ตามใจรัก (True to Love)
(ตัวละคร เรื่องราว สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติ)
ทำไมครับ มีอะไรเหรอครับ
อย่าไปเลยนะคะ
ไม่สิ คุณไปไม่ได้ค่ะ
พูดเรื่องอะไรของคุณครับ
คุณโบรา
บอกผมทีว่านี่มันเรื่องอะไรกัน
วันนี้คุณสัญญาว่าจะไปกับฉันแล้วนี่คะ
คุณบอกว่าจะเป็นปลาดุกให้
คุณบอกว่าจะให้ฉันใช้คุณ
สัญญาต้องเป็นสัญญาสิ
ผมรู้ว่าถ่ายรูปกันที่ไหน คุณล่วงหน้าไปก่อนนะ ตกลงไหม
ขอกุญแจด้วยครับ
เธอมาแจกการ์ดแต่งงาน
แต่ก็ยังอ้อยอิ่งเซ้าซี้แฟนเก่า คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอ
เธอแค่จะทำให้คุณปั่นป่วน เพื่อเอาชนะคุณเฉยๆ
เหมือนการยิงคุณซ้ำอีกนัด เพื่อให้แน่ใจว่าคุณตายจริงน่ะ
จุ้นจ้านเรื่องของคนอื่นและล้ำเส้น
ยังไม่เลิกทำอีกเหรอครับ
นี่มันเรื่องของผมครับ ผมจะจัดการเอง
คุณยังคิดว่าต้องเลิกกัน เพราะฉันอยู่อีกเหรอคะ
งั้นถ้าคุณให้แหวน วงที่คุณไม่กล้าโยนทิ้งกับเธอ
คุณคิดว่าจะได้เธอกลับมาเหรอ
เพราะแบบนั้นคุณเลยจะไปเหรอ
ตอนนี้คุณพูดถึงใครอยู่กันแน่ครับ ไม่ได้พูดถึงตัวเองอยู่หรอกเหรอ
"หลับแล้วเหรอ"
คุณว่ารู้ดีว่ามันไม่มีความหมายอะไร
คุณจะบังเอิญไปเจอเขาแน่ๆ มันคงชวนกระอักกระอ่วน
แต่คุณยังดึงดันจะไป เพื่ออะไรเหรอ
เพื่อจะได้ฟังเขาบอกว่าเสียดายเหรอ
นั่นคือสิ่งที่คุณคาดหวังเหรอ
จากคนที่ทำทุกอย่างเพื่อประสบความสำเร็จ
มาเป็นคนที่พยายามชนะใจแฟนเก่า มันไม่ได้ฟังดูน่าเชื่อถือเลย
อ๋อ หรือเพราะแบบนั้นคุณถึงได้มั่นใจนัก
ก็ได้ เพราะแบบนั้นฉันถึงได้มั่นใจไง
แฟนเก่าที่เกาะไม่ปล่อย และพูดเรื่องแก้แค้นหรือยังมีเยื่อใย
เธอแค่อยากเห็นแฟนเก่าเสียดายและร้องไห้
เพื่อช่วยเรียกความมั่นใจที่ดำดิ่ง ให้ดีขึ้นมา
ถึงแม้เธอจะรู้ดีว่า มันน่าสมเพชและต่ำตมแค่ไหน
ช่างเถอะค่ะ เอาคืนไป
ใช่แล้ว ไปเถอะ
ใครสนกันว่าคุณจะเจ็บปวดเสียใจไหม
มันไม่ใช่เรื่องของฉันนี่นา
ถ้าไปตอนนี้จะกลับมาไม่ได้แล้วนะ
(ตอนที่ 11 อยากให้หน้าหนาวมาถึงจะแย่แล้ว )
ดื่มคนเดียวหมดนี่เลยเหรอ
(ซังจุน)
ตอนที่ฉันพูดว่าคิดถึง
พี่ก็ยังมาสินะ
ค่อยยังชั่วหน่อย
หยุดดื่มดีกว่านะ
มีเรื่องอะไรเหรอ
วันนี้ฉันไปลองชุดแต่งงานมา
ฉันลองอยู่ทั้งวัน ลองไปเยอะจนนับไม่ถ้วน
แต่ไม่มีชุดไหนถูกใจฉันเลย
ตอนที่ฉันลองชุดสุดท้าย
จู่ๆ ฉันก็เกิดเวียนหัวและคลื่นไส้
ฉันวิ่งออกมาข้างนอก
แต่แล้วฉันก็ร้องไห้ออกมา
- พี่ ฉันน่ะ... - รับสิ
ไม่เอา
เขาโทรมาไม่หยุดเลย เขาคงเป็นห่วงเธอ
ถ้ารับตอนนี้ ฉันอาจบอกเขาว่า ฉันแต่งงานกับเขาไม่ได้แล้ว
ฉันยังควรรับสายอีกไหม
อยากให้รับไหม
ฉันนึกเสียดายมากๆ เลย
ที่เราเลิกกันแบบนั้น
พอเวลาผ่านไป
ฉันอาจต้องเสียใจ กับช่วงเวลานี้ไปทั้งชีวิตก็ได้
มันทำให้ฉันกลัว
ฉันก็เสียดายเหมือนกัน
ตอนนี้ก็ยังนึกเสียดาย
เปิดรถสิ
ทำไมถึงเพลียนักล่ะ
เมื่อคืนก็เห็นนอนแต่หัวค่ำ
นั่นสิ
ว่าแต่ตอนใกล้จะเช้า พี่ไปไหนเหรอ
พี่ไม่ได้อยู่ที่เตียงนี่
ฉันจะไปไหนได้ล่ะ
อยู่บ้านจะไปไหนได้นอกจากห้องน้ำ
มีคนโทรมาแน่ะ
- โบราโทรมา - รู้แล้ว
ว่าไง
เรากำลังจะไป
ยอนโบรา
ขึ้นมาสิ
อือ
อะไรน่ะ
สวัสดีค่ะ พี่
อือ มาแล้วเหรอ
ทำไมหงอยอย่างนั้นล่ะ
ไม่ได้มากับคุณซูฮยอกเหรอ
ไม่รู้เหมือนกัน
เขาหนีไปแล้ว
ฉันก็เคยรักเธอมากเหมือนกัน
อาจมากกว่าที่เธอรักฉันด้วยซ้ำ
ที่ฉันขอเธอเป็นแฟนไม่ได้...
เพราะเชื่อว่าเราเป็นแฟนกันอยู่แล้ว
ถ้าฉันจะแต่งงาน ฉันก็อยากแต่งกับเธอ
ฉันถึงได้ซื้อแหวนเป็นครั้งแรกในชีวิต
แต่...
แต่... วันนั้นเหรอ
ฉันพูดไปว่าอยากเลิก
ฉันทำบ้าอะไรลงไปนะ
ฉันทำทุกอย่างพังหมด
ฉันไม่น่าไปฟังเธอเลย
การที่เราต้องมาเลิกกันเพราะคนอื่น
จริงๆ เลย...
แต่ว่า...
พี่ไม่เป็นไรเหรอ
ได้ยินว่าพี่ทำงานกับผู้หญิงคนนั้น เดโบราน่ะ
พี่รังเกียจคนประเภทนั้นนี่นา
คนที่นึกอยากพูดอะไรก็พูดไม่สนใจใคร
ฉันรู้ว่าพี่ทนสุงสิง กับคนที่พี่ไม่ชอบไม่ได้
ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก
ฉันรับคำขอโทษแล้ว
ไม่สิ...
