Dlaczego nie powiemy prawdy?
Że prezydent został zamordowany? A tablet z rządowymi sekretami
i kto wie czym jeszcze zniknął,
i myślimy, że ludzie, którzy zbudowali to miejsce, próbują ukryć prawdę?
Ja bym oglądał.
W POPRZEDNICH ODCINKACH
Cal nie żyje. A my po prostu żyjemy dalej.
Jakby nic się nie stało.
Dalej organizują ten cholerny festyn.
Myślałem, że masz kamery wszędzie.
Przestań się martwić.
Jak przyjdzie co do czego, to zajmę się Robinson.
Dlaczego wyłączyliście kamery w noc morderstwa?
Graliśmy na Wii.
Zorientowaliśmy się, że jeśli wyłączymy kamery,
będziemy mogli grać w jego gry i używać jego zabawek
i nikt na tym nie ucierpi.
Mój Boże, ale z was idioci.
Mam wiadomość od prezydenta.
Powiedział, że jeśli coś mu się stanie, to mam cię znaleźć.
Powiedział, że Billy Pace jest niebezpieczny.
Ruszaj się, Billy.
Strzelaj!
Szlag by to...
Jesteś bezużytecznym idiotą.
Nigdy się nie wahaj.
Bo cię dopadną.
Nigdy się nie wahaj.
Dobry piesek.
Nie, zabraniam.
Jeśli coś jest bezużyteczne...
to musisz się tego pozbyć.
Co z tobą, chłopie?
Mówiłem, że masz się nigdy nie wah...
POPRAWCZAK
Pace!
Jesteś Pace, tak?
Gość, który zabił swojego wujka.
Zabił wujka dla psa.
Jesteś Billy Pace?
A kto pyta?
Twoja druga szansa.
Wsiadaj.
Powiedziałem, wsiadaj.
Panowie, trafiliście tu bo jesteście brutalni.
Paru z was wyrwaliśmy z więzień.
Paru z was to niewypały z SEALs.
Tam, gdzie niektórzy widzieliby beznadziejnych nieudaczników,
ja widzę szansę.
Widzę najemników, którzy walczą w wojnach,
na które pewne rządy boją się wysyłać własne wojsko,
z różnych żenujących powodów,
związanych z kastracją całego pieprzonego świata.
Podoba się?
Dobre zarobki, podróże, spotkania z ciekawymi ludźmi,
których będziecie zabijać.
Ten facet znany jest jako Byk.
Był największym nieudacznikiem ze wszystkich.
Teraz jest zdyscyplinowaną maszyną do zabijania,
z którego mamusia jest bardzo dumna.
Czy któryś z was da mu radę?
Mówiłem. To banda leszczy.
No proszę, mamy kupca.
Kwoboj Billy. Zaczynacie, kiedy powiem...
Wiem, że przez Robinson pływamy w morzu gówna
i zdaję sobie sprawę, jak bardzo jest głębokie.
Ale, Billy?
- No? - Jestem tak przejęta, że nie zasnę.
Przez festyn.
- Festyn, skarbie! - No tak.
Nie wiem co założyć, ale wzięłam dwie opcje.
A ty wybierasz.
Dobra.
Mam taką...
i taką.
Nasz sekretny romans pójdzie w łeb,
jeśli którąś założysz.
Bo nie będę w stanie przestać się do ciebie dobierać.
Może są nieco niestosowne,
ale nie mam wpływu na zboczone myśli bandy jaskiniowców.
Poza tym najważniejsze to dobrze się bawić podczas festynu.
O cholera.
Wzajemnie, dzień dobry.
Moje dzieci nie wiedzą, gdzie jestem.
Czy nie zostawały już same?
Kiedy pracuję do późna,
ale mamy system.
Zawszę wcześniej daję Presley znać.
Pewnie chcesz je złapać przed festynem.
To dzisiaj?
Szaleństwo.
Jeszcze go nie pochowali,
ale urządzają festyn na dzień przed pogrzebem.
