Doan Geçidi'ne ve Kızıl Nehir'e doğru ilerliyorduk.
Geriye kalanları mahvedecek yeni trajediler bizi bekliyordu.
Annem acının azalacağını,
iyi anıların geri döneceğini söylüyor.
Bu doğru olabilir.
Bu dünyadaki herkes bu acıya katlanacak.
Ta ki aynı acıyı bir başkasına devredene dek.
Bir gün ben de öleceğim
ve başkalarının kalbini kıracağım.
Ama bugün değil.
Bugün yaşıyorum
ve kalbim paramparça.
Aralarından bir kovboyu işe almalıyız.
Bir de aşçıyı.
Bunların aşçısına göz dikemezsin.
Sığırlarını çalsan o kadar kızmazlar.
Bu sabah çatışma istemiyorum.
Doan'da diğer yöne giden bir kovboy ve aşçı tutarız.
Kızın iyi mi?
Ne kadar iyi olabilirse.
-Aç mısın? -Değilim.
Nereye gidiyorsun?
Yalnız kalmam gerek.
Neden yalnız kalman gerek?
Çünkü âdet gördüm.
Ölüm her yerde.
Bir sokak köpeği gibi peşimizde.
Yemek artığıymışız gibi bizi yemeyi bekliyor.
Sebep olduğu acı o kadar şiddetli
o kadar katıksız ki.
Tür olarak bize nasıl bir faydası olduğunu
anlamak zor.
Acının nasıl bir amacı olabilir?
Şehveti anlıyorum.
Korkuyu da.
Sevgiyi de.
Bizi koruyorlar,
hayatlarımızı güzelleştirip yenilerini yaratıyorlar.
Ama keder...
...beni böylesine tüketiyor olmasaydı...
...şaşar kalırdım.
Ne hissettiğini biliyorum.
Çoğu kişi böyle diyecektir.
Gerçekten biliyorlar mıdır,
ben bilemem.
Ama ben söylediğimde inanabilirsin.
Senin oturduğun yerde oturdum.
Aynı şeyi düşündüm.
Onlar olmadan yaşamak istemiyordum.
Anlamı kalmamıştı.
Bazı günler hâlâ düşünüyorum.
Ama buradayım.
Onlar olmadan da yaşıyorum.
Neden?
Şey...
Benim sebeplerim seninkinden farklı.
Beni seven kimsem kalmadı.
Senin var.
Sana bir sır vereceğim.
Neden hâlâ nefes aldığımı söyleyeceğim.
Okyanusa gidiyorum.
Okyanusa mı?
Bir Apaçi izcisi anlatmıştı.
Birini sevince ruhundan bir şey alırmışsın.
Sen ondan bir parça alırmışsın,
o da senden.
Ama sevdiğin öldüğünde...
...bir parçan da onunla ölürmüş.
Bu yüzden böyle acı veriyor.
Ama ondan bir parça hâlâ senin içinde.
Ve dünyayı senin gözlerinden
hâlâ görebilir.
Ben de
karımı okyanusa götürüyorum.
Kumsalda oturacağım ve ona göstereceğim.
Hayali buydu.
Ben de onu göreceğim.
Benim hayalim de bu.
Bu arada,
sürünün kovboy kızına ihtiyacı var.
Şimdi nereye?
İşe dönüyorum.
DOAN GEÇİDİ
TEKSAS VE OKLAHOMA BÖLGELERİNİN SINIRI
Sürüyü burada tutalım.
Toplayın!
Tüccarlardan bir şey lazımsa
ben alırım.
Burada, çocuklarınızın yanında kalın.
Orada tüccar kadar hırsız da var.
Kocamın eşyaları.
Satmam lazım.
Tamam hanımefendi.
Ben satarım.
Teşekkür ederim.
O tüfeği satmayın.
-Kullanmayı bilmiyorum. -Size öğretirim.
İhtiyacınız olacak.
