Coś się stało w zeszłym tygodniu.
- Wydawał się wypalony. - Był prezydentem.
Przyszedł do gabinetu pijany, ubrany w szlafrok.
W POPRZEDNICH ODCINKACH
Pokaż mi dzień Żbika. Jakieś nieregularności?
Pierwszy raz od tygodnia zrzucił szlafrok.
- Spędził poranek, szykując makaron. - To tyle?
Po południu wypił kawę z Sinatrą.
Wie szef, kto wpadł na wieczorek towarzyski.
Dzieciak wystawił go z kolacją.
Olałem go wczoraj.
Powiedziałem mu, że chciałbym, żeby nie żył.
- Jak się miewa twój tata? - Trochę dokucza mu demencja.
Cal?
Gdzie mój syn?
Dlatego wysyłamy tych dzielnych odkrywców w nieznane.
Myliliśmy się. Przeżyli.
Zrobiłem coś, co może mieć związek z tym, co spotkało prezydenta.
- Jakie rzeczy? - Jutro, dobra?
Opowiem ci o wszystkim, przysięgam.
Myślisz, że jesteś jedynym zabójcą, jakiego tu ściągnęłam?
Chcesz kogoś na mnie nasłać?
Oby to był największy skurwysyn, jakiego tu masz.
Miałem dziwny sen, może i nie całkiem senny.
Zdało mi się, że nagle zagasnął blask dzienny,
A gwiazdy, w nieskończoność biorąc lot niezwykły,
Serce rodu ludzkiego jedną żądzą biło, Cały ród ludzki prosił o jedno u Boga.
O światło...
Chce pan swoją swoją składankę?
Zatrzymaj sobie. Lubię je nagrywać.
Dziękuję.
Cześć.
Co tak długo?
Twój pilot, twój samolot, ty mi powiedz.
Widziałeś, jak ten facet gra?
- Tiger Woods? - Tak.
Wszyscy go oglądają.
Jego ojciec odwalił kawał roboty.
Możliwe, że dzieciak miał wrodzony talent.
Wszystko jest możliwe.
Chcesz drinka?
- Jest 11.00. - Gdzieś na świecie jest happy hour.
Projekt Oklahoma nie znalazł ani kropli ropy.
Tak to bywa.
Lepsze rokowania mamy w Północnej Dakocie
i w Bakken Shale.
Poinformowano mnie, że praktycznie nie bywasz na polach.
Twoje ptaszki przynoszą ci informacje?
Odchodzę z biznesu, tato.
Wiercenie i szczelinowanie to nie mój klimat.
Chcę robić coś prostszego.
Chcę uczyć w liceum.
O rany.
Nie.
Nie!
Po moim zgniłym trupie, Cal.
Z jednym się z tobą zgodzę.
Jesteś beznadziejnym nafciarzem, dlatego zajmiesz się polityką.
Zaczniesz w Kentucky, oczywiście.
Wybraliby sepleniącego konia, jeśli miałby nasze nazwisko.
Możesz kandydować jako demokrata do Senatu,
albo jako republikanin na gubernatora.
Tak czy owak, po paru kadencjach
ulokujemy cię na lepszym stanowisku.
Nie jestem nastolatkiem.
- Nie będziesz mnie... - Dość!
Tak ma być, Cal.
Masz zostać kimś ważnym,
a nie uczyć jakieś gnojki w liceum
o Buszującym w zbożu rok po roku.
Pochodzisz z rodu mężczyzn, którzy byli ważni,
mężczyzn, którzy w znacznej mierze zbudowali ten świat własnymi rękoma.
Nie zamierzam patrzeć, jak obracasz to wniwecz!
A kiedy odejdziesz z tego świata, zrobisz to
dumny ze swoich osiągnięć,
choćbym miał cię do nich zmusić.
Pewnego dnia mi za to podziękujesz.
A jeśli nie ty, to zrobią to twoje przyszłe dzieci.
W przeciwieństwie do ciebie może będą wdzięczne za nazwisko Bradford.
ALARM Pogrzeb prezydenta Bradforda za godzię
W pałacach koronowanych głów
Spotkamy się na pogrzebie? Musimy dokończyć wczorajszą rozmowę.
Ładnie wyglądasz.
Jak dorosła.
A ty wyglądasz, jakbyś udawał agenta.
Zostałem zawieszony. Wciąż jestem agentem.
Gdzie twój brat?
Jest u sąsiadów, u Carla i... no wiesz.
