W poprzednich odcinkach...
Billy, obiecaj, że nigdy nie skrzywdzisz Antrima.
Naprawdę się nienawidzę, Billy.
Zawsze tak było.
Wiesz, co robią z tymi, którzy...
Kim chcesz być, Billy?
Nie możesz wiecznie grać w pokera.
Hej, Jesse, jak zarabiasz na życie?
Czasem kradnę bydło.
Chcesz spróbować?
Nie.
Czy on umrze? Czy mój syn umrze?
Pani syn choruje na suchoty.
Może pójdziesz z nami?
Zarobisz naprawdę niezłą forsę.
Zajmę się tobą.
Mój biedny synek.
Przykro mi, Kathleen.
Wiele się wydarzyło. Myślisz, że było warto?
- Mieliśmy inne wyjście? - Nie.
Nie sądzę, że było inne wyjście.
Co się stało?
To ta sama choroba, która zabrała twojego brata.
Muszę odejść, Billy.
Musisz mi pozwolić.
Zajrzałam w twoją duszę
i wiem, że jesteś dobrym człowiekiem.
Bardzo mi przykro, Billy.
Przede wszystkim musisz zdobyć forsę.
Chodźmy stąd, Jesse.
Billy, szybko!
Tu na zachodzie rządzi kasta z Santa Fe, Billy.
Badam cały ten cholerny układ.
Kupują sędziów i każdego, kogo chcą.
Pozbywają się tych, którzy im zawadzają.
Uznaję oskarżonego winnym i skazuję go na trzy lata więzienia.
Wstyd, panie sędzio.
Dzieciak ma płacić za moje winy?
Antrim!
Billy!
Ty żyjesz.
Kim ty, u licha, jesteś?
Nazywam się Billy Antrim.
Tylko przejeżdżam. Nie chciałem przeszkadzać.
Czemu tędy jedziesz?
Uciekłem z więzienia.
To najlepsza wymówka,
jaką kiedykolwiek słyszałem.
Jak się nazywasz?
Alias.
Tak się nazywam.
Zawsze gdy mnie aresztują, podaję im inne nazwisko.
A oni zawsze pytają, czy używam aliasu.
Logiczne dla mnie jest potwierdzić.
"Właśnie tak.
Używam aliasu,
bo tak się nazywam".
Za co cię wsadzili?
Po prostu nie lubię prawa.
Myślisz, że chciałem cię zabić?
Gdybym chciał,
już byś nie żył.
Tylko żartuję.
Skoro już nie siedzisz,
to dokąd teraz pójdziesz?
Tak się składa, że też jestem w drodze.
Zamierzałem udać się do Teksasu i znaleźć tam pracę.
Jeśli umiesz jeździć konno i rzucać lassem,
nic więcej ich nie obchodzi.
Może chcesz jechać ze mną?
Jesteś teraz wyjęty spod prawa.
Nie będziesz mieć wielu opcji.
Pamiętaj, że już nie nazywasz się Billy Antrim.
Dobrze cię widzieć.
Jak leci?
To, co zwykle, panie Hooker?
Jasne.
Dobry wieczór.
Pamięta mnie pan, panie Hooker, prawda?
Oczywiście.
Pan Alias.
Zawsze dziwię się, że widzę pana na wolności,
ale to jak sądzę pana zasługa.
Dziękuję.
Pewnie szuka pan pracy.
Owszem.
I jest ze mną młody przyjaciel,
który też potrzebuje środków na utrzymanie.
Dobry wieczór, panie Hooker.
Nazywam się William H. Bonney.
Skąd jesteś?
Wychowałem się w Kansas.
Ojciec był cieślą.
Zawsze chciałem zostać kowbojem.
Mam rodzinę w Kansas.
Nie brzmisz, jak osoba z Kansas.
Bo moja rodzina przybyła tu z Irlandii.
Czyżby?
Przybyli tu jako imigranci.
Długo znasz pana Aliasa?
Wystarczająco długo.
Mieliśmy wspólny pokój w Pueblo, gdy ujeżdżaliśmy konie.
Zabiłeś kiedyś kogoś?
Jeszcze nie.
Proszę pana.
Wielu koniokradów kradnie moją własność.
Z nimi się nie dyskutuje. Czasami trzeba ich zabić.
Dasz radę?
Jasne.
Zaśpiewaj dla mnie, Williamie Bonney.
Jeśli naprawdę jesteś Irlandczykiem.
Nie jestem pewien.
