Nefrotisch syndroom wordt veroorzaakt door de abnormale doorgang...
1 MAAND EERDER
...van plasmatische eiwitten
door een stijging in doorlatendheid van het capillaire membraan.
Of het glomerulaire membraan.
Patiënten met nefrotisch syndroom...
Goedenavond.
-Voor wie zijn die bloemen? -Voor jou.
-Wat heb je nu gedaan? -Niets.
Je geeft nooit bloemen.
Hoe bedoel je, nooit? Ik geef altijd bloemen.
Op je verjaardag,
op Moederdag... Wanneer ook alweer?
Op je verjaardag of voor Moederdag?
-Hier. -Bedankt, lieverd.
Ze zijn zo mooi.
Ik heb de baan in Kentucky.
Ik ben zo blij.
Gefeliciteerd.
Ik kan zien dat je blij bent.
Echt waar. Het is alleen...
We beginnen weer opnieuw.
Het zit zo...
Je hoopte dat ik 'm niet zou krijgen.
Natuurlijk niet. Dat is het niet.
Ik denk aan Josefa en mijn baan.
Je baan.
Ik studeer nu voor mijn examen hoofdverpleegkundige.
Nou en?
-Hoe bedoel je 'nou en'? -Nou en?
-Kan het je niks schelen? -Chavela,
je snapt het niet. Het is goed voor ons.
We verdienen dollars.
Weet je hoeveel mensen dat willen?
Bovendien kan Josefa daar Engels leren spreken
en jij ook, schat.
Je kunt het ook leren terwijl je in een kliniek of ziekenhuis werkt.
Het is zo makkelijk voor je.
Is het niet meer
dat jij het altijd ingewikkeld maakt?
Wacht even.
6 UUR NA DE AARDBEVING
Dokter.
Wat is er?
Ik zei toch dat Pepín naar de VS gaat?
Hij wil dat ik meega, maar ik heb erover nagedacht.
Ik wil niet gaan.
Ik wil dat ook niet.
Ik heb het hier heel goed, dokter, ik werk met u,
in het ziekenhuis, met vrienden en collega's.
Daar spreek ik de taal niet.
En ik ken er niemand.
Ik denk niet dat ik een baan zou vinden, want mijn studie, mijn papieren...
Als dat besluit je nu geruststelt, steun ik je.
Bedankt, dokter.
EVERY MINUTE COUNTS
Horen jullie me?
We zijn hier.
-Hilda? -Ja, maatje. Geweldig om je stem te horen.
Geef me er nog één en pak aan.
We halen stenen weg om voeding voor de baby's door te geven.
Dan halen we jullie eruit. Wanhoop niet.
Schiet op, de baby's houden het niet lang vol.
Ze raken uitgedroogd.
Dat doen we, Toñita. Dat doen we.
Pepín, heb je José gezien?
Ik wil weten hoe het met hem gaat. Zeg hem dat ik oké ben.
Waarom zegt niemand hoe het gaat?
NUEVO LEÓN-GEBOUW ALBERTO
Omar en ik gaan naar binnen.
Onthoud dat er mensen levend begraven zijn.
Elke steen moet met grote zorg verplaatst worden
omdat het een instorting kan veroorzaken.
We moeten snel, maar georganiseerd handelen.
Als iemand om stilte vraagt om te luisteren naar slachtoffers
of reddingwerkers,
moeten we onmiddellijk stil zijn.
Goed?
-Ja, meneer. -Goed.
Kom op.
Voorzichtig.
ZIEKENHUIS ÁNGEL
-Hoe gaat het met hem? -Veel beter.
Maar hij is niet buiten gevaar.
Het ergste is voorbij.
Hoe is het met dr. Moreno?
-Hij overleeft het wel. -Goed.
Dokter, kan ik u even spreken?
Wat is er?
Ik wilde u vertellen
dat ik homoseksueel ben.
Ben je gezond?
-Ja, natuurlijk. -Dus?
Denk je dat ik je veroordeel?
Nee.
Nee, u niet, maar...
Dan heb je niet meteen aids.
Nee, natuurlijk niet.
Veel mensen denken van wel.
Domme mensen die collega's hebben ontslagen
uit ziekenhuizen, uit klinieken
omdat ze homoseksueel zijn.
