Mógłbyś?
Mój mąż wszystkim się zajmie.
Karafkę wezmę od razu, resztę proszę dostarczyć.
Zapłaci pan gotówką czy kartą?
-Ile wydała żona? -Policzmy.
Dwa pierścionki,
szafirowe kolczyki i bransoleta.
Piękna rzecz.
I piękna kobieta.
Sześć kieliszków do szampana i kryształowa karafka.
W sumie 4943 $.
-I 95 centów. Mogę zapłacić telefonem? -Oczywiście.
Co?
Nie wierzę. Tata mówił, że jesteś w mieście.
Ile to już?
Jak się ostatnio widzieliśmy, miałem 15 lat.
Pewnie mnie nie poznajesz. Wyglądasz super.
Tata chciał, bym cię namierzył,
bo siedzimy w tej samej branży.
Oczywiście ja jestem nowicjuszem, a ty legendą.
Przepraszam. Przyjaciel rodziny.
Kiedyś go ubóstwiałem.
Pamiętasz, co mi powiedziałeś o tym biznesie?
Zanim wyjechałem na studia.
Dałeś mi bezcenną radę.
Powiedz mu. Nie uwierzy pan.
Nie sprzedawaj soku pomarańczowego w lutym?
Właśnie. Gdybym nie posłuchał,
nie byłbym dziś tu, gdzie jestem.
WYMAGANY SKAN TWARZY
Zróbmy sobie fotkę.
Kiedy ostatnio widziałeś się z moim tatą?
Nie pamiętam.
Pozdrowię go od ciebie.
Proszę.
Weźmie pan kartę podarunkową, którą wypełniała żona?
Bardzo chętnie.
22 ROCKEFELLER PLAZA PODSZLIFUJ ROSYJSKI.
Zapłaciłeś już za to?
Ja to mogę zrobić, a ty zaprosisz mnie na lunch.
Już zapłaciłem. Dziękuję.
Było miło. Pozdrów żonę i dzieci.
Co to miało być?
Sprawdzałam, czy nie straciłeś drygu.
Coś ci kupiłem.
Do zobaczenia jutro.
Pete kombinator
Miałam dwie córki. Obie straciłam.
Chyba niczego mnie to nie nauczyło.
Ale masz pytania i zasługujesz na odpowiedzi.
Pytaj, o co chcesz.
Czy tata zdradzał mamę?
Pisała o tym w listach. Czy ich małżeństwo się rozpadało?
Zaczęłaś z grubej rury.
-Bez pytań o ulubioną piosenkę... -Co ci mówiła?
Pobrali się szybko, byli niewiele starsi od ciebie.
-Wiem. -Bardzo cię kochali.
Nie o to mi... Powiedziałaś, że mogę pytać, o co zechcę.
I odpowiadam.
Nie chcę bajeczek. Czy chciała od niego odejść?
Zamierzała porzucić tatę?
-Nie wszystko jest proste. -To jest.
Chciała go zostawić? Tak czy nie?
Tak, chciała.
Zamierzała od niego odejść.
A co z nami? Miałam pięć lat.
Nie zamierzała chyba...
Mnie też by zostawiła?
Czemu?
Skąd takie drastyczne kroki?
Nie wiem.
Co mówiła?
Nie pytałam.
Czemu?
Nie mieszkali z nami.
-Coś musiała mówić. -Nie byłyśmy tak blisko.
To bez sensu.
Wiesz, że chciała odejść, ale nie wiesz dlaczego?
Co by się stało, gdyby nie wypadek?
Dość tego.
Twoja matka nie żyje. Nie wróci, choć bardzo tego chcemy.
Na pewne pytania nie uzyskasz odpowiedzi
i musisz się z tym pogodzić.
A jak się nie pogodzę?
Masz to, co najważniejsze.
Miłość. Zawsze otaczaliśmy cię miłością.
Ellen. Robi się późno.
Usiądź sobie.
-Ellen! -Jestem.
Czemu prysznic jest włączony?
Paruję bluzkę.
Mam rozmowę o pracę.
-Czy to... -Masło orzechowe i dżem.
Pobojowisko. Pokroisz mu gofra?
