TRUE TO LOVE
ANG LAHAT NG MGA KARAKTER, PANGYAYARI, AT LUGAR AY KATHANG-ISIP LAMANG.
Iniisip niya na walang tao sa labas?
WOO BAR KAPE AT ALAK
Buong araw kang gumagala na parang babaeng may malungkot na nakaraan?
Oo.
Kahit yung mga kanta na parang gasgas na
nakaka-relate na ako at napapaluha ako.
Natutunan ko na pangkaraniwan lang din ang istorya ng aking pag-ibig.
Alam ko iyon, pero…
hindi ko alam kung bakit ako masyadong naging madrama.
Sobrang hirap kaya nagagalit at naiinis na ako ngayon.
Alam ko na kung ano'ng sinasabi mo.
Akala ko magiging iba tayo sa ibang mga mag-asawa,
pero pagkatapos makasal, naisip kong di rin tayo naiiba.
Iyong naramdaman ko noong mapagtanto iyon…
Kalungkutan, siguro?
Alam kong ganito talaga ang buhay, pero bakit ako sobrang nalulungkot?
Ano'ng problema? Nag-away ba kayo ni Jin-woo?
Mas maganda kung grabe kaming mag-away at grabe ring magbati.
'Di kami nag-aaway dahil kulang sa pagmamahal.
Ngayon ay katulad lang ng kahapon. At walang pagkakaiba ang ngayon at bukas.
Mainit-init iyon.
Mabuti na kung mainit-init.
Talaga ba?
May naisip ako habang gumagala sa labas.
Para bang lagi akong minumura ng mga tao.
Pero masyadong abala ang mga tao para isipin pa ako.
Nagbago na ang mundo at nakalimutan na si Deborah.
Nalungkot ka ba?
Naginhawahan ako.
Kalaunan, makakalimutan kaya ng mga tao ang nangyari at magiging ayos ang lahat?
Sana.
Ang lamig.
Lilipas din ito.
Talaga?
Oo.
Talagang lilipas ito?
Siyempre.
EP 05 WALANG LUNAS PARA SA SIPON
SABI NI DEBORAH!
Tingnan natin.
Ang lahat ng istoryang pag-ibig ay may pagtatapos.
Sa oras na sumumpa ang magkasintahan na panghabambuhay.
Proposal.
Ang kailangan natin ngayon para sa masayang pagwawakas
ay isang proposal.
Mukhang mas matatagalan ang mundo
na tuluyan nang kalimutan si Deborah.
Nakita mo ang isyu sa buwang ito?
Oo. Pinadala ito sa akin kaya nakita ko.
Nag-abala pa siyang magpadala ng libreng kopya ng isyu.
Ganoon…
Pagpaparusa ba ito ng chief editor?
"Alam mo ang kasalanan mo."
May sama siya ng loob kay Deborah. Yan ang katotohanan.
Nagtatanim siya ng galit. Tingnan mo]ng ginawa sa akin.
Pero sa kasong ito,
mukhang basta na lang ito ipinadala ng assistant niya nang 'di nag-iisip.
Uy.
Ilang kopya ng La Bella ang nilalabas kada buwan?
Ang pinakamabentang magasin ng Korea
ang La Bella Magazine ay halos 100,000 kopya.
Bakit biglang gusto mong malaman?
Bale, 100,000 kopya…
Para sa 12,000 KRW, 100,000 kopya…
1.2 bilyong KRW.
Wala akong 1.2 bilyong won.
Ano'ng sinasabi mo?
Nagbibiro ka lang 'di ba…
Ako nang magbabayad nito.
Naaresto si Paris Hilton dahil ninakaw niya ang DVD niya sa isang istante,
na kumalat na sa buong internet.
Teka.
Hindi dahil sa tanga siya.
Ngayon ay nauunawaan ko na.
SEARCH BOOKS
Siguro ang tanging paraan na naisip niya…
WALA NANG STOCK
…ay ganito lang.
"Hindi ito pwedeng mabasa ng iba pa."
WALA NG STOCK ANG ITEM NA ITO.
Hindi inaasahang magandang balita.
Ang Setyembre na isyu ng La Bella ay naubos na sa loob ng dalawang araw.
Magkakaroon ng ikalawang paglalathala.