ไม่ใช่ว่าคุณนักเขียนติดค้างคำขอโทษอะไร
ถ้างั้น วันนั้นหรือว่า
เป็นเพราะผู้หญิงคนนั้นเหรอ
ตอนที่ฉันเอาการ์ดเชิญไปให้
พี่เย็นชากับฉันมาก
คงเป็นเพราะแบบนั้นสินะ
ผู้หญิงคนนั้นบอกเหรอ
ว่าฉันคบซ้อนและเปลี่ยนใจ ไปหาคนใหม่ในทันทีใช่ไหม
ถ้าฉันทำแบบนั้นจริง ฉันจะกล้ามาสู้หน้าพี่แบบนี้เหรอ
มันไร้สาระสิ้นดีเลย
ยูริ
ฟังฉันพูดให้จบก่อนนะ
เหตุผลที่วันนั้นฉันไม่หยิบแหวนออกมา...
เพราะฉันไม่อยากทำ
ไม่ว่าเธอจะตำหนิหรือด่าทอฉันแรงแค่ไหน
ถ้าฉันอยากหยิบมันออกมาฉันก็คงทำ
หัวใจฉันมันไปได้ไกลสุดแค่นั้น
ถ้าฉันบอกเธอเร็วกว่านี้
เธอคงตัดใจเดินหน้าต่อได้ง่ายขึ้น
นั่นคือสิ่งที่ฉันเสียดาย
ฉันถึงได้มาที่นี่
แล้วก็...
ฉันอยากแสดงความยินดีอย่างจริงใจ กับการแต่งงานของเธอด้วย
ฉันเฝ้ารอฟังคำว่ารัก จากปากพี่มานานเหลือเกิน
แต่ไม่นึกเลยว่าจะได้ฟังมันแบบนี้
ตลอดเวลาสี่ปีพี่พูดคำนั้นออกมาไม่ได้
ตอนนี้พี่คงพูดได้แล้วสินะ
อือ
ฉันว่าจะพยายามทำดู
ไม่นึกว่าเธอจะอยู่ที่นี่ ฉันตามหาเธอไปทั่วเลย
ทำไมไม่รับสาย...
สวัสดีครับ
ผมเป็นรุ่นพี่สมัยเรียนของยูริ ผมอีซูฮยอกครับ
อ๋อ ครับ
วันนี้ทุกคนควรมารวมตัวกัน เพื่อรับการ์ดเชิญ
แต่พวกเขาดันติดธุระขึ้นมาปุบปับ
เธอเลยผิดหวังมากน่ะครับ
ไม่เห็นต้องร้องห่มร้องไห้เลย
เพราะคุณเมาใช่ไหม
ผ่านมาหลายปีก็ยังไม่เปลี่ยนเลยนะ
จริงเหรอ
ไม่เห็นต้องร้องไห้เลย ก่อนนี้เธอร้องไห้ ฉันเป็นห่วงมากเลยนะ
เป็นเพราะเรื่องชุดเหรอ
เธอใส่ออกมาสวยทุกชุดเลย
ฉันเลือกไม่ถูกเลยว่าชุดไหนสวยที่สุด เพราะเธอใส่อะไรก็สวย
เพราะงั้นก็อย่าเสียใจไปเลย ร่าเริงหน่อยนะ
ไม่ใช่ว่าฉันโกรธหรอก...
มองทางนี้ครับ
สวยมากครับ
มองตากันหน่อยครับ
สวยจริงๆ เลย
อยู่กันโน่นแล้ว
อึนจู
โบรา
พี่จินอู
โอ้
- สวยมากเลย - สวยจริงๆ
ฉันพอดูได้ใช่ไหม ขอบใจนะ ที่มา
- ยินดีด้วยนะ - ยินดีด้วย
ฉันดีใจนะที่เธอมาได้
ว่าแต่เธอไม่เป็นไรแน่นะ
สีหน้าเธออมทุกข์มากเลย
ใครจะไปคิดว่าคู่เธอจะลงเอยแบบนี้
ขนาดฉันยังเศร้าตามเลย
นั่นน่ะสิ
ถึงได้มีคำพูดที่ว่าไม่มีทางรู้ได้เลย จนกว่าจะเข้าสู่ประตูวิวาห์
ว่าแต่เธอน่าจะไปเติมแป้งหน่อยนะ
หน้าเธอเยิ้มหมดแล้ว
จะบอกว่าการแต่งแนวฉ่ำๆ มันเยิ้ม...
ตลกจังเลยนะ เธอเนี่ย
จูมี
ไหนเธอบอกว่าจะพาใครมาด้วยไง
มาคนเดียวเหรอ
อือ ก็กลายเป็นอย่างนั้นแหละ
อย่างนี้นี่เอง
ยังไงก็หวังว่าเธอจะได้สัมผัสความสุข ที่มีแต่ผู้หญิงแต่งงานจะได้สัมผัสนะ
เธอไม่ได้เด็กลงทุกวันนี่นา
ไม่รู้สิ ฉันไม่ได้อยากรีบแต่งอะไรนะ
ยุคนี้ใครเขาอยากแต่งงานล่ะ
เขากำลังฮิตอยู่เป็นโสดกัน
ฉันก็เคยคิดแบบนั้นเหมือนกัน
แต่คนที่แต่งได้ เขาก็แต่งกันหมด
นั่นสิ
รีบไปเปลี่ยนชุดเถอะ
- เข้าใจแล้ว ยูจอง - ว่าไง
- ไปเปลี่ยนชุดกันเถอะ - เอาสิ
โบรา
แชมเปญน่ะ ถือเป็นอุปกรณ์ตกแต่งฉากนะ อย่ากินเข้าไปเลย
วันนี้เป็นวันดีนี่นา
เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม
- เราไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ - อือ
พี่
ฉันซัดยัยนั่นสักทีดีไหมนะ
ไม่เอาน่า ทนๆ ไปหน่อย
(งานวิวาห์ของฮยอนมยองและอึนจู)
มากันแล้ว
- มากันครบแล้วใช่ไหมครับ - ครับ
งั้นมาเริ่มกันเลยนะครับ
เอาแบบสวยๆ มองกล้องนะครับ
ทีนี้ก็มองหน้ากันแล้วทำท่าดื่มฉลอง
ยินดีด้วยนะ เป็นคู่ที่หวานแหววจริงๆ
- ไปจุดต่อไปกันเลยนะครับ - ค่ะ
โบรา
อุปกรณ์ตกแต่งจ้ะ
เดินทางโดยสวัสดิภาพนะ
ทำหน้าตื่นเต้นหน่อย
แป๊บนึงครับ
อือ จูวาน
จูวานบอกว่าติดงานเลยจะมาช้านิดนึง
ไม่รู้จะออกมาได้ไหมด้วย
ว่าไงนะ พี่จูวานน่ะเหรอ
อ๋อ งั้นเหรอ
อ๋อ เขาจะไม่มาเหรอ
จะหลบหน้าฉันหรือไง
ฉันกะจะมาหาเรื่องเขาเต็มที่เลยนะเนี่ย
ล้อเล่นน่ะ แค่ล้อเล่น
เอาละ ถ่ายรูปกันต่อเถอะนะครับ
ขอแบบร่าเริงหน่อยครับ
โอเคครับ
หรูหรา ดีงาม
เขยิบเข้ามาใกล้ๆ กันหน่อยครับ
เหมือนเป็นเพื่อนซี้กัน
รบกวนเจ้าสาวกับเจ้าบ่าว โชว์แหวนด้วยครับ
วิบวับ เยี่ยมครับ
ไปที่สระว่ายน้ำแล้วถ่ายรูปแบบสวยหรูกัน
(แต่งงานกับฉันไหม แต่ง)
เอาละนะ หนึ่ง สอง...
เยส
คุณเจ้าบ่าวครับ
อะไรเหรอครับ
- ยิ้มครับ - ครับ
ช่วยกันหน่อยนะครับ
นายทำได้น่า
ถ่ายกันต่อนะครับ สู้เขา
เริ่มเลยนะครับ หนึ่ง สอง...
