Dünyanın, sakinlerine karşı
çelişkili duyguları olduğunu düşünürdüm.
Ta ki bu yere gelene kadar.
Bu yer hiç kimseyi istemiyor.
Bitkileri yenmiyor.
Dere yatakları kuru.
Eylül ayında bile dağların zirveleri karla kaplı.
Kış saldırmak için sabırsızlanıyor.
Doğayla birlikte bizi uzaklaştırmaya
ya da öldürmeye can atıyor.
Toprağın duyguları varsa
burası nefret dolu olmalı.
Bizden nefret ediyor
ve bunu herkes hissedebiliyor.
Risa!
Hop!
Ateş etme! Dur!
Atları korkutacaksın.
Çok mu kötü?
Ne oldu?
Yılan soktu.
-Sargı bezi sende mi? -Evet.
Ordu mu yapmıştır?
Niye yapsın?
Kadınlar ve çocuklar varmış.
Yapmadıkları şey değil.
Kadına saldırmışlar.
Biri bunu eğlencesine yapmış.
Atları da çalmışlar.
Çok fazla iz var ama nal izi yok.
Buradaysa
bütün izler nallı.
En az altı kişilermiş.
Evet.
Bunlar Lakotalar.
Nereye giderlerse gitsinler
savaşçılar onların peşine düşecek.
Çoktan düşmedilerse.
James, dur!
Yaşlanıyorum.
Dalgınım ve yaşlanıyorum. Lanet olsun!
Benim de aklıma gelmedi.
Çok üzgünüm Yüzbaşı.
Aklına ne gelmedi?
Bizim de izlerimiz her yerde.
Bunu düşünemedik Çiftçi.
Herkes bizim yaptığımızı düşünecek.
Orada kal!
Ne oldu?
At hırsızlarının işi. Görmene gerek yok.
Josef'i yılan soktu.
Karısı attan düştü. Durumu çok kötü.
Göster.
Pekâlâ.
Kımıldamamaya çalış.
Başlıyorum.
İyi gidiyorsun.
Karısı nasıl?
Suyu içiyor ama yutamıyor.
Doktora ihtiyacı var.
Kocasının da.
Şu hırsızlar ne olacak?
Doktora ihtiyaçları var.
Fort Caspar'da bulabiliriz.
Bu sorunu çözeceksek
diğer yöne gitmeliyiz.
Biliyorum.
James.
Kötü mü?
Daha kötüsü olamazdı.
Ne yapabilirim?
Olabildiğince rahat ettir.
-Tamam. -Bir yolunu bulacağız.
Belki Caspar'a hep birlikte gideriz.
Bu işi halletmeye askerleri göndeririz.
Bu sorun önümüzdeki altı ay
buradan geçecek her konvoyun başına bela olacak.
Lakotaların topraklarından, Shoshone, Nez Perce
ve Blackfoot topraklarından geçeceğiz.
Her biri biz oraya varmadan burada olanları duymuş olacak.
O katilleri bulana kadar burada kalmak zorundayız.
Onları öldürmeli,
lanet olası kafa derilerini yüzmeli,
onları ve atları alıp
bu insanların kocalarına ve babalarına götürmeliyiz.
Caspar'a birkaç araba gönderirsek
Kızılderililer suçluların onlar olduğunu
düşünmeyecektir.
Önden gidecek kadar adam yok.
Wade ve Colton'ın kalması gerek.
Biz üçümüz de hırsızların peşine düşeceğiz.
Hırsızlar atlarla geceleri yol alır.
O kadarını biliyorum.
O pislikler şu anda dışarıda
bir gölgede uyuyor.
Onları bulacağız.
Sonra bu arabaları Caspar'a götüreceğiz.
Wade, Colton.
Ne oldu?
Yılan ne kadar büyüktü?
Kahretsin.
Büyüklerin ısırıkları her zaman öldürücü olmaz.
Kadın nasıl?
Şey, başı balon gibi şişmiş.
Caspar'a götürmeliyiz.
Hırsızlar bir Kızılderili ailesini katletmiş.
Onları bulmalıyız
yoksa biz yaptık sanacaklar.
Niye öyle sansınlar?
Çünkü izlerimiz oraya gidiyor.
Herkesin izi oraya çıkıyor. Burası Oregon Yolu.
Başka iz görebiliyor musun?
Bizimkiler ve onlarınkiler.
Kızılderililer gelirse ne yapmamızı bekliyorsun?
Onları cesetlere götürüp göstereceksin.