Ja się umaluję.
Nie mogę. Muszę odrobić matmę.
Mówiłaś przecież...
Przynieś ją tutaj.
Nie pracujesz już z dziadkiem i babcią?
Szkoda życia.
Za dziesięć minut ruszamy.
Chodź. Biegniemy.
Do środka.
Bądź rozsądna!
Pani jest mamą Ellen?
Ellen ma problemy z czytaniem.
Czyta z nią pani przed snem? Powinna to pani robić przez 25 minut.
Jasne, tak.
Najlepsze wyniki osiągają dzieci, których rodzice trzymają rękę na pulsie.
Ja trzymam obie.
Skrzynka Cheval Blanc, rocznik 1982.
Gratuluję wczorajszego numeru.
Przyznaj, że za mną tęskniłeś.
Co robimy?
Zobaczysz.
Numer 34. Chateau Petrus,
rocznik 1945, Pomerol. Z kolekcji Daumier Francon.
Zaczynamy od 19 000 $.
Nie podejmę się tego w ciemno. Co robimy?
Musimy się postarać, żeby tamten gość zapłacił za wino
więcej, niż planował.
Ile jest gotów zapłacić?
To zależy.
Od czego?
Od tego, do ilu podbijesz.
Cena to 21 000 $.
22 000 $ od tamtego pana.
-Witamy. -Dziękuję.
Cena to 22 000 $.
32 000 $. Dziękuję, panie Decker.
Kto to?
Doug Decker. Konserwatysta z forsą i kontaktami w Waszyngtonie.
Wracamy do pana Deckera.
37 000 $ od pana. Mam 38 000 $.
-A jak wygramy? -39 000 $.
Będziemy załatwieni, bo nas nie stać.
40 000 $.
43 000 $.
Czekam. Cena to nadal 43 000 $.
44 000 $ od pana Deckera.
Czekam.
Ostatnia szansa.
Sprzedano. Panu Deckerowi za 44 000 $.
Pora na Latour z 1955.
Co to miało być?
Zabawa. Brakowało ci tego.
-Chciałem licytować dalej. -Nieprawda.
Miałabyś problem za 45 000 $.
Kogoś byśmy na tę sumę przekręcili.
Pamiętasz dziedziczkę od ropy?
Co my w ogóle robimy?
Nie sprawia ci to frajdy? Zachowasz się jak w Michigan?
Ty mnie karzesz. Jesteś na mnie wkurzona.
Wkurzona bym nie zadzwoniła.
Sprawdzasz mnie.
To test, prawda?
Idziemy na pogrzeb.
-Pusty. -Wiem.
Mama nie chciała odejść.
Według babci chciała. Nie wiadomo tylko dlaczego.
Co działo się między nią a tatą przed wypadkiem?
Nic. Byli szczęśliwi.
Są na świecie rzeczy
absolutnie czyste.
Dowody wskazują, że się mylisz.
Robisz nagle za prawniczkę?
Nie mylę się.
Chodzisz do liceum.
Powinnaś palić trawę i bzykać się z jakimś chłopakiem.
Oczywiście zabraniam.
Skończyliśmy? Bo muszę łapać niegodziwców.
Jesteś taki odważny.
Firma poręczeniowa Bernhardtów działa od ponad 50 lat.
Bez jednego ostrzeżenia.
Zawieszono was na polecenie prokurator generalnej.
My z nią nie walczymy.
To wyjątkowe okoliczności.
-Mam związane ręce. -Już się nie powtórzą.
Zwolniliśmy już odpowiedzialną osobę.
Julii Bowman nie ma na naszej licencji. Nie należała do partnerów.
Rozumiemy, że musi ponieść karę za złamanie prawa.
-Pomagała świadkowi... -Co?
...uciec za granicę.
Bez naszej wiedzy.
My nie utrudnialiśmy pracy prokurator generalnej.
Ta pracownica to zdaje się państwa wnuczka.
Pani dzieci nie rozrabiają?
Staraliśmy się ją wychować po tym, jak jej rodzice zginęli w wypadku.
Nie było łatwo...
Proszę posłuchać.
Jestem na samym dole drabiny
podobnych do mnie urzędników.
