PRECÍSASE MANTEMENTO
TOURONEGRO
Recibín a túa mensaxe e, si, tiñas razón.
Estiven esperto toda a noite pelexando co protocolo CAN.
Os cables funcionan, pero hai algo que segue fallando.
É como que non quere arranxarse.
A diferenza de nós, este coche ten fallos de comunicación.
Pero despois destes meses poida que saibas
que tolearei antes de dalo por perdido.
O teu amigo do outro lado da ponte.
Poida que un…
Si, é o eixe de transmisión.
Estás segura? Ao mellor é máis ben…
Non, seino ben. Metinme debaixo.
Hai que cambiar a xunta homocinética. É sinxelo.
Estasme falando noutro idioma, como fan os homes.
Vouche deixar as chaves.
É unha xunta VC. Vai secando co tempo e o uso.
Coñezo a sensación.
Que temos hoxe?
Reparación da transmisión e cambio de aceite, gratis.
Vaia, grazas.
Señora Novak, ensinoume a fraccionar os decibeles.
- Debíalle unha. - Creo que non se di así.
Vou coller as súas chaves e déixoa en boas mans con Izzy.
Vaia, si que tes boas mans. Mira que uñas!
Si, señorita, fíxenas eu.
Oxalá tivese tempo de facer a manicura.
- Non as mires. Son un desastre. - Agora tes tempo.
Toca montar un parachoques.
Vale. E a muller con floco deixou o coche para rotar as rodas.
Vale. Ben.
Xuntas homocinéticas novas en menos de dúas horas.
No momento xusto. Estamos acabando.
Rapazas, sodes incribles.
De non dedicar este momento ao autocoidado non encontraría tempo para facelo.
Tantos anos vindo e nunca marchei así de aquí.
- Podo reservar a próxima cita? - Para uñas?
Nós non facemos iso.
Se cambiades de idea, avisádeme e volvo.
Así traería o coche todo o que debería.
O aceite en seis meses.
Recorda, aceite de oliva nas cutículas.
Si.
Que? Podo reservarche unha cita, se queres.
Outra clienta feliz.
Kam, ándante buscando.
Dous minutos.
Deus santo. Onde atopas eses homes?
Nun bar, é onde vai a xente.
Voute levar. Ao mellor ten un irmán.
- Izzy, axúdame. - Ou irmá.
Creo que o que Charlie quere dicirche é que non sexas tan sincera.
Eu xa acabei. Adeus.
Vexo que Marge é a miña única amiga.
Pois Marge non che vai botar un foguete.
- Estás despedida. - Despedida?
Entón podemos durmir ata tarde?
- Farei iso. - Non.
Vou durmir ata tarde. Quérote. Adeus, xefa.
Por Deus.
Marge.
Pertencía a un motorista dos Hells Angels,
un dos tipos máis duros de Oakland, o meu pai.
Marge, non che queda nada para volver á estrada.
Sinceramente, poida que non aforrase durante tantos anos
para comprala ao noso veciño
se a súa filla adolescente non o estivese amolando seguido con iso.
Era o noso proxecto.
A proba final de todo o que aprendemos xuntos.
Traballar en Marge faime sentilo preto.
Como se estivese aquí.
El podía arranxalo todo.
Agora estou intentando que volva á estrada, ao seu lugar,
para acabar o que empezamos.
Parece que o teu pai era excelente.
Soñar coa nosa viaxe en coche
seguro que te anima cando o amaño se complica.
Cruzar con ela o sur de California
é o único me fai aturar os problemas de goteo.
Escoiteiche falar moito sobre Marge e aínda non a vin.
Nin a ti tampouco.
Xa sabes as nosas normas: nada de nomes, nin fotos. Só coches.
Moi ben, e…
Que pasa cos nomes e coas fotos dos nosos coches?
Preséntoche a Diane.
Unha carreira?
É moi bonito.
É a primeira vez que un tipo de Internet
me envía unha foto que de verdade quería ver.
Charlie.
Que saibas que namorarse nun foro de coches para friquis
algunhas persoas, non todas, considérano
estar desesperada.
Xa. Kam, hai canto que me coñeces? Estiven namorada?
Os nove anos máis fermosos da miña vida.
E non.
A non ser que conte ese Mustang de 1966.
Na xente non se pode confiar, nos coches si.
Quedan xusto onde os deixaches.
E se teñen un problema, arránxalo.
O'Malley, que pouco tacto.
Non sei nin como se chama.
Non sabes como se chama?
Podería ser calquera?
Podería ser…
- Ola, Sammy! - Kam! Kam!
- Les foros? - Kam.
Sabes o que son?
Sei cousas, vale?
Estaba de broma.
Por exemplo…
Vive en Nob Hill, gústanlle os coches clásicos
odia o seu traballo de oficina
e quere innovar na restauración de coches.
De que te ris?
Parece un home de oitenta anos subscrito a revistas do automóbil.
Vas ver que che di? Poida que non lle quede moito.
Estou disposta a correr o risco.
Só digo que andes con ollo.
Porque non sabes quen é ese tipo.
Podería ser calquera. Podería enganarte.
Prometo ter coidado.
Agora, por favor, podes calar?
E díxenlle que non quería coñecelo por agora.
O que ti digas…
GatiñaEngraxada.
En serio?
Estasme dando as costas. Pensas que non te vexo?
Estoute vendo.
Por favor, déixame tranquila.
É patético.
A traballar.
Ei, isto é un negocio!
Vamos. Vamos.
Perdoa por non contestarche onte.
Quedei durmida, pero espertei desexando saber se o conseguiras.
Non entendo que esteas intentando poñerlle motor eléctrico a un Bronco.
Mereces que te metan nun manicomio.
Soño con abrir un taller de restauración de coches clásicos.
Automóbil Resurxente.
Tería todo tipo de clientes excéntricos,
incluso tan tolos coma ti.
Non hai novidades,
excepto que os sensores de temperatura seguen amolando.
Cando non funcionan ben,
o coche detecta problemas de temperatura e non arranca.
Volvín axustar todo por última vez.
Se non funciona, intentareino dende o principio.
Meu pai dicía que as mulleres son as mellores mecánicas,
porque teñen sensibilidade
para tratar a estes animais como a fermosura que son.
Deberías probar a tratalo como se fose unha muller.
Conversa con el.
Cóntalle como te sentes.
En caso de que saibas facer iso, claro.
Escoita, sei que pasamos por malos momentos…
Síntoo se cho fixen pasar mal.
Só son un home sentado no seu coche…
pregándolle cariño.
Vamos, amigo.
Xa o tes.
Moi ben.
É unha sorte ter alguén con quen desafogarse así,
aínda que sigamos sendo uns descoñecidos.
Que teñas bo día ao outro lado da ponte.
Como veredes,
os nosos beneficios aumentaron un 10 % nos últimos cinco trimestres.
Nigella.
Imos abrir tres novos locais de forma inminente.
Sam, ti vas ir ao de Orlando.
Vale.
Trev, ti vas levar o de Denver.
