TRUE TO LOVE
SEMUA WATAK, KEJADIAN, LOKASI DAN INSIDEN ADALAH REKAAN SEMATA-MATA.
Saya tak boleh.
Kalau bos dapat tahu...
Hai, kak.
Dah makan?
Saya sayang awak.
Saya pun sayang awak.
Kenapa tiba-tiba mereka berkucupan?
Gadis itu ditinggalkan dan tak dapat melupakan kekasihnya.
Tak masuk akal langsung.
EP 09 KATA-KATA SELEPAS CIUMAN
Bukan sebab saya suka isyarat hati.
Bos, saya...
suka...
Bunyi macam meluahkan cinta.
Apa?
- Apa? - Apa?
Apa?
Awak boleh teruskan yang ini.
Aturkan tarikh penerbitan.
Bila awak nak jumpa Deborah?
Sepatutnya jumpa dia hari ini.
Sang-jin...
Maksud saya...
Bos.
Macam mana kalau...
saya kata esei Deborah
tak perlu diterbitkan, apa akan jadi?
Awak tak tahu apa akan jadi? Kita tak payah buat.
Betulkah?
Tiada perkara serius berlaku?
Sebenarnya...
Kena bayar penalti guna duit syarikat yang tak berapa ada.
Reputasi sebagai penerbit yang baru nak mula akan terjejas.
Itu saja. Apa lagi?
Saya pernah beritahu awak?
Pelabur terbesar syarikat ini
yang juga pemilik bangunan dan orang yang melahirkan saya
sedang merancang untuk menghalau kita
sebab nak buka klinik gigi kanak-kanak.
Satu lagi komplot janji temu oleh mak awak? Kali ini doktor gigi?
Ya.
Kenapa dia nak...
Jika saya tak suka perkahwinan yang diatur,
dia nak saya pulangkan semua pelaburan dan pindah dari sini.
Kalau kita batalkan buku Deborah?
Awak rasa apa akan jadi agaknya? Kesudahannya saya
terpaksa kahwin lagi.
Awak ingat saya nak lepaskan awak?
Kemudian tak buat apa-apa?
Tak perlu cakap banyak. Awak boleh menolak saja.
Tak keluar makan tengah hari?
- Awak nak makan apa? - Entah.
Jom kita pergi makan.
Kamu nak makan apa?
- Stew tauhu? - Dengan nasi?
Sedap juga.
Selamat makan.
Adakah aku yang toleh dulu?
Atau dia capai bahu aku dulu?
Aku dulu?
Dia dulu?
Aku
toleh dulu dan pejamkan mata.
Kakak saya ada di sana?
Saya tak nak dia tahu kita bercinta.
Jangan risau. Saya akan rahsiakan hubungan kita.
Pelanggan ini menyakitkan hati!
Cuma secawan kopi? Ini ruang kerja awak?
Hei, ini cawan ketiga saya.
Tadi saya dah makan kek.
Yakah? Bagus.
Awak buat apa? Kenapa awak ambil?
Panjang tangan?
- Ada pencuri! - Hei!
Saya ambil sebab saya nak guna.
Awak tahu apa itu sistem tempahan suami isteri?
Tidak memahami isyarat boleh mencetuskan situasi yang tak diingini.
Sayang, awak tak nak pergi mandi?
Selepas cerita ini.
Apa kata awak pergi mandi sekarang?
Kenapa? Biarlah saya habiskan cerita ini dulu.
Baiklah. Faham.
- Nanti saya datang. - Okey.
Sayang,
saya dah mandi.
Saya baru habis mandi.
Awak buat apa?
Ada apa? Saya tidur.
Bukankah awak nak?
Nak apa?
Tiada sarapan?
Buka baju? Kenapa?
Tiada apa-apa.
Nak sekarang?
Saya faham.
Tak nak.
Sayang.
Berhenti!
Sekejap.
Saya sibuk.
Saya pergi dulu.
Sebab itu pasangan kena ada sistem tempahan.
Tak sangka.
Gigih betul.
Kami mencuba apa yang boleh.
Kami berasmara sekali sebulan atas usaha saya.
Hanya nak elak tak berasmara langsung.
Awak ingat saya tipu?
Sebaik saja kahwin dan berkeluarga, seks dah tak wujud.
Cium? Jangan harap.
Sebaik saja kami berpandangan,
diselubungi rasa nafsu, kami tergilakan satu sama lain.
Seolah-olah tak makan berhari-hari,
terasa nak saling melahap,
bibir ini seperti vakum, bersama jiwa...
- Saya rindu ciuman itu. - Yu-jeong.
Sudahlah, berhenti bercerita.
Kenapa? Nak cerita pasal apa lagi?
Saya minta maaf.
Saya berhenti.
Tak perlu minta maaf.
Saya tahu awak jumpa Ju-wan semalam.
Saya tak bertimbang rasa.
Awak okey?
