Pomocy!
TA DZIEWCZYNA
Tak się cieszę, że lecisz.
Będziesz musiała znosić moją rodzinę,
więc polecisz w klasie biznes.
Kup lot British Airways.
Nie.
Polecę zwykłą.
Za późno. Przelałem ci 800 na konto.
Daniel, nie trzeba było.
Dziękuję.
Zrób rezerwację i spakuj najmniejsze bikini. Kocham cię.
Ja ciebie też, pa.
Też chcę jechać na wakacje.
Mogę się zabrać?
Nawet ja nie jestem mile widziana.
- Wiem, że nie chcesz moich rad… - Co? Mam być sobą?
Boże, nie. Fatalny pomysł.
Po prostu leć tam i baw się dobrze.
Nie znoszę swoich ubrań.
Dokąd idziesz?
Na zakupy.
LOT BRITISH AIRWAYS Z LONDYNU PRZYLOT O 11.15
Przesuń się, żebym mogła usiąść.
WYLĄDOWAŁ
Kurde. Przepraszam.
KLAPA WYSTAWY LAURY SANDERSON
Ta.
Ta jest najlepsza.
Tak?
Oby był jej wart.
Jest.
Jest wspaniały.
Pa.
Cherry.
Przepraszam.
Cześć.
Wyglądasz jak gwiazda kina.
Nie przesadzaj.
Zabierzmy cię, zanim zjawią się paparazzi.
Denerwujesz się?
Robię po gaciach.
Niepotrzebnie, będzie dobrze. Zabawimy się.
Wiem, dziękuję.
Ale się cieszę! Nie mogę się doczekać, żeby ci wszystko pokazać.
Będziemy chodzić na plażę, spacerować po starym mieście.
Jest też ogromny wąwóz, idealny do wspinaczki.
Nie?
Możemy też… zrobić sobie wycieczkę po wine barach?
Tak. Si.
Mamy też świetnego kucharza w domu,
gotuje niesamowite potrawy.
Cholera jasna.
Naprawdę podobała mi się wystawa.
Była genialna.
Wychodzi na to, że tylko tobie.
Nie wiem, czy czytałaś opinie, ale…
Nie.
Ludzie nie do końca zrozumieli dzieła.
Tak mi przykro. To dziwne.
Bywa.
Twoja galeria jest wspaniała.
Wszyscy ją znają. Planujesz jakąś nową wystawę?
Trochę na to zaczekamy.
Bez pośpiechu, prawda?
Cieszę się, że tu jesteś.
Będę mogła cię lepiej poznać.
Cherry.
Pokażę ci coś.
Dziękuję ci za to.
Nie pozostawiłeś mi wyboru.
To był klasztor.
A może wieża wartownicza? Nie wiem.
Jesteście. Co tak długo?
Znasz mamę. Musiała kupić parę rzeczy.
Daniel!
- Cześć, Cherry. - Cześć.
Dobrze, że jesteś.
Gdzie jest Carlota?
Gdzie moja mimoza?
Tutaj!
Oto jest.
Nie ma za co.
No chodź.
Cześć.
Nie mówiłeś, że tu będą.
Myślałem, że mówiłem.
Przyjeżdżają co roku.
Cherry! Kochana.
Musiałaś lecieć tym samym samolotem, co Brigitte i ja.
Niemożliwe.
Tak.
Biznes klasą?
Dziwne, że się nie widziałyśmy.
Ten sam pokój.
Wciąż śpicie w jednym pokoju?
Dziwnie.
Nie mam wyboru.
Nie umie być sama.
Nie lubię spać sama.
Dlatego miałam tylu przeciętnych facetów.
Pamiętacie, jak Brigitte skradała się korytarzem
do pokoju Daniela?
Myślała, że nikt nie zauważy.
Wybacz. Trafił ci się odgrzewany kotlet.
Nie mieliśmy wtedy wielu opcji, więc…
Miałeś szczęście. Potem było już tylko gorzej.
No dobrze.
Kto zagra w tenisa?