Gotowy? Łap!
Bardzo ładnie.
- Chodź. - Dobry piesek. Chętnie cię słucha.
James.
Xavier, James chciał się chwilę pobawić z Lucy.
- Jeszcze chwilę? - Już, synu. Załóż kurtkę i idziemy.
Nie martw się, James.
Szykuje się szalony dzień w wieży. Też muszę się ruszyć.
- Musisz bardziej uważać, Carl. - Daj spokój.
Mamy zakaz trzymania zwierząt.
Wiem, wiem. Po prostu...
- Chodź. - Zobacz, jak się lubią.
Zakładasz, że dziesięciolatek dotrzyma twojego sekretu?
Ta lampa uliczna, którą naprawiali? Działała wczoraj wieczorem.
Z łatwością mogliby zamontować kamerę.
Daj spokój. To zakrawa na paranoję.
Tak myślisz?
Bądź bardziej ostrożny.
Masz rację. Będę.
Jestem twoim dłużnikiem. Jeśli będziesz czegoś potrzebował.
Skosić ci trawnik, przyciąć krzewy, dożywotni zapas zakwasu,
daj znać.
Dziękuję.
Wieża?
Tu Ava z logistyki.
Czy możemy zmienić pogodę na pochmurną?
To nie majówka. Potrzebujemy czegoś ponurego.
Przyjąłem.
Może coś takiego.
- Proszę bardzo. Wieża, bez odbioru. - Dziękuję.
Kiedy byłem mały,
tata zapraszał mnie do swojego biura pod koniec dnia,
żeby chwilę pograć w golfa.
Był nieco zawiedziony,
że nie byłem kolejnym Tigerem Woodsem.
Powtarzał, że golf dawał mu szczęście,
że oczyszczał mu umysł,
a cały stres i napięcie po prostu znikały.
Jestem pewien, że tu potrzebował golfa bardziej niż kiedykolwiek.
Powiedzmy sobie szczerze...
nie było z nim najlepiej ostatnimi czasy.
Mogliście widzieć, jak biegał w szlafroku.
Te...
Te ostatnie dni były trudne.
Misiek, Rocky III już czeka.
Nie wspominając o popcornie i burbonie. Co ty na to?
Clubber Lang
i Mr. T?
Możemy przejść prosto do Eye of the Tiger.
Gdy bohater w końcu podnosi się z kolan i kopie tyłki. Będziesz zachwycony.
Co powiesz na to?
Że twoje upodobania filmowe i muzyczne są jednakowo przestarzałe.
Zachowaj to do mojej biografii.
No chodź. Obejrzyj klasyk z ojcem.
Ta biografia... To się samo pisze, co?
Część pierwsza.
Alkoholik pod pantoflem tatusia budzi się w wieku 42 lat
i decyduje, że zostanie prezydentem.
- Odpuść sobie te nastoletnie pyskówki. - Część druga.
Po upadku cywilizacji
chowa się w swojej posiadłości i gra w Pebble Beach na symulatorze golfa,
podczas gdy banda gazylionerów wsadza mu ręce w dupę,
- by poruszać jego ustami. - Jeremy.
Zostaw mnie!
Trzymaj swoje paskudne łapy przy sobie!
Co się dzieje? Tato.
Chciałem przejść...
- W porządku. - Przepraszam.
Wyszedł z domu gościnnego. Znaleźliśmy go u sąsiadów.
Nie pozwala mi pójść do mojego gabinetu!
To mój gabinet, tato. Mieszkasz w domu gościnnym, pamiętasz?
- Jak się wydostał? - Nie wiem.
- Dziadku, zaprowadzę cię do gabinetu. - Chcę moją książkę.
- Dobrze. - Snajper nie pozwala mi iść do gabinetu.
Sukinsyn.
Może czas pomyśleć o założeniu
- blokad dla dzieci... - Jeszcze nie.
- Myślałem, że... - Jeszcze nie.
Tak jest.
Nie. Jeremy. Nazywam się Jeremy.
Nie Cal.
Tak Cal nazwał swojego syna. Jeremy.
Słabe, nieudolne imię.
To imię dla jakiegoś fircyka, głupca albo fizyka.
- Pearl Jam jest innego zdania, tato. - Tutaj jest.
Dobra. Nie możesz opuszczać terenu...
Bez mówienia nikomu. Słuchasz mnie?
Zawsze byłeś słaby, dlatego Snajper musiał się tym zająć.
