ตามใจรัก (TRUE TO LOVE)
(ตัวละคร เรื่องราว สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติ)
เขามีแหวนอยู่ในกระเป๋า...
ยูริ
ส่วนฉันก็พร้อมจะตอบตกลงแล้ว
แต่ง
ตอนจบแสนสุขสันต์ของเราใกล้เข้ามาแล้ว
(ตอนที่ 2 ตอนจบแสนเศร้า)
- ร้านนี้เหรอ - อืม
ฉันจองโต๊ะไว้เพราะอยากพาพี่มาร้านนี้
ฉันเก่งใช่ไหมล่ะ
เพราะคนน่ารักของพี่แท้ๆ พี่ถึงได้กินอาหารดีๆ
แป๊บนะคะ
เชิญด้านในเลยค่ะ
ครับ สวัสดีครับ
หลังจากยืนยันการจองโต๊ะแล้ว ฉันจะพาไปที่โต๊ะนะคะ
ขอทราบชื่อผู้จองด้วยค่ะ
อะไรนะครับ
คุณลูกค้าจองไว้ในชื่อว่าอะไรเหรอคะ
เอ่อ คือ...
ชื่อคนจองเหรอ
คนน่ารักหรือเปล่า
สาวจิ้มลิ้มล่ะ
เด็กน้อยล่ะ
ไม่มีในรายชื่อจองเลยเหรอ
เกรงว่าจะไม่มีค่ะ
อือ
ว่าไงนะ ตัดสินใจครั้งสุดท้ายกันแล้วเหรอ
ว้าว ไม่อยากเชื่อหูตัวเองเลย
งั้นนายก็สมัครใจไปห้าง และซื้อเจ้านี่มาด้วยตัวเอง
แต่ยูริก็ยังทิ้งนาย
นายก็เลยมานั่งเป็นหมาหงอยอยู่นี่งั้นเหรอ
โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย
ทีนี้ผมควรทำยังไงดีล่ะ
ฉันถึงได้ไม่คบหาใครไง
ฉันภูมิใจในตัวเองจัง
ฉันทำได้ดีแล้ว
ดีกับผีอะไรล่ะ
พี่ทำอะไรทุกคืน
ฉันก็แค่ออกเดต แต่ไม่ได้ผูกมัดคบหากับใคร
เวลาเธออยากกินข้าว ผมก็พาไป เวลาที่ลำบาก ผมก็คอยอยู่ข้างๆ
วันเกิด คริสต์มาส เราก็อยู่ด้วยกันตลอด
ผมไม่ได้ไปคบ ไปคุยกับผู้หญิงอื่นเลย
ผมจะทำอะไร จะอยู่ที่ไหน พอเธอถาม ผมก็รายงานหมด
จะมีไอ้บ้าหน้าไหนทำแบบนั้น กับผู้หญิงที่มันไม่ได้ชอบบ้าง
ผมต้องพูดออกมาด้วยเหรอ
ถ้าไม่พูด เธอจะรู้ได้ยังไงล่ะ "ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอต้องลำบาก"
"ฉันจะรักเธอไปชั่วนิรันดร์"
นายคิดว่าคำพูดพวกนี้มันไม่สลักสำคัญเหรอ
มันต้องป้อนคำหวานกันบ้าง
และแกล้งทำเป็นเออออห่อหมกเชื่อไป นี่ต่างหากการคบหากัน
ฉันรักเธอนะ
ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่โตอะไรเลย ให้ฉันพูดยังไงก็ไม่เหนื่อย
พวกดาราคนดัง เอาไปพูดกับคนไม่รู้จักด้วยซ้ำ
เอางี้ก็ได้ ถ้าคำว่า "ฉันรักเธอ" มันพูดยาก
"ไอเลิฟยู" พูดแค่นี้ก็ได้นี่
แต่ว่า "แต่งงานกันเถอะ" คำนี้พูดไม่ได้นะ
ทำได้ตามนี้ก็ถือว่าผ่านแล้ว
แต่จะว่าไป ยูรินี่ก็ใจเด็ดเอาเรื่องนะ
ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย ที่ผู้หญิงสักคนจะปฏิเสธแหวน
แถมเป็นสีมินต์ด้วย
แค่เห็นสีมินต์นี่เข้าไป
เขาว่าหัวใจผู้หญิง ก็เต้นแรงขึ้น 22 เปอร์เซ็นต์แล้ว
วิทยาศาสตร์ยืนยันแล้วด้วย
ผมไม่ทันได้หยิบมันออกมาด้วยซ้ำ
นายก็น่าจะหยิบออกมาสิ ไอ้นี่น่ะมันตัวพลิกเกมเลยนะ
เจ้าโง่นี่
ก็เธอบอกว่าการเดตกับผมมันยากนี่นา
แล้วผมล่ะ แล้วการที่ผมไปหาซื้อแหวนคนเดียวล่ะ
ไม่กี่วันก่อน เธอก็ยังดีๆ อยู่เลย แล้วจู่ๆ...
เธอมาเล่นกับหัวใจของผมจริงๆ
ยังไงก็เถอะ ถ้าเธอได้เห็นแหวนนี่ มันจะกลายเป็นคนละเรื่องกันเลย
นายควรควักออกมา แล้วพูดว่า "ฉันรักเธอ"
"อย่าไปแต่งกับคนอื่น แต่งงานกับฉันนะ"
"เธอเท่านั้นที่เกิดมาคู่กับฉัน"
"ให้โอกาสฉันสักครั้งนะ" แต่นายกลับไม่ทำ นายนี่มันโง่จริงๆ
เดโบรา
เดโบรา ทำไม
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเดโบรา
อะไรนะ
ผมไม่มีวันร่วมงานกับเดโบราเด็ดขาด
จู่ๆ พูดอะไรขึ้นมา
ก็นายตอบตกลง ฉันเลยนัดเจอกันเรียบร้อยแล้ว
จะเดโบราหรืออะไรก็เถอะ ผมไม่เอาด้วยหรอก
ฉันพยายามอดทนกับนายมากๆ มาตลอดนะ
คราวนี้นายยิ่งสันดานเสียขึ้นไปอีก เพราะโดนสาวทิ้ง
นี่ แล้วจู่ๆ มันทำไม มีอะไรขึ้นมาอีก
เพราะชีวิตรักนายพัง เลยอยากให้ คนมีคู่ตกนรกกันหมดเหรอ
เรื่องความรักเลยดูเหมือน เรื่องหลอกลวงเหรอ
นายเป็นรองประธานบริษัทนะ
ทำไมถึงได้เห็นแก่ตัวแบบนี้ล่ะ
เออ ผมมันเห็นแก่ตัว
ยูริก็พูดแบบนั้นเหมือนกัน
ทั้งขี้ขลาดและเห็นแก่ตัวเลย
ผมเลยขอถอนตัวไง หัวเด็ดตีนขาดก็ไม่เอา
นี่ ทำไมต้องโมโหอะไรขนาดนี้ด้วย
เมาแล้วหรือไง นี่
เฮ้ย
รามยอนกินได้แล้ว
เมื่อวานทำงานดึกแล้ว วันนี้ก็ยังต้องทำงานด้วยเหรอ
มากินกันเถอะ
ระเบียงบ้านฉันเหรอ
อือ เข้าใจแล้ว
อะไรกันคะเนี่ย
เป็นอะไรไปอีกล่ะเนี่ย
ที่รัก
ฉันรักเธอ
แต่งงานกับฉันนะ เรามาใช้ชีวิตที่เหลือด้วยกันเถอะ
พี่จินวู
ว่าแต่ทำไมพี่ไม่เคยขอฉันแต่งงานเลยล่ะ
ถามกันปุบปับงี้เลยเหรอ
ฉันไม่ได้ขอเหรอ
แล้วเคยขอไหมล่ะ
ฉันเคยขอเธอแต่งงานไม่ใช่เหรอ
ถ้างั้นเราแต่งงานกันได้ไงเหรอ
ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ
อ๋อ ที่รักเป็นฝ่ายขอแต่งงานนี่เอง จริงด้วยสินะ
นั่นน่ะสิ
แล้วก่อนที่ฝ่ายหญิงจะเอ่ยปากขอ ทำไมพี่ไม่เคยขอฉันแต่งงานเลย
ทำไมเหรอ
ไม่รู้สิ
ตอนนั้นฉันคงยังไม่คิดจะแต่งงานมั้ง
ถ้างั้นทำไมตอนฉันขอพี่แต่งงาน พี่ถึงตอบว่าตกลงล่ะ
ไม่รู้เหมือนกันแฮะ แค่...