Także...
Wczorajszy wieczór był...
- bardzo miły. - Przestań, bo zemdleję.
A propos wczorajszej rozmowy.
Tak.
Nie widzę tego, ale porozmawiam z nim.
Dobra.
Może zobaczymy się na festynie.
Na festynie, pewnie.
Billy, musimy pogadać.
- Co z mamą? - Jest w drodze?
Broń jest zabroniona i musi zostać oddana.
- Rozmawiałeś z mamą? Jest w drodze? - Proszę oddać broń i zakazane rzeczy.
Chcę do mamy!
W tym wszelkie urządzenia elektroniczne.
Proszę o spokój i proszę iść dalej.
- Proszę pilnować opasek. - Nie bój się.
Proszę podejść. Opaski?
Chodźcie.
Collins, Xavier. Dwoje nieletnich, małżonka, Teri Collins.
Moja żona... nie zdążyła na samolot.
Przykro mi.
USUNĄĆ DANE?
Nie zgubcie opasek.
- Nie zatrzymujcie się. - Co oni robią?
Do przodu!
Nie zatrzymywać się.
Mój Boże!
- Ruchy! - Boże!
Nie ważne, czy jesteście gliniarzami, żołnierzami czy ochroniarzami.
Mamy takie samo zadanie, zapewnić stabilność.
Przepraszam.
Collins, tak? Billy Pace. Kazali mi cię znaleźć.
Mamy zabezpieczyć teren, kierować ludzi do domów.
Jakich domów?
Nie mam pojęcia.
Tędy.
Billy, musimy pogadać.
Wysłano
Nie możesz codziennie jeść płatków.
Wiem, że niby-bekon jest niedobry. Zamknij oczy i udawaj, że to prawdziwy.
- Dobrze. - Płatki też możesz zjeść,
jeśli obiecasz wypić mleko.
Wypiję.
Dzień dobry.
Cześć.
Czy źle rozumiem nasz system?
- Bo jeśli dobrze pamiętam... - Ja...
Ja...
Jeśli masz nocną zmianę, to musisz dać mi znać.
Wiem. I bardzo przepraszam.
Ja po prostu...
Nawaliłem.
Wszystko gra.
Wiem, że ostatnie dni były dziwne.
Masz, zjedz trochę niby-bekonu. Dobrze ci zrobi.
Idziemy dzisiaj, prawda?
Na festyn? No pewnie.
Zobaczymy się na miejscu.
Idę na festyn pomóc kapeli.
Jakiej kapeli?
Tej, która gra na festynie.
Zaraz, nie nadążam.
Jesteś w zespole?
- Nie, to zespół Jeremy'ego. - Jeremy'ego...
Bradforda.
Syna Cala? Myślałem...
Myślałem, że go nie lubimy.
Rany, tato. Stracił ojca.
Kumplujemy się.
Dobra, lecę, chłopaki. Kocham was.
Kocham cię bardziej.
Miłego...
To chyba hormony.
Skąd o tym wiesz?
Tato, zgadnij?
Podjąłem decyzję i myślę, że ci się spodoba.
W tym roku jestem gotowy na diabelski młyn. Ten duży.
- Tato. - Tak, stary.
Totalnie. To twój rok.
Jay, muszę podskoczyć do wujka Billy'ego.
Podrzucę cię do Carla i Lucy
i odbiorę później.
Chodźmy.
Jesteśmy tu od tygodnia, a widziałem już tyle dziwactw.
Fakt, że pomyśleli o zbudowaniu barów, jest najdziwniejszy.
- Prawda. - W pełni wyposażony.
Mamy tu więcej wódy niż na Jamajce.
W czym mogę wam pomóc?
Służby wywiadowcze.
Zabezpieczamy teren dla prezydenta,
gdyby chciał tu przyjść po przemowie.
Zabezpieczacie teren?
No dobra. Róbcie, co musicie.
Słyszałem, że prezio pije jak smok.
- Agencie Pace. - Powinien zobaczyć piwnicę.
