Μια ήσυχη ζώνη δείχνει
ότι στη γη συσσωρεύεται ενέργεια,
η οποία θα απελευθερωθεί μέσω ενός μεγάλου σεισμού.
Το ρήγμα της Πόλης του Μεξικού παραμένει σεισμικά ήσυχο για πάνω από 80 χρόνια
...μέχρι σήμερα.
ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΛΗΣ ΜΕΞΙΚΟΥ
19 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1985
ΗΜΕΡΑ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ 198
-Γεια, καλημέρα. -Καλημέρα. Τι κάνεις;
Καλά.
ΧΤΥΠΗΣΤΕ ΚΑΡΤΑ
Ροσάριο.
-Γεια σου. Πώς είσαι; -Πολύ καλά, εσύ;
-Καλά. -Σε θέλουν στα Επείγοντα.
-Ευχαριστώ. Έφαγες πρωινό; -Ναι. Εσύ;
Ναι, πάω τώρα.
-Καλημέρα, γιατρέ. -Καλημέρα.
Περάστε.
ΚΑΘΕ ΛΕΠΤΟ ΜΕΤΡΑΕΙ
-Μου δίνετε το χαρτάκι; -Φυσικά.
Ευχαριστώ.
-Ευχαριστώ, Βίκι. -Παρακαλώ.
Γεια.
Αυτός είναι ο φάκελος της Βικτόρια Χουρτάδο.
Γιατρέ;
Ναι, είναι έτοιμο να βγει.
Αλήθεια, συγγνώμη, γιατρέ. Ήμουν σίγουρη ότι ερχόταν νωρίς.
Δεν πειράζει. Συμβαίνει συχνά με τη δυσπεψία.
Ντρέπομαι πολύ. Και φοβήθηκα πολύ.
Δρ Σαμπράνο, παρακαλώ ελάτε...
Μέτρα τις συσπάσεις σου. Ζήτα τη βοήθεια της γιαγιάς σου.
Ναι, ευχαριστώ.
Δρ Σαμπράνο.
Είσαι μια χαρά.
Δεν θέλω να σε δω μέχρι να γεννήσεις.
-Εντάξει. -Συγγνώμη, γιατρέ,
αλλά ο δρ Κάρλος Βάργκας σάς χρειάζεται επειγόντως στο Τμήμα Μαιευτικής.
-Τι έγινε πάλι; -Είναι πολύ ανήσυχος.
Οι παλμοί της πέφτουν, γιατρέ. Έχει βραδυκαρδία.
Βαθιά αναπνοή όταν δεν έχεις σύσπαση.
-Λοιπόν, σπρώχνουμε τώρα. -Έρχεται.
Έρχεται.
Αυτό είναι.
Εκατό παλμοί το λεπτό, γιατρέ.
Πρέπει να κάνουμε κάτι. Δεν θα ανακάμψει.
Τι συμβαίνει, γιατρέ;
Τίποτα. Θέλω να αναπνέεις και να σπρώχνεις. Πάμε.
Έρχεται.
Αυτό είναι, σχεδόν τελείωσες.
Αυτό είναι.
Έπεσε στους 80 παλμούς το λεπτό, γιατρέ.
Πρέπει να κάνουμε κάτι. Χρειάζεται καισαρική.
Τι έχει το μωρό μου;
Τίποτα, άκουσέ με.
Αναπνέεις και συνεχίζεις να σπρώχνεις.
-Τώρα, σπρώχνε. -Συνέχισε να σπρώχνεις.
Ανάπνεε, έλα. Έρχεται.
-Γιατρέ, σε παρακαλώ. -Γιατί δεν βγαίνει;
-Χρειάζεται καισαρική. -Μερικά μωρά θέλουν χρόνο,
αλλά όλα θα πάνε καλά.
Ένα τελευταίο μεγάλο σπρώξιμο. Έλα, μανούλα. Πάμε, έλα.
-Ορίστε, αυτό είναι. -Μείνε ήρεμη.
-Μπράβο. -Μπράβο.
