Zatrzymaj się!
Stary, ale odjazd!
Zginiemy!
Mamusiu!
24 GODZINY WCZEŚNIEJ
Podaj piłkę!
Dobra, chodźcie tu.
- Bliżej, bliżej. - Luz! Idziemy.
Została nam minuta. Nie ma czasu.
- Lucas, gdzie jesteś? - Tutaj, tato.
Do boju, Lucas!
- Chodź, jesteś w drużynie. - Jest do bani.
Nikt go nie krył w drugiej kwarcie. Mnie oblegają.
- Coś ci powiem. - Grałeś w ogóle w lacrosse?
- Mów co i jak, frajerze. - Dobra.
Podasz piłkę Lucasowi.
- Naćpał się pan? - Taki jest plan.
Lucas, strzelaj, wygramy.
- Co wy na to? - Przerżniemy.
Nieważne. Wygrajmy to drużynowo.
- Bzdura. - Jesteśmy bohaterami.
Tato, jesteś pewien?
Wszyscy się na mnie wkurzą, jak nawalę.
- Może usiądę na ławce. - Na ławce?
Jesteś gotów na chwilę chwały.
Gdy oglądamy filmy sportowe,
wszystko sprowadza się do ostatnich sekund,
a wtedy w zwolnionym tempie
pojawia się bohater.
Wszystko zwalnia,
strzelasz i jest zwycięstwo,
zawodnicy unoszą cię na barkach
i publika szaleje. Dziewczyny wiwatują: Lucas!
- Tak się wygrywa. - Do dzieła.
Zróbmy to.
- Kocham cię, tato. - OK.
W sporcie nie mów… To się wie.
Się wie.
Lucas!
Boże, proszę.
Boże, błagam.
- Tak jest! - O Boże!
Idziesz!
Pełne skupienie!
Śmiało, dajesz!
Co on robi?
- Czemu idzie w zwolnionym tempie? - Chyba mu kazałem.
Nie miał prawa!
- No nie! - Jesteś do bani!
Nic mu nie jest.
Nie mogę oddychać.
Powalił go. Szybko dojdzie do siebie.
Pomocy.
Może lacrosse to nie jego bajka?
Może nie jest typem sportowca.
Sport jest ważny. Tylko na tym się znam.
Tym się zajmowałem. Mnie i ojca połączył sport.
Wiem, że niełatwo być ojczymem.
Miło, że się starasz nawiązać więź.
Bo tak jest.
Ty i Lucas się dogadacie, ale musicie dać sobie czas.
Nic na siłę.
- Chodź tu. Kocham cię. - Ja ciebie też.
- Jeszcze ich pokonamy, brachu. - Odpuść sobie „brachu", ziom.
Tylko nie „ziom”.
- Co za kutas. - Sam jesteś…
Przestańcie.
- W porządku? - Tak, tylko…
Ile jeszcze Lucas będzie sikać?
Idź. Nie lubi sikać przy innych.
Jasne.
O w mordę, to Fiutas. Co tam?
Przepraszam, jeśli was czymś wkurzyłem.
Chcę, żeby między nami było spoko.
- Szlag. - Nie ruszaj go!
Tatuś przylazł.
Chodźmy, Lucas.
Coś wam powiem.
Ruszcie go jeszcze raz, a sam skopię wam tyłki.
Każdemu. Kapujecie?
Idziemy.
Wiecie, w co się prawie wpakowaliście?
Macie pojęcie, co by się tu działo? Anihilacja.
No co? Wystartujesz? Dasz radę?
Wystartuję. A pan? Dawaj pan.
Ile masz lat? I skąd się urwałeś?
- Dawaj pan. - Nie mówię, że chcę.
Tylko że mógłbym.
Skończ pieprzyć i dajesz, stary. Wal.
Ciszej. Głos się niesie.
- Chciałeś skopać nam tyłki. - Jeszcze nie jadłem.
Mamy rezerwację w knajpie.
Robią tam ten taki dymiący wulkan z cebulą.
Chodźmy, Lucas.
Następnym razem lepiej uważaj.
- Jak on ma na imię? - Kurt.
Kurt, pieprzony Kurt.
Wiesz, jak by to się potoczyło?
- Tak. - Skopałbym im tyłki.
- Zdecydowanie. - Tak.
Wracam i to zrobię.
- Pewnie już go tam nie ma. - Nie, w porządku.
Zakończę tę sprawę, to jakiś kosmos.
Nie, spokojnie, tato. Przyzwyczaiłem się.
Jak to?
Nie możesz.
Często cię zaczepiają?
Codziennie.
Nie ma jak przed tym uciec. Wiedziałaś, że jest tak źle?
Nie. Co robimy?
Nic, bo się tym zająłem. Finito.
Zdusiłem to w zarodku.
Powiadomimy szkołę i dyrektora.
Nie możesz tego zrobić. Zostanie kapusiem.
Widziałaś Infiltrację, wykończą go.
Jesteś jego ojcem.
Ojciec musi się tym zająć.
Masz rację.
Posłuchaj.
Nie pozwolę, by stało mu się coś złego.
- OK. - Wracam do pracy.
Jak wrócę, zajmiemy się tym.
Koniec z tyranami.
- Jazda! - Dowal mu! Tak!
Bierz go.
- Bierz go, suko. - Stawiam pięć kafli.
Przepraszam, chciał mnie pan widzieć.
Wejdź, kolego.
- Dorwij ją! - Usiądź.
- Śmiało! - Dasz radę. Uwierz w siebie!
Tak!
- Dawaj szmal! - Tak!
Słuchaj, ta sprawa z Pfizerem.
Pokombinuj z liczbami.
Liczby to liczby.
- Nie krzycz. - Nie krzyczałem.
A tak zabrzmiało.
Liczby są za dokładne, podejdź do nich kreatywnie.
- Jak tak zrobię… - Wyluzuj.
Podejście kreatywne
to po prostu…
- Prosi mnie pan o oszustwo. - Co?
Tata się wkurzy, jak zobaczy te liczby.
- Nie daj tacie się wściec. - Nie wolno ci.
Nie jest moim tatą.
Co?
- Jak śmiesz? - Zamknij japę!
Mam pytanie. Jak myślisz, jak idzie to spotkanie?
- Myślałem, że… - To nie było pytanie.
Ale odpowiem.
Zwalniam cię!
A tata zawsze cię nienawidził!
I tyłeczek.
Nazwali cię marnym frajerem?
- Często to robią? - To bez znaczenia.
Nieważne, musiałem postawić granicę.
Ale są pewne standardy.
Jestem ulepiony z lepszej gliny,
jeśli rozumiesz. Bo jak nie, to…
Rozumiesz mnie?
No, masz rację.
Co?
Ale z ciebie twardziel.
Nie jesteś marnym frajerem.
Przyoszczędzimy tu i tam, dopóki nie znajdziesz innej pracy.
Może zrezygnujemy z jego lekcji tańca?
- Płacimy za nie? - I to sporo.
Nadal mogę wrócić do swojej starej firmy.
Chciałaś być z Lucasem.
Tak, ale potrzebujemy pieniędzy.