คุณเจ้าบ่าวก็
ตั้งใจหน่อยสิ
พี่ไม่ได้เหนื่อยอยู่คนเดียวนะ ทุกคนก็เหนื่อยทั้งนั้นแหละ
ถ้ายิ้มออกฉันก็ยิ้มไปแล้วละ
ว่าไงนะ
ยิ้มไว้
เข้าใจแล้ว ได้
- รีบทำให้มันจบๆ ไป - พูดว่าไงนะ
"รีบทำให้มันจบๆ ไป" เหรอ
ตอบให้มันดีๆ นะ
- ไม่งั้นได้มีเรื่องแน่เลย - คราวนี้ฉันทำอะไรอีกล่ะ
เธอก็ได้ยินแล้วนี่ มาทำให้มันจบๆ ไปสักทีเถอะ
ใจเย็นหน่อยสิ พวก
ได้ ช่างมันละ
นี่ ใจเย็นก่อนนะ เดี๋ยวสิ
เป็นอะไรของเธอน่ะ
เออ พังมันให้หมดเลย
สวยงาม
อึนจู เธอเลือดออกด้วย
นี่ เธอ...
เป็นไรหรือเปล่า
เลือด...
คงถูกใจเธอแล้วสินะ
เปล่าสักหน่อย
ไม่เลยสักนิด
จริงด้วย
เลวร้ายที่สุดเลย
เขายอมแต่งเพราะฉันยืนกรานจะแต่ง
ไม่งั้นเขาคงไม่คิดจะแต่งกับฉันหรอก
พวกเราไม่ได้มีอะไรกันเลย
จัดกันครั้งล่าสุดเมื่อไร ฉันก็จำไม่ได้แล้ว
ฉันจะทำยังไงดี
โธ่เอ๊ย...
ฉันจะทำยังไงดี
บอกฉันหน่อย
ยกเลิกงานแต่งไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย และจะนำไปสู่อนาคตที่สดใส
บอกฉันทีสิ
ว่าการแต่งงานจะแก้ปัญหาทุกอย่าง และทำให้มีความสุขโดยไร้ข้อยกเว้น
หา
นี่ ไปกันเถอะ
ให้ฉันดูหน่อย ไม่เป็นไรใช่ไหม
ที่รัก ขอโทษนะ
ฉันผิดไปแล้ว เธอเลือดกำเดาไหล
เวลาโมโหแล้วความดันตก
ช่างเถอะ มันไม่มีประโยชน์แล้ว
ช่างทุกอย่างเถอะ
- พี่ไม่อยากแต่งนี่นา - ฉันเกลียด...
การทะเลาะกัน
พักหลังมานี้ เราทะเลาะกันตลอด ฉันเหนื่อย
เรามาผ่านเรื่องนี้ไปให้ได้นะ
ฉันจะพยายามให้มากขึ้น
พูดอะไรน่ะ
ถ้าต้องพยายามก็แปลว่าฝืนใจทำ
เพราะรักไง ฉันถึงได้จะพยายาม
เพราะรักไง ฉันถึงอยากลองพยายามดู
แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็พยายามมากขึ้นไง
และทุกอย่างมันก็กำลังดีขึ้นอยู่แล้ว
แต่นายกลับทำลายทุกอย่างพัง
ถ้าต้องพยายาม มันก็ไม่ใช่ความรักแล้วไง
นาทีที่ความจริงถูกเปิดเผย
ฉันต้องยอมรับ
ว่าไม่ใช่ว่าฉันไม่เป็นไร
ว่าฉันไม่ได้มีความสุขกับเขา
และที่ว่าความสัมพันธ์ของเรา มันจบไปตั้งนานแล้ว
ฉันรักเธอ
จริงเหรอ
ให้ตายสิ ฉันเลือดกำเดาไหลเลย
ดูสิ
อะไรเนี่ย
รูปนี้ก็สวยดีนะ ที่รัก
พูดอะไรก็ไม่รู้
พวกเขานี่เหลือเชื่อ...
อือ จูวาน
- จอดรถอยู่เหรอ - พี่จูวานมาแล้วเหรอ
จอดตรงทางเข้าได้เลย เราก็จอดไว้เหมือนกัน
อือ
อือ มาเร็วๆ นะ
อะไรน่ะ
จูวานมาถึงแล้ว
ยัยนั่นจะไปไหนเหรอ
ไม่รู้สิ
คงไม่ได้จะออกไปหาเรื่องพี่จูวานหรอกนะ
- ไม่หรอก... - ไม่ได้นะ
- ทำแบบนั้นไม่ได้นะ
นี่ เป็นไปไม่ได้หรอก...
ออกมารับผมเหรอครับ
ก็คงงั้น
ตอนผมไม่อยู่ ไม่ได้ก่อเรื่องอะไรใช่ไหม
เข้าไปข้างในกันเถอะ
นี่คือเพื่อนฉันที่จะแต่งงานค่ะ
ส่วนคนนี้คือ
เพื่อนและเพื่อนร่วมงานฉันเอง คุณอีซูฮยอก
ผมต้องขอโทษแทนคุณโบราด้วยครับ
ผมน่าจะมาห้ามไว้ให้เร็วกว่านี้
- ขอโทษที่มาช้าครับ - พูดอะไรของคุณคะ
ยินดีที่คุณมานะคะ
ไม่เห็นโบราพูดอะไรเลย ฉันเลยนึกว่าคุณมาไม่ได้แล้ว
ยังเขินที่จะพูดเรื่องผมอยู่อีกเหรอครับ
พูดอะไรของคุณคะ
เขาบอกว่ามาไม่ได้เพราะติดงานที่อื่นน่ะ
ที่นี่สวยจริงๆ นะครับ
พาผมไปเดินดูรอบๆ ได้ไหมครับ
ได้สิคะ
- ไปกันเถอะค่ะ - ขอตัวก่อนนะครับ
ค่ะ
พี่จูวานคะ
ยินดีด้วยนะ
เข้าไปกันเถอะ
นั่นใครเหรอ
สุดยอดเลย
มาเร็ว
เห็นเป็นห่วงแฟนเก่าที่กำลังจะแต่งงาน แล้วคุณมาได้ยังไงคะ
บอกแล้วไงครับว่าผมจะมา
เป็นคนไม่ผิดคำพูดสินะ
คุณจับมือฉันโดยไม่ขออนุญาตเลยนะ
ลืมแล้วเหรอครับ
ปรากฏการณ์ปลาดุก
เพื่อกระตุ้นแรงหึง
ก็ต้องใช้ทักษะการแสดงกันหน่อย
คุณซูฮยอกใช่ไหมคะ
มานั่งด้วยกันสิคะ
- มาสิคะ - นั่งนี่ก็ได้ค่ะ
มานั่งด้วยกันสิคะ
ครับ
น่าจะต้องใส่เกลือเพิ่มนะ
เราไม่มีกระเทียมเลยเหรอ
แล้วคุณกับโบราเป็นอะไรกันเหรอคะ
เราน่ะเหรอ
ไม่รู้สิครับ...
จะนิยามความสัมพันธ์ของเราว่าไงดีนะ
เราเปิดเผยความลับของกันและกัน
เราเสียเหงื่อด้วยกัน
เราทำหลายอย่างด้วยกัน ความสัมพันธ์แบบนั้นน่ะครับ
ทำไมถึงไปเสียเหงื่อด้วยกันได้ล่ะ
อะไรเนี่ย
แปลว่ากำลังคุยๆ กันอยู่ใช่ไหมคะ
ผมชอบคุณโบรา...
