NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W poprzednich odcinkach...
- Udało się! - Zaczekaj chwilę.
Witaj, ojcze.
Valentine zabierał mnie do domku, gdy byłem mały.
Spóźniliśmy się.
Te dzienniki to jedyne, co pozostało z mojego dzieciństwa.
To było dziesięć lat temu.
Jonathan umarł, gdy był niemowlakiem. Wciąż żyje.
Nie!
Już dobrze. Obudź się.
To tylko koszmar.
Jace.
Co ty tu robisz?
Słyszałem, jak krzyczysz.
- Wszystko OK? - Tak.
Śniło mi się Jezioro Lyn. Byłam pod wodą, tonęłam.
Jesteś już bezpieczna.
To, co stało się nad jeziorem...
Ciągle o tym myślę.
Też nie wybrałbym się tam na wakacje.
Mój brat żyje.
Jonathan gdzieś tam jest.
Wiem. To musiał być szok.
Był dzieckiem.
Z krwią demona. Nie zapominaj o tym.
I to Valentine nauczył go odróżniać dobro od zła.
Jeśli to prawda, chcę go znaleźć.
- Znajdziemy go. - Jak?
Nie wiemy, od czego zacząć.
Chwila. W zasadzie to nie.
Pamiętasz to?
Tak.
Pamiątka mamy po małym Jonathanie.
- Myśleliśmy, że to twoje rzeczy, ale... - Są jego.
Dzięki temu możemy go namierzyć.
Ktoś nas uprzedził.
Dobra robota, Jonathanie.
Mówiłeś, że matce na mnie nie zależało.
Ale zatrzymała to.
To tylko głupia sentymentalność.
Twoja matka się ciebie bała.
Chciała twojej śmierci.
- Moja siostra jest inna. - To prawda.
Cieszę się, że poznałeś Clarissę i spędziłeś z nią nieco czasu.
Mówisz tak, jakbym już nigdy miał jej nie zobaczyć.
Zobaczysz ją. Obiecuję.
Pewnego dnia zejdziemy się jako rodzina, ale...
na razie mi zaufaj.
Mam ci zaufać?
To działa w dwie strony.
Znalazłem to pod twoją poduszką.
- Przyzwyczajenie. - Czyżby?
Ścigają mnie. Muszę być przygotowany.
Niedługo przestaną mieć mnie za wroga.
Stanę się ich bohaterem, tak jak i ty.
Nie tego pragniesz?
Tak.
To dobrze.
Osiągniemy razem wielkie rzeczy.
Twoje postępy zrobiły wrażenie na Clave.
Twierdzą, że jesteś gotów na pierwszą misję.
Jestem gotów, odkąd tu przybyłem.
No to leć na trening.
Wiesz, że Izzy nie znosi spóźnialstwa.
Co z Jonathanem?
Próbowaliśmy go namierzyć po pudełku, ale bez skutku.
Valentine wysłał Duncana, by ukradł dziecięce buciki?
Ktoś je ukradł. Ktoś, kto nie chciał, żebyśmy namierzyli Jonathana.
Nie mamy żadnych tropów. Niczego.
Mamy mniej niż nic.
Muszę wam coś powiedzieć.
Clave nie ma i nigdy nie miało Miecza Dusz.
- Cały czas kłamali? - Nie pierwszy raz.
Nie chcą dopuścić do buntu.
Jeśli Podziemie dowie się, że nie mamy miecza, zapanuje chaos.
Przecież miecz został dezaktywowany. Nie można go użyć na Podziemnych.
Nie tak, jak planował Valentine, ale to jeden z Darów Anioła.
Jeśli zdobędzie pozostałe Dary Anioła,
kielich i lustro,
może przywołać anioła Raziela.
- Myślałam, że to legenda. - Wszystkie legendy są prawdziwe.
Anioł spełni jedno życzenie przywołującego. Każde.
To byłby koniec Podziemia.
