TRUE TO LOVE
ANG LAHAT NG MGA KARAKTER, PANGYAYARI, AT LUGAR AY KATHANG-ISIP LAMANG.
Uulitin ko, lilinawin ko sa iyo.
Wala akong planong magmukha na namang tanga.
May pera ako.
Di ko gamitin ang nakaraan ko, kuwento ko, o umiyak para mabuhay.
Hinding-hindi ako makikipagtulungan sa iyo.
Ba't ko ba ginawa iyon?
'Di na natin kailangan pang magkita, tama?
Pag 'di ko pinirmahan ang kontrata ngayon, magiging palaboy ako.
Iyon ang pagtuunan natin.
Ngayon ako, si Deborah, ay walang kahihiyan.
Tao po, si Deborah ito.
'Wag na muna kayong mamintas.
Bubuksan ko na iyong pinto.
Biglang gusto ko na.
Ba't di tayo magtulungan?
U-ri, ako na riyan.
EP 07 TARA?
Ano'ng gusto mo?
Iniisip mo bang ginagawa ko ito dahil gusto ko?
Kung gayon, ba't mo ginagawa?
Nagtatanong ka pa talaga?
Naku…
Naniniwala akong 'di ito sisirain kasi may personal kang galit sa akin.
Kung wala kang maitutulong, manahimik ka.
Okey?
Heto.
Salamat.
Buweno…
Balita ko, tinanggihan mo ang kasunduan.
Ano'ng nagpabago sa isip mo?
Iyon pala ang nabalitaan mo. 'Di iyon ang ibig kong sabihin.
'Pag 'di ko pinirmahan ang kontrata ngayon, magiging palaboy ako.
Iyon ang pagtuunan natin.
Minsang sinabi ni Donald Trump, na salbahe pero magaling makipagkasundo,
"Ang pinakapangit na magagawa mo sa pakikipagkasundo ay magmukhang desperado."
"Doon mararamdaman ng kalaban ang kahinaan mo,
at pagkatapos, talo ka na."
'Di ko dapat ipakita kung gaano ako kadesperada.
Gaano man kaganda ang kasunduan,
naisip kong tanggihan ko muna ito.
May ilang 'di pagkakaintindihan sa pag-uusap.
Napakalinaw at simple n'on, 'di ba?
"Di ko kailangang
gamitin ang nakaraan ko, kuwento ko, o umiyak para mabuhay."
"Hinding-hindi ako makikipagtulungan sa iyo."
Iyon ang sinabi mo.
'Di ko sinasabing 'di ko sinabi iyan.
Dapat mas inintindi mo iyon.
Buweno…
Alam mo iyong sinasabi nila. 'Pag humindi ang babae, "oo" iyon.
Ano bang sinasabi ko?
Kalokohan iyon.
Nagbibiro lang ako.
Sige, tama ka.
Tinanggihan ko nga iyon.
Pero noong mga nakaraang araw,
nakita ko iyong email na
"Isang alok na 'di mo matatanggihan" na ipinadala ni Mr. Han sa akin.
Tapos, naisip ko
kung gaano mo ako nirerespeto bilang isang manunulat.
Naisip kong masyado akong pabigla-bigla
sa pagtanggi sa alok na iyon.
Gusto kong magsimula ng isang proyekto kasama ng taong pinahahalagahan ako.
Namo-motivate ako.
Iintindihin ko kung ano ang sinabi mo.
Binago ng mga kundisyon ng kontrata ang isip mo. Iyon ang sinasabi mo.
'Di lang ng mga kundisyon ng kontrata.
Iyong sinabi dati ni Mr. Han,
'di iyon mawala sa isip ko. Sobrang 'di ko makakalimutan.
Sabi mo, ang kabiguan ko ay maaring magbigay inspirasyon sa ibang tao.
Sinabi mo rin, "Isang dating coach na walang-awang iniwan."
"Natumba siya, nakitaan ng panty."
"Tumayo siya at nakipaglaban uli."
"Nanalo siya sa huli." Iyong mala-Rocky na pagtatapos.
Medyo naiintriga ako riyan.
Sa ibang salita, ikaw ang musa ko.
Natutuwa naman ako.
Ano pa man, salamat.
Ano iyan?
Ang mga matang iyan. Di maari…
Pagtanggi?
Pero medyo may problema kami.
Medyo malayo na ang narating namin sa ibang mga proyekto.
May problema pa sa petsa ng paglathala.
Sayang lang, pero baka ipagpaliban ka muna namin.
Ano?
Sa pagpapaliban na iyan,
puwede ko bang itanong kung kailan mismo?
Hindi ko alam, siguro…
Sa hindi tiyak na oras sa hinaharap?
Lagot na. Alam niya.
Sayang nga talaga.
Nakakahanap ng inspirasyon ang mga artist kapag nangangailangan at desperado sila.
Ganoon ako ngayon.
Sobrang nangangailangan ako.
At sobra-sobrang desperada.
Kaya nagkakaroon ako nitong malilikhaing ideya
sa isip ko.
Sayang lang, ipagpapaliban natin.
Nangako ako sa sarili kong gagawin ko ang lahat
at ibigay ang puso't kaluluwa ko sa proyektong ito
kung makakakuha ako ng isa pang pagkakataon.
"Ako si Shakespeare, ako si Walt Disney,"
punumpuno ako ng kumpiyansa.