Denver?
Perdón. Creo que non vou poder.
A miña muller acaba de abrir unha cafetería.
Non, por favor. Ao mellor podemos…
Nigella, teño pilates en dez minutos, a ver se podemos ir acabando.
Paul! Paul vaise encargar de Denver.
Vale.
Agradezo o teu compromiso, Patrick.
É todo un honor, señor. Si.
E, por último, imos mandar…
Deste encárgome eu.
Marchante,
vas ir ao outro lado da ponte.
Oakland?
Feito.
Abrir un local, poñelo en marcha e traspasarllo ao empresario local.
Pan comido.
Señor, houbo un erro coa localización.
Parece ser que o local de Oakland está en fronte de O'Malley's.
Un pouco de loita corpo a corpo.
Nada que non poidas defender ben.
É un pequeno negocio familiar, non?
Teñen clientes locais moi fieis.
E seguro que teñen prezos pouco competitivos.
O opinión popular é importante.
A opinión popular, xa.
Que foi da hamburguesería que estaba diante do primeiro McDonald's?
Ninguén o sabe.
Por iso o chamamos Marchante.
Cando coñecín a Beau
traballaba metido debaixo dos coches en Fresno, pero…
pero as súas ideas de márketing
pecharon todos os negocios nun raio de cinco quilómetros.
Foi fermoso.
Poida que xerase desemprego,
pero era Fresno, imposible sabelo.
Por que me gusta esta empresa?
Porque somos familia.
Todos formades parte dela.
O tipo despedido non. Nunca me gustou.
Somos familia.
Agora, agachemos a cabeza e oremos.
Por favor, dálle a esta familia sabedoría
para debilitar e destruír a nosa competencia.
- Amén. - Amén.
Estás moi delgado.
Moi delgado.
Síntome delgado.
Ola.
Vaia.
Alguén está de bo humor.
Creo que conseguín avanzar con Marge.
Marge. Xa, que aburrido.
Sabes que Marge é especial para min.
Especial? Si, xa o sei.
Aborreces calquera cousa con cámara traseira.
A ver, Kam, algunha xente prefire os retos.
Faltona.
Rapazas, deberiades saír fóra e ver isto.
Un momento, Iz.
Non pode esperar.
É o terreo de en fronte.
- A tenda de xoguetes de Bob? - Non puido saír do cárcere.
Peor aínda.
Bob vaise enfadar moito.
- Van abrir un Miller Boys? - Si.
Isto non pode ser.
Meu pai abriu este taller no 88.
O meu señor pai construíu isto
sobre os principios de lealdade, comunidade e traballo duro.
Eses merdentos móvense pola avaricia corporativa.
Nunca atoparás a un dos Miller en Miller Boys.
Nós somos O'Malley's.
Eu son Charlie O'Malley.
Aí falaches.
Eu crieime andando por este taller,
xogando con chaves inglesas en vez de con Barbies.
Pretenden vir aquí e roubarnos o negocio na nosa propia localidade?
Boa sorte.
Témolos a eles.
- A quen? - Aos nosos clientes.
Certo.
- Que ten Miller Boys que nós non teñamos? - Nada.
Grazas.
Excepto ser unha marca coñecida nacionalmente.
E conseguir as pezas máis baratas.
Compran materiais en groso e teñen tratos cos ditribuidores,
practicamente controlan o mercado…
Arre demo, Wikipedia!
Teño unha idea.
Se se aceptan suxestións.
A ver, se é mellor que rezar estou de acordo, porque…
É mellor que rezar.
Carafio, Izzy!
- 200.000 seguidores? - Non é para tanto.
Espera, non me segues?
Non sei. Pero está tendo boa acollida.
Á xente estalle gustando moito, vale?
Quería falar disto contigo,
a ver, no recibidor podemos poñer unha zona oficial para uñas.
Estiven pensando que isto podería ser un spa para coches.
Ten sentido.
Vós atendedes os coches e eu atendo os clientes.
Como fixen coa señora Novak, que doutro xeito non tería tempo.
Estaba encantada. Díxome:
- "Non podería facer isto, Izzy." - Xa.
Estaba moi contenta.
Iz, non estou preocupada.
- Xa. - Vedes que o estea?
Porque non o estou. Non estou nada preocupada.
Claramente preocupada.
Canto o necesitaba.
Vou ir explorar a zona de Oakland.
Ía pasar pola casa de Jordan e poida que tomemos algo.
Queres velo?
Ola?
Que che parece o de Oakland?
Merda, teño que contestar.
Xa sabes que Oakland non é o meu ambiente.
É que…
Pero pásao moi ben.
Veña, vémonos.
Adeus.
Agora vou contigo, un momento.
A miña cita é ás 15:30, non?
Se tedes cita, non vos preocupedes.
Se non temos lista de espera. Atendereina en canto…
Non pasa nada. Ela pode pasar antes.
Non sei por que o di.
- Vou ir… tomar un pouco o aire. - Vale.
Hostia. Perdón.
Non, grazas.
- Moito mellor. Pasa. Ola. - Ola.
- Como estás? - Por que vés só?
Non había de lima-limón?
Lola. E non o sei.
Está automatizando o país.
"Está automatizando o país." Non sei que queres dicir.
Podo serche sincero?
Que é esa pseudorelación na que estás metido?
Xa sabes que ando moi ocupado.
E, tío, pasámolo ben, vai regar as plantas.
- Vale. - Non te metas.
As miñas plantas!
Pero…
Estou falando cunha rapaza do foro de Bronco.
Tío.
Mira, enténdoo. Non te podo xulgar.
Coñecín moitos homes sen saber que cara tiñan nin o seu nome.
Poderían ser do Programa de Protección de Testemuñas.
Vale, pero que fago?
Pedirlle o número? Escribirlle?
Non, mándalle sinais de fume.
Si, tela que invitar a saír!
Non vou facer iso.
Teño que ir ver o novo local. Queres vir?
Teño unha cita para a manicura.
É que, mira estas uñas!
Vou ás 15:30,
podemos comer despois, se queres.
Vale, tío.
- Deica logo. - Vémonos. Chao, chao.
É o rapaz da outra noite?
Non, é un do banco de suplentes.
Tamén é atractivo.
Char, cando foi a última vez que tiveches unha cita de verdade?
Porque creo que cambiaron moito as cousas.
Non saberás a do bombeiro marrán.
Non ten nin idea diso.
Non o sabe.
Charlie, é cando un tío te colle e te tira enriba do seu ombro.
Xa soa sexy, verdade?
Despois colle unha mangueira.
Podería ser… Temos mangueira?
- Por Deus. - Pódocho ensinar.
- Vale, para, para. - Non queres sabelo?
- Ti entendéchelo? - Si, a wifi vai fatal.
- É o meu teléfono? - Si.
Estouche facendo Tinder.
- Deus santo. - Dime a túa cor favorita.
- Non o tes que usar. - Cando me importaron as citas?
Nunca, literalmente. Ese é o problema.
Aínda que practicamente estás namorada dese de Internet.