Czego ma mnie nauczyć gonienie gołębi?
Nie gonisz ich, tylko tropisz.
To lekcja koncentracji.
Aktywuj runę tropiącą.
Namierz ptaka, który zniósł to jajo.
Skup się.
Jestem dobrym tropicielem.
W twoim wieku też tak myślałam,
póki nie wpadłam na demony Kuri.
Gdyby nie Alec, nie byłoby mnie tutaj.
Takich rzeczy może nauczyć tylko praktyka.
Teraz moja kolej.
O czym ty mówisz?
Clave wysyła mnie na misję.
Wykluczone.
Znajdź ptaka. To twoje zadanie.
Dokąd idziesz?
Nie wyślesz naszego brata na misję.
Doskonale wiesz, co potrafi Max.
Świetnie poszły mu symulacje.
Symulacje. Misja to prawdziwe życie.
Max przeszedł już Ceremonię Run.
Po niej wszyscy dostają rozkazy. My też dostawaliśmy.
Wtedy nie było wojny z Valentine'em.
Nie widziałeś starcia z Kaelie.
Prawie go zabiła.
Max jest żołnierzem.
Pora zacząć go tak traktować.
Napraw to wreszcie. Specjalnie się ociągasz, Cleophas.
Niszczycielska moc miecza została zneutralizowana.
- Przywróć ją! - Nie mogę.
Jesteś Żelazną Siostrą,
jednym z najlepszych mieczników w Cytadeli.
Umiesz to zrobić, ale nie chcesz.
Możesz mnie szpikować swoim serum.
Ani ono, ani ja nie naprawimy miecza.
Podaj jej to serum, ojcze.
Clary dokonała niemożliwego.
- Mówiłam, że jest wyjątkowa. - Nie mieszaj w to Clary.
Jest o wiele mądrzejsza od ciebie.
Wie, że Valentine jest potworem.
Nie pozwól, żeby fakt, że jest twoim ojcem zaćmił...
Powiedziała ta, która odwróciła się od brata.
Podziemie wciąż można zniszczyć, ale w inny sposób.
Wystarczy proste życzenie.
To niemożliwe.
Nikt nigdy nie przywołał Raziela.
Zdarzało mi się już dokonać niemożliwego.
ANTYKWARIAT
Jak mogę pomóc?
Wspaniały sklep.
Dziękuję, to dzieło mojego życia.
Jest fascynujący.
Nazywam się Sebastian Verlac. Miło mi.
Elliot Nourse.
Szukasz czegoś konkretnego?
W zasadzie to tak.
Co robisz?
Gdzie jest Lustro Anioła?
Jonathan!
Przestań.
Czarownik mnie zaatakował.
- Musiałem się bronić. - Oczywiście.
Boisz się mnie?
Właśnie cię uratowałem.
Wisisz mi przysługę.
Straciłeś poczucie czasu?
No tak, kolacja.
Miała być kilka godzin temu.
Przepraszam.
Ostatnio tyle się dzieje...
Rozumiem.
- Jak mogłem o niej zapomnieć? - Nie szkodzi.
Nie przyszła góra do Mahometa, Mahomet przyszedł do góry.
Ogon homara i szampan, by uczcić udane spotkanie Podziemia.
- Poszło tak dobrze? - Względnie.
Ale Podziemni nie darzą Clave zbytnim zaufaniem,
a królowa elfów ciągle powtarzała,
że Clave to zgraja kłamców.
Ostre słowa.
Wraz z Lukiem zapewniliśmy ich, że teraz ty jesteś szefem Instytutu
i wprowadziłeś zasadę całkowitej otwartości,
więc zajdą zmiany.
- Miło to słyszeć. - Prawda?
- Masła? - Chętnie.
Odbyło się spotkanie Podziemia i nikt się na nim nie pobił?
Rozczarowujące.
Królowa elfów rwie się do walki z Clave.
- To chyba nieuniknione. - Wolałbym temu zapobiec.