เธอก็รู้ว่าฉันเป็นพวก "ได้ครับ ตกลงครับ"
แต่งครับ
อย่างนี้เองสินะ
เพราะแบบนั้นนี่เอง เราถึงได้แต่งงานกัน
แต่งงานกันมาสี่ปี ฉันไม่ยักรู้เลย จนกระทั่งวันนี้
ฉันทำอะไรผิดพลาดไปอีกแล้วหรือเปล่า
รู้ตัวด้วยเหรอ
เขาซื้อแหวนแล้ว
จูวานเพิ่งซื้อแหวนไปเมื่อกี้เลย
(จูวาน)
อือ
ตื่นแล้วเหรอ
อือ วันนี้ฉันตื่นแต่เช้าน่ะ
วันนี้มีออกอากาศสดใช่ไหม
อือ
เสร็จงานแล้วเราไปเดตกันดีไหม
วันนี้เหรอ
จู่ๆ ทำไมถึงชวนล่ะ
ไม่รู้สิ วันนี้จู่ๆ ก็อยากเจอเธอขึ้นมา
แปลกใจจังเลย ทำไมปุบปับ วันนี้ถึงอยากเจอฉันขึ้นมานะ
ไว้เจอกันนะ
เข้าใจแล้ว ไว้เจอกันนะ
อือ
ยอนโบมี
เอาชุดเดรสฉันไปใช่ไหม ชุดอยู่ไหน
ชุดเดรสอะไรอีกล่ะ
"ชุดเดรสอะไรอีกล่ะ" ก็ชุดที่แกฉกของฉันไปไง
กล้าดียังไง ป้ายราคายังติดอยู่เลย
พูดเรื่องอะไรของพี่น่ะ ฉันไม่ได้เอาไปนะ
ฉันจะฆ่าแกจริงๆ นะ ชุดอยู่ไหน รีบไปเอามาให้ฉันเลยนะ
ก็บอกว่าไม่รู้ไง ไปหาดูอีกทีสิ
ก็ฉันหาทั่วแล้วแต่มันไม่เจอไง
ไม่รู้เรื่องจริงๆ เหรอ
ที่มันมีกระดุมแบบนี้น่ะ
ที่มันหวานๆ คุณหนูๆ
เดรสไหมพรมสีม่วงน่ะ
ชุดนั้นน่ะเหรอ
ฉันเคยเอาไปใส่ครั้งนึงก็จริงแหละ
แต่ว่ามัน...
จริงๆ เลย
นี่ ยอนโบมี
พอดีมีอะไรหกใส่ พอเอาไปซัก มันก็กลายเป็นแบบนี้น่ะ
คงเป็นเพราะผ้าแน่เลย
ผ้าแบบนี้มันไม่ควรซักเองไง มันต้องเอาไปซักแห้ง
รู้ไหมว่ามันราคาเท่าไร
ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ เลิกโวยวายสักทีเถอะ
แกจะไปรู้ได้ยังไงงั้นเหรอ
แค่ที่แกขโมยชุดฉันไปใส่ ฉันก็โมโหจะแย่แล้วนะ
แกบ้าไปแล้วหรือไง
ทำไมต้องมาแหวใส่กันด้วยล่ะ
โอ๊ย จริงๆ เลย
ระวังปาก ระวังคำหน่อยนะ ฉันเป็นพี่แกนะ
นี่ ขึ้นเสียงเหรอ
ทำไม จะตีเหรอ
ตีสิ ตีเลย
นี่ สติหลุดไปแล้วเหรอ แกเป็นบ้าหรือไง
ใช่ ฉันมันบ้า
พี่น้องกันก็ควรแบ่งเสื้อผ้ากันใส่ได้สิ
พี่เป็นพวกขี้ตืดหรือไง
ว่าฉันขี้ตืดเหรอ จะพูดกับฉันแบบนั้นจริงๆ ใช่ไหม
วันนี้เป็นวันที่สำคัญกับฉันมากด้วย
พี่มีชุดอยู่แค่ชุดเดียวเหรอ พี่ใส่ชุดอื่นก็ได้นี่นา
ถึงยังไงสีนั้นมันก็ไม่ขับผิวพี่อยู่แล้วด้วย
ดูสิ นี่ไง มันไม่เหมาะกับผิวพี่เลย
งั้นจะให้ใส่ตัวไหนล่ะ
ก็ชุดสองชิ้นที่ซื้อมาจากเอาต์เล็ตไง
หรือไม่ก็ อะไรนะ ตัวนั้นไง เดรสผ้าทอสีชมพูที่พี่ซื้อมาเมื่อต้นปีน่ะ
พี่ยังเคยพูดเลยว่าดูมีระดับและน่ารักสุดๆ
พี่ก็ยังมีชุดนั้นอยู่นี่นา
ตัวไหนล่ะ
ตัวที่เราไปซื้อที่ห้างด้วยกันไงเล่า
พูดถึงตัวไหนล่ะ
สวยสุดๆ เลย
จริงเหรอๆ
ดูนี่สิ
พี่ใส่ตัวนี้แล้วขึ้นกว่าอีก เหมาะกับผิวพี่เป๊ะเลย
- จริงด้วยแฮะ - สวยกว่ากันเยอะเลย
นี่ ดูนี่นะ ผมล่ะ ฉันควรทำผมยังไงดี
ปล่อยลงมาเฉยๆ หรือรัดเป็นหางม้าดี
แบบนี้
หรือแบบนี้ดี
ปล่อยลงมา ปล่อยผมๆ แล้วรวบมาไว้ข้างนึง
- ข้างนี้เหรอ - อือ
- ได้ไหม - โอเค
แล้วรองเท้าล่ะ
- สวัสดีค่ะ คุณฮัน - อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์นะ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
วันนี้ซูฮยอกอาจมาสายหน่อยนะ เขามีประชุมข้างนอกน่ะ
เขามาแล้วนะครับ
อือ
อุตส่าห์เป็นห่วงแต่นายดูสบายดีนะ
เมื่อคืนมันเลวร้ายมากเพราะนายเลย
ผมทำอะไรเหรอ ทำไม
นายจำไม่ได้สินะ
ก็นายภาพตัดไปเลยนี่นา
ผมจำได้หรอก
- พี่ครับ... - ฉันรู้ ฉันเข้าใจความรู้สึกนาย
ฉันรักเธอ
ของแบบนี้มันพูดกันได้ง่ายๆ เหรอ
รู้จักความรักไหม
ความรักมันเปลี่ยนไปได้ยังไง
ความรัก...
มันเปลี่ยนไปได้ยังไง
ใช่แล้ว จำได้แล้วมันยังไง แค่นายไม่เป็นไรก็พอแล้ว จริงไหม
แน่นอนสิ ผมไม่เป็นไรหรอก ไม่ใช่เรื่องใหญ่
ขอโทษนะครับ นี่เป็นสำนักพิมพ์ของเรา เราไม่อนุญาตให้ทานอาหารตรงนี้ครับ
อ๋อ ครับ
ที่เราเห็นกันอยู่นี้คือแบบหน้าปกหนังสือครับ
มันให้ความรู้สึกล้ำยุค ในพื้นผิวที่แตกต่างกัน
สำหรับสีจะเป็นสีดำและสีออฟไวต์ เป็นอัตราส่วน 30 ต่อ 70 ก็ได้ครับ
ถ้าอยากให้เข้มกว่านั้น อัตราส่วน 70 ต่อ 30
ก็เป็นส่วนผสมที่ลงตัว ในการสร้างสไตล์สมัยใหม่นะครับ
คุณกำลังรับฟังช่วงเดตยามบ่าย
อย่าเปลี่ยนคลื่นไปไหน และรับฟังกันให้ได้นะคะ
ไงคะ
มาแล้วเหรอคะ
เป็นช่วงที่ฮิตที่สุดเลยใช่ไหมคะ
โค้ชด้านการเดต...