Może wymienimy się obowiązkami
i ty pobędziesz w domu.
Mam z nim zostać cały dzień?
Tymczasowo. Dobrze by wam to zrobiło.
Spędzisz z nim czas sam na sam. Zbliżycie się.
Było dobrze?
Bardzo dobrze, skarbie.
Aż brak słów.
Uwielbiam wakacje!
Hejka.
Nie powinieneś być w szkole?
- Nie, nauczyciele się szkolą. - Czyli?
Uczą się nowych metod nauczania.
I nie macie szkoły? Nie robią tego w dni wolne?
Nie wiem, ale to dla nas dobre.
Co będziemy dziś robić?
„My”?
Puzzle. No proszę!
Mają 25 000 elementów.
To robota na tydzień… albo i miesiąc.
W sumie zgłodniałem.
Mam ci coś ugotować?
- Tak. - Co by zrobiła mama?
No to do dzieła.
Próbowałeś okresowo pościć?
- Okienko godzinowe? - Tak.
To dobre na jelita.
Zróbmy to razem. Co ty na to?
OK… ale jestem bardzo głodny.
- W porządku. - Sorki.
Czasami mama robi mi kanapki
z bułeczkami King's Hawaiian.
Są fajne.
- Racja. Lubię je. - Właśnie.
- Wiesz, co z tym zrobić. Ekstra. - Chyba tak.
- To super. - Świetnie.
Chcesz je zrobić ze mną?
Dasz radę.
Chcesz porzucać piłką?
- Poboksować? - Nie.
Może to!
Albo sam powydziwiaj. Też OK.
Wisisz mi 50 dolców. Mówię serio.
Dam ci 50 dolców, wyluzuj.
Sama wyluzuj. Wyskakuj z kasy.
Gość wygląda jak mój sponsor AA.
Jak mój śmieciarz.
- A ty to kto? - Brian.
Lubisz imprezy?
Ja?
Kiedyś lubiłem, na studiach.
Leslie. To Ivy, Jess i Marla.
- Mafia Mamusiek. - Hej.
- Co tam? - Miło poznać.
- Mamuśkowa Mafia. - Ja tam parkuję.
To twoje? Wszystkie szare hondy odyssey?
- Są wasze? - Tak.
Najbezpieczniejszy SUV, rzadko go kradną.
- Masz z tym problem? - Nie, nie wiedziałem.
Wydało mi się to dziwne, ale teraz kumam,
że macie takie same auta w tym samym kolorze.
- Fajnie. - Przekąskę?
Dziękuję bardzo.
To dla dzieci.
- No wiem. - Oddawaj.
Oddawaj. Masz już dość przekąsek.
Chcesz dołączyć do mafii?
- Ja? Do was? - Tak.
Nic o was nie wiem.
Luz. W tygodniu o 10 jesteśmy tu z dziećmi, a one świrują.
O 12 spadamy do Chili's, żeby zjeść lunch i się nawalić.
Ale głównie po to, żeby się nawalić.
O tak.
Chcesz wina?
Nie piję za dnia.
Chcesz koks? Ivy ma speeda.
Nie teraz, bo pilnuję…
syna.
- Ta kurteczka ci nie leży. - Chcesz dołączyć?
- Co? - Możesz nawet w tych ciuchach.
Nie od razu. To jest Lucas.
Mój syn to włóczykij,
żona kupiła mu nadajnik GPS.
Żona wybrała ci kurtkę?
Możliwe, zobaczymy się później.
- Nieprawda. - Oby nie.
Lucas, podkręćmy piłkę. Kumasz?
- OK. - Połóż rękę
w tylnej części piłki.
Łap. Mocno chwyć.
- Podnieś ją. - Kocham cię, tato.
Spróbuj ją złapać. Tak będzie zabawniej.
- Nie tak. - Sorki.
- OK. - Sorki.
- Mój błąd. - Ale beznadzieja.
- Przyłóż się bardziej. - Tak dobrze?
Nie przyłożyłeś się wcale.
Podkręćmy trochę tempo.
Widzisz? Spróbuj ją złapać. O to w tym chodzi.
- Na pierś. - Dam ci drobną radę?
- Palce ustawiasz tak. - Wiem.
Z takimi małymi łapkami bywa trudno.
Trzeba tak ustawić palce.
Trochę.
- Zagramy? - Nie.
- Dwóch na dwóch? - Nie.
CJ, osłaniaj jego dzieciaka. Podaj piłkę.
- CJ, pilnuj go. - Lucas nawet nie chce grać.
- Tylko ćwiczyliśmy. - Zaczynamy?
- Nawet nie znam zasad. - Szybciej.
- Boże. Gotów? - Boże.
Patrz. Już się kumplują.
I tyłeczek. Dalej.
Zejdź ze mnie, proszę.
Ojcostwo, co?
Wstawaj.
OK.
Twój dzieciak łapie robala z moim.
To powinno ich zająć.
Myliłem się.
CJ, puść go!
Nie! Wyrzuć go!
Gościu zawsze wkłada coś do ust. Twój dzieciak miał taki okres?
Może, gdy miał rok.
U nas to trwa dłużej.
Jeff.
Brian.
Wyśmienicie.
- Mówią ci Bri-Bri? - Nie.
Bri-Bri to zajebiste imię.
Kiedyś w wojsku był Bri-Bri.
Użył odciętej ręki taliba, by rozbroić bombę w kanałach.
Tęsknię za nim.
Zginął podczas akcji?
Nie. Zmiażdżył go van, wyjeżdżający z Chipotle.
- Może być jedno Bri? - Pewnie.
OK, Bri.
Bri.
OK. Lucas, idziemy.
- Już? Dopiero przyjechaliśmy. - Wiem,
ale twoja mama chciała, żebyśmy wrócili na kolację.
Ale jest 10 rano.
CJ zaprosił mnie do siebie. Dopiero się wprowadził.
Ma w ogródku drzewo podobne do Marka Ruffalo.
Niezwykłe. Dlatego wynajęliśmy to miejsce.
Możemy pojechać do ich domu? CJ jest spoko.
Mówi, że mam superbluzę.
- Zajefajna bluza. - Proszę.
Dobra, czemu nie?
WYBRYK
- Tak jest, stary. W drogę. - Jasne.
Jadą do nas, brachu. Piątka.
Nie kuma tych piątek.
Chcesz się bić?
Kurde.
Poddaj się.
Przestań. CJ, puść!
Odpuść!
Przestań!
Mały jest bardzo silny.
Idźcie, a ja go przyduszę.
- Dobrze. - Idziemy.
- Chodź. - Odpływaj!
- Cieszę się, że tu jestem. - Nie przyzwyczajaj się.
Na wszelki wypadek wysłałem twojej mamie adres.
Na wypadek czego?
Gdyby typ nas zamordował.
- Wejdźcie. - Cześć, CJ.
- OK. - Nie puszczaj.
- Dobrze. - O to chodzi.
Już wystarczy.
- Tęskniłem. - Miło cię widzieć.
Jeszcze się rozpakowuję, ale trochę posprzątałem.
Jestem wykończony.
CJ ledwo śpi. Ze dwie godziny na dobę.