มากครับ
งั้นผมคงต้องเอาชนะใจ เพื่อนๆ เธอให้ได้ด้วยใช่ไหมครับ
อ๋อ วันนี้คุณเลยตามมาด้วยสินะคะ
คุณคงไม่ดื่มเหล้าสินะคะ
ครับ ไม่ดื่มเวลาอยู่กับคุณโบราน่ะครับ
เวลาคุณโบราเมา เธอน่ารักมากเลยน่ะครับ
พอเห็นแบบนั้นแล้ว
ผมเลยตัดสินใจจะไม่ดื่มเหล้ากับเธอครับ
คุณคงยังไม่เคยเห็นโบราตอนเมาแอ๋สินะคะ
นั่นน่ะสิ
ทำไมเหรอครับ
เพราะเห็นไงครับ ถึงติดใจเธอ
น่ารักจริง
เธอน่ารักสุดๆ เลยไม่ใช่เหรอครับ
ค่ะ น่ารักก็น่ารัก
อะไรเนี่ย
เป็นการแสดงเฉยๆ
แล้วไปเจอกันครั้งแรกยังไงเหรอคะ
ฉันเลือกแหวนวงที่อยากได้อยู่ในร้าน
เขาเข้ามาซื้อแหวนให้ใครคนนึง แล้วดันมาซื้อแหวนวงที่ฉันเลือก
เขาโดนทิ้ง ฉันก็โดนเท วิญญาณน่าสมเพช และเปลี่ยวเหงาสองดวงจึงมาเจอกัน
เล่าฉบับยาวแบบนี้ไม่ได้หรอก
สำหรับครั้งแรกที่เจอเธอ
เราบังเอิญเจอกันในแต่งงานของคนรู้จัก เมื่อสองสามปีก่อนครับ
อือ
ผมยังจำได้ชัดเจนอยู่เลยครับ
คุณโบราใส่ชุดสีดำ
และหันหลังกลับมาทางผม
ชั่ววินาทีนั้น
เหมือนภาพสโลโมชั่นที่เวลาผ่านไปช้าๆ
แล้วเมื่อสายตาของเราสบกัน
เล่นเอาผมแทบลืมหายใจไปเลยครับ
อย่าบอกนะคะว่าเพราะเธอสวยมากน่ะ
รักแรกพบเหรอคะ
น่าจะทำนองนั้นแหละครับ
เธอสวยเกินจริงไปมากๆ เลย
เหลือเชื่อเลยให้ตายสิ
หมอนั่นใครเหรอ
- คุณซูฮยอกน่ะเหรอ - อ๋อ คุณซูฮยอกเหรอ
หลังจากการพบกันช่วงสั้นๆ นั้น
ผมก็ไม่คาดคิดว่าจะได้เจอเธออีก
หลังจากเจอเรื่องบังเอิญกันสองสามครั้ง เราก็ได้มาทำงานด้วยกัน
จากนั้นผมก็เข้าใจว่า
"หรือนี่คือที่เขาเรียกว่าพรหมลิขิตนะ"
ปกติผมไม่เชื่อในพรหมลิขิตนะครับ
แต่ผมกลับเชื่อในสิ่งที่เคยไม่เชื่อ
ทุกอย่างที่เปลี่ยนความบังเอิญของเรา ให้กลายเป็นพรหมลิขิต
ผมรู้สึกขอบคุณทุกอย่างเลยครับ
ผมเปลี่ยนเป็นคนละคน ตั้งแต่ได้พบกับคุณโบรา
อะไรเนี่ย
ตอนนี้การยกเลิกการแต่งงาน ก็ไม่ถือว่าเลวร้ายอะไรนะ
ดีใจด้วยนะ
- พี่ - หือ
ทำอะไรน่ะ
ตอนนี้คุณทำฉันกลัวแล้วนะ
ผมอินกับบทบาทเกินไปเหรอ
ผมเล่นแบบเข้าถึงบทบาทน่ะ
อย่าเยอะเกินเบอร์
น่ารักจัง
แป๊บนึงนะครับ
ยินดีที่ได้รุก...
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ครับ
แรงดีนะเนี่ย คงออกกำลังกายด้วยสินะครับ
- เราไปก่อนนะ - อือ
- ไปกันเถอะ - ครับ
ครับ
ทำอะไรของคุณน่ะ
เป็นปลาดุกไงครับ ทำอะไรแล้ว ผมต้องทำเต็มที่
อะไรวะ...
วันนี้อยู่กลางแจ้งทั้งวัน
น้ำมูกไหลเลย
หาแหวนอยู่เหรอครับ
เปล่าค่ะ ฉันหานี่อยู่ต่างหาก
นึกว่าคุณอาจเอาไปโยนแม่น้ำฮันแล้ว
ยังไม่ได้โยนสินะคะ
ก็ว่าจะโยนอยู่หรอกนะครับ แต่...
จำได้ว่ายังผ่อนจ่าย ที่รูดซื้อไปไม่หมดเลย
ผมเลยทำไม่ลงน่ะ
ละครกับความจริงมันแตกต่างกันจริงๆ นะคะ
แล้วคุณจะทำยังไงกับขยะชิ้นเล็กๆ ที่ระยิบระยับและแสนแพงนี่ล่ะคะ
ไม่รู้สิครับ
คุณอยากซื้อต่อจากผมไหมล่ะ
คุณชอบแหวนวงนี้นี่นา
หา
ของใหม่ ยังไม่ได้แกะ
เดี๋ยวผมลดให้
ล้อกันเล่นเหรอคะ
ขอโทษเรื่องก่อนหน้านี้นะคะ
ฉันแค่...
ไม่อยากให้คุณไป
ผมรู้ครับ
ว่าคุณเป็นห่วงผม
แล้วยังไงคะ
ได้ร้องไห้ต่อหน้าเธอไหมคะ
ผมก็คิดถึงเรื่องร้องไห้นะ
แต่ผมเค้นน้ำตาออกมาไม่ได้
ผมไปเพื่อบอกบางอย่างกับเธอ
เราจะได้ปิดฉากจริงๆ สักที
วันนี้ที่ฉันไปที่นั่น
ก็ไม่ได้เกี่ยวกับคนคนนั้นหรอกนะคะ
มันไม่ยุติธรรมเลยนี่คะ
ฉันยอมไม่ไปกินแนงมยอนร้านนั้นแล้ว
ทำไมฉันต้องเว้นระยะห่าง จากเพื่อนๆ ฉันด้วยล่ะ
ครับ...
ค่ะ
ดูเหมือนฤดูใบไม้ร่วงใกล้จะจบแล้วนะคะ
ชั่วข้ามคืนกลิ่นของลมก็เปลี่ยนไป
คุณบอกว่าวันนี้อยู่กลางแจ้งทั้งวัน เลยหนาวนี่ครับ
เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอานะครับ
เศร้าเหรอครับ ที่ฤดูจะเปลี่ยน
เปล่าค่ะ
อยากให้หน้าหนาวมาถึงจะแย่แล้ว
อยากกินอะไรไหม
หรือเริ่มด้วยกาแฟก่อนดี
ไม่รู้สิ มีอย่างอื่นอีกไหม
มีอย่างอื่นที่พี่อยากทำไหม
ฉันจะลองคิดดูนะ
ได้สิ
(ไก่เฟรช)
(คืนนี้มาดูเว็บฟลิกซ์กัน)
(โรงแรมไซเบอร์แฟนตาซี)
โอ้ ไก่
เธออยากกินไก่ใช่ไหม
ชีแมกไง ไก่กับเบียร์
แล้วก็ดูเว็บฟลิกซ์ไปด้วยเพลินๆ
น่าจะสนุกนะว่าไหม
อะไรนะ อยากเข้าโรงแรมสินะ
อะไรนะ
ฉันพูดแบบนั้นเหรอ
โบมี รถ
ระวัง มันอันตราย
(ยินดีต้อนรับ)
เป็นอะไรไปล่ะ
ฉันไม่เป็นไรจริงๆ นะ
ไม่เป็นไรอะไรกัน ตั้ง 150,000 วอน มันเปลืองเงิน ไปกันเถอะ
พวกเขาบอกว่าราคาช่วงสุดสัปดาห์มันแพง ห้องใหญ่แถมเป็นห้องสวีตด้วยนะ
และฉันก็ไม่เป็นไรจริงๆ
ต่อให้ต้องจ่ายหมดตัวก็ไม่เป็นไร
ทำไมล่ะ
ทั้งตัวมีแค่ 150,000 วอนเหรอ
แล้วจะถลุงให้หมดคืนนี้เหรอ
ไปกันเถอะ เราไปสั่งไก่ที่แม่น้ำฮันก็ได้
โอเคนะ มาเร็ว
ไปกันเถอะ
แม่น้ำฮันตลอดเลย
มันหนาวนะ
โบมี แป๊บนึงนะ
ครับ พี่
อะไรนะครับ
จริงเหรอครับ
งั้นคืนนี้พี่จะไม่กลับบ้านเหรอครับ
พี่ยูจองด้วยเหรอครับ
บังเอิญเป็นแบบนั้นน่ะ
เราน่าจะถึงดึกด้วยเพราะรถติด
พรุ่งนี้ช่วยเปิดร้านหน่อยได้ไหม
พี่ครับ ไม่ต้องกังวลเลยครับ
พี่จินอูครับ
ผมรัก...