Powierzchnia dwóch boisk wypchana butelkami.
Sama górna półka. Chcecie zobaczyć?
Musimy zapoznać się z wejściami i wyjściami.
A czy mogę zapoznać was
ze szklaneczką najlepszego burbonu znanego ludzkości?
- Pewnie. - Jesteśmy na służbie.
Wasza strata.
Na górze jeden taki drink chodził za tysiące dolarów.
Dali wam dom? Mi dali dom.
Jest ładny.
Moja żona oszalała.
- Tak, dostałem dom. - Ja też.
Nigdy wcześniej nie miałem domu.
Rzadko spałem pod dachem.
Nie każcie mi pić tego drogiego gówna samemu.
- Nie chcę być nieuprzejmy. - Śmiało.
Za koniec świata.
Jesteś najlepszym barmanem na świecie? Skąd się tu wziąłeś?
Żona jest najwybitniejszą specjalistką nauk klimatycznych na świecie.
Dostali dwa w cenie jednego.
Bo ja jestem wybitnym miksologiem.
Myślicie, że ile trzeba by wypić,
żeby zapomnieć, że jesteśmy wewnątrz góry?
Chętnie się przekonam.
Chodź. Mamy odeskortować go do amfiteatru.
Amfiteatr też mają.
Co nie?
„Dalsze kroki wymagają od nas ciężkiej pracy”.
„Położymy podwaliny dla nowej...” Nie dziękuję.
„Rozpoczynamy ciężką pracę na rzecz przyszłości,
wytyczając nowy szlak”. Czy to do mnie pasuje?
Czy to coś, co ludzie chcą usłyszeć?
Brzmi w porządku. Proszę pana.
Groźny nowy gościu, co myślisz? Klimat pasuje do sytuacji?
Możesz mówić szczerze.
Co, twoim zdaniem, ludzie chcą usłyszeć?
Szczerze? Ta cała sytuacja jest pojebana.
- Pace. - Nie jestem dziewicą.
Wszystko gra, mów dalej.
Tam na górze świat się skończył.
To popieprzone.
Myślę, że ludzie doceniliby, gdyby ich prezydent to potwierdził.
Proszę pana.
Podoba mi się.
Lubię go.
Dobra.
Dzięki za poradę. Proszę pana.
Ja tam bym go bzyknął.
Już jestem w pracy. Do zobaczenia później.
Na pewno się na to piszesz?
Tak. Wszystko...
Wszystko gra.
Pamiętam, że tata uwielbiał ten festyn.
Bo przypominał wszystkim, że tu też może być radośnie jak kiedyś.
Czy jak tam zwykł mawiać, ale...
Dziwnie się z tym czuję, wiesz?
Granie tandetnych kawałków z lat 80.,
kiczowate atrakcje i wydurnianie się,
- szczególnie po tym, jak... - Nie wydurniasz się.
Grasz muzykę dla ludzi.
Ludzi, którzy żyją w jaskini.
A ty dajesz im radość czy coś.
Radość czy coś?
Radość czy coś to nie są żarty.
Nie lekceważ radości czy czegoś.
To i tak cholernie dziwne.
PACE, WILLIAM, BOJOWY TECHNIK MEDYCZNY
SPRAWA WAGI PAŃSTWOWEJ
1. Bogota, Kolumbia 2. Sprawa wagi państwowej
3. Ochroniarz
Odpowiada za śmierć dwóch agentów. Idealny kandydat do Paradise.
W przeszłości karany za...
Szefie, co tu robisz?
Jane, cześć.
Muszę ogarnąć parę dokumentów przed festynem.
Ja też.
Jane.
Wiem, że jesteś blisko z Billym.
Wiem, że jesteście...
bardzo blisko.
Co? Nie, jesteśmy przyjaciółmi, ale...
Zauważyłaś, żeby zachowywał się dziwnie?
Niespecjalnie.
Może był ostatnio trochę rozkojarzony.
Zawsze bardzo się cieszył na festyn.
