ตามใจรัก (True to Love)
(ทุกตัวละคร เรื่องราว สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติ)
สวัสดีครับ
คุณซูฮยอกคะ วันนี้เราจะมีงานเลี้ยง ขึ้นบ้านใหม่ มาสนุกด้วยกันสิคะ
จริงด้วย มาสิคะ พี่
นี่ ทำไมเอามาใส่ไว้ตรงนี้ล่ะ
ใส่ให้มันดีๆ สิ
อยากกินอะไรไหม เชิญประชุมกันต่อเลยนะคะ
มางานขึ้นบ้านใหม่ฉันให้ได้นะคะ
ดูเหมือนคุณมีแขกเยอะ ไว้ประชุมกันคราวหน้านะครับ
ขอตัวนะครับ
จบเห่แล้วฉัน
อียูจอง จริงๆ เลย เป็นอะไรของเธอเนี่ย
อะไรเล่า
อ๋อ นี่น่ะเหรอ
เห็นได้ไงเนี่ย
ก็พี่เขาดันจำได้ว่าฉันอยากได้กระเป๋ารุ่นนี้
แล้วก็ซื้อมาให้เป็นของขวัญน่ะสิ
พี่จินอูซื้อกระเป๋าใบนี้ให้เหรอคะ
อือ รู้ไหมว่ากระเป๋าใบกระจิ๋วหลิวนี่ ราคาเท่าไร
อย่างกับว่าเขามีเงินเหลือเฟืองั้นแหละ
มันแพงเกินไปมากเลย
ดูเป็นไง
เหมาะกับฉันไหม
ฉันก็ไม่รู้หรอก
โบมี ดูนี่สิ รุ่นนี้กำลังฮิตในหมู่วัยรุ่นเลยนะ
ในเมื่อพี่เขาซื้อมาแล้ว ฉันก็ต้องใช้แหละ
งานขึ้นบ้านใหม่ก็แค่ข้ออ้าง เธอแค่จะมาอวดเฉยๆ สินะ
แหม อย่าโมโหนักสิ อิจฉามากเลยเหรอ
เฮ้อ ฉันยอมแพ้แล้ว
จะจัดงานขึ้นบ้านใหม่ด้วยอะไรล่ะ บ้านนี้ไม่มีอะไรให้กินหรอก
ไม่เห็นต้องกังวลเลย
ลืมไปแล้วเหรอ ว่าเกาหลีเราดังเรื่องอะไร
เอาโทรศัพท์พี่ออกมาหน่อย
- ได้ค่ะ ระวังๆ นะ - อยากกินอะไรล่ะ
- จะสั่งของกินเหรอ - อือ
เดี๋ยวฉันสั่งเอง
ก็ได้ มากินกันเถอะ ฉันก็หิวเหมือนกัน อยากกินอะไรล่ะ โบมี
ฉันอยากกินต๊อกบกกี ต๊อกบกกี
- ต๊อกบกกี - ต๊อกบกกี
พี่จินอูของฉันมาแล้วมั้ง
ฉันบอกให้พี่เขาพาจินโฮมาด้วย จะได้ช่วยเธอย้ายเตียง
ได้อย่างนั้นก็ขอบคุณมากเลย
งั้นฉันไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ
- จินโฮคือใครเหรอคะ - พนักงานพาร์ตไทม์ใหม่ของเราน่ะ
หล่อไหมคะ
ดูทำเข้าสิ ไม่ต้องถามเลย
เขาน่ารักสุดๆ เลยละ
สวัสดีค่ะ พี่
ไม่เจอกันนานเลยนะ
- ไม่เห็นไปที่ร้านบ้างเลย - แล้วจะแวะไปค่ะ
พี่มาแล้วเหรอ
- สวัสดีครับ - ค่ะ
จินโฮ มาแล้วเหรอ ทักทายกันก่อนสิ น้องสาวของโบรา ชื่อโบมี
อ๋อ ครับ สวัสดีครับ
อะไรน่ะ รู้จักกันเหรอ
- เรา... - เปล่าค่ะ ไม่รู้จัก
เพิ่งเคยเจอเขาครั้งแรกเลย
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
ไม่รู้จักครับ
ไม่รู้จักเลยครับ
เข้ามาก่อนสิ
- หนักใช่ไหมล่ะ - แค่นี้เอง ไม่มีปัญหาหรอก
กระจกไว้ตรงนี้ดีไหม
หนึ่ง สอง สาม
ระวังนะ
- เราต้องติดม่านในห้องนั่งเล่นด้วย - ไปกันเลย
- พี่ทำได้ไหม - ทำได้อยู่แล้ว
พี่เขาบอกว่าทำได้
ห้องฉันก็ต้องติดผ้าม่านเหมือนกัน
อ๋อ ได้เลยครับ
นี่
ทำไมแสดงออกซะโจ่งแจ้งเลย ว่าเรารู้จักกัน
อยากให้ทำเป็นไม่รู้จักกันเหรอ เข้าใจแล้ว
แต่ทำไมต้องทำอย่างนั้นล่ะ
ถ้าบอกว่ารู้จักกัน แล้วจะอธิบายเรื่องเราเจอกันยังไง
ก็เราเจอกันที่คลับไง...
ฉันหวังว่านายจะไม่เที่ยวพูดเรื่องฉัน ให้คนอื่นฟังนะ
หา
คือเรื่องนั้น...
อย่าได้ทำอย่างนั้นเชียวนะ
เข้าใจแล้ว
พี่ต้องเว้นไปอันนึงสิ
- ตรงนี้เหรอ - อือ
เอาละ
มาแล้วค่ะ อาหารมาแล้ว โบมี
โอ้ อะไรกันเนี่ย คุณมาจริงๆ สินะคะเนี่ย
ผมคิดว่าอย่างน้อยถ้าทำแบบนี้คงได้เจอคุณ
- หวังว่าคุณคงต้อนรับผมนะ - แน่นอนอยู่แล้วค่ะ
ของขวัญครับ
ไม่เห็นต้องลำบากเลย
จริงๆ เลย
- คุณซูฮยอกมาแล้วเหรอคะ - สวัสดีครับ
- คุณยูจองจะกลับแล้วเหรอครับ - คะ
อ๋อ นี่น่ะเหรอคะ
พอดีสามีสุดที่รักของฉันจำได้ว่า ฉันอยากได้กระเป๋ารุ่นนี้
แล้วซื้อมาให้ฉันเป็นของขวัญน่ะค่ะ
สุดยอดไปเลยครับ
- ผมอีซูฮยอกครับ - ผมยังจินอูครับ
ที่รัก พอได้แล้วน่า
- อะไรล่ะ - สวัสดีค่ะ
เรื่องแบบนี้ฉันก็ต้องอวดสิ
คะ
ไม่เห็นได้ยินเสียงกริ่งประตูเลยนะคะ
- คุณอยู่ที่ไหนเหรอคะ - นั่งก่อนค่ะ
ครับ
ยังไงช่วยเอาไปวางไว้ข้างในก่อนนะคะ
มีอะไรเหรอ
ฉันดันสั่งอาหารไปส่งบ้านเดิมน่ะ
หา
โธ่ โบรา
ขอโทษนะคะ เลยต้องลำบากคุณเลย
ทำไงได้ล่ะครับ ใครจะไปรู้ว่ามีผมคนเดียวที่เอารถมา
เรื่องงานกินเลี้ยงบริษัท...
คืนนั้น...