ขอให้มีความสุขกับเถ้าแก่เนี้ยนะครับ
ครับ รับทราบ
มือ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
พี่ต้องขับรถนะ ไปกินเหล้าได้ยังไง
ถ้าพี่จะกินเหล้าก็น่าจะบอกสิ ฉันจะได้ไม่กิน
คนอื่นที่เขากินเหล้า เพราะเขาจองห้องกันไว้แล้ว
ทำไมถึงไม่เคยเตรียมพร้อมอะไรเลย...
ดูอย่างคุณซูฮยอกสิ
เขาต้องขับรถไปส่งโบรา เลยไม่กินเหล้าสักหยด
แหม ได้เป็นแบบเมื่อก่อนมันก็ดีนี่นา
ยูจอง
เชื่อใจพี่ใช่ไหม
พี่แค่จะนอนจับมือเธอเฉยๆ
ยูจอง
จะออกไปข้างนอกเหรอ
อือ
ขอโทษนะ
ฉันน่ะ...
เราเลิกกันเถอะ
พี่
หือ
ทำไมเราถึงไม่ทำกันเลยล่ะ
หือ
เราทำกันเดี๋ยวนี้เลยก็ได้
ไม่ใช่ ฉันจริงจังนะ
ฉันถามเพราะอยากรู้จริงๆ
ทำไมแต่งงานแล้วเราไม่ทำกันเลยล่ะ
ไม่รู้สิ...
เพราะแต่งงานแล้วจะทำเมื่อไรก็ได้มั้ง
- เพราะทำเมื่อไรก็ได้เหรอ - อือ
เพราะแบบนั้นเราถึงไม่ทำ...
มันสมเหตุสมผลแล้วเหรอ
ถ้าอย่างนั้น
ถ้าเราไม่ได้แต่งงานกัน แล้วแค่คบกันเฉยๆ ไปเรื่อยๆ ล่ะ
มันจะแตกต่างจากตอนนี้ใช่ไหม
ก็แค่
อึนจูถามฉันว่าการแต่งงาน ทำให้ฉันมีความสุขไหม
แต่ฉันกลับตอบเธอไม่ได้เลย
ไม่ใช่ว่าตอนนี้ฉันไม่มีความสุขนะ
ฉันอยากรีบแต่งงานกับพี่
เพราะฉันอยากมีชีวิต ที่รักกันหวานแหววกับพี่ไปทั้งชีวิต
แต่กลายเป็นว่าการแต่งงาน กับความรักหวานแหววมันคนละเรื่องกันเลย
พูดตามตรงนะ
บางครั้งฉันก็แอบนึกเสียดายนะ
พี่นี่มันไม่ได้เรื่องเลย...
ทางนี้
น่าสนใจมากเลย
น่าอยู่ดีนะ
- ใช่ไหมล่ะ - อือ
ส่งมานี่สิ
เอามาเลย
ขอบคุณ
นั่งนี่ก็ได้
กลางดึกพี่จินอูแอบมาขลุกอยู่ที่นี่
โดยที่พี่ยูจองไม่รู้เหรอ
อือ พี่เขาบอกว่าแต่งงานแล้ว ผู้ชายก็ยังต้องการเวลาส่วนตัว
ไม่ยุติธรรมเลย หลังแต่งงานแล้ว ผู้ชายจะเป็นแบบนั้นกันหมดเหรอ
พี่ก็จะเป็นแบบนั้นใช่ไหม
ไม่มีทางเด็ดขาด
ฉันจะอยู่กับเธอทั้งวันเลย ที่รักไม่ต้องกังวลเลย
ทำไมฉันต้องกังวลเรื่องนั้นด้วย
พี่จะแต่งงานกับฉันเหรอ
แน่นอนอยู่แล้วสิ
ทำไม ที่รักจะไม่แต่งงานกับฉันเหรอ
งั้นฉันจะเริ่มคิดดูนะ
แต่จริงๆ นะ ฉันชอบที่นี่จัง
- จริงเหรอ - อือ
เรามายึดที่นี่กันเถอะ
ยังไงเหรอ
(อูบาร์)
อะไรนะ
คิดว่าเธอรู้แล้วเหรอ
เปล่าครับ ยังไม่รู้หรอก
พี่เขาสังหรณ์ใจ รู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ อาจจะประมาณนั้น
ว่าแต่ตอนใกล้จะเช้า พี่ไปไหนเหรอ
พี่ไม่ได้อยู่ที่เตียงนี่
นึกแล้วเชียว
เธอเลยพูดลองเชิงดู
เพราะงั้นนับจากนี้ไป
ห้ามพี่ลงมาเด็ดขาดนะครับ
ไม่งั้นผมอาจโดนไล่ออกไปก็ได้
- เข้าใจไหมครับ - ได้เลย
เยี่ยม
ทานให้อร่อยนะครับ
ขอบใจนะ
- จินอู - ครับ
ได้ยินว่ามีแฟนแล้วเหรอ
ใช่สาวในพรหมลิขิตที่นายพูดถึงหรือเปล่า
นายถึงได้ปฏิเสธพี่สินะ
ผิดหวังเลยนะเนี่ย
ได้ยินว่าแฟนนายชื่อบมอีเหรอ
เมื่อไรจะพามา แนะนำให้พี่ๆ รู้จักล่ะ บมอีน่ะ
แฟนผมเป็นคนขี้อายน่ะครับ
อ๋อ เป็นคนขี้อายนี่เอง
เสียดายจังเลย
แต่ยังไงถ้ามีโอกาส ก็พามาแนะนำให้ได้เลยนะ
ครับ
ตลกชะมัดเลย
ใช่เลย
(โพสต์ใหม่)
ใช่ๆ
"เป็นคนแรก
และต้องเดียวดาย"
(อึนจูแบ่งปันรูปภาพ 12 รูป)
น่ารักจริงๆ นะ
ทุกคนรู้ว่าพวกเขาคบกัน
คิดจริงๆ เหรอว่าเราไม่รู้
ฉันควรทำเหมือนไม่รู้ต่อไปดีไหมนะ
พูดอีกก็ถูกอีก
น่ารักจริงๆ เลย
อะไรเหรอ
ฉันพูดถึงเธอนั่นแหละ
คุณซูฮยอกกับเธอน่ะ มีอะไรกันเหรอ
มีอะไรในกอไผ่แน่ๆ
มีอะไรที่ไหนล่ะ
ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ
ฉันเคยบอกแล้วไง
แค่ความผิดพลาด
แล้วไอ้ข้อผิดพลาดนั่นน่ะ มันคืออะไร
- นอนด้วยกันแล้วเหรอ - เปล่าสักหน่อย แค่จูบ...