Super, chodźmy.
Zaczyna się.
Zapomniałam gumki do włosów. Dogonię cię.
Nie, wcisnę ci je tutaj i…
- Daj spokój. Idź. - No co?
Przepraszam, zgubiłam się.
Którędy na kort tenisowy?
Muszę rozciągnąć uda.
O Boże.
Zrobisz sobie krzywdę.
Od kiedy masz włosy na klacie?
- Nie miałeś ich wcześniej. - Jak to?
- Jestem pewna. - Mogę spytać o to samo.
No chodź.
No dobra, Cherry.
My przeciwko mamie i Brigitte.
Daj mi fory. Grałam tylko kilka razy.
Dasz radę.
Czy tenis nie był obowiązkowy w św. Florianie?
Dajesz, Brig.
Jestem gotowa.
Obowiązkowy?
- Jestem pewna. - Tak?
Rozgrzewka?
Prawie.
Brig.
Cholera.
Prawie ci się udało.
Stań bliżej. Będzie ci łatwiej.
Nie da się tego oglądać.
- Zagrajmy na punkty. - Tak.
Moja.
Ty fiucie.
Dostanie ci się.
Czekam na ciebie.
Dawaj, maleńka.
Prawdziwa strzała z ciebie, Brigitte.
Dlatego mam ją w drużynie.
Przestaniesz się podlizywać?
Na miejsce, mamo.
Nieźle.
Gracias, Carlota.
O mój Boże. Brigitte, nic ci nie jest?
- Kochanie! - Tak mi przykro.
Nie wyglądało na wypadek.
W ogóle.
Złap oddech.
Nie ufam jej.
Mam nosa w tych sprawach.
Nic ci nie jest?
W porządku.
Przepraszam, kiepski strzał.
Przestań. Nic jej nie jest.
To był wypadek.
Oczywiście.
Nic jej nie będzie, straciła oddech.
Co z tobą?
Dlaczego nie powiedziałeś mi o was?
Nie wiem.
Nie pytałaś.
Nie rozmawialiśmy o tym.
Daniel, daj spokój.
To było żenujące, dowiedzieć się przy wszystkich.
Przepraszam, nie pomyślałem.
To było dawno temu.
Jest dla mnie jak siostra.
To popieprzone.
Poza tym wkurzałeś mnie na korcie.
Wiem.
Przepraszam.
Czasem pochłania mnie… rywalizacja.
To było okropne.
Tak?
A może twój brak koordynacji był okropny?
Nie, przestań!
Nie w sutka.
Możemy się stąd wyrwać?
Zależy.
Jeździsz na rowerze?
Jasne, że jeżdżę, głupku.
Przepraszam.
Myślałem, że może coś ci dolega.
Skoczę po jakieś piwo.
Znów zostajesz w tyle.
Daruj sobie.
Dobra, jesteśmy.
Przepraszam za wcześniej.
Martwię się, że nie jestem…
Jaka?
Że nie pasuję.
Że nie jestem dość dobra,
nie umiem jeździć konno, grać w tenisa, nie zjeżdżam na nartach…
Co za różnica?
Kocham cię za to, jaka jesteś.
Nie musisz nikogo udawać.
Nie chcę mieć przed tobą tajemnic, więc…
Przygotowałem listę moich wcześniejszych…
podbojów?
Możemy je omówić albo zostawić to w spokoju.
Nie, to jest super.
Najpierw ty, potem ja.
Świetnie.
Brigitte była twoją pierwszą?
Cholera, twoje dziewictwo.
Następna to „Fenella”?
- Fenella? - Wal się.
Kim jest pani Thomas?
Uczyła mnie grać na klarnecie.
Grałeś na klarnecie?
To nie jest najciekawsza część historii.
O mój Boże.
Jak masz się śmiać, to zabieram tę listę.
- Nie, proszę. Będę grzeczna. - Nie.
MAMA – gdzie jesteś, skarbie? Pamiętaj, kolacja o 20.
WYŁĄCZ
Powinniśmy wracać.
