaten...
blijven ze meestal bij hun broers en vormen ze een coalitie.
Ze proberen op elkaar te springen.
Samen verdedigen ze hun territorium tegen rivaliserende mannetjes.
Als ze als team jagen, kunnen ze grotere prooien aan.
We hebben ze vorig jaar gevolgd, maar ze waren niet goed in jagen.
Ze waren nog vrij jong.
Hopelijk hebben ze geoefend.
Cheetamannetjes leven korter dan vrouwtjes.
Vechten met leeuwen en andere mannetjes kan dodelijk zijn.
En zelfs hun prooi kan gevaarlijk zijn.
Tom, er is een kudde zebra's voor ze. Die gaan we bekijken.
Drie cheetamannetjes vormen een formidabele groep roofdieren...
maar zebra's zijn geen makkelijk doelwit.
Eén trap kan dodelijk zijn.
Er zijn zeker zebrahengsten bij.
Ze moeten hun doelwit goed kiezen.
Oké, ze gaan.
Daar gaan ze.
De kudde verspreidt zich. De coalitie zoekt een kwetsbaar doelwit.
Jonge dieren zijn makkelijker.
De moeder blokkeert.
Heb je het? - Ik weet het niet.
Pas op voor een trap van de zebra's. Die in je snuit en het licht gaat uit.
De rest van de kudde sluit aan.
De cheeta's hebben het opgegeven. Game over.
Dat was ongelooflijk. Ze sloten aan bij de moeder en het veulen.
Ja.
Ze kunnen schoppen om de cheeta weg te schoppen.
Zo zie je maar weer. Jagen is voor cheeta's niet makkelijk.
Zelfs niet met drie grote mannetjes.
De prooi is erg lastig. De macht van de zebra's...
hun verdediging, hun trappen...
weerhielden de cheeta's ervan een jong te grijpen.
Als een van de coalitie gewond raakt, zou dat hen allen in gevaar brengen.
Sommige risico's zijn het niet waard.
Het leven zit vol moeilijke beslissingen voor deze katten.
De migratie is de beste tijd van het jaar om cheeta's te filmen...
maar er zijn ook uitdagingen.
Er komt regen aan. We moeten bij regen of zonneschijn kunnen filmen.
Bij een normale camera krijg je druppels op de lens en kun je niets.
Toms camera heeft een speciaal apparaat dat dat probleem oplost.
Het heet een regenspinner. Ik laat het zien.
Tom, kun jij hem aanzetten?
Ben je er klaar voor, Tom? Daar gaan we.
Hij is helemaal vrij. Het werkt zo goed. Juist.
Mijn oplossing is veel minder hightech.
Drones zijn niet zo goed in de regen.
Ze vallen omlaag omdat de elektronica smelt.
Ik heb de afgelopen paar uur...
alle openingen en gaatjes gevuld met siliconen...
om hem waterdicht te maken.
Maar ik gooi er geen water op. Ik weet niet of het lukt. Duimen maar.
De volgende ochtend volgen we de migratie bij hun rondreis van 1500 km.
En we zien nieuwe gezichten.
Dat lijkt op een moeder met twee grote welpen.
Dit is spannend. Welpen van deze leeftijd zijn leuk om te volgen.
Ze zijn heel levendig en speels, en wat ik interessant vind...
is dat dit de leeftijd is waarop ze leren jagen van hun moeder.
Ze zijn iets kleiner dan hun moeder...
en het laatste beetje van hun zilveren nekhaar moet nog uitvallen.
Tijd om te spelen.
De welpen zijn aan het besluipen.
Ze jagen op de reigers.
Spelen lijkt leuk en dat is het vast ook...
maar het is ook training voor hun snelle achtervolgingen.
Over een paar maanden moeten de welpen zelf gaan jagen.
Hoor je dat?
Dat is de moeder die de welpen roept.
Het speelkwartier is voorbij.
Moeder gaat ze laten zien hoe het moet.
Volwassen zebra's en gnoes zijn te groot voor dit gezin om op te jagen.