Bilang pagdiriwang dito, ako ang bahala sa hapunan ngayon.
Isa pang magandang balita.
Ibibigay ko ang credit card ko at iiwan na kayo.
Kaya't mag-enjoy lang kayo.
Dapat sumama ka sa hapunan.
-Magsaya kayo. -Salamat!
Diyos ko.
Sino pa bang bumibili ng magasin ngayon? Ba't ito naubos?
Kung sold out, e di sold out. Bakit may ikalawa pa?
Alam ko.
Ang cover ng isyung ito ay BLACKPINK.
BLACKPINK ito. Sumuko ka na.
Kumusta si Deborah? Paano niya ito hinaharap?
Ano?
Niloko siya, hindi ba?
Gago iyon.
Hindi ko alam…
Bakit mo tinatanong ang mga ito?
Kailangan ko bang ulitin? Ang pagkakaibigan ng mga babae ay…
Alam ko ang tungkol sa pagkakaibigan ng mga babae.
Paminsan ay nagseselos ka,
pero pareho kayong umiiyak kung nasaktan ang isa.
Tulungan mo siya.
Sabihin mong mas mabuting di matuloy ang engagement kaysa magdiborsiyo.
Ikuwento mo ako, kung kinakailangan.
Wala nang mas nakakapanatag ng loob.
Su-jin.
Talaga.
May panahon talagang magaling ka.
'Wag mo akong tawaging ganyan. "Ma'am" dapat. Ako ang punong patnugot.
Hanggang kailan? Bakit pa?
Dahil mas madali kitang mapagsasabihan?
Kalokohan iyan.
Ano'ng nangyayari sa iyo?
Ubos na ito at magkakaroon ng ikalawang paglathala.
Matapos lumabas ng column, nagbago ang damdamin ng publiko.
Iniwan siya bago ang kasal.
"Kaya niya nagawa iyon. Nauunawaan ko siya."
"Nauunawaan ko ito. Sa ganyang sitwasyon, kahit ako man ay…"
Sabi mo tapos na si Deborah. Ano na pagkatapos ng lahat?
Salawahan ka ba talaga?
'Wag mo akong tawaging salawahan.
Salawahan ang mga tao.
Hinihila nating pababa ang taong umaangat.
Kung may problema ang isang tao, tinutulungan natin siyang makabangon.
Kung iisipin mo,
mas gusto ng mga tao ang mataba na naging seksi
kaysa sa babaeng dati nang payat at maganda.
Gusto nila ng kalahok na nagsasabing, "Naayon ang lahat sa plano",
kahit sa mahirap na laban, at naging mas maganda sa pagbabalik.
Bakit? Dahil may madramang pagbabago.
Okey, isang pagbabago.
Pero ano naman kung ganito
sobra kang natakot at pinagtaksilan pa?
Tapos biglang naging masigasig ka na papirmahin siya,
ano na lang ang iisipin niya?
"Magaling sila sa negosyo."
Ang tawag dito ay "nakakasuklam."
Ganoon ang tawag doon.
Ako lang ba ang masama, ang nakakasuklam?
Ayaw mo bang yumaman? Komunista ka ba o ano?
Isipin mo.
Mga pulitiko?
Gusto nilang nakakasama sa balita maliban na lang kung pampatay.
Kasikatan? Integridad? Wala silang pakialam.
Ang pampublikong imahe at approval rating ay magkasama.
Sinabi mong mandaraya si Deborah, ngayon naman pulitiko?
Ikaw ang nagsabing mandaraya siya. Hindi ko sinabi iyon.
Tinawag mo siyang Yeon Fox dahil tuso siya at wala na siyang karera.
-Mas malupit iyon… -Ang mga taong ito…
Kalimutan na natin. Isipin natin ang nilalaman.
-Ang nilalaman lang. -Patawad…
Alam mo ba kung ano'ng klaseng content…
Ano'ng maitutulong ko?
Iyan ay…
Pwede mo bang ibigay ito sa bise presidente?
Kanino ko sasabihin kung saan ito galing? Ano'ng pangalan mo?
Ako ay si…
Dating coach Deborah na iniwan na parang basura.
Nadapa siya sa harap ng buong mundo, habang pinapakita ang panty niya.
