W poprzednich odcinkach...
Rządzący sądzą, że miasto jest pełne, ale musimy żyć dalej.
Na zachodzie jest mnóstwo pracy. To kraina możliwości.
Nie chcę ze wszystkiego rezygnować.
Nie rezygnujemy.
Po prostu ruszamy w podróż.
Mamy ledwie po 50 dolarów. To mój cały majątek.
W porządku. Dwa wozy.
Po 50 dolarów.
Podróż na zachód jest niebezpieczna.
Billy!
Nie wszystko toczy się tak, jakbyśmy tego chcieli.
Wszystko będzie dobrze, Billy.
Obiecuję.
- Jesteśmy. To Coffeyville! - Dziura zabita dechami!
Muszę znaleźć pracę.
Właśnie przyjechaliśmy, a mąż choruje.
Obawiam się, że twoje rany nie są fizyczne,
ale psychiczne.
Gdy dorośniesz, znajdź czas, by spojrzeć w gwiazdy.
Odbijają twoje światło.
Dbaj o matkę, Billy. To wyjątkowa kobieta.
Żegnaj, ojcze.
To nie jest zabawka.
Nie celuj w człowieka,
jeśli nie chcesz jej użyć.
Naprawdę nie chcę cię zabić.
SZLAK SANTA FE ROK 1871
Co to?
Nie wiem. Wygląda na burzę piaskową.
Burza piaskowa?
Co to jest?
Powiem tak.
Jeśli przyjdzie, będziesz tego żałować.
Billy, nie przeszkadzaj panu Hurleyowi.
Ma ważniejsze sprawy na głowie. Chodź tu i usiądź z Joem.
Dobrze mamo.
Przykro mi z powodu pani straty, pani McCarty.
Dziękuję.
Z dwójką dzieci
na pewno będzie ciężko.
Życie jest cholernie trudne.
Damy radę.
Nie. Ktoś musi się panią zająć.
Właśnie straciłam męża.
Muszę zabrać rodzinę w miejsce, w którym są lepsze możliwości,
więc nie potrzebuję niczego
oprócz dobrej pracy i nowego domu dla dzieci i dla mnie.
Wygląda na to, że burza zmierza w naszą stronę.
Lepiej się na nią przygotujmy.
Napije się pani, panno Kathleen?
Nie, dziękuję.
Myślałem, że Irlandczycy lubią pić.
- Życzę dobrej nocy. - Proszę zostać.
Proszę mnie puścić!
- Siadaj. - Puszczaj!
- Mam cię. - Złaź!
Nie!
- Nie skończyłem z tobą! - Złaź ze mnie!
Nie skończyłem.
Nie!
Przestań się opierać!
Złaź ze mnie!
Nie ruszaj się!
Powiedziałem coś!
Odejdź od niej!
Oddaj mi broń!
Nie.
Powiedziałem coś.
Nie.
Lepiej oddaj mi broń, chłopcze.
Nie chcesz nikogo skrzywdzić!
Zbliż się,
a cię zastrzelę.
Nie, Billy.
W porządku, mamo.
Daj spokój, chłopcze.
Nie robiłem jej nic złego.
Nie chcesz spieprzyć sobie życia o taką pierdołę.
Dla mnie to nie pierdoła.
SANTA FE, NOWY MEKSYK
Billy?
Dziękuję, panie Hurley.
Połóżcie to tu.
Przepraszam. Szukam zarządcy.
Znalazłaś.
Jestem Emily Townshend. W czym mogę pomóc?
Może ma pani wolny etat dla kucharki lub kelnerki.
Jak się nazywasz?
Kathleen McCarty.
- Twoje dzieci? - Tak.
Mam na imię Billy, a to mój brat Joe.
Proszę pani.
Masz męża?
Nie. On...
Zmarł na szlaku.
Przykro mi. Nie zdejmuj obrączki.
Zapewni ci ochronę w mieście.
No dobra.
Przyjmę cię na próbę i zobaczymy, jak wyjdzie.
Dam ci pokój gościnny.