Tak?
Nie podejrzewałbym go o lubienie zabaw dla dzieci,
waty cukrowej i tym podobnych.
To skomplikowany facet.
Znaczy, jeśli ktoś takich lubi.
W każdym razie, mamy święto.
Baw się dobrze.
Tak, do zobaczenia.
Cześć.
POPRAWCZAK
Daquiri Hemingwaya. Moja dwumiesięczna specjalność.
Prawdziwy rarytas.
Miejcie się na baczności, bo mają kopa.
To wytrawni zawodnicy. Byłabyś pod wrażeniem.
Ciężko zrobić na mnie wrażenie.
Coś o tym wiem.
Wszystko gra, szefie?
Tak.
Dwa miesiące.
Jestem tu od dwóch miesięcy, Billy.
Normalizuję to.
To przez te normalne rzeczy jest mi smutno.
Barman całujący żonę,
drink w barze z przyjacielem.
I na chwilę zapominam.
Zapominam, co straciłem.
Nazwałeś mnie przyjacielem.
Wal się.
Sam nie wiem, stary.
Tamten świat, stary świat,
od małego...
dawał mi ostro w kość.
A ja zacząłem się równie ostro odgryzać.
I...
Widziałem rzeczy, X, robiłem rzeczy, które...
Nie siedziałbyś ze mną tutaj, gdybyś wiedział.
Nie chcę zabrzmieć jak dupek, ale...
wszystko, co tu jest dobre i normalne,
sprawia, że sam czuję się normalny.
Sprawia, że czuję się dobrze.
Nigdy się tak nie czułem w starym świecie,
który skopał mi dupę, zanim nauczył mnie alfabetu.
Nigdy nie piłem drinka w barze z przyjacielem.
Nigdy...
żadnego nie miałem.
W twoim mieście nie było barów?
Tak, dokładnie.
Wpadnij do mnie któregoś dnia.
Poznasz dzieciaki, zjesz kolację z rodziną.
Skoro oficjalnie jesteśmy...
- Przyjaciółmi? - Mocne słowa.
Wyczytałem z twojej miny.
Co mam założyć?
Przyniosłem Pinot, bo się śmiesznie nazywa.
Wyglądasz kretyńsko.
Hej, dzieciaki.
Chcę, żebyście kogoś poznali.
Cholera. Są mniejsi niż myślałem.
Przepraszam.
To jest Billy.
Nigdy wcześniej nie widział dzieci.
To nieprawda.
Miło mi was poznać. Jestem Billy.
Jestem nowym najlepszym kumplem waszego taty.
Możecie mówić na mnie wujek Billy, jeśli chcecie,
albo nie...
Świetnie mi idzie.
Trochę żałuję, że padłem na jedno kolano, ale cóż poradzić.
Mój tata kochał ten utwór, a grał go zespół Poison.
MUZYKA NA ŻYWO! FESTYN
„Najlepsza ballada wszech czasów”.
To jego słowa, nie moje.
Dziękuję też mojej przyjaciółce, że mnie do tego namówiła.
Pomóż mi ustalić listę najważniejszych rzeczy.
- Dobra. - Zjeść faworki,
przejechać się na karuzeli i zrobić sobie zmywalne tatuaże.
I zimne ognie!
Wiesz co? Zimne ognie na koniec dnia.
Zróbmy to później, jak będzie ciemno.
Uwielbiasz to, co?
Przecież ty też, nie udawaj.
Musimy pogadać.
Tylko z tobą, Pace, nie z twoją koleżanką od gier.
- Co, tutaj? - Nie, na księżycu.
W co ty się, kurwa, ubrałaś?
Mój strój na festyn?
Mam wolne.
Twój kumpel, Xavier, jest na radarze Sinatry.
Ty nie chcesz na niego trafić.
Idziemy.
To tylko diabelski młyn.
To jedna z najbezpieczniejszych atrakcji.
No pewnie.
Według statystyk,
ci idioci, kręcący się na karuzeli,
są bardziej zagrożeni.