I wiem tylko tyle, że prokurator generalnej
nie wzruszy wasza łzawa historyjka.
Chce kogoś ukarać i wy się jej trafiliście.
Ale...
jeśli przekonacie wnuczkę, by przyznała się do winy,
to prokurator być może uzna, że to wystarczy.
I odzyskacie licencję.
Do wszystkich zarzutów?
O Boże.
Co to było?
Próbuję odzyskać licencję.
Rzucając Julię na pożarcie?
To przez nią mamy kłopoty.
Luis Mercado chciał zabić Valerie. Julia postąpiła słusznie.
Zachowała się jak człowiek, a ty ją zwolniłaś!
Valerie jest świadkiem w sprawie przestępstwa.
Wysłanie jej do Kanady, gdzie nie mogłaby zeznawać,
to nie człowieczeństwo, tylko złamanie prawa.
Julia złamała prawo, a my za to płacimy.
Tak cię martwi prawo?
-Nie odwracaj się. -Wezwę taksówkę.
Za taksówkę do Bridgeport zapłacisz 150 $.
Chcesz postawić na swoim czy mieć co jeść?
Obstawiam jedzenie.
Dzień dobry. Julia Bowman.
Przepraszam.
Interesuje panią stanowisko śledczej ubezpieczeniowej?
Tak. Przez ostatnich sześć lat pracowałam dla firmy
udzielającej poręczeń majątkowych.
-Ściganie zbiegów? -Tak.
Ale nie działania śledcze?
Mam doświadczenie w prowadzeniu śledztw.
Ale nie medycznych?
Zna się pani na oszustwach, wypadkach, uszkodzeniach, raportach policyjnych?
Mój brat jest policjantem.
A na ubezpieczeniach od wypadków przy pracy?
Nie pracowałam jeszcze dla firmy ubezpieczeniowej, więc...
Nie ukończyła pani studiów.
A maszynopisanie?
Dwoma palcami.
Powinna pani skończyć studia albo szkołę zawodową.
Jeśli wróci pani za rok lub dwa...
Potrzebuję pracy natychmiast.
Dziękujemy za wizytę.
Wróciłaś.
O nie.
Jesteś normalny?
Co to w ogóle znaczy być normalnym?
Chyba przerwałem rozmowę,
którą prowadziłaś sama ze sobą.
Może lepiej być nienormalnym?
Pójdziesz ze mną na bal?
Na potańcówkę.
Chcesz...
Błagam, nie utrudniaj.
Ale my nigdy...
Wiem.
Ale może zechcesz?
Muszę...
iść do doradcy zawodowego.
„Może” ci wystarczy?
Polecimy do Orlando, a stamtąd pojedziemy na wyspę Marco.
Wynajęliśmy tam domek.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio Sean miał
tydzień wolnego.
Taylor.
Nie zamierzałeś się przywitać? Nie odzywasz się do mnie?
Jestem na służbie. Muszę lecieć.
Możesz być zły, że tak się to skończyło, ale byliśmy przyjaciółmi.
Gimnazjum? Oglądanie teledysków *NSYNC?
Nie znosiłem ich.
Znałeś na pamięć teksty.
Twój tata krzyczał, żebyśmy ściszyli.
Czy mogę...
o coś cię spytać?
Co sądziłaś na temat mojego taty?
Pamiętam, że byliście blisko.
Przez jakiś czas.
No co? Powiedz.
Musiałeś słyszeć, jak do mnie mówił na początku liceum.
Że szminka, którą noszę, wpędzi mnie w kłopoty.
Zaczął mi opowiadać, że nie dogaduje się z twoją mamą.
Wybacz. Spytałeś, więc...
Nic się nie stało.
Możesz do mnie dzwonić.
Znów będziemy przyjaciółmi.
Ściągnęłaś ten esej z sieci czy od kogoś kupiłaś?
Gdybym go kupiła, zrobiłby większe wrażenie.
Wiesz, co poczułem, kiedy go przeczytałem?
Nic.
Spoko.
Spoko?
A co mam powiedzieć?
Uczniowie pytają zwykle, co poprawić.
Co poprawić?
Czego właściwie chcesz?