Będą się o nas martwić.
Jeszcze chwilę.
Jest tak miło.
Przestań się popisywać.
Patrz na to.
Ty idioto.
To niegrzeczne.
Jesteście.
Gdzie się podziewaliście?
Wydzwaniałam godzinami. Martwiliśmy się.
Przepraszam, telefon mi padł.
Byliśmy nad wodospadem i straciliśmy poczucie czasu.
O co chodzi? Dlaczego to…
Mówiłam ci, że wpadnie Alphonse.
Przygotował twoje ulubione dania.
Wszystko przegapiliście.
Cholera, zupełnie zapomniałem, że to dzisiaj.
To bardzo niegrzeczne z waszej strony.
Przepraszam.
To moja wina.
Brigitte.
Jak się czujesz?
- Bardzo cię przepraszam. - Nic mi nie jest.
Boże, Daniel! Pokaż to. Co ci się stało?
Przewróciłem się, nic mi nie jest.
- Daniel… - Mamo!
Wszystko w porządku.
Może wdać się infekcja.
Masaż stóp?
Co za to dostanę?
Podziękowania?
Nie, dzięki.
- Bzykanko? - Nie, dzięki.
Trzy paluszki?
Proszę!
Niech będzie.
Ostrożnie.
Przepraszam.
Wczorajsze kuku?
Mama nie wycałowała dobrze?
Wal się.
Przyznaj.
To było nieco…
dziwne.
Nie powiedziałbym.
Martwi się o innych.
Większość uznałaby to za dobrą cechę.
Pójdę pobiegać.
Daniel.
Cześć.
Wejdź.
Piękny pokój.
Ja go nienawidzę. Pozbyłbym się wszystkiego.
Daniel nigdy o niej nie mówi.
Ciężko opłakiwać kogoś, kogo się nie znało.
Ale to dobrze.
Wystarczająco tu cierpienia.
Zawsze wydajesz się trzymać.
Jak się masz naprawdę?
Dawno nikt mnie o to nie pytał.
Jako mężczyzna…
To dziwne, ale czuję się, jakby…
Jakby twój ból był mniejszy od bólu matki?
Tak.
Dobrze powiedziane.
Musi być ci ciężko.
Jest do ciebie podobna.
Zawsze tak myślałem.
Chodź, zjemy śniadanie.
Tak sobie myślałem, Cherry…
Chcę cię skontaktować z moim wspólnikiem, Maxem.
To gruba ryba.
Chce wejść w tanie mieszkalnictwo
i pomyślałem sobie, że przydałby mu się ktoś taki jak ty.
Mam jego wizytówkę.
- Żartujesz? - Zadzwoń.
To miłe, dziękuję.
Nie żartuj. Należysz do rodziny.
Nigdy nie widziałem Daniela tak szczęśliwego.
Czemu drzwi do pokoju Rose są otwarte?
Byliśmy tam z Cherry.
Nie lubię, gdy ktoś tam wchodzi.
Ja chyba mogę.
Gdzie jest Daniel?
Nie wiem.
Poszedł pobiegać.
Powiesz mu, że chcę z nim porozmawiać, jak wróci?
Tak.
Szlag.
Daniel?
Gdzie jesteś?
W pokoju.
Wyjdź na balkon.
Ja pierdolę, jesteś taka seksowna.
Zejdź tutaj.
Nie.
Ty chodź tutaj.
Jezu!
Mamo! Co ty wyprawiasz?
- Co ty wyprawiasz? - Przepraszam.
Kurwa!
- Przepraszam. - Okropność.
Dziękuję ci, ty zepsuta syreno.
Zamiećmy to wspomnienie pod dywan.
Jesteś mokra.
Możemy spędzić ten poranek sami?
Wybieramy się na jacht.
Na jacht?
Przepraszam, że zaciągam cię na jakiś okropny jacht.
Jak ty to zniesiesz?
Wszystko gra?
Tak, tylko…
Musicie spędzać cały czas razem?