-Αυτό είναι. -Πώς είναι το μωρό μου;
-Έτοιμο; -Το μωρό μου, πού είναι;
Το εξετάζουμε. Μην ανησυχείς.
Μην ανησυχείς.
Τι του συμβαίνει;
Γιατί δεν κλαίει; Το μωρό μου δεν κλαίει.
-Περίμενε. -Γιατί δεν κλαίει;
Πώς θα το πεις;
Ρικάρντο.
Ρικάρντο Άχα Λεντέσμα.
Τι όμορφο όνομα! Μπράβο.
-Να σου ζήσει το μωρό σου. -Μπράβο.
Σημείωσέ το, Τσάβε.
19 Σεπτεμβρίου 1985.
Ώρα, 6:59 π.μ.
Ο δρ Μιρό, παρακαλώ, στο Τμήμα Ψυχιατρικής.
Ορίστε.
Αυτό πρέπει να το εξετάσουμε.
-Πηγαίνω για πρωινό. Θέλεις τίποτα; -Όχι, ευχαριστώ, δρ Σαμπράνο.
-Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
Όχι τόσο γρήγορα. Πρόσεχε το ζουμ.
Ένας χρόνος πέρασε και δεν ξέρεις να ζουμάρεις. Δεν θα μάθεις έτσι.
Φυσικά και θα μάθω.
Αν είχες περισσότερη υπομονή μαζί μου, θα μάθαινα πιο γρήγορα.
Είσαι συνέχεια από την άλλη πλευρά και ποζάρεις.
Κάν' το εσύ.
Άντε.
"Κάν' το εσύ".
-Λοιπόν, αρκετά. -Αλήθεια;
-Έτοιμη; -Έτοιμη.
Πέντε, τέσσερα, τρία, δύο.
Είμαστε στην καρδιά του ιστορικού κέντρου της Ομοσπονδιακής Περιοχής,
δίπλα στην επιβλητική εκκλησία...
"Επιβλητική εκκλησία".
-Το παίζεις έξυπνος; -Όχι, φυσικά. Ήταν επιβλητικά έξυπνο.
Κουνιέσαι πολύ. Απλώς μίλα καθαρά.
Εντάξει, θα το κάνω σωστά.
Έτοιμη;
-Έτοιμη. -Πέντε, τέσσερα, τρία, δύο.
Καλημέρα αγαπητοί ακροατές. Είναι 7:04 Πέμπτη πρωί...
Χοσεσίτο, φεύγω τώρα.
Όχι, περίμενε.
-Τι; -Πού πας;
-Σταμάτα, Χοσέ. -Μόνο λιγάκι;
Ούτε λιγάκι. Το αφεντικό μου θυμώνει
όταν τσαλακώνουμε τις στολές. Άσε με.
Κι εγώ θα θυμώσω αν δεν μου δώσεις κάτι.
Έλα τώρα.
Κρατήσου, δεν αργεί το Μαντσανίγιο.
Περίμενε, άλλο ένα. Εντάξει, μόνο ένα.
Έχω αργήσει.
Είσαι αδιόρθωτος.
7:05 Π.Μ.
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΛΑ ΡΕΦΟΡΜΑ
Θέλω να τυλιχτώ στην αγκαλιά σου
Να μην υπάρχει κενό ανάμεσά μας
Να είμαι η γεύση στο στόμα σου
Να με γεμίζεις με το άρωμά σου
Να νιώθεις σιγουριά
Να ξέρεις ποιος είσαι μέσα σου
Σαν ένα ζωντανό τατουάζ
Να απορροφηθώ στην ύπαρξή σου
Μη με σβήσεις
Παιδιά.
Έβαλες μπαταρία στο αυτοκίνητο;
-Όχι, συγγνώμη, θα κατέβω... -Πλάκα κάνεις;
Θ' αργήσω στη δουλειά.
Όχι ότι θυμάσαι τι σημαίνει αυτό.
Είσαι άνεργος έναν χρόνο τώρα.
