W poprzednich odcinkach...
Ten Murphy ma duży sklep w Lincoln.
Z jego sklepu prowadzą firmę zwaną Domem.
Billy, to wielki zaszczyt poznać cię osobiście.
Moi partnerzy,
Johnny Riley, Jim Dolan.
Kasta Santa Fe zarządza większością rzeczy na Zachodzie.
To tajne stowarzyszenia bogaczy.
Twoja praca będzie polegała na egzekwowaniu naszych interesów.
Ten gość, Tunstall. Mogłeś widzieć jego nowy sklep.
Musisz zrozumieć, że to jest moje królestwo.
Żaden angielski fiut mi go nie odbierze.
Nie przy tobie.
Nie chcemy cię widzieć w pobliżu naszego bydła albo sklepów.
Pan Tunstall ma tutaj legalną firmę.
Jesteśmy na skraju wielkiej wojny. Wojny między Murphym a Tunstallem.
Billy, chciałbym ci przedstawić moją żonę.
- To Irene. - Miło poznać przystojnego banitę.
Każdy chciałby zobaczyć, co robisz z bronią.
Oczekujemy pokazu.
Kto to?
Señorita Dulcinea del Tobosco.
Ten nowy gringo, Tunstall, zaoferował mi więcej za zbiory.
Pan Murphy mnie oszukuje.
Meksykańscy farmerzy myślą, że mogą zrywać nasze umowy.
Pokażmy im, co my na to.
Pan Murphy żąda, żebyś przestał sprzedawać zboże Tunstallowi.
To mój dom. Nigdy nie wyjadę!
- Nie! - Nie!
Chcę pożegnać zmarłego.
Nie powinni byli zastrzelić Manuela.
Szeryf chce pomówić z Garrettem.
A co z naszymi ludźmi? Domagają się sprawiedliwości.
Wyjeżdża na krótko.
A wraca jako przedstawiciel prawa.
Chodzą plotki, że Tunstall zatrudnił McSweena,
prawnika, który dla ciebie pracował.
Spotkam się z McSweenem,
ale w tajemnicy.
Miło cię poznać.
Niestety odkryłem, że Murphy to oszust.
Ale dziś wieczór twoje życie się odmieni.
Całe życie czekałeś właśnie na tę chwilę.
Sporo o tobie słyszeliśmy, Billy.
Ale najważniejsze dla mnie
i mojego partnera Johna Tunstalla,
jest oczywiście to, że pracujesz dla pana Murphy'ego.
Jak wiesz,
jesteśmy jego konkurencją.
Słyszałeś o kastach, Billy?
Zwłaszcza o Santa Fe?
W istocie.
Kilka lat temu powiedział mi o nich dziennikarz, Ash Upson.
Przybierają różne formy.
W Nowym Meksyku gromadzą ogromne majątki,
manipulując hiszpańskimi nadaniami ziemskimi.
I tu pojawia się Murphy.
Otóż to.
Kontroluje miejscowych republikanów,
wybory sędziów,
szeryfów, prokuratorów okręgowych, gubernatorów. Wszystkich.
I pan Tunstall chce to zmienić.
Nie wiem, jak pan Tunstall mógłby to zmienić,
choćby chciał.
No cóż,
pan Tunstall jest Anglikiem,
nie jest stąd.
Ma własne bogactwa i nie potrzebuje kast.
Kupił wielkie ranczo, jakieś 1200 do 1600 hektarów,
teraz kupuje bydło.
To właśnie robimy.
Tworzymy firmę,
żebyśmy mogli uczciwie handlować z farmerami.
Pan Upson by to pochwalił.
Jeśli obchodzi go sprawiedliwość w tej części świata,
to na pewno spodobałby mu się pan Tunstall.
"Nie uwierzysz, ale szkolą mnie na przedstawiciela prawa.
Tylko tak nie trafię do więzienia.
Wszyscy się z tego śmieją.
Ale uważaj, Williamie Bonneyu,
któregoś dnia przyjdę po ciebie z moją nową odznaką.
Pozdrów chłopaków.
Twój przyjaciel Pat Garrett".
Co, u diabła?
Garrett mówi poważnie?
Jesse, co myślisz o Murphym?
Sam nie wiem. Chyba jest bogaty.
Dostaje, czego chce.
Myślisz, że gra uczciwie?
Ze wszystkimi farmerami?
- Mówisz o Meksykanach? - Nie, o drobnych farmerach.
Jakby byli jego własnością.
A ten Anglik, Tunstall, to chyba uczciwa konkurencja.