Hoelang werk je al bij ons?
Bijna een jaar.
Lang genoeg om te weten hoe we werken, toch?
Je bent een goede arts.
-Hoor je bij mijn team? -Natuurlijk.
Dat is genoeg.
De volgende keer dat ik om bloed vraag, doneer dan.
Wat als er iets met die vrouw gebeurt, mam?
Ik denk het niet.
Ze is vast met haar kleindochter terug naar Tlatelolco.
Chave, heb je verdoving?
Eens kijken. Er is wat midazolam aangekomen.
1 WEEK EERDER
ALGEMENE DIRECTIE SECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID
Ik ben geslaagd.
-Wat? -Ja.
Meen je dat, Chave?
Dat maakt het makkelijker om een baan te vinden in Kentucky.
Chave.
-Het is dringend. -Het is in het Engels.
Laat eens zien.
Geef me een spuit.
Geen zorgen, mam.
We zullen snel Engels leren.
Een oude hond kan geen nieuwe trucs leren.
Papa zei dat er geen aardbevingen zijn.
Wat zei papa nog meer?
Dat de hamburgers en donuts daar beter zijn.
Maar dat eten we hier toch nauwelijks.
Daarom wil ik gaan.
Ik zei dat we naar Disneyland moesten, maar hij zei dat het te ver weg was.
Hij wil vast niet met me gaan.
Ga jij met me, mam?
We zien wel.
NUEVO LEÓN-GEBOUW ALBERTO
Ik denk dat hier iemand is.
Kunt u me horen?
Mevrouw?
Mevrouw.
Dit is erg.
Het is onmogelijk om iemand eruit te krijgen.
We moeten wel.
Mijn kinderen zijn er.
NUEVO LEÓN-GEBOUW BETO
Ik ben duizelig.
Moet je overgeven?
Ja.
-Doe maar, dan voel je je beter. -Goed.
Het lukt niet.
Sluit dan je ogen en wacht tot het voorbij is.
Goed.
Zal ik je een verhaal vertellen?
Ja.
Ik kan niks bedenken. Heb je ooit vuurvliegjes gevangen?
Nee.
Op een dag kunnen we samen vuurvliegjes gaan vangen
en ze in een glazen pot stoppen en een lamp maken.
Hoe zien vuurvliegjes eruit?
Ken je ze niet?
Het zijn insecten, net als grote vliegen.
Ze verlichten hun staart alsof ze een gloeilamp hebben.
Ik wist niet dat vliegen dat konden.
Ze hebben een licht in plaats van een staart
en die doen ze 's nachts aan en uit.
Javi?
Javi. Hoor je me?
Javi.
Geen zorgen. Ik ga hulp halen. Ik ben zo terug.
We gaan trekken.
Klaar.
Bij drie.
-Eén, twee, drie. -Twee, drie.
-Nog een keer. -Harder.
-Eén, twee, drie. -Twee, drie.
We hebben haar.
-Gaat het? -Ja.
-Wacht. -Nu.
-Eén, twee... -Kom op, man. Ga.
-...drie. -Drie.
-Een, twee, drie. -Ik heb haar.
Zo ja. Hier. Daar.
Neem haar mee.
Hemel, dit is een kerkhof.
Herken je haar?
Ze komt me bekend voor, maar ik weet het niet.
Ik denk dat ze op de zesde verdieping woonde, maar ik weet het niet zeker.
Schrijf haar gegevens op.
Een 40-jarige vrouw,
donker, steil haar op schouderlengte.
Ongeveer 165 cm tot 170 cm lang.
-Laten we haar bedekken. -Ja.
Eens zien of we een familielid kunnen vinden.
Plaats de krik.
Ze is mijn hond. Ze stierf bij de aardbeving.
Ik zoek een plek om haar te begraven.
Ze begon te blaffen, maar ik negeerde haar.
Ik was in de badkamer.
Daarna was het te laat.
Het spijt me zo.
Bedankt.
Ik help jou en jij helpt mij Lady Di te begraven.
Je hebt het verpest.
Je hebt haar en de zwangere vrouw gered,
maar mama is dood?
-Het is niet eerlijk. -Nee.