Hırsızların peşinde olduğumuzu
ve kafa derileriyle birlikte
atlarını geri getireceğimizi anlatacaksın.
Çat pat bildiğim dilleriyle mi?
Bu göçmenlere bile derdimi anlatamıyorum.
Bir yolunu bul.
-Onları gömelim mi? -Hayır, dokunmayın.
Tamam.
Keşke başka çarem olsaydı.
Geri dön yeter.
Seni seviyorum.
Bana bırak.
Hayır.
Bunu bir kez yaptık.
Tekrar yapmayacağız.
Burada kal.
Bir sorun çıkarsa giysi sandığına saklanacaksın.
Anladın mı?
Ne tür bir sorun?
Herhangi bir sorun.
Hey, hey!
Kahretsin.
Neden durdunuz?
Risa atından düştü, Josef'i de yılan soktu.
Buradan gitmeliyiz.
Shea nerede?
Babam ve Thomas'la hırsızları yakalamaya gitti.
Hiç silahlı adam yok mu?
Tamam.
Hepiniz atlara binin.
Arabaları götüreceğiz. Caspar'a gitmeliyiz.
Burada kalacağız!
Böyle karar verildi.
Kim verdi?
Konvoy lideri ve kocam.
Şu anda burada olmayan insanlar mı yani?
Lakotalar ailelerini bu ovalarda yalnız başına bırakmaz.
Bir yerde avlanıyorlardır.
Şu anda.
Geri gelip bunu bulduklarında
sıradaki avları biz olacağız!
Caspar altı saatlik mesafede.
Dört saatte giderim.
Benimle gelmek isteyenler atlarını hazırlasın.
Gidelim!
Durun!
Bekleyin!
Kalıyoruz.
Josef ve Risa'ya doktor lazım.
Dönüp bizi öldürmelerini bekleyemeyiz.
Kalmalıyız.
Hatta
babamı takip edip ona yetişmeliyiz.
Arabayla ona nasıl yetişeyim?
Arabayı bırak.
Kardeşini de bırakayım mı?
Tek başına iki kadın ve bir çocuk,
ülkenin en tehlikeli topraklarındaki tek yolda.
Ne kadar kalabalık olursak o kadar iyi.
Onlarla gideceğiz.
Yanlış yapıyoruz.
Her şey yanlış zaten Elsa.
Doğru seçim şanstan ibaret. Hepsi bu.
Elbise giymelisin.
Neden?
Çünkü Fort Caspar'a yarı çıplak
ve Kızılderili kılığında giremezsin.
Bu yolculukta erkekleri tanıyamadın mı?
Ben de girmem o zaman. Dışarıda beklerim.
Bir de senin için endişelenmeyeyim!
Nereye gidiyorlar?
Caspar'a.
Biz kalıyor muyuz?
Sence ne yapalım?
Bence sığırları bırakıp
arkamıza bakmadan doğruca Caspar'a gitmeliyiz.
Kızılderililerle savaştım, bir daha savaşmam.
Tamam.
Anne!
Hemen geleceğim.
Keşke aynam olsaydı.
Kendine bakardın.
Kendim için giymedim.
Sen görüyorsun ya.
Önemli olan bu.
Tanrı şahit, biliyordum.
Kız olduğunu biliyordum.
Daha önce de biliyordun.
Annem askerlerin beni
kovboy kıyafetiyle görmesinden korkuyor.
Kovboy gibi giyinmiyorsun.
Ne desem bilmiyorum ama şunu söyleyeyim,
elbiseden daha çok yakışıyor.
Bu konuşmayı kaçarken yapmaya ne dersiniz?
Bizi gördüler.
Onlara buradan yanaşmak imkânsız.
Bunlar Kızılderili atları.
Doğruca üstlerine sürelim diyorum.
Tanrım, vurulmaya can atıyorsun.
Aileme geri dönmeye can atıyorum.
Ateş etmek istiyorum.
Fırsat ayağına geliyor.
Burada ne işiniz var?
Ben de aynısını soracaktım.
Eyalet polisi misiniz?
Yardımcı.
Wyoming Sığır Yetiştiricileri Birliği.
Wyoming eyalet değil.
Sizi kim atadı?
Atlarımızın ve sığırlarımızın çalınmasından bıkıp
kendi kendimizi atadık.
Oradakiler sizin atlarınıza benzemiyor.
Sığır da göremiyorum.
Bayım, kimsiniz ya da nerelisiniz bilmiyorum
ama geri dönseniz iyi olur.