Maar er zijn ook veel gazelleveulens.
Ze zijn klein en langzaam, en een ideale prooi voor beginners.
De welpen moeten toekijken en leren hoe hun moeder een doelwit kiest.
Maar deze welp had dat niet door.
Jaagt de welp op de zebra, Baz? - Ja, dat is de welp.
De welp jaagt op de zebra.
Chaos. De gnoes en zebra's vluchten alle kanten op.
De welp heeft spijt van z'n beslissing.
De zebra's zitten nu achter de welp aan.
De rollen zijn omgedraaid.
Rennen.
Zebra 's achter hem.
Dat is zo goed.
Misschien niet de les die mam wilde leren, maar het is een les.
Al die actie heeft de aandacht getrokken...
van een andere soort in de Serengeti.
Er zijn veel auto's onderweg, Baz. - Ja.
Ik zie graag dat mensen hun geld en tijd besteden aan de natuur...
maar als er zo veel auto's om de moeder en haar welpen staan...
kan dat niet goed zijn.
Het is moeilijk voor de cheeta zelf, want ze ziet de prooi niet.
Waarom komen deze auto's zo dicht bij de dieren...
en met zo veel tegelijk?
Het is een gebrek aan kennis bij de chauffeurs.
De wegen moeten op 25 meter van de dieren zijn...
maar de toeristen willen een selfie maken of een foto met hun telefoon.
Daardoor komen mensen heel dichtbij.
Ik voel me wel schuldig als ik hiernaar kijk...
want in onze serie geven we mensen een onrealistische verwachting...
van wat ze gaan zien en van hoe dichtbij ze zullen komen.
We hebben ongelofelijke technologie. We brengen de kijker op een plek...
die ze in het echt nooit kunnen zien.
Ik begrijp dat de gidsen onder grote druk staan...
om snel te presteren.
Ze moeten het dier vinden en er dichtbij komen.
Toerisme is een belangrijke bron van inkomsten voor beschermde gebieden.
Maar om verantwoordelijk te zijn, moet je eerst aan de dieren denken.
Als ik klanten heb of met iemand op safari ga...
leg ik uit waarom we niet dicht bij het dier komen.
Ze begrijpen het heel goed.
Welpen moeten elke dag eten, maar vanavond zullen ze honger lijden.
Het is tijd voor de cheeta's om zich te verstoppen.
Leeuwen en hyena's gaan jagen.
's Ochtends vinden we dezelfde moeder met welpen.
Baz, is zij dat? - Ja.
Ze is aan het jagen. Het is donker, maar ze jaagt.
De druk om het gezin te voeden dwingt haar risico's te nemen.
De moeder en de twee welpen zijn onderweg.
's Ochtends vroeg. Het is nog vrij donker.
Er zijn nu dus veel grotere roofdieren actief.
Ze heeft vast honger.
Oké, moeder heeft iets gezien.
Ja. Ze heeft hem. Ze heeft hem.
Het interessante is dat ze de welpen geen kans gaf...
om het jagen te oefenen. Ze heeft hem meteen gedood.
Ze moest zorgen dat hij geen geluid meer maakte.
Er zijn veel grote roofdieren.
Veel hyena's en leeuwen die nog actief zijn en rondlopen.
Ze sleept de prooi mee naar langer gras.
Zo is hij lastiger te zien.
De welpen zien er uitgehongerd uit.
En nu hoor ik leeuwen.
Daar ergens.
De welpen zijn aan het eten, maar moeder is constant aan het rondkijken.
Ik zie een hyena, recht voor ons.
Zie je hyena's? - Ja.
Er komen hyena's aan. - Hij komt deze kant op.
Als je naar onze rechterkant komt, zit daar een hyena.
Dan krijg je een goed shot.
Zou ze hem gezien hebben?
Hyena's pikken de prooien van andere roofdieren.
Dat is een grote hyena.
De moeder heeft een groot probleem. - Ja.
Met hun bijtkracht van 500 kg per cm2 verbrijzelen ze botten.
Als een hyena hem wil pakken, doet hij dat.