Malala ang istorya ng kanyang pagkakabigo.
Narinig mo iyon. Ang pangunahing karakter ng nabigong istorya.
Sabihin mo galing ito sa manunulat na Deborah.
Alam mo ang ibig kong sabihin?
Masyado nang luma ang Rocky.
Nandito kanina ang manunulat na si Deborah.
Narinig niya ang lahat.
Gusto niyang ibigay ko ito sa iyo, Su-hyeok.
Bakit mo…
Bakit kailangan kong ayusin ulit ang mga sira?
Niligtas mo siya gaya ng sa The Bodyguard.
Dahil sa mga nasabi ko,
mas maganda kung manggaling ito sa iyo.
Gusto mong hanapin ko siya para ano?
Tanungin kung kumusta siya, magsabi ng magagandang bagay,
at humingi ng tawad sa kanya.
Kung naging maayos ito, pag-usapan mo na ang kontrata.
Hihingi ako ng tawad at 'yon lang. Iyon naman ang pakay.
Hindi naman ako nakikiramay o bumibisita sa ospital.
Ano ba ang dapat sabihin sa isang taong nabigo sa pag-ibig?
Ang nakaranas na nito ang totoong makakaunawa.
Dapat mas alam mo iyan. Bakit mo ako tinatanong?
Kaya nga kita tinatanong, diborsyado ka na.
Ayan ka na naman.
Hindi naman kumplikado ang makiramay. Siguro…
sabihin mo lang na, "Mas mahusay ka sa akin."
"Kahit ako ay 'di nakakalimot sa oras ng pagkain."
-Iyon na. -Anong ibig sabihin noon?
Minsan ang kamalasan ng iba ay nakakatulong din para maginhawahan ka.
"Hindi lang ako ang may problema."
"Tama, mas mahusay ako kaysa sa iyo."
"Kahit ikaw, 'di nakakalimot sa oras ng pagkain."
Parang ganoon.
"Kahit ganyang lalaki, tatlong beses kumain."
Tama nga naman.
Paano mo nakakain iyan?
Masarap.
MANUNULAT NA DEBORAH
May sasabihin ako sa iyo. Malapit ako sa bahay mo.
Aantayin kitang makarating.
-Halos hindi na kita nakilala. -Ano?
Talagang sinadya ko. 'Di ako nakikilala 'pag ganito ako.
Biro lang.
Tungkol sa nangyari kanina sa opisina, humihingi ako ng tawad.
'Di kailangan ng tawad.
Lahat naman ay may nasasabing masama sa likod.
Masydong marami na akong pinagdaanan kaya wala lang iyon.
At, nais kong sabihin ito.
Ikansela na natin ang kontrata.
Kung kontrata ang tawag mo sa usapan, wala akong dahilan.
Pero…
hindi na siguro ako makakasulat ng libro tungkol sa pag-ibig.
Okey. Sayang pero naunawaan ko.
Humihingi pa rin ako ng tawad. Masakit at walang galang ang sinabi ko.
Pasensya na talaga.
Sana hindi mo dibdibin.
Gusto mo ba ng maiinom?
-Libre mo ba? -Siyempre.
Pareho lang ako.
Sikat ang lugar na ito sa tsaa.
-Dito po. -Okey.
-Ano'ng gusto mong inumin? -Ito. Salamat.
Heto na.
Nakatingin ba siya rito?
-Bakit ka umiiyak? -Sabi ko, "Nakatingin ba siya rito?"
Bo-ra.
Hindi ganoon sa naisip mo.
Oo, nakatingin siya sa direksyon natin.
-Ngumiti ka. -Bakit?
Ngumiti ka lang.
Maglakad pa tayo.
Sige.
Ngiti.
Okey.
'Di ko sinabing hawakan mo'ng kamay ko.
Nakatingin pa rin siya.
Ngumiti ka lang.
Naalala ko na.
'Pag may humihingi sa iyo ng pera,
aakbayan ka nila at sasabihing, "Ngumiti ka. Maging natural."
"Magkaibigan tayo, okey?" Alam mo yan, 'di ba?
DAD's CHICKEN
Bakit siya papasok sa restawaran ng manok?
Pritong manok po.
Espesyal na manok ng olive rosé.
Iyon po.
Okey.