Nie mogą dać ci przestrzeni?
Masz 27 lat i jesteś z dziewczyną.
Nie, ty jesteś na wakacjach z moją rodziną.
Musimy się dostosować.
Ale jachty są fajne, zaufaj mi.
Wezmę prysznic.
Posmarujesz mi plecy, Daniel?
To jest życie, co?
Howard, dlaczego nie masz takiego jachtu?
Bo cały rok wydajesz pieniądze.
Są też szkodliwe dla środowiska.
Od kiedy interesuje cię środowisko?
Znalazłaś bransoletkę?
Tak, myślałam, że zgubiłam ją w Londynie.
Ale musiałam zostawić ją tutaj.
Mam butelkę wielokrotnego użytku, która by się z tym nie zgodziła.
Popatrzę na horyzont.
Dziękuję.
- Wiosła? - Tak.
Przygotuję deski.
Dobra.
Cudna pogoda, czyż nie, skarbie?
Pięknie.
- Zawsze oszukujesz! - Nie.
Przestań!
Przestań mnie przewracać!
- Choroba morska? - Na to wychodzi.
Nieczęsto bywam na łodziach.
Przynieść ci coś?
Cherry, idziesz?
Nie, dziękuję.
- Ładnie razem wyglądają. - Tak.
Szkoda, że im nie wyszło.
- Czyż nie? - Ale chyba jest jeszcze nadzieja.
Czy to Hunza G? Jest nowy?
Tak, ale mam go już jakiś czas.
Są strasznie drogie.
- Chodź! - Pościgamy się.
Musisz być w dobrej formie, żeby na tym pływać.
To trudniejsze, niż się wydaje.
Nic ci nie jest, kochana?
Mam chorobę morską, ale dam radę.
Wyglądasz fatalnie.
Chodź na górę i posiedź z nami.
Nie, w porządku.
Kto ostatni, ten stawia sangrię.
Daniel, czekaj.
Masz portfel w tym bikini?
Pieprzony kutas.
- Pieprzona oszustka. - O mój Boże. Stul dziób.
Pomocy!
Co on tam ma?
Powinien tu być.
Tato.
Chodź.
No, dalej.
Zostaw to. Zaangażuj się. Baw się.
Zatańcz z tą piękną kobietą!
Uśmiech.
Dobra, jadę po Cherry.
Widzimy się później.
Będziesz grzeczna, prawda?
Jeszcze nie wiem.
Laura.
Nie wiem, Howard.
Uderzyła kogoś.
Ja nigdy tego nie zrobiłam, a ty?
Zrobiła to jak gdyby nigdy nic.
Może na to zasłużył.
Nie znamy sytuacji,
dajmy jej kredyt zaufania.
Daniel czekał na te wakacje.
Sprawmy, żeby było przyjemnie.
Dobra.
Pewnie się denerwuje.
Cholera.
Kolejna zła recenzja.
Nie czytaj tego.
Wiedziałam, że Riven nie będzie dobry.
Nie zaufałam intuicji.
Ktoś coś kupił?
Nie wiem. Nie sprawdzałam.
Powinnaś zobaczyć.
Albo wiesz co? Zapomnij o tym.
To tylko potknięcie. Następna będzie lepsza.
Zrelaksuj się i baw się dobrze.
Jak się mają sprawy?
Wyglądacie na szczęśliwą rodzinkę.
Kiedy przyleciała?
Dziś rano.
Daniel kupił jej klasę biznes.
Dziś rano?
Tak.
Co?
Tylko jeden lot miał dzisiaj klasę biznes
i leciałyśmy nim ja i Brigitte.
- Jesteś pewna? - Tak.
I nie było jej tam. Zobaczyłybyśmy ją.
Co?
Myślisz, że zgarnęła pieniądze,
które Daniel jej wysłał?
Mam trochę poszperać?
- Tak. - OK.
- Możesz? - Tak.
Howard nakazał mi jasno,
żebym ją dobrze traktowała.
Zobaczmy, czy uda nam się ją przycisnąć.