Deze hyena is dichtbij. Wat ga je doen, moeder?
Vechten of wegrennen?
Moeder en de welpen kijken.
Moeder is overeind. Ze gaat naar de hyena.
Kom op.
Ja. Goed zo, moeder.
Cheeta's zijn gebouwd op snelheid, niet op kracht.
Ze kan de hyena alleen maar wegjagen en wegbluffen.
Want als ze echt gaan vechten...
is de hyena veel groter en krachtiger.
De strategie is de hyena weghouden zodat de welpen kunnen eten.
Je kunt hier veel hyena's horen. Ze kakelen en lachen.
De moeder heeft geluk.
De andere hyena's lijken zelf aan het jagen te zijn.
En leeuwen aan die kant.
Ik kan het niet geloven.
Moeder heeft haar prooi succesvol verdedigd.
Ze heeft geluk gehad dat er niet meer hyena's kwamen.
Maar ze was ongelooflijk agressief. Ze zei: 'Ga weg bij m'n prooi.'
Moeder kon vandaag voor ze zorgen...
maar binnenkort zullen de welpen zelf moeten leren jagen.
Als de dag warmer wordt, vinden we de coalitie, op zoek naar prooien.
Ze gaan van uitkijkpunt naar uitkijkpunt tot ze een doelwit vinden.
Vergeleken met de cheetamoeders zijn zij onbevreesd.
Maar het is niet zonder risico.
Er zit een leeuw. Daar kunnen ze op stuiten.
Begrepen, bedankt.
Ze willen erin klimmen...
maar zij weten niet, en wij wel, dat er een leeuw onder ligt.
Ze zullen flink schrikken.
De leeuw is overeind.
Een groot mannetje.
Eén, twee, drie, vier mannetjes.
Dat was schrikken voor ze.
Gelukkig zijn de leeuwen niet achter ze aan gegaan.
Zag je ze schrikken? - Ja, ik zag ze schrikken.
Ze dachten: We gaan ervandoor. Dag.
Er zijn hier maar 300 cheeta's, maar meer dan 3000 leeuwen.
In een gevecht met deze sterkere roofdieren...
zouden de cheeta's kansloos zijn.
Hun zoektocht naar voedsel gaat door.
Ik hoop hen te zien slagen voor onze tijd om is.
Het leven van cheeta's is zwaarder dan ik dacht...
zelfs binnen de bescherming van het Serengeti National Park.
De druk om te overleven...
kan cheeta's buiten het beschermde gebied drijven...
Coole plek.
...waar ze andere problemen tegenkomen door mensen.
Bedankt, Baz.
Hallo.
Ik ontmoet Kelvin Munisi van het Serengeti Cheetah Project.
O, ja. - Altijd klaar. Aangenaam.
Ik wil weten hoe zijn onderzoek helpt deze problemen op te lossen.
We zien al snel bekende gezichten.
Kelvin, deze moeder met welpen zijn wij aan het volgen. Ken je haar?
Ja, we kennen haar. Ze heet Adora.
Adora? - Adora, ja.
Weet je hoeveel nesten ze heeft gehad?
Dit is haar tweede nest.
Haar eerste nestje was in 2020.
Dat ging niet zo goed, want ze verloor al haar welpen.
Ja, het is triest. Vorig jaar vonden we haar met vijf welpen.
Vijf? - Ja.
Ze heeft er nu twee, dus ze is er drie kwijt?
Ja, ze is drie jongen kwijt. - Dat is zo triest.
Dat is de realiteit als je in een landschap leeft...
vol grotere roofdieren. - Ja, precies.
Ja. Ze is een goede moeder.
Om als cheeta van de vijf welpen er twee te houden...
Ze is nog steeds een goede moeder in zo'n harde omgeving.
Kelvins veldwerk is tweeledig.
Eerst brengt hij in kaart waar elk cheeta rondloopt...
en dan moet hij hun DNA verzamelen op de minst invasieve manier.
Je staart veel naar cheeta's in de hoop...
dat ze een grote boodschap doen? - Ja.
