DOSTUMUZ YÖNETMEN MOISÉS ORTÍZ URQUIDI'NİN ANISINA
Bilemiyorum. Bir, iki saattir. Ben ne yapayım Alberto?
1 YIL ÖNCE
Ona yiyecek hafif bir şey ver.
Peynirli jambonlu börek olur. Sonra yatır.
Peki Lucía?
O niye orada değil?
Evet de babaları sensin. Artık sorumluluk sende.
Gabriela.
Gitmem gerek.
Görüşürüz.
Bekleyen bir şey var mı? Arayan oldu mu?
Hayır Senatör.
-Emin misin? -Evet, kesinlikle eminim.
Sana.
Hadi. Açsana.
Bayıldım.
Çok güzel.
Senin kadar değil.
-Beğendin mi? -Evet, hem de çok.
Yalnızız, değil mi?
Aklından ne geçiyor?
HER DAKIKA ÖNEMLI
DEPREMDEN 3 SAAT SONRA
Burada hiç deprem olmamış gibi.
Bambaşka bir dünyadayız sanki.
Hiçbir sorunun olmadığı bir dünya.
Hepimizin sorunları var.
Sadece onların sorunu çözecek paraları var.
Doğru. Bu ülkeyi para ve nüfuz yönetiyor.
Saati biliyor musun?
Sanırım 10.00'u biraz geçiyor.
Deprem de sabah yedi gibiydi.
7.19.
Deprem olurken haberlerde de öyle dediler.
Saat kaç oldu?
GENEL HASTANE ÁNGEL
Teşekkürler.
-Yardım daha gelmez. -Doktor.
Bebek maması gelmedi. Sadece bu var.
Kalakaldık. İçeri giremiyoruz.
Geçit çok dar, kazmaya devam edersek de çöker.
Belki ben sığarım. Bir kez girdim ya, bence sığarım.
Hayır. Bunu düşünme bile, sakın. Çok tehlikeli.
-Tamam. Ne yapacağız? -Bekleyeceğiz.
Ekipmanlı uzmanları bekleyeceğiz.
-Anne! -Canım. Ne işin var burada?
Anneannen nasıl?
İyi anne. Orada hiçbir şey olmamış gibi.
Güzel.
Burası.
Getirdiğin için sağ ol.
-Seni bekleyeyim mi? -Gerek yok.
Patronum bana yardım eder. Sen git, aileni gör.
Benimkiler iyi. Merak etme.
Geç kalmam.
İyi günler, senatörün ofisinden geliyorum...
Günaydın senatör.
Ne yapıyorsun? Nasıl buraya gelirsin?
Tlatelolco'daki bir apartman çöktü.
Benimki olduğuna eminim.
Ama girişleri kapatmışlar, çocuklarıma ulaşamıyorum.
Tuhaf. Burada bir şey olmadı.
-Çöktüğüne emin misin? -Dinlemiyor musun Miguel?
-Benden ne istiyorsun? -Yardım etmeni.
Çocuklarım orada.
İrtibatlarından birini ara,
kurtarma ekibi, destek yollasınlar...
Hayır, senin için bir şey yapamam.
Derhâl gitsen iyi olur
çünkü bu olanların hiçbiri benim derdim değil, üzgünüm.
Tamam mı? Hadi görüşürüz.
Binanın iyi olduğunu söylemiştin.
Şimdi büyük ihtimalle bütün ailem orada mahsur kaldı.
Tamam da birazdan benim ailem gelecek.
Seni görürlerse sen de benim gerçek yüzümü görürsün.
-Lütfen, yalvarırım yardım et. -Olmaz. Git hadi.
Pislik herif.
Sekreterini becerdiğini duyunca basın neler diyecek, bakalım.
Hadi!
HÜKÜMET DAİRESİ IGNACIO
Girin.
Nacho.
Dikkatleri Federal Bölge'den çekmeliyiz.
Plajları, Acapulco, Puerto Vallarta, Manzanillo, Zihuatanejo'yu tanıtalım.
FIFA bu depremi bahane edip Dünya Kupası'nı çeker diye korkuyorum.
-Mahvoluruz. Ne öneriyorsun? -Bilmem ki.
Orduyu
ve Federal Bölge'deki bütün kamu çalışanlarını
kurtarma için görevlendirelim.
Genel Hastane gibi hasar alan binaları onaralım.
