W poprzednich odcinkach...
Przykro mi z powodu pani straty, pani McCarty.
Będzie pani potrzebować mężczyzny.
- No już! - Zostaw ją!
Oddaj mi broń!
Nie.
Proszę pozwolić, że się przedstawię. Henry Antrim.
Zachodem rządzą wielkie siły.
Chcą zaprowadzić rządy prawa i bogobojnej sprawiedliwości
wśród wszystkich mieszkańców.
Okłamuje cię we wszystkim.
Zagrajmy w karty. Napełnimy kieszenie.
Ja nie przegrywam.
Nie z tym pierdolonym Meksykaninem.
Tu na zachodzie rządzi kasta z Santa Fe.
Chcę sprawiedliwości dla przyjaciela.
Hattie, powiedz, kto ci to zrobił.
Antrim.
To mój stały klient.
Patrzcie no, dzieciak!
Mam większe długi, niż sądziłem.
Musimy wyjechać.
- Dokąd? - Nie wiem!
- Nie musisz z nim zostać. - Muszę.
Przysięgałam przed Bogiem.
Oprócz kopalni
w całym hrabstwie są też duże stada bydła i przestrzenie.
Możesz być, kim zechcesz.
Twoja matka należy do mnie.
Postaw mi się jeszcze raz i wszyscy pożałujecie.
Pieprzony wąż!
SILVER CITY, NOWY MEKSYK
Idź na górę, a ja przygotuję materiały wybuchowe.
Dobra.
No dobra!
Słyszysz skrzenie lontu?
Nie.
Kurwa mać! Wejdź tam i sprawdź, czy zgasł!
Norm?
Lont musiał się palić, ale nie słyszeliśmy. Jezu Chryste!
Biedny Norm.
Biedny Norm?
A co ze mną?
Prawie straciłem oko
i chyba złamałem rękę.
Mam dość kopani.
To zbyt niebezpieczne.
Rozmawiałem z doktorem Cassonem.
Wyciągnął z oka Norma kamień wielkości jaja.
Weź mój kapelusz.
Tak. Dotknij ronda.
Widzisz?
Gdyby moja głowa była cal dalej, też bym nie żył.
Trzeba myśleć i wiedzieć, kiedy się wycofać.
Kopalnia to nie moja bajka.
Po co się uczyć,
by kopać w ziemi jak jakieś zwierzę?
Powinieneś się przespać.
Rano porozmawiamy o tym, co możesz robić zamiast tego.
Prawie umarłem,
a ty mi mówisz o nowej pracy?
Henry, stać nas na pożyczkę, by kupić ten dom,
bo obydwoje zarabiamy.
Bezduszna suka.
Billy, proszę.
Wychodzę.
Może zarobię coś w karty.
Powodzenia, Billy.
Szkoda, że jego głowa nie była cal dalej.
Nigdy nie okazuje mi grama szacunku!
Zostało dwóch graczy. Panowie, wykładamy karty.
Panowie, pokażcie karty.
Cztery trójki wygrywają.
Dziękuję, panowie.
Hej, Billy! Zaczekaj.
Przepraszam, że ograłem cię z oszczędności.
Miałem szczęście.
Co robisz później?
Chcesz poćwiczyć?
Nie wiem, Jesse.
Przyniosę Winchestera.
No dobra.
Na razie.
Dzień dobry.
Cześć, mamo.
Cześć, Billy.
Pomogę ci.
Dziękuję.
Witaj, Kathleen.
Jak ci mija dzień?
Nieźle, panie Upson. Zawsze miło pana widzieć.
Gotowy?
- Cześć, Billy. - Panie Upson.
- Mogę dostać kawę? - Oczywiście.
Jak leci?
Mam co robić.
Nie ma tu prawdziwej pracy.
Nic na stałe.
Chciałem iść do kopalni,
ale nie wydają teraz nowych zezwoleń.
Proszę.
Zawsze możesz dołączyć do jednego z gangów kolejowych.
Musiałbym zostawić mamę i Joego. Nie mogę tego zrobić.
Jest pewien hodowca. Nazywa się Billy Matthews.
Ma spore ranczo tuż za miastem.
Mógłbym się za tobą wstawić.
Jak idzie śledztwo?
W Silver City są ludzie, którzy wiedzą więcej, niż mówią.