Awak asyik teringat dia?
Awak masih sedih?
Sebenarnya, saya...
Ya.
Baiklah. Saya faham.
"Biar masa menyembuhkan.
Cinta boleh ditukar ganti."
Cakap memang senang.
Bukan senang melupakan dan cari pengganti.
Pelik kalau boleh buat begitu.
Betul. Mudah beralih cinta, itu salah.
Dah pukul berapa? Saya kena pergi.
Ada apa? Nak pergi mana?
Su-hyeok nak datang. Awak tak perlukan saya untuk mesyuarat.
Apa salahnya? Tunggulah.
Tak apa. Lagipun saya nak bersenam.
Jangan pergi, tunggulah sekejap.
Kenapa ini?
Cuma...
Saya rasa janggal kalau berdua dengan dia.
Semalam, saya dan Su-hyeok...
Kenapa dengan semalam? Awak mabuk dan buat benda mengarut lagi?
Di jalan raya lagi?
Hei, awak ingat saya gila?
Betullah. Saya dah gila.
Sama macam...
Tunggulah sekejap.
Macam mana nak jumpa dia? Saya boleh gila. Kejap lagi dia sampai.
Saya nak ke tandas.
Sekarang?
Tapi...
- Hai, Su-hyeok. - Awak sihat?
Apa khabar?
Awak boleh duduk di sana.
- Hai. - Hai.
Kopi? Teh?
- Kopi. - Baiklah.
- Secawan kopi. - Baiklah.
Bo-ra tunggu awak tadi.
Yakah?
Kebetulan! Dia ke tandas sebelum awak sampai tadi.
Sebenarnya Bo-ra dah beritahu saya.
Saya tahu pasal kesilapan semalam.
Dia beritahu awak?
Persahabatan orang perempuan memang begitu. Tiada rahsia.
Dia segan sampai takut nak jumpa awak.
Dia salahkan diri dan kata, "Saya dah gila."
Awak kena tolong saya.
Tolong berpura-pura macam tiada apa-apa berlaku.
Baiklah.
Walaupun dia nampak okey, tapi dia masih sedih sebab Ju-wan.
Dia jarang buat silap semasa bekerja.
Saya faham.
Bagus.
Buat macam biasa,
macam tiada apa-apa berlaku.
Itu pun dia.
Hei.
Awak ingat tak?
Semasa belajar, kita main Permainan Raja.
Raja arahkan dua orang bercium, mereka bercium.
Raja arahkan salah seorang mencium orang lain, mereka buat.
Kita buat? Adakah kita seteruk itu?
Bila?
Awak tak ingat?
Kita kena ada alasan untuk bercium?
Kalau raja arahkan saya dan Jin-woo bercium,
kami akan bercium.
Awak cium suami saya?
Tak, bukan itu maksud saya.
Sayang!
- Sayang. - Apa?
Awak pernah cium Bo-ra?
- Betulkah? - Yakah?
- Saya cium? - Awak suka?
Mana ada.
Awak tahu tak?
Bercium memang nampak romantik,
tapi bercium sambil tutup hidung, sangat berkesan
untuk sindrom tercungap-cungap.
Sebab itu ciuman digunakan untuk rawatan kecemasan, betul?
Satu lagi...
Orang kata pura-pura menyokong diperlukan demi keharmonian dan perpaduan
dalam parti politik. Macam ciuman, bukan?
Sudahlah.
Awak akan memalukan diri sendiri.
Awak kata boleh cium sesiapa saja,
bercium ibarat pertolongan cemas.
Saya faham maksud awak.
Kita sama-sama buat silap semalam.
Awak suka berterus terang.
Kenapa nak berselindung?
Baiklah.
Biar saya berterus terang,
sebab kita kena terus berjumpa.
- Awak suka saya? - Tak.
Tak. Betul, saya juga.
Perlukah buat begitu sekarang?
Apa maksud awak?
Bibir saya kering.
Awak nak kata saya cuba goda awak dengan benda ini?
Seolah-olah betul.
Maksud saya...
Berhati-hati
untuk elak kesilapan yang sama.
Saya takkan...
Saya takkan buat kesilapan sebegitu lagi. Jangan risau.
Saya juga.
Kita kena berhenti cakap tentang ini. Boleh kita mulakan kerja?
Apa rancangan awak yang seterusnya?
Rancangan saya...
Tak buat apa-apa langsung.
Sehinggalah jantung mula berdebar-debar dan beransur-ansur hilang.
Sehingga kenangan tentang saya sentiasa digambarkan sebagai penuh daya tarikan.
Itu rancangan saya.
Kecuali satu...
Iaitu nak cantik.
Sekejap, "nak cantik" ialah taktik terakhir awak?
Awak buat apa?
Jangan!
Jangan sampai tercium! Tak perlu pakaikan untuk saya.
Tidak!
Sebab inilah saya tak nak naik kereta awak.