Acaba süt inekleri var mı?
Süt almak isterdim.
Süt bozulur.
Araba öyle sallanıyor ki
akşama kalmadan tereyağı olur.
Biraz da kahve al, olur mu?
John'u götür.
Elsa'yla zaman geçirmek istiyorum.
Pekâlâ, gel oğlum.
Hadi bakalım.
O tüccarlar seni dolandırmasın.
Dolandıracak olan kişi benim.
Ona ne şüphe.
Benimle gel.
Sürüyü beklemem gerek.
Hayvanlar bir haftadır ilk defa yeşillik görüyor.
Bir şey olmaz.
Wade!
Satış alanına gidiyoruz.
Bir şey ister misin?
Şey...
Eğer varsa biraz çikolataya hayır demem.
Varsa alırım.
Çok sağ olun.
Gel.
Ne?
Ne var?
Sen varsın.
Burası özgür bir ülke.
Canım neye isterse bakarım.
Giyinişine bakılırsa
baksam da umursamazsın.
Umursarım.
Ne yapacaksın öyleyse?
-Bunu sevdim. -Bakayım.
Pahalı bir zevkin var oğlum.
James!
Beni vuracak mısın küçük kız?
Evet, vuracağım.
Sandığından zordur.
Hayır, değil.
Benim için çok kolay.
Bak,
sadece eğleniyorduk.
Birden silah çekti.
Demek ki o pek eğlenmemiş.
Tamam.
Bak indirdim, tamam mı?
Silahımı indirdim!
James!
Sürekli arkama bakmak istemiyorum.
Bizi arasan da bulamazsın.
Fort Worth'e gidiyoruz.
Ben olsam topuklardım.
Derdin ne senin?
Ver şunu.
Kullanmayacağın silahı sakın doğrultayım deme.
Niyetim kullanmaktı.
Kampa git!
Orada bekle!
O kız da pek asabiymiş.
Öyle.
Bazı kovboy kızlar erkeklerden daha kaba.
Sanki hiç anneleri olmamış gibi.
Annesi benim.
Limonata ister misin?
Almayayım, sağ ol.
Bir bardak viskiye ne dersin?
İhtiyacın var gibi.
Sen de içer misin?
Hayatım,
öğlenden beri içiyorum.
Buz.
Kocam ocak ayında Fort Worth'ten bir kalıp almıştı.
Kuyuda bir buz kutumuz var.
Çok kullanmazsak 45 kilo buz hazirana kadar dayanır.
Bu kadar kaldı.
Birazının bile heba olmasını istemem.
Özür dilerim.
Teşekkür ederim.
Çocuklar insanı üzebilir.
Benimki de üzmüştü.
Nasıldı?
Gitmeye değmezmiş.
Buralar hep böyle.
Yıldızlardan battaniye.
Topraktan yatak.
İyi bir at.
Geniş kırlar.
Bir kovboya bunlar yeter.
Kovboy kızlara da yetiyormuş.
Oregon'a mı?
Evet.
Oraya vardığımda
nasıl geri döneceğim?
Arabanla atlarını bir trene yükleriz.
Seni istediğin yere göndeririz.
Niye kendi yemeklerini yapamıyorlar?
Kendi başlarına pek bir şey yapamıyorlar.
Ne tarafa gidiyorsunuz?
Güney Geçidi'nden gideceğiz.
Salt Lake'e uğrayacağız.
Oradan batıya gideceğiz.
Kışı atlatamazsınız.
Atlatırız.
Peki ya sığır?
Sığırınız var mı?
Çünkü Kansas'tan sonra pek bir şey yok.
50 baş.
Başka ne istiyorsun?
Erzakı siz sağlarsınız.
Aylık 150 alırım ve tren ücretimi ödersiniz.
Kabul.
Benim yemek arabam,
benim kurallarım.
Ne pişirirsem onu yerler.
Beğenmezlerse
başkasına şikâyet etsinler çünkü duymak istemiyorum.