Muszę lecieć.
- Hej, Luke. - Cześć.
Idę na posterunek. Jeśli chcesz pogadać...
Nie, przyszedłem do Mai.
- Cześć. - Hej, co tam?
Lubisz łódki?
Łódki? Jakoś specjalnie się nimi nie interesowałam.
Wynająłem łódkę w Prospect Park.
Lubisz biologię morską, więc może ci się to spodoba.
To nie ocean, ale wierz mi, pływają tam różne dziwactwa.
To miłe, ale...
nie mogę, jestem zajęta.
Nie mówiłem na kiedy.
Fakt. Ale w tym tygodniu często pracuję na dwie zmiany
i muszę poczytać coś na zajęcia.
Nie mogę. To kiepski moment.
Na pływanie łódką czy randkę ze mną?
Na kolacji z twoją rodziną było miło, ale poszłam tam jako twoja przyjaciółka.
Wybacz, źle to zinterpretowałem.
Jak zawsze.
Chodzi o Clary?
Wiesz, że to już przeszłość.
Nie chodzi o Clary.
Lubię cię i lubię spędzać z tobą czas. Ale jako przyjaciele.
Jasne. Przyjaciele.
Gdzie lustro?
Róbcie, co chcecie. Złożyłem Jocelyn obietnicę.
Lojalność
jest godna podziwu, dopóki nie prowadzi do śmierci.
Moja żona była bystra. Potrafiła ukryć wiele rzeczy.
Kielich, lustro,
naszą córkę.
Weźmy go ze sobą. Mamy sposoby, by zmusić go do gadania.
Co ty robisz? Co on robi?
Przestań!
Powstrzymaj go!
- Przestań! - Nie pozwól mu umrzeć!
Nie daj mu umrzeć!
Sprawdź rękę.
Nie ma znaku.
Cholera.
Wracaj do Instytutu, przeszukaj archiwa.
Odkryj, co stało się z tym znakiem.
Natychmiast.
Dot, nic ci nie jest?
Dasz nam chwilę?
Nie wiedziałam, co robić.
Nie wiem, komu ufać, więc jestem tu.
- Co się stało? - Elliot się odzywał?
Elliot Nourse?
Ostatnio rozmawialiśmy, gdy odszedł ze sklepu mamy, by założyć własny.
Co się dzieje?
Boję się, że stało mu się coś strasznego i że będę następna.
Gdy Elliot otworzył sklep, straciliśmy ze sobą kontakt.
Kiedy byłam mała, Elliot przyjaźnił się z mamą.
Zapoznał mnie z Jocelyn.
A teraz ma kłopoty?
Znak na przedramieniu Dot to część czaru ochronnego.
Pieczęć daje znać, gdy drugiemu czarownikowi
coś się dzieje.
Musi ochraniać coś ważnego.
Lustro Anioła.
Było u Jocelyn?
To szaleństwo, ale miała lustro i kielich.
Mama pewnie wierzyła, że Elliot dobrze je przechowa.
To czarownik, były u niego najbezpieczniejsze.
- Powiedziała mu, gdzie są. - A Elliot powiedział mnie.
Wiesz, gdzie jest Lustro Anioła?
Tak jakby.
Znak ukazuje wszystkie geomanty w mieście.
Mogę go rozszyfrować, ale trochę to potrwa.
Mamy mapy. Pomożemy ci.
Ochronimy cię przed Jonathanem i Valentine'em.
Skoro masz te znaki,
w końcu po ciebie przyjdą.
Pójdę z Jace'em do sklepu sprawdzić, co się stało.
Będziesz tu bezpieczna.
Uważajcie.
Elliot.
Widzisz te ślady?
Był tu demon.
Torturowali go, ale nie zabili. Popełnił samobójstwo.
Co? Skąd wiesz?
Krwawił z oczu. Już to widziałem.
To zaklęcie.
Kapsułka z cyjankiem w wydaniu czarowników.
