María!
Nic ci nie jest?
Nie, a wam?
Topoyiyo!
Topo, czy Alicii nic nie jest?
Wszystko dobrze.
Ostrożnie.
Ostrożnie, proszę.
Drabina jest po tej stronie.
Ostrożnie.
Świetnie.
Ostrożnie.
Przytrzymaj go.
Dobrze, dziękuję.
Brawo, Pepín. Dzięki.
Dziękuję.
Przestraszyłem się.
STUDIO NAGRAŃ
Jesteś ranny, nie ruszaj się.
Ricardo.
Nie bój się.
Nic ci nie jest?
- Jesteś trochę poobijany. - A mama?
Chodź, wezmę cię.
- Mój syn! - Mama!
Twoja mamusia!
Dziękuję!
Tutaj!
Tędy!
Tutaj, proszę!
Pomóżcie mi! To moja siostra!
Musimy ją wyciągnąć.
Pomóżcie mi, nie oddycha!
- Nie oddycha. - Utknęła.
Nie oddycha.
Ángel!
LICZY SIĘ KAŻDA MINUTA
ULICA W CENTRUM
…któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje,
bądź wola Twoja jako w niebie…
Idziemy!
- Pomogę. - Tutaj.
SZPITAL GENERAL
Rozciągaj.
Zawiąż tak wysoko, jak potrafisz.
Odłóż te pudła. Pospiesz się.
Tutaj.
Bądźcie czujni.
- Jesteś sam? - Tak, przysłali mnie.
Będzie więcej strażaków?
Jak tylko zdam raport z sytuacji.
Co się dzieje?
Strażak chce wejść. Pytam, czy będzie ich więcej.
- Zajmę się tym. - Tak jest.
Co tu robisz?
Przyszedłem wyciągnąć dzieci i Rosario.
Nic nie łapiesz?
Mam zadzwonić do pułkownika, żeby brat znów cię zabrał?
Wiesz, że nikt nie przyjedzie.
Nie kombinuj.
Co woleliby twoi rodzice, gdybyś tam był?
Wyciągnąć cię żywego
czy martwego?
Dobrze.
Ale włóż kask. Nie zrób sobie krzywdy.
Idź, zanim zmienię zdanie.
Tak.
Jest 20.40.
Od pierwszego wstrząsu minęło ponad 11 godzin
i godzinę od wstrząsu wtórnego, który przewidzieli sejsmolodzy,
choć rząd nie chciał…
Chave.
- Co pan tu robi? - Jest tu mój brat?
Przecież zabrał go pan.
Tak, ale po ostatnim wstrząsie zniknął.
- Jak to? - Spokojnie.
Na pewno nic mu nie jest.
Najważniejsze, żeby go znaleźć.
Ale podobno zabrał go pan w kajdankach.
Nie powstrzymało go to.
Potrzebuję twojej pomocy.
Nie wiem, jak to zrobisz, ale jeśli tu przyjdzie,
upewnij się, że zostanie.
Niech na mnie zaczeka. To ważne.
Wydawał się bardzo niestabilny, nie tylko fizycznie.
Nigdy go takiego nie widziałem.
Tak, był zdezorientowany, kiedy pan go zabierał.
Mam nadzieję, że nic mu nie jest.
Znajdę go.
Boże.
Zadbasz o nasze dziecko.
Teraz i zawsze.
Tak.
Co tu robisz?
Co ty tu robisz?
Powinieneś odpoczywać. Miałeś być w drugim szpitalu.
Chcesz tam zejść?
Dla Rosario i noworodków.
Skąd pewność, że wciąż żyją?
W porządku.
Pomogę ci.
Musimy spróbować, ale zejdę pierwszy.
Nie pozwolę ci działać samemu. Co mam robić?
To nie wina doktora…
On mi powiedział, że tu jesteś.
Nie możesz zejść sam.
Znalazłem go.
Ale szybko, bo ryzykuję.
Będę stał na straży.
Pospieszcie się.
Już jesteśmy spóźnieni.
Jedziemy!
Dober, potrzebuję kluczyków.
Jasne, pożycz mi nowe auto. Oddam ci je 28 grudnia.
- Nie ma mowy. - To ty mnie zawieź.
Kluczyki są u Comosamy.
Gdzie on jest?
Comosama!
Comosama, chodź.
Potrzebuję kluczyków do auta.
- Nie wiem, gdzie je zostawiłem. - Nie masz ich?
Do diabła, Comosama. Idioci z nas, nie mamy kluczyków.
Gdy dali nam auto w salonie,
wszystkie kable już wyrwano.
- Skąpi są. - Jasne, chodź.
Idziemy.
Wszystko stabilnie.
Idę.
Wszystko dobrze?
Tak.
Po co wracałeś, skoro nic nie robisz?
My też podejmujemy ryzyko.
Nie wycofuj się.
Idę.
Doktorze, potrzebujemy pomocy.
Dzieci, doktorze.
Dzieci się duszą.
Doktorze!
Nie wiem, jakim cudem jeszcze stoi.
Czysta siła woli.
Ale nie czuje się dobrze.
Musi odpocząć, coś zjeść.
Przynieś mu coś.
Nie mogę go zostawić.
Nie pogadam z nikim więcej. Wystarczająco zaryzykowałem.
Możesz powiedzieć Chave.
Ale tylko jej.