É así. Un pouco distinto…
- É unha boa forma de volver ao mercado. - Claro que si, dio.
Es tremenda.
É o teu mozo de Internet?
Imaxina que puideses velo.
Cos teus ollos.
Incrible.
Estender a man e tocalo.
Non te creo. Faino outra vez.
- Gústache? - Claro que me gusta.
Que vos pasa?
Charlie, non che vai pasar nada emocionante
se te agochas no taller de teu pai.
- Estás de broma, non? - Non.
Rapazas.
Estou ben.
Son feliz e todo.
- Marge é unha boa compañía. - Non…
- Nada de "Marge é unha boa compañía." - Marge outra vez!
- Si, é unha compañía de luxo. - Sabes que?
Vouche dicir isto con delicadeza.
Marge non conta.
Non conta. Sabes que conta?
Teño un tío, que é real, por certo, e faime de mozo ás veces.
Ten contactos nun evento de coches de luxo
e di que nos pode conseguir un posto.
Caramba, xente con coches.
Xente con coches e diñeiro.
Caramba.
Diñeiro que podemos facer que nos confíen.
E ao mellor hai algún solteiro.
Soa xenial, rapazas.
- En serio? - Si.
- De verdade? - Por que non?
Criamos que non quererías. Tiñamos un plan.
Esquece o discurso. Hai que ir e mostrar as nosas…
virtudes.
A túa…
capacidade de rotar rodas.
Teño a miña seguinte cita. Marcho.
- Será xenial. É unha grande oportunidade. - Moi divertida.
- Ves a cor? - Esa de aí?
Si, exacto. Voulle cambiar o aceite e despois volve para dentro.
Vale. Moitas grazas por ensinarme todo.
Meu pai non me deixa o coche ata que o saiba facer eu, así que…
Cando queiras. Sabes que tamén lle fago isto a teu pai?
Como?
Non lle digas que cho dixen.
- Grazas, Charlie. - Non hai de que, Lucy.
Vaia sitio tes aquí.
É á vez un salón de beleza, un taller e unha escola?
Si. Podería dicirse que si.
En que che podo axudar?
Daríache a man, pero…
Non pasa nada.
Son Beau.
Entón, isto é teu.
Si, así é, estou vivindo o meu soño.
Eu son Charlotte. Pero todo o mundo me chama Charlie.
Encantado de coñecerte, Charlie.
Char! Pídelle o número.
Entón, que podo facer por ti, Beau?
Por Deus.
Creríasme se che dixese que ten algo que ver coa manicura?
Si, é naquela porta.
Teño un amigo facendo a manicura.
Eu, a verdade, estou máis cómodo nesta parte do negocio.
Esa suspensión ten mala pinta, non?
A rótula de dirección está que dá pena.
Alguén o montou con moito xenio.
Estás ben?
Caeuche algo.
Sé sincera, de quen foi a idea do salón?
Vin facer traballos de pintura por aí, pero isto é novo.
Foi de Izzy. Facíao cando non había moita xente,
e parece que agora cada vez hai máis.
Non sei se o viches, pero van abrir un local de Miller Boys…
- Miller Boys? - …ao outro lado da rúa.
- Estás ben? - Si. Non vira isto.
Conque Miller Boys…
Iso é…
Si, Miller Boys. Na rúa principal, non?
Si.
Que… coincidencia tan desafortunada.
Coincidencia?
- Non, non o creo. - Non?
Abren un sitio así na rúa de en fronte a un negocio coma este?
É algo persoal.
Entendo que penses iso.
Entón…
- Beau… - Charlie.
A que te dedicas?
Segues sendo un apaixonado dos coches?
Si. Encántanme os coches.
No tempo libre, é o que máis me gusta.
Máis que a marmelada.
Si, é…
Jordan. Aí estás, tío.
Ola, Beau.
Listo para liscar?
Sabes que? Creo que non.
- Están secas? - Non están secas.
- Teño que quedar. - Uns minutos.
- Si? - Pídelle o número.
Lembra que tiñas que regar as plantas.
Non teño que regar as plantas. Teñen rega automática.
- Pero temos que ir ver… - O local.
- Non, o piso. - O piso.
Piso, quería dicir piso, porque acabo de mudarme.
Benvido ao barrio.
Xa sabes a onde vir se tes problemas co coche.
Sei a onde iría.
En fin, temos que ir collendo camiño.
Foi un pracer coñecerte e falar contigo.
Aperta de mans.
Moi ben, marchamos?
Aburiño.
Xa sabes que estamos aquí para o que necesites.
O que necesite o teu coche, claro.
- Xa sabes a que me refiro. - Claro.
- Devólvoche a chave. - Certo.
Señorita do taller.
Grazas. Necesítoa.
Deica logo, rapazas.
- Non. Por favor. Non. - "Estou para o que necesites."
Sen palabras.
Como se inclinou… "Non me importa, só é graxa."
- Quero berrar. Morro de vergonza. - É el. A por el.
- Non tes o número. - Boo!
- Non, non, non, non! - Boo!
Que?
Que pasa?
Alguén está namorado.
- Para de cantar. - A ver, gústache. É obvio.
- Non me gusta. - Si, si que che gusta.
- Que non, tío. - Que si, coñézote moi ben.
Notábase, claramente. Non o notaches?
- Non pasou nada. - Vale. "Non pasou nada."
Non pasou nada aí.
Que facemos? Que fas comprando discos?
- Non iamos ver o sitio novo? - É que…
Está cerca. Queres isto?
Xa teño dous deses, sábelo.
Estasme distraendo. Que pasa?
Non te estou distraendo. É que…
Estamos cerca, podemos ir andando.
Como de cerca?
Cerca. Como…
- Estate tranquilo, vale? Pero… - Vale.
…xa estamos aquí.
Miller Boys!
- Vamos, tío. - Si, claro.
Sigo traballando en Diane.
E lembra ben isto, será o meu primeiro logro.
Poida que ti o segundo.
E Marge pode ser o terceiro.
Non toques o meu coche.
Algunha vez pensaches en deixar o traballo sen máis?
Cada puto día.
Que pasa coa túa idea? Automóbil Resurxente, non?
Que che impide facelo realidade?
Ás veces gustaríame ter a opción de deixalo.
Ao mellor é contar de máis, pero…
Collín un negocio familiar hai uns anos
e agora sinto que é a miña responsabilidade mantelo.
Pero non estou segura de poder continuar con el.
E o que é peor, non estou segura do que quero.
Non só Diane e Marge
necesitan un pouco de cariño, non?
E se o señor Miller non quere facer isto comigo,
ao mellor o fago eu só pola miña conta.
Entendes?
- Ola? Falo contigo. - Si. Claro, estou de acordo. É que…
Non podo crer que Miller non aprobase a automatización proposta.
Non falo do teu traballo. Falo do meu futuro.
Cando aprenderán as empresas que eliminar os erros humanos
sería o mellor para todos?
Isto…
Por Deus…
Creo que non podo seguir con isto.