คืนนั้นทำไมเหรอคะ
เรื่องที่ฉันพูดไร้สาระกับฉี่ข้างถนนน่ะเหรอ
เรื่องนั้นทำไมเหรอคะ
ก็คนเรากินเหล้าเพื่อให้เมา
มันเป็นเรื่องใหญ่ตรงไหน
แล้วคนเราพอเมาแล้ว ก็พูดอะไรไปเรื่อย นั่นแหละค่ะ ที่มนุษย์ธรรมดาเขาทำกัน
คนที่เอาเรื่องนี้ไปนินทาก็เท่ากับว่า เป็นคนขาดทักษะทางสังคมขั้นสุดแล้ว
ที่จริงคืนนั้นผมเมามาก จนจำอะไรไม่ได้สักอย่างเลย
ผมคงไม่ได้ทำอะไรผิดพลาดไปใช่ไหมครับ
ผมก็กะจะแกล้งทำว่าไม่รู้เรื่อง
แต่คุณแฉตัวเองเรียบร้อยแล้ว
ผมคงไม่จำเป็นต้องแอ๊บแล้ว
และอีกครั้ง ฉันหวังว่าตัวเอง จะอดทนกว่านี้อีกหน่อย
ก็นั่นน่ะสิครับ
โอ้ หนักจัง
ส่งมาให้ผมสิครับ
ชอบกุ้งไหมคะ
- กินสิ - ครับ ขอบคุณครับ
ที่รัก
เอากระเป๋าออกเถอะนะ เด็กดี
ไม่เอา
กระเป๋าใบนี้ พี่เป็นคนซื้อให้ฉันเลยนะ
ก็ได้ๆ กินเถอะ
กินสิ
ทำอะไรของเธอน่ะ
ถ้าฉันทำเป็นชอบใจแบบเล่นใหญ่ พี่เขาจะทำอีก เธอเคยบอกไว้ไง
แต่ต้องไม่เยอะเกินสิ ไม่งั้นผลจะตรงข้าม แล้วเขาจะไม่ซื้อให้เธออีกเลย
- จริงๆ เลย... - ฉันควรถอดวางเหรอ
เอาออกได้แล้ว
จินโฮ
- เสื้อฮู้ดตัวนั้นน่ะ... - ครับ
มันไม่เล็กไปหน่อยเหรอ
หือ มันเป็นขนาดโอเวอร์ไซซ์นะครับ
ฉันรู้เพราะมีเสื้อแบบนั้นเหมือนกัน มันเล็กไปนะ
จริงเหรอครับ
แปลกจัง
จริงสิ
แล้วเรื่องน.ส.พรหมลิขิตเป็นยังไงบ้าง ได้ทำตามคำแนะนำของพี่หรือเปล่า
เรื่องนั้น...
เหมือนที่พี่พูดน่ะครับ
ผมไม่ทำอะไรเลยจริงๆ
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยสินะ
ไม่เป็นไรหรอก โลกนี้มีผู้หญิงคนเดียวหรือไง
เดี๋ยวนายก็หาผู้หญิงในพรหมลิขิต คนใหม่เจอ
ใช่แล้ว ดีแล้วละ
ในเมื่อตอนนี้มันจบแล้ว ฉันน่ะไม่อยากให้ไปได้สวยแต่แรกแล้ว
อะไรนะครับ
พรหมลิขิตกับผีอะไรล่ะ
แม่นั่นต้องเป็นผีเสื้อราตรีสตรีประจำผับแน่ๆ
- แต่... - ใช่ เธอยังสาว
ต้องเป็นพวกชอบปั่นหัวผู้ชายแน่ๆ
- พี่ครับ... - แจกเบอร์ผู้ชายคนนึงในผับ
แล้วไปทะเลาะกับผู้ชายอีกคนหน้าโรงแรม
ไร้สาระสิ้นดี
สำหรับเรา พอฟังปุ๊บก็รู้เลยว่า เธอเป็นคนไม่น่าคบหา
- มันเห็นกันชัดๆ อยู่แล้ว - อือ
พี่จะพูดแบบนั้นไม่ได้นะครับ
หือ
ที่ผมจะบอกก็คือเหมือนอย่างที่พี่บอก ผมไม่ทำอะไรเลย
แต่กลับได้เจอเธออีกครั้ง เหมือนเป็นพรหมลิขิต
เธอไม่ใช่นักเที่ยวคลับแน่นอนครับ
เธอน่ารักจริงๆ เธอเซ็กซี่และมัธยัสถ์... เธอเป็นคนแบบนั้นนะ
เดี๋ยวสักวันเมื่อพี่ได้เจอเธอ ผมพนันได้เลยว่าพี่จะชอบเธอครับ
ก็ได้ แต่ยังสงสัยอยู่นะ ว่าจะมีวันได้เจอแม่สาวคนนั้นไหม
แต่ถึงมันจะเป็นจริงตามที่พี่ว่า
ผมก็ไม่แคร์เลยนะ
เพราะผมชอบเธอนี่ครับ
เวลาที่ชอบใครสักคน เราก็จะชอบทุกอย่างในตัวคนคนนั้นนี่นา
นั่นสินะ
ดูแววตาเขาสิ
เขาหน้ามืดตามัวไปแล้ว
พี่คนดีของฉัน ก็เคยตกอยู่ในห้วงรักจนตาบอดเหมือนกัน
ฉันเคยเหรอ
ไม่รู้ด้วยแล้ว
พี่มีแฟนไหมคะ
ไม่มีนะ
- คิดว่าพี่สาวฉันพอไหวไหม... - นี่
หยุดเลยนะ
ระหว่างพี่สาวฉันกับฉัน พี่คิดว่าใครสวยกว่ากันคะ
- ชื่อคุณโบมีใช่ไหมครับ - ค่ะ
ผมด้วยครับ ผมก็เลือกคุณโบมีครับ
จริงๆ เลย...
ผู้ชายคงเหมือนกันหมดสินะ
นี่ค่ะ
ครับ
ตั้งสมาคมกันได้แล้ว
อ๋อ สมาคมคนโดนต้มสินะ
อ๋อ จริงด้วย
สองคนนี้รู้จักกันเพราะเรื่องนั้นสินะ
เหยื่อแก๊งต้มตุ๋นไปเจอกันที่สถานีตำรวจ
พี่คะ จะพูดเรื่องนั้นขึ้นมาทำไมล่ะ
ทุกคนที่นี่รู้กันหมดแล้วจะเป็นไรไป
หมอนี่ยังไม่รู้นี่นา
"หมอนี่" เหรอ อย่าหยาบคายสิ
โบมี ไม่เป็นไรหรอก
เธอยังเด็กเลยหลงกลพวกแก๊งต้มตุ๋น มันเป็นประสบการณ์ทั้งนั้น จะเป็นไรไป
จริงสิ จินโฮเล่าเรื่องนายให้พวกเราฟังสิ
รุ่นพี่ที่โรงเรียน ก็บังคับนายไปเล่นแชร์ลูกโซ่นี่นา
พูดเรื่องนั้นขึ้นมาทำไมล่ะครับ
- แชร์ลูกโซ่เหรอ - ใช่
เขาโดนจับขังแล้วบังคับให้กู้เงินด้วย
นายบอกว่าเคยออกข่าวด้วยใช่ไหม
เล่าเรื่องนั้นให้เราฟังสิ
พี่พูดไปหมดแล้ว จะให้ผมเล่าอะไรอีกล่ะ...
ยังไงก็เถอะ ตอนยังเด็ก ก็ต้องเจอเรื่องพวกนี้กันบ้างแหละ
จริงไหม
ดื่มสักแก้วสิครับ
- มาดื่มกันหน่อยไหม - ก็ดีนะ
ดื่ม
เดี๋ยวก่อน
- เราต้องถ่ายรูปกันด้วยสิ - ได้สิ
ถ่ายให้ติดกระเป๋าด้วย
- ทุกคนเข้ากล้องได้ไหม - อือ
ได้ไหม
เข้ากล้องครบแล้วใช่ไหม
เอาละนะ หนึ่ง สอง สาม...
- ขอบคุณสำหรับมื้อค่ำนะ - ขอบคุณที่เลี้ยงนะ
- แท็กซี่ใกล้ถึงแล้ว อีกนาทีเดียว - อือ
- มาเร็วจัง - อือ
คือ...
เรื่องโดนแก๊งต้มตุ๋นหลอก...
ทำไม
แม้แต่คนฉลาดๆ ยังหลงเชื่อพวกมันเลย
ไม่ใช่เรื่องนั้นครับ
เพราะเรื่องนั้นเหรอครับ ผมถึงติดต่อคุณไม่ได้เลย
- ผมไม่รู้เรื่องเลย - ช่างมันเถอะ
แล้วนายไปหลงเชื่อแชร์ลูกโซ่ได้ไง
เรื่องนั้น...