Ik ken jou. Je werkt voor dat bouwbedrijf.
Vroeger wel.
Hij dwong ons het gebouw te verlaten voor de reparaties.
En kijk, ze hebben niets gedaan. We zijn alles kwijt.
-Je bent een oplichter. -Kalm.
Het is waar.
Toen het bouwbedrijf ons het gebouw liet verlaten, deden ze niets.
Ze hielden ons voor de gek.
Toen we terugkwamen,
was Alberto de enige die zei dat we een formele klacht moesten indienen.
En niemand van ons wilde naar hem luisteren,
omdat ze onze belastingen zouden verhogen.
We hadden het allemaal mis en het voelt vreselijk,
want als we hadden geluisterd, had dit voorkomen kunnen worden.
En lagen onze kinderen daar niet onder.
We kunnen ons nu alleen verenigen
om elke overlevende te vinden.
En ja, we gaan zeker nog veel meer lijken vinden.
Maar we moeten verenigd zijn om de levenden te vinden.
Het spijt me heel erg.
NUEVO LEÓN-GEBOUW LUCÍA EN PABLO
Wat is er aan de hand?
Ik moet echt plassen.
Het is gênant.
Het is goed. Maak je geen zorgen.
Wil je iets zeggen?
Ik zal je zo missen, mijn Lady Di.
Ik zal eenzaam zijn zonder jou.
Het spijt me zo dat je je hond en huis kwijt bent.
Ik weet hoe het is om een huis te verliezen.
Hoe dan ook.
Ik moet gaan.
Kan ik je nog ergens mee helpen?
Wat kun je nog doen?
Soms is het leven net een achtbaan.
Het is onze beurt om bovenaan te staan of onderaan.
Ik sta al een tijdje onderaan.
Vroeg of laat wordt het beter
en zal het leven ons toelachen. Let maar op.
Leuk je te ontmoeten.
En bedankt dat je me hielp de band te verwisselen.
Dat heb ik nooit gedaan.
Bedankt en veel succes.
-Hoe gaat het? -We hebben de verpleegsters gesproken.
-Hoe gaat het met ze? -Wat wanhopig, maar oké.
Een van hen vraagt naar haar man.
-Heeft Pepín iets gezegd? -Nee.
-Met wie is Pepín? -Met Quique.
Geef me de zaklamp, ik ga naar binnen.
Goed.
-Zijn ze daar? -Ja.
Hilda.
Ja, dokter?
U klinkt zo dichtbij.
Hoe gaat het?
-Ik bid hard, dokter. -Hou vol.
En de pasgeborenen?
Iets minder wanhopig dan wij.
Ze praten niet en hebben nooit iets anders gezien,
ze denken dat dit normaal is.
Bijna. We komen dichterbij.
Heb je niks gezegd?
Ik vertel het als ze eruit is.
Denkt u dat mensen uw eigendom zijn?
Wat?
We zijn geen gereedschap dat u zomaar kunt gebruiken.
We zijn mensen.
Levende wezens.
We zijn allemaal vrijwilligers.
-Ben je gedwongen? -Ik heb het niet over mij, dokter.
Ik heb het over hen.
Over Chavela.
Waarom moet ze in uw ziekenhuis blijven?
Ze heeft een leven daarbuiten.
Als ze naar de VS wil, kan dat.
1 MAAND EERDER
Hoi, lieverd.
Hoe ging het?
Maak je kipstoofpot, schat?
In deze hitte?
Ik moest koken.
Dit is het enige wat ik kan maken. Dus klaag niet.
Hoe dan ook, heb je het verteld?
Nee.
Waarom niet?
Hij had het de hele dag druk en ik kreeg de kans niet.
Je hebt altijd smoesjes. Ik snap niet waar je bang voor bent.
Je moet het zeggen, niet om toestemming vragen.
Je bent niet zijn eigendom.
Ook al doet hij van wel.
Ik kan het hem wel vertellen.
Dokter Ángel heeft me nodig in het ziekenhuis.
Vooral nu ik het hoofdverpleegstersexamen heb gedaan.
Wat als ik het haal?
Ik kan niet zomaar verdwijnen.
Het is belangrijk.
Dus?
-Dus wat? -Kentucky.