Sandali lang.
Sa malilikhaing ideya, puwede mo bang ipaliwanag iyan?
Ano?
Huling tsansa na ito.
Kailangan ko nang gamitin ang alas ko para umayon ito sa akin.
Isip.
Napakarami n'on, gaya ng…
An…
Antonio?
Minsang sinabi ni Anton Chekhov,
"Kung may baril sa unang kabanata, dapat sa ikatlong kabanata, pumutok ito."
Andante?
Anton Chekhov…
"Antan" Chekhov.
Minsang sinabi ni "Antan" Chekhov,
"Bumaril. Pag may baril sa unang kabanata,
sa ikatlong kabanata, paputukin iyon." Bang!
Binaril ako sa puso. Dalawang putok.
Sawang-sawa at pagod na ako sa iyo!
Ito ang mga tama ko ng baril.
May dalawa ako.
Ngayon, kukuhanin ko ang baril
at babaril.
Babaril ako.
Huminahon ka, sandali.
Bang!
'Wag mo akong pagpanggaping nabaril.
Bang!
Sige na, isa lang.
Sa tatlong libro ko tungkol sa mga romantikong relasyon,
may kulang doon.
Iyon ay ang kabiguan sa pag-ibig at paghihiwalay.
Naisip ko iyong pagtatapos na gugustuhin ng mga sawi sa pag-ibig.
Sa kaso ko, una sa lahat, gusto kong manalo uli.
Ipagagawa ko sa taong nanakit sa akin
ay ang bumalik at lumuhod habang nagmamakaawa sa pagmamahal ko.
Dapat gustuhin niyang sundin ako
at dilaan ang sapatos ko. Kailangang magmakaawa siya.
Ano'ng susunod na mangyayari?
Paghihiganti? O pag-aayos?
Sa susunod na iyong pagpapasya.
Kung magiging parte ba siya niya at mawala para maghiganti,
o mapasa kaniya ang kalamangan sa isang relasyon
at ayusin ang relasyon.
Iyon mismo ang matagumpay na relasyon ni Deborah,
paano magtagumpay sa isang relasyon!
Sinasabi mo bang magsusulat ka ng isang sanaysay ng totoong kuwento
kung paano nalagpasan ng isang dating coach ang hiwalayan?
At tungkol sa mga tip kung paano mapababalik ang ex pagkatapos maghiwalay.
Oo! Ganoon nga.
Isa pa,
mga tip ni Deborah sa kung papaano makakayanan ang hiwalayan.
Gaya nga, paano pagkakakitaan ang mga iniregalo sa iyo ng ex mo.
At kung paano magtagumpay sa pagda-diet pagkatapos ng hiwalayan.
Mga tip sa pagkuha ng profile picture
para sa messenger app mo na mapapahanga siya.
Totoo iyong content at kakaiba.
Gusto mo nang bilhin, 'di ba?
Magkano ba?
President Han.
Kumusta iyon?
Dapat iyong nagplano ang magpasya.
Iyong nagplano…
Gusto ko iyong ideya na baguhin iyong orihinal na konsepto
ng Halos Lahat ng Tungkol sa Pag-ibig, mula pagde-date naging kasalan.
Ito ay may…
kakaibang pagbabago.
Mahirap ituloy iyong orihinal na konsepto.
Mas mainam na kataga iyan kaysa
"ang isang dating coach ay iniwan na parang basura."
"Ang pagbabago."
Sige, ipagpatuloy mo.
Isa pa, medyo madaling hulaan iyong nakaraan,
mas mukhang masaya ito.
Pero may isang problema lang ako.
Kapag itong librong pagtulong sa sarili ay ginawa mong
sanaysay tungkol sa talambuhay,
mailalagay sa libro ang mga personal na detalye ng relasyon mo.
Kaya mo ba iyon? Ayaw mong ibenta ang mga kuwento mo.
'Di naman problema iyon.
Napahiya na ako. Wala na sa akin ang pagbenta ng ilang kuwento.
Sa isang magandang halaga, sana.
Ganoon ba. Ang sagot mo ay?
Gusto mo, 'no?
Gusto mo, 'di ba?
Okey!
Iyan.
Iyan na.
Nagtutulungan na talaga tayo.
Ganoon na nga.
Kung gagawin natin ito, gawin natin nang tama. Tara?
PRESIDENT: HAN SANG-JIN
Sige.
Tapos na.
Salamat.
Gusto ko sanang imbitahan ka sa dinner sa ganitong espesyal na araw.
Pero kakain kami ng mga staff ngayon.
Ililibre na lang kita ng dinner sa susunod.
Mr. Han, grabe ka naman.
Kung pang-staff iyan, dapat kasama ako roon.
Talaga?
Malinaw namang miyembro ako ng pamilya ng Jinlee Publishing.
Pamliya.
-Sige, tara. -Oo naman!
Oo nga pala.
Bago iyon, kailangan kitang makausap.
Ako?
Oo, buweno…
Lumabas ka muna sandali.
Sige.
Parte na siya ngayon ng pamilya. Magtalumpati ka.
Ako?
Tandaan natin ang mga miyembrong ito!
Hayaan n'yong bigyan ko ng karangalan ang hari sa pakikipag-usap
ng Jinlee Publishing group chat.
Bang U-ri!