Skąd tyle wiesz o Tunstallu?
Słyszałem to i owo.
I nie lubię pachołków Murphy'ego.
Ja też ich nie lubię, Billy.
Ale... nie płacą mi za to, żebym ich lubił.
Na świecie niewiele jest sprawiedliwości.
Chyba tak to wygląda
i zawsze tak było.
A gdybyś mógł to zmienić?
W jaki sposób?
Nie wiem. Tak sobie myślę.
O ile wiem, Murphy to oszust.
A gdyby tu nie rządził?
Wtedy... ty i ja...
nie dostalibyśmy pieniędzy.
Prześpij się, co?
Bądź ostrożny.
Nie kąsasz ręki, która karmi,
jeśli wiesz, co dla ciebie dobre.
Pospieszcie się, chłopcy!
Billy.
Cześć.
Napij się, pewnie jesteś spragniony.
Panowie.
Witam na naszym spotkaniu.
Dziś omówimy nowe interesy, które dla was mamy.
Jak wiecie, niektórzy farmerzy na Bonito i Hondo
złamali umowy z nami,
dlatego tracą prawa do swoich farm.
Właśnie wróciłem z Santa Fe, gdzie byłem w interesach,
i znalazłem kilku inwestorów, którzy chcą kupić te posiadłości.
Obecnych dzierżawców, niewywiązujących się z umów,
trzeba wygnać z tych farm.
Tu macie ich listę i miejsca pobytu.
Nie używajcie przemocy niepotrzebnie.
Ale oczekujemy, że wykonacie swoje zadania.
To absolutnie legalna akcja.
Ci ludzie nie mają prawa zostać na naszej ziemi.
Chłopcy... sami decydujcie, jak to załatwicie.
Nas to nie obchodzi.
Major Murphy urządza dziś przyjęcie.
Chce, żebyśmy wszyscy przyszli.
To jego życzenie.
Mam nadzieję, że wszyscy je spełnicie.
Nie przegapimy imprezy, prawda, chłopcy?
Oczywiście.
A ty, Billy?
Też tu będziesz, co?
Jesse.
Przepraszam.
Co tam, Billy?
Kiedy chcecie wypędzić tych farmerów?
Jutro. A co?
Nie pojadę z wami.
A to dlaczego?
Nie chcę.
Wy to zróbcie.
Dobra.
Cześć, Billy.
Pani Riley.
Chciałam się z tobą zobaczyć.
Muszę z tobą porozmawiać.
- To nie najlepszy moment. - Zdecydowanie teraz.
Muszę ci coś powiedzieć.
Przynieś mi jeszcze drinka.
Jasne.
Dziękuję.
Słucham panią.
Chcę ci opowiedzieć o moim mężu.
O co chodzi?
Ja...
nienawidzę go.
Tak źle mnie traktuje,
że sobie nie wyobrażasz.
To nie miejsce na takie rozmowy.
Nie.
Zapalisz mi papierosa?
Dziękuję.
Przystojny jesteś, Billy.
Możemy gdzieś pójść? Podobasz mi się.
To nie jest dobry pomysł.
Proszę.
Proszę, Billy.
Mówiłam, że go nienawidzę. Muszę uciec.
Nie.
Przykro mi.
Nieważne.
To nie twoja wina.
Hej!
Ty pieprzona zdziro!
- O co chodzi? - Widziałem cię tam.
Z Billym. Wiem, co robiłaś.
Chciałaś, żeby cię przeleciał, bo jesteś małą dziwką!
Jestem zmęczona.
- Chcę spać. - Dość mam ciebie!
Rozumiesz? Wstyd mi przynosisz.
Ciągle gdzieś cię nosi.
To odrażające! Mam dość!
Ja też!
Mam cię dość!
Nienawidzę cię!
O rety!
Ona nie żyje!
Coś ty zrobił?
Postrzeliła mnie.
Próbowała mnie zabić! Pomóżcie mi, kurwa!
Hej! Co tu się dzieje?
- Twój kumpel zabił żonę. - Postrzeliła mnie!
- Patrz! - Spokojnie...
Billy.
Billy, odłóż to.
Idźcie po doktora.
Chodźmy do środka. Pomogę ci.
- Chodź. - Szlag.
Potrzebny tu szeryf!
Idź!
Chodź.
Tunstall już wrócił?
Jasne.
Chce się spotkać na mojej farmie.
Dobra.
Hej!
Dobra.
Spróbujmy ich stąd przepędzić.
- Tak! - Ruszamy, chłopcy!