Przykro mi.
Sebastian? Co tu robisz?
W Instytucie był alarm.
Sytuacja opanowana?
Nie jesteśmy pewni, co się stało.
Był tu demon, ale coś się nie zgadza.
O Boże.
- Jonathan tu był. - Skąd wiesz?
Przez kwiaty.
Mama opowiedziała mi historię z dzieciństwa Jonathana.
Zrobił dokładnie to samo.
Valentine mówił, że gdy mały Jonathan zabijał,
wszędzie była krew demonów.
Jonathan tu był.
Co to za Jonathan?
Mój brat.
Pewnie szuka lustra.
Jeśli znów się pojawi, uporam się z nim.
To znaczy?
Zrobię wszystko, by chronić lustro.
- Zabijesz go? - Jeśli będzie trzeba, to tak.
Nie wiemy, czy robi to z własnej woli.
Może być pod wpływem Valentine'a.
Clary ma rację. Co jeśli Valentine nim steruje?
Wiem, jak to jest być pod wpływem Valentine'a
lepiej niż inni.
Clary, czytałaś jego dzienniki.
Jonathan Morgenstern to potwór o krwi demona
odpowiedzialny za śmierć czarownika, twojego przyjaciela.
Pamiętasz, co kazał ci robić Valentine?
Nie mam krwi demona.
Pomyśl. Valentine zmanipulował nas oboje.
A jeśli Jonathan też jest jego ofiarą?
Nie znamy faktów i póki ich nie poznamy, nikogo nie będziemy zabijać.
Myślę, że teraz
powinniśmy skupić się na znalezieniu lustra.
Poddaj się mocy Clave.
Nie weźmiesz mnie żywcem, draniu.
Nadszedł czas Draculi. Nosferatu powstanie.
Dzięki, Simon.
Przegiąłem?
Coś sobie naciągnąłem. Mały jest szybki.
Miałeś szybciej aktywować runy.
- Opuszczasz ramię. - Poprawię to.
Simona łatwo schwytać.
W prawdziwej walce byłoby po tobie.
Simona nie jest łatwo schwytać. Zostawisz nas na chwilę?
Robimy to od kilku godzin. Może pora na przerwę?
- Max da sobie radę. - Nie o niego się martwię.
Kto ma ochotę na chow mein i ciastko z wróżbą?
- Ja. - Tak!
Masz coś?
Zawężam obszar poszukiwań.
Wiesz, że gdy znajdziesz lustro,
przejmie je Clave?
Myślisz, że chcę się w to mieszać?
Chcę tylko powstrzymać Valentine'a.
Nie chciałem...
Wybacz, ale straciłam wszelką wiarę w Clave.
Gdy znajdę lustro, stanie się własnością Clary Fairchild.
Tylko jej ufam. Może z nim zrobić, co zechce.
W porządku.
Ostatnio pojawia się tu sporo zdrajców.
Będą cię ochraniać tylko Jace i Clary.
- W ten sposób będziesz bezpieczniejsza. - Dzięki.
To Jonathan, mój brat.
- To on zaatakował Elliota. - Szuka lustra.
Sebastianie, dzięki za pomoc, ale poradzimy sobie.
Chętnie pomogę.
Dziękuję. Damy radę.
Pewnie.
Nie widziałem, by po serum Valentine'a ktoś miał tyle energii.
Jestem Żelazną Siostrą. Moja krew została oczyszczona.
- Chemia słabo na mnie działa. - Niesamowite.
Matka opowiadała mi o Żelaznych Siostrach,
o ich odwadze i sile.
W Cytadeli uczymy się wielu rzeczy.
A przede wszystkim tego, że cnota ma swoją cenę.
- Co ty wyprawiasz? - Dachami było szybciej.
Clary wie, że tam byłem.
- Ty, czyli Jonathan czy Sebastian? - Jonathan.
Mają czarownicę z pieczęcią.