เราแค่จูบกันเฉยๆ
จูบเหรอ
- เบาๆ หน่อยสิ - ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่ตรงไหนเลย
มันก็เกิดขึ้นกันได้
เวลาผู้ชายกับผู้หญิง เคลิ้มไปเพราะฤทธิ์เหล้า
พวกเขาก็อาจจูบกันได้
เราไม่ได้เมา
ที่ห้องคาราโอเกะหยอดเหรียญ
มีสติสัมปชัญญะครบถ้วนเหรอ
ที่ไหนนะ คาราโอเกะหยอดเหรียญเหรอ
อือ
ที่เด็กมัธยมไปกันน่ะเหรอ
อือ
สองคนนี้ปิ๊งกันจริงๆ สินะ
นั่นไม่ใช่เรื่องผิดพลาดแล้ว
ฉันนี่แหละเป็นฝ่ายเริ่มก่อน
ไม่ใช่คนคนนั้น
เขาบอกว่าไม่ได้เริ่มเหรอ
แปลกจัง
แต่สายตาที่เขามองเธอ มันหวานเยิ้มมากเลยนะ
ไม่หรอก วันนั้นมันก็แค่
เหมือนมัลเดอร์กับสกัลลี
หรือดิแคพรีโอกับเคต วินสเลต
เราตกลงกันว่า นั่นคือนิยามความสัมพันธ์ของเรา
- เพราะงั้น... - คืออะไรเหรอ
คือ...
เข้าใจแล้ว เพราะงั้นนะ
นอนด้วยกันเมื่อไรก็บอกฉันด้วย
รอบนี้ต้องบอกฉันให้ได้เลยนะ
วันนี้เราเจอกันกี่โมงดี
โทษที ฉันส่งผิดน่ะ
เพื่อนที่ฉันจะไปเจอวันนี้ ชื่อเดียวกับเธอน่ะ
หา
เธอชื่ออีโบรา ฉันบันทึกชื่อไว้ว่าโบราเฉยๆ
นี่มันละครเวทีหรืออะไรเนี่ย
นี่มันอะไรกันนะ
เขาอาจส่งผิดละมั้ง
นั่นอาจเป็นสิ่งที่ฉันเคยหวังก็จริง
แต่ฉันได้รับข้อความจากคนคนนั้น
ไม่หยุดหย่อน และไม่อาจเข้าใจเจตนาของเขาได้เลย
ฉันไม่อยากลำบากตอบข้อความของเขาอีกแล้ว
แต่ก็มีบางข้อความที่ยังไงฉันก็ต้องตอบ
ฉันดูโซเชียลมีเดียเธอ เห็นว่าเธอเลิกติดตามฉันแล้ว
ใช่ ทำไมเหรอ
ฉันยังไม่ได้เลิกติดตามเธอเลย ฉันควรเลิกติดตามเธอด้วยไหม
วันนี้เธอมาแถวบริษัทฉันหรือเปล่า
มีคนบอกว่าเห็นเธอน่ะ
ฉันไม่ได้ไปแถวนั้นนะ...
คงเป็นแค่คนหน้าคล้ายฉันละมั้ง
ฉันต้องรีบไปเข้าประชุมแล้ว
เดี๋ยวฉันติดต่อกลับนะ
วันนี้อากาศดีนะ ไม่ออกไปเดตกับแฟนเหรอ
เธอคงชอบเขามากสินะ
เธอคบคนอื่นไปแล้ว
ฉันยังไปต่อไม่ได้เลย
(โนจูวาน)
(ยกเลิกข้อความ)
มีอะไรจะบอกฉันหรือเปล่า
เรื่องอะไรเหรอ ที่อยากบอกฉัน
วันนี้ฉันขอเจอเธอหน่อยได้ไหม
วันนั้นฉันไม่มีโอกาสได้ลาเธอดีๆ
ฉันแค่อยากคุยกับเธอสักครั้ง
ได้สิ
คือ...
คบกับเขาเป็นไงบ้างเหรอๅ
ถึงจะไม่ใช่เรื่องของฉันก็เถอะ
คุณซูฮยอกน่ะเหรอ
เราไม่ได้คบกันหรอก
เราแค่ทำงานด้วยกันเลยสนิทกันมากขึ้นน่ะ
เธอกลับไปทำงานแล้วเหรอ
อือ ก็พยายามอยู่น่ะ
ไม่เหมือนหนังสือเคล็ดลับประคอง ความสัมพันธ์แบบเดิมแต่เป็นความเรียง
การเขียนเรื่องตัวเองมันยากหน่อยๆ
แต่ก็สนุกดีแหละ
ว่าแต่...
เธอดูเปลี่ยนไปนะ
จริงเหรอ
ฉันก็เหมือนเดิมนะ
เรื่องของเรื่องคือ วันนั้นฉันเป็นห่วงเธอมากจริงๆ นะ
ห่วงฉันเหรอ เรื่องอะไร
ก็ถ้าให้พูดกันจริงๆ
ทุกคนที่นั่นรู้เรื่องของเรา และเราก็เพิ่งเลิกกันได้ไม่นาน
ทั้งที่ฉันก็อยู่แถวนั้น
เธอกลับไปแนบชิดสนิทสนมกับผู้ชายอื่น และแสดงความรักกันอย่างเปิดเผยแบบนั้น
พวกเขาอาจไม่โอเคเท่าไร
ถึงพวกเขาจะไม่พูดออกมาก็เถอะ แต่มันอาจทำให้เธอเสียชื่อเสียงก็ได้
ฉันก็เลยเป็นห่วง
มันอดกังวลไม่ได้น่ะ
อย่างนี้นี่เอง...
ฉันไม่ทันได้คิดอะไรถึงขั้นนั้น
แต่ฉันทำอะไรผิดไปเหรอ
เปล่าๆ ไม่มีเลย
ฉันไม่ได้จะบอกว่าเธอทำอะไรผิดนะ
แต่คนคนนั้นน่ะ
ฉันเข้าใจนะว่าเขาชอบเธอ
แต่ถ้าคิดถึงเรื่องที่เธอทำงานกับเขา
เขาอาจคิดว่าเธอง่ายกับเขาไปนิด
เพราะเธอใจดีกับเขาเกินไป
เรื่องนั้นแหละ ที่ฉันกังวล
พูดกันตามตรง ผู้ชายหลายคนทำแบบนั้น แค่หมาหยอกไก่
เพราะชื่อเสียงหรือความมีเสน่ห์ของเธอ
แบบลองหยั่งเชิงดู เพราะเธอเพิ่งเลิกกับแฟน
โดยใช้งานเป็นข้ออ้าง และล้ำเส้นตอนเธอไม่ทันระวังตัว
จริงๆ เลย...
พี่ก็มองฉันแบบนั้นสินะ
ใครก็ตามที่เข้าหาฉัน ก็แค่เข้ามาแบบฉาบฉวยไม่มีเหตุผลอะไร
ฉันไม่มีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยเหรอ
เปล่านะ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
ฉันแค่ไม่อยากให้เธอต้องเจ็บปวดอีกแล้ว
เรื่องนั้นพี่ไม่ต้องห่วงหรอก
และคนคนนั้นก็เป็นคนดีมากเลยนะ
อ๋อ
อือ ก็ได้
คือ...