Tylko dyskretnie.
Dyskrecja to moje drugie imię.
Cherry! Kochana.
Musiałaś lecieć tym samym samolotem, co Brigitte i ja.
Tak?
Dziwne. I nie widziałyśmy się?
Mam chorobę lokomocyjną.
Zakładam opaskę na oczy i włączam muzykę.
Dobra. Dopadnę cię.
Pokaż, na co cię stać.
Daję ci fory. Chcę wyrównać szanse.
Nic ci nie jest?
W porządku?
Oddychaj, kochanie.
Alphonse już jest.
- Uspokój się. - Kochany.
Dobrze znów cię widzieć.
- Wezmę to, Alphonse. - Miło cię widzieć.
Pomogę ci.
Daniel bardzo się cieszy.
Mam nadzieję, że pamiętasz o crema catalana,
to jego ulubione deser.
Laura, za kogo ty mnie masz?
Nie zapominam takich rzeczy.
Równo o 20.00, nie chcę, by było zimne.
Nigdy.
Nie ma mowy.
Nie mówiłam, że jesteś adoptowana?
Przestań.
Myślałam, że tak.
Jesteście.
Cholera. Przepraszam, mamo.
Zapomniałem, że to dzisiaj.
Moje ulubione.
Mój Boże.
Ty krwawisz. Co się stało?
Przewróciłem się, nic mi nie jest.
Przestań, Lauro. To tylko zadrapanie.
Daj spokój.
To przyszły chirurg urazowy.
Usiądź, Cherry.
Pyszne.
PRÓBKA
Laura sprawia, że czujesz, że tylko ona jest w żałobie?
Myślę, że tak.
Przykro mi, to niesprawiedliwe.
Musi być ci ciężko.
Jezu! Mamo!
Co ty wyprawiasz?
Mamo! Co robisz?
Przepraszam!
Cholera.
Kurwa.
No chodź.
Pomocy!
O mój Boże.
Nic ci nie jest?
Nie mów nikomu, że nie umiem pływać.
Tak mi głupio.
Nie powiem.
Pewnie chcesz już wrócić na ląd.
Tak, bardzo.
Dziękuję, że się mną zajęłaś.
Oczywiście.
I przepraszam za Daniela. Nie tak go wychowałam.
Chodźmy napić się wina.
Tak.
Muszę ci coś powiedzieć.
Nie leciałam BA.
Kupiłam tańszy lot, a resztę wydałam na ubrania,
bo stresowałam się, że tu nie pasuję.
Posłuchaj.
Zawrzyjmy układ.
Koniec z kłamstwami.
Dobrze.
Tak.
Źle zaczęłyśmy.
I tak, wiem, że bywam nadopiekuńcza.
Czasem.
Ale to dlatego, że bardzo go kocham.
Wiem.
Ja też.
Dzień dobry.
Ma pan królika?
Tak, wybornego.
Poproszę dwa.
Te pasują?
Mogę powąchać?
Oczywiście.
Zepsuty.
Nie, mięso jest dojrzałe, ale nie zepsute.
Wiem, jak pachnie „dojrzałe”.
Pokaż mi wnętrze.
Jest sine jak stary bekon.
Daj innego.
To niesamowite. Skąd wiesz takie rzeczy?
Mama jest rzeźnikiem.
I mówisz po hiszpańsku.
Spędziłam kilka wakacji na Kanarach,
sprzedając mieszkania, trochę podłapałam.
Więc rozumiałaś…
Jak zjechałyście mnie z Carlotą?
- Przepraszam cię, Cherry. - W porządku.
Nie zrobiłabym nic takiego celowo.
Więcej nie tknę rakiety tenisowej.
Stanowię zagrożenie.
Spójrz.
Jest piękna.
- Słodka, prawda? - Tak.
Przymierz.
Laura!
Pięknie wyglądasz.
Musisz ja wziąć. Ja płacę.
- Laura. - Nalegam.
To bardzo hojne.
Mają moje perfumy.