Senin araban,
senin kuralların.
Alacağımız erzak
600 dolara patlar.
Neden 600?
Çünkü Wyoming'e kadar son satış alanı burası.
Peki ya Abilene?
Lanet olası Abilene.
Orada bir tek fahişeler ve katiller var.
O yerin yanından bile geçmem.
Yüce Tanrım.
Sen beni koru.
Seneye burada bir okul açılacak.
10 yıldır
bu bölgede hiçbir şey,
bir tek insan bile yoktu.
Şimdi de okul açacaklar.
İlerleme diye buna denir.
Artık o kelime ne anlama geliyor bilmiyorum gerçi.
Kimse bilmiyor!
Bayan Carol!
Bayan Carol, erzak lazım!
Aldıklarını yaz. Bir dakikaya geliyorum!
Aldıklarını yaz diyor.
Tamam!
Hepsine 35 dolar veririm.
Kabul.
Pekâlâ.
-Nakit mi istersin, mal mı vereyim? -Nakit.
Tamam.
Güzelmiş.
Fransa'dan.
Sende ne işi var?
Bayım, paran tükendiyse,
fasulyen, kahven ya da pişirecek tenceren yoksa
her şeyini takas edersin.
Medeniyetten uzaklaştıkça
güzel şeyler değerini yitirir.
Ne kadar istiyorsun?
-50 dolar. -50 dolar mı?
Sen bu civarda medeniyet görüyor musun?
Ama onu medeniyete götürdüğümde 50'ye satarım.
Beni dinle.
Al sana 15.
35 de kalsın. Ödeşmiş olduk.
Konvoyu Oregon'a mı götürüyorsun?
Planımız bu.
Araba kullanmayı kimden öğrenmişler?
Hâlâ öğrenme aşamasındalar.
Bence henüz öğrenememişler.
Evet.
Haydutlarla sorun yaşadınız mı?
Nasibimizi aldık.
İdare edebildiler mi?
Buradalar ya işte.
Daha kötüye gidecek.
Wyoming'e vardığınızda
dünyanın en büyük pislikleri karşınıza çıkacak.
Kızılderililer de söylendiği kadar zararsız değil.
Herkes aynı şeyi söylüyor.
Bak Yüzbaşı.
Ben de çatışmalardan nasibimi aldım.
Yenisine girmeye niyetim yok.
Ben...
Aylık 100 mü demiştin?
Evet.
Yemekler nasıl?
Cookie'yi işe alabilirsek hep yediğin şeyler olur.
Sizinle yola çıkarım.
Eşyalarını oradaki ikinci arabaya koy.
Her şeyim bu eyerin üstünde.
Swenson'la çalıştığını sanıyordum.
Martta sürüyü götüreceğiz.
Nehir nasıldı?
Zorlu.
Abilene nasıldı?
Şey...
Paramı kaptırmadım.
Yanımdakilerden daha şanslıydım.
Bizimle mi geliyorsun?
Evet.
Yapacak başka işim yok.
Kıza ne oldu?
Pek neşeli değil.
Ennis'le birlikteydi ama bir Komançero, Ennis'i vurdu.
Vuran herifin göğsünü üç kurşunla doldurdu.
Ennis öldü mü?
Evet. Seni isteyeceğini sanmam.
Beni herkes ister.
Merhaba.
Adım Colton.
Seninki ne?
Sana nasıl hitap edeyim?
Etmeyeceksin.
Ennis benim arkadaşımdı.
Maharetli çocuktu.
Ölmesine üzüldüm.
Ben de.
Eğer
yapabileceğim bir şey olursa
çekinme.
Yapılacak bir şey yok.
Hanımefendi.
Alelade bir birliktelik değilmiş.
Dul kalmış gibi yas tutuyor.
Dul kaldı zaten.
Kızım.
Gidip bela ararsan mutlaka bulursun.