Powiedz mi, jeśli zobaczysz wujka Billy'ego, dobra?
Wiesz co, chłopie? Chodźmy tędy.
Prosto do młyna?
Bez rozgrzewki?
Bez jabłka w karmelu?
Chyba najpierw muszę siku.
Muszę do łazienki, zanim wsiądziemy.
Tato, naprawdę muszę do łazienki.
No chodź!
- Tato! - Tak?
- Chodźmy do łazienki. - Chodźmy, szybko.
Jak leci? Szukam twojego taty.
Co to za dupek?
Złamać mu rękę?
To syn prezydenta, co? Ten z głupią fryzurą?
Nie ma głupiej fryzury.
Czyli to on.
Skąd wiesz?
Bo spostrzegawczość to część mojej pracy.
Poza tym na pierwszy rzut oka widać.
To zupełnie jak z tobą i Jane.
Skąd wiesz?
Spostrzegawczość to część mojej pracy.
Nie bądź cwaniakiem.
Lubisz go?
Tak.
A on ciebie lubi?
Nie wiem. Utknęłam w jego kręgu przyjaciół.
Pewnie, że cię lubi. Presley, popatrz na mnie.
Jednego wieczoru Jane i ja byliśmy na służbie,
była 3.30 nad ranem.
- Mario Kart? - Wii Punch-Out.
To było zanim zaczęłaś wpadać na gry.
Swoją drogą, to już nie jest sekret.
I mam przez to przesrane. Nie mów nic tacie.
W każdym razie, wieki temu, graliśmy z Jane w boks na Wii
i zaczęło się robić gorąco, rozumiesz?
Fizycznie.
I bywałem wcześniej z dziewczynami,
w taki sposób, w jaki można być...
- Stary. - Przepraszam.
Ale nigdy wcześniej nie powiedziałem kobiecie, że mi się podoba.
Siedzieliśmy tam.
Graliśmy w ten boks.
I pomyślałem sobie „walić to”.
Świat się skończył. Czego ja się boję, co nie?
Więc powiedziałem: „Słuchaj, maleńka, chyba mnie lubisz,
a ja chyba lubię ciebie”.
„Uderzyłaś mi do głowy”.
I tyle.
„Uderzyłaś mi do głowy”?
No bo graliśmy w boks. Jakoś tak wyszło.
Wiesz co? Cicho siedź. Podziałało.
Sęk w tym, że masz powiedzieć leszczowi, że go lubisz.
Nie wahaj się.
Wal do celu.
O żesz!
Widziałaś to?
Chciałem dobrze wypaść, a trafiłem w dziesiątkę.
Dzięki.
Hej,
jeśli chcesz, to złamię mu tę rękę.
Doceniam.
Widziałaś tatę?
Nie.
Dobra.
FESTYN
A może najpierw zagramy w „Trafiony zatopiony”?
Nauczyciel matmy tam siedzi, więc mam motywację.
Czas stawić czoła strachowi.
Obiecuję, że będę cały czas przy tobie.
Cholera, idzie tu.
- Doktor... Gabriela, cześć. - Cześć.
Jak się masz? Dobrze cię widzieć.
Szukałem cię.
Oddychaj, dasz radę.
- Cześć. - Cześć.
James, to moja koleżanka, Gabriela.
Gabriela, to jest James.
- Miło mi, James. - Mi również, Gabrielo.
Daj nam chwilkę, chłopie.
Słuchaj.
Wczoraj było super.
Lepiej niż super.
- Ale nie jestem... - Pozwól, że ci przerwę.
Bo zaraz mi serce stanie od tego romantyzmu.
Wczoraj było super.
I może to powtórzymy, a może nie.
Ale chciałam zapytać, czy miałeś szansę z nim pogadać.
Jeszcze nie. Staram się.
Postaraj się bardziej.
Widziałam go w kolejce do faworków.
Gabriela chwilę z tobą zaczeka, dobra?
Obiecuję, że zaraz wrócę.