Que estás dicindo? Pasámolo ben, non?
Ti pásalo ben, eu pásoo ben…
Si, pasámolo moi ben, pero creo…
- Que? - Que necesito algo máis.
Vale, pero sabes que eu non estou para máis.
Vale, enténdoo.
E non pasa nada.
Pois avísame se cambias de opinión.
Non podo escoitar os meus pensamentos.
Intento ter o pulso tranquilo.
Isto ten que ser unha broma.
Sabiamos que isto ía pasar.
Pero velo é distinto.
Teñen bocadillos?
Non. Non. Non. Non nos van comprar con bocadillos.
- Calquera pode ter bocadillos. - Hainos en todas partes. Estúpidos.
- Que tal? - Beau, Beau.
Estes prezos non teñen sentido.
Rapaces, sabedes o plan, non?
Atopar o mellor prezo da cidade e…
- Baixalo. - Baixalo. Grazas.
Hai que atraelos e cando O'Malley's peche volvelos subir.
- Alguén estivo estudando Economía. - Viu Breaking Bad.
Nese sitio son todo rapazas, non?
Son unha familia feminina.
Ao mellor cando pechen podémolas contratar aquí.
- Que dis? - Rapaces, lembrade,
vós non sodes mecánicos, sodes Miller Boys.
E os Miller Boys levan un 10 % de comisión nas vendas da primeira semana.
Gústanvos os cartos, non?
- Si. - Pois sorride.
E vendede. Xuntade as mans.
- Un, dous, tres, familia! - Familia.
- Veña, iso é.
- Sodes imparables. - Familia?
Familia. Iso é.
Poñédevos ao choio. Podedes con todo.
TALLER O'MALLEY'S
- Estás ben? Se non… - Xenial.
Creo que…
- Outra vez marchamos sen limpar. - Que?
Vedes o Taurus de George Sheffler ao outro lado rúa?
- Levo anos reparando ese coche. - Pero é noxento e o seu coche tamén.
- Así que é… - Teño unha idea. Imos tomar algo?
- Gústame a idea. - Si.
Gústame a idea.
Apúntome.
Veño por ser Castros.
- Convencinte con iso? - Si.
Veña, a por chopes. Aló imos, rapaz.
Aquí.
- Ola. Como estás? - Ola. Que vos poño?
- Que queres? - Cervexa.
Cousas de hetero. Eu un margarita, por favor.
Moitas grazas.
Tío, outra vez?
Que? É atractivo. Mírao. Mira que pelo.
A ela non lle gusta.
Pero, a ver, non é…
Que miras?
Veño agora.
Perdón.
Si. Grazas por participar.
- Podo ser o seguinte? - Vale.
- Si que podes. - Si. Queres ir ti?
Non está facendo nada.
Es a do salón de beleza?
E ti o ladrón.
Izzy, esta idea foi moi boa.
Jordan e ti sodes uns cracks.
Sabes que tecnicamente estás na miña zona, non?
Xogamos?
A non ser que teñas medo de perder.
Queres poñelo interesante?
Que propós?
Beber cando o outro meta unha bóla?
Veña.
Será mellor que apartes.
Vou ir con todo.
Grazas.
Saúde.
Ei, que me perdín?
Creo que o teu amigo vai levar unha tunda.
Dez dólares a Beau.
20 a que o rebenta en dous minutos.
Xa, xa.
30 a que teñen bebés lindísimos.
- Sen presión. Pero… - Podo con ela.
Si.
Parece que xa rompeu o xeo.
Estano pasando ben.
- Por fin ten competencia. - Si.
Que che pareceu iso? Ben?
Si, pareceume ben.
Deus santo.
- Bebe outra vez, por favor. - Foi impresionante.
Vaites, onde aprendiches a xogar así?
Meu pai traballaba ata tarde. Tiña que entreterme soa.
Estás chea de sorpresas, Charlie O'Malley.
Vou por outra rolda.
Vodka con soda, non?
En realidade, só soda.
Só soda? Sen vodka?
Enganáchesme.
Es moi pilla.
Quero o desquite.
Bícao.
Izzy!
Temos que marchar.
Temos un asunto.
Cariño, que asunto?
Ese asunto, non?
- Tedes todas un asunto? - Charlie.
Si. Temos un…
- Sempre fas isto. - É moi importante.
- Moi importante. - Perdoade.
Un asunto moi importante de vida ou morte?
De vida ou morte.
- Claro. - Si.
- Deberiamos marchar. - Teño que marchar.
Pois que desfrutes o teu asunto.
Pero non rematamos.
Xa nos veremos. Brad, non si?
Vaia, vaia, Bradley.
Débesme 20 dólares.
Merda!
Esa non conta.
Señor Miller.
Claro.
Merda!
Este está dobrado. Dádeme outro.
Que querías, Beau?
Grazas por atenderme.
- Sempre hai tempo para a familia. - Si.
Quería debater unha cousa con vostede.
- Claro, adiante. - Xa.
A ver, é un segredo importante.
- Vale - Moi ben.
Veña, adiante.
A ver, señor, é un asunto privado.
Tes unha ITS.
Descoida, pásanos a todos.
Non, non teño unha ITS.
Grazas a Deus, porque son moi dolorosas.
E é embarazoso, porque cando tes unha
tes que dicirllo ás parellas sexuais.
Ata se é a muller dun inversor.
Iso é embarazoso.
En fin, eu quería falarlle do futuro da empresa.
De VE.
VE?
Son as siglas da nova recepcionista?
Porque é atractiva, pero non sei se terá futuro.
Son as de Vehículo Eléctrico.
Si, si.
Xa.
- Críchelo, verdade? - Si.
Estaba en plan: "Quen será esa?"
Si, foi unha boa ocorrencia.
A ver…
Estiven botando contas.
Os coches clásicos volvendo.
Conducir un coche vello é de modernos.
E se traemos eses coches a este século?
Polos nosos clientes, fariámolo con motores eléctricos.
Implicaría menor produción e máis beneficios, que di?
- Poderiamos pagar menos impostos. - Si.
E ter axudas do goberno.
Exacto. Unha nova fonte de ingresos. Todos gañamos.
Que tal isto?
Déixanos facer contas.
Encárgaste ti das contas.
E despois de conquistar Oakland
elaboraremos un plan para iso.
Ti vas elaborar o plan. Vale?
- Déixao nas miñas mans. - Trato feito.
- Moi ben.
- Ten contenta á familia, si? - Si, señor.
Ola, tío.
Ola, Beau.
Que tal eses pantalonciños?
En serio temos que vestir esta merda?
Como? Estás de broma? Quédavos xenial.
Dá a volta. Déixame ver.
Lembrades que facemos aquí, non?
Cantos máis clientes, máis comisións, si?
Así que vos quero cerrando tratos, irmáns.
- Vale? - Moi ben.
Miller Boys á de tres, MB. Un, dous, tres, MB!
A por eles, nenos.
Grazas.
FEIRA DO COCHE DE LUXO
Boas, señor Miller.
Si, señor, estamos listos.