- Którą czarownicę? - Ma na imię Dot.
Jace chce mnie pogrążyć.
Stara się zniechęcić do mnie Clary.
Zabiję go, zanim do tego dojdzie.
Gdy znajdziemy lustro, to nie będzie miało znaczenia.
Clary nie może mnie nienawidzić. Nie po tym, co przeszedłem.
- Clary na tobie nie zależy! - Zależy!
Nie.
Zależy jej tylko na Sebastianie, Nocnym Łowcy z Anglii.
Gdy pozna prawdę, znienawidzi cię.
To ciebie nienawidzi!
Jestem jej bratem! Kocha mnie!
Spokojnie.
Masz rację. Przepraszam.
Wracaj do Clary i znajdź lustro.
Ale pamiętaj, póki go nie odnajdziemy,
nie mogą wiedzieć, kim jesteś.
Twierdzisz, że twoja siostra żyje?
Co to ma wspólnego z Podziemiem?
Cleophas przysłała wiadomość ogniową.
Valentine ją więzi.
Napisała, że on wciąż ma Miecz Dusz.
To niemożliwe.
Też tak myślałem, ale Clave skłamało.
- Muszę powiedzieć Alexandrowi. - Czekaj.
Jest szefem Instytutu. Możliwe, że o tym wie.
Niedawno się z nim widziałem.
Powiedziałby mi.
Nie ukrywałby czegoś tak ważnego.
To chore, że Clave wysyła dzieci do walki z demonami,
ale jesteście Nocnymi Łowcami. Dla was to norma.
I tak się martwię. To mój młodszy brat.
Rozumiem. Ale mimo to,
czy to nie jest przeznaczenie Maxa? Tak jak twoje?
Słuchajcie mojej wróżby.
- „Dokonasz niemożliwego”. - Tak!
Widzisz? Mówiłem ci.
Koniec treningu.
Ale jeszcze wcześnie. Chyba że Simon jest zmęczony.
Co? W życiu. Dopiero się rozkręcam.
Wracajmy do roboty, młody padawanie.
Nie mów, że nie wiesz, kim są Jedi.
Izzy, co z ciebie za nauczycielka? To ważne!
Ostatni przy przystani to gonk.
Nie chcesz nim być.
Wszystkie wampiry są tak dziwne?
Zdecydowanie nie. Chodźmy.
Chyba się jeszcze nie poznałyśmy. Jestem Isabelle Lightwood.
Idziesz z nią pływać łódką?
Nie. Jesteśmy przyjaciółmi.
Trenujemy jej brata,
jedliśmy obiad...
- Przestań. - No właśnie.
Do zobaczenia.
Jasne, pa.
- Co to było? - Co?
To między tobą a Maią.
Nie ma nic między mną a Maią.
Chyba nie jesteś aż tak ślepy?
- Widać, że cię lubi. - Nie lubi.
Gdy dziewczyna cię lubi, nie wykręca się od randki.
- Podała powód? - Nie.
Powiedziała, że ma dużo spraw na głowie.
I tu pies pogrzebany. To oczywiste, że o czymś ci nie mówi.
Po tym, co stało się na dworze elfów, mam dość ganiania
za dziewczynami, które chcą się przyjaźnić.
Tak łatwo się poddajesz?
Łatwo ci mówić. Kiedy ostatnio dostałaś kosza?
Zdziwiłbyś się.
Zostanę przy rzeczach, w których jestem dobry.
Na przykład przy zbieraniu cięgów od 12-latka.
Zawęziłaś obszar poszukiwań do tych trzech lokacji?
Tak. Tutaj, tutaj i tutaj.
Moment. To park, który odwiedzałam w dzieciństwie.
Chodziłam tam z mamą.
Robiłyśmy sobie piknik i patrzyła, jak rysuję.
Lubiłyśmy to miejsce.
Ukryła lustro w miejscu, które skojarzę. Tak na wszelki wypadek.
Musi tam być.