Kelvin, ze hurkt daar. Gaat ze naar de wc?
Ze poept. - Ja. Briljant.
Kelvin, als ik met wetenschappers werk en hun werk film...
bied ik meestal aan om te helpen, maar ik laat dit nu aan jou over.
Laat het aan de professionele poepverzamelaars over.
Hij heeft hem. Ja, hij heeft hem.
Ik ben nooit zo enthousiast geweest over de poep van een wild dier.
Alles voor de wetenschap.
Het is niet glamoureus, maar Kelvins werk is cruciaal...
om cheetaterritoriums in de gaten te houden.
We gaan DNA afnemen...
om vast te stellen hoe verscheiden de genenpoel is.
Zo kunnen we zien hoe verbonden de cheetapopulatie is...
van de Serengeti tot de Masai Mara...
en andere beschermde gebieden binnen Oost-Afrika.
Het mengen van deze groepen is cruciaal...
maar het wordt steeds moeilijker voor cheeta's...
omdat mensen boerderijen en steden op hun pad bouwen.
De oplossing is het verminderen van de menselijke activiteit...
zodat we de verbinding kunnen vergroten tussen de kleine populaties.
Kelvin hoopt met deze informatie land te kunnen beheren...
op een manier die cheeta's helpt...
door hun territoriums te verbinden en hen de ruimte geven om te overleven.
De volgende ochtend zien we de mannetjescoalitie weer.
Ze zijn bij een kudde gnoes.
Dit kan de kans zijn waarop ze hebben gewacht.
Maar ze zijn niet de enigen.
Daar zijn ze, daar zijn de gnoes en daar zijn leeuwen.
Dit kan een chaos worden.
Ja, Tom, de jongens zitten op 300 meter van een kudde gnoes...
met leeuwen in de buurt.
We hebben een grote kudde gnoes en de jongens zijn aan deze kant.
Ze weten niet dat er een troep leeuwen aan de andere kant staat.
Als ze achter die gnoes aangaan...
krijgen ze een nare verrassing.
Blijf laag, jongens.
Je wilt geen ruzie met een stel leeuwen.
Denk je dat ze ze hebben gezien? - Nee.
Ze zijn heel dichtbij.
Alle gnoes rennen weg.
Grote jongens.
Kijk eens hoe groot die rechts is.
Hij is prachtig. Moet je z'n manen zien wapperen in de wind.
De cheeta's hebben geluk gehad.
De leeuwen hebben ze niet gezien en gaan die kant op.
Maar ze kunnen niet meer overvallen. De gnoes zijn bang door de leeuwen.
De coalitie heeft nog geen succesvolle jacht gehad.
Ze kunnen niet langer wachten.
Op zoek naar een doelwit.
Ze hebben een kalf gezien.
Ze lopen door de kudde en kijken rond. Ze gaan niet snel.
Ze zoeken een doelwit, maar de kudde loopt te dicht op elkaar.
Het is gevaarlijk om daarin te gaan.
Het juiste doelwit kiezen is een kwestie van leven en dood.
Ze hebben een grote gnoe gezien.
Een jaarling.
Hij zit weer in de kudde. Goede verdediging.
Ze hebben van doel gewisseld. Ze hebben er een gevonden.
Heb je hem nog? - Ja.
Hij komt naar voren.
Hij heeft hem nog.
Ik denk dat hij hem heeft.
Die gnoe heeft goed gevochten.
Eindelijk kunnen ze van een welverdiende maaltijd genieten.
Maar een succesvolle jacht leidt niet altijd tot een volle maag.
Leeuwen die op de prooi afkomen, Baz. - Ja.
Het is drie tegen één.
Ze weet het niet zeker. Ze gaan er toch niet om vechten?
Als ze beseffen dat het niet veilig is, lopen ze weg.
Ze proberen nu gewoon zo snel mogelijk te eten.
Ze pakt de prooi.
Daarom is het moeilijk om hier een cheeta te zijn.
Je doet al dat werk en dan steelt een leeuw je eten.