มันไม่ใช่แชร์ลูกโซ่นะ
มันเป็นโปรแกรมการตลาด
ยังไงก็เถอะ
เมื่อกี้คุณบอกว่ามีแฟนแล้ว
จริงเหรอ
ฉันไม่มีแฟนสักหน่อย
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
ถ้างั้น ผมยัง...
ส่งข้อความหาคุณไปเรื่อยๆ ได้ไหม
ถ้าคุณไม่สบายใจ...
ทำอย่างกับนายเคยขออนุญาตงั้นแหละ
ครับ
จินโฮ แท็กซี่มาแล้ว ไปกันเถอะ
ไปก่อนนะ
- กลับก่อนนะครับ - กลับดีๆ นะ
- โทรหาฉันด้วยนะ - อือ
- ไปก่อนะ คุณซูฮยอก - ครับ
ประตูหน้าเปิดแล้วค่ะ
ขอบคุณนะคะ ที่มาวันนี้ และก็สำหรับของขวัญด้วย
ผมเองก็สนุกครับ
แต่ไม่แน่ใจว่าของขวัญจะถูกใจคุณไหม
จะเป็นอะไร ฉันก็จะใช้อย่างดีเลยค่ะ
มันเป็นโคมไฟอ่านหนังสือนะ
- ผมไปก่อนนะครับ - ไปเถอะค่ะ
ความทรงจำใหม่ถูกสร้างขึ้นในที่ใหม่ๆ
และพื้นที่ว่างก็ถูกเติมเต็มสิ่งใหม่ๆ
เชิญค่ะ
สวัสดีค่ะ
- อยากลองใส่ดูไหมคะ - อัญมณีประจำเดือนเกิดสินะคะ
ค่ะ ถ้าใส่อัญมณีประจำเดือนเกิด ในเดือนเกิดของคุณ
มันจะนำโชคดีมาให้ เป็นของขวัญที่ดีเลยค่ะ
คุณลูกค้าเกิดเดือนไหนคะ
เพชรคือเดือนเมษายน
ฉันเกิดเดือนกุมภาพันธ์ค่ะ
อัญมณีประจำเดือนกุมภาพันธ์คืออเมทิสต์ค่ะ
อัญมณีแต่ละชนิด ก็มีความหมายแตกต่างกันไปค่ะ
อเมทิสต์ขึ้นชื่อเรื่อง ชักนำมาซึ่งความสัมพันธ์โรแมนติก
และเป็นตัวแทนของความรักค่ะ
ความรัก...
สวยจังเลย
ขอให้โชคเข้าข้างคุณเสมอ
ฉันคุ้นชินกับสิ่งใหม่ๆ
พื้นที่ว่างเปล่า...
พื้นที่ที่แสนว่างเปล่า...
ถูกเติมเต็มโดยใครคนใหม่
รอนานไหมครับ
ไม่เลยค่ะ ฉันมาถึงไวเองน่ะค่ะ
เราน่าจะนัดกันแถวบ้านคุณ คราวหน้าผมจะไปแถวนั้นนะครับ
ค่ะ
(ตอนที่ 8 แก้ไขตอนจบของเรื่องนี้)
สุดท้ายเหตุผลก็คืออายุงั้นเหรอ
งั้นคุณก็วิเคราะห์สาเหตุ ของการพ่ายแพ้เสร็จแล้ว
แผนต่อไปของคุณคืออะไรครับ
ธุรกิจนี่มันโหดร้ายจริงๆ ด้วยสินะ คุณไม่ยอมให้ฉันกินให้เสร็จด้วยซ้ำ
สำหรับแผนต่อไป
ฉันจะไปคิดให้ออก
ไม่มีตัวอย่างให้ดูก่อนเลยเหรอครับ
แล้วคุณไปเอาความมั่นใจจากไหน มาคุยเขื่องซะใหญ่โต
ถึงฉันจะทำลวกๆ แต่ฝีมือการเขียนฉันก็เฉียบขาดนะคะ
แค่ฉันอ่าน มันก็จะกลายเป็นบทกวี แค่ฉันฮัมเพลง มันก็จะกลายเป็นเพลงแจ๊ส
ฉันไม่ใช่พวกทำตามแผน แต่ทำด้วยสัญชาตญาณค่ะ
อ๋อ คุณเชื่อในสัญชาตญาณตัวเองสินะ
พูดอีกอย่างก็คือ คุณจะบอกว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะสินะ
แล้วใช่ไหมล่ะคะ
แล้วไม่ใช่เหรอครับ
อดใจรอไปก่อนเถอะค่ะ
ฉันกำลังจัดระเบียบความคิดอยู่
ในเมื่อตอนนี้ได้กินของหวานแล้ว คงใช้เวลาอีกไม่นานหรอกค่ะ
ฉันจะกินชิ้นนี้ละนะ
คุณบอกว่าสามารถทำให้ตัวเอง ดูน่าสนใจในสายตาผู้ชายไม่ใช่เหรอครับ
คุณบอกว่าถ้ามีจุดมุ่งหมาย คุณก็ทำได้ นั่นเป็นเรื่องโกหกเหรอครับ
เปล่านะคะ
การอ่อยน่ะ มันง่ายจะตาย
นี่มันเป็นเรื่องของการเอาคนรักเก่าคืนมา
มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นะคะ
การอ่อยมันง่ายเหรอ
ทำไม ไม่เชื่ออีกแล้วเหรอคะ
เพราะยังไม่เคยมีอะไรได้รับการพิสูจน์ มันเลยยากที่จะเชื่อไง
ถ้าอยากให้ฉันพิสูจน์ งั้นอยากให้ฉันอ่อยคุณเดี๋ยวนี้เลยไหมคะ
มันเป็นไปได้ด้วยเหรอครับ
มันก็...
มันจะเป็นอะไรประมาณนี้ค่ะ
ก่อนอื่น...
ฉันจะค่อยๆ เข้าใกล้คุณ...
มองเข้าไปในตาคุณ...