Dlaczego tak go nazywasz? To agent Pace.
To nie są twoje niańki, rozumiesz?
Myślałeś, że ta czwórka zaginęła na morzu,
a oni zrobili to tuż pod twoim nosem.
Nigdy nie byłeś zbyt bystry, smarkaczu.
Dobra. Może zaprowadzę cię do twojego pokoju?
Nie mój prezydent.
Mój też nie.
Nie bądź taki.
- Nie wiem, czemu się na mnie złościsz. - Nie stawiałeś się.
Nie walczyłeś z tym.
Wiedziałeś, co nas czeka, ale ukrywałeś to.
Jesteś współwinny.
No tak.
Wiesz co? Jestem ciekaw,
gdzie się schowasz przed samym sobą, gdy wóda się skończy.
Szkoda, że nie zginąłeś z resztą świata.
Świetnie.
Kochał grać w golfa.
Cześć, Collinsowie.
Jane.
Widziałaś dzisiaj Billy'ego? Nie odpowiada na wiadomości.
Nie.
Dziwne, ja też nie mogę się do niego dodzwonić.
Pres, zabierzesz Jamesa do Carla, proszę?
- Chodź, smarku. - Sama jesteś smark.
Chyba jednak ty.
Coś nie gra. Znajdźmy Billy'ego.
Collins.
Możemy zamienić dwa słowa?
Chodzi o Cala.
Jane, daj nam minutę, dobrze?
Miejsce zbrodni.
Wysłałam próbki do laboratorium na testy parę dni temu.
Próbki nigdy nie dotarły do laboratorium.
Opóźnione, zgubione?
Próbki nigdy nie dojechały.
Jaka jest jedyna osoba, która ma władzę, by zatrzymać coś takiego?
Słuchaj, Collins,
jestem na tyle dojrzała, żeby przyznać, że miałeś rację.
Obecnie
mój krąg zaufania kończy się na tobie.
Umawiałaś się z ofiarą zabójstwa,
więc mój krąg zaufania póki co się nie zmienia.
O czym myślisz?
Mój ojciec miał dzisiaj fatalny wyskok.
Mój ojciec był jedną z pierwszych osób, które Samantha zaprosiła do tego projektu.
Miał doświadczenie w podziemnej geologii.
Wiedział, jak manewrować między warstwami ziemi.
Ale jego największym wkładem...
byłem ja.
Jego osobiście wybrany dowodzący, który mógł otworzyć
wszystkie cenne zasoby ojczyzny, jakich mogłaby potrzebować.
Mogę o coś spytać?
Głosowałaś na mnie?
Nie.
Wydawało mi się, że jesteś głupim, rozpieszczonym synem milionera.
Jak śmiesz.
Cal, mogę być z tobą szczera?
Do tej pory mi słodziłaś?
Twój ojciec cię tu ściągnął,
ale to ty udźwignąłeś niemożliwy ciężar.
To wciąż jest twoja prezydentura.
Możesz z tym zrobić, co tylko chcesz.
Jeśli mogłabyś cofnąć czas, zagłosowałabyś na mnie?
Mam na myśli, że odkąd cię poznałam, odkryłam,
że posiadasz pewne zasady, które da się lubić.
Ciekawe jakie.
Czy mój ojciec ma dla ciebie ksywkę?
- Ksywkę? - Tak.
Nic poza pogardliwym „kochana” czy „skarbie”.
Nie mam ksywki. Dlaczego pytasz?
Wiesz, że od jakiegoś czasu ma ksywkę dla Pace'a? Snajper.
Dziwne.
Ciężko być snajperem w świecie bez broni.
Ale mi tego brakuje.
Czego?
Broni. Jej ciężaru.
A nie tam jakieś plastikowe paralizatory.
Naprawdę myślisz, że tak wpływowi ludzie pozbawiliby się środków do ochrony?
O czym mówisz?
Nie mogę o tym gadać.
Cal, jestem szefową ochrony.
Jeśli są tu bronie, to muszę o tym wiedzieć.
Mam robotę.
Czekaj, Cal.
Jakieś problemy z warstwą wodonośną.
Poważnie?
Mamy potajemny romans.
Cal, zdajesz sobie sprawę, że...
ty...
Ja traktuję to poważnie.
Wiesz o tym?
To nie rozmowa na teraz.
Billy! Stary, jesteś tam?
Billy?
Stary, jesteś tam?
Billy?
Billy.
Nie, Billy.
Jane...
O mój Boże.