Uciekasz z lekcji i palisz trawę, a mimo to dostajesz piątki i szóstki,
więc jednak ci chyba zależy.
Napisz w eseju o sobie.
O tym, jak widzisz swoje życie.
O czymś, czego nie wiedzą twoi rodzice.
Rodzice zginęli, gdy miałam pięć lat.
Wielu rzeczy o mnie nie wiedzą.
Przepraszam. Nie wiedziałem.
Ciotka uciekła 20 lat temu z rodzinnym majątkiem.
Babcia wezwała policję.
A dwa tygodnie temu
celowałam ze strzelby do brudnego gliny, którego zaraz później zabito.
Ponosi cię fantazja.
Jeśli chcesz coś w życiu osiągnąć, powinnaś iść na studia.
Musisz poradzić sobie z tym,
co przeszkadza ci się do tego przyłożyć.
Albo na zawsze utkniesz tu, gdzie teraz jesteś.
POTRZEBUJESZ KAUCJI?
POMOŻEMY CI ODZYSKAĆ WOLNOŚĆ
PORĘCZENIA MAJĄTKOWE ANB
Włączył się alarm. Możliwe włamanie na rogu Ryland i Elm.
Tu 3-4-1-9. Przyjąłem.
Mamy radiowozy bliżej tego adresu.
Zgłosiłem się pierwszy.
Nic się nie stało. Jestem właścicielką. Byłam na lunchu.
-Jest pani sama? -Tak.
Pokażę dokumenty.
To tylko tak źle wygląda.
Kasa wyczyszczona. Było tu jeszcze coś cennego?
Puste blankiety przelewów i znaczki.
Nie ma śladów włamania. Frontowe drzwi są zamknięte.
Widzę, że ma pani kamery.
Nie działają.
Obejdzie się bez raportu.
Gdyby nie alarm, nawet byście...
Powie mi pani, co się dzieje?
Nic.
Ktoś zmusza panią do milczenia? Diler? Członek gangu?
Znaczki i przekazy.
To kradną zwykle ćpuny.
Nie chcę zajmować pana cennego czasu.
To moja praca.
Jeśli to pani zignoruje, włamywacz pewnie wróci.
Nie wróci.
Mimo to spiszę raport.
Rozumiem. Dziękuję za pomoc.
-Bowman? -Zgadza się.
W razie czego proszę dzwonić.
Miłego dnia.
-Nie spieszyłeś się. -Słucham?
Odezwałeś się dwa tygodnie po wyjściu na wolność.
Musiałem coś załatwić. Z bratem i takie tam.
Jak poszło?
Strata czasu.
Dobrze wyglądam? Mogę być twoim Clarkiem Kentem?
Zabawmy się.
Byle nie tak jak na tej aukcji.
Zabawiłem się aż nadto.
DOM POGRZEBOWY
To dobrze, bo teraz będziesz robić za smutasa.
Kim jest sztywniak?
Hovis Blackwell. Z nowojorskich Blackwellów.
Elegancko. Jak chcesz oskubać jego rodzinę?
Nie rodzinę.
Jego.
Nie jest martwy?
Dlatego nie będzie miał nic przeciwko. Pamiętasz Disneyland?
Kolej jednoszynową?
Drugi raz.
-Huckleberry Jones. -Właśnie.
Będziesz Dużym Jimem?
-Tomem. Schowaj to. -Cholera.
Do dzieła.
Przepraszam.
Nie ma sprawy.
Nie spotkaliśmy się na 45. urodzinach Hovisa?
Byliśmy wtedy w Aspen.
Ale może na 50. urodzinach w jachtklubie?
Tak, właśnie.
Dobrze cię widzieć. Szkoda, że w takich okolicznościach.
Niestety.
Przyjdziesz na mój pogrzeb?
Jak zamierzasz umrzeć?
W płonącym wraku samolotu.
Albo ktoś mnie zepchnie z mostu.
Może popełnię samobójstwo.
Co?
Jeszcze nie zdecydowałam.
Wyrazy współczucia.
Pora ruszać ku Missisipi.
Przepraszam.
Jachtklub, 50. urodziny Hovisa.