Właśnie wyruszam w teren.
Jasne.
Chciałem się upewnić, że dobrze się czujesz.
Nic mi nie jest.
Wczoraj byłaś przybita.
Przykro mi z powodu Elliota.
Ciągle tracę ludzi, na których mi zależy.
Jednego po drugim. To musi się skończyć.
I boisz się, że się nie skończy, skoro Jonathan wrócił?
Nie wiem.
Jace uważa, że dla mojego brata nie ma nadziei.
A ty co myślisz?
Wiem, że ma w sobie krew demona.
Wiem, do czego jest zdolny, ale...
To mój brat.
- Głupie, co? - Ani trochę.
Jeśli zostało w nim człowieczeństwo, nie powinniśmy go ratować?
Też tak myślę.
Przepraszam. To było głupie.
- Nie jestem... - Rozumiem.
Chcę, żebyś wiedziała...
że zawsze możesz na mnie liczyć.
W każdej kwestii.
Nie mów, że na mnie czekałeś.
Chciałem się z tobą zobaczyć.
Wszystko w porządku?
Tak myślałem, ale teraz nie jestem pewien.
- Co się dzieje? - Ty mi powiedz.
Odkąd cię poznałem,
wiedziałem, że zawsze mogę liczyć na twoją szczerość.
Absolutną.
Wyjaśnię to.
- Wiedziałeś o mieczu? - Ledwo co się dowiedziałem. Naprawdę.
Od kiedy o tym wiesz?
Gdy mówiłem dziś o zaufaniu, wiedziałeś o tym?
Tak.
Bałem się, że jeśli Podziemie pozna prawdę, wybuchnie panika.
Mogliby się zbuntować.
- Uznałeś, że się wygadam? - Nie powiedziałem tego.
Nie chciałem, żebyś musiał ukrywać to przed swoimi.
To nic miłego.
Jesteś jak Clave.
Składasz obietnice bez pokrycia. Pełna otwartość?
Nie bierz tego do siebie.
Jak mam tego nie brać do siebie? Valentine chce mnie zabić!
- Jak nas wszystkich. - Wiem.
Obnażyłem się przed tobą.
Powiedziałem to, o czym nie mówiłem nikomu innemu.
Okłamałeś mnie prosto w twarz.
To nie tak...
To chyba u was rodzinne.
To niesprawiedliwe. Magnus!
Luke'a nie ma.
A mówią, że to Nocni Łowcy są niemili.
Nie przyszłam do Luke'a. Mogę wejść?
- Czego chce Clave? - Niczego.
Chodzi mi o Simona.
Co z nim?
Naprawdę ci na nim nie zależy, czy tylko grasz niedostępną?
Niczego nie gram.
A co cię to obchodzi?
Simon to mój przyjaciel. Wspierał mnie.
Świetnie.
Wybacz, ale właśnie czytam o fitoplanktonie.
Kim on był?
Facet, który złamał ci serce.
To nie był Jace, jeśli do tego dążysz.
Chwila, spotykałaś się z Jace'em?
Tak. To nie było nic poważnego.
Ale ktoś cię zranił. Ktoś, na kim ci zależało.
Wszyscy to przeżyliśmy. Ja, Simon.
To nie powód, żeby się wycofywać.
Za kogo ty się masz,
że robisz mi wykłady o złamanych sercach?
Nic o mnie nie wiesz.
Fakt, ale znam Simona.
- Jest mądry, uroczy, troskliwy... - Myślisz, że o tym nie wiem?
Może ty nad wszystkim panujesz,
ale ja straciłam kiedyś kontrolę i nie chcę tego powtarzać.
To koszmarne uczucie.
Doskonale je znam.
Ale to o wiele lepsze niż rezygnacja.
Miło cię poznać.
Uspokój się.
- Zamierzał mi o tym powiedzieć? - Nie wiem.
Nikomu nie ufałem tak jak jemu!
Tak to się kończy?