Εγώ έπρεπε να φτιάχνω φαΐ στα παιδιά, όχι εσύ.
Ηρέμησε, Γκαμπριέλα.
Αυτό θέλω, να είμαι ήρεμη έστω για μια μέρα,
ξέροντας ότι συνεισφέρεις κι εσύ.
Μπέτο, Λουσία.
-Πού είναι η αδερφή σου, αγάπη μου; -Δεν ξέρω.
Ο μπαμπάς θα σας πάει σχολείο.
Τι;
Η Λουσία θα είναι με το αγόρι.
Τουλάχιστον έλεγξε την κόρη σου.
Μπέτο, κλείσε το ρημάδι.
Να δω πώς θα πάω στη δουλειά.
Μπέτο, βρες την αδερφή σου όσο ντύνομαι.
Άντε. Πάνω θα είναι, στο σπίτι του Πάμπλο.
Βιάσου, τα λέμε κάτω στο αμάξι.
...την τιμή να καλωσορίσω τον Ιγκνάσιο Σαμπράνο,
τον Υπουργό Τουρισμού της χώρας μας,
που αποτελεί βασικό μέλος της διοργάνωσης του επόμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ήρθα να πω ένα γεια.
Η μαμά μου θα με σκοτώσει αν δεν πάω στο σχολείο.
Σε χτύπησε πάλι ο μπαμπάς σου;
Αν δεν ήσουν εσύ, θα είχα φύγει για Ακαπούλκο.
Πάμε μαζί.
Τι λες;
Κι εσύ τι θα κάνεις; Σκι, ενώ εγώ φτιάχνω τις βάρκες του θείου;
Δεν ξέρω και δεν με νοιάζει.
Αν μείνουμε, μια μέρα ο μπαμπάς σου θα σε σκοτώσει.
Πάμε, αυτήν τη στιγμή.
Πρέπει να το σχεδιάσουμε.
Είσαι ανήλικη, Λου, και δεν θέλω να καταλήξω στη φυλακή.
Ο μπαμπάς σου πρέπει να πάει φυλακή.
Γιατρέ.
Ένα λεπτό ακόμα, και κινδύνευε να καταλήξει με εγκεφαλική παράλυση.
Με αμφισβήτησες στο χειρουργείο.
Όχι, ακολούθησα το ένστικτό μου. Νομίζω ότι το σωστό...
Ένστικτο; Είσαι ειδικευόμενος. Δεν έχεις ένστικτο, τίποτα.
Ένας θερμοκέφαλος είσαι που θες να εγχειρήσεις, όπως όλοι οι απόφοιτοι.
Γιατρέ, νομίζω ότι αυτήν τη φορά πήρατε μεγάλο ρίσκο.
Μην ξανάρθεις στο νοσοκομείο.
Συγγνώμη, γιατρέ, με πήρε ο ύπνος.
-Καλημέρα. -Γιατρέ. Συγγνώμη, δεν σας είπα.
Αλλάζουμε βάρδια, πρέπει να πάω στην Αμερικανική Πρεσβεία.
Ο Πεπίν έπιασε δουλειά στο Κεντάκι Ντέρμπι
και παίρνει και τη Χοσέφα για να μάθει Αγγλικά.
Για πόσο καιρό;
Μέχρι τα Χριστούγεννα, αλλά πρέπει πάω να κάνω τα χαρτιά.
Εσύ δεν θα πας, έτσι;
Όχι, γιατρέ. Με τίποτα.
Για την ώρα, θα μείνω εδώ.
Πόσες ώρες δουλεύετε, γιατρέ;
Μια χαρά είμαι. Πάω για πρωινό με τον άντρα σου.
Ο Ρικάρντο Άχα είναι στο Νεογνών.
Τσαβελίτα, πότε θα του πεις ότι φεύγεις;
Τα λέμε μετά, αδελφή. Μετά.
Ευχαριστώ.
Όχι, αγάπη μου, κάθισε πίσω.
7:09 Π.Μ.
7:10 Π.Μ.