Laluan kita sama, bodoh kalau saya tak tumpang.
Lebih baik saya duduk di belakang.
Tapi nanti orang kata awak pemandu saya sebab saya nampak kaya.
Jangan cium, tolonglah.
Silakan.
Saya tak kata saya nak balik rumah.
Cik boleh keluar?
Baiklah.
Kenapa awak pejamkan mata?
Bahaya.
Sejujurnya...
Siapa? Tiada sesiapa pejamkan mata.
Saya cuma pandang bawah. Malah saya pandang rendah pada awak.
Baiklah. Semoga awak berjaya.
Semoga awak makin cantik apabila kita jumpa lagi nanti.
Walaupun saya tahu itu mustahil.
Semoga hari kamu baik!
Selamat datang...
Tadi awak balik, bukan?
- Jin-woo. - Ya?
Adakah saya...
Hei!
Macam mana rupa saya? Nampak teruk tak? Tak cukup bagus?
Apa?
Awak dah gemuk?
Atau muka awak bulat?
Yakah?
- Jin-ho! - Ya?
Saya okey tak?
Awak hebat.
Tak, sebagai seorang wanita.
Nak tak keluar dengan saya?
Tak nak.
Tak nak?
Kenapa tak nak?
Beri saya tiga sebab.
Kalau tak, ikut saya.
Bo-ra, saya minta maaf.
Semoga awak berjaya. Awak boleh!
Awak nak ke mana?
Saya kata tiga sebab!
- Sudahlah! Awak semakin menakutkan. - Betul.
Jom. Sayang, jumpa nanti.
- Jumpa nanti. - Jom.
- Jangan jual lagi ini kepada saya. - Okey.
Saya nak berdiet.
200,000 won sebulan,
dengan promosi istimewa, dapat 400,000 won selama tiga bulan,
600,000 won enam bulan, 800,000 won selama setahun.
Kalau cik mendaftar dengan kawan,
ada promosi satu tambah satu. Jadi, dapat diskaun 50%.
Tak termasuk cukai dan wang tak dikembalikan. Cik nak mana satu?
Pilihan setahun nampak okey. Saya ambil yang setahun.
Kami nak cuba dulu hari ini.
Kenapa?
Saya kenal awak.
Manalah tahu. Awak mungkin berhenti esok.
Terima kasih.
Baiklah.
Jom.
Cik, kita buat ujian InBody dulu.
- Baiklah. - Ikut sini.
- Nanti saya datang. - Baiklah.
Cik pandang depan.
Pegang pemegang.
Jangan bergerak.
Ujian bermula.
PERATUSAN LEMAK BADAN
Cik.
Cik jenis obes kurus yang ada banyak lemak visera.
- Saya obes? - Ya, obes kurus.
Cik nampak kurus sebab tangan dan kaki yang kurus,
tapi cik tiada otot.
Semua ini lemak.
Terutama pada bahagian perut.
Cik suka minum arak, ya?
Ini perut orang minum bir.
Gambar profil badan menjadi trend.
Cik kena lakukan senaman fizikal dan menjaga badan.
Supaya cik boleh bercinta dan berkahwin.
Jika daftar hari ini, ada tawaran istimewa...
Tak apalah. Saya boleh jaga badan sendiri.
Cik?
Dua.
Tiga. Perlahan-lahan.
Empat.
Lagi lima.
Satu.
Dua. Bernafas. Awak kena bernafas.
Tiga.
Empat. Lagi dua.
- Empat. - Tumpang tanya.
Tujuh. Lagi tiga.
- Tumpang tanya. - Satu.
Saya pun dah lama tak bersenam.
Saya nak gigih bersenam pada musim panas ini.
Untuk cuti musim panas, saya nak pakai seluar renang di pantai,
bukan pakaian mandi bertutup.
Bolehkah?
Awak suka bersenam?
Saya...
Saya pun baru nak mula bersenam.
Oh ya,
pakaian mandi bertutup patut dilarang dipakai di pantai.
Hee-jin, awak akan berbikini pada musim panas ini?
Kesan pertama selepas putus cinta.
Aku jadi serba kekurangan dan harga diri aku semakin merosot.
Apa yang awak buat?
Aku takut tiada orang nak sayangi aku.
Kelakar betullah!
Secara tiba-tiba aku takut
aku tak layak dicintai.
Maafkan saya. Semoga berjaya! Awak boleh!
- Cik. - Aku nak disayangi.
Aku harap semua orang suka aku.
Kita berdua buat silap semalam.
- Awak suka saya? - Tak.
Aku harap dia suka aku.
Walaupun aku tak suka dia.
Ucapan "tak" daripada dia
terasa menyakitkan.
Hai, Yu-jeong.
Saya nak buat tempahan untuk hari ini.
Awak sibuk tak?
Awak merepek apa?
Kami dah penuh hari ini.
Boleh masukkan saya ke dalam senarai menunggu?