Isang $77 na gift card.
Nag-iwan lang ako ng emoji sa napakagandang payo ni Sang-jin
sa group chat natin.
Patuloy akong makikipag-usap sa inyo.
Binabati kita!
Congrats.
-Walang anuman. -Salamat.
-Walang anuman. -Mag-toast tayo?
-Mag-toast ba tayo? -Sige.
Ang sarap.
Ba't mo ginagawa ito?
'Di mo alam?
Ngayon, ako na ang binabayaran at siya ang nagbabayad.
Ipinapakita ko ang kakayahan ko sa lipunan para mabayaran.
Di ba't may alcoholic gastritis ka?
Alam mong alak ang iniinom mo, tama?
Napakaganda ng memorya mo.
Kaya serbesa ang iniinom ko.
Parang soft drink lang.
Walang pumipilit sa iyo rito na uminom.
'Di mo kailangang uminom kung ayaw mo.
Wala akong sinasabi. 'Di ko lang talaga kayang 'di uminom.
Para bang ibinenta ko ang kaluluwa ko sa demonyo.
Buweno…
medyo sinabi ko na ito kanina.
Iyong tungkol sa desperasyon ng isang artist.
Buweno…
Sa pagligtas sa isang artist na nasa mahirap na sitwasyon,
may paraan para mas magamit ang pagiging malikhain niya.
May napakagandang paraan…
Iyon ang gusto kong…
Ano'ng ibig sabihin niyan?
Halimbawa, magbigay ng bale…
Puwede ba akong bumale sa royalties?
Desperada na ako.
Sayang naman.
Sa pakikipagkasundo, mahalaga ang tiyempo.
Kung mas naghintay ka pa,
mas maibebenta mo nang mas maganda ang kaluluwa mo sa demonyo.
Tiningnan niya iyong kontrata kamakailan lang.
-Araw-araw mo ba itong tinitingnan? -Hindi naman araw-araw.
Dahil nakita na niya ang kontrata, dapat nagbago ang isip niya, 'di ba?
Kausapin mo ulit siya tungkol dito.
Baka tanggapin niya ang kasunduan 'pag inayos ang ilang kundisyon.
'Wag ka ngang makulit. Kahit ex, 'di naman ganiyan kakulit.
Humindi siya.
Ano na'ng gagawin natin? Naantala iyong sunod na libro ni Shin Yu-seon.
Dapat makapagbigay tayo sa mga empleyado natin.
Sabi mo, na-scam si Deborah ng $30,633.
Baka nagbago ang isip niya.
Gugustuhin niyang makabawi.
Ganoon ang mga tao, 'di mo ba iyon alam?
Bahala na. 'Di ko kaya.
Saan ka pupunta?
Tao po, si Deborah ito.
'Wag na muna kayong mamintas.
Medyo matagal na kami sa ibang proyekto.
May problema pa sa petsa ng paglathala.
Sayang lang, pero baka ipagpaliban ka muna namin.
"ITAGO MO ANG PAGIGING DESPERADO MO AT MAG-ALANGAN" NI DONALD TRUMP
TRUMP: ANG SINING NG PAKIKIPAGKASUNDO
inom. Inom tayo.
Ba't ngayon mo lang iyan sinabi sa akin?
Sinabihan mo ako kaninang manahimik.
Cheers!
-Mr. Han. -Bakit?
Alam mong nirerespeto ka namin, di ba?
Respeto, 'di mo kailangang…
Kaswal na tayong mag-usap. 'Wag nang pormal.
Sige!
-Kaswal? -Sa tatlong minuto.
-Sige. -Sige.
Ang galing mo!
Tatlong minuto lang.
-Sige, sir. -Sige, sir.
Sige, wala munang status.
Sige. Simula na.
Iyong pinakabata ang mauna.
Ako? Kay Sang-jin?
Sige lang.
Uy, Sang-jin.
Masayang makita kang nakangiti.
Magkasundo tayo.
Sige, ayos iyan.
Hoy, Han Sang-jin!
Lagi mong sinasabi sa amin, "Alam mo ba ang sinasabi ko?"
Wala talaga akong ideya.
Ganoon ako?
Ba't nagmimiting pa tayo? Ikaw rin naman ang nasusunod.
-Sobrang nakakainis iyon. -Ganoon ba.
Sang-jin, alam kong sinisilip mo kami sa loob ng opisina mo.
Itigil mo na iyon.
Ang kulit ah.
Ang kulit mo.
Lagi mo kaming pinapagalitan kasi di kami nakikipag-usap sa group chat.
May sarili kaming group chat, 'di mo iyon alam, 'di ba?
Madalas kaming mag-usap.
Group chat?
-'Pag nag-away kayo, talo ka, 'di ba? -Sobrang talo.
Iiyak na si Sang-jin.
Hindi, ako…
-'Wag kang umiyak. -'Wag kang umiyak.
Isang round pa, Mr. Han.
Heto.
-Salamat. -Mag-taksi ka.
Mag-taksi ka.
-Paalam. -Good night.
Kakaiba iyon.
Ganoon siya kalasing?
Bahala na. Ipang-isang round natin ito.
-Sama ako. -Sama ako.
Tara.
-Sige. -Huy.
Nandoon ka ba? Doon sa group chat na ginawa n'yo na wala ako.
'Di iyon ang problema.