Burada sığır hırsızlarını asmakla uğraşmayız.
Oldukları yerde vururuz.
Bizim de felsefemiz aynı.
Öyle mi?
Ata binebildiğin için şanslısın ihtiyar.
Tabancanın bitiremeyeceği bir kavgayı ağzınla başlatma.
Yani
o kadın ve çocuklar sığır hırsızı mıydı?
Hayır, onların erkekleri hırsız.
Ailelerinin öldüğünü görünce
peşimize düşecekler ve onların da icabına bakacağız.
Erkeklerini çekmek için mi onları öldürdünüz?
O Kızılderililer çayır kurtçuğundan başka bir şey değil.
Onları gördüğünüz yerde öldüreceksiniz...
Yanlara açılın.
Ben üstlerine süreceğim.
Polis falan değilsiniz.
Yargıç değilsiniz.
Jüri hiç değilsiniz.
O insanlar hırsız değildi.
Hırsız sizsiniz.
Bu yüzden de öleceksiniz.
Elbise benim için yapılmış bir hapishaneydi.
Boynumu sıkıp boğuyor,
koltuk altlarıma batıyor,
göğüslerimi göğüs kafesime bastırarak eziyordu.
Beni kadın yapan her şeyi, kıskanç kadınların
ve açgözlü erkeklerin bakışlarından saklıyordu.
Kendilerine saygılarının olmaması benim sorunummuş gibi.
Zayıfların, güçlenmek yerine
güçlüleri suçlamaya çalıştıkları
o dünyada asla yaşamayacağım.
Hayır, ben bu dünyada kalacağım.
Bu dünya zayıfların isteklerini umursamaz.
Bu dünya zayıflarla beslenir.
Yönümüzü bilmediğimizi bilmiyor mu?
Ben söylerim.
Hayır!
-Arabaları döndürün! -Döndürün!
Döndürün!
Döndürün şu lanet arabaları!
Buraya!
Hadi, hadi!
Birbirlerine yaklaşmasınlar! Yakarlar!
Atları ayırın. Ortada tutun!
Onlara bakmayı kesin! Burada bekçiye ihtiyacım var! Hadi!
Eğilin! Güvenli bir yere geçin!
Aman Tanrım.
Saklanayım mı anne?
Hadi bebeğim. Benimle gel.
Gel. Orada dur.
Hadi eğilin! Siper alın!
Onları ne yapalım?
Seçimlerini yaptılar. Ölecekler!
Eğilin!
Bekleyin. Çok uzaktalar.
Hadi bebeğim.
Hadi!
Düşünecek zaman yoktu.
Doğru kararı verecek zaman yoktu.
Tek umudum birkaçının beni takip etmesiydi.
Arabaların bir şansı olurdu.
Ata nişan alın, biniciyi vuramazsınız.
Lanet olsun!
Fazla uzak! Onun için bile.
Neredeyse geldiler. Ateş dediğimde ateş edin!
Ateş!
Kahretsin!
Arabalar nerede?
Bilmiyorum.
Yüzbaşı.
Evet.
Lanet olsun.
Hayır dedim!
Beni bırakacak mısın?
Seni satacağım.
Ya da öldüreceğim.
Dilimizi konuşuyorsun.
Bunu nasıl yapabildin?
Sen o dili konuşuyorsun.
Bunu da senin halkın yaptı.
Bunları nereden biliyorsun?
Kocam öğretti.
O nereden biliyor?
O bir Komançi.
Onun sözleri!
Komançi gibi savaşıyorsun.
Ailenizi biz öldürmedik.
Onları bulduk.
Babam şu anda katillerinin peşinde.
Benim babam arıyorsa
onları bulur.
Adın ne?
Güzel isim.
Acı hissetmemiştim.
Belki çatışmanın heyecanındandı.
Ama acımamıştı.
Oku çıkarmayı düşündüm
ama sonra vazgeçtim.
Babam derdi.
"Sorunların tek iyi yanı
sorun olmaya devam etmeleriydi."
Hemen ilgilenmek zorunda değildim.
Aman Tanrım.
Hayatım.
İyiyim ben.
Onu Caspar'a götürmeliyiz.
Cerraha görünmesi lazım.
Oku hemen çıkarmazsak yaraya yapışacak.
Önce arabalara götürelim.
Siz gidin.
-Kurtulan var mı bakayım. -Tamam.
Tamam bebeğim. Merak etme.
Gidiyoruz, merak etme.
Hanımefendi!
Hanımefendi, bitti.
Hanımefendi!