Sebenarnya...
Tempahan hari sama tak dibenarkan.
Kalau esok?
Saya akan sedih kalau esok tak boleh.
Untuk esok...
Ada kosong.
Kalau begitu, tempahkan esok untuk saya.
Baiklah. Terima kasih.
Di mana? Mesti tempat itu popular.
Tempat tersembunyi di kawasan rumah saya.
PETUA KELUAR JANJI TEMU
Pakaian putih pemantul semula jadi.
Muka akan semakin cerah.
Lengkapkan penampilan kemas dengan jeans biru yang sepadan.
Ingatkan siapa yang cantik tadi.
Rupa-rupanya kekasih saya.
Jangan lupa beri hadiah dulu.
- Terima kasih. - Jangan sebut awal-awal.
Hari ini, awak kena percaya dan ikut saya.
Jangan tanya nak ke mana, nak buat apa. Bawa dia dengan yakin.
Kenapa?
Saya kena berdiri di tepi jalan.
Saya kena melindungi kekasih saya.
Berjalan di tepi jalan.
Kebaikan awak akan buat dia terharu.
Utamakan diri sendiri dulu!
- Nak saya bawakan beg? - Bawa beg dia.
Jangan malu bawa beg perempuan.
Tak beratkah?
Ini?
Nampak berat?
Tarikkan kerusi.
"Adab melambangkan diri."
Maaf.
- Terima kasih. - Selamat menjamu selera!
Awak layak dapat lebih lagi.
Makan di restoran mewah!
Awak buat tempahan?
Awak tak perlu susah-susah.
- Silakan. - Okey.
Terima kasih.
Semuanya lancar pada awalnya.
- Tapi... - Kenapa awak tak makan?
Sebenarnya saya tak makan sashimi.
- Apa? - Bodohnya aku!
Bermula dari situ, keadaan jadi haru.
Espreso maknanya "ekspres" dalam bahasa Inggeris.
Maknanya cepat.
Ini kopi gaya orang Itali yang dibru dalam masa singkat.
Ini dinamakan crema.
Crema penuh dengan rasa kopi.
Bau perisanya dahulu.
Kemudian baru minum.
Macam mana?
Sedap.
Yakah? Boleh kita beredar?
Boleh.
Laparnya. Nampak sedap.
Tempat terkenal di Gunung Namsan ialah Tangga Sam-soon.
Tempat itu terkenal sebab drama TV.
Dalam drama itu,
ada
babak berkucupan.
Jadi, pasangan kekasih bergambar macam babak dalam drama.
NOTIS PEMBINAAN
Sedang dibaik pulih...
Aku cuba perbaiki sebanyak yang boleh.
Saya ada buat silap hari ini? Saya minta maaf.
Habislah saya.
Mungkin dia penat dan tertidur.
- Jangan risau. - Mestilah saya risau.
Mesti dia kecewa. Adakah maknanya kami dah putus?
Lebih baik saya jangan hubungi dia?
Lebih baik begitu.
Jin-woo.
Apa patut saya buat?
Tiada apa-apa. Tunggu dan lihat.
Jin-ho, hari ini saya seronok betul. Selamat malam.
Katanya seronok! Jin-woo!
Bo-mi kata seronok!
Seronok!
Saya kalah. Celaka.
Bo-mi kata dia seronok!
Bo-mi?
Bukan. Bom-yi.
Betulkah?
Banyak betul nama sama di Korea ini.
Bo-mi, Bom-yi, Jin-woo.
Jin-ho.
- Awak buat saya mati. Main untuk saya. - Sekejap.
Tolong perlahan-lahan.
Saya bayar.
Ini kad saya.
Awak baca lagi?
Dah tiga kali awak semak.
Kita tak boleh buat salah.
Kita berdua kena berhati-hati
supaya tak buat salah lagi.
KISAH DALAM KELAMBU
Ini saya.
Awak tak dapat rasakan aura saya?
Tak sangka!
Kenapa dengan muka awak?
Awak kata nak jadi lebih cantik.
Nampaknya kami terpaksa batalkan buku itu.
Awak melebih-lebih pula.
Baru lepas buat rawatan muka. Itu saja.
Bersusah-susah dulu, bersenang-senang kemudian.
Nanti awak juga yang terpaku.
Muka awak takkan semakin merah, bukan?
Kalau awak tahu berapa saya berhabis untuk cantik,
awak takkan cakap begitu.
Itu namanya berbelanja besar.
Mujur saya jumpa awak di sini.
Jom ikut saya, saya nak tunjuk sesuatu.
Satu tambah satu.
- Boleh dapat diskaun? - Boleh.
Sila buat bayaran.
Tunggu apa lagi? Keluarkan kad cepat.
Nah.
Biar saya buatkan.
Sila sain di sini.
Ini resit encik.
- Sila ikut sini. - Baiklah.