Çok zaman alır.
Ufak bir rötuş yaparız o zaman.
Felaketle ilgili gelen haberleri de o sırada yavaş yavaş inceleriz.
FIFA'ya güven vermek zorundayız.
Şimdilik yabancı basın yok.
Yurt dışına görüntü sızmamalı.
Bakalım.
Deprem tam bir trajedi
ama Meksika'nın ekonomik olarak toparlanması için tek umudu
gelecek yılki Dünya Kupası.
Başkan'a aynen bunu söylemeliyiz.
Affedersin Rogelio. Bunu beklemiyordum.
Ben de.
Her şeyi duyduğunu biliyorum ama artık önemi yok.
Şu an önemli olan
çocuklarım, ailem.
Seni yargılamak bana düşmez.
Kocam bir yıldır çalışmıyor.
Her şeyi ödeyen benim
ve çocuklarıma bakmak için fazla mesai yapıyorum.
Onlar için her şeyi yapıyorum.
Yani işte,
birlikte çok zaman geçirmeye başladık
ve olaylar birbirini izledi.
Hoşuma gitti.
Arzulanmak hoşuma gitti,
genç hissetmek hoşuma gitti.
Sorunlarımdan uzaklaşmak da.
Ama işte.
SENATÖR
Bunu aldım.
Aslında eğlenceliydi.
Buna var mısın?
Hayır, ben oraya girmem.
Bir ailem var.
Ölmek istemiyorum.
-Sakin ol, ben iyiyim. -Pepín.
Ne oldu?
Hilda aşağıda mahsur.
Onunla iletişim hâlindeyiz.
-Yalnız mı? -Hayır.
Yanında Rosairo, Toña ve yenidoğanlar var.
-İyiler mi? -Şu an için evet.
Ama...
Hilda'yla nöbet değiştirmiştik ya?
Evet, hatırladım. Ama ne alakası...
Yani diyorsun ki
normalde sen mi orada olacaktın?
Aynen öyle.
Lütfen.
O tünele girmen lazım Pepín.
Tek umudumuz sensin.
Yardım gelene kadar bebekler sağ kalsın diye
onlara sıvı vermeliyiz.
-Tamam. -Bekle.
José'den bahsetme sakın.
José'ye ne oldu?
-Tamam. -Dikkat et baba. Lütfen.
Bir şey olmaz canım.
Kendine dikkat et.
Biberonları da al.
Çıkarın bizi buradan! İmdat!
ÇÖKEN TLATELOLCO BİNASI ALBERTO
İmdat! Çıkarın bizi buradan!
Burada üç kişiyiz.
Alberto, suyu geldi.
Ne yapacağız?
Katia, kızım.
Şurada ışık varsa başka bir çıkış olması gerek.
Katia, uyanık mısın?
Katia, uyanık kalacağına söz ver.
Seni buradan çıkaracağım, söz. Tamam mı Katia?
-Onunla kal. -Tamam, buradayım.
Ben çıkış arayacağım.
Merak etme. Babana bir şey olmaz.
Canım.
Tamam. Tut şunu.
Baban bu hortuma bağlı.
Hissettin mi? Bir şey olursa beraber çekeceğiz.
Hilda, beni duyabiliyor musun?
Artık kollarım tutmuyor.
Biraz dinlen Toña.
İlk ben ölürüm sanıyordum hep.
Beni sen gömersin derdim.
Ama tam tersi olacak. Zaten hepimiz öleceğiz.
Burada kimse ölmeyecek Rosario.
Saçmalamayı kes lütfen.
Doktor bizi buradan çıkaracak.
Canlı olarak mı?
Ne kadardır buradayız?
Beni duyan var mı?
Benim, Pepín!
Pepín?
-Pepín, değil mi? -Pepín?
-Pepín! -Pepín!
-Buradayız! -Burada!
Buradayız! Seni duyabiliyoruz!
-Hilda, dostum! -Seni duyabiliyoruz!
Duyuyor musun?
Duyuyor musunuz? Ses çıkarın!
Geliyorum! Ses çıkarın!
Geliyorum.
Pepín, José'yi gördün mü? O nerede?
Hayır.
Hayır, onu görmedim.
Geldiğimde bebek serumlarını verip beni tünele gönderdiler.
-Charo? -Çok iyi gidiyorsun Pepín!
Sesin yakınlaşıyor!