แล้วก็ยิ้ม
พอคุณดื่มกาแฟ ฉันก็ดื่มด้วย
อะไรของคุณ
เวลาคุณเอามือเท้าคาง
ฉันก็ทำด้วย
ว่าแต่กาแฟที่นี่อร่อยนะคะ บรรยากาศก็ดีด้วย
คงงั้นมั้งครับ ผมก็ไม่ใช่ลูกค้าประจำด้วย
ตัวคุณหอมจัง ใช้น้ำหอมอะไรเหรอคะ
นี่เหรอครับ
มีคนให้เป็นของขวัญมา ชื่อว่าอะไรนะ
ฉันแสดงความคิดเห็นเชิงบวก และกล่าวคำชมเชยเยอะๆ
และค่อยๆ เปิดเผยความงดงามของสตรี
ค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ
และลืมตาอย่างรวดเร็ว
ค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ
และลืมตาอย่างรวดเร็ว
แล้วจู่ๆ ฉันก็พูดด้วยเสียงกระซิบ
ว่าไงนะครับ
เราเข้ามาใกล้กันมากๆ
งั้นนี่ก็คือการอ่อยของคุณเหรอ
อือ
- อ่อยแล้ว - อือ
อ่อยเหรอ จริงเหรอเนี่ย
โธ่เอ๊ย
วิธีนี้ควรได้ผลนะ
เหลือเชื่อเลย
คุณต้องเปิดใจด้วยสิ วิธีนี้ถึงจะได้ผล
ถ้าคุณปิดใจแบบนั้น มันจะสำเร็จได้ยังไงล่ะ
มายากลจะสัมฤทธิ์ผล ก็ต่อเมื่อคนดูนั่งดูเฉยๆ
ถ้าขืนมานั่งจับผิดทุกกล แม้แต่เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ก็ทำไม่สำเร็จ
ไม่ใช่ๆ มันไม่ใช่ปัญหาพวกนั้น
ไอ้ที่คุณทำน่ะ ต่อให้ผู้ชายเปิดใจแค่ไหน
ผมก็ไม่คิดว่าคุณจะได้ผลลัพธ์ ตามที่คุณพึงใจหรอก
มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอคะ
คุณไม่ได้แค่พูดไปเรื่อยเปื่อยเหรอคะ
ผมถึงกับเอาตัวเองมาประเมินเลยนะ
มันชวนขนลุกสุดๆ
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องมีเสน่ห์เย้ายวนใจนะ
ดูเป็นการแสดงและไม่จริงใจสุดๆ
พูดว่าไงดี มันทำให้ผมถามตัวเองด้วยซ้ำว่า จะแสดงปฏิกิริยายังไงดี
มันเป็นการแสดงที่ไม่เจริญหูเจริญตาสุดๆ
แต่มันก็ทำให้ผมหัวเราะได้นะครับ
อาจไม่ใช่ในตอนนี้ แต่ก่อนเข้านอน คุณอาจคิดถึงฉันก็ได้
นั่นเป็นคำสาปเหรอครับ
คำสาปเหรอ
ยังไงคุณก็พิสูจน์ไม่ได้
คุณนักเขียนครับ
ตอนนี้ มันไม่ใช่เวลา มาเชื่อสัญชาตญาณของคุณนะครับ
ถ้าคุณคิดแผนต่อไปไม่ออก
เราอาจต้องพิจารณา เรื่องแผนตีพิมพ์หนังสือคุณกันใหม่เลย
ค่ะ ฉันมีไอเดียสำหรับแผนต่อไปแล้วค่ะ
แผนหนึ่ง
ฉันจะเลิกกับเขาค่ะ
ลืมจริงๆ เหรอครับ ว่าคุณเลิกกับเขาไปแล้ว
ยังไงตอนจบแบบนั้น มันก็ไม่ถูกใจฉันเลย
ฉันจะเขียนตอนจบของเรื่องใหม่ค่ะ
ฟังนะคะ
คนเรามักจะหลงลืมค่ะ
ตามทฤษฎีเส้นโค้งแห่งการหลงลืม ของเอบบิงฮอส
มนุษย์เราจะลืม 50 เปอร์เซ็นต์ ของข้อมูลใหม่ภายในหนึ่งชั่วโมงแรก
ลืม 70 เปอร์เซ็นต์ภายใน 24 ชั่วโมง และ 80 เปอร์เซ็นต์ภายในหนึ่งเดือน
แล้วเราเหลืออะไรคะ
สมองของมนุษย์ มีความสามารถในการจดจำจำกัด
สมองของเรา จดจำเฉพาะส่วนแรกและส่วนสุดท้าย
ดังนั้นในเรื่องของความสัมพันธ์
ภาพจำแรกและสุดท้ายคือส่วนสำคัญ
ขณะที่ภาพจำแรกจะเป็นตัวกำหนด ภาพลักษณ์ทั่วไปของคนคนหนึ่ง
ภาพจำสุดท้ายก็จะก่อตัว เป็นภาพลักษณ์สุดท้ายที่คนเราจะจดจำ
เข้าใจไหม
ครับ ผมเข้าใจครับ
ภาพจำสุดท้ายของฉัน ในหัวของคนคนนั้นคือ...
ผู้หญิงในชุดนอนกับรองเท้าแตะ ที่ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง
นี่เธอกินเหล้ามาเหรอ
ฉันเมา หน้าก็บวมฉึ่ง
ฉันร้องไห้คร่ำครวญและตามตอแย
ผมจำได้อยู่ครับ
ด้วยภาพจำสุดท้ายแสนเลวร้ายแบบนั้น
เขาคงไม่อยากจำ ยิ่งเรื่องไปเจอเขาอีก ยิ่งไม่ต้องพูดถึง
ฉันถึงจะเลิกกับเขาอีกครั้งไงคะ
คุณจะเลิกกันอีกครั้ง แล้วเปลี่ยนภาพจำสุดท้ายเหรอ
คิดว่าไงคะ
แค่นี้พอชดเชยได้ไหมคะ
ก็ฟังดูมีเหตุผลดีนะครับและยังน่าสนใจด้วย
ใช่ไหมล่ะคะ
แต่ปัญหาก็คือ
ถ้าจะเลิกกับเขาอีกครั้ง ฉันก็ต้องเจอเขาอีก
ทำไมมันถึงเป็นปัญหาล่ะ
มันต้องเป็นการเจอกันโดยบังเอิญไงคะ
ถ้าฉันติดต่อไปแล้วบอกว่าอยากเจอเขา
เขาคงได้เรียกทนายมาแน่
ถ้าฉันไปบ้านเขาอีก ไม่แน่เขาอาจเรียกตำรวจเลยก็ได้
ก็น่าจะเป็นไปได้ครับ
งั้นคุณจะไปบังเอิญเจอเขา โดยเจตนาได้ยังไงล่ะ
เพราะแบบนั้น เราถึงได้มาที่นี่กันไงคะ
(แทอุลมยอนอก)
ตายแล้ว ไม่เจอกันนานเลยนะคะ
สวัสดีค่ะ
ทำไมหายไปซะนานเลยล่ะ
ฉันก็คิดๆ อยู่ว่า ถึงเวลาที่คุณสองคนจะกลับ...
- เลือกที่นั่งได้ตามสบายเลยค่ะ - ค่ะ
นี่คืออาหารในดวงใจของเขาเลยค่ะ
เขามาที่นี่อย่างน้อยอาทิตย์ละครั้ง
เขาอาจลืมฉัน แต่ไม่ลืมบะหมี่ของที่นี่แน่ค่ะ
เขาต้องกลับมาที่นี่แน่
งั้นที่นี่ก็น่าจะเหมาะที่สุด ที่คุณจะเจตนามาบังเอิญเจอเขาสินะครับ
ภาพจำสุดท้ายของคุณเป็นยังไงเหรอคะ
ทำไมถึงอยากรู้อยากเห็นนักล่ะ
เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว ก็ช่วยกันหน่อยเถอะน่า
ใครจะไปรู้ล่ะคะ
ภาพจำสุดท้ายของคุณอาจเลวร้ายยิ่งกว่า และพอได้ฟังแล้วฉันอาจรู้สึกดีขึ้นก็ได้
ผมว่ามันคงไม่ทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นหรอก
ผมพ่ายแพ้ได้แบบค่อนข้างสง่างามนะ
ตอนเธออยากเลิก ผมก็ยอมรับโดยไม่โต้แย้งเลย
ตอนนั้นเธอกำลังจะขึ้นแท็กซี่
ผมวิ่งเอายาแก้หวัดไปให้เธอ
เพราะเธอคัดจมูกเพราะเป็นหวัด
คุณก็ทิ้งภาพจำย่ำแย่ ไว้ในใจเธอเหมือนกันสินะคะ
คุณทำให้เธอเกลียดคุณยากขึ้นตอนเลิกกัน
ทำไมต้องทำตัวอ่อนโยนนักล่ะ
ฉันอยากพ่ายแพ้อย่างสง่างาม
แม้ผู้เล่นอีกฝ่ายจะเล่นสกปรก
ฉันก็ยังอยากปกป้อง ศักดิ์ศรีของตัวเองอย่างนิ่มนวล
และยอมรับในผลของมัน
อาจไม่ใช่ในตอนนี้
แต่ก่อนเข้านอน คุณอาจคิดถึงฉันก็ได้
คิดถึงบ้าบออะไรกัน
ฉันพร้อมจะหลับแล้วเนี่ย
ตัวคุณหอมจัง ใช้น้ำหอมอะไรเหรอคะ
น้ำหอมฉันหอมเหรอ
น้ำหอมมันก็ต้องหอมอยู่แล้วละ
แล้วจู่ๆ...