No jasne.
Co chce pan usłyszeć?
Coś kurewsko irlandzkiego.
Pewnego ranka
Wcześnie, gdy wyszedłem z domu
Przy brzegu jeziora Loch Leinn
Słońce Ubrało drzewa w zieleń
I znów zakwitło lato
Opuściłem miasto
I powędrowałem w dal
Przez pola
Zielone i radosne
I kogo spotkałem
Młodą słodką Irlandkę
O świcie dnia
No to mam dwóch nowych kowbojów.
Co podać?
Podwójną whisky.
Ja stawiam.
Dzień dobry, Billy.
Dzień dobry.
Alice.
Wiem.
Szybko!
Hej!
No dalej! Szybko!
Tak sobie myślałem.
Hooker na boku zajmuje się kradzieżą koni.
Płaci za to takim jak my.
My ponosimy ryzyko, a on zgarnia forsę.
Nie jesteś zadowolony z pracy dla pana Hookera?
Billy.
Tylko małpy pracują za orzeszki.
Hooker ułożył sobie bardzo wygodne życie.
A ja chcę być jego częścią.
W obozie Grant jest kilka nowych koni.
Tym razem weźmiemy je bez niego.
A jeśli się dowie?
Chyba mnie nie zawiedziesz, co?
Po wszystkim, co dla ciebie zrobiłem?
I dobrze.
Mamy trzy minuty między strażą. Wchodzimy i wychodzimy.
Szybko, Billy! Musimy ruszać!
Dzień dobry.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Chciałbym dla niego nowe podkowy.
Jasne.
Skąd taki młodzieniec jak ty ma takiego porządnego konia?
- Kupiłem. - Od kogo?
Znam wszystkich handlarzy.
Kupiłem go w Nowym Meksyku.
Jest znakowany.
Podobno skradziono kilka koni w obozie Grant.
Ukradłeś go?
Ukradłeś go armii?
Sam byłem w wojsku.
Kiedyś zabijaliśmy złodziei koni.
Już mówiłem,
że kupiłem go w Nowym Meksyku.
Jeśli nie chcesz zarobić...
A kto tak powiedział?
Jak się nazywasz?
William H. Bonney.
To tylko ja.
Co robisz?
Patrzę, jak śpisz.
Jak niemowlę.
Dlaczego?
Bo wyjeżdżam.
Teraz?
Tak. Pokłóciliśmy się z Hookerem.
Dowiedział się, więc go zastrzeliłem.
Dlatego muszę jechać.
Moja dziewczynka.
No proszę. Pan William H. Bonney!
Nadal uważam, że ukradłeś tego konia.
Nie przeszkadza wam gra z koniokradem?
Powiedziałem, że nie jestem koniokradem.
Hej, ty! Może zamkniesz ryj?
Bo co?
Co? Pieprzony czarnuchu?
No chodź!
Spokojnie, panowie.
- Spokój. - No chodź!
Hej! Spokój.
Hej.
Co do mnie masz?
Nic.
Więc zrób, jak mówił.
Zamknij ryj.
A może wyjedziesz z miasta?
Mam takie samo prawo tu być jak pan, panie Cahill.
To wolny kraj.
Jesteś koniokradem i kłamcą.
Przestańcie!
Billy?
Wszyscy widzieliśmy.
To nie była twoja wina.
Lepiej się stąd zmywaj.
Mamo?
Musimy pogadać.
Zabiłem człowieka.
Nie chciałem.
Nie miałem wyboru.
Nie wiem, czy mogę prosić o wybaczenie.
Może nie.
Mamo, wiem, co byś powiedziała.
Od tego nie ucieknę.
Nie mogę udawać, że to się nie stało.
Muszę wrócić.
Powiedzieć prawdę.
Ponieść konsekwencje.
Tak myślisz.
Nazywam się William H. Bonney.
Przyszedłem opowiedzieć
o śmierci kowala Francisa P. Cahilla.
William H. Bonney,
jesteś aresztowany za niecne zabójstwo
kowala znanego nam wszystkim jako Windy Cahill.
Przyznajesz się?
To nie było zabójstwo.
Tylko samoobrona.
Pan Cahill mnie zaatakował
i w czasie przepychanki
załapałem za broń, a ona wystrzeliła.
Przysięgam na grób matki, że nie chciałem go zabić.
Obawiam się, że pana wina jest już ustalona, panie Bonney,
z powodu wcześniejszego skazania za napad z bronią w Silver City
i ucieczki z więzienia.