ทำไมไม่เห็นคุณยูริเลยล่ะ
เธอโทรมาลาป่วยเพราะเป็นหวัดน่ะค่ะ
คุณพระ
- นี่สคริปต์ของคุณค่ะ - ค่ะ
อ้อ แล้วก็เรื่องการจัดรายการเมื่อวานน่ะ
ใช่แล้ว ใช่ เมื่อวานฉันน็อตหลุดไปนิดนึง
โอเค วันนี้ฉันจะเบาๆ ลงหน่อย
พูดอะไรอย่างนั้นล่ะ ปังมากต่างหาก ฉันจะบอกว่าถูกใจฉันสุดๆ เลย
จำคอนเซ็ปต์ของเราได้ไหม
เดโบราจอมล้ำเส้น
ยิ่งกว่าเด็ด เผ็ดพริกยกสวน ซี้ดอย่างกับหม่าล่า
- เดโบราว่างี้ - เดโบราว่างี้
เสียงตอบรับจากผู้ฟังก็ดีสุดๆ ไปเลย
จริงด้วย ที่เดโบราดังเป็นพลุแบบนี้ คิดว่าเพราะอะไร
บุคลิกที่เถรตรง พูดเหมือนเอามีดแทงเข้ากลางใจ
ต้องรักษาบุคลิกนี้ไว้สิ
อะไรกันนะ ไอ้การอวยกันซะจนน่าสงสัย ชวนให้กระอักกระอ่วนใจแบบนี้
ตั้งแต่สัปดาห์นี้เป็นต้นไป จะมีการวัดเรตติ้งรายการวิทยุแล้ว
เรามาคว้าเที่หนึ่งกันเถอะ
อย่างน้อยก็วันที่เธอมาออกอากาศ
เราบรรจงเลือกเรื่องแรงๆ มาเลย รู้ใช่ไหมว่าต้องทำไงต่อ
โอเค
- โอเค - โอเค
ไม่ว่ายังไงฉันก็ยังรักเขา ฉันบอกว่า "มาทำความรักของเราให้ไปรอดกัน"
แต่เขากลับถอนใจและพูดว่า "ผมเบื่อเรื่องนี้จะแย่แล้ว"
"ฉันควรปล่อยเขาไปและเลิกกันไหม
ฉันควรพยายามต่ออีกไหมคะ
มันหมดหวังแล้วจริงเหรอคะ"
เดโบราว่างี้ค่ะ
ตามที่กฎทรงมวลว่าไว้
ถ้าส่วนของเขาเป็นศูนย์ คุณก็ต้องแบกไว้เต็มร้อย
รับบทนางแบกอยู่คนเดียว
คุณอยากเป็นนางทาสเหรอคะ หรืออยากเป็นบ่าว
ความสัมพันธ์ที่ความรู้สึกแสนแร้นแค้นแบบนี้ ยังจำเป็นต้องสานต่ออีกเหรอคะ
เลิกไปเลยค่ะ
หญิงสาวผู้ไม่อาจจะเลิกรา
ชายหนุ่มผู้ไม่อาจจะเดินจากไป
"ฉันเชื่อใจเขาเต็มที่ แต่คืนนั้นฉันเห็นเขา...
นอกใจฉันกับเพื่อนสนิทของฉัน
ตอนแรก ฉันก็กะจะเลิกค่ะ
แต่เขาร้องไห้อ้อนวอนบอกว่า 'มันเป็นความผิดพลาดแค่ครั้งเดียว'
นอกจากเรื่องนั้นแล้ว เขาก็เป็นคนดีใช้ได้เลยนะคะ
ฉันควรเลิกกับเขาไหมคะ
ถ้าฉันยกโทษให้เขาสักครั้ง
เขาจะรักฉันอีกครั้งเหมือนแต่ก่อน
และกลายเป็นแฟน ที่รักฉันสุดหัวใจไหมคะ"
ถึงเขาจะนอกใจฉันแต่เขาก็เป็นคนดีนะคะ
ผู้หญิงที่จิตใจดีดั่งนางฟ้าให้อภัยเขา...
อยากให้ฉันสปอยล์ให้ฟังไหมคะ ให้ฉันสปอยล์ตอนต่อจากนี้ไหมคะ
เอาเลยค่ะ ขอร้องเลย
ฝ่ายหญิงก็จะระแวงและหมกมุ่นยิ่งกว่าเดิม
แรกๆ ฝ่ายชายก็รับได้ทุกอย่าง พอนานๆ ไปเขาก็เหนื่อยและนอกใจอีก
วันหนึ่ง ฝ่ายหญิงจะได้รับโทรศัพท์
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
- นี่ใครเหรอคะ - แฟนเขาค่ะ คุณล่ะคะ เป็นใคร
ฉันก็เป็นแฟนเขา
เราคบกันมาสองปีแล้วนะคะ
เราคบกันมาสามปีย่ะ
วันนั้นเขาอยู่กับฉัน
เขาเคยขอฉันแต่งงาน
เขาบอกว่าจะเลิกกับเธอ
เขาบอกว่าเธอมันบ้า
พอเป็นแบบนี้ คุณว่าฝ่ายชาย จะอ้อนวอนให้ยกโทษให้ใช่ไหมคะ
เปล่าค่ะ
แฟนคุณจะไม่รู้สึกผิดเลยด้วยซ้ำ
ทำไมน่ะเหรอ
"เธอทำให้ฉันเปล่าเปลี่ยว" "เพราะเธอไม่เคยไว้ใจฉันเลย"
"เธอทำให้ฉันอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก"
เหตุผลในการนอกใจน่ะ มันมีเยอะแยะมากมายเลยละค่ะ
จากนั้นคุณก็จะไปเจอผู้หญิงคนนั้น หยุมหัวนางซะ
ราดน้ำหรือน้ำผลไม้ใส่นางแล้วก็เลิกกัน
จากนั้นคุณก็อาลัยอาวรณ์ หมกมุ่นไม่เลิก
คุณด่าทอ คุณโวยวายใส่เขา ปิดประตูรถดังปัง ขว้างโทรศัพท์ทิ้ง
มันใช่เหรอ เอาจริงดิ คุณอยากมีความรัก เฮงซวยแบบนั้นจริงเหรอ
ไม่ใช่สิ ไม่คิดงั้นเหรอคะ
ถ้านอกใจไม่ใช่เหตุผลให้เลิก แล้วยังมีเหตุผลอะไรอีกล่ะ
ฉันเองก็ไม่รู้แล้ว
เดโบราว่างี้
การนอกใจเป็นเหตุผลที่โคตรใช่ ในการเลิกราค่ะ
สุดยอดเลย
เราจะกลับมาหลังจากรับฟัง บทเพลง "ผู้ชายบ้าๆ" ด้วยกันค่ะ
อยู่ด้วยกันไปจนถึงสี่โมงนะคะ
เกือบครบทุกสิ่งในเรื่องของความรัก
กับเดโบรา
บ๊ายบายค่ะ ทุกคน ฉันไปก่อนนะคะ
บ๊ายบาย
คุณโบราคะ คุณทำได้ดีมากๆ เลยค่ะ
วันนี้อากาศดี จิบเบียร์กันหน่อยไหม ฉันเลี้ยงเอง
ต้องอย่างนั้นอยู่แล้ว
เกรงว่าจะไม่ได้นะคะ
ดูจากเสื้อผ้าฉัน ก็น่าจะพอบอกได้นะคะ
ทีกับคนอื่นเห็นบอก "เลิกเลย"