Daniel je uwielbia.
Wezmę też to.
525 euro.
- Dziękuję. - Cieszę się.
Zawsze chciałam mieć córkę i kupować jej rzeczy.
Wszystko wygląda tak samo.
- Lody? - Tak.
Pistacjowe.
Zdrowie.
Mogę cię o coś spytać?
Kim był ten mężczyzna, którego uderzyłaś przed biurem?
Widziałaś to?
To były mojej koleżanki.
Nachodzi ją.
Nie powinnam była go bić.
Nigdy tego nie robię. Nie jestem agresywną osobą.
Jeszcze trochę.
Tak?
Tu jesteście.
Przyniosłem posiłki.
Wszystko dobrze?
Nie wierzę, że tak ją zostawiłeś.
Cholera.
Cherry, przepraszam.
Poważnie.
Wkręcasz się w rywalizację.
A potem jesteś egoistą i nie myślisz o innych.
Zgadzam się.
Jest twoim gościem.
Nie powinna czuć się pomijana.
Masz rację. Jestem dupkiem.
Postaram się poprawić.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Dobra, możesz już iść.
Miłej zabawy.
Naprawdę się kochacie, prawda?
To uczucie.
Dawno czegoś takiego nie czułam.
Od poznania Howarda?
Był ktoś inny.
Tak.
Co to za facet?
Kobieta.
Zaskoczona?
Tak.
Wyglądasz na hetero.
To było na studiach.
Po śmierci Rose.
Mieliśmy problemy z Howardem, a ona mnie rozumiała.
Mogłam przy niej być sobą.
Chciałam spędzić z Lilith resztę życia.
Ale zaszłam w ciążę i na tym się skończyło.
Wybrałam rodzinę.
Nie powinnam nawet o niej mówić.
Howard wciąż jest przewrażliwiony.
A nie zna nawet połowy tej historii.
Spokojnie.
Nie zdradzę twojego sekretu.
A ja myślałam, że wyrzuciłaś mi kota przez okno.
No co ty?
Kocham cię.
Dzień dobry.
- Cześć. - Dzień dobry.
Jak tam?
Świetnie się wczoraj bawiłam.
Ja też.
Cześć, pijaczynko.
Nie mów tak do mamy.
Jakie macie na dzisiaj plany?
Zarezerwowałem degustację wina w lokalnej winnicy.
Nie piję żadnego wina dzisiaj.
Jeśli chcecie zostać z Cherry, macie dom dla siebie.
Byłoby świetnie. Jesteś pewna?
Jasne.
- Reszta rusza za 20 minut. - Jestem gotowy.
Ubierz się, jedziemy na degustację.
Nie chcę.
Zepnij dupę.
- Niedługo wrócę. - Zrobię lunch.
Chodź.
O mój Boże.
Brigitte, strzel sobie klina.
Nie dam rady nic teraz wypić.
Zacznij od czerwonego, potem białe.
Od czerwonego? Jest mocne.
Poczujesz się lepiej, kochana.
Co za widok.
Spójrz tylko.
Olśniewająco.
Brigitte, spójrz tylko.
- O Boże. - Co?
Dasz wiarę? Spójrz.
To ślub Nicholasa i Millie.
Co oglądacie?
Ktoś zrobił niesmaczny żart na weselu Millie.
Państwo młodzi, Nicholas i Millie Hale.
Mówią, że to była pana młodego.
Co za wariatka.
JACK Wszędzie były zwierzęce flaki
BETH Była partnerka zrujnowała mu wesele
Więc umiesz pływać.
To twój były, prawda?
To jego uderzyłaś.
Prawda?
Powiem wszystko Danielowi.
Wszystko.
Myślałam, że dotrzymujemy obietnic.
Czy to groźba?
Trzymaj się z dala od mojego syna.
Moje dwie ukochane damy.
Wróciłaś po coś?
Czy tęsknisz za Cherry?
WEDŁUG POWIEŚCI MICHELLE FRANCES
Napisy: Aneta Adamczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski e.