Bir şey aradığım yoktu ama beni yine de buldu.
Nehre baksak iyi olacak.
John'u annene götür.
Henüz dönmedi.
DOAN'UN YERİ
Tutar mısın?
Hiçbir şey anlamadım.
Bir dakika bekle.
-Şu hâline bak! -Aman Tanrım!
Aman Tanrım!
Bunu daha önce hiç görmedim.
Hem de hiç görmedim.
Hey!
Nehre bakmaya gitmem gerek.
Nehre bakacakmış.
-Burada kalacağına söz verir misin? -Evet.
Bu kadar kalırım.
Bu bitene kadar.
-Ben gidip nehre bakacağım. -Olamaz.
Galiba başım dertte ama kime ne!
Kahretsin.
Asla geçemezler.
Önce sığırları geçiririz.
Arabaları teker teker geçiririz.
Biz derken üçümüz.
Bütün gün sürer.
Ama göçmenlere yaptırırsak yarısı ölür.
Göçmenleri nasıl geçireceğiz?
Bu da bütün gün sürer.
En azından kimse boğulmaz.
İki günlük vaktimiz yok.
Şu anda Kansas'ta olmamız gerekirdi.
Er ya da geç bir şeyleri
kendileri yapmayı öğrenmek zorundalar.
Buradan geçerken öğrenecekleri tek şey ölmek olacak.
Burada bir şey öğretebileceğimizi sanmıyorum Yüzbaşı.
Rocky Dağları'na kadar böyle.
Sonrası daha kötü.
Lanet olası bir nehri bile geçemiyorlarsa
önce çölü,
sonra da dağları nasıl geçecekler?
Sinirlenme.
Çiftçi'nin dediğini yapmak zorunda değiliz.
Onları yüzerek geçirmek istiyorsan
yüzerek geçiririz.
Haklı olduğu için sinirleniyorum.
Gittiğimiz yer neresiyse
cennet olsa iyi olur.
Çünkü bedelini kızımızla ödüyoruz.
Bana sorarsan berbat bir takas.
Bir şey takas etmiyoruz.
Bir adamı öldürdü!
Birini de az kalsın öldürüyordu.
Gözlerine baktım
ve bana bakan kişiyi tanıyamadım.
Seni bunun için asla affetmeyeceğim.
Sen mi affetmeyeceksin?
Ben kendimi affetmeyeceğim.
Bana nasıl baktığını görmedin.
Görsen de fark etmezdi.
Erkekler o bakışın arkasını göremez.
Sadece bakmayı bilir.
Sana bir hikâye anlatacağım.
Sen de dinleyeceksin.
O kadarına hakkım var artık.
Umarım.
Dinleyeceğim.
Öldürdüğüm ilk kişi...
...genç bir oğlandı.
Senden küçüktü.
Bölüklerde askerler gruplarının yerini bilsinler diye
sancaktarlar olur.
Tepedeki generaller de
savaşın ilerleyişini takip eder.
Savaşta her yer toz ve duman olur.
Sisin içinde savaşırsın.
Düşmanı seçmekte zorlanırsın.
Adamlarını onlarınkinden ayıramazsın.
Ama bayrakları her zaman görürsün.
Bu yüzden önce sancaktarları vururuz.
Ben de vurdum.
O çocuğun yüzü zihnime kazındı.
Çocuk gözlerimin içine bakarken
sanki tüm dünya durmuştu.
Savaş bittiğinde ben...
...o kadar çok adam öldürmüştüm ki
o çocuğun yüzünü unutmuştum.
Hâlâ hatırlayamıyorum.
Vurduğun o adam zaten ölecekti.
Ya asılarak ölecekti ya kanamadan.
Vadesi dolmuştu zaten.
Onu sen öldürmedin.
Anladın mı?
Kendine yapabileceğin en kötü şey
birinden nefret etmektir.
Dünyadan nefret etme hissini biliyorum.
Öyle hissetmek istemezsin tatlım.