Benim, Toña!
Aferin Toña!
Başaracağını biliyordum!
Dayanın, geliyorum.
Pepín!
Buradayız! Duyuyor musun?
Seni görüyorum dostum.
Birini buldum!
Yaşıyor!
5 YIL ÖNCE
Bu nasıl çalışıyor, biliyor musun?
Tosunum.
Yardım eder misin?
Sence şişman mıyım?
Çok yakışıklısın.
Normal çalar saat mi istersin, radyo mu çalsın? 107.9.
Onu ayarla hadi.
Beni cazla uyandırırsan kahvaltıda omlet yersin.
Teşekkürler.
Ne oldu aşkım?
Bu evi almamalıydık.
Deme öyle. Niye ki?
Hükümet ve özel bir şirketin
en büyük projelerinden biriydi.
Yani?
İkinci sınıf malzeme kullandıkları için köşe olmuşlar.
Her yerden çalmışlar.
Bu ev, bizim her şeyimiz.
Emin misin?
Onlarla yüzleşmem gerek.
Bilmem ki. Ya kızarlarsa?
Kime kafa tuttuğunun farkındasın.
Sessiz kalamam.
Binanın temelini güçlendirene kadar
baskı yapacağım.
Mühendis olan sensin.
Böyle yapılması gerek diyorsan sana inanıyorum.
Yatalım hadi.
Geldik.
Çok teşekkür ederim Rogelio. Gerçekten.
Yardım edebildiğime sevindim.
Umarım çocuklarını yakında bulursun.
Hayattalar, biliyorum.
Hanımefendi.
Çantanızı hep unutuyorsunuz.
Evet, doğru. Ne şapşalım.
Karına verirsin. Markadır.
Chave.
-Ne oldu doktor? -Chave, kafeterya.
-Ne olmuş oraya? -Yıkılmamış.
-Yıkılmamış mı? -Hayır.
Ama bütün binalar hasarlı.
Ama kafeterya ayakta. Tek kat, kullanabiliriz.
Ne diye bekliyoruz o zaman? Hadi.
Uzan. İşte böyle.
Onu çıkaracağım!
Çekmeye hazırlanın! Ben söyleyeceğim.
Adın nedir?
-Andrea. -Andrea, seni oradan çıkaracağım.
-Bebeğim nerede? -Bebeğin mi?
Dinle, şu anda önemli olan seni buradan sağ salim çıkarmak. Tamam mı?
Sakin ol.
-Bebeğinin adı ne? -Ricardo.
Ricardo. Ne güzel bir isim.
Oradan çıkıp Ricardo'na kavuşacaksın.
Sakin ol, tamam mı?
Seni çekeceğim. Bekle.
Hadi bakalım. Dayan.
Giriş yok ama doğru fiyatı söylersen...
Hepsi rüşvetçi.
Giriş yasak.
Ben girebilirim.
Senatör Tello adına geldim.
Giriş yasak.
Ne barbarlar.
Geçmesine neden izin verdiniz?
-Bu ülke böyle işte. -Bir saattir buradayız!
Tanrım, lütfen iyi olsunlar.
Lütfen iyi olsunlar.
Yine mi siz yahu?
İnsanların para karşılığında geçişine izin verirken sizi filme aldım.
Karar sizin.
-Geçin. -Sağ ol.
Hop.
O da geliyor.
Kıza göz kulak ol. Luis! Daha fazla torba lazım!
Burası korkunç hâlde.
Hadi!
Kova lazım!
Bu taraftan. Pablo, gel. Bana yardım et.
Bir şey olmayacak canım.
-Acıyor mu? İyi misin canım? -Tanrım.
İyileşeceksin. Gözlerin düzelecek.
1 YIL ÖNCE
Mühendisle konuştun mu?
Evet, merak etme. Mühendis Padilla'yla konuştum
ve rüşvetçi bir çalışan olduğunu o da kabul etti.
Malzemeden çalıp parayı cebe indirmiş.
Ama ne yaptığını anlamışlar
ve adamı işten kovmuşlar.
Binam hâlâ sağlam değil yani.
Temeller güçlendirilmezse değil.
Sırf Alberto mühendise
gerek olduğunu gösterdiği için temelleri güçlendirdiler.
Ama iyi iş yapmamışlar, hâlâ tehlikedeymişiz.
Kocan paranoyağın teki.