Niektórzy bardzo się denerwują.
Proszę.
Twoja matka za ciężko pracuje.
Przedstawię cię Matthewsowi.
Dziękuję.
Nieźle, młody.
Robiłeś coś przy tej broni?
Co masz na myśli?
Można dokręcić spust,
jak u mnie. Widzisz?
Co to daje?
To nie przyspiesznik,
ale prawie.
Ale trzeba umieć to robić.
Szybko strzela.
Hej, Jesse?
Jak zarabiasz na życie?
Oprócz gry w pokera.
Dorywczo pomagam ludziom,
przenoszę drewno, pomagam w budowie domków.
Parę rzeczy załatwiam na boku.
Jakie?
Czasami kradnę bydło.
Znam kilku chłopaków, którzy się tym zajmują.
Na polach jest mnóstwo bydła.
Nikomu nie robię krzywdy.
Chcesz spróbować?
Nie.
Mam coś dla ciebie.
Dla mnie?
Jesse, to twoja broń.
Kupiłem sobie nową za wygraną forsę.
Widzisz?
Pomyślałem, że coś ci jestem winien.
Dziękuję, Jesse.
Widzisz ten słupek?
Widzę.
Myślisz, że w niego trafisz?
Może.
No to spróbuj.
Chyba niewiele mogę cię nauczyć!
Mamo?
Co robisz?
Chcę ukryć część naszych oszczędności.
Nie chcę, by Antrim o nich wiedział.
Gdzie on jest?
Jutro mam rozmawiać z hodowcą, Billym Matthewsem.
Zapytam go o pracę.
Pan Upson ma za mnie poręczyć.
Mogę pracować na polu i grać w saloonach.
Będziemy mieć dużo pieniędzy.
Co byśmy bez ciebie zrobili?
Robię to dla ciebie, mamo. Nie możemy polegać na Antrimie.
Wiem, że uważasz mnie za głupią.
Ale wierzę, że ludzie się zmieniają.
Muszę w to wierzyć.
Billy?
Obiecaj mi, że nigdy nie skrzywdzisz Antrima.
Dla twojego dobra, Billy, nie jego.
Wiesz, co robią z tymi, którzy...
W porządku, młody?
Jak się czujesz?
Kiepsko.
Poproszę doktora Cassona, by cię jutro osłuchał.
Hej.
Chodź tu.
No chodź.
"Śpi miasto
i śpi wieś,
Wysypiają się żywi,
wysypiają się też umarli,
Stary mąż śpi u boku swej żony,
młody - u boku swojej;
I wszyscy oni wlewają się we mnie,
a ja wylewam się dla nich,
I jestem - mniej czy bardziej - tym, czym są oni,
I z nich wszystkich, i z każdego z osobna,
wysnuwam pieśń o sobie".
Panie Matthews?
To ten, panie Upson?
Tak jest.
Wygląda na młodzieniaszka.
Nie wiem, czemu twoim zdaniem, powinienem zatrudnić dzieciaka.
Jestem Billy.
Jaki Billy?
Antrim.
Billy Antrim.
Bycie kowbojem to trudny zawód.
Wiem.
Umiesz jeździć konno?
Tak.
Używać lasso? Strzelać?
Śpisz sam?
Tak jest.
No to zobaczymy.
On pokaże ci, jak to się robi.
Gdy skończy, musisz zrobić to samo.
- Rozumiesz? - Tak.
No dalej, byczku!
No dobra. Dawaj, młody.
No dalej.
No dalej, Billy!
Dość widziałem. Żaden z niego kowboj.
Daj dzieciakowi szansę.
A co właśnie zrobiłem?
Widzisz, że potrafi. Musi tylko poćwiczyć.
Nie płacimy tu za ćwiczenia, panie Upson.
I nie potrzebujemy rozgłosu,
zwłaszcza od takich jak ty.
Cholera!
Przepraszam, mogłem się bardziej postarać.
Nie jestem zły na ciebie.
Matthews należy do kasty Santa Fe.
Z pewnością wie, że badam, jak ona funkcjonuje.
Nie da ci pracy, żebym nie dowiedział się więcej.
Nie chodziło o ciebie.
Chciał mi przekazać wiadomość.
No cóż.
Mnie też przekazał zrozumiałą wiadomość.
Co z nim?
Pani syn cierpi na suchoty.