ทำไมต้องเอาผมทัดหูด้วย
ฉันก็พูดด้วยเสียงกระซิบ
นั่นมันอะไรกัน
คิดว่าผู้ชายทุกคน จะเคลิ้มกับอะไรแบบนั้นเหรอ
บ้าไปแล้ว
บ้าเอ๊ย
โธ่เอ๊ย นอนดีกว่า
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณซังจิน - คุณอูรี อรุณสวัสดิ์ครับ
- สวัสดีครับ - อรุณสวัสดิ์
- สวัสดีครับ
คุณซูฮยอกก็ด้วย อรุณสวัสดิ์นะ
ครับ อรุณสวัสดิ์ครับ
นี่ นายเพิ่งมาทำงาน ทำไมหน้าตายับเยินแบบนั้นล่ะ
- พักนี้นายอารมณ์แบบนี้ตลอดเลยนะ - เหรอครับ
เพราะไม่ค่อยได้นอนหรือเปล่านะ
นายฝันร้ายแล้วโดนผีอำเหรอ
ก็อะไรทำนองนั้นแหละครับ
เสียงเสิงก็หายด้วยแฮะ
เป็นไงบ้าง พอได้ไหม
ไม่รู้สิ มันแปลกนิดๆ แหละ
แต่สนุก
มันแปลกแต่สนุก
แบบนั้นก็ดีสิ
(ศิลปะแห่งการสร้างภาพจำครั้งสุดท้าย)
ตอนแยกทางกัน ภาพจำสุดท้ายของพี่เป็นยังไงเหรอ
ภาพจำสุดท้ายเหรอ
ผมได้ยินมาว่าตอนคนเราเลิกกัน
ภาพจำสุดท้ายจะติดอยู่ในความทรงจำ ของทั้งสองฝ่าย
- จริงเหรอ - อือ
เราน่าจะอยู่ในศาลกันนะ
ศาลเหรอ
ได้เจอคุณที่งานขึ้นบ้านใหม่ มันเยี่ยมไปเลย
ว่าแต่คุณชอบกินทงคัตสึไหม
อยากไปกินทงคัตสึกับผมไหม
โอเค
โอเคแล้ว
เข้าใจแล้ว ผมจะหาร้านอร่อยๆ ให้เลย
เชิญครับ
ทำอะไรของเธอน่ะ
ดื่มด่ำกับภาพของสุดที่รัก
ที่รักของฉันมีเสน่ห์สุดๆ เลยว่าไหม
ที่รักของฉันอาจไม่ได้หล่อแบบพิมพ์นิยม แต่เขาหน้าเด็กและผิวดีมาก
ดูเขาสิ
เพราะไหล่กว้างๆ ของเขา ใส่อะไร พี่เขาก็เลยดูดีไปหมด
แก้มก้นพี่เขาก็กลมกลิ้งยิ่งน่ารักสุดๆ เลย
ถึงพี่เขาจะขรึมๆ
แต่บางครั้งเขาก็พูดอะไรไม่รู้ขึ้นมา แล้วมันตลกมากเลย
พี่เขายังทำอาหารเก่ง
พี่เขารู้จักร้านอาหารดีๆ เยอะ
พี่เขาเป็นแนวที่ผู้หญิงทุกคนถวิลหา
เธอนี่จริงๆ เลยนะ...
อะไร
เธอรักพี่เขามากจริงๆ นะเนี่ย
นี่แหละรักแท้
เป็นอะไรของเขานะ
ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว เขาเช็ดอยู่ที่เดิมซ้ำไปซ้ำมา
ดูรู้เลยเหรอครับ
คืออย่างนี้ครับ พี่
เดตแรกของเรา ผมจะสารภาพกับเธอครับ
ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไง มันช่วยไม่ได้ แต่ผมคิดว่าพี่น่าจะรู้ดีกว่าใครครับ
ก่อนหน้านี้ยังเถียงฉันอยู่เลย
ว่าแต่...
จะสารภาพอะไรในเดตแรกเหรอ
ความรู้สึกของผมครับ
สารภาพว่าผมรักเธอครับ
สารภาพต่อหน้าสาธารณชนเป็นไง
ร้องเพลงต่อหน้าคนเยอะๆ แล้วก็ตะโกนออกไปดังๆ เลย
"ได้โปรดรับหัวใจฉันไปที"
ลองนึกภาพตามสิ โรแมนติกใช่ไหมล่ะ
ผู้หญิงเกลียดอะไรแบบนั้นไม่ใช่เหรอครับ
ผมเคยอ่านเจอในอินเทอร์เน็ต
ไร้สาระน่า
ผู้หญิงทุกคนหรือแม้แต่ฉัน ก็ฝันถึงเรื่องแบบนั้น
จริงไหม
แน่นอนสิ เราถึงได้เห็นฉากแบบนั้น ในละครบ่อยๆ ไง
เพราะมันเป็นความฝันของผู้หญิงทุกคน
ถ้าพี่ว่าอย่างนั้น
ครับ
จินโฮผู้ใสซื่อของเรา
นี่จะยุติเรื่องของสาวนักท่องราตรี ได้สักทีจริงไหม
แน่นอนอยู่แล้ว
ใครบ้างจะไม่เผ่นหนี การเซอร์ไพรส์ต่อหน้าประชาชี
- เชิญด้านในเลยครับ - อ้อ ครับ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
คุณซูฮยอกคะ
สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับ - เชิญนั่งเลยค่ะ
ขอบคุณครับ
มาเร็วนะคะเนี่ย
นี่ครับ
ผมทำข้อเสนอ ที่เสนอแนะแค่แนวและทิศทางคร่าวๆ
ดูจากแนวทางการทำงาน ตามสัญชาตญาณของคุณนักเขียนแล้ว
แผนการที่ลงรายละเอียดมากไป อาจไปขัดขวางความคิดสร้างสรรค์ของคุณ
แผนการประชาสัมพันธ์และการตลาด จะเพิ่มเข้ามาหลังการตีพิมพ์
อันนี้จะเป็นร่างคร่าวๆ เฉยๆ ครับ
เราค่อยมาลงรายละเอียดกัน ระหว่างที่คุณเขียนฉบับร่างนะครับ
จริงอย่างที่ประธานฮันว่าเลยนะคะ
อะไรเหรอครับ
ฉันดีใจที่ตัดสินใจร่วมงานกับคุณซูฮยอกค่ะ
คุณเก่งจริงๆ นะคะเนี่ย
ขอบคุณครับ
คุณซูฮยอกเก่งเรื่องอะไรเหรอ
จะเรื่องอะไรซะอีกล่ะ ก็เรื่องงานน่ะสิ
คุณซูฮยอกทำงานเก่งมาตลอดแหละ เรื่องนั้นฉันรู้ดี
แต่ที่สำคัญคือ
คุณเขียนตอนจบแบบไหน
เรื่องนั้นมีการตัดสินใจไปแล้วค่ะ
ตอนจบที่เหมือนกับลาลาแลนด์
ลาลาแลนด์เหรอ
เมื่อไม่นานมานี้ฉันเพิ่งดูมันอีกรอบ
นั่นเป็นภาพจำสุดท้ายที่ฉันอยากสร้างค่ะ
เธอใส่เดรสสีดำ
และเธอแต่งตัวมาอย่างไร้ที่ติ
เธอบังเอิญเจอแฟนเก่า
เธอกำลังจะลุกขึ้นและจากไป
เธอหันกลับมาแล้วยิ้ม
"คิดว่าไงคะ"
"ฉันอยู่ได้สบายดีโดยไม่มีคุณ"
"เห็นความสุขของฉันไหม"
ด้วยสายตาที่สื่อความหมายแบบนี้
สายตาแบบนั้น
มันไม่น่าจะสื่อความหมายแบบนั้นนะ
ถ้าเรากำลังพูดถึงหนังเรื่องเดียวกัน
ไม่รู้แหละค่ะ ฉันตีความได้แบบนี้
ฝ่ายชายมองตามเธอด้วยสายตาเศร้า
จนฝ่ายหญิงเดินจากไปจนสุดสายตา
นั่นแหละค่ะ
คือตอนจบแบบที่ฉันต้องการ
นั่นคือภาพจำสุดท้ายที่ฉันอยากทิ้งไว้ค่ะ
ฉากจบแบบลาลาแลนด์ แต่ที่ร้านขายแนงมยอนงั้นเหรอครับ
เลือกชุดเดรสสีดำ เพื่อเลียนแบบชุดจากลาลาแลนด์
เรื่องพวกนี้ผมไม่ได้เรื่องเลยด้วยสิ
คุณชำนาญเรื่องซื้อของคนเดียวมากกว่า ทำไมต้องพาผมมาด้วยล่ะครับ
เพราะวันนี้ฉันอยากได้มุมมอง ของนักวิจารณ์
แบบไม่มีการปากหวาน เพื่อเอาอกเอาใจนี่คะ
โดยมาตรฐานอะไรครับ
ถ้าให้พูดง่ายๆ ก็คือ
จากมุมมองของผู้ชาย
ชุดที่ทำให้ผู้ชายเคลิ้มได้
"เคลิ้ม" เหรอ
คุณก็รู้นี่คะ
ชุดที่ทำให้จู่ๆ คุณก็เห็นเธอ...