Θέλετε να του βάλω το καπέλο;
Ναι, του το έφτιαξε η γιαγιά του.
Γεια σου.
Μου μοιάζει πολύ, έτσι;
Πάρα πολύ. Να σας βγάλω φωτογραφία;
Ναι, παρακαλώ.
Έλα δω, έλα δω, ναι.
Έτσι, ναι.
Για να δω.
Κρατήστε το κεφάλι του.
-Ναι. -Ορίστε.
-Αγάπη μου. -Γεια σου.
-Γεια. -Έτοιμος;
Ένα, δύο, τρία.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Μπείτε.
Συγγνώμη. Παρακαλώ, έχει χώρο πίσω.
Θα πληρώσω εγώ τη διαδρομή. Πάμε.
-Θα πληρώσετε για όλους; -Ναι, ορίστε.
Ευχαριστώ.
7:17 Π.Μ.
-Πουλάς λαθραία; -Γιατί το λες αυτό, γιατρέ;
Αλλά θέλω τη συμβουλή κάποιου μορφωμένου σαν εσένα.
Θεέ μου.
Βλέπεις, όταν παντρευτήκαμε με τη Χίλντα,
δεν είχα λεφτά ούτε για γαμήλια τούρτα.
Και μετά από 20 χρόνια που με ανέχεται, της αξίζει ένα καλό δαχτυλίδι, σωστά;
-Ξέρω ποιο. -Ναι;
Το πιο ακριβό.
Εντάξει. Θα της το δώσω στην παραλία.
Το Μεξικό θα γίνει η πρώτη χώρα που θα έχει φιλοξενήσει δύο Παγκόσμια.
Κι αυτό είναι πολύ σημαντικό για τη χώρα
γιατί το Παγκόσμιο Κύπελλο προσελκύει πολλές ξένες επενδύσεις.
Κουνιόμαστε;
-Κουνιόμαστε. -Πρόσεχε, μην τα βάζεις κοντά στο τζάμι.
Όχι, όχι.
Πάμε κάτω;
Είναι πολύ δυνατό κούνημα.
Θεέ μου, όχι.
Χοσέφα, βοήθησέ με με τα μωρά.
Με προσοχή, κράτα.
-Είναι δυνατός, έτσι; -Ναι, πάμε έξω.
Πρόσεχε.
-Πάμε. Άσ' τα όλα αυτά. -Είναι καινούργιο.
Χοσέ;
Χοσέ.
Χοσέ, είσαι καλά;
Είσαι καλά;
-Τι έγινε; -Δεν ξέρω.
-Τι έγινε; -Κατέρρευσε. Μπορείς να περπατήσεις;
Πρέπει να μάθω πώς είναι η Χίλντα.
Πάμε στο νοσοκομείο. Πάμε! Έλα.
-Σίγουρα; -Ναι. Έλα.
Τα παιδιά μου.
Όχι, όχι.
Κατέβα κάτω!
Σκάσε!
Κατέρρευσαν όλα!
Κυρία.
Πόσες τραγωδίες πρέπει να εκτυλίσσονται τώρα;
Πόσες ειδήσεις χάνουμε αυτήν τη στιγμή;
Έλα, πάμε.
Γρήγορα.
Έλα. Το παίρνω εγώ αυτό.
Κοίτα, τράβηξε.
Εκεί, κοίτα.
Μαμά.
-Είσαι καλά; -Ήρθε το τέλος.
-Ο καπνός είναι από κτίρια που έπεσαν; -Δεν ξέρω, Τσάβε.
Πρέπει να γυρίσω στο νοσοκομείο.
Πρώτα να βρούμε τη μαμά μου.
Πήγαινε εσύ. Θα σε βρω.
Δεν θα χωριστούμε. Πρέπει να μείνουμε μαζί.
-Απλώς... -Με τίποτα, Τσάβε.
-Σε παρακαλώ. -Κοίτα...
Αν ο καπνός είναι από κτίρια, Πεπίν,
ξέρεις πόσους τραυματίες θα έχουμε;
Δεν μπορώ να αφήσω τη Χίλντα μόνη.