Josefa wil ook niet.
Al haar vrienden zijn hier,
haar oma's, neven en nichten.
Daar is niemand.
Ze heeft ons, Chavela.
We zijn een gezin, toch?
Dat bedoel ik niet.
Eens kijken.
Josefa wil niet gaan,
omdat jij haar constant chanteert.
Als je niet denkt in ons belang, denk dan in haar belang.
Chavela, echt,
veel mensen zouden deze kans willen.
Een kind opvoeden is niet makkelijk.
Maar ik weet het niet...
Ik denk dat als we Josefa deze kans ontzeggen,
we niet de voorbeeldige ouders zijn die we beweren te zijn.
Ja, oké.
Geef hem twee tabletten. We kijken hoe hij reageert.
Ik zal ze geven.
Waar is Josefa?
Ze ging helpen in de keuken. Hier was niets te doen.
De keuken?
-Heb je dorst? -Ja.
Bedankt.
Ik heb boterhammen bewaard.
-Ben je moe? -Ja.
Gelukkig ben ik fit.
Ik heb nagedacht over de VS.
Ik wil niet gaan.
Al die tijd heeft de dokter je bewerkt.
Hij heeft er niets mee te maken.
Ik dacht erover na. Ik heb een carrière.
-Chavela, alsjeblieft. -Ik heb het hier goed.
Ik wil niet weg, tenminste niet nu.
Maar neem Josefa mee.
Het is goed voor haar. Ze moet Engels leren.
Luister naar me. Noch de dokter, noch een ander breekt deze familie.
-Doe niet dom. -Luister naar jezelf.
Hij heeft hier niets mee te maken. Het is mijn beslissing.
Jouw beslissing.
Dan kunnen we beter later praten.
Denk goed na over je beslissing.
Ik ben niet uit het puin gekropen hiervoor.
Ik denk dat de batterij van de zaklamp leegraakt.
Ik hoop het niet.
Kom op.
Bedankt. Mijn armen begaven het.
Geen zorgen, we moeten nog even volhouden.
Het geluid dat ze het cement raken wordt luider.
Ze zijn vast dichtbij.
Chayo, hoe gaat het met je baby?
Beter, maar arme Ricardito heeft dringend voeding nodig.
Alle baby's.
Ze zijn nu dichterbij.
Heel dichtbij.
Ik kom je aflossen.
We moeten een gat maken.
Ongeveer zo groot.
Zodat ze de baby's kunnen geven.
Misschien als we dat verplaatsen, maar ik denk het niet.
Daar was Pepín aan het graven.
We doen het goed, als het niet weer instort.
-Goed. -Ik ben zo terug.
Als er iets gebeurt, laat het me weten.
Ja.
Wat doe je?
Ik wil klimmen.
Kun je me helpen?
Een balk verplaatsen kan slecht zijn.
We kunnen beter wachten. Je hebt mijn been gezien.
Voel je het?
Soms voel ik het niet en soms doet het erg pijn.
Twee opties. We sterven terwijl we wachten tot iemand ons vindt
of we sterven terwijl we proberen weg te komen, in de hoop te overleven.
Liever dat tweede.
Ze zoeken overlevenden, ons.
Ze klinken heel ver weg.
We moeten hoger zien te komen.
Help.
Kan iemand me horen?
-Oké? Ik neem het wel over. -Oké.
Voorzichtig daarmee.
Geef hem aan mij. Goed zo. Ga door.
Ik zie je.
-Vriend. -Bedankt.
Pepín.
Help.
Een jongen.
Stilte.
Ik zie je, maatje. Ik zie ze.
Maatje.
We horen iets.
Stilte.
Er leeft iemand.
-Help. -Het is Beto. Het is mijn zoon.
-Papa. -Het is een jongen.
Hij leeft nog.
Het is Beto.
Ik haal je eruit.
Laat me dit gat groter maken. Wacht even.
Lu.
Zet je voet daar neer en duw met al je kracht.
Het is papa. Ben je oké?
Papa.
Klaar? Nu.
Pap.
-We zijn er. -We halen je eruit.
Beto, nee.
Vertaling: Soraya Zeeman
Creatief Supervisor Sofie Janssen l je kracht.