Trzy dolary za dzień.
Pracujesz 12 godzin na dobę. Jesz za darmo. Pasuje?
To bardzo mało pieniędzy za tak dużo godzin.
Podobno potrzebujesz pracy.
Takie są warunki. Decyzja należy do ciebie.
W porządku. Zgoda.
W porządku. Idźcie na górę.
Zaraz przyjdę.
Chodźcie.
Hej!
Dokąd to tak szybko?
Patrzcie, ma zajęte ręce. Może jej pomożemy?
Dajcie mi przejść.
Nikt cię nie zatrzymuje.
Mogę zaproponować podwózkę?
Bardzo miło z pana strony.
Każdy przyzwoity mężczyzna zrobiłby to samo.
Przedstawię się.
Henry Antrim.
Zostałem odznaczony za służbę w armii podczas niedawnej wojny domowej.
To irlandzkie nazwisko.
Nazywam się Kathleen McCarty.
Też jestem z Irlandii. Z hrabstwa Down na północy.
Nie byłem tam,
ale mam rodzinę z północy.
Chciałbym tam pojechać.
Podobno jest zielono.
To przez ciągły deszcz.
Jeśli nie widać gór, to znaczy, że pada.
A jeśli je widać, to zaraz zacznie padać.
Siedzenie ma sprężyny, proszę uważać.
Czym się pan zajmuje?
Głównie budowami, ale innymi rzeczami również.
Tu jest mnóstwo możliwości, Kathleen.
Jeśli mogę się tak do ciebie zwracać.
- Spóźniłeś się. - Przepraszam. Usypiałem Joego.
Hej, Carlos.
Gdzie byłeś, gringo?
Co?
Musisz nauczyć się hiszpańskiego.
Musisz nauczyć się angielskiego.
Co?
Weź się za robotę i ubrudź sobie ręce.
Tak jest!
Proszę pani?
Przepraszam.
Podać coś jeszcze? Zamykamy.
Skończyłaś pracę?
Tak.
Więc siadaj.
Napij się szampana.
Nie piję.
Nie odmawiaj.
Dziękuję.
Bardzo ciężko pracujesz.
Przyglądałam się.
Ile zarabiasz?
Właśnie mi zapłacili.
Trzy dolary.
Trzy dolary!
Jezu.
Chcesz wiedzieć, ile ja zarabiam?
Jak?
A jak myślisz?
Mam na imię Hattie.
A ty?
Kathleen.
Co chcesz zrobić z resztą swojego życia?
Chcę prowadzić restaurację i może pensjonat.
Na to potrzebujesz więcej niż trzy dolary.
Myślisz, że powinnam?
Co innego może tu robić młoda kobieta?
Może się puszczać
albo wyjść za mąż.
Z drogi!
Złapali tych złodziejskich Meksykanów!
Co się dzieje?
Nie martw się, Joe.
Zejdę i sprawdzę.
Z drogi!
Dalej! Związać ich!
Powiesić!
Dranie z Meksyku!
- Przerzucaj! - Lecą!
- Sprowadźcie szeryfa! - Nic wam nie zrobiłem!
Powiesić ich!
Sami skurwysyny! Dawać ich!
Powieśmy ich!
- Pieprzeni Meksykanie! - Dawaj.
Ta lina wyśle cię do piekła, złodzieju.
Dawać go!
Podnieście go!
Idzie szeryf!
Powiesić ich!
Co pan zrobi, szeryfie?
Meksykańscy dranie!
Niewiele mogę zrobić. Sprawiedliwości musi stać się zadość.
Chodźcie, chłopcy.
Mój nowy znajomy chce was poznać.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Billy! Chodź!
NAGRODA 250,00 $
Jesteśmy na miejscu.
Obyście go polubili.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Witajcie.
Witajcie w moim skromnym domu.
Przygotuj wszystko!
Moja droga Kathleen.
Czyli to twoi synowie.
To Billy, a to Joe.
Billy i Joe.
Miło mi was poznać.
Mam coś dla was.
Dziękuję!