Hanımefendi, bana bakın.
Adınız ne?
Hatırlıyor musunuz?
Bildiğim bir dua yok.
Ama bir Tanrı varsa...
...sizi cennetin kapısında bekletmeyecektir.
Huzuru hak ediyorsunuz.
Bu huzur değil.
Canın yanacak.
Acımıyor diyorum.
Elimi tut ve sık.
Bir şeyim yok.
İyi misin?
Acımıyor diyorum size.
Sargı bezi nerede? Bir tane ver.
Bunu çektiğimde musluğu açmışım gibi kanayacak.
Çektikten sonra yaraya sıkıca bastır.
-Hazır mısın? -Evet.
Çek şunu!
Ateş! Ateş!
Çek, çek!
Sıkı sar.
Daha önce yapmışsın.
Ok yarasına yapmadım.
-Savaşta hemşire miydin? -Kim değildi ki?
Saralım.
Arabaya götürelim.
Sayıları çok fazla.
Dağa ulaşabilirsek onları ormanda atlatabiliriz.
Kaçamam.
Ailem orada.
Umalım da Caspar'a ulaşmış olsunlar.
Umut edemem.
Öğrenmem lazım.
Ne yapacağız?
İntihar ederek Oregon'a varılmaz.
Hâlâ umudum var.
Seni her sabah intihardan ben vazgeçiriyorum.
Buraya kadar başarısız olmak için gelmedik.
Kurtulan olduysa bulacağız
ve sonuna kadar götüreceğiz.
Hem de en sonuna kadar.
Kızın sarı saçlı olan mı?
Evet.
Sen de Komançi gibi davranıyorsun.
Ben Tennessee'liyim.
Tennessee'yi bilmiyorum.
Artık bilinmeye değmez.
Kızın ailemin katillerini bulmaya gittiğini söyledi.
Onları buldum
ve öldürdüm.
Cesetlerini kafa derilerini yüzün diye
çalıların arasında bıraktım.
Atlarınız nehir kıyısında otlanıyor.
Ölülerinize dokunmadık.
Tanrı'nızı ve kurallarını bilmiyorum.
Tanrı'mızın kuralları yoktur.
Daha iyi tanımak için tören yaparız.
Ama kural yoktur.
Hâlâ bir ailem var mı?
-Hangisi senin ailendi bilmiyorum. -Kızım yaşıyor mu?
Yaşıyor mu?
Bugün başka savaş yok.
İzleri ailemin cesetlerine gidiyordu.
Karım.
Çocuklarım.
Annem.
İnsanlarınızla savaştık
ve kızın durdurdu.
Nasıl durdurdu?
Gördüğüm en iyi savaşçı olarak.
Caspar'da cerrahlar var.
Oraya götür.
Dua et.
Ben de edeceğim.
Deh!
Nasılsın?
Başım ağrıyor.
Attan düşünce oldu.
Attan mı düştün?
Sanırım düşürüldüm.
Bir de okla vuruldum.
Biliyorum.
Anneme sakla dedim.
Sakın oku atmasın.
Sam'e göstereceğim.
Saklarız tatlım.
O kadar acımıyor baba, gerçekten.
Bak.
Erkek gibi davranıyorsun.
Ben de erkek gibi davranıp gerçeği söyleyeceğim.
Ne kadar acıdığının önemi yok.
Önemli olan mikrop kapıp kapmaması.
Mikrop kapıp kapmadığını ateşin çıkarsa anlarız.
Ateşim çıkarsa ne yapacağım?
Burada bir şey yapamayız.
Seni Caspar'a götürmeliyiz.
Orada ne yapabilirler?
Ateş düşürücü ilaçları var.
Söğüt kabuğu çayı.
Ağrı için afyon.
Banyoda ter atarsın.
Dua edebiliriz.
Sen dua etmezsin.
Çok dua ettim.
İşe yaramadı.
Ben iyiyim baba.
Ateşim yok.
Acımıyor.
Uyumaya çalış ve kımıldama.
Dışarıdan dağlamış olabilirler ama...
İçindeki yarayı sadece zaman iyileştirir.
Bir küreğe ihtiyacım var.
Toprak o kadar sert ki
bir saattir kazıyorum, 30 santimi geçemedim.
Sana kürek bulurum.
Çıldırmıştı.
Kuduz köpek gibiydi.
Kafa derisini yüzmüşler,
kocasını öldürmüşler, okla vurmuşlar.
Ne yapsaydım?
Ha?
Üç gün acı çekip ölmesini mi beklemeliydim?