To nie może być zdrowe.
Wporzo. Jak to się mówi?
„Dzieci są jak konie?”
Nikt tak nie mówi.
Był pan w wojsku?
Byłem.
To Bri-Bri z pułkownikiem Kurtzem
z Oddziału Operacyjnego Sił Specjalnych. Delta Force.
- Delta Force? - Raz widziałem,
jak dwóm gościom odstrzelono łby.
Koleś wykrwawił mi się na rękach. Patrzyłem, jak umiera.
Odjazd, co?
Co nie?
Jezu.
Ach, te historie. Pewnie masz ich więcej,
ale jak je zdradzisz, będziesz musiał mnie zabić.
- Będę musiał cię zabić. - Spokojnie!
Kurna. Boże, przepraszam. Trochę tam zostało.
Boże, to dozownik ketchupu.
Do kompletu pistolet na musztardę. Fajne, co?
Pójdę po ręcznik.
Tato. Jeff jest superfajny i silny.
Zobacz, jaki jest duży.
Tak, jest duży, ale…
to geny. Miał bardzo dużego ojca, a matka była amerykańskim…
bizonem.
Poza tym, gdy jesteś duży, nie żyjesz długo.
Dobra, nieważne.
Wracamy na dwór? Pokażę ci więcej ruchów.
Kurna, jasne!
Nie przeszkadza ci, że klnie?
Tak, ale słowa nie ranią.
Gdy każę mu spać, nazywa mnie krzywozębną suką.
Mogę spytać, gdzie jest jego mama?
Zmarła kilka miesięcy temu. Była bardzo chora.
- Przykro mi. - I tak by umarła.
Przenieśliśmy się tu, by zacząć od nowa.
Zarobiłem na fuszce w ochronie.
Zostanę w domu, póki CJ się nie zaaklimatyzuje.
- Twoja żona też wykitowała? - Żyje i ma się dobrze.
Jest prawniczką. Ja audytorem śledczym.
Śledczym?
- Sekcje zwłok i tak dalej? - Audytorem śledczym.
Nuda.
CJ to skrót od czego?
Christopher… Jif.
Jak masło orzechowe?
Jak to masło orzechowe?
To, na które patrzyłeś, zanim to powiedziałeś?
Spojrzałem na słoik,
bo chciałem zrobić kanapki z masłem orzechowym,
ulubione jedzenie jego mamy,
dlatego ma na drugie Jif.
Patrz na listę pomysłów, jaką zrobiłem dla mnie i CJa
po wykitowaniu jego matki.
- „Poznaj nowych kumpli”. - Zrobione.
- „Odwiedź Buckee Cheese”. - Lubię ten lokal.
„Weź ajałaskę na pustyni”.
Spodoba mu się.
„Przestrasz grubaskę po drugiej stronie ulicy”.
Tato!
Jakiś facet obserwuje nas w ogródku.
- Gdzie? - Lucas żartuje.
Nie, mówię poważnie. Tam ktoś jest.
Gapi się na nas.
- Chodź, Lucas. - Mam pomysł.
Chodźmy na lunch. Lubicie Buckee Cheese?
- No. - Wykreślimy go z listy.
- Możemy? - Tak.
- Ma lekcję tańca. - Nieprawda.
Nie macie alergii na zabawę, co?
Bo ja nie mam.
- Wskakujcie, chłopcy. - Znowu szara honda?
RAJ DLA DZIECIAKÓW
Super, prawda?
- Frajer! - Czubek!
Dzieciak jest odważny.
Patrz, jak wisi do góry nogami… Ale na czym?
To system zraszaczy.
Jak to mówią…
„Dzieciak upadnie, rozwali łeb, tak się uczy”.
Nikt tak nie mówi.
Patrz, jaki szczęśliwy.
Pierwszy raz widzę, jak się uśmiecha.
Nigdy nie widziałeś, jak się uśmiecha?
Od śmierci mamy.
Wybacz. Nie wyobrażam sobie, przez co…
Bóg jest taki dobry.
Syn poznaje nowego kumpla, ja też. Tego samego dnia.
Grubas!
- Chcesz założyć zespół? - Nie. Wiesz co?
Jeff, słuchaj… jest świetnie.
Wiem.
A ty wyglądasz na fajnego faceta.
Masz to coś i…
Wszystko dzieje się szybko.
Dużo się dzieje w moim życiu,
a ty prosisz o zbyt wiele.
Opowiem ci trochę o sobie.
Niedawno się ożeniłem i…
chyba muszę się na tym skoncentrować…
…sporo się teraz dzieje…
Nie można się z kimś zaprzyjaźnić
tak szybko, nie znając kogoś dobrze.
Teraz ty…
Nie o to mi chodziło.
Mogę prosić superskarpetki za 500 kuponów?
Dzięki.
I pijany.
- Ja pierdzielę! - Co jest?
- Rozwaliłeś mu ryj! - Wziąłem go za kumpla.
O w mordę!
Nie!
No hejka!
Zabawmy się, obozowiczu!
O nie.
Boże!
Kurna, serio?
Pomocy!
- Zabieraj łapy. - Przytul mnie!
- Nie. Zostaw mnie, dziwaku. - Ukochaj mnie!
Przestańcie!
O Boże, Bobby!
- Daj… - Na błysk!
Oddaj mi czapkę, durniu.
- Kogo połaskotać? - Wypad.
- Dość tego, gnoju! - Uściskaj mnie, stary.
Złapałeś za oponkę. Nie wolno.
Nie, nie!
- Nie bądź mazgaj. Przytul mnie. - Puszczaj.
- Masz problem? - Uśmiechnij się!
- Uśmiech! - Zrób zdjęcie!
- Nie zapłacę za to. - Zapłacisz.
- Dzięki, Lucy. - Przestań.
Dupek.
Witaj w dżungli, suko!
Podoba ci się?
Skopię ci tyłek!
Jak mnie znalazłeś?
Jak…
Dobra, strzelcy, teraz czas na „potańcówkę”.
Cel się rusza, wy strzelacie.
Brać go!
Plaża Omaha, pizdo!
- OK. - Jupi-jej, sukin…
Pudło.
Cześć, tato.
Przegapiliście cholerną maskotkę…
Spójrzcie tylko.
Pizza już jest. Dziękujemy. Dobra, jedzcie.
Co to jest?
Że co?
- Nigdy nie jadłeś pizzy? - Nie.
Tata nie wziął cię nigdy na pizzę?
Nie jest moim tatą.
Jak to nie?
No nie.
To kim jest?
Nie wiem, zabrał mnie.
Wiedziałem, że coś jest nie tak. Wstawajcie!
Chodźcie ze mną!
- To nagły wypadek. - Jego opaska nie pasuje do pańskiej.
Nie przeszkadza pani, że dziecko zwisa ze zraszacza,
ale jak dorosły chce wyjść z obcym dzieckiem,
ma pani jakiś problem?
To źle zabrzmiało. Wyglądam na zboczeńca?
- Tak. - To przez kurtkę?
Właśnie.
- Nie! - Powoli!
Przepraszam.
- Znasz go? - Nie, w ogóle ich nie znam.