ข้อเสนอที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้น่ะ
คิดว่าไง
แบบมาคุยกันอย่างสบายใจขึ้น เหมือนเป็นเพื่อนกันน่ะ
ตอนนี้เราทำแบบนั้นกันได้แล้วใช่ไหม
ก็ได้นะ ถึงจะไม่ถึงขั้นเพื่อนซี้อะไร
แต่ถ้ามีโอกาสสำคัญอะไร เราก็น่าจะติดต่อกันได้
ฉันคิดว่าเราน่าจะทำได้นะ
อือ
เขากลายเป็นอดีตของฉัน
ความทรงจำนั้นงดงาม และฉันก็ไม่ได้เกลียดเขาอีกแล้ว
คือว่าโบรา
เรื่องที่เธอเห็นตอนนั้น
มันเป็นความผิดพลาดจริงๆ นะ
เชื่อฉันนะ แค่ผิดพลาดจริงๆ
เข้าใจแล้ว
ถึงจะตอบไปแบบนั้น แต่ฉันไม่เชื่อคำที่เขาพูดเลย
สิ่งที่ฉันจำได้มันคือเรื่องจริงนี่นา
และสิ่งที่เขาทำในวันนั้น อาจไม่ใช่ความผิดพลาด
เหมือนกับที่ฉันทำกับเขา ก็ไม่ใช่ความผิดพลาด
- ทำอะไรอยู่เหรอครับ - ตกใจหมดเลย
ฉันแค่ถ่ายรูปพัฒนาการร่างกายตัวเอง
คุณสวยขึ้นกว่าเดิมอีกนะเนี่ย
คุณจะสวยขึ้นไปถึงเมื่อไรครับเนี่ย
ทำไมมองผมแบบนั้นล่ะครับ
คุณจะทำให้ผมลืมหายใจอีกแล้วนะ
เมื่อไรไอ้การแสดงชวนขนลุกของคุณ
มันจะจบลงสักทีคะ
นั่นน่ะสิครับ
การดึงตัวเองออกจากตัวละครมันไม่ง่ายเลย
ขนาดฝีมือแสดงเด็ดๆ ของผม ก็เรียกปรากฏการณ์ปลาดุกไม่ได้สินะครับ
นั่นน่ะสิคะ
ปลาดุกอาจยังไม่เด็ดพอ
ไม่มีปฏิกิริยาจากปลาซาร์ดีนเลย
ถ้างั้น ทำไมเราไม่...
ไง
หวัดดี
ออกกำลังกายด้วยกันซะด้วย
หวังว่าฉันจะไม่ได้มาขัดจังหวะนะคะ
พวกคุณคงมีอะไรจะทำกันหลายอย่าง
ไว้เจอกันอีกทีที่การประชุมนะคะ
- คือ... - ไปเลย...
อย่าพูดอะไรอีกนะ...
โธ่เอ๊ย...
นี่ พนันได้เลยว่าเธอกับเขา อยากทำแบบนั้นกันอีกจะแย่แล้ว
แล้วก็จะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ฉันไม่น่าบอกเธอเลยจริงๆ
แต่มันก็เซ็กซี่อยู่นะ
จูบดุดันเยี่ยงสัตว์ป่าแล้วก็
"คุณซูฮยอกคะ นั่นคือความผิดพลาด"
"คุณโบราครับ ผมเข้าใจ คุณอดใจไม่ไหวที่จะจูบผู้ชายอย่างผม"
เรื่องก็เป็นอย่างนี้แหละ
เป็นแบบที่ฉันอยากเจอบ้างเลย
มันไม่ใช่อย่างนั้น เราแค่...
ก็ได้ๆ มัลเดอร์กับอะไรก็ช่างเถอะ
ว่าแต่มันแปลว่าอะไรกันแน่เหรอ
ฉันบอกว่าเราเป็นเหมือน มัลเดอร์กับสกัลลี
เขาบอกว่าเราเป็นเหมือน ดิแคพรีโอกับเคต วินสเลต
ฉันหมายความว่าอะไรกันนะ
แล้วเขาคิดอะไรอยู่กันนะ
อย่าเพิ่งคิดเองเออเอง
อย่าหน้ามืดตามัวไปกับสายตาหวานเยิ้ม
คุณเลวร้ายได้ถึงขั้นนั้นเลยละ
ถึงคุณจะไม่เคยยอมรับเลยก็ตาม
นี่
ตอนนี้ในเมื่อสำนักพิมพ์เราเติบโตขึ้น
ฉันว่าเราต้องใส่ใจเรื่องสวัสดิการ ของพนักงานให้มากขึ้น
ฉันเลยคิดเรื่องนี้
เราเตรียมมื้อเที่ยงให้พวกเขาดีไหม
เราก็มีค่าอาหารให้แล้วนี่ครับ
ทุกวันนี้ค่าอาหารเที่ยง มันแพงขึ้นมากเลยนะ
ถ้าพวกเขาสามารถกินข้าวเที่ยงได้ โดยไม่รู้สึกเหมือนถูกทิ้ง
พวกเขาต้องพอใจแน่ๆ จริงไหมล่ะ
ก็จริงนะ
ว่าแต่ใครเหรอที่รู้สึกเหมือนโดนทิ้ง
คุณอูรีเหรอ
นี่เพราะคุณอูรีเหรอ
ทำไมถึงห่วงคุณอูรีนักล่ะครับ
นี่ ห่วงอะไรกัน
หรือไม่จริง สิ่งที่พี่เกลียดที่สุดคือ การเอาบัตรเครดิตของสำนักพิมพ์ไปใช้
แต่ตั้งแต่คุณอูรีมาทำงานกับเรา
ไหนจะซื้อเครื่องแบบ บัตรกำนัล และค่าแท็กซี่...
พี่ใช้เงินเป็นน้ำเลย
ฉันแค่พยายามจะบำรุงขวัญกำลังใจ ให้ทุกคนในฐานะประธานไง
เธอห่อข้าวกลางวันมากินทุกวัน
และยังต้องเดินทางไปกลับวันละสามชั่วโมง
ถือเป็นความทุ่มเทที่น่ายกย่อง และฉันก็รู้สึกสงสารเธอด้วย
มันก็แค่นั้นเอง
พี่นี่เป็นคุณพ่อขายาว ที่มีจิตใจกว้างขวางสินะ
ไม่งั้นจะอะไรล่ะ
คิดบ้าอะไรของนายเนี่ย
ใช่แล้ว มันไม่ควรเป็นอย่างที่ผมคิดอยู่ ถ้าพี่ยังพอมีจิตสำนึกหลงเหลืออยู่บ้าง
ฉันคิดเรื่องทิศทาง และแนวคิดดั้งเดิมของหนังสือแล้วนะคะ
"หลังจากความเศร้าโศกและการเลิกรา
ก็ย่อมมีชัยชนะอีกครั้ง" มันก็ดีจนถึงส่วนนั้น
แต่ฉันเริ่มสงสัยว่าชัยชนะที่ว่านั่น
ต้องเป็นการกลับไปคืนดีกับแฟนเก่าเหรอ
แทนที่จะกลับไปหาแฟนเก่า
สิ่งที่บ่งบอกถึงการเติบโต หรือการเริ่มต้นใหม่
พร้อมกับตอนจบแบบปลายเปิด เป็นที่นิยมมากกว่าในทุกวันนี้
ฉันเชื่อว่ามันจะสามารถ ยกระดับคุณภาพของหนังสือเราได้ด้วย
คิดว่าไงกันคะ
ที่จริงเราก็คุยกันเรื่องนี้ เหมือนกันค่ะ
สิ่งที่ผู้คนจะสามารถเข้าถึงได้ หลังการเลิกราคือ
"ทิ้งรถผุพังไป แล้วรับเบนซ์คันใหม่มา"
ไม่ใช่ "เอารถผุพังกลับมา"
หรือ "เอาไปซ่อมและขับรถผุพังคันเดิม"
เราควรปล่อยรถผุพังไปแล้วเดินหน้าต่อ
หรืออาจซื้อรถคันใหม่เลยก็ได้
อย่างในหนังเรื่อง ซัมเมอร์ของฉัน 500 วัน ไม่ลืมเธอ
ตอนจบแบบนั้นน่ะค่ะ
พระเอกของเรื่อง เลิกกับผู้หญิงชื่อซัมเมอร์
และตอนจบของเรื่อง เขาก็เจอกับผู้หญิงชื่อออทัมน์
เพราะงั้นหลังจาก 500 วันของฤดูร้อน
วันแรกของฤดูใบไม้ร่วงก็เริ่มต้นขึ้น ตอนจบแบบนั้นเป็นไงคะ
นายคิดว่าไง
ผมชอบนะ
จุดจบของฤดูร้อนคือ จุดเริ่มต้นของฤดูใบไม้ร่วง
วันสุดท้ายของฤดูร้อนคือ วันแรกของฤดูใบไม้ร่วง
ในเมื่อมันเป็นความเรียง เราก็ควรยึดตามสัญชาตญาณของนักเขียน
เพื่อนของฉันบอกว่ารอหนังสือเล่มใหม่ ของคุณนักเขียนแทบไม่ไหวแล้วค่ะ
คนหนุ่มสาวมีจุดอ่อนเรื่องความรักน่ะค่ะ
ใช่เลยค่ะ
นอกจากเรื่องความรักของตัวเอง
เรื่องความรักของคนอื่น สนุกกว่าเยอะเลยจริงไหมคะ
เห็นด้วยสุดๆ เลยครับ
สำหรับฉันแล้ว ความรักในหนังสือ
และความรักในที่ทำงานอย่างในละคร
มันโรแมนติกมากๆ
จนฉันอยากลอง มีอะไรแบบนั้นเองบ้างจริงๆ ค่ะ
ไม่รู้สิ...