แบบสโลว์โมชั่นน่ะ
ไม่รู้สิครับ
ก็สวยดีนะ
ไม่เท่าไร...
เยอะไปเหรอ
ฉันว่าก็สวยดีแล้วนะ
เรื่องมากจริงๆ เลย
ชุดนี้ใช่ไหม
นี่ก็ยังไม่ใช่เหรอ
มันก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ
มันแตกต่างกันตรงไหนเหรอ
ตอนคนเราเลิกกัน
ภาพจำสุดท้ายจะติดอยู่ในความทรงจำ ของอีกฝ่าย
คุณฮันซังจิน คุณซอซูจิน
- เชิญด้านในครับ - ค่ะ
ตื่นได้แล้ว
(ศาล)
เดี๋ยว...
อยากไปกินอะไรหน่อยไหม
คุณน่ะ ต้องกินข้าวคนเดียว และอยู่อย่างโดดเดี่ยวไปชั่วชีวิต
จะไม่มีใครร้องไห้หรือยิ้มเพื่อคุณ
สุดท้ายคุณจะต้องตายอย่างโดดเดี่ยว
คุณมันสมควรโดนแบบนั้น
อยู่ไหนน่ะ
ไม่รู้สิ คงใช้เวลาสักพักเลย ทำไมเหรอ
"ทำไม" อะไรกันล่ะ เราต้องไปกินข้าวเที่ยงกันน่ะสิ
ไม่เห็นใครเลยสักคน พวกเขาคงทำงานและกินข้าวข้างนอกกัน
ความคิดนี้ไม่ผุดขึ้นมาบ้างเหรอ
บางทีทุกคนอาจหลบหน้าพี่น่ะ
นี่พวกนายจงใจหลบหน้าฉันกันจริงๆ เหรอ
ล้อเล่นน่า
ไม่เห็นต้องโมโหเลย
เดี๋ยวผมโทรหานะ
ไม่ใช่อีกเหรอ
ไม่ใช่สินะ
เมื่อกี้...
คุณได้จงใจเดินช้าๆ หรือเปล่าครับ
ฉันรับตัวนี้ค่ะ
แต่ฉันไม่อยากกินข้าวคนเดียวนี่นา
คุณซังจิน
ยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเหรอคะ
ผม...
ผมไม่นึกอยากกินน่ะ
อ๋อ งั้นอยากให้ฉันไปซื้อแซนด์วิชให้ไหมคะ
ไม่ต้องๆ
เชิญคุณอูรีกินข้าวตามสบายเลยครับ
ผมต้องออกไป คุณจะได้กินอย่างสบายใจสินะ
ไม่ค่ะ...
ฉันไม่เป็นไรนะคะ
ฉันไม่มีปัญหาจริงๆ ค่ะ
คุณซังจินคะ
อยากกินด้วยกันไหมคะ
ฉันยังไม่ได้แตะสักคำเลยค่ะ
ไม่ครับ
ผมไม่นึกอยากกินอะไรจริงๆ ครับ
ผมแค่นึกอยากกินอะไรเล่นๆ น่ะ
อ๋อ ค่ะ
นั่นกับข้าวทำเองที่บ้านนี่นา
ถ้าเอาไปคลุกกับโคชูจังสักหน่อยนะ
จะอร่อยเหาะไปเลย
ถ้าอย่างนั้นก็มากินด้วยกันเถอะค่ะ
ยังไงเครื่องเคียงก็เยอะเกินไปอยู่แล้ว
ในห้องพักมีทั้งข้าวและโคชูจัง
เราไปทำเป็นข้าวยำดีไหมคะ
ไม่ครับ ไม่
ผมไม่นึกอยากกินจริงๆ น่ะ
นี่ครับ
ดูเหมือนคุณอูรีจะชอบหัวใจจริงๆ นะ
คะ
คุณทำรูปหัวใจบ่อยเลยน่ะครับ
ที่จริง ลายเซ็นบัตรเครดิตผม ก็เป็นหัวใจนะ
ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ...
ไม่ใช่ว่าฉันชอบหัวใจหรอกค่ะ
แค่คุณซังจิน ฉันชอบ...
นั่นมันเค็มไปนะ
ก็นั่นน่ะสิ
กินข้าวเที่ยงอยู่เหรอคะ
อือ ผมกินแล้ว
ผมเพิ่งกินไป
คุณนักเขียนใช่ไหมคะ
คุณยูริ
บังเอิญอะไรขนาดนี้เนี่ย
นั่นสิคะ
สบายดีหรือเปล่าคะ
มันก็...
อย่างที่รู้แหละค่ะ มีเรื่องอะไรเต็มไปหมด
ก็ไม่ค่อยดีมากเท่าไรหรอกค่ะ
พวกเราเป็นห่วงคุณมากเลย พยายามติดต่อคุณหลายครั้งด้วย
ขอโทษด้วยค่ะ
ฉันก็ว่าจะติดต่อไปหาคุณเหมือนกัน
เอาไว้ฉันจะแวะไปนะคะ
ฝากคุณทักทายทีมงานให้ด้วยได้ไหมคะ
ค่ะ แวะไปให้ได้นะคะ
ไว้เจอกันนะคะ
ดูแลตัวเองด้วยนะคะ
อือ แม่
แม่มาถึงแล้วเหรอ
ไม่ต้อง เดี๋ยวหนูไปหาเอง
อือ
ทีนี้ก็เหลือแค่ต้องไปซุ่มดูใช่ไหม
เพื่อสร้างตอนจบแบบลาลาแลนด์ของคุณ
ใช่แล้วค่ะ เพราะงั้นเรา
จะต้องไปเจอกันตอนบ่ายสอง ของวันอาทิตย์ที่หน้าร้านแนงมยอน
เดี๋ยวก่อน
"เรา" เหรอ คุณพูดว่า "เรา" เหรอครับ
ค่ะ แน่นอนสิคะ
เราต้องไปซุ่มดูด้วยกันสิคะ
เพราะงั้นเราถึงได้มาประชุม วางแผนกันอยู่เรื่อยนี่ไง
นอกจากเรื่องนั้นแล้ว
ผมคิดว่ามันไม่มีเหตุผลเลย ที่ผมต้องไปที่นั่นในวันหยุด
การซุ่มดูมันต้องนั่งอยู่ในรถ
ถึงจะมีใบขับขี่แต่ฉันไม่ขับรถ และแน่นอนว่าฉันจึงไม่มีรถ
ถ้าแผนของฉันไม่คืบหน้า
กระบวนการตีพิมพ์ของเรา ก็ต้องล่าช้าออกไป
วันอาทิตย์ บ่ายสองแล้วฉันจะโทรหานะคะ
ตกลงไหม จะมาใช่ไหม
วันอาทิตย์ บ่ายสอง
ผมไม่ตอบรับนะครับ
ถ้าผมไม่ไปก็อย่ามาโทษผมนะ
ทำไมคุณถึงจะมาไม่ได้ล่ะ
วันอาทิตย์...