-Wagner. -Jim. Miło cię widzieć.
Moja żona Caroline.
Ta Caroline?
Hovis wychwalał cię pod niebiosa.
Cały zeszły rok.
Wyczekiwał waszych spotkań
w Carlisle.
To nie ta Caroline.
To Wagnerowie.
Wagnerowie.
Caroline mi się mylą. Przepraszam.
Przepraszam.
Mówiłaś, że był tylko jeden.
Tak, 11 lat temu.
Proszę o zajęcie miejsc.
Robili to w waszym łóżku.
Ty sukin...
Panie, zlituj się nad nami.
Rozbiliśmy małżeństwo.
A ja zwędziłam trupowi butlę wina za 100 000 $.
Powiedz, po co.
Nie.
Jutro wieczorem w restauracji Clos. Przynieś wino. Tylko ostrożnie z butelką.
A jeśli je sprzedam?
To znów będziesz się nudzić.
Nie.
I nie dostaniesz żadnych odpowiedzi.
Jeszcze raz to samo.
Z drinków polecam dziś Szumigłówkę z malinami
i Żurawinowy Zawrót Głowy.
Podam wódkę.
Ja stawiam.
Niezłe nazwy mają te drinki.
W zeszłym tygodniu w Albany widziałem na przykład Rozbierańca.
Łapiesz?
Zapłacę za drinka tej pani.
Proszę sobie doliczyć dolara.
Przekrzywiła ci się muszka. Poprawię.
Nie trzeba.
John Walker. Wiem, co sobie myślisz.
Nie sądzę.
Rodzice nie lubili whisky.
Jestem przedstawicielem handlowym. Pracuję dla Custom Extrusion.
Nie znam.
Plastiki wysokowydajne.
Projektowanie i obróbka 3D, pojedyncze i podwójne gwintowanie.
Profile o szerokości do pół metra. A ty co robisz?
Ścigam się psimi zaprzęgami.
Masz chyba zły dzień.
Postawię ci kilka kolejek
i poprawię nastrój.
Wiesz co? Weź sobie tę niskopłatną robotę
i wsadź w tę obwisłą dupę, zboku.
Odchodzę.
Ktoś tu ma muchy w nosie.
Wiesz, czego jej trzeba?
Rozbierańca.
Tylko nie ma już barmana.
PORĘCZENIA MAJĄTKOWE
Halo?
Zaraz przyjdę.
Cześć, Otto.
Lorraine.
To... Co u ciebie?
Widzę, że wam się wiedzie.
Różnie bywa.
A jak z rodziną?
Też różnie.
Słyszałam o twoim wylewie. Myślałam, żeby zadzwonić.
Chciałam cię nawet odwiedzić, ale...
Nie miałem głowy do gości.
Powinnam się była odezwać.
Świetnie sobie radzę.
A ty...
Wszystko w porządku?
Nie.
Pamiętasz Natalie?
Wplątała się w narkotyki.
Przykro mi.
Wybacz. Nie wiem, co tu robię.
To był błąd.
Zostań. Usiądź.
Przepraszam.
Nie krępuj się.
Ona...
włamała się do mojego sklepu i ukradła... Nieważne.
Przyjechała policja.
-Taylor. -Taylor?
Też byłam zaskoczona.
Jak mogę ci pomóc?
Zadaje się z takim...
Mówi, że to jej chłopak, ale to jej diler.
Benny Nazarian.
Czy Taylor mógłby sprowadzić Natalie do domu?
Mogę go spytać.
Nie chcę jej karać. Niech po prostu wróci.
Zawsze mi pomagałeś.
CARLY ŚPISZ?
Co się dzieje?
Czy twoja mama opowiadała ci o mojej?
-O czym? -Nie wiem.
Twoja mama znała ją najlepiej.
Czemu pytasz?
Jak zmusić ludzi, by przestali cię okłamywać?
Torturami.
Albo kup karmelowy popcorn.
Musisz...
Ludzi trzeba zmotywować.
Co to znaczy?
Musisz ich przekonać, że lepiej będzie, jeśli wyjawią prawdę,
zamiast ją ukrywać.
Nie lepiej dla ciebie. Ty ich nie obchodzisz.