Pinakamasarap ang pritong manok. Hindi mo yata alam iyan.
Dahil espesyal ito.
Dahil walang nagmamahal sa akin, nagpasya akong mahalin ang sarili.
Kung mag-order ako ng jiampong, kukunin ko ang espesyal.
Sa soju, gutso ko noong 30,000 won.
Mag-order ako nung mamahalin, yung espesyal.
Magandang pag-iisip yan.
Gusto mo ba ng alak?
Ang pinakamahal na alak dito ay…
Hindi naman tayo malapit sa isa't isa para doon.
Mag-softdrinks na lang tayo.
Dalawang softdrinks po.
Okey.
Alam kong gumagawa ka ng eksena kapag lasing.
Buti alam mo yan.
Libre ko na.
Dahil may utang ako sa iyo.
Para patas na tayo.
Okey.
-Enjoy. -Salamat.
Ang sarap.
Pinakamasarap ang Dad's Chicken.
Kaya ka ba pumunta rito?
Para gumanti sa Mom's Chicken.
Ganoon pala…
Bakit ka ba laging nandyan 'pag madrama ang eksena?
O nga.
Nagpagupit siya.
'Di ko pa nakitang suot niya iyon.
Pumunta siya sa salon
at sinabing, "Yung kamukha ng aktor na si Jung Jae-in."
At sinubukan ang damit sa harap ng salamin…
habang ganito ako.
Inaamin kong natalo ako.
Talunan ako.
Sino ba ako para pag-usapan ang relasyon?
Nakakatawa, 'di ba?
'Di ka na makakasulat ng libro sa pag-ibig?
Oo.
Wala naman akong masasabi tungkol sa mga relasyon.
Lagi mong sinasabi iyan.
Walang panalo o talo sa isang relasyon.
Oo, mayroon.
Ang mga alaala ay para lang sa mga nanalo.
Kapag naiisip niya ako,
siguro iisipin niya, "Siya iyong minahal ko noon."
Yun lang.
Pero talagang nabigo ako.
Kita mo naman kanina.
Eh ano kung natalo ka?
"Natalo ako, pero maganda ang laban."
Ganoon ang isipin mo.
Hindi.
Paano naging magandang laban kung natalo ka?
Kung maganda ang laban mo, mananalo ka.
May ganitong kanta rin.
Hindi ka naman kakanta rito?
Sprite ba talaga ito?
'Di ako kakanta.
Pagdating sa mga relasyon,
ang nagwagi ang makakakuha ng lahat.
Tatayo lang sa isang tabi ang natalo.
Dahil iyon talaga ang kapalaran ng natalo.
Mapait ang Sprite ngayon.
Oo nga pala, bakit sobrang naiinis ka sa akin.
'Di ako naiinis sa iyo.
Bakit ako maiinis?
Parang poste lang ng telepono, palatandaan ng gusali, o tawiran.
Ba't ako maiinis sa ganoon?
Hindi ka naiinis sa akin, pero may sinasabi ka sa likod ko?
Sana ganoon din para sa mga bashers sa internet.
Kinaaawaan mo na ako?
Kaya mo ako tinulungan kanina?
Hindi ako nalulungkot para sa iyo.
Inalagaan ko ang isang usa na namatay sa kalsada.
Ni-report ko ang isang lasing na nakatulog sa istasyon ng bus.
Minsan ay tumutulong lang ako sa iba.
Usa…
Para ngumiti ka lang.
Minsan makakabuti sa pakiramdam ang kamalasan ng iba.
"Hindi lang ako ang malas."
Iniwan din naman ako.
Ang binili kong singsing
hindi ko nailabas iyon. Grabe ang pagbasura sa akin.
Sige lang.
Ano iyon? Parang mas bumuti ang pakiramdam ko nang narinig ko iyon.
Bigla na lang gusto niyang makipaghiwalay at sinabing
duwag ako, masama,
at makasarili. Iyon yata ang sinabi niya.
Ang lupit naman.
-At? -At?
Nung isang araw, dumaan ako sa harap ng bahay niya.
May kasama siyang ibang lalaki.
Kung palabas sila at hindi papasok…
Anong nangyari? Okey ka lang ba?
Mas bumuti ba nung tumagal?
Parang hindi.