Billy?
Co?
Nie podziękujesz panu Antrimowi?
Muszę przyznać, Kathleen,
że to wielka przyjemność poznać twoich synów.
Dużo o nich opowiadasz.
Jesteś z nich dumna i słusznie.
Dziękuję.
Przyznaję, że chłopcom nie jest łatwo,
ale mimo tego pomagają mi i mnie wspierają.
O co chodzi, Billy?
Jesteś nieszczęśliwy?
Pomógł pan zabić trzech Meksykanów.
Widziałem pana.
Billy...
Nie, w porządku, Kathleen.
Billy ma prawo o tym mówić,
jeśli był tego świadkiem.
Widzisz...
wydaje ci się, że coś widziałeś,
ale było zupełnie inaczej.
Musisz myśleć o poważniejszych sprawach.
W tym społeczeństwie
istnieje wyraźna równowaga między dobrem i złem.
Na szczęście tu na Zachodzie rządzą wielkie siły,
które są zdeterminowane,
by zaprowadzić praworządność i bogobojną sprawiedliwość
wśród wszystkich mieszkańców.
Ale wielu Meksykanów
nie postrzega tego w ten sposób.
Uważają, że okradanie ludzi i strzelanie do nich
to naturalna kolej rzeczy.
Ale my Amerykanie próbujemy to zmienić.
Jednym ze sposobów, by to zmienić,
jest karanie tych, którzy przekraczają
nowe amerykańskie prawa i prawa boskie.
Kto pana mianował sędzią?
Billy, co z tobą?
To do ciebie niepodobne. O co chodzi?
Wydaje mi się, że pan Antrim
to porządny, uczciwy, religijnie myślący człowiek.
Okłamuje cię.
We wszystkim.
Cokolwiek się wydarzy, pan Antrim nie zastąpi twojego ojca.
Nie mógłby.
To nie ma nic wspólnego z tatą.
Chodzi o niego.
Muszę być realistką.
Pan Antrim jest zamożny.
Może nas utrzymać.
Nie wiem, jak sobie poradzimy bez niego.
Spójrz.
Zawsze myślałem, że chcę kupić ranczo
i pędzić bydło.
Tego powinien chcieć mężczyzna stąd.
Już tego nie chcesz?
To marzenie już umarło.
Wraz z wieloma innymi.
Rozumiem.
Mój mąż umarł.
Sama nie wiem.
Mam wrażenie, że umarł z rozczarowania.
Nie mówiłem wcześniej,
ale straciłem żonę.
Nie byliśmy długo małżeństwem.
Zmarła na tyfus.
Przykro mi.
Ale wiem, że jest w niebie z naszym Panem.
To duże pocieszenie.
Nadal masz marzenia?
Chyba tak.
Nie jestem za stary.
Muszę ci coś wyznać.
Ten czas, gdy się spotykamy,
wiele dla mnie znaczy.
Myślałem, że do samotności da się przywyknąć, ale to nieprawda.
Jesteśmy ludźmi.
Potrzebujemy innych ludzi.
To musi być odpowiednia osoba.
To się czasami po prostu czuje.
To się bierze znikąd.
Ale to wszystko dzieło Pana.
Racja.
Wyjdziesz za mnie, Kathleen?
Uczynisz mnie najszczęśliwszym mężczyzną w Santa Fe?
Billy?
Co się stało?
Mama zgodziła się wyjść za dupka i kłamcę.
Rozumiesz?
Jakbyś mówił o moim ojcu.
Spadajmy stąd.
Noc jeszcze młoda. Co robimy?
Życie jest krótkie. Cokolwiek chcesz.
PIĘĆ LAT PÓŹNIEJ
Zagrajmy w karty. Napełnimy sobie kabzę.
Dobra.
Proszę obstawiać.
Obstawione?
No nie!
Wygrana.
Przegrana.
- Dobry wieczór pani. - Dobry wieczór panu.
Dalej!
To wariat. Olej go.
Proszę obstawiać.
Obstawione?
Wygrywa pan.
Wygrana.