แต่ชีวิตตัวเองนี่หวานแหววน่าดูเลยสินะ
ขอโทษทีนะ ไว้คราวหน้าฉันเลี้ยงเองนะ วานเก็บนี่ให้ด้วยนะ บ๊ายบาย
รายการวันนี้ยอดเยี่ยมไปเลย เธอคิดว่าไง
โล่งสุดๆ เลย
โบรา
ไปกันเถอะ
ฉันไม่รู้เลย ฉันไม่รู้อะไรเลย
ทำงานเหนื่อยแย่เลยสิ
ประตูหลังปิดไม่สนิทเหรอ
ที่รักลงไปดูให้หน่อยได้ไหม
ก็ได้
เข้าใจแล้ว
เลี่ยนจริงๆ เลย
พอฉันเปิดก็จะเจอดอกไม้ กับลูกโป่งเต็มไปหมด
และมีป้ายเขียนไว้ว่า "แต่งงานกันนะ"
โบรา
แต่ก็นั่นแหละ ถึงจะเลี่ยนแต่ก็น่ารักดี
อะไรเนี่ย ทำไมไม่เห็นมีใครเลย
ไปกันเถอะ
อ๋อ วิดีโอขอแต่งงานเหรอ
ถึงจะเป็นอะไรเลี่ยนๆ ฉันก็ไม่ขัดหรอก
ตาทึ่มเอ๊ย
(ความรักอันแสนจะน่าเบื่อ)
(เครดิต)
สนุกมากเลย
อ๋อ ที่ไม่มีคนเพราะหนังมันไม่สนุกสินะ
คนที่ผมเลื่อมใสที่สุดมาตั้งแต่เด็ก คือนักเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชอันจุงกึน
การได้เป็นเหมือนอันจุงกึน เป็นความใฝ่ฝันของผม
โบรา รอแป๊บนะ
อะไรเนี่ย
จะขอแต่งงาน ต่อหน้าอนุสาวรีย์อันจุงกึนเหรอ
มันจะศักดิ์สิทธิ์เกินไปนะ
นั่นไงห้องน้ำ ไปกันเถอะ
ครับ ครับ เข้าใจแล้วครับ
ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีประชุมแต่เช้า ฉันก็ว่าจะค้างด้วยหรอก
ช่างเถอะ พรุ่งนี้ฉันก็มีประชุมสำคัญเหมือนกัน
- ไปนะ - คืนนี้จะเข้านอนไวไหม
ก็คงนอนเวลาปกติแหละ ทำไมเหรอ
ไม่มีอะไรหรอก ไว้ฉันโทรหานะ
ฉันไปนะ
โบรา
แหม เขารอจนฉันไม่ทันตั้งตัวนี่เอง
อย่างนี้เองสินะ
กลับมาแล้ว
- กลับมาแล้วเหรอ - อือ
จริงๆ เลย...
โอ๊ย ระบมเท้าไปหมดแล้ว
นี่ โทรศัพท์แกดัง
ใครเหรอ
โธ่เอ๊ย เชื่อเขาเลย
"อย่ารับนะ"
อย่ารับนะ ไม่ได้นะ
ไม่ได้
แกทำตัวมีพิรุธนะ
อะไร
ค่าโทรศัพท์ของฉันไง ไม่จ่ายจะโดนตัดแล้ว
แล้วไง ฉันให้บัตรเครดิตไปแล้วไง
พี่ไปลดวงเงิน วงเงินมันเลยเต็มแล้วไง
จริงเหรอ ทำไมไม่มีข้อความแจ้งเลยล่ะ
ฉันถึงได้บล็อกข้อความไง มันมีแต่จะทำให้พี่หงุดหงิดเปล่าๆ จริงไหม
นี่ ยอนโบมี
แกน่ะ ออกไปดูซิ ว่าเด็กรุ่นแกเขาเป็นอยู่กันยังไง
พวกเขาต้องเรียน ทำงานพิเศษหลายๆ ที่ เพื่อจ่ายเงินกู้ยืมเรียน
รู้ไหมว่าพวกเขาทำงานกันหนักแค่ไหน แกไม่มีความรับผิดชอบอะไรขนาดนี้เนี่ย
แกไม่รู้จักโตขนาดนี้ได้ยังไงนะ
ถ้าฉันแต่งงานไป แกจะอยู่ยังไง
สำคัญด้วยเหรอ พี่จะแต่งงานเมื่อไรกัน
พี่เพ้อไปเองคนเดียวน่ะสิ
ช่างเถอะ
ฉันจะฟ้องแม่ให้หมดเลย
เดี๋ยวก่อน หยุดเลย หยุด
ทิ้งบัตรเครดิตไว้นี่
ต่อไปนี้มาเอาค่าขนมกับฉันเมื่อจำเป็น
แกทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว
เอาไป เอาบัตรเครดิตมาด้วย
กลับก่อนรถเมล์เที่ยวสุดท้ายนะ
ฉันจะอยู่รอจนกว่าแกจะกลับนะ
เมินฉันนี่นา เดี๋ยวก็ฆ่าซะนี่
(คลับเรอีนา)
เด็ดดวงจริงๆ
- จ่าครับ - เฮ้ย
นี่ เบาหน่อยสิ
เอามือลงด้วย จริงๆ เลย
ตั้งสติหน่อยสิ
- ที่นี่ไม่ใช่กองทัพนะ - จริงด้วยครับ
เอาละ ในเมื่อมากันพร้อมแล้ว
เข้าไปกันเถอะ
รู้ไหมว่าอะไรที่สาวๆ ยี้ที่สุด
การคุยเรื่องในกรมทหาร การคุยเรื่องการแข่งบอลทหาร
อย่าฉีกหน้าตัวเอง ด้วยการพล่ามเรื่องในกรม
พูดอะไรที่มันเด็ดๆ แบบมั่นอกมั่นใจไปเลย
- เข้าใจไหม - เข้าใจแล้วครับ
โอเค
สหาย ฉันขออวยพรให้โชคดีนะ
แล้วค่อยเจอกัน เดินหน้าบุกเลย
ในนี้มันไม่สนุกเลยใช่ไหมล่ะ
สนุกดีออก
ผมไม่ค่อยได้ยินเลยครับ
ฉันบอกว่ามันสนุกดี
ผมก็เหมือนกันครับ
ผลบุคลิกภาพของคุณคืออะไรน่ะ
บุคลิกภาพคุณคือซี-ยู-ที-อี ใช่ไหม
ซี-ยู-ที-อี คนน่ารัก
ไม่เจ็บเหรอครับ ตอนตกมาจากสวรรค์
ว่าไงนะ
สวรรค์ครับ เพราะคุณคือนางฟ้าไง
ตอนตกจากสวรรค์คงเจ็บน่าดูเลยสินะครับ
เป็นเด็กนานาชาติเหรอ
ผมได้ยินไม่ค่อยชัดเลยครับ
เรียนนานาชาติเหรอ
พูดเกาหลีไม่ค่อยเก่งเหรอคะ
โบมี มัวทำอะไรอยู่ ไปกันเถอะ
เดี๋ยวก่อนครับ
ขอเบอร์โทรคุณหน่อยได้ไหมครับ
คุณเชื่อในพรหมลิขิตไหมครับ
อ้อ ผมแค่...
ผมกลัวคุณจะกดเลขผิดน่ะครับ
มันกดผิดกันได้นี่นา งั้นผมวางนะครับ
ดูแลตัว...