Sence şirket sırf şov olsun diye herkesi evinden çıkarır mıydı?
Ülkenin en önemli şirketlerinden biri.
İtibarlarını bu şekilde riske atarlar mı?
Haklısın.
Hayır, olamaz.
Yaptıkları şey suçtu.
Bizimki de dâhil birçok hayatı riske atan
kötü bir bina yaptılar.
Hayır Beto, paranoya yapıyorsun.
Ülkenin en büyük inşaat firması
böyle bir şey yüzünden itibarını riske atar mı?
Binayı onardık diyorlarsa onarmışlardır.
Adamları dinleyip konuyu kapatacaktın.
Olmaz, sessiz kalamazdım.
Sorunlar yine başlayınca kimse sorumluluk almayacak.
İnşaatçılar hükümeti suçlayacak, hükümet de inşaatçıları.
Bu işlerde herkes zengin olur, kimse sorumlu olmaz.
Evet, tabii.
Ödenecek faturalar ve mutfak alışverişleri dururken
inşaatçılara ve avukata karşı ahlak üstünlüğü taslamak kolay.
Bir de ipotek var. Nasıl ödeyeceğiz onu?
Konuş benimle.
Ya ölürse?
Ölmeyecek.
Hareket ediyor, bak. Hissettin mi?
Ya ailen tatlım?
Ailem Puebla'da yaşıyor.
Torun sahibi olma fikri hoşlarına gitmiyor.
Ama onlara ihtiyacım yok.
Anneannem benimle.
Buradan çıkacağız, biliyorum. Söz veriyorum ki çıkacağız.
İmkânsız geliyor, biliyorum
ama hayatta imkânsız görünen şeyler de oluyor.
Katia?
Katia, hayır. Katia.
Dayan. Lütfen dayan.
Geçti. Yanındayım.
-Baba. -Nasılsın? İyi misin?
İyiyim Chavela. Bir şey yok.
İyi ki tünel güvenliydi.
Doktor, onu hemen götürmelisiniz.
-Götür onu. Hadi. -Onu kafeteryaya götürelim.
Çabuk.
Kimse var mı?
Buradayız!
-Kimse var mı? -Buradayız!
Affedersiniz.
Ne oldu?
Hükûmette çalışan, nüfuzlu bir akrabanız mı var?
Yok. Niçin?
Saatlerdir bekleyen bir sürü insan var
ve size izin verdiler.
Sadece bazı insanlara izin verilmesi adil değil.
Hiçbir şey değil ki.
Ben buradayım, bütün ailem orada, göçük altında.
Kocam beni uyarmıştı.
Bunun olabileceğini söylemişti ama onu dinlemedim.
-Eşiniz ne biliyordu? -Her şeyi.
Her şeyi çünkü siteyi yapan
inşaat firmasında çalışıyordu.
-Ama kovuldu. -Onu neden kovdular?
Bunlar güçlü insanlar.
Kocam sırf kovulmadı.
Her yerde kara listeye alındı.
Röportaj vermek ister misiniz?
Bence bu çok önemli.
Tamam, olur.
Hilda, Rosario, duyuyor musunuz?
Hilda!
Doktor.
Rosario, Hilda, Toña!
-Doktor. -Ne var?
İnsanları riske atıyorsunuz.
Pepín tünele girdi. Ondan önce de Andrea.
-Yorgunken karar alıyorsunuz. -Ne yapalım? Onları çıkarmalıyız.
Ekip olarak çalışmalıyız.
Dostlarınızı kurtarmak, yardım etmek istemeniz harika da
bizi dinliyor musunuz?
Sırf kendinizi dinliyorsunuz.
Bakın.
Ne derseniz yapacağız.
Yanınızdayız.
Ama böyle çalışamayız.
1981 depreminden sonra hepimizi binadan çıkardılar.
Kocam Alberto Sánchez onlara baskı yaptığı için oldu bu.
-Ama hepsi göstermelikti. -Ne oldu?
Bir şey yapmadılar.
Kocam bunu fark edip de onlarla yüzleşince onu işten kovdular.
Tanrı bilir, ilk inşaatta ve sonra da bu sözde onarım sayesinde
nasıl köşeyi döndüler.
O insanların hepsi suçlu.
Öyleler.
Başka?
Yanılmışım.
Kocam başka yere taşınalım diye
beni ikna etmeye çalıştı
ama ben dinlemedim.