Vai todo ben.
Si, puxeron os pantalonciños. Foi unha idea estupenda, señor.
Si.
Crucemos os dedos.
Teño que ir ver o Mercedes SLR McLaren.
- Podo? Moi rápido. - Si.
- Moitas grazas. - Saca fotos.
Vai todo ben.
Vamos.
Vaia, vaia, vaia.
Alégrame verte aquí.
Ola, Beau.
Ola, Charlie.
Ves o Bugatti?
Si. É un Centodieci. Só hai dez deses no mundo.
- Vaites. - É incrible.
Non é xusto.
Sinto que vou caer, romper algo e que me faran pagalo.
Non fagas iso.
Prefiro as derrapaxes cá maquillaxe.
- Si, porque rima, xa o supoñía. - Ei, xefe!
Xefe.
Ola, xefe.
- Coñeces eses tipos? - Cales?
Os homes de pantalóns curtos que te están mirando.
Non, non coñezo os tipos dos pantalóns.
Beau? Necesito que me axudes.
- Ven coñecer alguén. - Verían o meu nome.
Es dos Miller Boys.
- Íacho dicir. - Entón, estábasme espiando?
- Por iso viñeches ao meu taller? - Que?
Pensaches que podías chegar e acabar con O'Malley's
porque unhas rapazas non terían nin idea de coches, non?
- Non é certo. - Es imbécil.
Cres que son un vendido? Vale.
Cres que son un empresario mesquiño? Vale.
Só estás triste porque ambos sabemos que o mundo é así
e que a xente prioriza os cartos.
- Non contaba con verte aquí. - Xa marcha.
Marcho.
- Por que? - Que tensión.
Non temos que facelo agora, podémolo facer despois…
- Non, ímolo facer. - Vale.
Alguén cre que cambia rodas máis rápido ca min?
Eu.
Ven aquí.
- Aquí tes, guapo. - Grazas.
Todos aquí, mirade o que se fai en O'Malley's.
Preparados.
Nos vosos postos, listos, xa!
Si, gañamos!
59 segundos.
- Debe de ser un récord. - Probablemente.
Ben feito.
- Fascinante. - Espera.
Podo preguntarche que pasou con ese tipo?
É dos Miller Boys.
É un espía?
É igual. Non existe para min.
- Deus santo. - Xa.
- En serio? - Si.
Temos o coche arranxado.
Si. Abonda de rascaduras, vale?
Vai con coidado.
Por Deus.
Podo desafogarme contigo?
Hai un tipo que é un rival no negocio,
e sinto que é algo persoal, xa non só estou en contra del.
Estou en contra del e de todo o seu exército empresarial.
Se eles son a árbore grande, ti sé a macheta pequena.
Tes que enfocarte no que te fai distinta.
Iso é o que che vai dar valor.
Moitas grazas por isto, Rachel.
Sen problema. Hai que apoiar a resistencia.
E ao público gústanlle as historias de superación.
- Vanvos crer. - Telo controlado.
- Hai algunha xente… - Aí está!
- Perdón. Cámbiome rápido. - Non, grava.
- Si. - Estás perfecta.
Perfecta. Sucidade na cara, graxa… Guapísima.
- O tempo que necesites. - Grazas.
- Si, si, claro. - Tranquila.
- Veña. - Vale.
Estou con Charlie O'Malley, dun negocio feminino de Oakland,
o taller O'Malley's.
Teu pai fundou o negocio anos atrás
e ti implantaches unha estratexia comercial
baseada no liderado feminino.
Foi por seguir unha moda?
A verdade é que non é por moda.
Foi grazas a un equipo de xente apaixonada e traballadora.
ABAIXO MILLER BOYS
Meu pai abriu o negocio para atender a súa familia e os veciños.
- É certo. - Ola.
Afágame que me transmitise paixón e interese polos coches.
Antes os talleres eran establecementos
nos que os clientes se sentían confusos ou estafados.
É certo.
E el propúxose cambiar iso.
Creo que estaría moi orgulloso disto.
Que? Hora de comer?
E estou orgullosa de nós.
Veña, hora de traballar.
Déixame ver iso.
…contra todo prognóstico, atopamos unha forma de destacar,
noutras palabras,
non nos vai intimidar unha empresa desapiadada,
dirixida e xestionada por homes capitalistas
que subestimou o que implica abrir en fronte dun…
- Vale. - …negocio feminino…
Grazas.
É a miña amiga! Fixéchelo moi ben!
- Moi ben! - Foi impresionante. Que boa acollida.
- Non o esperaba. - Foi incrible. Bordáchelo.
- Saíuche mallado. - Estaban pasmados.
Hai que anunciarse.
Benvida a Miller Boys. En que lle axudo?
Son Karen. Vivo aquí.
Quero falar co encargado.
Aquí o ten.
- Ola. Encantado. Son Beau. - Si, ola.
En que lle podemos axudar?
Axúdame a entender por que aparecedes nesta rúa
e intentastes acabar con ese modesto negocio da esquina?
É consciente de que esta empresa xera 10.000 postos de traballo no país?
Que importa cando estás poñendo a xente do pobo na rúa?
Voulle contar algo.
Despois do instituto non fun á universidade,
pero contratáronme en Miller Boys.
Estaba na parte de atrás, no taller.
Pensaba que quedaría aí para sempre, baixo os capós.
Pero o meu xefe escoitou as miñas ideas e cando me decatei
non estaba no taller, senón na oficina.
Iso non xustifica nada.
Ei, rula. Marcho.
Izzy, e se isto non funciona?
Sei que tivo unha boa acollida,
pero que pasa se o facemos e non cambia nada?
Xa estamos perdendo cartos. Non se pode competir cos seus prezos.
Só tes que darlle tempo.
E confiar.
Ten fe.
Non quedes ata tarde.
Vale, Marge.
Meu Deus!
Meu Deus.
Deus santo!
Que?
Como soa ese motor! Fixeches un moi bo traballo,
deberiamos celebralo…
Deberías celebralo!
Vale.
"Sei que vai en contra das normas,
pero pensei na túa proposición…"
Non, non. A ver.
A ver… Vale.
"Ola. Quen…
Con quen celebralo mellor que contigo?"
Merda.
Si, si. É como…
Este é para min?
Si, claro. Con leite.
- Ola. - Ola.
Fodiches ou que?
Iso ou a sarxento Marge volveu á carga.
Así é.
Sabíao, era a camioneta.
Quería que fose o outro,
- pero tamén está ben. - Que emocionante.
Esperade, non é todo.
Non, hai máis.
Por que nos miras así? Que pasa? Non, non.
Estás sorrindo. Que foi?
Dimo ou vou tolear. Dínolo!
TouroNegro e mais eu imos quedar.
- En persoa? - Si.
- Cara a cara? - Que? Espera.
Charlie, isto é importante.
Non, non o é.
- Si. - Tes unha cita!
Unha cita. Deus santo.
Non é unha cita.
Charlie, claro que si.
É unha cita.
Ti.
TouroNegro.