Proszę zapytać świadków, pozna pan prawdę.
Proszę pana.
Moja rodzina przybyła do Ameryki
i obiecano nam
sprawiedliwe traktowanie.
Wróciłem tu dziś,
bo chcę wierzyć w tę obietnicę.
Stanie pan przed sądem.
A do czasu rozprawy dla bezpieczeństwa ludzi
nakazuję umieścić pana w wartowni pod nadzorem.
Idzie!
Idzie! Zabił Windy'ego! Zabójca!
Zgnijesz w więzieniu, młody!
Powiesić go, szeryfie!
- Powiesić go! - Billy!
- Zabrać go stąd! - Powiesić go!
Proszę zostawić więźnia!
- Idź do diabła! - Powiesić go!
Wsadźcie go na trochę do celi, zanim go powiesicie!
Nie może pan podejść bliżej.
Jestem dziennikarzem. Chcę zobaczyć się z więźniem.
Zna pan prawo.
Z pewnością nie chce pan naruszać wolności prasy, prawda?
Proszę oddać broń.
Panie Upson?
Co pan tu robi?
Wszędzie mam informatorów.
Miło widzieć przyjazną twarz.
Nie miałem wyboru, panie Upson.
Nie zabiłbym go z zimną krwią.
Chcą cię sądzić za zabójstwo.
Wszyscy są przekupieni.
Nie obchodzi ich prawda.
Nie poddam się, panie Upson.
Wydostanę się stąd.
Nie wątpiłem ani przez chwilę.
Gdy już to zrobisz,
musisz mieć oczy dookoła głowy
i spluwę w ręce.
Od tej chwili będą nazywać cię zabójcą.
- Nie jestem nim. - Nie.
Nie. Jesteś dobrym i porządnym człowiekiem.
Dokądkolwiek się stąd udasz,
nie zapominaj o tym.
Zrobi pan coś dla mnie?
Proszę znaleźć Alice w saloonie
i powiedzieć jej,
że dziękuję.
To nie jest nasze ostatnie spotkanie, panie Upson.
Na pewno.
Koń.
Nie potrzebuję tego wszystkiego! Muszę mieć tylko konia.
Nie zabierajcie go! Zginę tu!
Ty i wasi ludzie odebraliście nam wszystkie ziemie.
W zamian nie odbieram ci życia, ale zabieram ci tylko konia.
Billy.
Billy!
- Billy! - Co?
Billy?
- Co? - Hej.
W porządku.
Kim jesteś?
Nazywam się Barbara.
Barbara Jones.
Skąd wiesz, kim jestem?
Nie rozumiem.
- Gdzie jestem? - W Nowym Meksyku.
Nadal jesteś bardzo chory.
Nakarmię cię i wydobrzejesz.
Barbara?
Tak.
Jestem zmęczony.
Więc śpij.
To hrabstwo Lincoln.
Tuż obok fortu Stanton.
To twój dom?
Nie.
Po prostu tu mieszkamy.
Był pusty.
A "my" to kto?
Trzymam się grupy zwanej Gangiem Seven Rivers.
Chłopcy poszli kraść bydło.
Wystarczy?
Chyba tak.
Co ja tu robię?
Niewiele pamiętam.
Tylko szlak i kojoty.
Ukradziono mi konia.
Jeden z naszych znalazł cię na szlaku.
Byłeś bez sił i prawie umarłeś,
ale cię rozpoznał
i tu sprowadził.
Jak mnie rozpoznał?
Nawet nie wiesz, jak jesteś sławny.
W całym stanie wiszą listy gończe za tobą.
A tobie tu nie przeszkadzam?
Trzymam się z wyjętymi spod prawa!
Lubię ich.
Są niebezpieczni, ale fajnie ich mieć blisko.
Podziwiam ich punkt widzenia i w dużej mierze go podzielam.
Moi rodzice byli kalwinistami,
czcicielami szatan.
Nie mogłam się doczekać,
aż ucieknę i będę wolna.
Moi rodzice w Irlandii nazywani byli
rebeliantami.
Byli przeciwko Brytyjczykom.
Nie mogli się doczekać, aż uciekną tutaj,
do Ameryki.
Też chcieli być wolni.
Ty i ja, Billy,
należymy do tego samego plemienia.
Jak długo nie będzie chłopców?
Pewnie jakiś tydzień.
Wrócili.
Billy, przepraszam.
Billy.
Napisy: Liliana Turek plint.com