Kenapa saya pun kena berbelanja besar?
Ada banyak sebab.
Kita dapat diskaun 50 peratus kalau kita daftar bersama-sama.
Sebagai perancang penerbitan,
bukankah awak kena beri inspirasi dan bantu penulis?
Ini bagus sebab dekat dengan tempat kita.
Ya. Baiklah.
Saya tak rasa orang yang duduk dan baca buku seharian
ada otot.
Ambil peluang ini untuk bersenam.
Sekejap.
Awak kata saya tiada otot? Apa buat awak yakin sangat?
Kalau awak tengok, awak akan tergamam.
Kenapa pula saya kena tengok?
Perbualan sebegini agak bahaya.
Bukankah kita kena berhati-hati?
Bahagian perbualan mana yang bahaya?
Ekspresi awak buat saya membayangkan tubuh awak.
Awak bayangkan tubuh saya?
Walaupun sekarang?
Sejauh mana imaginasi awak?
Kenapa awak tak salin pakaian? Tak nak bersenam?
Dengan muka begini?
Saya akan bersenam apabila muka dah elok sikit.
- Saya balik dulu. - Tunggu dulu.
Itu tak adil namanya.
Siapa bawa saya ke sini?
Baiklah, saya tunggu sampai awak selesai.
Jangan bayangkan.
Saya takkan bayangkan!
Aku ada terbayang buat seketika.
Kesan kedua selepas putus cinta.
Selain serba kekurangan dan harga diri aku merosot, aku rasa kecewa
dan mula berimaginasi yang bukan-bukan.
Yeon Bo-ra!
Hai!
Awak buat rawatan laser?
- Betul! - Awak dah daftar?
Satu tambah satu.
Dengan siapa?
Dia.
Su-hyeok? Macam mana?
Katanya dia pun nak bersenam.
Awak gigih!
Cuba jujur dengan saya.
Kamu berdua ada apa-apa?
Apa maksud awak?
Awak kata takut nak jumpa dia, tapi sekarang pergi bersenam bersama.
Pelik, bukan?
Tak pelik.
Kami terikat dengan kontrak dan duit bagi tujuan perniagaan.
Yakah?
Ini boleh menjadi lebih daripada hubungan perniagaan.
Awak kena lebih fleksibel.
Bak kata orang,
"Apabila awak berangan mencium lelaki
dan jika rasa seronok, awak boleh bercinta dengan dia."
Jadi...
Awak baru lepas berangan, ya?
Macam mana? Seronok tak?
Seronok.
Melebihi imaginasi saya.
Saya tarik balik.
Su-hyeok takkan buat begitu dengan awak.
Saya ada menelefon En. Han.
Dia nak belanja saya sebab saya tolong dia.
Dia tak berhenti bersungut.
Su-hyeok...
Apa?
Kenapa awak berhenti bercakap?
Dia ada mengumpat saya?
Sebenarnya...
Lagipun awak tak kisah hal-hal begini.
Sebenarnya dari awal lagi, Su-hyeok tak nak terbitkan buku awak.
Dia tak suka awak, tapi En. Han yang pujuk dia
bermesyuarat dengan awak.
Selepas dia bersetuju, dia mengalami mimpi ngeri.
Tak lama kemudian, dia minta tambah saham syarikat,
mengatakan projek ini menyebabkan terlalu banyak bebanan emosi.
En. Han hampir menangis semasa dia bercerita.
Saya ketawa dibuatnya.
Saya beritahu dia yang awak mengagumkan
dan jangan buat hal dengan awak.
Baiklah.
Bebanan emosi?
Dia yang nak dulu.
Sekarang dia tak nak pula?
Dia cuba tinggalkan saya?
"Tinggalkan"? Awak tak boleh kata begitu. Ini perniagaan.
Mungkin dia benci awak sebab perbezaan personaliti.
Deborah, awak tak terkecuali.
Jadi, kenapa...
Patutkah saya tunjukkan teknik saya?
Kaut dalam, kaut luar, humban dari bahu, baling dari penjuru.
Nak guna yang mana satu?
Ini Deborah. Dia dah salah pilih orang.
Dia tak kenal Deborah yang kuat azam.
Lee Su-hyeok? Kacang saja!
Senang saja nak tumbangkan dia. Tahu tak?
Dia ada di belakang saya, ya?
Alamak!
Su-hyeok!
Saya minta maaf.
Tolong terima maaf saya.
Saya terlepas cakap.
Saya tak bermaksud begitu. Saya salah.
Saya cuma melawak dengan kawan baik.
Kesalahan lagi? Saya kena maafkan awak?
Kenapa?
Sebab awak ditinggalkan?
Itu membenarkan semua kesalahan awak?
Sebab hati awak terluka,
awak rasa tak apa buat kesalahan begini?
Perasaan awak penting, tapi awak boleh sakitkan hati saya?
Awak tak nak terluka, tapi awak tak peduli tentang orang lain.