Sa nakikita mo,
bumuti naman kasi nababanggit ko na ito.
Isa sa mga nangungunang sampung sakit na walang gamot,
alam mo ba kung ano ang nauuna?
Ang karaniwang sipon.
Kahit meron tayo nito, gumagaling tayo bago pa natin malaman.
Parang sipon lang.
Magiging maayos din ang lahat na parang walang nangyari.
-Cheers. -Cheers.
-Salamat sa manok. -Wala iyon.
Bye.
Ihatid na kita pauwi.
Nakatira ako sa malapit.
Okey.
Gusto mo ng yakap?
Bakit?
Kasi nanginginig ka.
Minsan ay tinutulungan ko ang iba nang walang kapalit.
Naku.
Yayakapin mo ako dahil sa pabor?
'Wag na, salamat.
May mga plano ka ba?
Maganda sa labas, bakit ka nanginginig?
Siguro may sakit ako na walang lunas.
Hindi na mahalaga.
Gaya ng sinabi mo,
magiging maayos din ako.
Nakakatuwa naman at pinakinggan ako ng isang dating coach.
Hindi ba ako naiiwan dati kahit dating coach ako.
Para namang hindi ko pa naranasang iwanan.
May masasabi ka na tungkol sa buhay pag-ibig.
Pwede kang magsulat tungkol sa pagkatapos ng hiwalayan.
Maaaring makalimutan mo siya, makuha pabalik,
o makatagpo ng mas mabuting lalaki,
o mag-iba ang wakas.
Ganito pala.
Kaaawaan mo ako, tutulungan, at pag-uusapan ang trabaho.
May dahilan kung bakit ka pumunta.
Mahirap ang negosyo, hindi ba?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Nakita mo na nga akong ganito, tapos pasusulatin mo pa ako tungkol sa pag-ibig?
Ano pa ba ang gusto nilang marinig sa akin tungkol sa romantikong relasyon?
Matuwa na lang silang makita ang panty ko.
Hindi masamang salita iyon.
Wala akong sinusumpa. Pinapangako kong gagawin ito.
Uulitin ko ulit, lilinawin ko.
Ayoko nang magmukhang tanga ulit.
Maayos naman ang pinagkakakitaan ko. Hindi ko kailangang
gamitin ang nakaraan, mga istorya o umiyak para kumita ng pera.
-Hindi tayo magsasama sa trabaho. -Manunulat ang tawag mo sa sarili.
Bilang manunulat, layunin mong
maunawaan na iresponsable ang biglaang malungkot na pagtatapos.
Alam mo kung bakit?
Umaasa ang mga tao na maging maayos ang lahat at gumaling ang mga sugat.
At dahil sa lahat ng ito, sa mas pagiging mabuting tao, makapagpatuloy.
Tinatanggal mo ang pag-asang iyon.
Bahala na.
'Wag kang umaasang magagwa ko iyan. Puno na ako ng problema.
Hindi ko kayang isipin ang ibang bagay.
Narito na. Dito ako nakatira.
'Wag na tayong magkita.
Simula ngayon, kahit nakita mo akong umiyak o madapa,
o kahit mabundol ng sasakyan, dumaan ka lang.
Sobra na akong napapahiya. Huwag na.
Sige.
Hindi ko sinasadyang maging saksi. Kung mas dumami pa ito, delikado na.
Pero kung nabundol ka ng kotse, tatawag ako ng ambulansiya.
Bukas ang pinto.
Sabi ni Anton Chekhov,
"Kung may baril sa unang kabanata, sa ikatlo, dapat pumutok ito."
"Ang dating coach na si Deborah
"na puno ng tiwala sa pag-ibig ay nabigo sa kanyang relasyon?"
Dapat may susunod.
Kumain siya ng espesyal na manok. Iyon lang?
Talaga?
Mayabang pa rin hanggang matapos.
Sinong Antonio… Ano'ng siansabi mo?
Paalam.
Nasaan ako?
Bahala na.
Akala ko sapat na ang ginawa ko,
na natanggap ko na,
na wala na akong luhang iiiyak.
Pero nung nakatagpo ko siya,
napansin kong pinagdaanan ko pa rin ang paghihiwalay.
Pangkaaraniwang sipon lang ito.