Niech przyniesie jedzenie i witaminy w zastrzykach.
Tylko jej.
Nikt nie może wiedzieć.
- Nie. - Wyciągacie pielęgniarkę
- i dzieci i tyle. - Tak.
Dziękuję.
Idziemy!
Tutaj chowają pudła.
To złodzieje.
Ty to rozumiesz.
Szkoda, że nie mam aparatu.
Co robimy?
Jack mówi, że skonfiskowali jego rzeczy.
Kamerę i cały sprzęt.
- Musimy tam wejść i to odzyskać. - Chcesz wejść?
- I wy mi pomożecie. - Zwariowałaś.
Tworzymy zgraną ekipę.
Tak, ale musimy się pospieszyć.
Na dobre trzeba czasem zaczekać.
Mają tu masę leków.
Ludzie ich potrzebują.
W szpitalu musieli robić operacje bez znieczulenia.
A tu mają nadmiar…
Tak działa wojsko. Wszyscy to wiedzą.
I mają… jak to się mówi?
Władzę.
- Ale ich zadaniem jest pomagać. - Od kiedy?
Istnieją tylko po to, by wyrolować słabych.
Ale kto okrada złodzieja…
Skupcie się na lekach i najpotrzebniejszych rzeczach.
Co tylko uda się zabrać.
Wszystko się da. Zobaczysz.
Musimy znaleźć rzeczy Jacka.
Proszę się nie ruszać.
Dobrze.
Urazy głowy trzeba traktowa z dużą ostrożnością.
Muszę coś przekazać.
O co chodzi?
Na osobności.
Dobrze.
Zaraz wracam.
Proszę nie zasypiać.
Tabletka wkrótce zacznie działać.
Dobrze.
Co się stało?
- Nie… - Coś nie tak?
Proszę się nie denerwować.
Nie chcemy zwracać uwagi.
Dr Ángel wrócił i jest w tunelu z doktorem Carlosem.
Co?
Proszę pani!
Doktor Ángel tu jest?
Czemu go wpuściłeś? Odbiło ci?
Ciszej.
Nie musiała przychodzić.
Nie dałem rady jej zatrzymać.
Doktorze.
Co tam, Chave?
Nie jesteś w dobrym stanie.
Czemu tam zszedłeś?
Musimy wyciągnąć Rosario i dzieci.
Strażacy nie przyjechali, prawda?
Proszę przynajmniej coś zjeść.
Nawodnić się.
Przyniosę mu coś do jedzenia, ale upewnijcie się, że zje.
Nikomu ani słowa.
Tak.
Stać!
Spokojnie.
Nie róbcie nic głupiego. Odłóżcie broń.
Jesteśmy dziennikarzami.
Jasne.
A ten obok to Miś Uszatek?
To mój asystent.
Jestem przyjaciółką Ignacia Zambrano. Znasz go?
To wysokiej rangi urzędnik państwowy i wie, co się tu dzieje.
Pewnie już kogoś po nas wysłał.
Zobaczmy, gdzie was znajdą.
- Ruchy. - Tak.
Już.
Szybko.
Nie pakujcie się w kłopoty.
Weźcie, co chcecie.
Rodziny wam podziękują. Ale idźcie.
Zamknij się.
- Chce nas skołować. Nie słuchaj jej. - Dobra.
Wyprowadzimy ich, a potem zabieramy, co da radę.
Idziemy na drugą stronę…
Miś Uszatek, w mordę.
Dober!
- Wystarczy! - Dlatego mówimy mu Dober.
Uspokój się.
- Idę poszukać kamery Jacka. - Musimy się zwijać.
Zaraz wrócę.
Idź do auta.
Nazywam się Ignacio Zambrano Aguilar.
Jestem urzędnikiem w sekretariacie turystki
i byłem bezpośrednio zaangażowany w reakcję…
W brak reakcji ze strony rządu Meksyku
po trzęsieniu ziemi z 19 września.
Odrzuciliśmy pomoc międzynarodową, by pokazać światu siłę.
Ale przede wszystkim, by pokazać siłę FIFA
i nie stracić szansy na organizację mundialu.
A co gorsze…
Doktorze!
…zignorowaliśmy ostrzeżenia ekspertów o wstrząsie wtórnym.
I nie zrobiliśmy tego z powodu ignorancji.
Mój szef, ja i Guillermo Peralta,
prywatny sekretarz ministra spraw wewnętrznych,
mieliśmy inne motywy.
Zablokowaliśmy przepływ informacji.
Opracowaliśmy plan odrzucenia międzynarodowej pomocy,
by nie stracić udziału w kampaniach reklamowych.
Dalej.
Kiedyś historia mnie osądzi.
To wszystko.
Kiedy mówi się prawdę, nie trzeba nic więcej.
Zrobię wszystko, co w mojej mocy,
by naprawić szkody.
Dziękuję.
O co chodzi? Miałaś iść spać.
Nie, mam dość odnajdywania martwych.
Jesteś bardziej uparta niż moja mama i żona razem wzięte.
Co?
O co chodzi?
Nikt nie usłyszy…
Co ona robi?
Cisza.
W CONALEP jest życie!
Chodźcie!
Wyciągniemy cię.
- Dajcie latarkę. - Mam.
Przynieście liny.
Napisy: Aneta Adamczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Grzegorz Niksiński ęte.