Awak fikir minta maaf boleh menebus semua kesalahan?
Kenapa awak pentingkan diri sangat?
Terlalu ikut hati.
Awak terima tak kemaafan saya?
Jangan terkejut kalau saya bawa ke mahkamah.
Awak bergurau?
Kenapa awak tak buat apa-apa? Awak kata nak minta maaf juga.
Saya memang nak minta maaf, tapi...
Su-hyeok nampak sangat...
Apa saya nak...
Hai, sayang. Saya dah habis bersenam.
Apa?
Saya dah buat tempahan, awak tak jadi?
Saya bukan tak jadi.
Sebab itu saya telefon sekarang.
Awak tak boleh batal atau ubah tempahan pada hari sama.
Maafkan saya.
Young-hoon datang Korea.
Dia nak jumpa saya.
Selepas ini kami dah tak dapat jumpa.
Dia tiada sesiapa, kasihan dia.
Baiklah kalau begitu.
Jangan balik lewat sangat.
Bersedia untuk menerima hukuman.
Baiklah. Terima kasih, maaf, sayang awak.
TMS.
- Hai. - Hai.
Saya nak masak mi segera. Kakak nak?
Nak.
Tak naklah.
Tadi kakak gigih bersenam.
Baiklah.
Betul kakak tak nak?
Betul?
Sedapnya!
Sila makan.
Hai, Yu-jeong!
Mesti awak tak menang tangan!
Sedikit sibuk.
- Helo. - Helo.
Apa khabar, encik?
Yu-jeong, lama tak jumpa.
Young-hoon!
Saya dengar awak dah balik.
- Dah lama tak jumpa! - Ya.
Mana Jin-woo?
Saya tak telefon. Katanya sibuk kerja.
Dia keluar jumpa orang.
Duduklah mana-mana awak suka.
Baiklah.
TEMPAHAN
Young-hoon dah balik Korea.
Dia nak jumpa saya.
Sekejap.
Awak lebih cantik begini.
Awak belum tidur.
Ya.
Awak banyak minum tadi?
Sedikit.
Awak nak teh madu?
Nak.
Minumlah.
- Sayang. - Apa?
Awak nak beritahu saya apa-apa?
- Beritahu apa? - Apa-apalah.
Tiada?
Tiada.
Baiklah.
Seronok jumpa Young-hoon?
Seronok.
Dah lama tak jumpa...
Mesti dia semakin kacak dan berisi.
Betul.
Telefon tanya dah sampai atau belum.
Mestilah dah sampai.
Dia dah sampai. Saya telefon dia tadi.
Telefon sekali lagi.
Saya nak cakap helo juga.
Kenapa?
Tak boleh?
Saya nak tanya sekali lagi.
Betulkah awak tiada apa-apa nak beritahu?
Peluang terakhir.
Kalau awak bercakap benar, saya maafkan.
Awak nak saya cakap apa?
Betul awak akan maafkan saya?
Sebenarnya...
saya tak jumpa Young-hoon.
Saya jumpa Ju-wan.
Apa?
Siapa?
Ju-wan.
Saya dah kata jangan jumpa dia.
Awak tahu saya benci dia. Kenapa tipu sebab nak jumpa dia?
Awak kata akan maafkan saya kalau saya bercakap benar. Ini apa?
Lagipun saya dan Ju-wan dah lama berkawan.
Mestilah saya jumpa dia.
Jadi, kenapa awak cakap awak takkan jumpa dia?
Awak memang berniat menipu dari awal.
Sebab awak benci dia.
Saya akan tetap jumpa dia.
Jadi, awak takkan ubah fikiran?
Pilih.
Saya atau Ju-wan?
Kenapa awak tanya begitu?
Kenapa tak boleh jawab?
Kalau saya dan Ju-wan lemas, siapa awak nak selamatkan?
Susah sangatkah nak jawab?
Kenapa nak lemas bersama-sama?
Tak masuk akal.
Masuk akal untuk tipu saya sebab nak jumpa Ju-wan?
Saya faham.
Saya salah.
Asalkan awak tahu, tak apa.
Pergi mandi dan tidur.
Su-hyeok!
Awak tak ponteng sehari pun.
Awak tak nak tegur saya balik?
Saya belum buat keputusan lagi.
Saya keliru sama ada awak saksi atau rakan subahat.
Tak perlu keliru.
Dah tentulah saya saksi.
Kalau awak nak testimoni, saya sedia beri.
Boleh tak awak tolong saya?
Boleh tak awak lupakan kesalahan Bo-ra?
Tak boleh, kali ini lebih serius.
Betul cakap awak.
Jenis kesalahan ini sangat teruk.
Anggaplah macam dia kencing di tempat awam
dan awak lepaskan dia sekali lagi, boleh?
Dia cakap tak serupa bikin.
Dia bukannya tiba-tiba cium awak.
Dia tak segila itu.