Pangkaraniwang sipon lang ito.
Sa tingin mo makakabawi ka sa akin nang ganyan?
Tinakot mo ako!
Huli ka na.
-Nakatulog ako. -Talaga?
-Sinabi kong may staff dinner kami. -Kaya nga.
Yu-jeong.
Ano'ng problema mo?
Malamig!
Hoy! Yang Jin-woo!
Jin-woo.
Tumaba ba ako?
Hindi ko alam. Tumaba?
Mukha ba akong tumaba?
Hindi, hindi naman.
Kailangan mong magpataba. Anong sinasabi mo?
Ayokong tumaba.
Mukha bang lumiit ang dibdib ko?
Hindi?
Hindi ko alam. Lumiit ba?
Wala kang pakialam.
Alam ko ang sagot.
Hindi ka tumaba at hindi lumiit ang boobs mo.
Mali.
"Lagi kang maganda sa aking paningin."
Saan ka pupunta, babe?
Aayusin ang buhok ko.
Babe.
Mamaya mo na gawin iyan. Tara rito.
-Ano ba yun, bigla na lang? -Halika na.
Seryoso…
Halika rito. Dali!
Dali!
'Wag nang ganyan. Halika na rito.
Kuya, pasok ka.
Pasok ka.
"Kuya"?
Diyos ko.
Matulog ka na lang.
Ano?
Maglinis na tayo.
PRESIDENT HAN SANG-JIN
ANNE OF GREEN GABLES
Ilang taon ko nang 'di nakikita ito.
Magandang umaga, Sang-jin.
Magandang umaga rin, U-ri.
Sige.
Ang aga mo na namang pumasok.
Sabi ko, hindi mo naman kailangan.
Makakabasa pa ako kung maaga ako.
Gusto ko ito.
Sabi mo eh.
Mayroon ako para sa iyo. Saglit lang.
Hello, Su-hyeok.
Hi.
Ano'ng problema niya?
Sabi niya, 'hindi."
Anong klaseng "hindi" iyan?
Ano ang ibig mong sabihin?
Ibig kong sabihin,
"hindi" dahil "hindi ko kayo mapapatawad sa ginawa niyo.
"Hindi ko ito mabitawan at matutuwa lang ako
kapag tinaggihan ko ang alok?"
O, "Dahil nagpapahinga ako sa lahat ng gawain
para pag-isipan ang buhay ko pagkatapos ng isyu,
pero kung ilang beses mong susubukan,
handa akong bumigay sa iyong hiling." Yung ganoong, "hindi."
Mahirap talagang magpatakbo ng negosyo.
Pero gaya ng dati,
duda akong alam mo ang pagkakaiba.
Pag-iisipan ko. Sabihin mo sa akin ang bawat sinabi niya.
Ano mismo ang sinabi niya?
"Uulitin ko, lilinawin ko."
Wala na akong planong gawing tanga ang sarili ko.
Maayos ang aking pinansyal
at 'di ko gagamitin ang nakaraan, istorya at umiyak para kumita.
"Kaya wala nang pagkakataon na makatrabaho kita."
Malinaw na "hindi" iyon.
Okey, ito na pala.
Grabe ang iyong pagtutol dahil ayaw mo nito.
"Buti na lang." Pabor iyon sa iyo.
Hindi.
Nagsisimula pa lang gumanda ang istorya.
Uulan ngayon. Magdala ng payong.
Medyo pabagu-bago ang temperatura. Magsuot ng makapal para hindi magkasipon.
Tagabalita siya ng panahon?
Isa na lang at block ka na.
Pero,
may isang pagkakataon pa ako.
Sapat ang iyong karanasan sa trabaho.
Sa malapit ka nakatira.
Pasok na ba ako?
Pwede na akong magsimula bukas?
Sige ba.
-Tatawagan kita. -Salamat.
Salamat.
Halika.
Pasensya na sa pag-antay.
Ayos lang. Maaga ako.
RÉSUMÉ
PARKING ASSISTANCE DISH WASHING
Walang karanasan sa cafe.
Wala.
Ang dahilan sa pag-apply ay…
NAAKIT AKO NG 'DI MAPAGLABANANG TADHANA.
Oo.
Naakit ako ng 'di mapaglabanang tadhana.