Tak!
Jazda, chłopcy!
Wracajcie.
Jazda!
Co wy wyprawiacie?
Wynoście się stąd!
Akurat!
Wynocha z mojej ziemi!
Nie chcemy was zabijać!
Wyjdźcie i poddajcie się!
To nasza ziemia!
Już nie!
Nie macie prawa tu być!
Mamy prawo!
Zajdźcie ich od tyłu.
Rozumiecie?
- Od tyłu. - Słyszeliśmy.
Wychodźcie. Rzućcie broń. Nie zabijemy was.
Ja i moja rodzina
pracujemy na tej ziemi od 20 lat!
Nie oddam jej takim jak wy!
Z przyszłością nie wygracie!
Wyłaźcie stamtąd!
Już!
Chodź, skarbie.
Jazda!
Na pomoc! Niech mi ktoś pomoże!
Nie!
Przestańcie!
Nie!
Proszę, przestańcie!
Nie!
Proszę, nie!
Cześć, Billy.
Cześć, Manuela.
Dzięki.
Bardzo miło cię poznać, Billy.
Jestem John Tunstall.
Do stodoły.
Do stodoły! Szybko!
Biegiem!
John!
Idź do domu!
Do domu!
Nie!
John!
Chodź!
Nie!
Nie! Cofnij się!
Nie! John, nie!
Wynoście się z tej ziemi!
Zabiliście mojego męża!
Moich synów!
Moją biedną córkę!
Nie zrobiliśmy nic złego!
Macie czas do końca dnia.
Nie!
Jazda, chłopcy!
Pan McSween powiedział mi o pańskich planach.
Chce pan rywalizować z Domem.
Zdałem sobie sprawę, że sporo tego, co dzieje się
w Lincoln County, mógłbym przejąć.
Chcę każdego kawałka ziemi, który zdołam przejąć.
Jak najniższym kosztem.
Nie winię pana.
Proszę mówić mi John.
A ja, jeśli mogę... będę mówił ci Billy.
Nie ma sprawy.
Faktem jest, Billy,
że John jest gotów uczciwie płacić
za nasze zbiory.
To prawda.
Murphy wykorzystuje swoje stanowisko,
wpędza farmerów w długi i odbiera im ziemię.
Ja nie zamierzam tak robić.
Ale John i my wszyscy wiemy,
że Murphy nie odda swojej pozycji bez walki.
Ma sporo broni.
Ten prawnik, McSween...
to religijny człowiek.
To prawda.
Ma swoją wiarę i swoje zasady.
Niezwykły człowiek jak na to miejsce.
A ty, John?
Jakie masz zasady?
"Nade wszystko bądź wierny sobie.
Za tym pójść musi, jak dzień za nocą,
Że nie okażesz fałszu innym".
To z Szekspira.
Szybko!
- Chodź! - Tak!
Co robicie na tej ziemi?
To nasza ziemia.
Och nie.
Już nie.
Billy...
Byłby to dla mnie zaszczyt,
gdybyś zechciał odejść od Murphy'ego i przystał do mnie.
Wiem, że proszę o wiele.
Pracujesz z dobrymi przyjaciółmi,
a Dom dobrze cię wynagradza.
Wątpię, bym mógł ci tyle zaoferować.
Z drugiej strony,
mogę zaproponować coś,
co jest chyba ważniejsze od pieniędzy.
Chcę prowadzić legalny biznes.
Nie jestem oszustem, jak Murphy.
Wiem, że w pewnych miejscach ścigają cię za zabójstwo
i wyznaczono tam nagrodę za twoją głowę.
Mimo to...
chciałbym cię zatrudnić.
Jeśli żyjesz uczciwie i ciężko pracujesz, co na pewno potrafisz,
to w swoim czasie wstawię się za tobą u gubernatora.
To bardzo wspaniałomyślne.
Zwłaszcza wobec kogoś, kogo się słabo zna.
Wiem.
Wierzę, podobnie jak Charlie,
że jesteś godzien zaufania...
i uczciwy...
niezależnie od reputacji.
Jeśli odejdę, będą konsekwencje.
Musiałem to powiedzieć.
To duże przedsięwzięcie.
Chciałbym, żebyś do nas dołączył.
Cześć.
Ile za melona?
Spokojnie, nie skrzywdzimy cię.
No, rzuć mi jednego.
- Olinger, podaj napój. - Masz.
Biegnij. Musisz być szybszy.
- Biegnie. - Spójrzcie.
Biegnij, chłopcze!