Kumusta si Ms. Yeon?
'Di pa siya gising.
Siguraduhin mong makauwi siya nang ligtas, okey?
Sige. Paalam.
Akala ko lasing ka.
Iniyuko ko lang ang ulo ko at nagpahinga.
'Di ako nalalasing sa serbesa.
Isa nga hong bote ng serbesa.
Sige.
'Wag ka nang uminom.
'Wag kang mag-alala.
Wala na akong gagawing katangahan.
Di mo ba ako mapagkakatiwalaan?
Kaya ko.
Ibig sabihin ayos ka na ngayon.
Heto na.
Panigurado.
Para akong kaluluwa.
Umalis ako sa katawan ko at nakita ko ang sarili ko.
Mas nakita ko nang maayos ang sitwasyon.
Hindi na niya ako mahal.
Puwedeng mangyari iyon.
May dahilan pa ba para patagalin ang relasyong iyon?
Wala na.
Gustung-gusto ko ba siya na kaya kong sirain ang sarili ko?
Hindi.
Ang hiwalayan ba ng isang lalaki at babae, 'di ba iyon katanggap-tanggap o imposible?
Hindi.
Inayos ko ang sarili ko at nalagpasan ko kaagad iyon.
Medyo matabang iyong serbesa.
Ayos iyan.
Ngayon, puwede mo bang sabihin sa akin?
Ano'ng sikreto mo para mapabalik mo ang ex mo at gustuhin ka niya uli?
Iyong sinasabi mong mapapabalik mo siya, may magandang plano ka siguro.
Hindi nga?
Sinabi mo lang iyon at mag-iimbento ka na lang?
'Di mo ibinenta ang kaluluwa mo sa demonyo nang walang plano.
Hindi nga.
Una sa lahat,
bago magawa iyon,
kailangan kong isipin ang sanhi ng pagkatalo.
Sanhi ng pagkatalo?
Gusto ko na siya bago siya nagkagusto.
At ako ang mas nagkakagusto.
Parang siya lang dapat, wala ng iba.
Kaya wala akong interes sa ibang lalaki.
At gusto ko siyang pakasalan.
Sinubukan kong itago iyon, pero nakita niyang ang desperada ko.
Iyon ang dahilan ng pagkatalo mo?
Sa tingin ko
iyon ang dahilan kung ba't siya nasakal.
Para na raw siyang nasasakal sa akin.
Parang nahihirapan na raw siyang makahinga.
Pero parang 'di patas iyon.
Iyon ang nagustuhuhan niya sa akin.
Nagustuhan niya iyon. Ano pala iyon?
Totoo siguro ang sinabi niya.
Totoo iyon noong mga panahong iyon.
'Di nga lang panghabambuhay.
Panandalian lang ang sinseridad.
Ikaw naman.
Ano'ng dahilan ng pagkatalo mo?
Hindi ko lang
nagbigyang-kahulugan ang relasyon namin.
'Di ko sinabing mahal ko siya o gusto ko siyang pakasalan.
Akala ko malalaman niya kahit pa 'di ko sabihin.
Ba't kailangan mong magpakipot?
Naghintay ako hanggang sa maging handa ako at sigurado sa nararamdaman ko, siguro.
Ayokong basta-basta lang iyon sabihin.
At nang maramdaman kong iyon na ang tamang oras,
iniwan na niya ako.
Ba't 'di mo sa kaniya sinabi noon?
Ikaw ang sumagot.
Kasi 'di iyon sapat.
'Di mo pa siya ganoon kamahal para magpakumbaba.
Siguro nga.
Soft drink ang serbesa?
Di ako makapaniwalang nagpaloko na naman ako.
Ano'ng ginagawa mo? Sumakay ka na ng bus!
'Di ka pa ba uuwi?
Ihahatid kita. Malapit lang ang bahay ko.
Naaalala niya iyon kahit lasing siya.
Lintik.
May isang dahilan lang ng pagkatalo ko.
Edad.
Kaya ako talo sa kaniya.
Matanda ako.
Wala pa siyang muwang.
Iyon lang ang dahilan.
Mukha pa rin akong bata sa edad ko.
Madalas isipin ng iba na mas bata ako sa edad ko.
'Di ako makabili ng sigarilyo nang walang ID.
Di ko sila makumbinsing di na ako estudyante.
Hiningan nila ako ng ID.
Nakakainis iyon, kaya tumigil na akong manigarilyo.
-Tapos… -Makikiraan.
Ba't ganoon ang mga lalaki?
'Di ba nila alam na tumatanda rin sila?
'Di ba sila nagkakaedad?
Sa laki ng pagitan ng edad,
paano pa kayo makakapag-usap?
Kaya nang mga magkakasing-edad.
Gustung-gusto mo ba ng mga mas batang babae?
Hindi?
Lagi kang may nasasabi.
Lagi mong pinupuna iyong maliliit na bagay.
Ngayon, nanahimik ka.
Sabihin mo sa akin. Ganoon ba ang lahat ng lalaki?
Gusto mo ng totoo?
Mabibigo ka.
Sige.
Ang mga lalaki ay…
Likas nang, maaaring…
Tigil. Ayokong marinig iyan.
Magpahangin ka at magpakatino.
Pakiusap.
Ano'ng gagawin ko?
Naiihi ako.