Kłamie. Poznaliśmy się w parku.
- Zapomniałeś? - Buckee.
Co tam, kolego?
- Kozak? - Zabierz łapy! Już to przerabialiśmy!
Z drogi.
- Buckee, uwaga! - O w mordę!
- Buckee, Chryste! - Chodź!
- Idziemy! - Lucas, zatrzymaj się!
Wierz mi, nie macie wyboru. Wskakujcie i zapnijcie pasy.
CJ mówił, że nie jesteś jego ojcem.
- Bo nie jestem. - OK.
- Wysiadaj z auta. - Nie mogę.
Mam tego dość.
Dajesz, pizdo!
Kim jesteś, do cholery?
- Kto to? - Ktoś, kto chce cię zabić.
- A ci? - Też cię zabiją.
- Bo? - Myślą, że wiesz.
- Co niby? - Wsiadaj, Bri!
Strzelaj!
Czemu myślą, że coś wiem?
Tato, co się dzieje?
Tylko się bawimy.
Dobrze się bawisz?
- Nie bardzo. - Zapnijcie pasy!
- On ma broń! - Nie. Co to ma być?
Co robisz? To autostrada!
Mów, co się dzieje!
Załóżcie słuchawki i wrzućcie jakieś DVD.
- No gadaj. - Nie ścigają mnie.
- Chodzi o CJ-a. - Czemu go ścigają?
- Uratowałem go przed złymi ludźmi. - Jakimi?
- Nie wiem. - Dobra. Zrób coś dla mnie.
Stań i wypuść nas.
No kurde, też masz alert.
Co, do diabła? Jaja sobie robią?
Fota dużo lepsza niż moja. Bracia Alert.
Zatrzymaj wóz. Dzwonię po gliny. Już po tobie.
To chyba kiepski pomysł po tym całym alercie.
Gdzie podziałem telefon? Kurna…
- Zostawiłem go tam. - Nie zawrócę, Bri-Bri.
Hostessa w Buckee Cheese myślała, że porywam dzieci.
- Wyglądam na pedofila? - To przez kurtkę.
Dzwoni Emily.
Czemu mama dzwoni do Jeffa?
Bo dałem jej dane kontaktowe Jeffa na wypadek…
- Czego? - …gdyby poszło dobrze
i zostalibyśmy kumplami,
i spędzalibyśmy razem czas.
Nie chcemy jej zawieść.
- Nie… - Jak się masz, kochana?
Cześć.
- Rozmawiam z Jeffem? - Dajesz, laska.
Kiedy się poznamy? Słyszałem same komplementy.
- Hej. - Brian stale o tobie mówi.
- Cześć, Em. - Jeff jest sympatyczny.
Mówiłeś, że to psychol.
Nie psych…
Śmichol, taki pozytywny śmieszek z dużą dozą humoru.
Śmichol. Zacieśniacie więzy, no proszę.
Ścigacie się czy co?
Dziś drugi raz, niezła jazda, prawda?
Obłęd. Jak tam konferencja?
Sporo się działo. Nie zgadniesz, na kogo wpadłam.
Pozdrów go ode mnie.
Pa.
Zapnijcie się.
- Co robisz? - Luz, daj mi robić swoje.
Zwolnij! Zaraz kogoś zabijesz!
Oszalałeś?
O Boże!
Stój!
- Nie. - Nie, z drogi.
- Nie! - Odsuń się.
- Nie! - Z drogi!
Ruchy!
Powaliło cię?
- Patrz na znaki! - To tylko sugestie.
Ręce na kierownicę!
Boże!
Skręć!
Dalej!
Nie!
O cholera!
- Tam jest dziecko! - Dziecko!
Uciekajcie!
Chcesz pozabijać tych ludzi?
- Szlag. - Nie!
Mamusiu!
- Przez ciebie! - Nie!
- Dalej! - To twoja wina!
Wczuj się w rytm!
W porządku. Jedź.
Uwaga!
O Boże!
Macie jakiś problem?
Macie problem?
- Pytam się! - Co jest?
Kurna! Tato, gliny!
O Boże! Poważnie?
Mam się zatrzymać? Pamiętaj, że jesteś kidnaperem.
Że co?
- Załóż słuchawki. - Tak.
Boże, co teraz zrobimy?
Bum. Fajnie z ich strony, co?
Wyglądają na swojaków.
To Mamuśkowa Mafia.
Nabombione mamuśki, pewnie w drodze na lunch.
Na jakie żarcie?
UPROWADZENIE DZIECKA SZARA HONDA
Szlag.
Zbok jeździ naszym wozem!
- Co robisz? - Wtapiam się w tłum.
- Patrz na to. - Spokojnie!
Co ona wyprawia? Co ty wyprawiasz?
- Nie mogą mnie zobaczyć. - Masz alert.
To już mamy odhaczone.
Drogie panie, nadszedł nasz dzień.
Pedofil na trasie, jest tuż za mną.
- Boże, Leslie, co robimy? - Formację trójkąta.
Po to się szkoliłyśmy.
Przyjęłam, wchodzę.
Kryj mnie, Marla.
Wykastruję tego gnoja.
- Czemu zwalniasz? - Twoje laski mnie blokują.
Zaczynamy. Rozwalę je na miazgę.
- Nie. - Staranuj je.
Nie!
Cholera.
- Lasencja. - Nie zaczynaj z nią.
Ale z niej petarda. Nie dam rady jej zabić.
Co?
- Szlag. - Co tam, frajerze?
Ja jestem frajerem?
Możemy jej nie zabijać?
Eli, wyjmij słuchawki! Weź mój paralizator z torebki.
Nie ten, ten drugi.
Tak. Wykorzystasz swoje umiejętności z Fortnite'a, skarbie.
Widzisz fiuta na przednim siedzeniu?
- Nie! - To zboczeniec.
- Co robimy ze zboczeńcami? - Strzelamy im w jaja.
Na ryj też podziała. Niech mama pęka z dumy.
- Jej sługus chce mnie zdjąć. - Zamknij okno.
Nie wycofam się, Bri!
- To wróg. - Ma 12 lat!
Właśnie!
Eli, na co czekasz? Załatw go!
Gówno zrobisz, pętaku.
Chyba ty!
O Boże, widzieliście to?
- Tato, wciąż za nami jadą! - Co robimy?
Spokojnie, Bri, te sprawy same się rozwiązują.
Rozumiesz teraz, Bri?
Tak!
Piącha, mordo!
- No już! - Żadnej piąchy!
- Spadamy stąd. - Wiadomka. Odpocznijmy, Bri-Bri.
Przestań tak mnie nazywać. Nie kumplujemy się.
Co ty robisz?
Przez twój alert musimy ukraść kolejny wóz.
Ukradłeś go?
Myślisz, że kupiłem to dziadostwo?
Koniec. CJ, Lucas, idziemy.
- CJ zostaje. - Przeciwnie.
- I dokąd pójdziesz? - Do domu.
Daleko od tego pokręconego szaleństwa!
Ta…
Boziu!
Głupi pomysł.
Dlaczego?
Znajdą ciebie i rodzinę
i wymordują was.