Se non, que é?
- Por Deus, é unha cita. - Si.
- Iso é bo. - Que se viste nunha cita?
Que visto eu nunha cita ou que viste Kam?
Ímonos encargar disto.
Vaites, que ben estás.
Ti cres?
Falaba coa planta. Ti tamén estás ben.
O que ti digas.
Tío, estou nervioso.
Cambiei de roupa tres veces.
E non sei nin como é esa rapaza.
Sendo sincero, creo que deberías estar nervioso.
Dígoche por que?
En primeiro lugar, tedes algo en común.
- Por exemplo, gústanlle os coches. - Si.
Ten ilusións. Parece boa na súa profesión.
Se a comparo coas outras rapazas coas que saíches… Deus santo!
É perfecta. Podería ser a miña futura esposa, non cres?
- Pero aínda non vin unha foto súa. - A foto é o de menos.
Que buscamos?
- Unha chave. - Nun chaveiro.
Ten que estar enriba da mesa. Non ten perda.
Chave. Chave. Chave. Chave.
Sabes como é unha chave?
- Si, busqueino en Google. - Ben.
- Ola. - Segues aquí. Ola.
Sigo aquí. Ela está aquí?
Si, é estupenda. É estupenda.
- É guapa? - É, a ver… Si, é guapa.
Que saibas que… Recórdame un pouco a Charlie.
- Charlie. Pode ser… - Charlie?
Creo que pode ser Charlie O'Malley.
Jordan, que queres dicir?
- Perdoa, espero a alguén. - Descoida.
Es ti, Charlie O'Malley?
A activista en contra das grandes empresas.
Por favor, marcha, Beau.
Veña, estamos fóra do traballo.
Mira, foi toda unha coincidencia.
Eu tamén quedei con alguén aquí.
- En serio? - Si.
Acórdaste de Jordan, non?
O meu amigo que fai a manicura no teu salón.
Non o vin por aquí.
- Impórtache se sento? - Pois si.
Espero a alguén. Veña, Beau.
É Izzy?
Estaba desexando coincidir con ela.
É moi crítica publicando en Internet.
Izzy está moi ocupada.
Si, decateime.
Así que, non é Izzy.
Kam?
Espera un momento.
Vestido bonito, sen manchas, perfume…
e un chaveiro con chave.
É un chaveiro con chave, non?
Parece un sinal.
É nunha cita a cegas.
Non é asunto teu o que faga nin con quen o faga.
- Sácateme de diante. - Vale, perdón.
É só que non imaxinaba que ti fixeses estas cousas.
Aínda que non o creas,
hai moitas cousas que non sabes de min.
Hai moitas cousas que ti non sabes de min.
Estou segura de que coñecerte sería descubrir xusto co que penso de ti.
E que pensas de min?
Un tituliño en lugar de intelixencia.
Frases ensaiadas en lugar de personalidade.
Soberbia en lugar de corazón.
Estasme facendo as beiras?
Coa miña experiencia profesional,
se foses un coche, declararíate como sinistro total.
Ti cres?
Á chatarrería, esmagaríante e non valerías nin para recambios.
Acabas de describirme dunha forma asombrosa.
Vale, Beau, falamos un pouco e pasámolo ben.
Xa abonda.
Claro, por suposto. Que desfrutes a cita.
- Chega tarde…? - Que che pasa?
Non me pasa nada. É que…
Non che escribiu?
Non. Seguro que está conducindo.
Así que, é responsable o teu home.
Moito.
- Competente? - Si.
Guapo?
Si, seguro que si.
"Seguro que si." Pero…
Coñecíchelo por Internet, non?
As aplicacións de citas non consisten en fotos?
Pero non o coñecín nunha aplicación.
Coñecino nun foro de coches.
Un foro de coches.
Vaia, que gracioso.
Si, Beau. Un foro.
É un sitio para persoas con intelixencia e paixón.
Claro, non o entenderías, porque non tes ningunha das dúas.
Teño paixóns, creme.
Son un apaixonado.
Vale, teño unha idea.
Por que non ceas comigo mellor?
Dígoo en serio.
Por que ía querer facer iso?
Non sei, estás aquí, eu tamén…
Dáme pena que ese tipo te abandonase.
- Eu douche pena a ti? - Si.
A ti?
- Que gracioso. - Gracioso por que?
- Explicarcho é perder o tempo. - Quero sabelo.
- Non creo. - Dimo. Podo soportalo.
Ben, Beau, para sentir pena tes que ser capaz de sentir algo.
Tes razón, estou soa aquí.
Porque espero a un home con paixón,
un home que sentiu máis nun día
do que creo que sentiches ti en toda a túa vida.
Cando chegue falaremos de cousas que nos importan.
E ti seguirás co teu traballo corporativo, cos teus cartos
e con esa cara bonita.
Terás a moitas mulleres detrás,
pero só te usan, e están tan baleiras coma ti.
Parece que atinaches en todo.
- Beau, escoita. - Déixao.
Foi un derrubamento persoal en toda regra.
É igual.
Desfruta a cita.
E teño que dicircho.
Estás impresionante.
Pero pareces unha Charlotte,
e estou case seguro de que o teu tipo prefire a Charlie.
Non me volvas falar!
Xa vou!
Cagáchela, non?
Un desastre.
Que dixo cando soubo que eras ti?
Non llo contaches?
Que lle ía dicir, tío?
Que cres que lle tiñas que dicir? Que es TouroNegro!
- Non. - Que che gusta.
Cagueina totalmente, tío. Cagueina.
Por Deus. Beau, escoita.
Tes un traballo que non che gusta.
Por fin atopaches unha rapaza que che gusta.
Que podes perder?
Deus santo, toma isto. Chámase María.
Cántalle cada mañá ás sete en punto. Santo ceo.
Á VENDA
Que tal tacos para levar?
Creo que me sentaron mal…
- Ola, ola, ola. - Ola.
Merda. Que pasou?
Nada.
Foi unha mala idea.
Que pasou? Non era o teu tipo?
Era maior, verdade?
Non o sei. Non apareceu.
Deixoute colgada?
Que carallo? Como se chama? Vouno matar.
Non…
Non sei o seu nome.
Como podo estar enfadada con alguén de quen non sei o nome?
Síntoo, Char, non quería…
Díxoche por que non foi?
Tiña unha escusa polo menos?
Non.
Non. Ignorou as miñas mensaxes.
Que dis? Debeu morrer. Vou chamar o tanatorio.
- Estará morto. - Xa.
- Ao mellor. - Estou ben.
Estou ben. Hai que volver traballar.
Vale. Xa case acabei co Camry.
Quédame cambiar o filtro do aceite.
Merda.
Non me mires.
Ultimamente non nos fixeron falta.
Vale, irei á tenda comprar un.
A verdade é que me apetece ir. Vou eu.
Parecía que era o definitivo.
Que lles pasa aos homes?
En serio.
"Sinto o de onte á noite.
Non teño escusa, pero tiña medo de que preferises a miña outra versión.
Espero que poidas perdoarme.