Czy on umrze?
Czy mój syn umrze?
Młodzi pacjenci mają duże szanse na przeżycie.
Wszystkiego dobrego.
Cześć.
Hej.
Będzie dobrze, Joe.
No dobra. Już to robiłem. Pokaż mi to.
Widzisz tę linię?
To twoja linia życia.
Powie ci, jak długo będziesz żyć.
Najpewniej dożyjesz bycia starszą panią.
Sędziwego wieku.
Przy odrobinie szczęścia...
To mój przyjaciel, Billy.
Spadajcie.
No już.
Masz dziewczynę, Billy?
Nie. Nie mam na to czasu.
Lubię je.
Nie da się z nimi pogadać, ale lubię na nich pojeździć.
Jak leci?
Całkiem nieźle.
Niedługo ruszam z chłopakami.
Pójdziemy na szaber, zarobimy niezłą forsę.
No co?
W porządku?
Mój brat jest chory na suchoty.
- Ktoś musi opłacić lekarza. - Wiem.
- Leczenie długo trwa. - Wiem.
Nie masz forsy?
Może pójdziesz z nami?
Mógłbyś nieźle zarobić.
Nie mogę.
Jasne, że możesz.
Nie mogę!
To nie w porządku.
Czyżby?
Wiesz, z czyjego stada będziemy kraść?
Ze stada Billy'ego Matthewsa.
Nie ma w sobie ani grama chrześcijanizmu.
Ten drań gównianie płaci swoim kowbojom.
Wszystkich oszukuje.
A ty nie jesteś mu nic winien. Prawda?
Posłuchaj.
Zajmę się tobą.
To łatwizna. Zgarniemy kilka sztuk bydła z pola.
Ma ich tak wiele, że nie zauważy, że kilku brakuje.
Zapłacisz za lekarza dla brata.
Co ty na to?
Trzeba uważać na kowbojów Matthewsa.
To jest najważniejsze.
To o nim wam opowiadałem.
Nazywa się
Kid Antrim.
Jest w porządku. Ręczę za niego.
Twoja decyzja, Jesse. Młody, trzymaj się Jessego.
Jeśli cię zauważą, nie walczymy, tylko uciekamy.
Jeśli cię postrzelą, masz pecha.
Ruszajmy!
Do dzieła, chłopaki!
Dawać!
Szybciej!
Dalej, Kid!
Bierzcie je!
Billy! Tędy!
Poganiajcie!
I jak, Billy?
Chodźmy!
Przykro mi, Kathleen.
Mój biedny synek.
Chyba nadeszła jego pora.
Bóg go wezwał.
Był bardzo młody.
Wiem.
Nie miał zbyt wiele z życia.
Taka jest prawda.
W porządku, mamo.
Jest teraz z tatą w niebie.
Jeśli mogę coś dla ciebie zrobić, Kathleen,
wiesz, że zrobię.
To miłe z twojej strony.
Ale nic nie możesz zrobić.
I niczego od ciebie nie chcę.
Moje życie jest w rękach Boga.
I nie mogę tego zmienić.
Chodźmy.
Przyszedłem, złożyć wyrazy szacunku.
Szacunku?
Spóźniłeś się.
Już jest w ziemi.
To nadal mój syn.
To nie twój syn!
Nigdy nic dla niego nie zrobiłeś!
Pewnie nawet nie wiedziałeś o jego istnieniu.
Daj spokój, Kathleen. Jestem twoim mężem.
Chcę wszystko naprawić.
Chcę, byśmy znów byli rodziną.
Chcę ci udowodnić, że się zmieniłem.
Modliłem się do Pana i mnie wysłuchał.
Będę teraz dobrym mężem.
Przyłapałeś mnie.
To moje pieniądze.
Nie zarobiłeś ich.
Ani grosza!
Płacisz nimi za drinki i za dziwki.
Zdradzasz moją matkę, a teraz ją okradasz.
Nie mam wyboru.
Jasne, że masz.
Mogłeś być dobrym człowiekiem jak mój ojciec.
Jasne.
Był taki dobry, że się wymiksował z życia.
Zastrzelisz mnie?
- Zasłużyłeś na to! - I świetnie!
Wiem, że mnie nienawidzisz.
Całe życie kłamałem!
Chodzi o to, że zawsze chciałem być szanowany.
Podziwiany.