Cium?
Kalaupun dia nak buat apa-apa, dia takkan buat begitu.
Hai, Sang-jin.
Faham. Baiklah.
Su-hyeok!
Awak nak tak pergi minum teh selepas bersenam?
Saya nak minta maaf sekali lagi...
Tak boleh, saya ada hal penting.
Tak nak?
Dia mungkin maafkan saya, bukan awak.
Apa?
Saya tahu itu kaki siapa.
Ternampak hantu?
Bo-ra, lama tak jumpa.
Marilah kita minum sekali.
Saya tak nak minum seorang diri pada hari begini.
Apa awak buat? Mana kawan-kawan yang awak cakapkan?
Mereka itu keparat.
Semasa saya suami orang,
setiap malam mereka ajak keluar, kononnya saya dikongkong.
Sekarang apabila mereka kahwin, mereka pula tak kisah dikongkong.
Kenapa awak telefon saya?
Awak boleh keluar janji temu macam biasa.
Pada hari seperti hari ini,
saya malas nak keluar janji temu.
Kenapa? Ini hari istimewa?
Ya, ulang tahun perkahwinan dan perceraian saya.
Tak nak ada dua hari yang teruk dalam sehari, jadi saya gabungkan.
Tak pasti sama ada idea ini bagus.
Tak pasti saya patut gembira atau sedih.
Saya keliru.
Dua-dua pun boleh.
Awak bijak, Su-jin.
Awak boleh panggil saya Su-jin pada hari ini saja.
Kenapa hari ini saja? Sepatutnya sampai bila-bila.
Su-jin, tolong berhenti menyakat saya.
Ketua Editor,
kenapa awak layan dia begini?
Tanya Yu-jeong.
Saya dah tanya, dia tak tahu.
Betul awak tak tahu?
Awaklah punca perkahwinan saya.
Kenapa saya?
Awak yang memperkenalkan kami.
Awak asyik cakap, "Cinta berputik.
Hubungi dia dan ajak keluar. Dia sepadan dengan awak.
Dia boleh jadi suami yang sempurna. Kacak dan sempurna buat awak."
Awak mengeluarkan kata-kata indah.
Perkahwinan saya adalah hasil manipulasi awak.
Apa awak merepek ini?
Saya yang kenalkan dia? Kamu berdua yang serasi.
Saya buat begitu sebab suami awak...
Tak. En. Han
minta saya kenalkan dia kepada awak.
Jadi, saya cuma berikan sokongan.
Ini mengarut.
Saya punca? Awak rasa begitu?
Sebab itu awak benci saya selepas awak bercerai?
Awak melampau.
Betul cakap awak.
Saya tahu awak bukan punca.
Tapi ketika itu, saya perlukan seseorang untuk dipersalahkan.
Sukar untuk saya akui
akibat atas pilihan yang saya buat.
Saya pun nyaris
berkahwin sebab Yu-jeong juga.
Mari buat ucap selamat.
- Hei. - Hati-hati dengan dia.
Termasuk lelaki yang dia kenalkan.
Saya tak pernah kenalkan sesiapa.
Awak bahagia dengan suami awak. Jadi, bermurah hati sedikit.
Betul cakap dia.
Bahagia?
Awak tak tahu kisah sebenar.
Sehingga hari ini, secara rasminya kami jadi pasangan yang tak berasmara.
Sebab dia tak muncul semalam.
Sebenarnya
mereka berasmara sekali sebulan.
Mereka ada sistem tempahan.
Tapi semalam tak jadi.
Aduhai.
Tak apa.
Minum!
Satu daripada tiga pasangan suami isteri tak berasmara.
Satu daripada tiga pasangan suami isteri bercerai.
Satu daripada tiga wanita berumur 30-an, masih bujang.
Maknanya kita dalam kumpulan bawah sederhana, 30 peratus lebih rendah.
Tapi kita bukan paling teruk.
Betul cakap awak.
Ya, betul.
Jom kita keluar dan berseronok.
Takkan nak duduk di sini saja.
- Kita nak keluar? - Jom.
Jom!
Jom! Hari ini tak boleh begini.
Saya tinggalkan beg di sini.
Cuba teka lokasi saya.
Idea yang bagus!
Awak di mana?
Baiklah.
Depan Bar Woo. Keluarlah.
Seronok juga!
- Jantung saya berdebar-debar. - Terima kasih.
- Jumpa nanti. - Nak ke mana? Tak nak minum?
Kami nak pergi minum teh.
Dia mungkin tak balik malam ini.
Betul. Saya tipu.
Saya balik lambat.
Hati-hati!
Hei. Ada apa kamu datang?
Saya tahu kakak ada di sini. Saya nak balik dengan kakak.
Selamat datang! Jom ikut!
Ini adik Bo-ra.
Baguslah.
Kami perlukan budak muda supaya kami nampak muda.
Tak boleh.