O meu eu real."
Ola, Sam. Busco un filtro de aceite de Mann.
Quédache algún?
Ola, Charlie. Si, movinos ao corredor seis.
- Grazas. - Boa sorte.
Buscabas isto?
Si.
Que reparas?
Un coche.
E non tes un destes á man?
Fallo no pedido.
Sabes que?
Por que non o levas?
En serio?
Boa parada.
Grazas.
Bos reflexos.
Podes perdoarme?
Grazas.
FORO BAY BRONCO - MENSAXES
Non sei que facer.
Non sabes canto o sinto.
Gustaríame actuar diferente… Por favor, respóndeme.
"Polo que eu sei,
cando un rapaz te ignora, ti ignóralo e el.
Estou intentando obrigarme
a facer as cousas de forma diferente."
Pero fixéchesme moito dano…
O soño americano. É perfecto.
A súa oferta foi a mellor, con diferenza.
Gústame coleccionar os coches máis buscados
e este é o máis raro, así que…
Este teño que telo.
Ten o motor todo restaurado.
Os motores Cleveland destacan
pola súa gran potencia e fiabilidade.
- É como conducir unha besta. - Non teño carné.
Este coche é para conducilo.
Cando se acostume, vaille encantar.
Ten moito valor.
Ola, Iz.
Vin a túa mensaxe. Que pasou?
Non fago nada ben.
Que dis? A que vén todo isto?
Recibín o mensaxe de emerxencia, non sabía que traer e trouxen de todo.
Pensei en vender a Marge para salvar o taller,
pero non puiden.
- A Marge? Non. - Non, iso…
Non é unha opción, Charlie.
Estás pensando que queres por primeira vez.
Fixen moitas contas e intenteino todo, rapazas.
Á merda as contas. Podemos solucionalo.
Podemos…
Podemos facer coma antes e poñer un anuncio no xornal.
- Que? - Ou…
E o das uñas?
Está funcionando.
Se colles un descanso,
podo usar parte de diante do vestíbulo
e probablemente cubririamos os gastos.
Non usamos a sala de descanso.
Xa.
Fai algo diferente no taller.
Si? Como que?
Non o sei.
Creo que o tes que pensar.
Aposta pola túa intuición.
Polo que te fai feliz.
Non te preocupes por nós.
Si. Quitareille o po ao meu currículo.
Estarán encantados de ternos en calquera lado.
Incluso ao outro lado da rúa.
Si.
Unha revolución dende dentro.
Queremos que sexas feliz.
O que me faría feliz…
sería deixar o taller nas mans de alguén que o quixese coma meu pai e coma min.
Estás segura?
Iso faríame feliz.
Co tempo saberei o que quero.
O'Malley's vai pechar.
Nunca che falei disto polas nosas normas,
pero é un taller acolledor,
e nunha semana será un local de manicura cun garaxe sorprendentemente grande.
Este era o soño de meu pai.
Deixar isto atrás é das cousas máis difíciles que fixen.
Supoño que está por ver que vén agora.
Sei que é un clixé, pero todo pasa por algo.
Hai pouco desentendinme de algo e non debín facelo.
Pero xusto despois decateime
do máis importante, de que e a quen quero na miña vida.
É un momento de merda,
pero ao mellor podes poñer en marcha Automóbil Resurxente.
O teu soño.
Por certo, estou pensando en ti.
Pensaba que me asustaba decepcionar a meu pai,
pero agora decátome de que me asustaba pensar no que quero.
O taller foi un soño herdado
e supoño que sen el teño que probar a crear algo eu soa.
Creo que teu pai estaría orgulloso de ti.
Á merda.
Estou moi orgulloso de ti.
Charlie.
Claro, estás aquí.
Si. A miña oficina está neste edificio.
E vas sentar. Moi ben.
Que fas aquí?
Teño unha reunión con…
alguén sobre unha cousa.
Si? Que é esa cousa?
Estou valorando as miñas opcións.
- Vale. - Xa sabes.
Caramba. Xa.
Escoita…
- Síntoo moito. - Beau…
Dá igual.
Se non fose por Miller Boys sería por outra cousa.
Ademais…
Estou expectante por ver que me espera.
Si?
Moi ben, e que che apetece?
Encántame restaurar coches clásicos.
- Canto máis antigos, mellor. - Si.
Se che gustan os coches clásicos
tes que vir ao Concours esta fin de semana.
É coma A Meca dos apaixonados dos coches.
Perdoa, un segundo.
Si, claro.
Vaia.
Sei que non queres levarte ben co inimigo,
pero envíoche a invitación
e podemos finxir que non nos coñecemos.
Si. Vale.
Ao mellor véxote alí?
Si. Ao mellor.
"Ao mellor."
Por iso beber whisky é unha forma de patriotismo.
Aquí está!
Agora Oakland é a nosa mellor sucursal da Costa Oeste.
Superácheste, amigo.
Agora hai que planear o seguinte.
Impórtache que estean?
Sei que todo o mundo pensa que as contratei para darme a razón.
Pero teñen funcións importantes. Encárganse de…
- As finanzas. - A xerencia.
E contrateinas eu.
En realidade contratounas Nigella, pero eu contrateina a ela.
- Empezamos á vez. - Boas incorporacións.
- Si. A ver, o próximo. - Si.
Claro, por suposto.
Alégrame moito que falemos disto.
- Si. - Pensei en empezar pouco a pouco.
Redistribuíndo os fondos podemos meternos no mercado dos eléctricos.
Con "o seguinte" referíame a novas sucursais no Medio Oeste.
- Quero dicir… - Señor,
tiñamos un trato, non? Démonos a man.
Si. Non, non, non, aínda o temos. É só que…
Deberiamos pospoñelo ata que conquistemos América do Norte.
- Creo que é o xusto, non? - Si. Mellora o noso balance.
- Por suposto. - Si.
- Xa vexo. - Alégrame que o vexas.
Porque é moi importante ter ao noso marchante feliz.
Eu…
Non podo continuar.
Xa non podo ser o marchante.
Ola.
Ei, ola.
Nada que che guste?
Sabes? Teño outras cousas en mente.
Xenial.
Vés?
Estás moi guapa.
- Gustaríame ter calquera destes. - Este é para casar.
- Este? - Si.
- Acabas pedirme casar contigo? - Ti cres?
Acabas de propoñermo?
- Non teño anel. - Non te coñezo tanto.
Dilo para ter unha cita?
Estaba de broma.
- Porque… - Era unha broma, claramente.
Mira este.
- Vale. Saes xenial. - Si?
Móveste á esquerda?
- Así? - Si, máis.
- Máis? - Máis.
Espera, creo que…
- Un pouco máis. Aparta. - Quedo aquí.
É precioso. Podo sacar unha foto con el?
- Si, claro. - Grazas.
Beau, pódesme sacar unha foto?
Tes bo ollo.
Está moi ben.
O modelo fíxoo moi ben.
O modelo non o fixo mal, pero hai que saber retratalo.
Si, claro.