Pan przegrywa.
Nie, nieprawda.
Ja nie przegrywam.
Nigdy.
- Nie z tym nędznym Meksykaninem! - Nie!
Nawet o tym nie myśl.
Carlos, nie!
Kurwa!
Zapłacisz za to!
Dam ci radę.
Nie spieprz sobie życia dla kogoś, kto się nie liczy.
Dla mnie on się liczy.
Nie.
Niech ktoś wezwie cholernego szeryfa.
Gdzie szeryf?
Na co czekasz?
Rozdawaj karty.
Tak jest.
Jest tu.
Billy?
Chcę cię przedstawić naszemu gościowi.
To pan Ash Upson.
Pomyślałam, że zechcesz z nim porozmawiać.
To dziennikarz.
Ma informacje o tym, co zdarzyło się wczoraj.
Mogę usiąść?
Zostawię was.
Cześć, Billy.
Twoja matka powiedziała mi o twojej stracie. Przykro mi.
To się zdarza tutaj zbyt często.
Właśnie.
- Chcesz o tym pogadać? - Nie.
Ponoć zabójca twojego przyjaciela nie zostanie oskarżony.
Co takiego?
Zaszły okoliczności obciążające i to była samoobrona.
Bzdura! Zabił go z zimną krwią.
Byłem tam i widziałem.
W porządku.
Nie.
Usiądź, proszę.
To on.
Wiem.
Ale nie rób tego.
Chyba że chcesz umrzeć.
Nic nie rób.
Jak to?
- Usiądź. - Nie!
Nie wiesz, z kim masz do czynienia.
Usiądź, to ci powiem.
No już.
No dalej.
Nie znam zabójcy,
ale ten koleś, z którym siedzi, to Hennessy.
Znany sędzia okręgowy.
Jest też ważną osobą kasty Santa Fe.
Co to?
Kasty rządzą większością spraw na Zachodzie.
To tajne społeczności zamożnych ludzi.
Santa Fe jest najstarsza i najpotężniejsza ze wszystkich.
Dlatego tu jestem.
Badam cały ten cholerny system,
powszechną korupcję, kumoterstwo, bezprawie.
Ci ludzie płacą senatorom, szeryfom, sędziom,
płacą każdemu, komu zechcą.
Pozbywają się tych, którzy stają im na drodze.
Uważasz, że ten koleś należy do kasty?
Należy do niej albo z jakiegoś powodu go chronią.
Jeśli ludzie wiedzą o tych kastach,
czemu ich nie rozwalą?
Bo one sięgają do samej góry.
Właśnie dlatego.
Chcę sprawiedliwości dla przyjaciela.
Rozumiem.
Ale sprawiedliwość,
taka prawdziwa,
zwykle nie wychodzi z lufy pistoletu.
Musimy ujawnić zło i oczyścić system.
Ile to może potrwać?
Nie wiem.
Kilka lat.
Może dłużej.
Ale to jedyny sposób.
Nie wiem, czy mogę tak długo czekać.
Kathleen?
Jesteś tam?
Hattie?
Co się stało?
Mój Boże.
Co ci się stało?
Nie chcę mówić.
W porządku.
Chcesz, żebym opatrzyła ci skaleczenia?
Kto ci to zrobił?
Nie oceniaj mnie.
Czemu?
Czemu tak mówisz? Czemu miałabym to robić?
Biedna. Chcę tylko wiedzieć, kto ci to zrobił.
Przepraszam.
Za co?
To moja wina.
To nie jest twoja wina.
Po prostu powiedz.
Wiem, że przyszłaś, by mi powiedzieć.
To Antrim.
Mój mąż?
To on to zrobił?
Był wściekły.
Mówił, że coś poszło nie tak.
Hattie...
ty i...?
Tak.
To mój stały klient.
Był nim zanim się zjawiłaś.
I nie przestał nim być.
Bardzo mi przykro, Kathleen.
Przepraszam.
Mamo?
Mamo.
Dobry wieczór, młodzieńcze. Mogę pomóc?