Zabójstwo z zimną krwią!
Wyślę kogoś i powiadomię szeryfa.
Dobrze wiemy, kto za tym stoi.
Bez wątpienia.
Murphy chyba jest zdesperowany.
Myślisz, że szeryf Brady coś z tym zrobi?
Nie wiem.
To szanowany weteran wojenny i w sumie dobry szeryf.
Ale?
Ale też od dawna przyjaźni się z majorem Murphym.
Oto odpowiedź na moje pytanie.
Tak mi przykro, pani Hudgens.
Zbiorę ciała do miasta.
Pani i córka możecie zostać u mnie
aż do pogrzebu, jeśli chcecie.
Dziękuję, panie Tunstall.
Co jest?
Lepiej chodźcie wszyscy na farmę José Chaveza.
Kolejne zabójstwa?
Niestety.
Hej, Billy!
Hej!
Ominęła cię dziś zabawa.
Jaka zabawa?
Zrobiliśmy to, czego chciał pan Murphy.
Pogoniliśmy farmerów z ich ziemi.
- Billy! - Otóż to!
Zabiliście któregoś?
A jak myślisz?
No pewnie.
Niektóre dranie strzelały do nas.
Zabili Arly'ego.
Ilu zabiliście?
Nie wiem.
Ale co cię obchodzą ci farmerzy?
Będziesz teraz płakał? Tak?
Zabawiliście się.
Oj tak, ale była zabawa.
Za to nam płacą!
Bob Olinger.
Cholerny drań.
Co wy tu, u diabła, robicie?
Co robicie?
Cześć, szeryfie!
Panowie.
Szeryfie.
- Jak ręka, Jim? - Nieźle. Dziękuję, szeryfie.
Źle, kiedy taka kobieta schodzi na złą drogę.
Jako szeryf Lincoln County otwieram dochodzenie
w sprawie śmierci 14 osób w wyniku strzelaniny.
Kto przemówi w sprawie tych przestępstw?
Ja, szeryfie.
Jestem adwokatem pana Tunstalla.
Poinformowaliśmy już,
że major Murphy wypowiedział wojnę mojemu klientowi.
Szeryfie, nie musi pan słuchać tej papugi z Santa Fe.
W Lincoln County nie potrzebujemy prawników.
Sami sobie radzimy z naszymi kłopotami.
Panie Dolan, zawsze należy przestrzegać prawa.
Nikt nie może go obchodzić.
Ktoś wie, czemu zabito tych ludzi?
Nie.
Te zabójstwa nie miały nic wspólnego
z Domem czy panem Murphym.
Był równie wstrząśnięty jak wszyscy.
Major miałby w tym interes.
To jasne, że chciał pozbyć się tych farmerów, w ten czy inny sposób.
To przypadkowe strzały oddane przez nieznane osoby.
Jakiś przestępczy gang jechał przez Lincoln County.
W Lincoln County rzeczywiście działa jakiś gang
i stwierdzamy, że Dom płaci za ich usługi.
Ma pan jakiś dowód, McSween?
Jeszcze nie.
Właśnie.
Może należałoby zaangażować pułkownika Dudleya?
Nie sądzę.
To sprawa cywilna. I zanim coś zrobię,
wraz z moimi zastępcami przeprowadzimy dochodzenie.
Dziękuję za poświęcony mi czas.
Spotkanie zakończone.
Mój przyjaciel José Chavez y Chavez...
Zabili jego synów.
Jest taki smutny.
Przybity.
Cała jego rodzina
zginęła.
Rozumiem.
Señor Baca, to okrutna zbrodnia. Okrutna.
Przyjaźnimy się, tak?
Oczywiście.
- Zawsze mówiłem prawdę, tak? - Tak.
Ludzi, którzy zabili synów Chaveza, zatrudnił ten Anglik,
John Tunstall.
Wie pan, kto to?
Wiem, kto to, ale nie sądziłem...
Próbuje mnie wygryźć,
co... będzie miało wpływ na pana.
Prowadzimy razem interesy, nie?
Tak.
I tak ma pozostać?
Tak.
Dlatego nie chcemy kłopotów z pańskimi ludźmi.
Żadnych.
Niech pan mówi, że ta strzelanina nie ma nic wspólnego ze mną.
To ten Anglik za wszystkim stoi.
Zrobi pan to dla mnie?
Tak.
Nie chcę kłopotów.
To dobrze.
Przyślemy kwiaty na pogrzeb.
Biedni chłopcy.
Dlaczego tak musi być w obecnych czasach?
Dlaczego?