Grazas por isto.
Foi un día moi divertido.
Si, verdade?
Si.
Queres ir comer algo?
Creo que debería marchar.
Claro.
Vai con coidado.
Intenta non botarme moito de menos, se podes.
Vale. Entendido.
Foi moito para o teu coche, Beau?
Sabes que, Charlie O'Malley?
Parece que te pasaches quentándome.
Por Deus. Podes desfrutar un pouco menos con isto?
Que lle fixeches a esta xoia?
Eu? Que lle fixen eu? Nada.
Só necesita arrefriar.
Queres que te leve?
O tipo do guindastre dixo que chegaría en dúas horas, así que…
Vale. Como queiras.
A ver, se te ofreces…
Que?
Nada.
Tiñas todo isto planeado?
Non son tan listo.
Pero fago moi ben a pasta á arrabbiata.
Encántame.
Non sabes a canción.
Esta é a miña canción. Vén o solo.
Estás tocando a harmónica?
Si, é unha harmónica.
É un acordeón. Sen dúbida, un acordeón.
Non é unha harmónica?
É un acordeón.
Pensei toda a vida
- que era unha harmónica. - Si?
Teño bo oído para a música e iso…
- Non pode ser. - Só digo que soa coma unha harmónica.
Aquí ten, señorita.
Póñote a traballar.
Xa, es moi mandón, non?
Sórprendeche que non só saiba de cambios de aceite?
Pois si.
Sorpréndeme que teñas tan bo gusto para os coches.
Vaia, vaia, Charlie O'Malley.
Iso foi un afago?
Creo que si.
As potas están aquí.
Que oportuno.
Estás ben?
Si.
A verdade é que estou…
Guapa?
Sexy?
Incrible?
Graxenta.
Estás tolo.
Non pasa nada por ter un pouco de graxa.
Onde está o baño?
Charlie, vai todo ben?
Merda.
Charlie.
Charlie, espera. Agarda. Agarda.
Canto tempo?
Canto tempo, Beau?
Vale.
Quería dicircho.
Pero…
Tiña medo.
Canto tempo levas enganándome?
Enganándote?
Non…
Soubeno dende a noite do restaurante.
Que debía dicirche?
- A verdade. - A verdade?
A verdade é que TouroNegro tiña a GatiñaEngraxada e…
Eu queríate a ti.
Dime que non o sentes.
Non.
Non te creo.
Ei, tranquilízate un pouco. Vale?
- Explícocho? - Non quero que mo expliques, Beau.
Nada disto foi real. Fun unha idiota.
Non es idiota. Isto é real.
Traballar en Miller Boys foi unha grande oportunidade.
Pensaba que me daría a vida que sempre quixen.
Pero se soubese que traballando aí danaría a alguén coma ti,
eu…
Alguén coma min?
Non…
Non. Non quería dicir iso.
- Alguén coma min? - Non penses iso.
Vale.
Non o entendes. Verdade, Beau?
Es exactamente como pensaba que serías.
Moi ben.
Merézoo.
Pero non só son ese tipo.
Si, cagueina.
Pero isto é real, Charlie.
Non…
Como podo volver confiar en ti?
Exacto.
Veña.
Charlie.
UN MES DESPOIS…
Si, estou ben.
Si, prométoo.
Es miña nai ou que? Estou ben.
Si.
Vou facer unha viaxe con Diane.
Non me contesta.
Nada de nada.
Estraño verte todos os días.
Eu tamén estraño verte todos os días.
Perdón por chegar tarde. Este traballo tenme ocupada.
- Vale. - Sen ofender, pero tenme ocupada.
Pero alégrame dicirvos que dende que estou eu non cobran de máis
nin son condescendentes coas mulleres.
Misión cumprida.
Alí eu son a mellor. Adóranme.
E…
Como…
Como está el?
Beau.
Marchou hai unhas semanas.
Veulle a conciencia corporativa de golpe.
Dixo que xa non quería ser o marchante.
Non cho dixen?
Culpa miña. Perdón.
Parece que non eras a única que buscaba un cambio.
Charlie?
Perdémola.
Que pensas?
Charlie?
Non importa. Non importa.
- Non importa. - Non importa.
- Di que non importa. - Non importa.
TouroNegro,
coñecido como Beau,
foi o teu maior confidente durante un tempo.
Falabades todos os días.
Non o botas de menos?
Xa, pero…
Podo facerche unha pregunta?
Que ten de malo que sexan a mesma persoa?
A ver, o que fixo estivo mal.
- Coincidimos. - Si.
- Foi raro e terrible. - Mentiu.
Pero ao mellor era que lle asustaba perderte.
E enténdoo.
Bótoo moito de menos.
Si?
Tía, e que vas facer?
Teño que marchar.
Vale. Si.
- Vaino buscar. - Por favor!
Así me gusta.
Que tal? Si, si, si! Conseguímolo.
Son Beau.
Estou de viaxe e non levei o teléfono,
non deixes unha mensaxe.
Por fin.
- Restaurante Gott's Roadside. - Grazas.
Vai por el!
Alguén sabe cambiar unha roda?
Tiven un problema co coche.
Non saberás ti?
Quen? Eu?
A min aconselláronme tratar os coches coma mulleres.
E ultimamente non se me deu moi ben.
Escoita, poida que non me creas,
pero sinto moito o que lle fixemos ao teu taller.
Deixei a empresa.
Estou indo pola miña conta.
Beau, estiven pensando moito…
Charlie, é igual.
Sinto non ser sincero contigo.
Vin aquí…
Vin aquí porque…
Non sei…
Quero darnos unha oportunidade.
A nós, de verdade.
Como podes volver confiar en min?
Creo que entendo por que mentiches.
Custábame moito confiar nos demais.
Pero contigo
por fin me sentía comprendida por outra persoa.
- Por certo, que fas aquí? - Non sei.
Estou cerrando un trato.
Mira isto.
Non!
Un Dodge Charger do 68? Atopaches un?
Si.
Custoume bastante.
Necesita moitas reparacións, pero…
Non sei,
estaba pensando que igual o podiamos reparar xuntos.
- Queres marchar de aquí? - Si.
A onde vas?
Por Deus!
Vamos.
Cólleas!
Estás lista?
Si.
Vale.
UN ANO DESPOIS
Oxalá todo fose máis fácil,
pero vendo como acabou todo,
non podo evitar sentir que alguén aí arriba coidaba de min.
AUTOMÓBIL RESURXENTE
Así que, grazas, papá, se me escoitas.
UÑAS PARA TI
Ás veces aínda me asusta o descoñecido,
pero cerro os ollos, collo aire
e deixo que o universo faga a súa maxia.
Podo dicir que, finalmente,
se isto non é unha vitoria, séntese como se o fose.
Creo que estarías orgulloso de min. Eu estouno.
A ver, aquí. Pódesme pasar…
- É isto o que buscabas? - Si.
Vaste ter que esforzar máis.
Subtítulos: Yolanda Casás Fuentes
Supervisora creativa: Abraham Díaz López ouno.