Doğru olanı yaptın.
Biliyorum! Sadece...
Doğru gelmiyor.
Bana bir çakal gibi saldırdı.
Ben de onu vurdum.
Yapma bunu.
Bir karar verdin.
Doğru olduğunu düşündüğün şeyi yaptın.
Doğru muydu?
Kim bilir?
Burada doğru olan ne var?
Ölçü ne?
Ölçü sensin.
Bir karar verdin.
Arkasında dur.
Doğru ya da yanlış, arkasında dur.
Tamam.
Aklıma gelen en iyi şey oydu.
Arkasında duracağım.
Sana bir kürek bulacağım
ve yardım edeceğim.
John nerede?
Thomas uyumaya başka bir arabaya götürdü.
Çok mu kötüydü?
Kan koyu renkti.
Karaciğerden.
Ok delmiş olmalı.
Ne kadar kötü bilemeyiz.
Ama genç.
Güçlü de.
Biliyorum.
Gel yürüyelim.
Savaşta hemşireydin.
Yani?
Karaciğer yarasından kurtulan kaç kişi gördün?
Çok çabuk çıkardık James.
Oku göreyim.
Bu pis hayatım.
Ama daha genç.
Genç ve çok da güçlü.
Ve hayatımın ışığı.
O benim ruhum.
Ama ölecek.
Bunu nasıl söylersin?
Çocuğumu kaybetmeye niyetim yok!
Onu kaybetmeyeceğim.
Kızımız ölecek...
...ve bizi paramparça edecek.
Bunu şimdi kabullenmezsek
bir doktorun yanında
ilaçların etkisinde
önünü bile göremez hâlde ölecek.
Vaktinden çalmış olacağız.
Bütün gün doğumlarını
ve gün batımlarını görmeli.
Ona yalan söyleyeceğiz.
Ona bir şeyinin olmadığını söyleyeceğiz.
Bu dünyaya o büyük, hayalperest gözleriyle bakacak.
Ta ki göremeyene dek.
Sonra ne yapacağız?
Yol kenarında, ziyaret etmediğimiz
bir mezarı olacak.
10 yıl sonra öylece
silinip gitmiş olacak.
Yolculuğumuz sona erdi.
Onu gömdüğümüz yerde kalacağız.
Evimiz orası.
Burası değil.
Burası olmaz.
Hayır.
Burası olmayacak.
Bir yer bulacağım.
Yemin ederim bulacağım.
Beni yalnız bırak.
Hazır mısın?
Hazırız.
Kadının nasıl?
Kadınım olduğunu kim demiş?
Kadının nasıl?
Hayatta kalmayı başardı Yüzbaşı.
Bu topraklarda ya güçlenirsin ya da ölürsün, orası kesin.
Oregon'a varırsak
derisine bıçak bile işlemeyecek.
Nasılsın?
Ateşim var gibi.
Bence ateşin iyi.
Doğrulabilir misin?
Ağrıyor mu?
Evet.
Bugün ağrıyor.
Tahmin edebiliyorum.
Arabanın önünde otur.
Araba kesinlikle
arkada seni paramparça eder.
Ata binmek istiyorum.
Binebilir miyim?
Elbette tatlım. Binebilirsin.
Pantolon giyeceğim.
Hakkımda ne diyecekleri umurumda değil.
Ne istersen giy.
İçeride sallanıp
tereyağına dönüşmek istemeyeceğini düşündüm.
Ayağını yavaşça at.
Dün hiç acımamıştı.
Anlaşılan hepsini bugüne saklamış.
Ertesi gün her zaman en kötüsüdür.
Peki ya sonraki gün?
Onu kimse bilemez.
Babama baktım.
Gülümsemesinin ötesini gördüm.
Endişesini gördüm.
Daha derin bir şey vardı.
Sanki şimdiden yasımı tutuyordu.
Sanki çoktan ölmüştüm.
Farklı da hissediyordum.
Sanki ruhum, göğsümde hangi boşluğa yerleştiyse
oradan çekip çıkarılmıştı.
Gevşemişti adeta.
Bağlantısı kopmuştu.
Çalılara doğru baktım.
Renkleri farklıydı.
Daha keskindi.
Gökyüzüne baktım.
Bulutlar üstümüzde yarışıyordu.
Sanki üstümdeki uzay ve zamanın kuralları çok başka gibiydi.
Babama bir daha baktım.
Gözlerini inceledim.
Gözlerinin ta içine baktım.
İşte o zaman...
...öleceğimi anladım.