เรียนนานาชาติกับผีอะไรล่ะ
เห็นก็รู้แล้วว่าเป็นทหารได้วันลาออกมา
ดูทรงผมก็รู้แล้ว
ไม่เห็นรอยผิวไหม้ตรงนี้เหรอ
มันคืออะไรเหรอ
นั่นคือตรงที่แขนเครื่องแบบทหารม้วนขึ้นไป
ว่าแต่เธอให้เบอร์เขาไปทำไมเหรอ
อย่าบอกนะว่าถูกตาต้องใจเขา
ไม่รู้ละ เขาดูเหมือนจะเป็นคนดีนะ
พี่เขาโทรมาแล้ว ไปกันเถอะ
- ใครเหรอ - พี่ซังฮยอกมาถึงแล้ว
ฉันไม่อยากไป เอาเบอร์ฉันให้เขาไปทำไม
ชื่นใจจังเลย
ตายจริง
แกก็อยากจิบน้ำเหมือนกันเหรอ
โอ๊ย น่ารักเชียว แกก็เปล่งปลั่งสุดๆ เลยนะเนี่ย
คืนนี้จะเข้านอนไวไหม
ไม่มีอะไรหรอก ไว้ฉันโทรหานะ
อะไรเนี่ย
ไม่ใช่ว่าเดี๋ยวเขาจะแวะมาหรอกนะ
ไม่น่าล้างเครื่องสำอางออกเลย
(กรุณาพูดดีๆ กับฉันเสมอ)
- ไม่เจอกันนานเลยนะ - มาๆ
โอ๊ย รีบๆ นั่งลงเถอะ
- โบมี - ฉันก็อยากได้เหมือนกันนะ
ขอฉันด้วยสิ
ดื่ม
มาชนแก้วกัน
หมดแก้วนะ
- หมดแก้วเลยนะ - หมดแก้ว
หมดแก้ว
มาเล่นเกมกันเถอะ
มาเล่นเกมกัน
ฉันกลับก่อนนะ สนุกกันให้เต็มที่ละ
โบมี รอเดี๋ยวก่อน
ถ้าจะกลับก็ให้ฉันไปส่งนะ
- ไม่เป็นไร ฉันกลับเองได้ - ไม่ใช่อะไร
ฉันก็เลิกดื่มเหล้าแล้วเหมือนกัน เพราะได้ยินว่าเธอเลิกดื่มแล้ว
เพราะงั้นขอแค่ให้ฉันไปส่งเธอนะ
ฉันจะไม่โทรหาเธออีกแล้ว
ครับ จ่าอี
ผมออกมาแล้วนะครับ
ผมไปเลยนะครับ ระวังตัวด้วยครับ หน่วยโครงกระดูกขาว
โอ๊ย ตีสี่...
โบมี โบมี
เป็นอะไรอีกล่ะ
คิดว่าทำอะไรอยู่เหรอ
เดี๋ยวสร่างแล้วฉันจะไปส่งเธอไง
พูดอะไรน่ะ ไหนบอกว่าเลิกเหล้าแล้วไง
ฉันไม่ได้พูดจริงจังไง
เมื่อกี้เธอก็เห็นนี่ว่าฉันดื่มเหล้าเข้าไป
เธอก็รู้ดีอยู่แล้ว เลิกทำเป็นเล่นตัวสักทีเถอะ
ว่าไงนะ
นี่ เธอนั่นแหละที่น่าขำ
เธอยอมให้ฉันเลี้ยงเหล้าเองนะ แบบนี้มันชักดาบกันชัดๆ
ฉันยอมให้นายเลี้ยงงั้นเหรอ
นี่ คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่านายกะจะมอมฉัน โดยเอาเกมมาอ้าง
พอเถอะ
จะเอาไงก็ว่ามา ฉันจะได้ยกเลิกห้อง
น่าจะบอกให้เร็วกว่านี้สิ
นี่
นี่ สำหรับค่าเหล้าคืนนี้ คืนนี้ฉันเลี้ยงเอง
นอนกับฉันเหรอ ฝันไปเถอะ
เพื่อจะให้พ้นจากผู้ชายเฮงซวยอย่างนาย ฉันยอมจ่ายเยอะกว่านี้อีก
นี่ หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ
- จะไม่หยุดเหรอ - ถ้าไม่หยุดแล้วจะทำไม
ไม่หยุดแล้วยังไง
ผมว่าฟ้าลิขิตมาให้เราเจอกันจริงๆ
บอกไว้ก่อนนะ อย่าแม้แต่จะคิด
ตอนนี้ฉันอารมณ์ไม่ดีมาก
สองคนครับ
กรุณาแตะบัตร
ชำระค่าโดยสารสำหรับหลายท่านแล้วค่ะ
สี่นาฬิกา
ช่วงเวลานี้ของวัน เป็นยังไงสำหรับทุกท่านคะ
ท้องถนนปกคลุมไปด้วยสีน้ำเงินเข้ม
อากาศก็หนาวและสดชื่น เมื่อสูดลมหายใจเข้าไป
สำหรับคนส่วนใหญ่ มันคือยามค่ำคืนอันดึกดื่น
เมื่อพวกเขาผล็อยหลับไป
แต่สำหรับนักเขียน มันอาจเป็นยามเช้าเปี่ยมความรู้สึก
ที่ขมุกขมัวและเหมือนดั่งฝัน
สำหรับพยาบาลที่ทำงานสามกะ
มันคือเวลาที่จะได้กลับบ้าน อย่างเหนื่อยอ่อนแทบหมดเรี่ยวแรง
หลังจากเริ่มงานเมื่อช่วงดึก
ถ้าตามมาฉันจะฆ่านายจริงๆ นะ
นี่
บ้าไปแล้วเหรอ รู้ไหมว่ามันกี่โมงกี่ยามแล้ว
ฉันทำอะไรอีกล่ะ ฉันมันเป็นอะไรนักหนาล่ะ
อะไรเล่า
ทำไมถึงได้ซื้อรองเท้าเล็กนักล่ะ
เจ็บเท้าจะตายอยู่แล้วเนี่ย
- รองเท้าฉัน... - ไม่รู้ด้วยแล้ว ความผิดพี่แหละ
ร้องไห้ทำไมล่ะ ขอดูเท้าหน่อย
มันเจ็บนี่นา
นี่ มันจะเป็นความผิดของเดโบราได้ไงล่ะ
ยังไงก็เถอะ ผมบอกพี่ชัดเจนแล้ว ว่าจะไม่ร่วมงานกับเดโบรา
ไม่ใช่เมาแล้วเพ้อเจ้อเหรอ
ไม่ใช่
ผมไม่เอาด้วย ไม่เอาด้วยเด็ดขาด
แล้วจะให้ฉันทำยังไง ป่านนี้เธอคงกำลังมาที่นี่แล้ว
นั่นไม่ใช่ปัญหาของผมนี่ พี่ก็สะสางเองสิ
นี่ๆ ซูฮยอก
ซูฮยอก
นี่พี่นะ
ว่าไงนะ ขยะเหรอ แทนที่จะให้แหวน แต่เขากลับให้ขยะเธอแทนเหรอ
นี่ เขาน่ารักดีนะเนี่ย
แหวนก็ซื้อมาแล้ว ทำไมยังไม่ให้เธออีกนะ
เขาแค่จับไม้แน่นเกินไป เพราะอยากพิชิตโฮมรันให้ได้ต่างหาก
ฟังดูสองแง่สองงามอยู่นะ
ผู้ชายที่กำไม้ของเขาแน่น
หยวนๆ หน่อย แค่ทะลึ่งพอเป็นกระษัย เพราะฉันอยู่ในวัยป้าแล้ว
นี่ แต่พี่เขาอาจจะกดดันก็ได้นะ
แฟนเขาเป็นโค้ชการเดตเลยนะ
เขาต้องขอแต่งงานยังไง มันถึงจะเหมาะล่ะ
ตอนนี้แค่เขาใส่กล่องส่งพัสดุมา ฉันก็คงซึ้งจนน้ำตาไหลแล้ว
งั้นผมจะไปร่วมการประชุมด้วย เพราะผมเคยรับปากพี่ไปแล้ว
แต่ผมยอมให้ได้แค่นั้นนะ
นี่ นายจะไม่เปิดใจตั้งแต่แรกเลยไม่ได้นะ
ลำพังแค่ตัวสัญญาก็ตกลงกันยากพอแล้ว
อย่าลืมนะ เราเป็นผู้ขออนุญาตใช้ลิขสิทธิ์
จริงด้วย เธออาจปฏิเสธข้อเสนอของเราก็ได้
เดโบราเป็นผู้อนุญาตให้ลิขสิทธิ์
ถ้าเธอปฏิเสธมันก็ช่วยไม่ได้ จริงไหม
นี่ พูดเรื่องอะไรของนาย...