Nu moeten deze jongens weer helemaal opnieuw gaan jagen. Terug bij af.
De concurrentie van grotere roofdieren is meedogenloos voor cheeta's.
Maar opgeven is geen optie.
Bertie, hoor je me? - Zeg het maar.
Het gaat regenen, dus we zetten de regenspinner aan.
Oké. Begrepen. Ik schakel ook over op de regendrone.
Ondanks de regen blijft de coalitie bij de kudde.
Succes, kleine drone.
Het regent pijpenstelen en de cheeta's zijn nog aan het jagen.
De show moet doorgaan.
Ze lopen recht de regen in.
En de drone vliegt nog.
De storm verandert de dynamiek tussen roofdier en prooi.
De gnoes staan met hun rug naar de regen.
Ze letten niet op de cheeta's en horen ze ook niet.
Ze naderen de gnoe. Het regent pijpenstelen. Kom op, drone.
Hou vol.
Nu de leeuwen ook weg zijn, zijn de kansen gunstig voor de coalitie.
Oké, de tweede. Twee, drie.
De voorste heeft een doelwit.
Hij verhoogt zijn snelheid. Daar gaan we.
Wauw, ze vliegen.
De gnoe draait zich om om te vechten.
Pas op voor de hoorns.
De versterking komt eraan.
Ze zitten alle drie op de gnoe. Hou vol, drone.
Ze hebben hem neergehaald. Mijn hemel.
Hij draaide zich om en probeerde die ene af te weren.
Als dat mannetje alleen was geweest, had hij hem niet gepakt.
Het regende pijpenstelen. Dat was gestoord.
De drone vliegt nog. Ik breng hem terug voor hij valt.
Hij heeft het overleefd. Goed zo, regendrone.
Dit is de eerste keer dat een cheetajacht in de regen werd gefilmd.
Ik wist niet of hij het zou overleven.
Maar dat deed hij wel en we hebben er buitengewoon gedrag mee vastgelegd.
De jacht van cheeta's, als team, in stortregen.
Zelfs tijdens een regenstorm...
is het doden van een gnoe erg gevaarlijk voor deze cheeta's.
Ik ben blij dat ze eindelijk te eten krijgen.
Ze kunnen een paar dagen rusten voor ze het weer moeten doen.
Deze iconische confrontatie tussen cheeta's en gnoes vastleggen...
zal ik nooit vergeten.
M'n tijd zit er bijna op en ik ga nog even bij iemand langs.
Hier is de moeder.
Maar de grote vraag is: Waar zijn de welpen?
Kom op, welpjes. Ik hoop dat ze nog leven.
De welpjes zijn er.
Dat is een hele opluchting.
De welpjes hebben het gered. Ze zien er gelukkig en gezond uit.
Ze lijken ware monstertjes te zijn geworden.
Ze hebben veel energie en springen op hun moeder.
Ze zijn zo groot geworden sinds we ze zagen.
Ze beginnen hun donkere zijkanten te verliezen.
Ik zie hun volwassen vlekken.
De overlevingskans van welpen bij cheeta's is niet goed.
95 procent haalt de volwassen leeftijd niet.
Zij hebben een van de gevaarlijkste periodes van hun leven doorstaan.
En hun geweldige moeder zorgt voor ze.
Ik heb goede hoop dat ze het gaan redden.
Ik heb de cheeta altijd gezien als een supersnel, ongenaakbaar toproofdier.
Ik had het mis.
De dreiging van leeuwen en hyena's is hier meedogenloos.
Menselijke activiteit maakt het nog moeilijker.
Je bent snel onder de indruk van de mannetjes...
maar dat ben ik vooral van de vrouwtjes.
Het feit dat ze hier jongen kunnen grootbrengen...
strekt de geweldige moeders die we hebben gevolgd tot eer.
Ik zal nooit vergeten hoe ze opgroeiden...
en van hun moeder leerden hoe ze moeten overleven.
Met een beetje geluk...
kunnen ze alles aan wat de Serengeti voor ze in petto heeft.
Ondertiteld door: Leontien Gommans