"Woo Bar Café."
"Mapo-gu."
LOKASYON NG KUMPANYA
Papatayin kita kung sinundan mo ako.
Ah ganoon…
-Yang Jin-ho? -Oo.
Ako si Yang Jin-woo. Anong Yang ang pamilya mo?
Namwon Yang.
Ako rin. Ang iyong palayaw?
Yanker, Yin-yang,
-Yankee. -Yankee.
-Tama! -Alam ko.
Walang address.
Maghahanap ako ng malapit na lugar. Kakalabas ko lang sa hukbo.
Aling dibisyon?
Ako ay nasa 3rd Infantry Division.
-Puting Bungo? -Oo.
Nandoon din ako.
Ang awit ng Bungo, handa!
Magsimula!
Patay o buhay, kami ay Bungo!
Nakaligtas ka kahit subukang mamatay! Pagmamahal sa katawan at dugo!
Bungo, Bungo! Tara na!
Kaya pala.
Nung una kitang nakita, naging malapit ang loob ko sa iyo.
Para kang nawawalang kuya ko.
Tulad ng tadhana.
Totoo yan. Ang pangalan natin at lahat.
-Yang Jin-ho, Yang Jin-woo. -Oo.
Hindi ako nahuhuli.
Malusog ako kaya 'di ako mawawala nang walang abiso.
Sisipagan ko kung tatanggapin niyo ako.
Okey. Tanggap ka na!
Salamat sa iyo!
Bungo!
Marunong ka sa mga alak?
-Turuan mo ako. -Madali lang.
Parang sipon ito.
Maaayos din ang lahat na parang walang nangyari.
Hindi niya alam na
mas masakit ang kalungkutan kapag umasa ka.
Halos patapos na ang oras ng opisina.
Tama, nagpagod ang mga kapwa kong empleyado.
Dapat na silang umuwi.
Walang boss na katulad ko.
Magligpit na at maghanda na ang lahat para umuwi.
-Uuwi na kami. -Paalam.
Paalam.
Ang bilis. Napakabilis.
Nung nasa edad noila ako…
bakit hindi ko nagagawa iyon?
Ano, aalis ka na ba?
Mag-inuman tayo.
Hindi mo siguro alam.
Hindi muna ako makikipag-inuman sa iyo.
Bakit?
Galit ka pa rin ba sa ginawa ko?
Bakit di mo na lang iyon palagpasin?
Hindi mo malagpasan ang kabiguan o makalimutan ang ex mo.
Kaya ayaw kong makipag-inuman kasama ka.
Saan ka na pupunta?
Mang-stalk ka ba?
Pupuntahan mo si Yu-ri sa labas ng bahay dahil na-miss mo
o magsosolo sa kahabaan ng Han River.
Hindi nga, parang pelikula lang?
Akala ko yun ang tamang gawin at iwan siya.
Sana ay maging masaya siya sa bagong relasyon.
Pero nung nakita ko siyang may kasama nang iba,
doon ko lang
natanggap na wala na kami.
Ang maliit, makinang, at mamahaling bagay na ito.
Anong gagawin ko rito?
Ngayong umaga, isang babae na nasa 30 ay tumalon mula sa Manam Bridge
at natagpuang patay.
Huminto ang paggalaw sa lugar ng dalawang oras
na nagdulot ito ng matinding pagkaantala.
Ayon sa pulisya, ayon sa pamilya ng namatay
na madalas naglalasing ang namatay
at sinasabing nanlumo matapos ang hiwalayan at pagkawala ng trabaho.
Mistulang nagtangka itong magpakamatay habang lasing ayon sa pulisya
at kasalukuyang iniimbestigahan ang sanhi ng kanyang pagkamatay.
Ang susunod na istorya.
Paanong 'di ko nalaman dati,
na nakikita lang ng tao ang gustong makita at pinaniniwalaan ang gustong paniwalaan.
Anong gagawin mo kung gusto kong makipaghiwlay?
-Kung maghiwalay tayo… -Nakakatawa.
Hindi mangyayari iyan, kahit bumagsag pa ang langit at gumuho ang lupa.
Hindi iyon ang iniisip mo.
Pagkakamali lang ito. Isang pagkakamali.
Nasa harap ako ng bahay mo. Hihintayin kitang dumating.