Mi się nie śpieszy.
Panie prezydencie, zrobił się z pana stały klient.
Powinien nam pan pozwolić zabezpieczyć teren.
Od trzech miesięcy jesteśmy w podziemnym mieście bez broni.
Ktoś ma mnie zadźgać słomką z koktajlu?
Jezu Chryste, jakie to dołujące.
Pomyślałby kto, że będą się cieszyć, że żyją.
Groźny Billy Pace, co ludziom utknęło w dupach?
Nie mam pojęcia. Ja jestem szczęśliwy jak świnia w gównie.
On nie jest.
On kogoś stracił.
Jest pan gotowy na kolejną kolejkę?
Wiesz co? Polewaj, aż nie powiem stop.
Pracujesz dla mnie, prawda? Jesteś naukowcem.
To bar mojego męża. Pomagam, gdy jest ruch.
To cholernie urocze.
O to w tym wszystkim chodzi.
Czyli co?
Każdy kogoś stracił, nic na to nie poradzimy.
Chodzi o niewiedzę.
Niewiedzę? Chodzi ci o powierzchnię?
Bo my wiemy.
Zaufaj mi, wiemy.
Mówicie, że nic tam nie ma, ale my...
Słuchaj, nic tam nie ma.
Nie mamy łączności, wszystko się usmażyło.
Wszystkie wskaźniki pokazują ograniczone ślady możliwego życia.
Cokolwiek tam zostało, walczy o przetrwanie, zdesperowane, głodne.
Ale czy ludzie mogli przeżyć?
Czy ktoś może tam jeszcze żyć?
Chodzi o niewiedzę.
No to mówiłem przecież.
Niewiedza.
Sześć miesięcy temu nasze życia zmieniły się na zawsze.
Straciliśmy środki komunikacji z powierzchnią,
a uzyskane przez nas informacje mówią,
że sytuacji na powierzchni nie da się przeżyć.
Niemniej jednak wiem, że każdy z nas
słyszy w głowie głos, który mówi: „A może”.
Dlatego wysyłamy tych dzielnych odkrywców w nieznane,
by zbadać sprawę,
zdobyć odpowiedzi i bezpiecznie je nam dostarczyć.
To mogą być rzeczy, których nie chcemy usłyszeć,
ale macie moje słowo, że dowiemy się prawdy.
Jestem wam to winny.
Myślisz, że coś znajdą?
Ludzi?
Nie wiem, skarbie.
Musisz przestać.
Nie tutaj.
Musisz przestać.
Ci ludzie nie żartują.
Jacy ludzie?
- Sinatra? - Posłuchaj mnie.
Musisz mi zaufać.
Odwal się od tej sprawy.
- Nie wiem, o czym mówisz. - Przestań.
Siedziałeś po ciemku i sprawdzałeś moje akta. Daj spokój.
Mam dać spokój?
Dlaczego napisałeś, że pracujesz, skoro byłeś w domu?
- Kiedy? - Dzisiaj rano.
Wiesz co? Goń się.
Nie chciałem żebyś zobaczył, że Jane u mnie była.
Myślisz, że o was nie wiem?
Na pierwszy rzut oka widać.
Zaraz, skąd wiesz, co robiłem rano?
Śledzisz mnie?
Wyłączyłeś kamery w noc morderstwa?
Już to wyjaśniłem Robinson.
- Jane i ja... - Czemu to zrobiłeś?
Zabiłeś go?
Kto cię do tego namówił?
Na poważnie pytasz? Pieprz się.
Przed śmiercią powiedział ludziom, żeby na ciebie uważali.
Więc powiedz mi prawdę.
- Jak mogłeś tak o mnie pomyśleć? - Przygarnąłem cię.
Zaprosiłem cię do mojego domu, nic o tobie nie wiedząc.
- Zostawiałem cię z dziećmi. - Twoje dzieci...
Twoje dzieci są dla mnie całym światem.
Śledzę je, żeby mieć pewność, że nikt nie zrobi im krzywdy.