นายวางแผนจะโดนปฏิเสธ...
โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย
ถึงจะเพิ่งเปิดสำนักพิมพ์ได้ไม่นาน แต่พวกเขาก็ตีพิมพ์หนังสือขายดีได้แล้ว
และค่อนข้างจะโด่งดังในวงการนี้ด้วย
โดยเฉพาะผู้จัดพิมพ์ของที่นี่ชื่ออีซูฮยอก
- รู้จักชื่อเขาไหม - ไม่รู้จัก
ฉันเคยทำงานกับเขาที่บริษัทนิตยสาร
เขามองอะไรขาด มองการณ์ไกล และมีสไตล์
แต่ยังไงก็เถอะ ฉันว่าเธอกับเขา น่าจะเข้ากันได้ดี
งั้นเหรอ ถ้าเธอเชียร์ขนาดนั้นก็นะ
เลี้ยวตรงนี้ก็ถึงแล้ว
อ้อ ประธานฮันบอกว่าคุณซูฮยอก เป็นแฟนตัวยงของเธอเลย
จริงเหรอ เหลือเชื่อ
ฉันกำลังจะได้เจอแฟนคลับผู้ชาย ที่มีอยู่น้อยนิดเหรอ
ว่าแต่ทำไมเธอถึงรู้จัก ประธานของที่นี่ดีจังเลยล่ะ
เพราะเขาคืออดีต...
นี่ เธอเคยคบกับเขาเหรอ
ไม่ใช่ อดีตพี่เขยน่ะ
พี่เขยเหรอ แต่เธอไม่มีพี่สาวนี่นา
งั้นอดีตภรรยาเขาก็...
ใช่ นั่นแหละ
ไม่มีทางหรอก
- มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าครับ - เรามีนัดประชุมกับคุณฮันค่ะ
เชิญทางนี้เลยครับ
- ขอบคุณค่ะ - ครับ
แล้วก็โด่งดังขึ้นมา
ต่อให้อึราดกางเกง คนทั้งโลกก็ยังจะปรบมือให้
เดโบราน่ะเหรอ
เธอโด่งดังขึ้นมา แต่ทุกอย่างที่เธอพูดน่ะไร้สาระ
ถ้าเธอไม่ได้เป็นโค้ชการเดตชื่อดัง เธอก็ไม่มีอะไรแล้ว
นอกจากผู้ติดตามบนสื่อสังคมออนไลน์ เธอยังมีอะไรอีกเหรอ
การมีชื่อเสียงเป็นเรื่องยิ่งใหญ่นะ
ในบรรดาบทความขายดี 20 ฉบับ
มี 15 บทความได้ตีพิมพ์ ก็เป็นผลจากสื่อสังคมออนไลน์
ในยุคโซเชียลมีเดีย สำนักพิมพ์จะเมินเฉย ต่อสื่อสังคมออนไลน์ไม่ได้
ในการประชุม ใครเป็นคนพูดไว้
ฉันเหรอ ฉันเป็นคนพูดเหรอ
โด่งดังขึ้นตามชื่อเสียง
ประสบความสำเร็จขึ้นตามความสำเร็จ
นายไม่รู้จักวงการนี้เหรอ
แล้วมันมีปัญหาอะไรนักหนา มันทำไมนักหนา
การคบหากันมันไม่ใช่การแข่งขัน แต่เธอก็ยังนิยามผู้แพ้กับผู้ชนะ
นี่มันผู้นำลัทธิลวงโลกแล้ว
มันไม่มีคำตอบมาตั้งแต่แรกแล้ว
แต่เธอก็ยังยั่วยุให้ผู้คนพูดถึงการแข่งขันที่ดี
มันเหมือนการต้มตุ๋นมากกว่า
ดูนี่นะ
เธอหน้าไม่เหมือนกันเลยสักรูปได้ยังไง
นี่แหละ การต้มตุ๋น
เธอดูสวยเหมือน ดาราสาวคนสวยจริงๆ เหรอ
มันยังฟังขึ้นอีกเหรอ
กะเวลาเข้ามาให้ได้จังหวะเด็ด นี่มันยากจริงๆ แฮะ
ฉันกลัวว่าจะได้ยินอะไรต่อ
ก็เลยเชิญตัวเองเข้ามาเลย
พรุ่งนี้คุณอาจต้องเอากลับมาคืนก็ได้
ตอนห่อก็อย่าผูกโบแน่นนักนะคะ
หลวมๆ ก็พอ
ผู้หญิงที่พูดไร้สาระ ยั่วยุผู้คน และเป็นผู้นำลัทธิลวงโลก
นักต้มตุ๋น
แล้วต่อไปคืออะไรเหรอคะ
ฉันถ่ายรูปขึ้นใช่ไหมล่ะคะ
ฉันเดโบราค่ะ
ผมอีซูฮยอกครับ
แหวน ใช่ไหม
เอาละ
ยินดีต้อนรับครับ
ผมฮันซังจินแห่งสำนักพิมพ์จินลีครับ
ซังจินและอีซูฮยอกสำเนียงอังกฤษ
ดังนั้นเมื่อรวมกันแล้ว จินลี
เป็นวิธีตั้งชื่อที่พื้นๆ มากค่ะ
เอ่อ ครับ
งั้นก็เชิญนั่งก่อนครับ
ได้สิคะ
เชิญนั่งเลยครับ
ว่าแต่เราไม่ใช่เพิ่งเจอกันครั้งแรกนะคะ
คุณคงจำฉันไม่ได้สินะ
อะไรนะครับ
ฉันไง จำไม่ได้เหรอคะ
เราเคยเจอกันที่ไหนเหรอ
คือว่าฉันเคยไปร่วมงานแต่งของคุณน่ะค่ะ
เราเคยถ่ายรูปคู่กันด้วยนะ
อย่างนั้นนี่เอง
อ๋อ ครับๆ
มีคนไม่รู้ด้วยเหรอว่า สมัยนี้คนเขาแต่งรูปกัน
ไม่ใสซื่อไปหน่อยเหรอ
รูปถ่ายอาจแตกต่างจากความเป็นจริง
ฉันควรเพิ่มประโยคนั้นบทปกด้วยไหมคะ
ก็ไม่ถือเป็นไอเดียที่เลวร้ายอะไรนะ
หยาบคายจัง
เรื่องวันก่อน ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ
ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นดร.การเดต
คะ
คุณไม่ได้จบระดับดอกเตอร์ ด้านความรักเหรอครับ
หรือผมควรเรียกคุณว่า ดร.การเดตที่รู้ไปทั่วทุกเรื่องดี
คุณนี่หยาบคายนะคะ
- งั้นเหรอครับ - ไม่ใช่เหรอคะ
คุณกำลังตอบคำถามด้วยคำถามอยู่นะ
- เหรอคะ - ไม่ใช่เหรอครับ
โอ้โฮ คุณยูจองนี่สวยขึ้นจนจำไม่ได้เลยนะ
อย่าพูดแบบนั้น กับสาวที่ไม่ได้สวยจากท้องแม่สิคะ
แค่บอกว่าฉันสวยก็พอค่ะ
ผมนี่ก็พูดไม่คิดเลย
โอเค คุณสวยเสมอจริงๆ
ถ้าอาชีพของคุณคือโค้ชการเดต
คุณก็น่าจะมีเสน่ห์ต่อเพศตรงข้าม มากเป็นพิเศษสิ
ค่ะ แล้วยังไงเหรอคะ
ในความคิดเห็นของผม คุณไม่มีคุณสมบัติข้อนั้นเท่าไรเลย...