Kamu kena balik.
- Jom. - Kenapa tak boleh?
Jomlah ikut kami.
- Kita nak ke mana? - PRP.`
"Parti Rahsia Perempuan."
Mana satu?
Kita nak ke mana?
Su-jin, awak boleh pilih lokasi.
Tempat popular untuk lelaki muda?
Awak nak ke tempat macam itu?
Ini apa?
Mereka beratur untuk masuk?
Saya tahu ini tempat apa.
Tempat pilih pasangan. Seronok. Nak masuk tak?
Alamak! Mereka pergi ke bar orang bujang.
- Jin-woo! - Apa?
Yu-jeong pergi berseronok. Awak tak kisah?
Kalau dia ke bar orang bujang, macam mana?
Dia takkan ke tempat macam itu.
Kemas!
Empat gadis diperlukan!
Biar saya jawab! Kami berempat!
Janganlah.
Maaf, saya kena periksa kad pengenalan.
Kad pengenalan saya tak pernah diperiksa walaupun ketika umur 20-an.
Semoga awak dirahmati!
Budak bawah umur lahir tahun berapa?
Saya rasa tahun 2002, 2003.
2002? Tahun Piala Dunia diadakan di sini.
Encik ingat tak? Korea boleh!
Maaf, kami cuma benarkan pelanggan yang lahir selepas tahun 1993.
- Tempat ini cantik. - Ya.
Sekarang kita berada di tempat yang betul.
Hari ini untuk PRP. Jom berseronok dengan wanita saja.
Kita jangan ulang kesilapan macam tadi.
- Setuju. - Setuju.
Untuk PRP!
- Minum! - Minum!
Su-jin, ini perangai awak?
Jom kita menari!
- Jom! - Ayuh!
Awak akan menyesal nanti.
Ini minuman cik.
Terima kasih.
Minum! Berapa umur awak?
Kalau awak tak berpunya, apa kata kita minum bersama?
Umur saya 40 tahun
dan janda.
Saya datang nak cari teman sejiwa yang nak hidup dengan saya buat selama-lamanya.
Terima kasih sebab tanya.
- Nombor saya ialah... - Maaf.
Nak menari dengan saya?
Cik datang dengan kawan?
Tak salah untuk jatuh cinta walaupun dah kahwin.
Tak salah, tapi ada hukuman.
Dari langit.
Saya suka gaya awak.
Awak kerja apa?
Apa?
Awak...
Betul! Awak ialah...
...awak!
Aduhai.
Apa khabar?
Nak minum?
Minumlah.
Saya ada kawan.
Awak dari mana?
- Umur berapa? - Jangan kacau saya.
Tumpang lalu!
Nak saya tak?
- Saya. - Tumpang lalu.
Kakak dah cakap. Kamu kena menari.
AHLI SAHAJA
Awak suka tak tempat ini?
Awak dah rasa lega?
Kita datang bukan hanya sebab saya.
Kebelakangan ini awak nampak tertekan.
Sebab itu saya ajak datang.
Patutkah saya bersyukur?
Sama-sama.
Tunggu dan lihat.
Awak akan menghargainya nanti.
Saya akan
bawa naik gadis-gadis cantik.
Tunggu di sini.
Saya nak belanja cik minum,
tapi itu ayat mengurat yang membosankan.
Apa kata cik yang belanja saya minum?
Hai, En. Han.
Saya dah semak cadangan projek.
Apa kata kita bincang di atas?
Cadangan projek? Tiba-tiba?
Ya. Jom.
Sebenarnya saya bawa kawan.
Yu-jeong.
Dia ke tandas.
Yakah? Tak apa.
Saya memang nak belanja Yu-jeong.
Saya boleh belanja kamu berdua!
Jom.
Yakah?
Jom kita tengok cadangan itu.
Silakan.
Biar betul?
Seriuslah.
TRUE TO LOVE
Selamat malam.
- "Dah tidur"? - Ini apa?
Awak rasa apa? Mesej daripada bekas kekasih.
Tak bermakna apa-apa.
Perkahwinan tentang kepercayaan.
Apa jadah!
Berani kau...
Yu-jeong, awak menyebelahi siapa?
- Awak okey? - Yu-jeong.
Awak percaya pada takdir?
Sejujurnya saya tak pasti. Tapi saya nak percaya.
Saya cinta awak.
Bo-ra!
Apabila saya nak kahwin, saya teringat "Kata Deborah".
Saya nak beri kad jemputan pertama kepadanya.
Saya harap dia meraung.
Balas dendam? Cinta yang masih ada?
Tak pasti. Saya nak buat dia sedih buat kali terakhir.
- Baiklah. - Yang lebih kurang begitu.
Tahniah.
Betulkah awak mencintai saya?
Yu-ri.
Jadi, Su-hyeok ialah bekas kekasih Yu-ri?
Terjemahan sari kata oleh: Yanti Arshad