- Nie, Jane. On odszedł. - Nie.
Billy, nie.
Nie, nie...
Tu agent Collins...
Jestem w domu agenta Billy'ego Pace'a.
On...
Ranny agent.
On nie żyje.
Ja... nie rozumiem.
Byłam z nim wczoraj wieczorem.
Może zachowywał się trochę dziwnie.
Może nie był sobą, ale...
przyniósł mi zimne ognie.
Przykro mi, Jane.
Pokłóciliśmy się trochę, ale nie sądziłam, że to...
Boże. Dlaczego to zrobił?
Snajper.
Zaginęli na morzu. Co to, kurwa, znaczy?
WITAJ, PREZYDENCIE BRADFORD
Pierwsza_Transmisja czerwiec23 [ŚCIŚLE TAJNE]
KONIECZNY DOSTĘP BIOMETRYCZNY
Ograniczony dostęp?
Mam najwyższy prezydencki dostęp, sukinsynu.
DOSTĘP PRZYZNANY
Że co?
Jak widzicie, nic nie zostało.
Poziom promieniowania wciąż jest wysoki.
Ryzykujemy, będąc narażeni na nie tak długo.
Jesteście tam? Słyszeliście, co powiedziałam? Znaleźliśmy kobietę.
Skąd się wzięła?
Nie wiemy.
Mówi tylko po kreolsku, tak sądzę,
ale może ktoś w mieście potrafi przetłumaczyć?
Musicie ją zostawić, aż nie porozmawiam z resztą.
Nie możemy jej tu zostawić. Wracamy z nią.
Zabraniam, rozumiesz?
To rozkaz!
Badacze_zaginieni_na_morzu [ŚCIŚLE TAJNE]
Znalazłem ich.
I?
Tak jak mówiłaś. Prowadzą kogoś.
Wracają tu?
Tak. Został im dzień drogi.
Masz zrobić to, o czym rozmawialiśmy.
Agencie Pace,
pozbądź się ich. To rozkaz.
Jeśli go nie wykonasz, zrobi to ktoś inny. Ale wtedy lepiej nie wracaj.
Badacze: zapis z plików. EKSPEDYCJA NA POWIERZCHNIĘ - TAJNE
nic nie zostało
Udało im się?
Pace to Snajper
Cześć.
Wysoki sądzie. Znaczy, nie wysoki sądzie.
Jak to szło? Panie prezydencie.
Mów mi Cal. Chcę nagrać składankę, czy to możliwe?
Tak. Mamy bibliotekę muzyczną.
Tysiące albumów na różnych nośnikach do słuchania...
Świetnie. Gdzie je znajdę?
Prosto i po schodach.
Bardzo dziękuję. Wykonujesz świetną robotę.
Biblioteka to klejnot tego miasta.
Miejskie centrum nauki
Wypal zawartość na dysk
DLA JEREMY'EGO
Czy tajemnica lekarska obowiązuje tu na dole?
Oczywiście, tak.
Powiem w tajemnicy zatem,
że gdybyśmy z jakiegoś powodu nie mogli dłużej rozmawiać,
bo będę...
niedostępny...
musisz kogoś znaleźć.
Billy Pace
- Nie rozu... - Z mojej ochrony
ufam tylko Xavierowi Collinsowi.
Porozmawiaj z nim o tym.
SIŁOWNIA 1
KUCHNIA 1
Jeremy: Szykuję kolację.
I pracuję nad czymś, o czym powinieneś wiedzieć.
Nigdy nie jest za późno na walkę.
PATIO 2
Dobrze cię widzieć bez szlafroka, Cal.
Wiem, co zrobiłaś, Samantha.
Dobrałem się do plików
o ekspedycji.
Trzeba było podjąć decyzję
i podjęłam ją.
By zostać mordercą?
Wszystko wskazuje, że powierzchnia planety jest niezdatna do życia.
Ludzie muszą się dowiedzieć,
że inni przeżyli,
że ich bliscy wciąż mogą tam żyć.
I co wtedy?
Pójdą szukać cholera wie czego
i zdradzą nas innym?
- To wyrok śmierci. - To ich decyzja.
Nie twoja.
Powiem im prawdę.
- Nie. Nie powiesz. - Jestem prezydentem!
Nie waż się mi kurwa mówić, co mogę, a czego nie, rozumiesz?
- Jeśli zdecyduję... - Co?
Proszę to z siebie wyrzucić.
Chcę się przekonać, czy się pan odważy.