- O co ci chodzi? - Lucas, mam cię widzieć.
- Jak mnie znajdą? - Mnie znaleźli, Bri.
Pokonałem 300 km, by im uciec.
Tak!
CUKROMANIAK DARMOWA DEGUSTACJA
Zaczekaj.
Powiem ci coś, tylko zachowaj otwarty umysł.
Chyba jednak nie zachowasz.
Zachowam otwarty umysł. Mów.
Wspomniałem ci o robocie w ochronie po odejściu z wojska.
W ściśle tajnym budynku.
Nie znałem właściciela, nie pozwalali wchodzić do środka.
Praca była wymagająca. Dużo rozwiązywania problemów.
Udawałem Kung Fu Pandę, co było nawet fajowe.
Kazano mi tylko patrolować okolicę
i poddawać się testom na narkotyki.
Nie wiem, jak je zaliczałem,
bo nie miałem szans na powodzenie.
Gdy pracowałem w tym ściśle tajnym budynku,
jedynym gościem jakiego widziałem, był brodaty koleś,
wyglądający jak Zach Galifianakis.
Ale to nie był on,
bo go spytałem i odparł: „Nie, ale stale to słyszę”.
Nie wolno nam było podawać prawdziwych imion,
więc nazwałem go Galifianakowy.
Parę tygodni temu
do magazynu dostarczono paczkę, co było dziwne,
bo nie mam konta na Amazonie.
Nie chciałem zostawić jej na placu, bo mogła być mega ważna,
jak Arka Przymierza.
Więc z nią wjechałem.
I wtedy go usłyszałem.
Cholera.
Jesteś otoczony, dupku.
Odstrzelimy ci łeb.
Boże, kto tam jest?
Ja tu jestem.
Wyważyłem drzwi, bo jestem duży i zajebisty.
I co zrobiłem?
Uratowałem go jak wybawca.
Jak gość z Bodyguarda, ale bardziej kozacki i fajniejszy.
No i tyle.
- „No i tyle”. - Tak.
Jesteś walnięty! Rozumiesz?
„Psychol w płynie”?
To jest odlotowe.
Tysiąc miligramów kofeiny.
To dużo?
Czuję, jakbym płonął,
jakbym ujeżdżał smoka…
Jakbym był błyskawicą!
Dzieci!
O Boże!
Uspokójcie się!
Chryste!
Kim oni są?
Może pójdziemy na policję?
Zaszło małe… nieporozumienie.
Jakiego rodzaju?
Dzień dobry.
Sprawa wygląda tak.
To nie moje dziecko, ale czyjeś na bank.
Musiałem go wykraść. A teraz
ktoś chce nas dopaść i zabić.
Rozumiecie?
- Ewidentne nieporozumienie. - Prawda?
Gliny już nam nie pomogą.
No co?
Ściga nas?
Zwędziłem go.
- No nie, Fiutas. - Ja pierdzielę.
Co tam? To twoja nowa dziewczyna?
Jakiś problem?
Jakiś problem, gnoju?
Kurna.
Nie żyjesz.
O w mordę!
Stary!
W nogi!
Czyli nic nie jest prawdą. Nie ma martwej żony.
- To chyba dobrze? - Wyjaśnijmy to sobie.
Jest tam grupa twardzieli, którzy chcą zabić mnie i moją rodzinę,
bo ukradłeś CJ-a z tajnej placówki.
- No. - Coś jeszcze?
Jest jeszcze taka jednak sprawa.
Tak czułem.
CJ nie nazywa się Christopher Jif.
- Nie? - To masło orzechowe.
Nie wiem, co to za skrót. Masz rację, Bri.
Jesteśmy zdani na siebie.
Nie mówiłem tak.
Lucas, CJ. Chodźmy.
Gdzie oni są?
- O Boże. - Znaleźli nas.
- Co robisz? - Kradnę samochód.
Ene, due, rike, fake.
Skazani jesteśmy na te wozy.
- Idę po dziecko. - Bri!
A niech to.
Lucas!
Co się dzieje?
Boże, co się dzieje?
Lucas!
Już dobrze.
Jesteś bezpieczny.
- Jesteście bezpieczni. - Nie. Gdzie Jeff?
- Nie potrzebujemy go. - Nie.
Musimy go znaleźć.
- Nie… - On nas ochroni.
Musimy go znaleźć.
Nie, nie!
Nie!
Widziałeś to?
Odjazd, nie?
Niezły jestem.
OK. Nieźle.
Nadal nas gonią.
Jazda!
Jadą?
- Jak nas znajdują? - Przez Treadstone?
To film, nie jest prawdziwy.
Tak namierzyli Matta Damona.
To, co mamy, można namierzyć.
Mają mój telefon.
Śledzą Lucasa moim telefonem.
Lucas, wyłącz GPS.
I nie włączaj go.
Tak, wyłącz to, Lucas. To twoja wina.
Żartuję, stary.
Głównie twoja wina, ale nie do końca.
Dzięki za to, co zrobiłeś.
Miło z twojej strony.
Spoko.
To jakieś szaleństwo.
Nie wiem, co o tym wszystkim myśleć.
- Co? - Nawet nie umiem być dobrym ojcem.
O czym ty mówisz?
To ty ich ocaliłeś, Bri.
Jesteś świetnym ojcem.
I masz fajne dziecko.
Chłopak cię kocha.
Sam nie wiem.
Wiesz co?
Być ojczymem…
Myślałem, że będę miał swoje góra po trzydziestce.
Ale tak się nie stało. I OK.
Ale potem Emily pojawiła się w moim życiu.
Niesamowita kobieta…
Spoza mojej ligi i…
- Zdecydowanie spoza twojej. - Tak. OK.
- Z twoim wyglądem, osobowością… - Czaję.
- …pod każdym względem. - Kumam.
Zjawiła się z dzieckiem.
Zaczął mówić do mnie „tato”.
Pomyślałem:
„O kurde”.
Nie wiem, jak to się robi.
Nie zasługuję, by tak mnie nazywał.
Zrobiło mi się go szkoda.
Że skończy z takim staruszkiem jak ja.
No coś ty!
Jesteś spoko gość.
Wiele bym dał, by mieć takiego ojca.
A to, jak się nim opiekujesz, jest super.
Musimy zabrać ich w bezpieczne miejsce.
Gdzieś na uboczu.
Znam takie miejsce.
Nie znajdą nas.
DOM SPOKOJNEJ STAROŚCI
Tu się ukryjemy?
Odjazd, nie?
- Gordon. Jestem naga. - Dziękuję.
- Jeff. - Cześć, Gordon.
Brian, to Gordon,
- mój haniebny ojciec. - Miło mi.
To Lucas, syn Briana. A to CJ.
Nie mówiłeś, że masz dziecko.
Bo nie mam.
Ślepy jesteś?
Wykapany ty, gdy byłeś w jego wieku.
Tak myślę.
Jeff mówił…
że porzuciłem go, gdy miał cztery lata?
Jeszcze nie.
Dobrze, wejdźcie.
Śmiało.
Nadal wścieka się za akcję sprzed 30 lat.