Ona deli dedim.
Ama tüm bunları tek ciddiye alan oydu.
Güzel, vermeye devam et. Daha sonra kontrole geliriz.
-Devam ederse... -Bölge boşaltıldı.
-Evet, burayı boşaltmamız gerek. -Tamam doktor.
Her şeyi çıkarmalarına yardım edelim.
-Tamam doktor. -Sağ ol.
İyi misin? Her şey yolunda mı?
Onu kaybettik.
Oğlu aşağıda Hilda ile beraber.
Bunu kim tertipledi?
Carlos mu?
Sevgili arkadaşlarım,
kentimizin uzun tarihinin en üzücü olaylarından birine
şahit oluyoruz.
Şu anda kaç yaralımız olduğunu tahmin edemiyoruz,
ölü sayısını tespit edemiyoruz.
Fakat dolaşırken gördüğümüz kadarıyla
tüm şehir sakinlerinin ve bütün Meksika halkının
seferberliğini gerektiren bir olayla karşı karşıyayız.
Öncelikle disiplin şart.
Herkesten evlerinde kalmasını rica ediyorum.
Şehirlerinden bizi dinleyenler,
sizi rahat ettirmek için bilgilendireceğiz.
Görmediğimiz şeyler hakkında konuşmayacağız.
Haberleşme ve Ulaştırma Bakanlığı'nın kısmen çöktüğü
ve yandığı haberini aldık.
Romano Otel de...
Bilmiyorum ama en azından...
Orada kimse var mı?
-Duydun mu? -Yardım edin!
Beni duyuyor musun?
Evet! Çıkarın bizi buradan!
-İyi misin? Biraz bekle. -Evet, iyiyim!
Burada biri var!
Aşağıda biri var!
Orada biri var!
Orada biri var.
-Adınız nedir? -Víctor Manuel Fernández.
Niye bu kadar allak bullaksınız?
Dükkânımdaydım...
Bir bakalım. Acaba nasıl...
Parmaklarına dikkat et.
Dizlerin, sırtını bük.
İyi misin?
Evet, iyiyim! Çıkarın beni buradan lütfen!
-Alberto, sen misin? -Gabriela!
-Canım! -Evet, benim!
Kocam.
-İyi misin? -Evet, iyiyim.
Seni çıkaracağız.
Çocuklar yanında mı?
Hayır, değiller ama çıkar beni buradan.
Aşağıda hâlâ sağ insanlar var.
Bekle, sizi çıkaracağız.
-Şöyle tutun. -Parmaklara dikkat.
Büyük bir taş var. Üç deyince onu kaldıralım.
Hazırız.
-Tamam, bir... -İki, üç.
Canım. Kavuştuk sonunda.
Ben Dr. Zambrano, bu sabah yıkılan hastaneden.
Yenidoğanlar dâhil yaklaşık 150 kişi mahsur kaldı.
Kapa çeneni.
Aile üyeleri, meslektaşlar, doktorlar.
Acil bebek maması, biberon,
her türlü alet edevat, kova,
battaniye ve su lazım.
Her türlü yardım gerekli.
Hem de acil, lütfen.
-Canım. Yavaş ol. -Evet.
Sevgilim, seni seviyorum. Seni seviyorum.
-İyi misin? -İyiyim.
-Gerçekten mi? Çok şükür. -Evet.
Bu tarafa.
Su lütfen.
Ne oldu?
Aşağıda kurtarılmayı bekleyen bir kadın ve hamile bir kız var.
Çocuklarım da orada mahsur,
sizlerin aile fertleri de öyle.
Lütfen, durum acil. Kaybedecek vakit yok.
-Hamile kadının adı Katia mı? -Evet. Diğeri de Regina.
O benim öğretmenim.
Yardım çığlıkları duydum, yani sağ olanlar var.
Çocuklarımızın sesini duydun mu?
Hayır ama onları bulacağız. Görürsün.
Kurtulanlar var.
Şimdilik tek bildiğimiz bu, o da mühim bir şey.
Pekâlâ.
-Onları çıkarmalıyız, lütfen. -Evet.
El feneri, lamba, alet.
ÇÖKEN TLATELOLCO BİNASI LUCÍA VE PABLO
Pablo.
Pablo?
Pablo, lütfen uyan, lütfen.
Pablo!
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangun
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keleş ABLO