-Banyo… -Ayos ka lang?
Ba't mo ako sinusundan? Magbantay ka riyan. Dali.
'Wag kang tumingin dito.
Ito ang unang pagkakataon
na gumising ako na 'di ko siya iniisip.
Ano'ng gagawin ko?
Naiihi ako.
Wala na ako sa katinuan.
Baliw ako!
Ano'ng gagawin ko?
-Huminto ako sa bawat red light. -Pinatay ng pusa ko iyong alarm.
Napakabagal ng subway ngayon.
Umalis ako sa tamang oras, pero di dumating iyong bus.
Kagigising ko lang.
Nandito na ako.
Si Sang-jin ay…
-Magandang umaga, U-ri. -Hello.
Nandito na si Sang-jin.
Parang mahuhuli sila ngayon.
Mukha nga.
Magandang umaga.
Ngayong huli na kayo, namnamin n'yo na lang ang tanawin.
Tingnan n'yo na rin ang langit.
Sulitin n'yo na.
Magandang umaga.
Sige lang. Nagkatrapik sa subway, 'no?
Sige lang.
Nandito ka na. Inom ka lang.
Mahalaga ang kape sa umaga.
-Pasensiya na. -Hayaan mo na.
Naku.
Ang pumasok nang tama sa oras matapos ang salu-salo…
Iyon ang tamang asal sa trabaho.
Naiintindihan mo ba ako?
Oh, oo nga pala.
Lagi mong sinasabi sa amin, "Alam mo ba ang sinasabi ko?"
Wala talaga akong ideya.
Sabi mo wala kang ideya. Wala kang ideya, ano?
Nahuli ka, kasi wala kang ideya!
Makakapagbigay ba ng positibong pagsusuri ang presidente
kung kahit simpleng patakaran ay di susunod?
Sabi mo, matanong ako at sobrang nakakainis ako.
Ikaw pa rin naman ang nasusunod. Matanong ka. Nakakainis.
Heto ako, nagtatanong na di rin naman ako makikinig.
Kasalanan ko ba?
'Di ka ba magagalit kasi sinabi ko ito?
Pagkatapos ba nito, magagalit ka ba?
Hindi.
Ayos lang na mahuli.
Pero dapat may magandang ugali kayo para ipaalam sa akin.
Kaya mahalaga ang pag-uusap!
Oo nga pala.
Nag-usap na kayo sa group chat n'yo. Kausap ko lang ang sarili ko.
May sarili kaming group chat, di mo iyon alam, di ba?
Sige na, kausapin n'yo ako. Mahilig akong makipag-usap.
Iyon ang paborito kong gawin, okey?
Su-hyeok.
Ba't ang sobrang huli mo naman.
Tama.
Bakit?
Kasi pagod ako.
Kasi pagod ka?
Su-hyeok, mag-usap tayo sa opisina ko.
Pagod ang lahat dito.
Kasi pagod ka?
Paanong…
Sumisigaw ba siya para marinig natin?
Napakairesponsable niyan.
Hoy.
Ikaw ang VP…
Nagtatanim talaga siya ng sama ng loob.
Sinabi ko sa iyo, dapat dinahan-dahan natin noon.
Galit na naman si Killjoy.
Di natin ito group chat!
Magsusumite ka ng report kung ba't ka nahuli!
Ano ito?
Burado ang lahat.
Nagtataka ka ba?
Sabihin ko sa iyo?
Hayaan mo na.
Masyado mong ipinahahalata.
-Ba't mo ginawa iyon? -Halata raw ba?
Ano pa bang puwede kong gawin? Wala nang disiplina ang mga empleyado.
Kailangan kong maitama ito.
Ba't kailangang mahuli ka?
Gusto mo bang ulitin ko sa iyo? Kasi pagod ako.
Sa sobrang kapaguran ko, binabangungot na ako
at 'di makagalaw.
Ba't pagod na pagod ka?
Nalasing ba talaga si Deborah kagabi?
Nagwala ba siya?
Hayaan mo na.
Taasan mo na lang ang sahod ko.
O dagdagan mo ang shares ko.
Su-hyeok, alam kong malapit tayong magkaibigan,
pero 'wag mo akong kulitin na taasan ang sahod mo o dagdagan ka ng share.
Bahala na, taasan mo ang sahod ko kahit mga 50,000 won.
Sobrang nakakapagod.
Kung gayon…
Sino'ng may sabing panandalian lang ang kahihiyan?
Tingan mo iyon.
Iyon ang sinasabi ko sa iyo. Napakaganda sa personal, 'di ba?
Nilinis mo ba iyong labas?
'Di mo na sana ginawa. Salamat.
May mga asong umihi sa harapan.
Sana sa isang parte lang sila umihi.
Ano pa bang magagawa natin?
Aso sila. Kung sa banyo sila umiihi, tao iyon.
Ano'ng gagawin ko, Yu-jeong?
Naging aso ako.
Ano na'ng gagawin ko?
Ano naman?
-"Ano naman?" -Nagbatay siya, 'di ka niya nakita.
Baka naisip niyang sumusuka ka.
Sa tingin mo?
Uy, nakakaloka iyan.
Baliw ka na ba?
Gaano ka ba kalasing? Ba't ka umihi sa kalye?
Naku.
Di naman marami ang ininom ko…
Kasi…
Kasi galit ka.