Podrzuciłeś mnie do sierocińca dla lasek.
Nie ma za co.
Po śmierci jego matki
spanikowałem.
Byłem sam, byłem młody i głupi.
Bałem się. Ojcostwo mnie przerosło. Ale…
zawsze miałem cię na oku.
Chcę ci coś pokazać.
Proszę.
Widzisz?
Jesteście sobowtórami.
To mój mały Jeffy z rodzinami zastępczymi.
Szczęściarz z ciebie.
Chwila.
Ma rację. Wygląda jak ty.
CJ to mój syn?
Co tu się dzieje? Jak to możliwe?
Znasz jego mamę?
Z powodu głęboko zakorzenionych
problemów emocjonalnych sypiałem z tabunami kobiet.
Nie ma za co.
- Z iloma kobietami ty spałeś? - Nie twoja sprawa.
Jesteś moim synem.
Dlatego jesteś przystojny i fajowy.
- Pewnie. - Będziemy świetną drużyną.
Będziemy się dobrze bawić. Piącha.
Jeff.
Gordon?
Możemy pogadać?
Potrzebujemy…
przysługi.
Ktoś nas ściga, a to niebezpieczne dla chłopców.
Możemy ich tu zostawić?
Zajmij się nimi, dopóki tego nie rozgryziemy.
Aha.
Pomożesz mi, tato?
Nie mogę. Przykro mi.
Nie jestem takim…
facetem.
Wszystko gra?
Dowiedzmy się, czemu ci to zrobili.
Kto chciał mieć ze mną dziecko?
Czemu miałbym być ojcem?
Poznałeś mojego.
Dlatego się zaciągnąłem. Miałem swoją drużynę.
W końcu miałem rodzinę, a nawet to zawaliłem.
Sierżancie, co robisz?
Załatw go!
Nie mogłem.
Stanąłem przed sądem wojskowym.
Nadal jesteś moim idealnym żołnierzem.
Chciałbym więcej takich jak ty.
Idealny żołnierz, kurwa.
To żadna wada.
Szczerze mówiąc, ten cały porucznik chyba cię lubił.
Tak, pułkownik Kurtz.
- Zawsze mnie wspierał. - I o to chodzi.
By wiedzieli, że ich wspieramy.
To na pewno twój syn.
Co robisz?
Nic, tylko…
Jemy to samo…
Jadłeś w ten sposób.
Spoko.
Dowiedzmy się, czemu ci to zrobili.
Nie znasz nikogo z tego tajnego czegoś?
GALIFIANAKOWY
Galifianakowy!
- Wyluzuj. - Wporzo.
Jak go znajdziemy?
- Złapiemy go na bzykanko. - Co?
Zach nie umiał rwać lasek
i łaził do mnie z apkami randkowymi.
Nie znał sztuczek.
Ja przeciwnie.
Udawałem, że jestem nim i pisałem do dziewczyn.
Byłem w tym świetny.
Tatuś wrócił do gry.
O rety.
To ta.
Chcę ją.
- Bo? - Bo jest półślepa!
Nawet mnie nie zobaczy.
Urocze.
To moje ciało?
Mogłem zapytać. Poniosło mnie.
Taki jest plan.
Oszukamy tego gnoja.
Nie musimy go szukać. Sam przyjdzie do nas.
A nasz fałszywy profil to Candi.
CANDI, 25 TERAPEUTKA/MODELKA
- „Candi”? - Wolisz Karen?
Lubię Candi, tato.
Załóżcie słuchawki. I przestańcie podsłuchiwać.
Zrelaksuj się i pozwól mistrzowi działać.
„Hej, przystojny żeglarzu”.
AKTOR/CELEBRYTA
Hej, przystojny żeglarzu.
Znowu to samo.
Jestem w mieście, a ty jesteś sexy.
Rosyjskie boty.
Nieźle, Putin.
Zablokuj.
Użytkownik cię zablokował.
- Że co? - Daj telefon.
- Dawaj. - Wyluzuj, Bri.
Może tym razem trochę wolniej.
„Chcesz się
pukać czy nie?”
Zgłoś ją.
Użytkownik cię zgłosił.
- O co mu chodzi? - Daj mi to.
- Co zrobisz? - Mówiłem ci.
Zwabię go bez pośpiechu.
PRAWNICZKA
Cześć, jestem Emily, miło cię poznać.
Jestem dziś w formie.
„Przeczytałam twój profil.
Ja też interesuję się pterodaktylami,
bulimią, programem Miłość jest ślepa
i kulturą mormonów”.
Ale wkurzające.
Wygląda na to, że mamy wiele wspólnego.
A twój ulubiony mormon to?
Ulubiony mormon?
Ulubiony mormon.
Top Gun: Maverick.
Nie istnieje.
Jay-Z?
„Mój ulubiony mormon to oczywiście Jay-Z”.
To ta jedyna.
„Miło wreszcie porozmawiać z kimś normalnym.
Nie cierpię, gdy ludzie są obrzydliwi i agresywni”.
Zabierzcie ode mnie te brudne myśli. Wiadomo.
Chcesz się pukać czy nie?
Widzisz, Bri-Bri?
„Chcesz wiedzieć, co naprawdę mnie kręci?”
O nie.
Znowu to samo.
- Czołem, pizdo. - Mam cię, głupku.
Nie pójdę do pierdla.
Wal się, zboczuchu.
Dobra.
Odbędziemy bardzo spokojną rozmowę.
Co robiłeś z moim synem?
Zdejmij kaptur. Już wiem, kim jesteś, kretynie.
Cholera. Serio?
Tak, Jeff. Ciężko cię z kimś pomylić.
Kurna!
Mów wszystko. No już.
Zacznij gadać!
Robimy ci waterboarding?
Co?
Sam się prosiłeś.
Jak chcesz…
Nie tak się robi waterboarding.
- Zgadza się. - Dasz mi proteinowy koktajl?
Zaraz będziesz śpiewać, pizdo.
- No weź! - Spragniony?
I jak? Zadowolony?
Możemy chwilę pogadać?
- Prawie go złamałem. - Chodź tu.
Tak, mamusiu?
To, co odwalasz, nie działa.
- Co? Prawie go zabiłem. - Ta.
- Nawilżyłeś go co najwyżej. - Będziesz złym gliną?
- Mogę nim być. - OK.
- Dasz radę, tato. - Wiem, że dam.
Co ty robisz? A to co?
Do torturowania.
Wściekłe psy.
Dobra, w porządku.
Nie mogę się doczekać.
Jak w tym filmie.
Właśnie.
Boże.
Komu teraz do śmiechu?
Wyglądasz jak Chris Christie w Tańcu z gwiazdami.
- Nie boi się. Zero lęku. - Nie rezygnuj.
Wracaj tam.
Wiesz co?
Zabawa… dobiegła końca.
To zestaw do manicure.
Żebyś wiedział.
- Wybierz narzędzie, kolego. - Szczoteczka do zębów.
- Chcesz je w sobie? - Co takiego?
- Zacznę od tej strony. - Dźgnij go już!
Ci chłopcy pewnie lepiej by mnie przesłuchali.
Zamień się z nimi miejscami.