-Τη Χίλντα ή τον δρα Σαμπράνο; -Μην αρχίζεις.
Είπες τουλάχιστον ότι φεύγεις στο Κεντάκι;
-Μωρέ... -Μη μαλώνετε!
Απίστευτο. Πρέπει να φύγουμε από δω.
Άσε τη Χοσέφα στη μαμά σου κι έλα στο νοσοκομείο.
-Θα χρειαστούμε βοήθεια. -Όχι, μαμά.
Είμαστε καλά, δόξα τω Θεώ, γλυκιά μου.
Αλλά είμαι νοσοκόμα. Πρέπει να φροντίσω τους τραυματίες.
Πρέπει να είσαι δυνατή.
Σε παρακαλώ, πρόσεχε.
Σ' αγαπώ πάρα πολύ.
Γλυκιά μου, μην ανησυχείς. Δεν θα πάθει τίποτα η μαμά σου.
Περπατάμε στους δρόμους της Ομοσπονδιακής Περιοχής
και μόλις περάσαμε από δύο γειτονιές που κατέρρευσαν.
Στο βάθος, έχουμε πολλά σύννεφα καπνού και σκόνης
που μάλλον δείχνουν ότι έχουν καταρρεύσει κι άλλα κτίρια.
Ο κόσμος είναι στον δρόμο.
Είναι πολύ φοβισμένος.
Βιώνουμε μάλλον τη μεγαλύτερη καταστροφή της εποχής μας.
Καμίλα, δεν το ξέρεις αυτό με σιγουριά.
-Εύκολα το μαντεύεις. -Όχι, εύκολα το επινοείς.
Μόλις πριν από 20 λεπτά, ακούσαμε το βρυχηθμό της γης
κι έκτοτε, η αγωνία έχει καταλάβει τις καρδιές μας.
Σταματήστε! Σας παρακαλώ!
Πηγαίνετέ με στο νοσοκομείο.
Πρόσεχε. Παραλίγο να σε πατήσω.
-Είμαι νοσοκόμα. -Ναι, το βλέπω.
-Σε παρακαλώ. -Καμίλα, πρέπει να την πάμε.
Δεν μπορούμε. Λυπάμαι.
Βρες κάποιον άλλον. Λυπάμαι.
-Βγάλτε τις θερμοκοιτίδες. -Βοηθήστε, σας παρακαλώ.
-Κάποια να τον φροντίσει. -Βοηθήστε με.
Πρέπει να πάμε στο κανάλι.
Έχουν πέσει τα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά σήματα.
Πρέπει να δούμε αν έχουν κάτι για να επικοινωνήσουμε.
Ο δρόμος έχει κλείσει.
Δεν μπορούμε να πάμε πιο πέρα. Μέχρι εδώ είμαστε.
Τι θα κάνουμε;
Θα πάμε με τα πόδια.
Πάμε, λοιπόν.
Πάμε.
Θα σε βοηθήσω, έλα.
Είναι κανείς εκεί;
Πώς σε λένε; Κοίταξέ με. Πώς σε λένε;
-Σαμουέλ. -Σαμουέλ, κοίτα με στα μάτια.
-Μπορείς να περπατήσεις; -Ναι.
-Πάμε στο νοσοκομείο. -Είσαι γιατρός;
Ναι, έλα, ακολούθα με.
Όχι, από δω, φιλαράκο.
-Πέπε; Μίλα του, κράτα τον μαζί μας. -Εντάξει.
-Πώς θέλεις να σε λέμε; -Σαμουέλ.
Μόνο αυτό; Δεν έχεις επίθετο; Δεν έχεις μπαμπά και μαμά;
Εντάξει;
-Πρόσεχε κάτω. -Ναι.
-Γιατρέ; -Ναι;
Δεν μπορώ να αναπνεύσω, γιατρέ.
Περπατάς;
Πάμε στο νοσοκομείο. Έλα.
-Μα κατέρρευσε. -Όχι, δεν κατέρρευσε. Έλα, σήκω.