Pasensiya na.
Siguro,
pinagsisisihan niya ito ngayon.
Nagustuhan ko ang hapunan.
Sobrang sarap ng lobster…
Iyong butter…
Grabe, hindi ako makapaniwala.
Tama.
Ang nanalo lang ang uuwing masaya.
Kahapon, siya ba…
Naalala mo kung paano niya ako tingnan?
Ms. Yeon?
Sinong tinatawagan mo?
Mukha ba siyang nagsisisi?
Sabi mo tingin siya nang tingin kahapon.
Lasing ka ba?
Sabihin mong oo.
Sabihin mong mukha siyang nagsisisi na iniwan ako.
Kailangan ko ng lakas ng loob.
Hindi.
Mukhang naginhawahan siya, at walang pagsisisi.
Kaya 'wag ka nang uminom.
Itigil mo ang anumang gagawin mo at matulog ka na.
Hindi, 'wag kang magsinungaling.
Sinungaling ka.
Nagsisinungaling ka.
Sabi mo magiging maayos ito.
Sabi mo magiging maayos ito. Hindi okey.
Parang mamamatay na ako! Alam mo ba iyon?
Kung hindi ako uminom ng kape kasama si Yu-jeong,
hindi tayo nagkakilala tama?
Kahit hindi tayo nagkakilala noon,
magkikita rin tayo sa ibang panahon.
Tiyak ako roon.
Kung ikakasal ako, pupunta ka ba?
Oo naman.
May kasal ba na walang groom?
Sinong may sabing pakakasalan kita? Iba ang pakakasalan ko.
Diyos ko!
Ju-wan.
Mukhang ginabi ka sa trabaho.
Gabi ka na.
Lasing ka ba?
Kaunti.
Pasensya na.
Sa tingin mo…
Paano kung
sabihin kong okey lang sa akin
ang nakita ko nung isang araw,
kung kalimutan ko ang lahat ng nakita ko,
ano'ng mangyayari sa atin? Mag-iiba ba?
Ano'ng pinagsasabi mo?
Tama ka. Tama ang lahat.
Sinira ko ang lahat.
Ikaw at si Da-mi, isang pagkakamali iyon…
Hindi ko pinaniwalaan ang sinabi mo at nagpadala ako sa emosyon.
Kaya ganito ang nangyari sa atin.
Pwede bang…
Bo-ra…
Hindi ko sinabing magpakasal tayo.
Pwede bang magkabalikan na tayo…
Hindi ko kaya? Paano ako mabubuhay?
Mahirap din para sa akin.
Mahirap para sa ating dalawa, bakit kailangan nating maghiwalay?
Sabi mo nagkamali lang 'yong kay Da-mi.
Maayos pa natin ito.
Tumigil ka na.
Kailan ka ba titigil sa pagturing sa akin na kontrabida?
Hanggang saan ka hahantong?
Paano kita mapipigilan?
Galit ako sa iyo.
Galit na galit ako sa iyo.
Pagod na pagod na ako sa iyo.
Pasensya na.
Ju-wan.
Gusto mo ng yakap?
Kung okey lang sa iyo ang libreng yakap/
TRUE TO LOVE
-Sabi mo mas mamahalin mo'ng sarili mo. -Bo-ra!
Ba't sobrang lungkot mo? 'Di pa katapusan ng mundo.
Mukha akong tanga kanina, 'di ba? Gusto kong pagbutihin pa.
Maganda ang ginagawa mo.
Seryoso ako.
Nagtiwala ka sa isang lalaki?
-Dapat nagtiwala ka na sa real estate. -Mawawalan na ako ng bahay.
Su-hyeok, abala ka ba ngayon?
-Uy, ano ito? -Ano?
May nanggagaya sa iyo.
Hindi ka naman ganyan. Sobrang mapagkumbaba.
Ito ay dahil kay Deborah.
Dapat napansin mong may mali.
Alam mo kung anong mali sa iyo?
Nadapa ka, nagmumura, umiiyak kahit saan, nalalasing at wasak.
Akala ko tama lang ang ginawa mo.
-Sinasabi mong kasalanan ko ito? -Hindi ganoon.
'Di na natin kailangan pang magkita, tama?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Carolyn Batay