เรื่องแบบนั้นคงเป็นไปไม่ได้หรอก เพราะคุณซังจิน
ใช่แล้ว
ท่านประธานไม่ให้มีความรักในที่ทำงาน
เขาบอกเราทุกครั้ง ที่มีกินเลี้ยงบริษัทเลย
- จริงเหรอคะ - อือ
คุณซังจินคะ
ห้ามมีความรักในสำนักพิมพ์เราเหรอคะ
ความรักในที่ทำงาน...
การรักที่ทำงานใช่ไหม
แบบนั้นก็อนุญาตอยู่แล้ว ได้เลย
พูดเรื่องอะไรกัน ผมไม่รู้เรื่องเลย
ไม่เข้าใจเลย
แต่คุณอูรีคะ การจินตนาการ เรื่องความรักหวานแหววมันอันตรายนะคะ
มันจะผิดหวังเอาง่ายๆ เลย
ใช่แล้ว ความรักน่ะ มันอาจธรรมดาสุดๆ เลยก็ได้
มีแต่ถามกันทุกวันว่า นอนหรือยัง หรือกินหรือยัง
"ตื่นหรือยัง กินหรือยัง กินอะไรไป"
"คงเหนื่อยแย่เลยสินะ นอนหลับฝันดีนะ"
แค่พูดเรื่องนี้ก็เล่นเอาผมเอียนแล้ว
การห่วงใยกันก็ฟังดูดีมากเลยนะคะ
แล้วว่าก็ว่าเถอะนะ มันมีแค่กินข้าว ดูหนังและจิบชา
หรือไม่ก็ดูหนัง กินข้าวและจิบชา จิบชา ดูหนัง กินข้าว
การคบกันก็เหมือนกันหมดแหละ จริงไหมครับ
กินข้าว จิบกาแฟ
แล้วก็ดูหนัง
แปลกคนจัง
ไม่เจ็บเหรอ
ออกมาทำไมเหรอคะ
ผมมีงานข้างนอกเลยออกมาไวน่ะครับ
- อยากไปด้วยกันไหมครับ - อะไรกัน
ตอนนี้คุณจะขอให้ฉันไปกับคุณทุกที่เลย
คุณจะไปไหนเหรอคะ
ผมแค่ยังไม่เคยดูเลยน่ะ
หนังที่คุณว่าน่ะ
เพื่อให้เข้าใจเจตนาของนักเขียน ได้อย่างชัดเจน
ผมเลยจำเป็นต้องดู
งั้นที่ว่าจะไปทำงาน...
ที่จะออกไปทำงานนั่นคือ...
อือ
ด้วยรัก จากจูดี้
ขอโทษค่ะ
คุณซังจินคะ
วันนี้เลิกงานแล้ว คุณจะทำอะไรเหรอคะ
ช่วงนี้ไม่แน่ใจว่าเพราะอายุหรือเปล่า
แต่ผมไม่อยากจะทำอะไรเลย
ผมแค่อยากรีบตรงกลับบ้านเลย
ช่วงนี้อากาศดีมากด้วย แต่คุณรู้สึกอย่างนั้นสินะคะ
ฉันมีไอเดียดีๆ ค่ะ
อยากไปดูหนังกับฉันไหมคะ
ข้างบนสุดเลยครับ
ทางซ้ายครับ
ผมไม่ได้จงใจเลือกที่นั่งนี้นะครับ
เมื่อกี้ตอนผมซื้อตั๋ว คุณก็เห็นนี่ครับ
ให้ฉันนั่งด้านในไหมคะ
ครับ
ทำไมฉันถึงดูหนังเรื่องเดิมซ้ำไปซ้ำมา
ฉันจะได้ค้นพบสิ่งใหม่
เธอกลับไปแนบชิดสนิทสนมกับผู้ชายอื่น และแสดงความรักกันอย่างเปิดเผยแบบนั้น
พวกเขาอาจไม่โอเคเท่าไร
ทำไมเขาถึงเป็นพวกขี้แพ้แบบนั้นนะ
ฉันไม่ได้จะบอกว่าเธอทำอะไรผิดนะ
ผู้หญิงแสดงออกอย่างชัดเจนว่า
ถูกต้องแล้วที่คนสองคนเลิกกัน
ตอนจบที่ตัวละครนำสองตัวเลิกกัน ทำให้ฉันเชื่อได้มากกว่า
และฉันได้ตระหนักว่านั่นคือตอนจบแสนสุข ไม่ใช่ตอนจบแสนเศร้า
และแน่นอนว่านั่นคือวันสุดท้าย ของฤดูใบไม้ร่วง
และวันแรกของฤดูหนาว
(ตามใจรัก (True to Love))
- คุณโบราครับ - ลูกชายของเราออกเดตอยู่สินะ
จำได้ไหมที่ฉันบอกเธอเสมอว่าจะปกป้องเธอ
ฉันจะรักษาสัญญานั้นให้ได้
พี่จะปกป้องฉันจากตัวเองเหรอ
คุณอูรี
ผมไม่คู่ควรหรอกครับ
ผมไม่คู่ควรจะรับหัวใจของคุณไว้
แต่ฉันยังไม่ได้สารภาพความรู้สึก ของตัวเองด้วยซ้ำนะคะ
ฟังผมสักครั้งนะ
คุณคงอ้างว้างมากเลยสินะ
ขอโทษและขอบคุณด้วย
แต่รู้สึกขอโทษมากกว่านะ
ฉันรู้สึกขอบคุณและก็ขอโทษด้วย
แต่ฉันรู้สึกขอบคุณมากกว่า
- มากกว่ามากๆ เลย - ฉันเรียกร้องมากไปไหมนะ
จะเข้ามาใกล้ขึ้นอีกเหรอ
ฉันแค่หวังว่าทุกคนจะชอบฉันค่ะ
อย่างน้อยก็อาจมีสักคนนึงนะ
แล้วคนนึงที่ว่านั่นเขาอยู่ที่ไหนล่ะ
เขาอาจอยู่ใกล้กว่าที่คุณคิดก็ได้
- ทำไมถึงทำแบบนี้เหรอคะ - ผมไม่อยากกลับบ้านไวน่ะ
- ทำไมคุณถึงเอาแต่... - อยากไปดื่มที่บ้านผมไหม
- สวยอะไรขนาดนี้เนี่ย - ทำแบบนั้นล่ะคะ
ทำไมถึงเอาแต่ยั่วฉันอยู่ได้ล่ะคะ
ถ้าผมยั่วแล้วคุณจะหลงไหมครับ
คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์