Τα νοσοκομεία δεν καταρρέουν, κυρία. Έχουν φτιαχτεί για να αντέχουν.
Έλα, άσε το παπούτσι. Πάμε.
Θα δεις, Τσούι. Αυτή η μετάδοση θα μας κάνει διάσημους.
Προχωρήστε όλοι.
Μη στέκεσαι έτσι, τράβα το.
Όχι, πάω στη Γουαδαλαχάρα. Θέλω να είμαι με την οικογένειά μου.
Το ίδιο να κάνεις κι εσύ.
Στη Γουαδαλαχάρα;
Για ποιον λόγο;
Μόλις κατέρρευσε το πιο σημαντικό κέντρο ειδήσεων της Λατινικής Αμερικής.
Ξέρεις πόσο σημαντική είναι η δουλειά μας τώρα;
Η πόλη έχει σχεδόν καταστραφεί,
και ίσως είμαστε οι μόνοι με το υλικό που έχουμε ήδη,
με μια κάμερα για να καταγράφουμε.
Το νοσοκομείο τη γλίτωσε, πάμε.
Πάμε εκεί.
Γιατρέ, βοήθα με!
Έλα, φίλε.
Έλα.
Έλα, φίλε.
-Δεν μπορώ. -Βοήθεια!
-Αδελφή, πάμε μέσα. -Γιατρέ!
Έλα. Λίγο ακόμα έμεινε.
Ναι, σχεδόν φτάσαμε.
Ορίστε.
Τα κατάφερες. Λίγο ακόμα.
-Δρ Σαμπράνο. -Γιατρέ, έχει τραύμα στο κεφάλι.
-Τι συμβαίνει; -Πρωτόκολλο ασφαλείας.
Έχουν ραγίσει τοίχοι.
Έχει εσωτερική αιμορραγία.
Πάω στο Γυναικολογικό. Δείτε τον. Θα βρω τον δρα Μορέτι.
Στην άκρη για τον γιατρό!
Από δω, θα σε βάλω να καθίσεις.
Να φτιάξουμε ανθρώπινη αλυσίδα.
Δώσε μου τα μωρά. Ένα ένα, πολύ προσεκτικά.
Γιατρέ, οι νοσοκόμες χρειάζονται βοήθεια με τα νεογνά.
Έχει κι άλλα μωρά πάνω.
Προσέξτε! Έχουν μωρά στα χέρια τους!
Δώσ' τα σ' εμένα.
-Πού είναι η Χίλντα μου; -Καλά είναι.
Πάω να τη βρω και να της πω ότι ήρθες.
Ναι.
-Πρέπει να τα βγάλουμε έξω. -Έξω;
-Πάμε έξω. -Γαμώτο.
-Έξω; -Ναι.
Κάντε χώρο! Περνάνε μωρά!
Όλοι έξω! Το κτίριο μπορεί να πέσει ανά πάσα στιγμή! Πάμε. Γρήγορα.
Πρέπει να βγάλουμε τα μωρά. Το κτίριο θα καταρρεύσει.
-Πάρτε τα. -Πάρε.
Πρόσεχε το κεφάλι.
Δεν γίνεται να ξαναμπούμε μέσα.
Θα πέσει.
Χίλντα!
Πρέπει να τα βγάλουμε έξω!
-Πέπε. Πέπε! -Χίλντα!
Στάσου, Πέπε!
Χίλντα!
ΝΑΙΚΟΛΟΓΙΚΟ - ΜΑΙΕΥΤΙΚΟ
Ο σεισμός της 19ης Σεπτεμβρίου 1985 απελευθέρωσε ενέργεια
ίση με 1.114 ατομικές βόμβες, σαν εκείνη που έριξαν στη Χιροσίμα...
Απελευθερώθηκαν 22.280 κιλοτόνοι μέσα σε ενάμισι λεπτό.
Υποτιτλισμός: Μυρσίνη Κορομάντζου
Επιμέλεια Γρηγόρης Αντωνίου ντζου