ถ้าไป ผมต้องเลื่อนนัดสำคัญ
สำคัญขนาดไหนกันคะ สำคัญมากเลยเหรอ
สุดท้ายยังไงคุณก็จะมาใช่ไหม
ไม่รู้ละ อย่างน้อยทิ้งรถไว้ก็แล้วกัน
ไม่งั้นจะให้ฉันซุ่มดูอีท่าไหน ยืนอยู่หน้าร้านคนเดียวเหรอ
บ่ายสองนะคะ ฉันจะโทรหานะคะ
ฉันจะโทรไปปลุกคุณเอง
นะคะ
เจอกันบ่ายสองนะคะ วันอาทิตย์ บ่ายสอง บ่ายสองนะ
ตามมาเร็วๆ สิคะ
- พี่ - อ้าว
- รถไม่ติดใช่ไหม - อือ
ฉันหิวแล้ว
- ได้ยินว่าที่นี่เด็ดมากเลย ไปกันเถอะ - ที่ไหนเหรอ
อีกฝั่งถนนน่ะ
- เจอร้านเด็ดแล้วเหรอ - ไปกันเถอะ
เธอเป็นเหมือนดั่งของขวัญ
ที่ถูกเตรียมไว้เพื่อฉันเท่านั้น
ทุกสิ่งเล็กน้อย
กลับกลายเป็นใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
ชีวิตทุกวันของฉันที่เคยเป็นเรื่องธรรมดา
กลับกลายเป็นช่วงเวลานี้ที่แสนพิเศษ
สนุกกันไหมครับ
วันนี้เรามีการแสดงพิเศษด้วยครับ
วันนี้มีผู้ชายคนนึง
ที่อยากจะสารภาพความรู้สึก ต่อหญิงสาวในพรหมลิขิตของเขา
ขอเสียงปรบมือให้เขาด้วยครับ
ฉันคิดถึงเพียงเธอเสมอ
เธอคือคนสวยคนเดียว
ที่ฉันตกหลุมรัก
ฉันตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเจอ
ที่คลับที่เราพบเจอ
ไฟสาดส่องไปที่เธอ ฉันถึงกับตาเบลอ
เธอพูดอะไร ฉันก็ฟังไม่ได้ยิน
เธอคือคนเดียวในใจฉัน
เธอคือนางฟ้า เราถูกพรหมลิขิตมา
ฉันมั่นใจอีกครั้ง
นางฟ้าของฉัน พรหมลิขิตของฉัน ในที่สุด
ฉันก็รวบรวมกำลังใจ
ที่จะก้าวออกไปอีกก้าวเพื่อไปหาเธอ
ได้โปรดรับมันไปที
ได้โปรดรับไปที
น่าอายชะมัดเลย
โอ๊ย ไม่นะ
สงสารเธอจัง
ฆ่าตัวตายต่อหน้าผู้คนชัดๆ
เป็นฉันคงวิ่งหนี
น่าสงสารจริงๆ
ตายแล้ว
สู้เขานะครับ
อย่ายอมแพ้นะ
เข้มแข็งไว้นะคะ
มันงดงามมากครับ
อย่าทำอะไรแบบนี้อีกนะครับ
แยกย้าย
ไม่เป็นไรนะ
น่าสงสารจริงๆ
ไม่เป็นไรนะครับ
จินโฮ
ข้างหลัง ข้างหลังน่ะ
ร้องเพลงเลย
เธอเป็นเหมือนดั่งของขวัญ ที่ถูกเตรียมไว้เพื่อฉันเท่านั้น
ตามฉันมาเงียบๆ นะ
ทุกสิ่งเล็กน้อย
กลับกลายเป็นใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
ชีวิตทุกวันของฉันที่เคยเป็นเรื่องธรรมดา
กลับกลายเป็นช่วงเวลานี้ที่แสนพิเศษ
บ้าไปแล้วเหรอ
นั่นมันเรื่องบ้าอะไรกัน
จงใจฉีกหน้าฉันเหรอ
นี่โกรธเหรอ
ก็มีคนบอกมาว่าคุณน่าจะชอบอะไรแบบนี้
ใครบอกว่าฉันชอบอะไรแบบนี้ ใครบอก
พวกพี่ๆ เขาน่ะ
พี่ยูจองกับพี่ฉันน่ะเหรอ
เอาเรื่องฉันไปพูดอีกแล้วเหรอ นายเป็นอะไรนักเหรอ
นายชอบเอาเรื่องผู้หญิงที่เจอ ไปพล่ามต่อเหรอ
ไม่ใช่นะ
ผมแค่...
ผมแค่ไม่รู้จะทำยังไง
ผมชอบคุณมาก ผมชอบคุณจริงๆ
นอกจากดีกับคุณและชอบคุณ ผมก็ทำอะไรไม่เป็นแล้ว
ผมก็เลย...
งั้นก็ทำแค่นั้นไปก็พอนี่นา
แค่ดีกับฉันและชอบฉันก็พอ
งั้นแปลว่าเราคบกันแล้วเหรอ
ก็นายบอกว่าถ้าบังเอิญเจอกันอีก เราก็จะคบกันไม่ใช่เหรอ
ใช่แล้ว
ทีนี้ก็ไปกินทงคัตสึกันเถอะ ฉันหิวแล้ว
ได้เลย
ว่าแต่
ขอจับมือได้ไหม
แค่ลองถามดูน่ะ ไม่ต้องสนใจหรอก
พอใจแล้วใช่ไหม ทีนี้ก็ไปได้แล้ว
อือ
วันอาทิตย์ บ่ายสอง
ฉันจะโทรหานะคะ ฉันจะโทรไปปลุกคุณเอง
วันอาทิตย์ บ่ายสอง
หน้าร้านแนงมยอน วันอาทิตย์ บ่ายสอง
ช่วยกันหน่อยเถอะน่า ตกลงไหม คุณจะมาใช่ไหม
บ่ายสองนะคะ
เจอกันบ่ายสองนะคะ บ่ายสอง วันอาทิตย์ บ่ายสอง
บ่ายสองนะคะ บ่ายสอง บ่ายสองนะ
โธ่เอ๊ย ให้ตายสิ รู้แล้ว
อะไรน่ะ
คนเลือดเย็น จะไม่มาจริงเหรอ
วันนี้เขาจะโผล่มาไหมครับเนี่ย
- ก็อาจจะ - "ก็อาจจะ" เหรอ
มาพูดเอาป่านนี้เนี่ยนะ
ค่อนข้างแน่ใจเลย
จากข้อมูลที่สั่งสมมาหลายปีตอนคบกัน และจากสัญชาตญาณที่มี
มีความเป็นไปได้สูงว่าวันนี้เขาจะมา
คนคนนั้นเข้าโบสถ์ทุกวันอาทิตย์
ไปเข้ายิมและซาวน่า จากนั้นก็จะมากินแนงมยอนที่นี่
และจบวันอาทิตย์ของเขาอย่างสมบูรณ์
งั้นก็แปลว่าถ้าวันนี้ คนคนนั้นไม่มา
เราก็ต้องทำแบบนี้กันทุกอาทิตย์เหรอ
มันก็แหงอยู่แล้ว จะถามทำไมคะ
คุณคิดว่าผมไม่มีชีวิตของตัวเองหรือไง
จริงๆ เลย
สุดสัปดาห์ผมก็ต้องพักผ่อน
เขามาแล้วเหรอ
ฉันคิดว่าใช่นะ
ระวังนะ
ฉันดูเป็นไงบ้างคะ
- ตอนนี้ฉันดูได้ไหม - ครับ ใช้ได้เลยครับ
- จริงนะ - ครับ
เดี๋ยวฉันมานะคะ
สู้เขานะ
ขอบคุณครับ
สวัสดี
คุยกันหน่อยได้ไหม
อือ
ดูดีเชียวนะ
ช่วงนี้เป็นไงบ้าง งานเรียบร้อยดีไหม
ก็เหมือนเดิมแหละ
ที่จริงฉันอยากมาคุยกันต่อหน้าสักครั้ง
แบบที่ฉันไม่เมาน่ะ
ฉันคิดว่าพี่อาจมาแถวนี้ ช่วงนี้ แล้วมันก็จริงด้วย
ฉันเห็นด้วยกับที่พี่ว่านะ
ฉันดีใจที่เราเลิกกัน
ถ้าเราต่างทำให้กันและกันไม่มีความสุข การเลิกกันมันก็ถูกต้องแล้ว
ฉันขอโทษ
ใช่แล้ว
พี่ควรต้องขอโทษฉัน
พี่ควรพูดกับฉันตามตรงแล้วเลิกกัน
ฉันคงเข้าใจได้แหละ
ถึงเราเลิกกัน โลกก็ไม่ได้แตกสักหน่อย
ฉันก็อยู่ได้สบายดีอย่างที่พี่เห็นนี่แหละ
อือ
เธอดูสบายดีจริงๆ แหละ
แต่ถึงมันต้องใช้เวลา ในการประมวลผลสักหน่อยก็เถอะ
พี่ก็น่าจะรอจนกว่าฉันจะตั้งสติได้สิ
เราคบกันมาตั้งนาน
แต่
ในเมื่อเราเลิกกันเพราะมีมือที่สาม
ฉันเลยต้องเจอช่วงเวลาที่ยากลำบาก
ใช่แล้ว ฉันต้องขอโทษสำหรับเรื่องนั้นด้วย
เปล่านะ ฉันไม่ได้มาขอให้พี่ขอโทษหรอก
ฉันแค่อยากอธิบาย
การกระทำของฉันหลังจากเราเลิกกัน...