Wszystko gra.
Nic się nie stało.
Pace wziął fentanyl.
To nie jest środek rekreacyjny.
Koroner uznał to za samobójstwo.
Billy próbował mnie ostrzec.
Wiedział o czymś.
O niej.
Najpierw Cal, potem Billy.
To jej sprawka.
Czystą tequilę.
Jasne.
Billy był dla mnie jak brat.
Kochałam Cala.
Czysta.
Jaki jest plan? Siedzieć tu i zapijać smutki?
To jedna z opcji.
Albo...
załatwimy ją.
Ciężko będzie załatwić kogokolwiek bez broni.
Mają tu broń.
I wiem, jak się do nich dobrać.
Wszędzie cię szukałam.
Jak moja mowa pogrzebowa?
Zwalała z nóg.
Jedyne co chciał w te ostatnie dni, to pograć ze mną w tę głupią grę,
udawać, że gramy na Pebble Beach albo Kapalui, i że...
nic złego nigdy się nie stało.
Byłem dla niego okropny.
Nie przyszedłem na kolację tego wieczora.
Nie dam rady wpaść. Mam próbę zespołu.
Nie przyjmę odmowy!
Może pokażesz mi Kapaluę?
PREZYDENCKI SYMULATOR GOLFA
WYBÓR PÓL GOLFOWYCH
OSTATNIO WYBIERANE MAUI, HAWAJE
Wszystko gra?
Wyłączyć to?
Nie.
To... piękne.
Co tu robisz?
Dziadku.
Przepraszam.
Co tu robisz?
- Dobra. Chodźmy, dziadku. - Nie, znam cię!
- Widziałem ją. - Coś ci się pomieszało.
- Znam cię, dziewczyno! - Dziadku! Przestań!
- Puść! - Cal! Puść mnie,
- ty sukinsynu! - Dość!
Lepiej już pójdę.
Co ty...
Pres, przepraszam. On...
On myśli, że ja to tata i... Pres...
Do zobaczenia Jeremy, no weź, stary
Przepraszam za wcześniej Bardzo chciałbym cię zobaczyć
KORYTARZ 12
KORYTARZ 14
Nie chcę więcej błyskotek.
Co? O czym mówisz?
Nie mogę tak dłużej, Cal.
Nie mogę przychodzić tu jak twoja dziwka.
Chwila.
Dobra, przepraszam. Chodź, usiądź, proszę?
Nie.
Chcesz mi powiedzieć, że przyszłaś tu tak ubrana
tylko po to, żeby złamać mi serce?
- Muszę iść. - Dobra, posłuchaj.
Daj spokój. No co?
Zejdź mi z drogi, zanim złamię ci nos.
Teraz dopiero mnie podniecasz.
Cholera! Robinson, stój! Broń!
Mówiłaś, że brakuje ci trzymania broni.
Chodźmy na strzelnicę.
Do podziemi.
Wystarczy wpisać czterocyfrowy kod. Datę mojej inauguracji.
Próbujesz użyć broni, żeby przekupić mnie do zostania?
Tak, próbuję.
Dokładnie tak. Zrobię, co w mojej mocy.
Zostało mi parę miesięcy kadencji i będę mógł przestać udawać z Jessicą.
Wezmę rozwód i będziemy mogli...
robić romantyczne rzeczy razem.
Trzymać się za rękę i rozmawiać o naszych językach miłości.
Chcę tego wszystkiego z tobą.
Nicole.
Kocham cię.
Szaleję za tobą.
Zadzwoń, jak wytrzeźwiejesz.
KORYTARZ 14
„Znowu noc dokoła;
I twarz ludzi z rozpaczy nie po ludzku błyska,
Odbijając ostatnie promyki ogniska”.
Całe życie czytałem dwie książki tygodniowo,
a teraz mogę czytać tylko poezję.
To jedyne, co mój mózg zapamiętuje w całości.
Moja żona
była nauczycielką angielskiego w liceum.
Lubiła uczyć o tym wierszu.
Ciemność, Lorda Byrona.
Moja żona mówiła, że to jeden z niewielu wierszy, który sprawiał,
że dzieciaki siadały prosto.
Pamiętam.
Pamiętam, jak dała ci tę zakładkę na święta.
Mieliśmy tyle luksusów, ale po tylu latach zatrzymałeś tylko ją.
Tak...
Daje do myślenia, co?
Co ona by o tym myślała?
Byłaby wdzięczna, że jej syn żyje.