Kalimutan mo na, nakaihi ka na…
Tapos na 'yon.
Isipin mo na lang, tapos na iyon bago ka lumipat.
Pero paano?
Paano ko pa siya haharapin?
Baliw ka na siguro.
Ano?
JINLEE PUBLISHING LEE SU-HYEOK
Sagutin mo. Mas malala pag 'di mo sinagot.
Hindi, 'di ko kaya.
Hindi.
Paano kung tumawag ulit siya?
Tama, ite-text ko na lang siya na 'di ako makakapagsalita, tama?
Ano'ng sasabihin ko?
-Magpakapropesyonal na lang at sabihing… -Teka.
-Ako… -Ako…
-ay… -ay…
Ako ay natutulog pa, kaya 'di ako makakasagot sa tawag.
Tatawagan kita 'pag puwede na.
Siya nga pala, kung natutulog ako, paano ko siya na-text?
Iyon nga.
Ano?
Lee Yu-jeong!
Uy, ayos lang iyon.
Tama na iyon para maintindihan niya kung gaano ka nahihiya sa kaniya.
Makakaramdam iyon at di ka na muna niya tatawagan.
'Di siya nakakaramdam.
Parang 'di siya ganoon.
Tumawag ako para kumpiramahin ang petsa.
Alam kong di mo makikita ito kasi nga tulog ka.
Tawagan mo ako.
Tama ka.
Wala na talaga.
Makikita at makikita mo siya. Gaano mo siya katagal na iiwasan?
Iiwasan ko siya hangga't kaya ko.
Nababaliw na ako.
Napakalakas pala ng kahihiyan.
Gumising ako nitong umaga,
at sa unang pagkakataon, di ko inisip si Ju-wan.
Nalulungkot ako dati sa tuwing gumigising ako.
Halos di ako makakilos.
Kung alam ko lang,
Umihi sana ako sa kalye at natapos iyon.
Mainam naman.
Mainaman naman. Ang galing mo kagabi.
Kung umihi ka kaya uli ngayon?
Magkasama naman ngayon?
-Baliw ka. -Tara, gawin natin.
Sobrang baliw.
Ano pa man, malas ka talaga sa mga araw na ito.
Sa paglipat, mamili ka ng araw na kaunti lang ang masasamang espiritu.
Alam mo na kung paano. Unahin mo'ng rice cooker.
Walang masasamang espiritu.
Sa tingin ko, mayroon.
Di mo pa ba iyon naramdaman?
Iyong pakiramdam na parang may kasama tayo.
Nararamdaman ko iyon.
Na napakalapit…
Totoo ba iyan?
Kailan ka pa nandito, Iron Squad?
Buweno… Ngayon lang.
Ngayon lang?
Siyanga pala, puwede ba kitang tanungin?
Ano iyon?
Payo para sa pakikipag-date? Di ko na ginagawa iyon.
Pakinggan mo lang siya. Nakilala niya ang babaeng nakatadhana sa kaniya.
Noong una kaming nagkakilala, nagkakilala kami dahil sa kapalaran.
Nagpunta ako ng club.
Dumilim ang lahat. Siya lang ang nakikita ko.
Wal pa akong nakitang ganoon kaganda.
Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. 'Di ko alam ang gagawin.
Pahingi ako ng numero mo?
Ibinigay niya sa akin ang numero niya. Kinuha ko, mag-isa akong umalis ng club.
Nakita ko siyang nakikipagtalo sa isang lalaki sa may harap ng motel.
Dalawang beses kaming nagkita.
Alam kong tadhana iyon.
Panay ang text ko sa kaniya.
Isang text na lang, maba-block ka na.
Gayon pa man,
may isa pa akong pagkakataon.
Iyon ang huling message niya.
Sige.
Ibinigay ng babaeng nakatadhana sa iyo ang numero niya, na nakilala mo sa club.
Sinabi niyang iba-block ka niya 'pag nag-text ka pa sa kaniya.
At para sa iyo, huling pagkakataon iyon?
Oo.
Napakamasiyahin mo, Iron Squad.
Isang huling pagkakataon.
Paano ko sasabihin sa kaniya ang nararamdaman ko?
Buweno…
Kung 'wag kaya muna nating gamitin ang isang pagkakataong iyon?
Ano?
Kung tadhana talaga iyan,
Pero baka dapat mag-text pa rin ako…
Naaakit ng 'di matiis na tadhana, napapalapit ka,
at kaya nagkakilala.
Iyon ang totoong tadhana.
Tama.
Oo.
Totoo iyan.
Kaya 'wag kang gumawa ng kahit na ano. Wala.
Pakiusap.
-Ano? -Mahuhuli ka?
Mag-o-order na ako ng tteokbokki.
Pabalik na ako.
Naiintindihan mo?
Laging nasa malapit lang ang tadhana mo.
Ganoon ba.
Sabi niya, pakiramdam daw niya
na may iba pang nandito.
Sinabi iyan ni Yu-jeong?
Oo.
Puwede bang sabihin ko na lang na naninirahan ako rito?
Nababalisa ako.
Pag sinabi mong nakatira ka rito, sasabihin natin ang lugar na ito.
Sabihin pa rin natin dapat sa kaniya.
'Pag nahuli tayo, tapos…
'Di ba? Kailangan ko.
Hihintayin kong nasa kondisyon siya tapos sasabihin ko.
-Kailan iyon? -Bale…
-Goal! -Goal!
-Mabigat ba iyan? -Hindi.
Ito na ang lahat, tama?
-Oo. -Oo.
ISANG MAGANDANG ARAW PARA LUMIPAT
May pagkakatulad ang paglipat at hiwalayan.
Kahit pa ayoko pang kumilos, papalapit na iyong araw.
Napakaraming kailangang alisin.
Ang hirap magpaalam sa mga bagay na nakasanayan ko na.
Nakakalungkot na makitang naglalaho na ang mga alaala.
Nakakatakot gawin iyong mga di ko ginagawa.
Tara na, Bo-ra.
Tara na.
Iyon ang kuwarto mo.
Kailangan kong isipin kung paano ko mapupuno
matapos kong pagsikapang tanggalan ito.
-TV, tama? -Oo.
Pakilagay rito.
Sige.
-Saan ilalagay ang mesa? -Sa kaliwa…
Kahit pa humingi ako ng tulong
-trabaho ko pa rin ito. -Iyan, diyan.
At pag natapos ko na ito,
ayoko nang mamroblema pa.
Yu-jeong.
Tapos ka na bang maglipat?
Napakatagal pa.
Ang dami pang gagawin at mga kailangang bilhin.
Ano iyon? Nanghihingi ka ba ng regalo?
Ano'ng kailangan mo?
Hayaan mo na. Tayo naman itong dalawa.
-Maglinis ka pagkatapos mo. -Sige.
Kung gusto mo ng rason, magpa-house warming ka.
-Puwede iyon. -Di ko binili itong bahay.
Housewarming, hindi na.
Tama, kung gusto mo ng regalo, kailangang may dahilan para doon.
Tama?
Ang talino ko, ano? Paalam.
Uy.
Ano iyon?
May tatagpuin akong source, tapos deretso na ako ng uwi.
Sige.
-Sabihin mo pag may nagtanong. -Sige.
Nakabalik na ako.
Uy, tara dito.
Maghapunan tayo.
IKA-13 NG HUNYO, KAARAWAN NI YU-JEONG
IKA-9 NG OKTUBRE, ANIBERSARYO NG KASAL
IKA-2 NG PEBRERO, UNANG HALIK
PERO IKA-7 NG OKTUBRE NGAYON…
Ano'ng okasyon?
Nakalimutan mo?
Ngayon iyon.
Ngayon ay…
Tama, ngayon ang araw nang bumili tayo ng magkaparehang T-shirts
bago ang unang bakasyon natin.
Tama, ang araw na bumili tayo ng magkaparehang T-shirts.
Naaala mo iyon?
Iyon ang unang beses na bumili tayo ng magkapareha.
Sobrang mahalaga iyon.
Kaya ako nagpa-party.
Paano ba iyan?
Wala akong inihanda.
Sobrang abala sa bar ngayon.
'Wag kang mag-alala.
Naisip kong…
Kaya ako ang bumili ng regalo para sa sarili ko.
Ano iyan?
Bumili ka ba ng bag?
Oo.
Iyong peke ang binili ko.
Masyadong mahal iyong totoo. Kahit pa iyong peke, mahal.
Kumain ka na. Lalamig iyan.
Peke?
Ba't ka bibili ng peke? Akin na iyan, itatapon ko.
Ayos lang ako.
-Ba't mo binili ito? -Sandali!
-Hindi! -Sobrang lungkot ko.
'Wag mong hawakan ang bag ko!
Sabi mo peke iyan.
Sige na nga!
Bumili ako kasi gusto ko nito.
Madalas bilhan ng iba iyong asawa nila.
Ikaw, di mo ginawa, kaya ako na ang bumili!
Kumikita rin ako. Di ba puwedeng bumili ako ng gusto ko?
Kailangan ko pa bang ilihim ito?
Hindi, ang galing mo.
Dapat iyan sa iyo. Dapat binilhan kita.
Patawad.
Patingin. Subukan natin.
Ang ganda.
Subukan mo. Ganito?
Bagay sa iyo.
Suotin mo iyan sa date natin sa weekend.
Naman…
Jin-woo.
May gusto ka ba?
Ikaw lang ang kailangan ko.
Ayos lang ako.
Ang guwapo mo ngayon.
Babe.
Linisin natin itong mesa?
Dito na lang tayo?
Gutom na ako. Kain muna tayo.
Sige.
Kain tayo.
-Ang cute nito, 'no? -Sobrang cute.
-Heto. -Sige.
Kain ka lang. Kainin mo lahat.
Oo naman.
Ano bang una kong kakainin?
Jin-woo, kung gayon…
Ayos naman siguro siya ngayon.
'Di lang basta ayos.
Parang napakasaya niya.
Talaga?
Sinabi mo ba sa kaniyang nakatira ako rito?
Hindi.
Ano?
Sobrang saya niya at ayoko namang sirain iyon.
-Talaga? -Oo.
Young Radish!
Mapapaaga yata ako ng 15 minuto.
Hihintayin kita.
Sige.
Ikaw ba iyong sa Young Radish?
-Hindi. -Ganoon ba.
Ikaw ba iyong nang-abala sa akin para makakuha ng deskuwento?
Oo.
Ngayon, naniniwala ka na?
Sinabi ko sa iyo. Nakatadhana tayo.
Tadhana mo mukha mo.
Lagi mo ba akong iniisip?
Ako, oo.
Tuwing dumaraan ako rito sa istasyon ng bus,
at paminsan-minsan, maghapon.
-Uy. -Heto.
Bahala na.
Tapos na ito. Aalis na ako.
At may nobyo ako.
Wala kang nobyo.
Sabi mo, ibinebenta mo ito nang mura pagkatapos ng hiwalayan.
Ano?
Ikaw ang nagsabi.
Teka.
Kailan ka maniniwalang nakatadhana tayo? Pag nagtagpo uli tayo, maniniwala ka ba?
Ba't kita tatagpuin uli?
Ibig kong sabihin, pag nagkasalubong uli tayo,
dapat tayo na.
Kasi ibig sabihin n'on, para tayo sa isa't isa.
'Wag mo akong kausapin na para bang close tayo.
Bakit hindi?
Bahala na.
Mangako ka, okey?
'Pag nagkita uli tayo, magiging tayo na, okey?
Bahala ka.
'Wag mo akong sundan, o papatayin kita.
Dahan-dahan lang. Madadapa ka.
'Di kita susundan.
Kasi magkikita uli tayo dahil sa tadhana.
Kita uli tayo!
Ano'ng problema niya?
MANUNULAT DEBORAH
Ano kayang irarason niya ngayon?
Ms. Yeon…
Dahil sa paglipat,
magiging abala yata ako sa ilang araw.
Ganoon ba.
Importante ang paglilipat.
Ms. Yeon?
Parang magkakasakit ako pagkatapos maglipat.
Sige, naiintindihan ko.
Pinadalhan ako ng nanay ko ng kimchi.
Hihintayin ko pa ang padala para 'di mapasobra ang asim.
Sige, importante ang kimchi.
Sige. Naiintindihan ko.
Nabanat mo iyong kalamnan sa leeg mo?
Alam kong mangyayari iyon ngayon.
Kung ganoon…
Mag-virtual video conference tayo?
'Di natin kailangang magkita para mag-meeting.
Tama.
Tatawagan kita sa laptop.
Ngayon?
Naku.
Ano'ng gagawin ko?
Malubha ba iyan? Ano'ng sinabi ng doktor?
Di mo kailangang magsalita.
Ipagpapaliban natin ang meeting kung nahihirapan ka.
Ayos lang sa akin ang magsalita,
pero ang gulo kong tingnan, tama?
Ang laki nitong bahay!
Ba't kayo magkasama?
Nagkita kami sa labas.
Marami akong biniling gusto mo.
Sandali lang.
Ang dami mong nilakad. Ang ganda ng bahay!
Suwerte rin ang araw na ito.
Saan ka inabot para makuha ito?
Ano'ng mga ito?
Ano sa tingin mo? Magha-housewarming tayo.
Housewarming? Naku!
'Di na ako umiinom.
Baka naman. 'Di nagbabago ang mga tao.
Nabalitaan mo ba kung paano malasing ang kapatid mo?
-Ano'ng nangyari? -Kuwarto mo iyon?
Diyos ko.
Ang ganda!
'Di ako puwedeng mag-housewarming.
-May ginagawa ako. -Ano'ng problema mo?
Ano?
Ano'ng ginagawa mo?
Nanonood ka na naman mag-isa.
Sabay tayong manood.
-Hindi! -Tingnan natin.
Pamilyar itong aktor.
Hello.
Su-hyeok.
Ikaw iyong lalaki sa may istasyon ng pulis, tama?
Hello.
Kumusta?
Ayos naman.
-Hello. -Ba't ka ganiyan?
May housewarming kami ngayon, punta ka.
Oo, sige na.
Ang bait niyang tingnan sa screen.
Buweno…
'Di puwede ngayon. Paalam na muna.
Bakit? Ano'ng ginagawa mo?
Su-hyeok, pasensiya na't naabala ang meeting n'yo. Pasaway ko talaga.
Ba't ganiyan mo iyan suotin?
Ayan.
Gusto mo bang kumain? Ituloy n'yo lang ang meeting n'yo.
Ano kayang kakainin natin?
Mahina ang internet ko.
TRUE TO LOVE
May nobya ka ba?
-Kung ang kapatid ko kaya… -Uy.
Salamat sa pagpunta ngayon.
-At para sa regalo. -Kumusta?
Masaya. Kakaiba pero masaya.
Sasabihin ko sa kaniya sa unang date namin.
-Sabihin ang ano? -Na mahal ko siya.
Kung isang event kaya sa labas?
Ang pagkanta sa publiko…
Ayaw n'on ng mga babae, 'di ba?
-Ano'ng sunod mong plano? -Unang plano.
Makikipaghiwalay ako.
Makikipaghiwalay ka uli at baguhin iyong huling impresyon?
Nakasalubong ko iyong ex ko
-na nakaitim na bestida. -Salamat.
Titingin uli ako at ngingiti.
Napakasaya ko nang wala ka.
-Hi. -Simula nang makilala kita,
di ko na napansin ang mahihirap na sandali.
Maayos ang pagkatalo ko, dahil iyon sa iyo.
Medyo masaya rin naman, salamat sa iyo.
-Talaga? -Hindi ba?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Christianne Osorio-Erni