Chryste, X. Jesteście dla mnie jedynymi bliskimi ludźmi
w tym pieprzonym miejscu. Wiesz o tym!
Walić to!
Jadę w dół, jadę w dół.
Jak poszło?
To nie on.
Wiem, że to twój przyjaciel...
To nie on.
To dlaczego Cal powiedział mi, że to on?
Nie wiem.
Pusto tu dzisiaj.
Najspokojniejszy wieczór roku.
Wszystkie rodziny zachowują się...
festynowo.
To musi być ciężki dzień dla ciebie.
Jak każdy dzień bez niej.
Błagałem, żeby tego nie robiła.
To była samobójcza misja.
Musiała sprawdzić, co się tam dzieje. Dla siebie i wszystkich innych.
Nie dało się jej zatrzymać. Mówiłem jej.
Mogłem poprosić kogoś o pomoc.
Nie powstrzymałem jej.
Muszę lecieć.
Zamknąć rachunek?
Tak, ściągnij mi z platynowej karty.
Dobra.
Muszą się dowiedzieć.
Myliliśmy się. Przeżyli.
Powietrze, możesz...
Zrobiłem wszystko, co kazałaś.
Wiem o tym.
Zaczynałem nowe życie, a ty wysłałaś mnie tam.
Wysłałaś mnie, żebym zabił tych ludzi, żeby reszta się bała.
Żeby stracili nadzieję na wyjście.
Opanuj się, Billy. Usiądź sobie.
Nie planowałam takiego życia.
Prowadziłam firmę internetową, przechowywanie danych w chmurze.
Chodziłam na garncarstwo w weekendy.
Zrobiłam popielniczkę.
Kładłam do niej pierścionek na noc.
Nie wiem, czy zauważyłeś,
ale na powierzchni nie ma luksusów.
Warunki, choć technicznie zdatne do życia,
nie są przyjazne.
A mówiąc przyjazne, mam na myśli
trzeci świat,
w którym ocaleli ludzie rozrywają się na strzępy
za najprostsze zasoby do życia.
Najlepsze miejsce do życia,
jeśli chcesz żyć w warunkach przypominających przyzwoite życie,
jest tutaj,
gdzie my jesteśmy.
I warto tego bronić.
Warto bronić tych ludzi.
Dlatego ludzie, tacy jak ty czy ja, zmuszeni są do robienia przykrych rzeczy.
Ty gówno zrobiłaś.
Wysłałaś mnie.
Bo jesteś potworem.
Nie jestem potworem.
Przysięgam.
Jestem żoną.
Jestem mamą.
Opowiadałam ci, co się stało mojemu synowi?
W dupie mam twojego syna.
Nie pytałem cię o nic.
Nie sprawiałem problemów.
Ale zostawisz Xaviera Collinsa w spokoju,
albo będziemy mieli problem.
- Tak? - Tak.
Czyli...
Chcę mieć pewność, że rozumiem.
Wydajesz mi polecenia?
Zgadza się.
To dziwne,
bo, jeśli dobrze pamiętam, to moje zadanie, nie twoje.
Chcesz wiedzieć, jakie jest twoje zadanie,
młodociany przestępco,
skazany za morderstwo,
dobrze płatny najemniku?
Jesteś zabójcą.
I niczym więcej.
Tylko tyle możesz zaoferować światu.
Tylko tyle...
możesz zaoferować mi.
Dlatego cię oszczędzono.
Jesteś jednym z 25 tysięcy szczęśliwców, których oszczędziłam,
a teraz chronię.
Więc teraz zamkniesz mordę
i przeprosisz za wejście tu bez umówionego spotkania.
A potem będziesz czekał,
aż znowu powiem ci, że masz kogoś zabić.
Albo zabiorę wszystko, co dobre,
na co wydaje ci się, że sobie zapracowałeś.
Zabiorę ci wszystko.
Ją też ci zabiorę, Billy.
I zrobię to bez mrugnięcia...