Gdzie Henry Antrim?
Mów.
Nie ma go tu.
Przykro mi.
Proszę, jest i dzieciak!
Czego chcesz, Billy?
Chcesz stracić dziewictwo?
O to chodzi?
Najwyższa pora.
Drogie panie, lepiej wyjdźcie.
To nie matka cię tu przysłała, prawda?
No jasne, że nie.
Ma wszelkie powody, by być mi wdzięczną.
Więc wracaj do domu jak grzeczny synek
albo Bóg mi świadkiem,
że rozwalę ci tę irlandzką... Jasne, zastrzel mnie.
Co poczuje Kathleen, widząc cię wiszącego na sznurze?
- Mamo, chcesz? - Nie, dziękuję.
- Dziękuję, Sofia. - Proszę.
Musimy porozmawiać.
Duża umowa, którą miałem zawrzeć, nie doszła do skutku.
Mamy kłopoty.
Jestem bardziej zadłużony, niż sądziłem.
A bank?
Nie pożyczą mi więcej pieniędzy.
Wziąłem kilka pożyczek.
Chcą je odzyskać.
Co mamy zrobić?
Musimy stąd wyjechać.
- Dokąd? - Nie wiem!
Gdzieś, gdzie znajdę pracę.
Co dokładnie potrafisz robić, Antrim?
Nie musisz z nim jechać.
- Muszę. - Nie.
Nie musisz.
- Nie musisz z nim zostać. - Muszę.
To mój mąż.
Ślubowałam mu przed Bogiem i muszę z nim zostać.
Nie musisz.
Wierzę w rytuały kościoła katolickiego, Billy.
Nic tego nie zmieni.
Ale...
nie musisz jechać z nami.
Muszę.
Hej, Billy.
Hej.
Musimy wyjechać.
Antrim zbankrutował.
Przykro mi.
Dokąd pojedziecie?
Antrim mówi, że musi znaleźć pracę.
Ja też stąd wyjeżdżam.
Tak?
Tak.
Ktoś mi grozi.
Czasem groźby to czcze pogróżki.
Ale nie tym razem.
Odpuszczasz swoje śledztwo?
Takie groźby sprawiają, że jeszcze bardziej chcę
obnażyć te parszywe psy za to, kim są.
Dokąd pojedziesz?
Zaproponowano mi pracę w Silver City.
To miasto górnicze, ale całkiem dobrze prosperuje.
Powstają nowe firmy różnego rodzaju.
Może nawet Antrim znalazłby tam dla siebie zajęcie.
Oczywiście,
ponieważ wszystko się rozwija,
ludzie z kast też będą się przeprowadzać.
Kim chcesz być, Billy?
Nie możesz wiecznie grać w karty.
A może możesz?
Nie.
Nie będę tego robić wiecznie.
Może odnajdziesz swoje przeznaczenie w Silver City?
Jeździ tam kolej.
Oprócz kopalni
w całym hrabstwie są duże stada bydła i otwarte przestrzenie.
To granica Ameryki.
Możesz tam być, kim zechcesz.
Wystarczy odwaga, by spróbować.
Widzę, że ty masz jej dużo.
Nie wiem, Billy, czasem myślę,
że odwaga to tylko świadomość własnych słabości
i chęć zrobienia czegoś z nimi.
Mamo?
W porządku, Billy.
Pan dał, Pan odebrał.
Silver City, przybywamy!
Trzymaj.
Dobranoc, Billy!
Ty mały skurwysynu!
Chodzi o to,
że chyba nie rozumiesz, że twoja matka to moja własność,
więc ty i twój pieprzony braciszek też do mnie należycie.
Postaw mi się jeszcze raz
i wszyscy tego pożałujecie.
Naprawdę tego pożałujecie.
Rozumiesz?
To pieprzony wąż!
Naprawdę.
Jezu drogi, gdzie on jest? Gdzie jest? Nadal tutaj.
Nie, tutaj.
Jest tu. Gdzie on jest? Jezu drogi.
Napisy: Liliana Turek plint.com