Poznaliśmy się na studiach.
Moja rodzina jej nie pochwalała. Jej rodzina nie rozumiała mnie.
Nasze zaloty musiały być tajemnicą.
A to był nasz sygnał, rozumiesz?
Wkradałem kwiaty do jej książek,
żeby ją zapewnić,
że po studiach,
gdy zajmę stanowisko w firmie, ożenię się z nią.
Każdy kwiat był sekretem.
A gdy przyszło zbudować
największy sekret ze wszystkich,
sekret, który udźwignie historię ludzkości,
użyłem tego symbolu dla niej.
Więc kiedy pytasz, co by pomyślała,
to zdaje się, że nie rozumiesz, dlaczego to zrobiłem.
Zbudowałem to dla ciebie i Jeremy'ego...
i zbudowałem to dla niej.
Mogę o coś spytać, tato?
Bo mogę być w tarapatach i muszę się dowiedzieć.
Zrobiłem wszystko, o co mnie prosiłeś.
Moje życie było twoją figurą szachową...
a ja dotrzymałem słowa.
Miałem życie tak ważne, jak tylko się da
i nienawidziłem każdej chwili,
ale zrobiłem to.
Dla ciebie.
Więc czy...
Czy byłeś kiedyś ze mnie dumny?
Nie zrobiłeś niczego, czego ja nie zrobiłem dla ciebie.
„Wszyscy ludzie wymarli...”
- Tato, muszę ci coś... - Posłuchaj,
muszę ci powiedzieć coś strasznego.
Nie wiem, jak...
Wujek Billy odszedł.
Nie żyje.
- Co? - Przepraszam, że mówię o tym bez ogródek,
ale muszę się czymś zająć
i potrzebuję, żebyś zrobiła dokładnie to, co powiem.
Idź na górę, po brata. Spakuj się,
- najlepiej do plecaka. - Dlaczego? Co się dzieje?
Ciuchy, szczoteczkę do zębów, może parę książek.
- Tato, o czym ty mówisz? - Musisz mi pomóc, Presley.
Musisz mieć wszystko pod kontrolą i musisz być silna, jasne?
Wujek Billy nie żyje? Naprawdę?
Chodź tu.
Wiem, skarbie.
Kocham cię.
Proszę o wiele.
- Ale nie prosiłbym, gdyby... - Dobrze.
Tato, idź.
Zrób, co musisz.
Cześć, Carl.
Muszę poprosić cię o tę przysługę.
Chodzi o więcej niż zakwas.
Co z tobą nie tak? Dlaczego to zrobiłeś?
Dziadku, wystraszyłeś ją!
Kogo?
- Nie wygłupiaj się. - Nie wygłupiam się, Cal.
Nie jestem moim ojcem!
Nieważne.
Miałeś rację tamtej nocy.
Miałeś rację, Cal.
O co chodzi?
O wszystko.
Twoja matka chciała nazwać cię Arthur,
po jej dziadku.
„Zbyt łagodne” powiedziałem.
To nie imię dla ważnego człowieka.
Za to Cal Bradford, to imię...
to imię dla przywódcy, dla przywódcy narodów.
Nie jestem dumny
z niczego, co zrobiłem.
Ale jestem bardzo...
bardzo dumny z ciebie.
Bardzo...
Bardzo cię przepraszam, synu.
Ja ciebie też, tato.
Przepraszam za to, co powiedziałem.
Wybaczam ci wszystko.
Świat cały był stepem,
Z ludnego i pięknego, milczącym i ślepym,
Bez pór roku, bez roślin, bez ludzi, bez czucia.
Trup, chaos powolnego żywiołów zepsucia.
Okręty bez żeglarzów pośród morza tkwiły,
Maszty ich kawałami padały i gniły.
I tonęły
na wieki w spokojnych wód bryle.
Burze usnęły, fale spoczęły w mogile,
Bo nie było księżyca co by je podźwignął.
Wicher, w stęchłem powietrzu uwiązł i zastygnął.
Znikły chmury;
„To dawne ciemności narzędzie Stało się niepotrzebnem”.
„Ciemność była wszędzie”.
Widziałem...
Widziałem ją tej nocy.
Widziałem ją.
Nie dam rady wpaść. Mam próbę zespołu.
Nie przyjmę odmowy!
RESTAURACJA u Dee
OKŁAMUJĄ WAS
Fragmenty wiersza Ciemność Lorda Byrona w przekładzie Adama Mickiewicza.