Wiem, że cię zranił. Rozumiem to.
Przykro mi, ale musisz się uspokoić.
To nie jest czas na spokój.
Jest. Alec się stara.
Wierz mi, jest po naszej stronie.
Nie chciał cię skrzywdzić.
Trochę na to za późno.
Królowa elfów miała rację.
Nie możemy ufać Clave.
Znów nas oszukali.
Valentine jest na wolności, miecz zaginął,
a los Podziemia wisi na włosku.
Musimy jej powiedzieć.
Nigdy jej nie ufałem.
Jest najpotężniejszą Podziemną.
Jeśli chcemy powstrzymać Valentine'a, będziemy potrzebować pomocy królowej.
Zaaranżuję spotkanie.
Słuchaj, jeśli chodzi o to, co mówiłem o Jonathanie...
Nie szkodzi. Nie musisz przepraszać.
- Nie przepraszam. - Jest moim jedynym krewnym.
Może nie jestem twoim krewnym, ale zależy mi na tobie.
Jeśli coś ci będzie grozić, zrobię wszystko, by cię ochronić.
Nawet jeśli oznaczałoby to śmierć Jonathana.
Zbliżamy się do skrzyżowania geomantów.
- To tutaj. - Widzisz coś?
To ono, prawda?
Lustro Anioła.
Zbierajmy się.
Uciekaj!
Nie!
Jonathan, prawda?
Jesteś moim bratem.
Nie chcesz mnie krzywdzić.
A jeśli coś mu zrobisz, skrzywdzisz mnie.
Po to przyszedłeś, prawda?
Weź je i odejdź.
Albo...
chodź z nami.
Pomożemy ci.
Valentine cię okłamuje.
Przeszłość i to, co zrobiłeś, nie ma znaczenia.
Jesteśmy rodziną.
- Bierz lustro i uciekaj, Clary! - Nie bez ciebie.
Inaczej go nie ochronimy. Już!
- Nie! - Szybko!
Wiesz, że jestem gotowy, co nie?
Pamiętam, jak trzymałam cię w ramionach niedługo po twoich narodzinach.
Spojrzałam w twoje oczka i obiecałam,
że nie pozwolę, by cokolwiek ci się stało.
Jesteśmy Łowcami.
To nasze powołanie.
Poproszę Aleca o kontakt z Clave.
Rano zgłoś się do centrum dowodzenia.
Wiem, że będzie trudno,
ale nic nie mów, dobra?
W porządku.
Jest czas na mówienie i jest czas na milczenie, a ja...
No tak. Słucham.
Popełniłam dużo błędów w kwestii facetów
i bałam się znów angażować.
Ktoś złamał ci serce. Mamy ze sobą coś wspólnego.
To inna sytuacja, ale być może jestem już gotowa.
To znaczy...
Nie chcę się spieszyć.
Pewnie. Lepiej się nie spieszyć.
Jestem wampirem, więc mam dużo czasu.
Myślisz, że wypożyczalnia łódek wciąż jest otwarta?
Chyba tak.
Gdybym wiedziała, co zrobi Dot, nie zostawiłabym jej tam.
Wiedziała, co robi.
Dzięki niej Valentine nie przyzwie anioła.
Wreszcie jesteśmy krok przed nim.
Przeżyła porwanie przez Valentine'a, przetrwa i to.
Te wszystkie walki i rozlew krwi...
Na co to wszystko?
Dobrze się czujesz?
Tak. Zobaczyłam to, co we śnie.
Byłam w jeziorze,
tonęłam, a w moją stronę leciały dwa miecze.
To nie sny, tylko wizje.
To chyba jakaś wiadomość.
Co ty robisz?
Cześć, młody. Ja...
Nie przejmuj się mną. Szukam czegoś dla szefa.
Jak trening?
Co się stało?
Znalazłem na dnie pudełka włos.
To ty.
Jesteś Jonathanem.
Napisy: Małgorzata Fularczyk