Słuchaj.
Przez ciebie wyglądam żałośnie przy dziecku.
Nic ci nie powiem. Nieważne, co mi zaoferujesz.
Nieważne, co mi zrobisz. Nie powiem ci, co się stało.
Powiem dokładnie, co się stało. Jak to ująć?
Ten dzieciak to nie twój syn,
choć wygląda jak ty,
bo jest twoim genetycznym odpowiednikiem.
Genetycznym odpowiednikiem?
Masz na myśli klona?
Mądry dzieciak. Tak.
To genetyczny odpowiednik, klon.
Ma na imię CJ.
Czyli „Clon Jeffa”.
Jest taki jak ja?
Zmodyfikowana wersja ciebie.
Jest szybszy,
silniejszy i o wiele mądrzejszy od ciebie.
Jest twoją lepszą wersją.
Ty jesteś w marnym koledżu, on na Harvardzie.
Czemu to zrobiłeś?
Nikogo nie sklonowałem.
Byłem niańką.
Kto to zrobił?
Nie mogę powiedzieć.
Mam tylko nazwisko, nie powiem ci, bo oni…
Dobra! Simon Maddox.
Simon Maddox. Odłóż lampę.
Kim on jest, do cholery?
Nie macie pojęcia, w co wdepnęliście.
Kim jest Simon Maddox?
I po co miałby klonować Jeffa?
NIEZNANY NIKOMU GENIUSZ
Ten gość to geniusz.
PRZEDSIĘBIORCA
O rany, supergeniusz.
FIUT TOK ZARYWAM LASKI
Dawać je.
I superdziwak.
Czytasz mi w myślach?
Tak.
Kosmos.
Mam pomysł.
Alexa, zagraj jakiś stary, dobry hip-hop.
Odjazd.
EMILY (PANI BRI-BRI)
Kurna.
Cześć, Em.
Trochę się spóźnimy.
Em?
Spójrz na ekran.
Mamy jechać za Emily do domu?
Odwiedzić ją?
Nie. Nie trzeba.
To sprowadź do nas chłopca.
Wysłaliśmy ci współrzędne. Przyjedź.
Albo odwiedzimy twoją żonę.
Widzisz, Bri-Bri, jak dobrze się bawisz. Sam przyznaj.
Dobry jesteś.
Jak namierzyłeś Simona Maddoxa?
Audytem śledczym?
Bri-Bri? Wszystko gra?
Tak, tak.
No dobra.
To się w końcu dzieje.
CJ i ja w końcu się dogadujemy.
Niesamowite, co?
Racja.
Muszę ci podziękować za tę gadkę.
Myślę, że masz rację. Naprawdę będę najlepszym tatą.
- Ma broń! - Boże. Zabiją ją!
Daleko jeszcze, Bri-Bri?
Już niedaleko.
Nie mogę się doczekać, aż spojrzę mu w oczy.
- Prawda, CJ? - Tak.
To chyba nie tu.
Wyobrażałem sobie coś w stylu Strefy 51.
Może źle to wy… śledziłeś.
Lucas, wsiadaj do vana.
- Czemu? - Wsiadaj do wozu.
Bri,
co się dzieje?
Przepraszam.
Za co?
Na ziemię!
- Stać! - Nie ruszać się!
Chcieli dopaść Emily.
Mieli broń. Nie wiedziałem, co robić.
Kim jesteś?
Znasz już moje imię.
Czyli jakie? Kapitan Fiut?
Nie.
To Simon Maddox.
Dotknijcie go, a was zabiję!
Zostawcie go!
Po co w ogóle to robicie?
To dziecko.
Przeciwnie.
Czemu ja?
Czemu to robisz?
Ja ci na to nie odpowiem.
Chodź, CJ.
Chwila.
Daj mi się pożegnać.
Uwierz mi, to dla ciebie trudniejsze niż dla niego.
CJ nie jest w stanie nawiązać więzi emocjonalnej.
Nie ma tego w DNA.
Gówno prawda.
Udowodnię to.
Hej.
Kocham cię, młody.
Wiem, że ty mnie też.
Nie wiem, o czym mówisz.
Co znaczy „kochać”?
To płynie z serca.
Nic nie czujesz?
Nie.
Czujesz coś w ogóle?
Nie.
Nie wierzę.
To nie jest pożegnanie.
Do zobaczenia wkrótce.
Piątka.
Śmiało.
Nie każ mi czekać.
Proszę.
CJ!
Lucas!
Lucas, chodźmy.
Wsiadaj do vana.
Teraz się wykażę!
O nie!
Trafiłem go?
Wyglądałem czadowo?
Nie, ale ściągnąłeś jego uwagę.
A potem Jeff go załatwił.
O nie.
Lucas…
Przepraszam.
Ja chyba…
Nie jestem ojcem, którego…
potrzebujesz…
Jakiego pragniesz.
Jak to?
Nie jestem młody.
Nie jestem twardzielem.
Jesteś moim tatą.
Nie chcę, żebyś się zmieniał.
- Nie? - Nie.
Mam ciebie, prawda?
No tak.
Mam związać i torturować tego dupka
- jak tego tłustego gnoma? - Zrobisz to?
Potrzebuję chwili, by się otrząsnąć po zdradzie twego ojca.
Przepraszam.
Nieważne.
- Zawaliłem. - Nieprawda.
- Musimy go odbić. - Nie słyszałeś?
Nie zależy mu na mnie.
Czyli to koniec. Po tym wszystkim, co przeszliśmy?
Nie chce, żebym go odbił.
Oczywiście, że chce.
Posłuchaj. Nie jesteś jak twój ojciec.
Wiesz, skąd to wiem?
Bo wiem, że masz serce.
Uważaj, Bri.
- Gadamy, jakbyśmy się kumplowali. - Nawet bardziej…
To twój telefon.
Lucas, gdzie jest nadajnik?
W mojej bluzie…
- CJ ją ma. - Wyłączyłeś go.
Tak.
- Wiesz, co to oznacza? - Co?
Powiedz mu.
CJ włączył nadajnik, bo chce, żebyś go uratował.
- Skąd wiemy, że tego chce? - Bo jesteś jego tatą.
Zgadza się.
TEREN ZAMKNIĘTY
TYLKO DLA PERSONELU
Tu pracowałeś?
Przypomina laboratorium.
- Po co go tu przywieźli? - Bo ten fiut to nerd.
Lucas, zostań w aucie i zamknij drzwi.
Chcę cię chronić.
To dla mnie najważniejsze.
Ale wrócisz, prawda?
Jasne, że wrócimy, prawda, Jeff?
Obaj?
Pewnie.
Do dzieła.
- Serio? - Przestań się wygłupiać.
Drzwi są otwarte?
Spodziewają się nas.
BRAK SYGNAŁU
Nie wiem… Co ty robisz?
Ty tam, ja tu, badamy teren.
- Powiedz to. - Powiedziałem.
- Nie. - Jak możesz tego nie kumać?
Nie machaj łapami.
- Boże! - Cześć.
CJ, wystraszyłeś mnie na śmierć.
Dziwny strój.
To prostsze, niż myślałem. Dzwonimy do twojego taty.