Zgadzam się.
Kiedyś było tu spokojnie.
To było piękne miejsce.
Bardzo to smutne.
To znów będzie piękne miejsce,
uwierz mi, przyjacielu.
Jak tylko pozbędziemy się Anglika.
Widzisz te gwiazdy, Billy?
Jesteś jak jedna z nich.
Potrafisz płonąć... tak jasno.
Te jasno płonące gwiazdy...
odbijają światło...
które jest w tobie.
Chwileczkę.
Spokojnie.
Do widzenia.
Dobranoc.
Señorita del Tobosco.
O co chodzi?
Przepraszam, señorita.
Chciałem się tylko przywitać.
Nie znamy cię. Odejdź.
Chwileczkę.
Puść mnie.
Nie jestem dzieckiem.
Kim jesteś?
Jestem Billy.
Chciałem się przedstawić.
To słaby powód do zaskakiwania kogoś na ulicy.
Masz inny motyw?
Chciałbym znów panią zobaczyć.
- Dlaczego? - Cofnij się, przyjacielu.
Denerwujesz señoritę.
Co robisz?
Znasz go?
Nazywają go Billy Kid.
Na twoim miejscu odłożyłabym broń.
Jak ją wyciągniesz, będzie to twój ostatni ruch.
Dziękuję.
Wiesz, że nie miałam pojęcia, co dzieje się w mieście?
Nieładnie.
Może mnie zobaczysz.
Jeśli chcesz.
Jutro będziemy u McSweena.
Jesteś z nami?
Panie Tunstall.
Panowie.
Nie ma wątpliwości, że jesteśmy w stanie wojny z Murphym i Domem.
Jak dotąd w tym konflikcie handlowym prawo nam nie sprzyjało.
- Wszyscy znamy powód. - Tak, kasty.
Murphy ma wpływowych przyjaciół w ważnych miejscach,
co nie oznacza, że jest nie do ruszenia.
Jego biznes podupada, częściowo dzięki nam.
To doprawdy domek z kart.
Wyciągnijmy kilka kart ze spodu, a zacznie się walić.
Postawimy ich przed sądem za nielegalną działalność.
Oszukują armię na racjach wołowiny.
Tyranizują farmerów.
Szykuję dokumenty, ale nie ma sensu iść do sądu w Santa Fe.
Szefem kasty Santa Fe jest niejaki Thomas Catron,
dobry przyjaciel majora Murphy'ego.
Tymczasem Dom zatrudnia kolejnych ludzi.
Niestety to prawda.
Kolejnych sześciu snajperów dołączyło do pracowników Murphy'ego.
Tej wojny nigdy nie wygramy w sądach.
Nie.
Prawda jest taka, że nasze życie jest zagrożone.
Jeśli będziemy walczyć,
poleje się więcej krwi.
Sami zatrudnimy strzelców.
Ale żeby przeżyć, musimy mieć przewagę.
Pani Tunstall.
Jestem gotów do pracy.
Gdzie byłeś, Billy?
Tu i tam.
Czyli gdzie?
Chcę wam coś powiedzieć.
Już nie będę na liście płac majora.
Przyjąłem pracę u tego Anglika, Tunstalla.
Dzisiaj odchodzę.
Co?
Ale z ciebie gówno.
Co wam mówiłem?
Jestem twoim najstarszym kumplem.
Od dawna jeździmy razem.
Różnie bywało, ale nasza przyjaźń
przetrwała.
Nie wierzę, że teraz mnie opuszczasz.
To nie ma sensu.
Przykro mi, Jesse.
To nie była łatwa decyzja.
Ale postanowiłem.
Tak...
Jesteś zdrajcą i naszym wrogiem.
Przyjechałem powiedzieć wam to osobiście.
Byliśmy przyjaciółmi.
Kiedy to się skończy, znów możemy nimi być.
Na to liczysz?
Że będziemy przyjaciółmi?
Naprawdę myślisz, że pozwolimy ci odejść?
- Po ty, co zrobiłeś? - Chłopaki.
Wszyscy spaliśmy, głodowaliśmy, walczyliśmy z Kidem.
Widzicie? Sam do nas przyszedł.
Nie wymknął się.
Sam nam to powiedział.
Niech idzie swoją drogą.
Nasz czas nadejdzie.
Tak.
Nadejdzie.
Tchórz.
Moja rodzina przyjechała do Ameryki
wabiona obietnicą sprawiedliwości dla wszystkich.
Chcę wierzyć w tę obietnicę.
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka www.plint.com