Nie wiem, co zrobiłaś prezydentowi.
Nie chcę wiedzieć.
Ale Xavier i dzieci?
To moja rodzina.
Odpieprz się od nich.
Myślisz, że tylko ty potrafisz tutaj strzelić z pistoletu?
Myślisz, że jesteś jedynym zabójcą, jakiego tu ściągnęłam?
Chcesz kogoś na mnie nasłać?
Oby to był największy skurwysyn, jakiego tu masz.
Dobra, młody. Pokaż, co potrafisz.
Idzie z lewej, potem z prawej.
Było blisko.
Prawie.
- Prawie. - Czyli...
- Masz nowego kolegę. - Znowu trafia.
Mogłabym powiedzieć to samo.
Świat się zmienia, co?
Prawda.
- Cóż... - Tak!
Nie możemy być wiecznie smutni.
Możemy spróbować?
A nie próbowaliśmy?
Wujku Billy, patrz!
Dawaj, mały!
Pięknie!
Mam coś dla was.
- Nieźle. - Patrzcie na to.
Proszę bardzo.
Nie mówcie tacie.
- Trzymaj, młody. - Dzięki.
Dzięki, zachowaj je dla dzieciaków.
Nie, weź jednego. Chodź, pogadamy.
Nie zabiłem prezia, stary. Musisz mi uwierzyć.
Wierzę.
Ale...
ale muszę ci powiedzieć kilka rzeczy o sobie.
O tym, co zrobiłem...
Co może mieć związek z tym, co spotkało prezydenta.
- Jakie rzeczy? - Posłuchaj.
Widziałem dziwne rzeczy w moim popieprzonym życiu
i spotkałem różnych drani, których lepiej unikać.
Ale Sinatra jest morderczynią, X.
Jest bezwzględna.
A ja zrobiłem coś.
- Zrobiłem coś dla niej. - Dwa, trzy.
- Billy, co? - Mój zaraz zgaśnie.
Nie!
Jutro, dobra?
Opowiem ci o wszystkim, przysięgam. Ale...
Jeśli nie masz nic przeciwko,
dzisiaj chcę być wujkiem Billym.
Dobra?
Dobra.
- Dzięki. - Wujku Billy.
Tak?
Dzięki za poradę wcześniej.
Jak poszło?
Strzeliłam do celu.
Wiedziałem, snajperko.
Jestem z ciebie dumny.
Stary, co znowu za fatalne rady dajesz mojej córce?
Nic takiego. Ja tylko...
Opowiadałem jej o tym znajomym.
Jakim znajomym?
No wiesz, tej dziewczynie.
Jak się nazywała? Z firmowej Wigilii.
Czy aby nie Cosia?
- Chyba tak. - Jak się nazywała?
Cosia, słodka dziewczyna, piecze pyszne ciasta.
- No tak! Cosia głupio pytasz? - Właśnie.
Kocham was!
- Ja ciebie też. - Ja też.
Miłego festynu.
Pokaż tę piłkę.
Dawaj!
Tak jest! Nieźle!
Skarbie, wróciłem.
Cześć.
Wiem, że ten dzień miał wyglądać inaczej.
Nie zrobiliśmy sobie tatuaży.
Nie przejechaliśmy się na karuzeli. Sztucznych ogni nie kupiliśmy.
Boże, łatwo mnie zadowolić.
Tyle lat bycia olewaną przez rodziców
jest ci na rękę, co?
Dziękuję im każdego dnia.
Kończysz to?
Śmiało.
Cudnie.
Co za popieprzony dzień.
Żadne wolne, jak dla mnie. Tyle ci powiem.
Podaj do mnie.
Dawaj.
- Nieźle! - Jak Superman.
Przynajmniej dałem Presley dobrą radę.
To ważna sprawa, bo dziewczyna dorasta...
Pokaż no.
Powiedziałeś, żeby przysłała największego skurwysyna, jakiego ma.
To właśnie ja, kochanie.
Napisy: Wojciech Winkowski