ถ้าอย่างนั้น พูดกันง่ายๆ ก็คือ
คุณคิดว่าฉันไม่มีเสน่ห์ หรือไม่น่าดึงดูดใจ ใช่ไหมคะ
ก็ถ้าคุณจะพูดตรงๆ อย่างนั้นก็ใช่ครับ
ก็ฉันเป็นโค้ชด้านการเดต ไม่ใช่ผู้เล่นที่ต้องลงสนามนี่คะ
เคยเห็นโค้ชฟุตบอล ลงไปเตะบอลเองไหมล่ะคะ
ถึงทำได้เขาก็ไม่ทำหรอกค่ะ นอกซะจากทำไปเพื่อการศึกษา
งั้นถ้ามีจุดประสงค์ชัดเจนก็ทำได้สินะ
นี่คุณกำลังขอให้ฉันยั่วยวนคุณอยู่เหรอคะ
มันจะมีวันสำเร็จเหรอครับ
นี่ เพลงของศิลปินอีฮโยรีเพลงนั้น ชื่อว่าอะไรนะ
"สิบนาที" หรือเปล่านะ
"ยี่สิบสี่ชั่วโมง" ยังไม่พอเหรอ
หรือ "ต่อให้เป็นสิบปีก็เถอะ" นะ ห้าร้อยปีก็น่าจะนานเกินไป
แม้จะมีข้อมูลที่สั่งสมมาหลายปี ในฐานะโค้ชการเดต
มันต้องอาศัยประสบการณ์ที่มากเพียงพอ
ถึงจะมีข้อมูลเชิงลึกเรื่องการคบหากัน
อัตราการชนะสำคัญกว่านะคะ
อัตราการชนะ ของผู้เล่นอีเซดลอยู่ที่เท่าไรนะ
ฉันว่าอัตราการชนะของฉัน สูงกว่าของเขานะ
ผู้เล่นอีเซดลที่เอาชนะอัลฟาโกะได้
แต่ก็นั่นแหละครับ การคบหากัน มันไม่มีผู้ชนะหรือผู้แพ้
ทำไมต้องไปคำนึงถึงอัตราการชนะด้วย
จะไม่มีได้ยังไงกันคะ
ถ้าให้พูดกันตรงๆ ถ้าคุณเป็นฝ่ายทิ้งก็ชนะ ถ้าคุณเป็นฝ่ายโดนทิ้งก็แพ้
ผู้ชนะ
ผู้แพ้
พอได้แล้ว อาหารฉันจะไม่ย่อยแล้วเนี่ย
ก็ดีแล้วไง ถ้าไม่กินมื้อเย็น น้ำหนักเธอก็จะลด ดีใจด้วยนะ
ก็ได้
ดูเหมือนว่าที่นี่จะเร่าร้อน จนไฟท่วมกันแล้วนะ
ทำไมเราไม่ไปหาอะไรดื่ม
แล้วค่อยๆ คุยกันไป ค่อยพูดค่อยจาให้ใจเย็นลงหน่อยล่ะ
ขอเข้าประเด็นเลยนะคะ
มีคนเยอะแยะอยากทำกับฉัน
คุณไม่อยากทำกับฉันเหรอคะ
"คุณอยากทำหรือ คุณไม่อยากทำกับฉันเหรอ"
พอไม่มีกรรมตรงแล้ว ประโยคมันชวนกระอักกระอ่วนมากนะ
แล้วคุณล่ะ
อยากทำกับผมเหรอ
ค่ะ จู่ๆ ก็นึกอยากทำสุดๆ เลย
ไหนๆ ก็พูดเรื่องนี้กันแล้ว เรามาทำให้มันถูกต้องไหม
ผมส่งสัญญาให้เดี๋ยวนี้เลยได้ไหมครับ
คุณรอรับคำตอบจากฉันได้เลยค่ะ
รองประธานอีของเรา อาจดูรับมือยากไปสักหน่อย
แต่เมื่อได้ทำงานกับเขาแล้ว
คุณจะคิดว่า "ดีใจจังที่ได้ทำงานกับเขา เขาเก่งจริงๆ นะเนี่ย"
"อยากทำอีกจัง"
พูดให้มันชัดเจนหน่อยสิว่า "ทำ" อะไร
คุณก็รู้ว่าผมพูดเรื่องงาน
คุณนักเขียนเขารู้อยู่แล้ว นายจะพูดให้มองหน้ากันไม่ติดทำไมล่ะ
แต่ปกติเจ้าของร้านอาหารดังๆ ก็มักจะเรื่องมากอยู่แล้วนี่คะ
มีคนอื่นอีกเยอะแยะที่อยาก
แต่ฉันไม่สนเลยนะ
ถ้าฉันพอใจก็ไม่มีปัญหาเลย
ไม่ฟังดูหมิ่นเหม่ไปหน่อยเหรอ
งั้นเหรอคะ
ไม่ใช่เหรอครับ
หยุดกันไว้แค่นี้ก่อน แล้วค่อยไปคุยกันต่อที่อื่นเถอะ
ค่ะ เอางั้นเถอะ ขืนคุยกันต่อ ไม่ใครก็ใครได้สลบไปก่อนแน่
หลังจากการประชุมครั้งนี้ คุณฮันดูแก่ขึ้นเลย รู้ไหมคะ
ใช่ไหมล่ะ ยูจองของเรารู้จักผมดีจริงๆ
งั้นไปกันเถอะครับ ผมจะเลี้ยงอาหารดีๆ เอง
เอาสิคะ
ไปกันเถอะค่ะ
ไปกันเถอะ นะ ไปเร็ว
หมอนั่นเป็นอะไรของเขา
รีบไปได้แล้ว
- ไปเร็ว - ปล่อยๆ
เอาจริงๆ ฉันไม่ได้คิดจะพูดเรื่องสัญญา ตั้งแต่เจอกันครั้งแรกหรอก
ถ้านี่คือมากที่สุดเท่าที่นายคิดไว้
ฉันจะขอโทษ แต่ถ้านายทำให้เละเทะได้มากกว่านี้
นายกับฉันเป็นอันจบเลยนะ ตกลงไหม
รีบตอบฉันมาสักทีสิ
ไม่มีอะไรให้ผมทำเละเทะไปมากกว่าแล้ว
จะไปไหนล่ะ มานี่
เป็นอะไรของเขา ฉันเป็นคนมาขอใช้ลิขสิทธิ์เหรอ
พวกเขาเป็นฝ่ายอยากนัดคุย แล้วแบบนี้มันคืออะไรกัน
ฉันทำอะไรผิดหรือไง
หรือเขาเป็นคนอย่างนั้นเฉยๆ
หรือเป็นแค่ฉากหน้า แค่พยายามให้ดูเป็นสำนักพิมพ์เรื่องมาก
ไม่หรอก เขาไม่ใช่คนแบบนั้น
ฉันเองก็งงเหมือนกัน เป็นอะไรของเขานะ
แต่ทำไมจู่ๆ เธอถึงตอบตกลง
ฉันนึกว่าเธอจะพรวดพราดออกไปซะอีก
ฉันก็ไม่รู้ ฉันโมโหมากเลย
ถ้าฉันผลุนผลันออกไป ก็เหมือนฉันแพ้สิ
ฉันจบเห่หมดแล้ว
ฉันไม่รู้ด้วยแล้วจริงๆ
ขอรินให้นะ
เอ้า
พวกเราตรงนี้...