Co tam?
Znalazłem go i co ty na to?
Jak to możliwe?
Myślisz, że tylko ty możesz być…
bohaterem?
Jest ich dwóch?
Jakiś obłęd.
Który jest nasz?
Nie wiem.
Cześć, maluchy. Który z was jest moim maluchem?
Przestańcie!
Spokój!
Pizda!
- To była przesada. - Raczej samoobrona.
- Są opętani? - Nie podoba mi się to.
Wychodzę.
O Boże.
Co teraz?
Bez przesady.
- Dobra. - Nie.
Nie.
- Co tu się dzieje? - Nie.
Uspokójcie się!
Zachowujemy spokój!
Spadamy!
Nie!
- Przepraszam. - Złaź ze mnie!
- Wybacz. - On mnie gryzie!
Nic nie widzę! Zabierz go ode mnie!
Przepraszam!
Za co przepraszasz?
Za spuszczenie łomotu wersjom mnie!
Nie ma z kim o tym pogadać.
- Nie podoba mi się to! - Uderz go i przeproś.
Boże, przepraszam.
Boże.
Kurwa mać.
Nie wierzę, że aż tylu ich sklonowali.
- Co za dupki! - Było ich sporo.
Czy…
ty to słyszysz?
Tak.
Co to?
Nie wiem.
Tyranozaur?
Boże!
Brać ich!
O w mordę!
To jest Sparta!
Nie!
Thelma i Louise?
- Musimy trzymać się za ręce? - Tak.
A niech tam!
Jakby mieli obroże. Spójrz na nich.
To ogrodzenie elektryczne. Nie przejdą tędy! Super!
Tak! O Boże.
- Co teraz, idioci? - Więc…
- Co teraz? - No co teraz?
- Walcie się! - Tak powiedział!
Właśnie!
OK.
Cześć, Bri.
Pamiętasz, co Jenny powiedziała Forrestowi,
gdy miał protezy na nogach?
Nie.
Biegnij, Forrest! Biegnij!
Boże!
Co tam, ziomal?
Witaj, Jeff.
Lucas. Spadamy.
- Co się dzieje? - Zmywamy się.
Gdzie Jeff?
Pułkowniku?
Co robisz z tym nerdem?
Zamknij się, frajerze. Mam bugatti.
I mnóstwo gorących lasek teraz.
Widzę, że się zakumplowaliście.
Co tu się dzieje?
Po tym, co dla nas zrobiłeś,
- zasługujesz na wyjaśnienie. - No.
Czemu mi to robisz?
Bo byłeś moim idealnym żołnierzem.
Prawdziwym okazem fizycznym.
Wiesz, jaki jest twój kryptonit?
Karp po żydowsku?
Masz za dużo…
empatii.
CJ.
Nic ci nie jest?
Widzisz, synu.
Nie byłeś jedynym żołnierzem, który zawiódł kraj w terenie.
Żołnierze się męczą.
Boją się.
Zaczynają mieć uczucia.
Musiałem rozwiązać ten problem.
Gdy natknąłem się na geniusz Simona…
Geniusz, pizdo.
…nawet Simon nie zdawał sobie sprawy, co potrafi jego technologia.
Może stworzyć doskonałego genetycznie żołnierza.
Potrzebowaliśmy tylko twojego doskonałego DNA.
Te testy narkotykowe.
Byłeś naszym idealnym kandydatem.
Czyli te wszystkie maluchy będą…
superżołnierzami?
Każdy zaprojektowany, by się nie męczyć.
A teraz ostatni sprawdzian.
Dalej, CJ.
Zrób to, do czego cię szkolono.
Sierżancie Eamon.
Dziękuję za służbę.
CJ, posłuchaj.
Nie jesteś maszyną.
Wiesz, skąd to wiem?
Bo jeśli jesteśmy tacy sami
to mamy to samo serce.
Sukin…
Zawiodłeś mnie.
Teraz się wykażę!
Dorwałem go?
Jak mi poszło?
Wyglądałem czadowo?
Tak, tato.
I wyglądałeś kozacko.
Owszem.
Udało nam się.
Piątka.
Przyjaciele, Bri?
Najlepsi, Bri-Bri.
Jak wrócimy?
Nie mamy wozu.
Chyba po prostu zwiniemy kolejny.
Brawo, Bri.
Chwila.
Co zrobimy z tymi małymi psycholami?
Bum-bum, pizdy.
Grubas!
Miałem pytać…
Głupota.
Jak to mówią…
Przepraszam.
Nie dam się.
To niebezpieczny dzieciak.
Ta…
WYBRYK
Głupi pomysł.
Co tam?
Czego?
Przepraszam.
A niech to.
- Oszalałeś? - Ja?
Jesteś poje…
- Jaki? - Poje…
Na przykład?
Krem z filtrem i bikini.
To też problem.
Banks, nie śmiej się.
Chwila.
Co z tymi członkami…?
Jak to było?
Małymi psycholami.
Chwila. Co zrobimy…
Wścieka się za akcję sprzed 30 lat.
Ja tam parkuję.
Sama sobie piknęłam.
To żałosne nawet jak na mnie.
Może być jedno „Bri”?
Jak to było?
Będę mówił… Kurde.
Będę… Będę…
Może być „Bri”?
Samo „Bri”? Już mam.
Hej…
Zobacz, jaką fajną listę fajną mam…
dla mnie i syna, bo wykitowała mu matka.
Cholera.
Zapnijcie się.
- Co jest? - To nie nasze dzieci.
Przerąbane.
- Mamy nie swoje dzieci! - Zapominasz o nich!
Chwila.
Co zrobimy z tymi małymi psycholami?
Mnie też to się zdarza.
- Bum. - Prawie upuściłem.
Jeszcze ich pokonamy, brachu.
Nie mów do mnie „brachu".
Brachu, synu…
Pomyliłem?
Koleś wykrwawił mi się na rękach.
Odjazd, co?
Nienawidzę tego.
- Teraz! - Nie trafiłem…
- Teraz! - Przepraszam.
Do diabła.
Jak się masz, kochana?
Rozmawiam z Jeffem?
W rzeczy… samej.
Em, moja kolej?
- Czekam. - Zawaliłem.
Miało wyjść inaczej.
Puszczaj. Śmierdzisz jak dupa szopa.
Nie wiedziałem, co z nogą.
Wyszło dziwne.
Opowiedz mi o waszym wspólnym dniu.
Lucas mówi, że to był najlepszy dzień jego życia.
To było coś.
Bri-Bri!
Jeff, co robisz? Jest druga w nocy.
Nie podałeś adresu, więc pukałem do wielu drzwi.
- Zgadnij, co się stało. - Nie chcę.
- Zgaduj. - Nie chcę.
- Zgadnij. - Nie.
Zgaduj!
Ukradłeś kolejnego minivana.
Co? Ale głupi strzał.
- Spalili nam dom. - Kto? Maddox?
Nie, zupełnie inna grupa złych ludzi.
Wszystko ci opowiem. Wchodzimy.
- Śpię na górze! - Ja na dole!
Napisy: Sławomir Apel
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska