ตามใจรัก (True to Love)
(ตัวละคร เรื่องราว สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติ)
คิดว่าข้างนอกไม่มีคนหรือไง
(อูบาร์ กาแฟกับไวน์)
เธอเลยเร่ร่อนไปเรื่อยทั้งวัน เหมือนผู้หญิงมีอดีตโศกเศร้างั้นเหรอ
อือ
แม้แต่ทำนองและเนื้อร้องที่เคยฟังชวนเลี่ยน
ตอนนี้ฟังดูเหมือนเรื่องของฉันเอง และทำให้น้ำตาไหลได้
ฉันเข้าใจว่าความรักของฉัน ก็เป็นอีกหนึ่งเรื่องชวนเลี่ยน
เรื่องนั้นฉันก็รู้หรอก แต่...
ทำไมฉันถึงได้ดราม่าขนาดนี้นะ
มันลำบากมากนะ ฉันเลยทั้งอึดอัด ทั้งโมโหแบบนี้
ฉันว่าฉันพอจะรู้นะ ว่ามันเป็นยังไง
ฉันเคยคิดว่า เราแตกต่างจากคู่แต่งงานคู่อื่นๆ
แต่หลังจากแต่งงาน ฉันก็ได้รู้ว่า เราไม่ได้แตกต่างอะไรจากใครเลย
ความรู้สึกตอนที่ความจริงข้อนั้น กระแทกใจฉันก็...
เศร้าใจมั้ง
ก็รู้หรอกนะว่าชีวิตมันก็อย่างนี้ แต่ทำไมฉันถึงเศร้านักนะ
เป็นอะไรไป ทะเลาะกับพี่เขามาเหรอ
ทะเลาะกันเอาเป็นเอาตาย และคืนดีกันอย่างร้อนเร่ายังดีซะกว่า
เราไม่ทะเลาะกันเพราะเราชินชากันแล้ว
วันนี้ก็เหมือนกับเมื่อวาน และพรุ่งนี้ก็ไม่มีอะไรแตกต่างจากวันนี้
แบบนั้นก็อุ่นใจออก
ได้อยู่ในความสัมพันธ์อันอบอุ่น เป็นอะไรที่ดีที่สุดแล้ว
งั้นเหรอ
ตอนร่อนเร่ไปเรื่อย ฉันก็ได้ตระหนักถึงบางอย่าง
ฉันเคยรู้สึกเหมือนผู้คนพากันก่นด่าฉัน ตลอดทั้งวัน ทุกๆ วัน
แต่ผู้คนยุ่งเกินกว่าจะมาใส่ใจคนอย่างฉัน
โลกยังคงหมุนต่อไป และลืมเรื่องเดโบราไปแล้ว
ผิดหวังเหรอ
ฉันสบายใจกับเรื่องนั้น
เมื่อเวลาผ่านไป ผู้คนจะลืมเรื่องที่เกิดขึ้น แล้วอะไรๆ ก็กลับมาเป็นปกติไหม
หวังว่านะ
หนาวจังเลย
เดี๋ยวมันก็จะผ่านไปเหมือนเคย
จริงเหรอ
อือ
แล้วมันก็จะผ่านไปจริงๆ ใช่ไหม
แน่นอนอยู่แล้ว
(ตอนที่ 5 หวัดไม่หาย)
(ลาเบลลา แบล็กพิงก์)
(เดโบราว่างี้)
ไหนดูหน่อยซิ
ในทุกความรักมักมีตอนจบ
ช่วงเวลาที่คู่รักปฏิญาณว่า จะรักกันตราบชั่วนิรันดร์
การขอแต่งงาน
สิ่งที่เราต้องการตอนนี้ สำหรับตอนจบแสนสุขอันสมบูรณ์แบบ
คือการขอแต่งงาน
กว่าโลกนี้จะก้าวผ่าน และหลงลืมเกี่ยวกับเดโบราโดยสมบูรณ์
ดูเหมือนว่าคงต้องใช้เวลาอีกนานเลย
เห็นฉบับประจำเดือนนี้หรือยัง
อือ เห็นแล้ว เขายังเมตตาส่งมาให้ ฉันเลยต้องเปิดดูแหละ
บก.เขาอุตส่าห์ลำบากลำบน ส่งฉบับอภินันทนาการมาให้
ไม่รู้สิ...
หรือนี่จะเป็นไอเดียการลงโทษ ของคุณบก.กันนะ
"เธอต้องชดใช้ในสิ่งทำลงไป"
ท่านบก.บริหารแค้นเดโบราน่ะ คือความจริง
พี่เขาเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นนี่นา ดูที่พี่เขาทำกับฉันสิ
แต่สำหรับเรื่องนี้
ดูเหมือนจะเป็นฝีมือผู้ช่วยพี่เขา ที่ส่งไปให้เธอโดยไม่คิดให้รอบคอบ
นี่
ลาเบลลาขายได้เดือนๆ นึงกี่เล่มเหรอ
นิตยสารขายดีอันดับหนึ่งของเกาหลี
นิตยสารลาเบลลามียอดจำหน่าย ราว 100,000 เล่ม
จู่ๆ ทำไมถึงอยากรู้ขึ้นมาเหรอ เดโบรา
ถ้า 100,000 เล่ม...
ฉบับละ 12,000 วอน ทั้งหมด 100,000 เล่ม...
งั้นก็พันสองร้อยล้านวอน
แต่ฉันไม่มีเงิน 1,200 ล้านวอนนี่นา
พูดอะไรของเธอ
นี่ อย่าบอกนะว่า...
(บี นิตยสาร)
คิดเงินด้วยค่ะ
ปารีส ฮิลตันถูกจับโทษฐาน ขโมยวิดีโอของตัวเองจากแผงค้า
ทั้งที่มันถูกเผยแพร่ออกไป ทั่วโลกออนไลน์แล้ว
เดี๋ยวค่ะ
นั่นไม่ใช่เพราะว่า เธอเป็นทายาทเศรษฐีโง่เง่าหรอก
ตอนนี้ฉันเข้าใจเธอแล้ว
(ค้นหาหนังสือ)
เพราะฉันรู้ว่านั่นคือสิ่งเดียว...
(ลาเบลลา หมดแล้ว)
ที่เธอพอจะคิดออกนี่นา
"แม้อีกแค่คนเดียว ฉันก็ยอมให้ใครมาเห็นมันเพิ่มอีกไม่ได้"
(ขณะนี้นิตยสารฉบับนี้จำหน่ายหมดแล้ว)
มีข่าวดีน่าเหลือเชื่อจ้ะ
นิตยสารลาเบลลาฉบับเดือนกันยายน ขายหมดภายในเวลาแค่สองวัน
มีการตัดสินใจตีพิมพ์ครั้งที่สองแล้วด้วย
เพื่อฉลองชัยชนะนี้ เย็นนี้ฉันเป็นเจ้ามือเองค่ะ
อ้อ มีข่าวดีอีกเรื่อง
ฉันจะให้แค่บัตรเครดิตไปส่วนฉันขอตัว
เพราะงั้นก็เชิญสนุกกันตามสบายเลย
อย่างน้อยก็น่าจะไปกินมื้อค่ำด้วยกันสิคะ
- กินให้อร่อยนะ - ขอบคุณค่ะ
ไม่นะ
นี่ สมัยนี้ใครเขากระหน่ำซื้อ นิตยสารกันขนาดนั้น มันขายหมดแล้วได้ไง
แล้วถ้าขายหมดแล้วก็จบๆ กันไปสิ ทำไมต้องพิมพ์ซ้ำอีกล่ะ
ก็นั่นน่ะสิ
แต่ฉบับนี้ดันมีแบล็กพิงก์ขึ้นปกด้วยน่ะสิ
แบล็กพิงก์เลยนะ เธอก็ยอมแพ้เถอะ
เดโบราเป็นไงบ้าง ทำใจไหวไหม
คะ
ฝ่ายชายนอกใจใช่ไหมล่ะ
พวกผู้ชายสารเลว
ฉันไม่รู้ลึกขนาดนั้นหรอก...
ทำไมถึงเอาแต่ถามฉันเรื่องพวกนี้เหรอคะ
ต้องให้ฉันพูดซ้ำเหรอคะ มิตรภาพของผู้หญิงมัน...
ฉันรู้ดีเลยละ เรื่องมิตรภาพของผู้หญิงน่ะ
บางครั้งก็ริษยากัน
แต่เวลาเพื่อนเจ็บปวดก็ร้องไห้ด้วยกันนี่นา
ปลอบใจเพื่อนหน่อยแล้วกัน
บอกว่าเลิกกันตั้งแต่ตอนเกือบจะแต่ง มันดีกว่าแต่งไปแล้วหย่าเยอะ
ถ้าจำเป็นก็เอาเรื่องฉันเป็นตัวอย่าง
ไม่มีอะไรจะช่วยปลอบใจได้ดีกว่านั้นแล้วนี่
พี่คะ
พี่นี่นะ
บางครั้งพี่ก็เท่สุดๆ ไปเลยนะ
ไม่ใช่ "พี่" ต้องเป็นบรรณาธิการบริหาร
ตั้งแต่เมื่อไรกัน ทำไมฉันต้องเรียกแบบนั้นด้วย
เพราะแบบนั้น จะทำให้ฉันดุด่าเธอได้ง่ายขึ้นไง
แบบนี้มันเข้าท่าแล้วเหรอ
จู่ๆ เป็นอะไรขึ้นมาอีกล่ะ
ขายหมดเกลี้ยงและกำลังจะพิมพ์ซ้ำแล้ว
หลังจากคอลัมน์นั้นตีพิมพ์ออกไป กระแสก็เปลี่ยนทิศเลย
เพราะเธอโดนทิ้งก่อนแต่งงานสินะ
"เธอถึงได้ทำแบบนั้นสินะ ฉันก็เข้าใจเธอนะ"
"มันก็พอเข้าใจได้แหละ ในสถานการณ์แบบนั้น แม้แต่ฉันก็คง..."
พี่พูดเองว่าเดโบราน่ะจบเห่แล้ว พูดไว้ขนาดนั้น แล้วทีนี้อะไรอีก
พี่นี่เป็นไม้หลักปักขี้เลนจริงๆ ใช่ไหม
ฉันเนี่ยนะไม้หลักปักขี้เลน
มนุษย์น่ะ เป็นสิ่งมีชีวิตติดโลเล
เรามักอยากกระชาก คนที่กำลังรุ่งโรจน์ลงมา
พอใครสักคนติดแหง็กอยู่ในโคลนตม เราก็มักจะให้กำลังใจให้เขากลับขึ้นมาได้
ถ้านายลองคิดดูนะ
ระหว่างผู้หญิงที่สวย หุ่นดีมาตลอด
ผู้คนจะฮือฮากับผู้หญิงที่เคยจ้ำม่ำ แล้วพลิกกลับมาสวยมากกว่า
ผู้คนรักผู้เข้าแข่งขันที่พูดว่า "โอเค ทุกอย่างเป็นไปตามแผน"
แม้แต่ยามที่ยากลำบากที่สุด และสุดท้ายก็พลิกกลับมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ
ทำไมน่ะเหรอ เพราะมันคือจุดหักมุมสุดดราม่าไง
ก็ได้ ผมพอมองเห็นจุดหักมุมอยู่
แต่ไอ้จุดหักมุมที่ว่าเนี่ย
มันมีตรงไหนที่ทำให้พี่กลัว จนแทงข้างหลังเธอได้เหรอ
แล้วถ้าพี่เกิดกระเหี้ยนกระหือรือ จะเซ็นสัญญากับเธอตอนนี้
เธอจะคิดกับเรายังไง
"พวกเขาเชี่ยวชาญด้านธุรกิจจริงๆ สินะ"
หรือเรียกอีกอย่างว่า "พวกเลวทราม"
เขาเรียกกันแบบนี้
นี่ ฉันเลวอยู่คนเดียวเหรอ มีแค่ฉันเหรอที่น่ารังเกียจ
นายไม่อยากเป็นเศรษฐีเหรอ นายเป็นคอมมิวนิสต์หรือไง
นี่ ลองคิดดูหน่อยสิ ลองคิดดู
นักการเมืองน่ะเหรอ
พวกเขาชอบถูกพาดพิงออกสื่อจะตาย ยกเว้นแค่ข่าวมรณกรรมนั่นแหละ
ความนิยมเหรอ ความซื่อสัตย์เหรอ พวกเขาไม่สนหรอก
ภาพลักษณ์กับคะแนนนิยมน่ะมันมาพร้อมกัน
พี่เคยบอกว่าเดโบราเป็นนักต้มตุ๋น ตอนนี้เหมือนนักการเมืองแล้วเหรอ
คนที่บอกว่าเดโบราเป็นนักต้มตุ๋นมันนาย ฉันไม่เคยบอกว่าเธอเป็นนักต้มตุ๋นสักหน่อย
พี่เรียกเธอว่าจิ้งจอกยอนเพราะเจ้าเล่ห์ แถมยังบอกว่าเธอจบเห่แล้ว
- แบบนั้นแรงกว่าอีก... - ให้ตายสิ คนพวกนี้นี่นะ
เรื่องนั้นน่ะ ช่างมันเถอะ มาสนใจแค่เรื่องคอนเทนต์ก็พอ
- สนแค่คอนเทนต์ก็พอ - ขอโทษค่ะ...
รู้ไหมว่าเนื้อหาแบบไหน...
ไม่ทราบว่ามาพบใครเหรอคะ
คือเรื่องนั้น...
รบกวนฝากของพวกนี้ ให้รองประธานหน่อยได้ไหมคะ
ให้ฉันบอกว่าส่งมาจากใครดีคะ ขอทราบชื่อได้ไหมคะ
อ๋อ คือฉัน...
คนที่โดนผู้ชายเขี่ยทิ้งอย่างกับเศษขยะ โค้ชการเดต เดโบรา
เธอโดนน็อกร่วงต่อหน้าสายตาประชาชี แถมยังโชว์ชั้นในอีก
เธอสร้างมหากาพย์ แห่งความพ่ายแพ้ไปเต็มๆ
ได้ยินแล้วใช่ไหมคะ นางเอกของมหากาพย์แห่งความพ่ายแพ้
บอกว่ามาจากนักเขียนเดโบรานะคะ
นายเข้าใจที่ฉันจะสื่อไหม
หนังร็อคกี้มันเก่าไปนะ
เมื่อกี้นักเขียนเดโบราเพิ่งมาค่ะ
เธอได้ยินหมดเลยค่ะ
เธอยังฝากให้ฉันเอานี่ มาให้คุณซูฮยอกด้วยค่ะ
ปากนายนี่มัน...
ทำไมผมต้องคอยเป็นคน ตามล้างตามเช็ดด้วย
ก็นายเคยช่วยเธอไว้แบบเท่ๆ เหมือนในหนังเดอะ บอดี้การ์ดไง
พิจารณาจากสิ่งที่ฉันพูดแล้ว
ให้มันออกจากปากนายน่าจะดีกว่า
พี่อยากให้ผมไปตามหาเธอแล้วยังไงต่อ
ก็ถามสารทุกข์สุขดิบ พูดอะไรปลอบใจเธอหน่อย
แล้วก็ขอโทษเธอด้วย
ถ้ามันไปได้สวย ก็คุยเรื่องสัญญาต่อเลย
ผมจะขอโทษเท่านั้น นั่นคือวัตถุประสงค์หลัก
ผมไม่ได้จะไปเสนอเงินชดเชยให้ และไม่ได้จะไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลด้วย
สำหรับคนที่ทำให้เธอเสียใจ ผมควรพูดอะไรกับเธอเหรอ
เขาว่ากันว่ามีแต่คนที่เจอมาแบบเดียวกัน ถึงจะเข้าใจกัน
นายน่าจะรู้ดีกว่าฉันสิ จะมาถามฉันทำไม
ผมถึงได้มาถามพ่อม่ายเมียหย่าอย่างพี่ไง
นายนี่เอาอีกแล้วนะ
การปลอบใจมันไม่ได้ซับซ้อน ก็แค่...
แค่พูดไปว่า "คุณดีกว่าผมตั้งเยอะ"
"แม้แต่ผู้ชายอย่างผม ยังไม่อดข้าวอดน้ำเลย"
- ก็แค่นั้นเอง - นั่นมันหมายความว่าอะไร
บางครั้งความโชคร้ายของคนอื่น ก็เป็นวิธีปลอบใจที่ดีที่สุดนะ
"ไม่ใช่แค่ฉันนี่นา ที่พังไม่เป็นท่า"
"จริงด้วย ฉันยังดีกว่าคุณตั้งเยอะ"
"แม้แต่ผู้ชายอย่างคุณ ยังไม่อดข้าวอดน้ำเลย"
อะไรประมาณนี้แหละ
"แม้แต่ผู้ชายเฮงซวยอย่างนั้น ยังกินอิ่มนอนหลับเลย"
ก็จริงแฮะ
ยังมีหน้ามากินของเขาอีกเหรอ
ก็มันอร่อยนี่นา
(นักเขียน เดโบรา)
ผมมีอะไรจะบอกคุณ ตอนนี้ผมอยู่แถวบ้านคุณครับ
ผมจะรอจนกว่าคุณจะมานะครับ
- ผมเกือบจำคุณไม่ได้เลย รู้ไหมครับ - คะ
อ๋อ ฉันจงใจน่ะค่ะ แต่งตัวแบบนี้แล้วคนจะจำฉันไม่ค่อยได้
แต่ผมล้อเล่นนะ
เรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้าที่สำนักพิมพ์ ผมขอโทษด้วย
ไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอกค่ะ
ไม่มีใครไม่เคยโดยนินทา
ช่วงนี้ฉันโดนวิจารณ์เละเลย แค่นั้นไม่ระคายหูหรอกค่ะ
อีกอย่างฉันกะจะบอกคุณหลายทีแล้ว
เรื่องสัญญาของเรา ยกเลิกไปเถอะค่ะ
ถ้าคุณบอกว่าสัญญาปากเปล่า ก็ถือเป็นสัญญา ฉันก็ไม่มีข้อแก้ตัว
แต่ฉัน...
ฉันคงเขียนหนังสือ เกี่ยวกับความรักไม่ได้อีกแล้ว
ครับ ถึงจะน่าเสียดายแต่ผมเข้าใจครับ
แต่ยังไงผมก็ยังติดค้างคำขอโทษคุณอยู่ ที่ผมพูดมันทั้งเสียมารยาทและหยาบคาย
ผมขอโทษจริงๆ ครับ
หวังว่าคุณจะไม่เก็บไปใส่ใจนะครับ
อยากดื่มอะไรหน่อยไหมครับ
- คุณเลี้ยงเหรอคะ - แน่นอนสิครับ
ฉันขอแบบเดียวกับคุณแล้วกันค่ะ
ร้านนี้ขึ้นชื่อเรื่องชาครับ
- เชิญทางนี้ครับ - ครับ
- รับเครื่องดื่มอะไรดีครับ - ขอเป็นนี่แล้วกันครับ
นี่ครับ
เขามองมาทางนี้หรือเปล่าคะ
- ร้องไห้ทำไมเหรอครับ - ฉันถามว่า "เขามองมาทางนี้ไหม"
โบรา
มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ
ครับ เขามองมาทางนี้อยู่
- ยิ้มหน่อยค่ะ - ทำไมล่ะครับ
แค่ยิ้มๆ ไปเถอะค่ะ
ช่วยเดินด้วยกันไปอีกหน่อยนะคะ
ได้สิครับ
ยิ้มด้วยค่ะ
ครับ
ฉันไม่ได้บอกให้คุณจับมือนะคะ
เขายังมองเราอยู่นะครับ
ทำตัวให้เป็นธรรมชาติแล้วยิ้มด้วยครับ
ผมจำได้แล้ว
เวลารุ่นพี่เกเรแถวบ้านไถเงินเรา
พวกเขาจะเอาแขนมาโอบไหล่และพูดว่า "นี่ ยิ้มแล้วทำตัวให้เป็นธรรมชาติสิ"
"เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ" นึกออกไหมครับ
(ไก่คุณพ่อ)
ทำไมถึงเข้าร้านไก่ล่ะ
ขอไก่ทอดกรอบที่นึงครับ
ขอไก่สเปเชียลโอลีฟโรเซ่ค่ะ
ขอเมนูนั้นนะคะ
ค่ะ
ไก่ทอดกรอบน่ะ อร่อยที่สุดแล้ว คุณคงไม่รู้สินะ
เพราะมันพิเศษนี่คะ
ในเมื่อไม่มีใครรักฉัน ฉันเลยตัดสินใจจะเริ่มรักตัวเองแทนค่ะ
ต่อไปนี้ ถ้าฉันสั่งจัมปง ฉันก็จะสั่งใหญ่พิเศษ
ส่วนโซจู ฉันก็จะสั่งแบบขวดละ 30,000 วอน
ฉันจะสั่งแต่ของแพงๆ อะไรที่พิเศษๆ
เป็นการคิดในแง่บวกดีครับ
ต้องการรับเหล้าด้วยไหมคะ
เหล้าที่แพงที่สุดในร้านนี้...
เรายังไม่สนิทกัน ถึงขั้นกินเหล้าด้วยกันสักหน่อย
สั่งน้ำอัดลมมาก็พอค่ะ
ขอสไปรท์สองค่ะ
ก็จริงนะ
ผมรู้แล้วด้วยว่า เวลาเมาคุณเล่นใหญ่แค่ไหน
ตัดสินใจได้ดีแล้วครับ
รอบนี้ฉันจ่ายเองนะคะ
เพราะฉันติดหนี้คุณไว้ครั้งนึง
ถือซะว่าหายกัน
ครับ
- ทานให้อร่อยนะคะ - ขอบคุณครับ
อร่อยสุดๆ เลย
ใช่แล้ว ถ้าเป็นไก่ ก็ต้องไก่คุณพ่อนี่แหละ
อ๋อ คุณถึงได้มาร้านนี้งั้นเหรอครับ
เหมือนได้แก้แค้นไก่คุณแม่ไรงี้เหรอ
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง...
ทำไมคุณถึงต้องเป็นพยานรู้เห็น ตอนฉันเจอเรื่องดราม่าทุกทีเลยนะ
นั่นสิครับ
เขาตัดผมด้วยค่ะ
เสื้อตัวนั้น ฉันก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
แปลว่าคนคนนั้นไปร้านตัดผม
และพูดว่า "ขอทรงจองแฮอินด้วยครับ"
แล้วก็ไปห้าง และลองเสื้อผ้าหน้ากระจกด้วย...
แต่ฉันกลับอยู่ในสภาพนี้
ฉันยอมรับแล้วค่ะ ว่าฉันแพ้ราบคาบ
ฉันมันพวกขี้แพ้
ฉันเป็นใครกัน ถึงเอาแต่พล่ามเรื่องความสัมพันธ์
น่าขำซะไม่มี
คุณเลยเขียนหนังสือความรัก ไม่ได้แล้วงั้นเหรอครับ
ค่ะ
พูดให้ชัดๆ คือฉันไม่มีอะไรจะพูด เรื่องความสัมพันธ์ของคนแล้วค่ะ
คุณก็เอาแต่พูดแบบนั้น
ในความสัมพันธ์มันมีผู้ชนะหรือผู้แพ้ที่ไหนกัน
ทำไมถึงจะไม่มีล่ะคะ
ความทรงจำก็เหมือนกัน มันมีไว้สำหรับผู้ชนะเท่านั้น
เวลาที่เขานึกถึงฉัน
เขาจะคิดว่า "เธอเป็นผู้หญิงคนนึงที่ฉันเคยรัก"
มันคงจะเป็นแบบนั้น
แต่ฉันแหลกสลายไม่เหลืออะไรแล้ว
เมื่อกี้คุณก็เห็นแล้วนี่คะ
แต่ก็นะ ถ้าแพ้แล้วมันยังไงเหรอ
"ถึงฉันจะแพ้ แต่ก็เป็นการสู้ที่ดีแล้ว"
คุณคิดแบบนั้นก็ได้นี่
ไร้สาระน่า
ถ้าแพ้ มันจะเป็นการสู้ที่ดีได้ยังไง
ถ้าสู้ดีแล้ว ก็ต้องชนะสิ
มีเพลงนึงที่บอกไว้ด้วย
คุณจะไม่ร้องเพลงที่นี่ใช่ไหม
แน่ใจเหรอครับว่านี่สไปรท์
ไม่ร้องหรอกค่ะ
เพราะงั้นเมื่อเป็นเรื่องของการคบหากัน
ผู้ชนะกินเรียบ
ผู้แพ้ก็ได้แต่ยอมรับความอับอายไป
เพราะนั่นคือโชคชะตาของผู้แพ้นี่นา
วันนี้สไปรท์มันขมจริงๆ
ว่าแต่ทำไมคุณถึงเกลียดฉันนักเหรอคะ
ผมไม่ได้เกลียดคุณนะ
ทำไมผมต้องเกลียดคุณด้วยล่ะ
เหมือนเสาโทรศัพท์ ป้ายบนยอดตึก หรือทางม้าลาย
มีอะไรให้ต้องเกลียดด้วยเหรอ
คุณไม่ได้เกลียดฉันแต่ก็ยังพูดลับหลังฉัน
ถ้าคนที่ก่นด่าฉันบนโลกออนไลน์ เป็นแบบนั้นด้วยก็คงดี
นี่คุณสงสารฉันขึ้นมาหรือไง
เมื่อกี้คุณเลยช่วยฉันใช่ไหม
ผมไม่ได้สงสารคุณสักหน่อย
ผมเคยช่วยกวางที่ตายอยู่กลางถนน
ผมเคยโทรให้ตำรวจมาช่วย คนที่นอนหลับอยู่ที่ป้ายรถเมล์
ผมเคยช่วยเหลือคนไม่รู้จักอยู่บ้าง
กวางเหรอ...
แค่อยากให้คุณยิ้มออกน่ะ
บางครั้งความโชคร้ายของคนอื่น ก็เป็นวิธีปลอบใจที่ดีที่สุดนะ
"ไม่ใช่แค่ฉันนี่นา ที่พังไม่เป็นท่า"
อันที่จริง ผมก็โดนทิ้งเหมือนกันครับ
แหวนวงนั้นไง
ผมยังไม่ทันได้หยิบมันออกมาเลย ดันโดนทิ้งแบบจัดหนักๆ เลย
พูดต่อสิคะ
อะไรเนี่ย พอได้ยินแบบนั้นแล้ว ฉันกลับรู้สึกดีขึ้นมาอย่างประหลาดเลย
จู่ๆ เธอก็อยากเลิกและพูดว่าไงนะ
ผมมันขี้ขลาด ใจร้าย
แล้วก็เห็นแก่ตัวสุดๆ เธอน่าจะพูดไว้ประมาณนี้นะ
แรงมากเลย
- แล้วยังไงอีกคะ - แล้วอะไรอีกเหรอ
ไม่กี่วันก่อน ผมไปหน้าตึกที่เธออยู่
เธอออกมาพร้อมกับผู้ชายคนอื่น
ถ้าไม่ใช่ตอนเข้าไป แต่เป็นตอนกลับออกมา...
แล้วยังไงคะ เป็นไงบ้างคะ ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
พอเวลาผ่านไป มันดีขึ้นบ้างไหมคะ
คงไม่ดีขึ้นเลยสินะ
ก็อย่างที่คุณเห็นแหละ
มันดีขึ้นจนถึงจุดที่ผมพูดถึงมันได้แล้วนี่ไง
ในบรรดาสิบอันดับแรกของโรค ที่ไม่มีทางรักษาได้บนโลก
รู้ไหมครับว่าอันดับหนึ่งคือโรคอะไร
ไข้หวัด
แต่ถึงบางครั้งเราจะเป็นไข้หวัด แต่เราก็หายได้โดยไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ
นี่ก็เหมือนกัน มันก็เหมือนไข้หวัดธรรมดาๆ นี่แหละ
โดยที่เราไม่ทันได้รู้ตัว ทุกอย่างมันก็จะหายดีเองครับ
- ชนแก้ว - ชนแก้ว
- ขอบคุณสำหรับอาหารนะครับ - ค่ะ
ฉันขอตัวนะคะ
เดี๋ยวผมเดินไปส่งครับ
บ้านผมอยู่แถวนี้พอดี
ค่ะ
อยากให้กอดไหมครับ
ทำไมคะ
ก็เห็นคุณตัวสั่น
ขอผมย้ำอีกครั้งนะ บางครั้งผมก็ชอบช่วยเหลือคนอื่นไปทั่ว
จริงๆ เลย
คุณช่วยเหลือคนอื่น ด้วยการให้กอดฟรีเหรอคะ
ขอบคุณแต่ขอผ่านนะคะ
คุณไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าครับ
อากาศก็ดีจะตาย ทำไมคุณถึงสั่นล่ะ
ฉันคงเป็นโรคที่ไม่มีทางรักษามั้งคะ
แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ถ้าฟังจากที่คุณว่า
อีกเดี๋ยวฉันก็คงหายดี
โค้ชด้านการเดตรับฟังสิ่งที่ผมพูด เป็นเกียรติจริงๆ แฮะ
ถึงจะเป็นโค้ชการเดต แต่ฉันเพิ่งเคยโดนทิ้งครั้งแรกนี่แหละค่ะ
ทำอย่างกับผมเคยโดนทิ้งบ่อยงั้นแหละ
งั้นคุณก็ยังมีเรื่องเกี่ยวกับการคบหากัน ให้ถ่ายทอดออกไปอยู่อีกสินะ
คุณยังเขียนเรื่องที่ตามมา หลังการเลิกรากันได้นี่
ไม่ตัดใจจากผู้ชายคนนั้นได้ ก็เอาชนะใจเขาคืนมาได้
หรือได้เจอผู้ชายที่ดีกว่าเดิม
หรือพบตอนจบที่แตกต่างออกไป
อย่างนี้เองสินะ
ทำเป็นเห็นอกเห็นใจ ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น แล้วก็มาพูดเรื่องงาน
คุณมีเจตนาแอบแฝงสินะ
การทำธุรกิจนี่มันยากจริงๆ สินะคะ
คุณพูดเรื่องอะไรเหรอครับ
คุณก็เห็นว่าตอนนี้ฉันเป็นยังไงแต่ก็ยังเสนอ ให้เราเขียนหนังสือเรื่องความรักอีกสินะ
ยังมีอะไรเกี่ยวกับความรักการคบหากัน ที่ผู้คนอยากฟังจากฉันอีกเหรอคะ
แค่พอใจที่เห็นกางเกงในฉันก็พอค่ะ
ฉันไม่ได้ด่าคุณนะคะ
ฉันไม่ด่าใครแล้ว ฉันตั้งใจจะเลิกด่าแล้ว
และฉันขอยืนยันอีกครั้งให้เข้าใจกันนะคะ
ฉันไม่มีความตั้งใจ จะทำให้ตัวเองอับอายขายขี้หน้าอีกแล้วค่ะ
แล้วการเงินของฉันก็มั่นคงมากพอ ฉันเลยไม่จำเป็น
ต้องใช้อดีต เรื่องราว และน้ำตาของตัวเองมาหากินหรอกค่ะ
- ไม่มีโอกาสที่ฉันจะร่วมงานกับคุณ - แต่คุณเรียกตัวเองว่านักเขียนนี่ครับ
ในฐานะนักเขียน มันไม่ใช่หน้าที่คุณเหรอ
ที่ต้องสำนึกว่ามันไร้ความรับผิดชอบแค่ไหน ที่จู่ๆ ก็ตัดจบแบบเศร้าๆ ไปเฉยๆ น่ะ
ทำไมมันถึงแย่รู้ไหมครับ
ความหวังที่ว่าปัญหานั้นจะคลี่คลาย และบาดแผลหายดี
และด้วยทั้งหมดทั้งมวลนี้ คือเพื่อกลายเป็นคนที่ดีขึ้นและอยู่ต่อไป
คุณพรากความหวังเหล่านั้นไป
ฉันไม่รู้ด้วยแล้ว
อย่าคาดหวังว่าฉันจะเป็นมืออาชีพขนาดนั้น ฉันเองก็มีปัญหาที่ต้องจัดการ
ฉันไม่มีปัญญาไปสนใจเรื่องอื่นหรอกค่ะ
ถึงแล้วค่ะ บ้านฉันอยู่นี่แหละ
พวกเราอย่ามาเจอกันอีกเลยนะคะ
จากนี้ไป ต่อให้คุณเห็นฉันร้องไห้ เห็นฉันล้ม
หรือแม้แต่เห็นฉันโดนรถชน ก็ช่วยเดินผ่านไปนะคะ
แค่นี้ฉันก็อายพอแล้ว
ได้สิครับ
ผมกลายเป็นพยานโดยไม่ตั้งใจอยู่เรื่อย ขืนต้องเห็นมากไปกว่านี้ จะอันตรายได้
แต่ยังไงถ้าคุณโดนรถชน อย่างน้อยผมขอโทรแจ้งรถกู้ภัยนะ
ประตูเปิดแล้วค่ะ
อันตอน เชคอฟเคยกล่าวไว้
"ถ้ามีปืนปรากฏในบทที่หนึ่ง ในบทที่สามมันก็ต้องถูกยิงออกมา"
"โค้ชการเดต เดโบรา
ผู้เคยมั่นใจนักหนาในเรื่องความรัก พ่ายแพ้ในความสัมพันธ์ของตัวเองเหรอ"
งั้นมันก็ควรมีบทต่อไปจริงไหมครับ
เธอกินไก่สูตรพิเศษ แล้วก็จบแค่นั้นเหรอครับ
จริงเหรอครับ
ทำเท่จนนาทีสุดท้ายเลยนะ
อันโตนีโอ ใครกัน... พูดอะไรของคุณ
กลับบ้านดีๆ นะคะ
แล้วฉันอยู่ที่ไหนล่ะเนี่ย
ไม่รู้อะไรด้วยแล้ว
เคยคิดว่าฉันทำไปมากพอแล้ว
คิดว่าฉันยอมรับมันได้แล้ว
และคิดว่าไม่เหลือน้ำตาให้ไหลอีกแล้ว
แต่ในนาทีที่ได้เจอกัน
ฉันก็ได้รู้ว่าฉันยังคงตกอยู่ ในห้วงเวลาของการเลิกรา
แค่ไข้หวัดธรรมดา
มันเป็นแค่ไข้หวัดธรรมดา
คิดว่าทำแบบนี้แล้วจะยอมคืนดีด้วยเหรอ
ตกใจหมดเลย
กลับดึกนะเนี่ย
- ฉันหลับไปแล้ว - อือ หลับแล้วเหรอ
- ฉันบอกแล้วไงว่ามีกินเลี้ยงบริษัท - อือ
ยูจอง
เป็นอะไรของพี่น่ะ
โอ๊ย เย็น
นี่ ยังจินอู
จินอู
ฉันอ้วนขึ้นไหม
ไม่รู้สิ อ้วนขึ้นไหมล่ะ
งั้นฉันดูเป็นไงล่ะ
ไม่นะ ไม่อ้วนเลย
ที่รักต้องเพิ่มน้ำหนักด้วยซ้ำ พูดอะไรแบบนั้น
ฉันคงไม่อยากอ้วนขึ้นหรอก
หน้าอกฉันเล็กลงไหม
ใช่ไหม
ไม่รู้สิ เล็กลงไหมนะ
โธ่เอ๊ย พี่ไม่ได้สนใจเลยสินะ
ขอตอบๆ
เธอไม่ได้อ้วนขึ้น และหน้าอกก็ไม่ได้เล็กลงด้วย
ผิด
"ทุกช่วงเวลา ในสายตาของผมคุณดูสวยเสมอ"
จะไปไหนล่ะ ที่รัก
ไปเป่าผมน่ะสิ
ที่รัก
ไว้ค่อยทำทีหลังก็ได้ มานี่เถอะ
- จู่ๆ เป็นอะไรขึ้นมาอีกล่ะ - รีบมานี่เร็ว เร็วสิ
โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย...
มานี่เถอะ เร็วๆ เข้าสิ
เร็วสิ
พอได้แล้ว มานี่เร็ว
ไอ้น้อง ขึ้นมาเลย
มาเลย
"ไอ้น้อง" เหรอ
โธ่เอ๊ย
นอนไปเลยไป นอนไป นอน
ทำไมล่ะ
มาทำความสะอาดกันเถอะ
(ประธาน ฮันซังจิน)
(โลกของแอนน์)
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณซังจิน
อ้อ คุณอูรี อรุณสวัสดิ์นะ
ค่ะ
คุณอูรีมาแต่เช้าอีกแล้วสินะ
บอกแล้วไงว่าไม่ต้องมาแต่เช้าก็ได้
ถ้าฉันมาไวก็จะได้อ่านหนังสือน่ะค่ะ
ฉันชอบแบบนี้น่ะค่ะ
ก็ถ้าคุณว่าอย่างนั้นน่ะนะ
อ้อ ผมมีอะไรจะให้ด้วย แป๊บนึง อยู่ไหนนะ
สวัสดีค่ะ คุณซูฮยอก
อ๋อ ครับ
เป็นอะไรของเขา
เธอปฏิเสธใช่ไหม
แล้วปฏิเสธแบบไหนเหรอ
ปฏิเสธแบบไหนอะไรล่ะ
ก็อย่างนี้ไง
ปฏิเสธแบบ "ฉันไม่สามารถยกโทษ ให้กับสิ่งที่พวกคุณทำไว้"
"ฉันยอมปล่อยไปไม่ได้ และจะพอใจก็ต่อเมื่อ
ถ้าฉันได้ปฏิเสธพวกคุณ อย่างน้อยอีกสักครั้ง"
หรือ "ในเมื่อฉันกำลังพักจากทุกกิจกรรม
เพื่อสำนึกในการกระทำของตัวเอง หลังเกิดประเด็นอื้อฉาว
แต่ถ้าคุณยังพยายามต่อไป
ฉันก็ยินดีจะแกล้งทำเป็นยอมแพ้" ใช่ปฏิเสธแบบนี้ไหม
การทำธุรกิจมันยากจริงๆ ด้วยแฮะ
แต่ก็นะ
ฉันยังสงสัย ว่านายจะแยกความแตกต่างออกไหม
ให้ฉันวิเคราะห์เอง บอกฉันมาให้ครบถ้วนทุกคำเลย
เธอพูดว่าไงบ้าง
"และฉันขอยืนยันอีกครั้ง ให้เข้าใจกันนะคะ"
ฉันไม่มีความตั้งใจ จะทำให้ตัวเองอับอายขายขี้หน้าอีกแล้วค่ะ
การเงินฉันมั่นคงดี
ฉันเลยไม่จำเป็นต้องใช้อดีต เรื่องราว และน้ำตาของตัวเองมาหากินหรอกค่ะ
"ไม่มีโอกาสที่ฉันจะร่วมงานกับคุณ"
นั่นมันปฏิเสธแบบไม่เหลือช่อง ให้ตีความเป็นอื่นได้เลยนี่นา
โอเค ถ้างั้นก็จบมันแค่นี้แหละ
นายโวยวายใหญ่โต ว่าไม่อยากร่วมงานกับเธอ
คงคิดว่า "โล่งอกไปที" สินะ สมใจนายแล้วสิ
ไม่ใช่สักหน่อย
มันเริ่มน่าสนใจขึ้นแล้วแท้ๆ เลย
วันนี้จะมีฝนตก อย่าลืมร่มนะครับ
ช่วงนี้อุณหภูมิเปลี่ยนแปลงบ่อย ใส่เสื้อผ้าหนาๆ อย่าเป็นหวัดนะครับ
คิดว่าตัวเองเป็นพยากรณ์อากาศหรือไง
เหลืออีกข้อความเดียวก่อนจะโดนบล็อกนะ
ก็ยังดี
ยังเหลือโอกาสอีกตั้งครั้งนึง
มีประสบการณ์ในการทำงาน
บ้านก็อยู่ใกล้แถวนี้ด้วย
ถ้างั้นผมได้งานหรือยังครับ
เริ่มงานพรุ่งนี้ได้เลยใช่ไหม
แน่นอนสิครับ
- ไว้ผมโทรหานะ - ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
เชิญครับ ครับ
ขอโทษทีครับที่ให้รอ
ไม่เป็นไรเลยครับ ผมมาไวเอง
(ประวัติส่วนตัว)
(พนักงานรับรถ พนักงานล้างจาน)
ไม่มีประสบการณ์ทำงานคาเฟ่เลย
ครับ
เหตุผลในการสมัครงานบอกว่า...
(ถูกดึงดูดโดยโชคชะตา ที่ไม่อาจต้านทานได้)
ครับ
ผมมาสมัครเพราะถูกโชคชะตาดึงดูดครับ
"อูบาร์คาเฟ่"
"ย่านมาโพ"
(ที่ตั้งบริษัท)
ถ้าตามมาฉันจะฆ่านาย
อือ ได้ ยังไงก็เถอะ...
- คุณยังจินโฮ - ครับ
ฉันก็ชื่อยังจินอู ยังจากสายไหนเนี่ย
ผมยังจากนัมวอนครับ
ฉันก็เหมือนกัน ชื่อเล่นตอนเด็กคืออะไร
ถุงเท้า หัวหอม
- เนื้อแกะ - เนื้อแกะ
- ใช่ครับ ใช่เลย - ใช่ไหมล่ะ
ไม่เห็นมีที่อยู่เลย
ผมกำลังหาที่อยู่แถวนี้ครับ ผมเพิ่งปลดประจำการครับ
หน่วยไหนล่ะ
ผมอยู่กองพลทหารราบที่สามครับ
- กะโหลกขาวเหรอ - ครับ
ฉันก็เคยอยู่หน่วยนั้นเหมือนกัน
เพลงกะโหลกขาว เตรียมตัว
ระวัง ไป
จะตายหรือจะอยู่ เราก็คือกะโหลกขาว
ถ้าพยายามจะตายเราจะรอด รักในเลือดเนื้อของตัวเอง
กะโหลกขาว กะโหลกขาว สู้เขา
นึกแล้วไม่มีผิดเลย
ทันทีที่เห็นผมก็รู้เลยครับ ว่าเจอคนคอเดียวกัน
เหมือนได้เจอพี่ชายที่พลัดพรากจากกัน
เหมือนกับโชคชะตา
จริงด้วยนะ ทั้งนามสกุลและอื่นๆ อีก
- ยังจินโฮ ยังจินอู - ครับ
ผมไม่เคยไปสายครับ
เพราะผมแข็งแรงดี ผมไม่มีทางขาดงานโดยไม่แจ้งแน่ครับ
ถ้าตกลงรับผมเข้าทำงาน ผมจะตั้งใจทำเต็มที่ครับ
โอเค รับเข้าทำงาน
ขอบคุณครับ
กะโหลกขาว
รู้เรื่องไวน์ดีไหม
- ช่วยสอนผมด้วยครับ - ไม่ยากๆ
นี่ก็เหมือนกัน มันก็เหมือนไข้หวัดธรรมดาๆ นี่แหละ
โดยที่เราไม่ทันได้รู้ตัว ทุกอย่างมันก็จะหายดีเองครับ
ณ ตอนนั้น เขาช่างไม่รู้เลย
ว่าความหวังลมๆ แล้งๆ จะนำไปสู่ความสิ้นหวังในเวลาต่อมา
ใกล้เวลาเลิกงานแล้วนี่นา
ใช่แล้ว วันนี้สหายร่วมงานของฉัน ทำงานกันอย่างหนัก
พวกเขาควรได้กลับบ้าน
ทุกคนควรเลิกงานได้แล้ว
จริงๆ เลย โลกนี้ไม่มีเจ้านายอย่างฉันแล้ว
ทุกคนเก็บข้าวเก็บของ เตรียมตัวเลิกงานกันได้แล้ว
- ไปก่อนนะครับ - กลับแล้วนะคะ
กลับก่อนนะคะ
ไวมาก ไวกันจริงๆ
นี่ สมัยฉันน่ะนะ...
ทำไมฉันถึงไม่ทำแบบนั้นบ้างก็ไม่รู้
อะไรน่ะ จะกลับแล้วเหรอ
นายควรไปดื่มกับฉันก่อนสิ
ยังไม่รู้สินะ
ผมจะไม่ไปดื่มกับพี่สักพัก
ทำไมล่ะ
อย่าบอกนะว่านายยังเคืองฉัน เรื่องก่อนหน้านี้
ทำไมถึงใจแคบจังเลยล่ะ
จะความผิดหวังหรือแฟนเก่า นายก็ข้ามผ่านไม่ได้สักอย่างเลย
แบบนี้ไง ผมถึงไม่อยากไปกินเหล้ากับพี่
ถ้าไม่ไปกับฉันแล้วนายจะไปไหนเหรอ
จะไปทำอะไรแปลกๆ อย่างตามแอบดูงี้เหรอ
หรือคิดถึงยูริมากเลยไปยืนมองหน้าตึก
หรือไปยืนทำหน้าเศร้าคนเดียวริมแม่น้ำฮัน
อย่างในหนังน่ะเหรอ
ทำแบบนี้ถูกแล้ว ปล่อยเธอไปแบบแมนๆ ฉันเคยคิดแบบนั้น
หวังว่าเธอจะเจอคนรักใหม่ และได้มีความสุขที่แท้จริง
แต่พอได้เห็นเธออยู่กับคนรักใหม่แล้ว
เพิ่งจะตอนนี้แหละ
ที่ได้รู้ว่าเราเลิกกันแล้วจริงๆ
ไอ้ของชิ้นเล็กๆ ระยิบระยับ ราคาแพงนี่
จะทำยังไงกับมันดีนะ
เช้านี้ ผู้หญิงในช่วงวัย 30 ปี ได้กระโดดสะพานมานัม
และพบเป็นศพในเวลาต่อมาครับ
การจราจรในบริเวณใกล้เคียง หยุดชะงักเป็นเวลาสองชั่วโมง
ส่งผลให้การจราจรชะลอตัวอย่างมาก
ตามข้อมูลของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ครอบครัวผู้เสียชีวิตให้การว่า
ผู้เสียชีวิตดื่มเหล้าเป็นประจำ
ทั้งยังกล่าวว่าผู้เสียชีวิตมีอาการซึมเศร้า หลังจากเพิ่งเลิกรากับคนรักและตกงาน
ตำรวจเชื่อว่าผู้ตายพยายามจบชีวิตตัวเอง ขณะมีอาการมึนเมา
และตำรวจจะทำการสืบสวนหาสาเหตุ การเสียชีวิตต่อไป
ข่าวต่อไปครับ
เหมือนที่ตอนนั้นฉันยังไม่รู้
คนเรามักเห็นในสิ่งที่ตัวเองอยากเห็น และเชื่อในสิ่งที่ตัวเองอยากเชื่อ
พี่จะทำยังไงถ้าฉันอยากเลิก
- ถ้าเราเลิกกัน... - ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก
ไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก ต่อให้ฟ้าถล่มหรือดินทลายก็ตาม
มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ
มันแค่เรื่องผิดพลาด พลาดไปแค่ครั้งเดียว
ฉันอยู่หน้าบ้านเธอ ฉันจะรอจนกว่าเธอจะมา
ขอโทษนะ
บางที
ตอนนี้เขาอาจนึกเสียใจเหมือนกับฉันก็ได้
มื้อเย็นอร่อยจริงๆ
ล็อบสเตอร์รสชาติดีสุดๆ เลย...
เนยก็...
เหลือเชื่อจริงๆ เหลือเชื่อเลย
ใช่แล้วละ
มีแค่ผู้ชนะที่สามารถดื่มด่ำกับความทรงจำ
เมื่อวานนี้ เขาได้...
เขามองฉันแบบไหน จำได้ไหมคะ
คุณนักเขียนเหรอ
คุณตั้งใจจะโทรหาใครเหรอครับ
เขาไม่ดูเหมือนนึกเสียดายบ้างเหรอคะ
คุณบอกว่าเมื่อวานเขาจ้องฉันไม่เลิกเลยนี่
นี่คุณเมาหรือเปล่าครับ
ได้โปรดบอกฉันทีเถอะค่ะ
บอกฉันทีว่าเขาก็ดูเหมือนเสียใจ ที่ต้องเลิกกับฉัน
ตอนนี้ฉันต้องการความกล้าค่ะ
ไม่ครับ
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนึกเสียดายเลย เขาดูโล่งใจด้วยซ้ำครับ
เพราะงั้นก็เลิกกินเหล้าสักที
ไม่ว่าตอนนี้คุณคิดจะทำอะไรก็หยุดซะ แล้วก็เข้านอนเถอะครับ
ไม่ต้องเลย หยุดโกหกสักที
คุณมันคนโกหกนี่นา
คุณโกหก
คุณบอกว่าเดี๋ยวมันก็หาย
คุณบอกว่าเดี๋ยวก็ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรดีขึ้นสักนิดเลย
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะตายอยู่แล้ว รู้ไหม
ถ้าตอนนั้น ฉันไม่ได้ไปกินกาแฟกับยูจอง
เราคงไม่ได้เจอกันจริงไหม
ถึงเราไม่ได้เจอกันตอนนั้น
เราก็ต้องได้เจอกันจนได้แหละ
เรื่องนั้นฉันมั่นใจ
ถ้าฉันแต่งงาน พี่จะมางานแต่งของฉันไหม
ก็ต้องไปอยู่แล้วสิ
มีงานแต่งที่ไม่มีเจ้าบ่าวด้วยเหรอ
ใครบอกว่าฉันจะแต่งกับพี่ ฉันอาจแต่งกับคนอื่นก็ได้
ตกใจหมดเลย
พี่คะ
เลิกงานช้าสินะ
กลับดึกเลย
นี่เธอกินเหล้ามาเหรอ
นิดนึงค่ะ
นิดนึง
ขอโทษค่ะ
คือว่า...
ถ้าเกิดว่า
ถ้าเกิดฉันบอกว่าฉันไม่เป็นไร
กับสิ่งที่เห็นวันนั้น
ถ้าฉันลืมทุกอย่างที่เห็น และไม่นึกสนใจมันเลย
ถ้าอย่างนั้นเรื่องเราจะเป็นยังไงเหรอ มันจะแตกต่างจากนี้ไหม
นี่เธอพูดเรื่องบ้าอะไรของเธอเนี่ย
จริงของพี่ มันจริงอย่างที่พี่พูดทุกอย่างเลย
ฉันทำทุกอย่างพังหมด
เรื่องพี่กับดามี มันเป็นแค่ความผิดพลาด ฉัน...
ฉันไม่เชื่อที่พี่พูด และปล่อยให้อารมณ์เป็นใหญ่
เราเลยต้องกลายเป็นแบบนี้
เพราะงั้นเรามา...
โบรา...
ฉันไม่ได้บอกว่า เราต้องแต่งงานกันหรอกนะ
เราแค่กลับมาเป็นเหมือน...
ฉันทำไม่ได้ ฉันจะอยู่ต่อไปได้ยังไง
มันก็ยากสำหรับฉันเหมือนกันนะ
ถ้ามันยากกับเราทั้งคู่ งั้นทำไมเราต้องเลิกกันด้วยล่ะ
พี่บอกว่าเรื่องดามี มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันนี่นา
เพราะงั้นเราก็ต้องผ่านมันไปได้สิ พี่
ขอร้องละ หยุดสักทีเถอะ
จะเลิกทำให้ฉัน กลายเป็นคนเลวสักทีได้ไหม เธอ...
เธอจะทำตัวต่ำๆ ไปถึงไหน
ต้องให้ทำยังไงเธอถึงจะหยุดสักที
ฉันเกลียดเธอ
ฉันเกลียดเธอแทบบ้าแล้ว
ฉันทั้งเบื่อ ทั้งเอียนเธอจะแย่แล้ว
ขอโทษค่ะ
พี่คะ
อยากให้กอดไหมครับ
มันเป็นอ้อมกอดฟรี ถ้าคุณไม่ขัดข้องอะไร
ตามใจรัก (True to Love)
- ไหนบอกว่าจะรักตัวเองมากขึ้นไง - พี่คะ
ทำไมต้องเศร้าโศกอะไรนักหนา โลกไม่ได้จะถึงกาลอวสานสักหน่อย
เมื่อกี้นี้ฉันคงดูโง่งี่เง่ามากเลย ฉันคงอยากทำออกมาให้ดีน่ะค่ะ
คุณอูรีทำได้ดีแล้วครับ
จริงๆ นะครับ
โธ่เอ๊ย คุณไปเชื่อผู้ชายเนี่ยนะ
- คุณควรเชื่อนายหน้าอสังหาฯ สิ - ฉันใกล้จะได้นอนข้างถนนแล้ว
คุณซูฮยอก ตอนนี้ยุ่งอยู่ไหมคะ
- นี่ นี่มันอะไรเนี่ย - อะไรน่ะ
มีคนปลอมเป็นเธออยู่
ช่วงนี้นายทำตัวแปลกๆ นะ ดูเป็นผู้เป็นคนปกติ
ทั้งหมดนี้เพราะเดโบราน่ะสิ
คุณก็น่าจะเอะใจบ้างสิว่ามันแปลกๆ
รู้ไหมว่าคุณทำอะไรผิดเพี้ยนไปบ้าง
คุณล้ม ด่าทอ ร้องไห้ไปทั่ว เมามาย เละเทะ
ผมคิดว่านั่นเป็นเรื่องปกติที่สุด เท่าที่คุณเคยทำมาแล้ว
- นี่คุณจะบอกว่าเป็นความผิดของผมเหรอ - ไม่ใช่อย่างนั้น...
งั้นทีนี้เราก็ไม่จำเป็น ต้องเจอกันอีกแล้วใช่ไหม
คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์