- จดจำกันไว้ตลอดไป - จดจำกันไว้ตลอดไป
ผมขอเบอร์ติดต่อไว้ได้ไหมครับ
- มาแล้วค่ะ - ครับ
แตะโทรออกดูสักครั้งสิคะ
อ้อ ครับ
โอ้ มาแล้วๆ
วางหูสิคะ
จะให้ฉันรับสายเหรอคะ
- งั้นผมจะสร้างกลุ่มแชตแล้วเชิญเข้านะ - ได้เลยค่ะ
พูดคุยได้ตามสบายเลยนะครับ
"ตามสบาย" ดีเลยค่ะ
(แบดเกิร์ลกู้ดเกิร์ล โดยมิสเอ)
โบรา
เธอไม่รู้จักฉัน
เพราะงั้นก็หุบปากไปจ้ะ พ่อหนุ่ม
หุบปากไปจ้ะ หุบปาก หุบปาก
จะไม่พูดอะไรใส่ฉันไม่ได้
พ่อหนุ่ม เธอทำให้ฉันหงุดหงิดนะ ที่มานินทากันลับหลังแบบนี้
นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม
ฮัลโหลๆ ไม่เคยเจอสินะ
ผู้หญิงอย่างฉัน
แต่ตัวเองเป็นใครจะมาตัดสินกัน
หรือว่าเธอกลัวฉันกันจ๊ะ
นั่นใช่เทคนิคร้องเพลงแทนใจ ที่ดังๆ หรือเปล่า
เหมือนเธอจงใจสื่อถึงผมเลย
ไม่ได้สื่อถึงนายสักหน่อย สื่อถึงฉันต่างหาก
ถ้าจะไม่เขย่าแทมบูรีน อย่างน้อยปรบมือก็ยังดี
เวลาฉันรัก ฉันเป็นผู้หญิงดีๆ สินะ เวลามองฉันเต้นแล้วถึงกับตะลึง
แต่กลับแกล้งทำเป็นไม่ใช่แล้วตัดสินฉัน
น่าสังเวชจริงๆ เลย
เธอนี่ช่างปากว่าตาขยิบ
หัวใจควรจำไว้
ว่าฉันปิดประตูไปแล้ว
ไม่มีแล้วทางเข้าสู่ห้องโล่งๆ
กลิ่นของเธอยังคงอ้อยอิ่ง
เติมเต็มอยู่ใน
ห้องโล่งๆ นี้
ฉันล้มตัวนอนอยู่ที่นี่อย่างเดียวดาบ...
ก็นึกว่าเขาจะเป็นผู้ชาย แบบเพลง "ช่วงเวลานี้แหละ"
ปรากฏว่าไม่ใช่ เขาเป็นผู้ชาย แบบในเพลงของคิมกวังซอกต่างหาก
แล้วผู้ชายแบบนั้น มันเป็นยังไงเหรอ
ก็อาจเป็นผู้ชายที่ไม่เหมือนใคร ที่ผสมผสานสมัยเก่ากับสมัยใหม่น่ะสิ
ผู้ชายแบบนั้นน่ะ คาดเดาง่ายจะตาย
เขาซื้อต้นไม้จากคุณยายข้างถนน
เขาเลี้ยงแมว
และวิ่งมาราธอนด้วย
ผู้ชายที่ใช้ตะเกียบเสียบผมน่ะ
- และใช้ของที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม - ใช่ๆ
เขาอาจจะชอบผู้หญิงดื่มชานม
และอ่านหนังสือเกี่ยวกับสันติภาพโลก
เออ
ฉันพอจะเข้าใจที่เธอพูดอยู่
แต่ว่าเขาดูโรแมนติกอยู่นะ ว่าไหม
ใคร ยังไง
ก็เขาเป็นพวกรักสันโดษ อารมณ์แบบคนโดดเดี่ยว
แล้วก็เซ็กซี่เล็กๆ ด้วย
ผู้ชายแบบที่ฉัน อยากไปเกลือกกลั้วด้วยเหลือเกินเหรอ
ผู้ชายที่อยากเกลือกกลั้วด้วยเหรอ
เธอกลายเป็นป้าตัณหากลับ ฉันจะทำยังไงกับเธอดีนะ
ทำไมล่ะ คุณซูฮยอกเคยเนื้อหอมมากเลยนะ
บนหน้าต่างปกคลุมด้วยหมอกจัด ที่ดูสว่างไสว
ฉันได้แต่เขียนๆ ลบๆ ว่า
ฉันรักเธอ
แหวนวงนั้นน่ะ ให้เธอไปแล้วเหรอคะ
ทำไมเหรอครับ
ก็แค่อยากรู้เฉยๆ น่ะค่ะ
มันไม่ราบรื่นเหรอคะ
ไม่ใช่ครับ
ผมแค่ยัง... ไม่ได้ให้เธอน่ะ
งั้นก็ค่อยยังชั่วหน่อย
เดี๋ยวนะ ทำไมถึงยังไม่ให้เธอล่ะคะ
คุณซื้อแหวนไปแล้ว
แล้วทำไมถึงไม่ให้เธอล่ะคะ
มันเป็นของคุณเหรอ
คุณก็มีแหวนตั้งเยอะตั้งแยะ โลภชะมัดเลย
แต่นิ้วนี้ยังไม่มีนี่คะ
คุณคิดว่ามันง่ายขนาดนั้นหรือไงครับ
สำหรับผู้ชายที่มีแหวนอยู่ในกระเป๋า มันไม่ได้เอาออกมากันง่ายๆ นะ
ถ้าคุณอยากได้มันขนาดนั้น ก็ขอเขาไปตรงๆ เลยสิ
อือ ใช่ไหมล่ะ
ฝ่ายชายมัวแต่คิดและกังวลว่า จะให้แหวนเมื่อไรและให้ยังไงดี
แต่ถ้าฝ่ายหญิงบอกว่าอยากได้แหวน
แบบนั้นมันก็ทำได้ใช่ไหม
ก็น่าจะได้แหละ
ฉันดูเป็นไงบ้างคะ พอใช้ได้ไหมคะ
อะไรนะครับ
ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ
สู้เขานะ
นี่ๆ อีซูฮยอก
นายจะไปไหน แล้วคุณนักเขียนล่ะ
อยู่รถคันข้างหน้า
ไอ้นี่มันสลับกัน
อะไรนะ
คุณคนขับคะ ฉันขอเปิดไฟแป๊บนะคะ
เมื่อไรที่เขาบอกรักฉัน ฉันก็ชอบตอบไปว่าฉันก็รักคุณค่ะ
เพราะนั่น เพราะว่าเป็นเขา เพราะนั่นคือเรา
ฉันเลยรอให้เขาถามฉันว่า "แต่งงานกับฉันจะได้ไหม"
และฉันจะได้ตอบกลับไปว่า "แต่งค่ะ"
แต่ตอนนี้ฉันจะไม่รอต่อไปอีกแล้ว
คืนนี้ฉันจะไปเป็นฝ่ายบอกเขาก่อน
ใช่แล้ว ใครเป็นฝ่ายพูดก่อนแล้วมันยังไง
คุณจะแต่งงานกับฉันไหม
อยากแต่งงานกับฉันไหม
บอกให้เขาออกมาดีกว่า
คืนนี้นี่แหละ
อะไรเนี่ย
ช่างเถอะ ไม่รู้ด้วยแล้ว
การคบหาดูใจกันของเรา จะจบลงแบบนี้นี่แหละ
ตอนจบอันแสนสุข
(ตามใจรัก)
ฉันพยายามแล้ว และทุกอย่างมันก็กำลังดีขึ้นแล้ว
แต่ความพยายามมันไม่ใช่ความรักไง
รักเหรอ งั้นที่รู้สึกกับแม่นั่นมันคือความรักเหรอ
อยากคิดอะไรก็คิดไปเลย
ทำไมคุณถึงมาอยู่ตรงนี้ได้คะ
ตามฉันมาเหรอคะ
ไม่เจ็บเหรอครับ
เธอภูมิอกภูมิใจนักหนาว่าเป็นโค้ชการเดต
แล้วนี่มันอะไรกันนะ
โบราเห็นเหรอ
นายทำจริงเหรอ ครั้งนี้แค่ครั้งเดียวเหรอ
- นี่มันไม่ใช่ความรักใช่ไหม - นั่นแหละความรัก
ทั้งสองคนเห็นเรื่องการนอกใจ เป็นเรื่องเล่นๆ เหรอ
หรือแค่ไม่เคยโดนจับได้ว่านอกใจ
ฉันแค่เสียใจ
ฉันอยู่หน้าบ้านเธอ ออกมาแป๊บนึงสิ
คบกันแล้วต้องแต่งงานกันทุกคนเหรอ
เธอไม่เคยทำผิดเลยหรือไง
นี่มันอะไรกัน ตรงกองขยะเนี่ยนะ นี่มันอะไรกัน
เพราะนายมันเป็นเศษสวะไง
นี่ มานี่เลย
คุณลุง พาฉันไปเลยค่ะ
คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์