Chciałem być dżentelmenem.
Gdy pierwszy raz zobaczyłem ciebie i twoją matkę, pomyślałem,
że jeśli się z nią ożenię,
zmienię się w dobrego człowieka.
Bo twoja matka to bardzo dobra kobieta.
Naprawę tak myślałem, Billy.
- No jasne. - Tak.
Szkoda, że nie potrafiłeś tego zrobić.
Naprawdę się nienawidzę, Billy.
Zawsze tak było.
Dobrze tak z tobą posiedzieć.
Tyle się wydarzyło.
Myślisz, że było warto?
Mieliśmy inne wyjście?
Nie chcę mieszać do tego Boga.
Możesz, jeśli chcesz.
Nie, nie sądzę, żebyśmy mieli inne wyjście.
Niezbadane są ścieżki Boga, Billy.
Wiesz, w co jeszcze wierzę?
Mądra kobieta powiedziała to dawno temu,
bo wiedziała.
Powiedziała:
"Wszystko będzie dobrze,
wszystko będzie dobrze,
naprawdę wszystko
będzie dobrze".
Billy, twoja mama!
Z drogi!
Co się stało?
To ta sama choroba, która zabrała ci brata.
Przykro mi.
- Mamo? - Billy.
Mamo.
Hej.
Billy?
Tak, mamo?
Nie jestem gotowa, by umrzeć.
Wiem, mamo.
Nie pozwolę na to.
Zabawny jesteś.
Mówię poważnie.
Naprawdę.
Już straciłem tatę
i Joego.
Nie mogę stracić też ciebie.
Już dobrze, mamo.
Muszę odejść, Billy.
A ty
musisz mi na to pozwolić.
Nie zniosę tego.
Zniesiesz wszystko, Billy.
Zajrzałam w twoją duszę
i wiem, że jesteś dobrym człowiekiem.
Wiesz, że ja wierzę.
Wierzę, że spotkam twojego ojca
i Joego.
Nie boję się.
Mamo.
Kocham cię, Billy.
Kocham cię całym sercem.
Ja ciebie też kocham, mamo.
Zabiorę cię znów do domu, Kathleen
Tam, gdzie serce Nie będzie czuło bólu
I gdy pola Są bujne i zielone
Zabiorę cię znów do domu, Kathleen
Mamo?
Mamo.
Bardzo mi przykro, Billy.
Dzięki.
Nie mówiłem ci.
Znalazłem ojca martwego. Strzelił sobie w głowę.
Wiem, przez co przechodzisz. Przede wszystkim
musisz zarobić. Jesteś spłukany, co?
Chyba tak.
No co?
Chińska pralnia?
Tak.
Robią dobre interesy. Wszyscy pracują na kolei.
Całkiem łatwo tam wejść i wyjść.
Z tyłu są drzwi i nic poza tym.
A co tam! To Chińczycy.
Wchodzisz w to?
Kiedy?
Dziś w nocy.
Szuflada jest tam.
Cholera.
- Co? - Nie ma pieniędzy.
Pewnie trzymają je pod materacami.
No, Jesse!
To tylko paru Chińczyków. Boisz się?
Chodźmy stąd.
No już. Spadajmy stąd, Jesse.
Billy, szybko!
Został mi jeszcze jeden nabój.
Chcesz dostać kulkę?
Uznajemy pozwanego, Williama Antrima,
za winnego usiłowania kradzieży z włamaniem
we wspomnianym lokalu chińskim
i skazujemy go na trzy lata więzienia.
Jest młody,
więc mamy nadzieję, że wykorzysta swój czas w więzieniu,
by zastanowić się nad swoją zbrodnią,
a gdy wróci do społeczeństwa,
poświęci się bardziej praworządnym i produktywnym zajęciom.
Wyprowadzić więźnia.
Czekajcie!
Mogę coś powiedzieć?
Wyrok jest niesprawiedliwy. Niczego nie ukradłem.
Nikogo nie skrzywdziłem.
Kazałem wyprowadzić więźnia!
Chodźmy.
To jest parodia.
Dzieciak ma płacić za moje winy?
Proszę się wstydzić.
Ręce.
Cholera.
Antrim?
Antrim!
Daj mi dwie minuty.
Nie krzycz, bo po ciebie wrócę.
Napisy: Liliana Turek plint.com