Üzül.
Onu özle.
Doya doya ağla.
Ama nefreti bana bırak.
35 dolar aldım.
Keşke daha fazla olsaydı
ama değeri buydu.
Açsan tencerede yahni var.
Açım.
Eti nereden buldunuz?
Tavşan eti.
Tüfek kullanmayı çözdüm.
Tavşan etine benzemiyor.
Çoğunlukla tavşan.
Başka ne var?
Çıngıraklı yılan.
Onu da kendim çözdüm.
Size bir şey aldım.
Bana bunu neden aldın?
Şöyle...
Size benziyor olsam...
...elime geçen her fırsatta...
...kendime bakmak isterdim.
Bu bir hediye mi?
Evet, öyle.
Benimle evlenmiyorsun.
Beni sevmiyorsun.
Ama bana hediye alıyorsun.
Üzgünsünüz.
Korkmuşsunuz.
Buna hakkınız var.
Sizi mutlu edecek
ve koruyacak bir şey vermem...
...bir suç olmasa gerek.
Mutlu mu olayım?
Elbette.
Güvende mi olayım?
Evet hanımefendi.
Buna sevgi deniyor.
Benimle ilgilenmene izin vermem korkudan değil.
Sana olan sevgimden.
Korkmuş gibi mi görünüyorum?
Korkan ben değilim.
Sensin.
Çime uzandım.
Gözlerimi kapattım.
Onu gördüm.
Dağınık saçıyla eğlendim.
Dokunuşuyla gelen kıvılcımı hissettim.
Çime uzandım
ve onu sevdim.
Sonra gözlerimi açtım.
Yeniden görmeye başladım.
Elsa.
Ne dedin?
Adım bu.
Bildiğim iyi oldu, işime yarar.
Flört etmeye kalkışma.
Neden peki?
Benim için fazla güzelsin.
Güzel olan ben olmalıyım.
Sen de öyle olsun istersin.
Atımla nehri geçeceksin.
Arabayı ben süreceğim.
Ben sürebilirim.
Sürüp süremeyeceğini sorgulamıyorum.
Bu arabayla bu suda ters gidebilecek çok daha fazla şey var.
Peki.
Beni affetmeyebilirsin.
Bunu da listene ekle ama seni nehre kaptırmayacağım.
Affedildin.
Günaydın.
Günaydın hanımefendi.
Artık hanımefendi yok.
Noemi.
Günaydın Noemi.
Günaydın...
...Noemi.
Yüzüne tekrar can gelmiş.
Onunla ilgili benimle konuşan tek kişi sendin.
Teşekkür ederim.
Suyu sevmiyor, öyle mi?
Sabırsızlanıyor. Suya bayılıyor.
-Suya sürsen iyi olur. -Tamam.
Götürelim çocuklar!
Teksas'tan ayrılıyorduk.
Kızılderili bölgesine giriyorduk.
Bilinmezlik kelimesinin anlamı tamamen değişmişti.
Sokakları taş döşeli şehirlerden
ve kaynakları için
doğayı dizginlemiş çiftliklerden çok uzaklara.
Artık burada medeniyetin çatısı altında değildik.
Üstümüzde sadece gökyüzü vardı.
Köprülerin üstünden geçmiyorduk.
Burada nehirleri at sırtında geçiyorduk.
Aşkını yeminler ve törenlerle perçinleyecek bir yer yoktu.
Burada aşk insanı yakıp geçiyordu.
Şeytan, aşkını senden koparmaya geldiğinde
duyularımızı köreltecek,
kalplerimizi duygusuzlaştıracak hüzünlü konuşmalarla dolu
bir cenaze de olmuyordu.
Burada seni parçalayan acıya yüzünü dönüp
ona teslim oluyorsun.
Sonunda,
şeytan sıkılıyor.
Yemek için başka bir ruh arıyor.
İşte o zaman yeniden yaşıyorsun.