ฉันหวังว่าพี่จะเข้าใจฉัน
อ๋อ ฉันเข้าใจอยู่แล้ว
ค่อยยังชั่วหน่อย
อย่างน้อยเราก็ได้มาคุยกันต่อหน้าแบบนี้
ถึงแม้ถ้าบังเอิญเจอกัน เราอาจจะทักทายกันไม่ได้
แต่อย่างน้อยมันก็ไม่ทำให้เรา ขุ่นเคืองใจกันไปทั้งวัน จริงไหม
อือ
ฉันจะพูดแค่นี้แหละ งั้นฉันไปนะ
โอเค
ไม่ต้องๆ พี่กินต่อเถอะ
มันเป็นของโปรดพี่นี่นา
เราเคยมาที่นี่แทบทุกวันตอนหน้าร้อน
กลางฤดูหนาว เราก็ยังมากินกันไป หนาวสั่นกันไป
เคยมีช่วงนึงที่เรามาที่นี่กันทุกอาทิตย์เลย จำได้ไหม
ถ้าพี่กินเหลือ พี่จะนึกเสียดาย แล้วเก็บไปคิดตอนก่อนนอน
ถึงตอนนั้นมันก็สายเกินไปแล้ว
สายเกินไป อือ
และต่อไป พี่ก็มาที่นี่ได้ตามสบายเลยนะ
เพราะฉันจะไม่มาที่นี่อีกแล้ว
ดูแลตัวเองด้วยนะ
อือ
โอ๊ะ
อะไรเนี่ย ยังไม่กลับเหรอคะ
คุยกันเรียบร้อยดีไหมครับ
ค่ะ
ขึ้นรถสิครับ เดี๋ยวผมไปส่ง
เอาจริงๆ ทำไมคุณถึงยังไม่กลับล่ะคะ
กลัวว่าฉันจะสร้างเรื่องอีกเหรอ
ปกติในหนัง นางเอกมักจะมีผู้ชายที่ดีกว่า มาพาออกไปไม่ใช่เหรอ
กล้าพูดได้เต็มปากเนอะ
แต่ยังไงก็ขอบคุณนะคะ
ตอนเดินออกมา ขาฉันแทบอ่อนแรงเหมือนกัน
แต่ฉันไม่ร้องไห้เลยนะ
นี่มันไม่ธรรมดาเลยนะ
อยากให้ผมชมใช่ไหม
ทำได้ดีแล้วละครับ
ถึงจะแพ้
แต่ก็สู้อย่างเต็มที่แล้ว
เลิกกันแล้วรู้สึกยังไงบ้างครับ
เราจะอยากฮัมเพลง
คุยกับใครก็ได้ไปเรื่อยเปื่อย
และอยากหายตัวไปบนถนนที่คนพลุกพล่าน
ตอนนี้คุณเหมือนเชคสเปียร์จริงๆ แล้วนะ
ว่าแต่เราจะไปไหนกันเหรอคะ
(ห้องซ้อมร้องเพลงเหรียญสุดท้าย)
คาราโอเกะเหรอ
ก็คุณบอกว่าอยากฮัมเพลงนี่ครับ
เอาละ
ว้ากออกมาให้หมดเลยครับ
ขืนให้ร้องเพลงในวันแบบนี้ ฉันอาจร้องไห้ออกมาก็ได้นะ
ร้องไห้มันผิดตรงไหนล่ะ
คนเพิ่งเลิกกับแฟนก็ต้องร้องไห้ได้สิ
หรือไม่จริงครับ
เอาละนะ
เขาบอกว่าจะทิ้งฉัน
ฉันเลยบอกให้เขาไป
ถึงมันจะเป็นคำที่เธอได้ยิน
อย่างน้อยเมื่อเธอรักใครสักคน
มองตัวเองในกระจก
ฉันกล่อมตัวเองว่าเขาจะกลับมา
ยังเฝ้านับวันเวลา
จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ากี่วันแล้ว
แต่ฉันก็ยังไม่อาจได้พบเธอ
หาไม่เจอว่าความรักของฉันอยู่ไหน
เดินทางไปทั่ว
ควานหารูปของเธอ
ตาฉันมืดมัว
น้ำตาพรั่งพรู
ร่องรอยชอกช้ำ
หลงเหลืออยู่ในใจฉัน
บอกให้ฉันลืม...
- ทำไมล่ะคะ - ไม่ได้ๆ
เพลงมันไม่ใช่ครับ
ฟังให้ดีนะครับ
(ฉันไม่มีปัญหา)
จริงๆ เลย
ฉันมีความสุขยิ่งกว่าใคร
ฉันต้องการ
ไปตามทางของฉัน
กับผู้คนที่รักฉัน รักฉัน
มันยากลำบากและเดียวดาย
แต่มันเป็นเพียงการฝึกซ้อม
ฉันไม่ล้มเหลว
ฉันไม่มีปัญหา
เหมือนเสียงผมจะแหบแล้วเลย
เป็นไงครับ
รู้สึกดีขึ้นหน่อยไหมครับ
ขอบคุณค่ะ
เพราะคุณซูฮยอกแท้ๆ
ฉันถึงได้ทำอะไรแบบนี้ได้
ฉันว่าฉันแพ้อย่างสง่างามแล้ว
ผมก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกันครับ
ตั้งแต่ได้เจอคุณนักเขียน
อะไรๆ ก็โกลาหลไปหมด
ช่วงเวลาที่ยากลำบากก็ผ่านพ้นไป โดยผมไม่ทันรู้ตัว
เพราะคุณแท้ๆ ผมเลยคิดว่ามันก็สนุกดี
ทำไมถึงแค่ "คิดว่า" ล่ะ
คุณจงใจทำแบบนั้นเหรอ
จงใจพูดกวนโมโหกันเหรอ
ผมเก็บไมค์ให้นะ
เหรียญผมหมดแล้ว
งั้นเรากลับกันดีไหมครับ
ครับ
อ้อ กระเป๋าครับ
ในวันที่เลิกกับเขา
ฉันได้จูบกับผู้ชายอีกคน
ตามใจรัก (True to Love)
- ฉันได้ยินเรื่องผิดพลาดที่เกิดขึ้นเมื่อวาน - เธอเล่าให้คุณฟังเหรอ
- ฉันเองค่ะ - เมื่อวานเราผิดพลาดกันทั้งคู่
อาจเป็นการเข้าใจผิดกันก็ได้ เรามาระวัง...
อะไรเนี่ย อย่านะคะ ไม่รู้ไม่ชี้ด้วยแล้ว
- อย่าให้มีเรื่องผิดพลาดเกิดขึ้นอีกนะ - มีเรื่องด่วนเข้ามาน่ะ
- ชอบฉันเหรอ - เปล่านะ
ฉันก็เหมือนกัน
- ขอโทษนะ ยองฮุนมาเกาหลีนี่นา - พี่ยองฮุน
เขายืนกรานให้ฉันไปให้ได้
ขอบคุณนะครับ ขอโทษนะครับ รักนะครับ
- ข-ข-ร - ในวันแบบนี้น่ะ...
ในวันแบบนี้น่ะ ฉันไม่อยากกินเหล้าคนเดียว
ฉันไม่นึกอยากออกเดต
- วันนี้เป็นวันพิเศษเหรอ - วันนี้จะเป็นแบบนี้ไม่ได้
- ออกข้างนอกกันไหม - ไปสิ
อีซูฮยอกเหรอ ทำให้ผู้ชายอย่างนั้นหลงน่ะ มันง่ายจะตายไป
ขอออกไปรับลมหน่อยนะ
ผิดพลาดอีกแล้ว ผมต้องยอมอีกแล้ว
คุณไม่สนใจคนอื่นเลย คุณเห็นแก่ตัวขนาดนี้ได้ยังไง
ให้ฉันได้ขอโทษนะคะ
คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์