Lepiej dla nich. To wymiana.
Oni mówią ci prawdę, a ty dajesz im coś, czego chcą.
Jak się miewa Julia?
Babcia ją wylała.
Jak to przyjęła?
Mówi, że nic się nie stało,
ale jej adwokatem jest Lance, więc...
Jasne.
Wrócisz do nas?
Nie w tej chwili.
Mogę do ciebie dzwonić?
Pewnie.
Dzięki.
To przesłuchanie wstępne.
Będę walczyć o zmianę zarzutów na lżejsze, może niektóre da się oddalić.
-Jest na to szansa? -Nie.
To przedstawienie?
Lance, musimy pogadać.
Nie musiałaś przychodzić.
To tylko formalność.
Dwie minuty i będzie po wszystkim.
-Pomówmy na osobności. -Co? Dlaczego?
Co ugrasz, jeśli się przyzna?
Słucham?
Prace społeczne?
-Jak możesz... -Rozmawiam z Lance'em.
Chcesz mnie wystawić.
Chcę odzyskać licencję, żebyśmy nie zbankrutowali.
Dobra.
Julia się nie przyzna. Trafiłaby do więzienia.
Nie na 5 do 15 miesięcy, których żądają,
ale na 18.
Chodźmy na przesłuchanie.
Powodzenia.
-Pójdę do więzienia? -Jeśli cię skażą.
To możliwe?
Zostaw te rozważania na dzień
ogłoszenia wyroku.
Wiedziałam, że go nie sprzedasz.
-Wiesz, co jest fajnego w oszustwie? -Wygrana.
Poczucie kontroli.
Cel daje mi to, czego chcę,
bo go do tego przekonałem.
A ciebie interesuje, jak wielkie kłamstwo może ci ujść na sucho.
Tym większy przekręt.
Większy zysk to większy przekręt. Kłamstwo może być proste.
Czemu zadzwoniłeś? Z nudów? Dla kasy?
Lubisz moje kłamstwa.
Nie będę tańczył, jak mi zagrasz.
Mów, o co chodzi. Inaczej spływam.
Jak w Michigan?
To był jedyny raz. Miałem rację.
Wystraszyłeś się. Byłam zagrożona.
Oboje byliśmy. Ty zostałaś. Twój wybór.
I twój.
Zadzwoniłaś do mnie, bo sama tego numeru nie zrobisz.
Nie wiesz nawet, o co chodzi.
Więc musisz tu ze mną być i robić, co ci każę.
Wchodzisz?
Doug z Waszyngtonu przeprowadza pionową degustację win Petrus
i brakuje mu rocznika '21?
Każdemu czegoś brakuje.
Rok 1921 był w Bordeaux wyjątkowo upalny.
Wino ma wysoką zawartość alkoholu, niską kwasowość
i jest delikatne.
Kwestią dyskusyjną jest,
czy tak stare wina powinno się dekantować.
Ale to zostawmy.
Jeśli uda się oddzielić wino od osadu
i pozwoli mu się napowietrzyć,
uwolnione zostają jego aromaty
i wyczuć w nim można nuty jeżyny, zwierzęcej skóry.
I przypominający toffi finisz.
To Petrus rocznik '21?
Pan ma '45, na którym nam zależało. I jeśli mnie wzrok nie myli...
Puste miejsce tam, gdzie powinien być '21.
Dziewczynie trzeba pomóc.
Jej matka chce, żeby wróciła do domu.
Zapisałem jego nazwisko.
Benny Nazarian.
Znam go. Ma ksywkę „Naz”.
25-letni gnojek. Sprzedaje oksy, siedząc na ganku przed domem.
-Jedziemy. -Nie.
Nie powiedziałem, że to zrobię.
Potrzebuje nas.
-Skąd znasz te kobiety? -Jej matka to stara znajoma.
Chcę zrobić dobry uczynek. Ty też powinieneś.
-Ty nie jedziesz. -Jadę.
Nie zabiorę dziadka do narkotykowej meliny.
Mówiłeś o ganku.
Babcia chce, żebym studiowała, tak?
Tak.
Myślisz, że to wystarczy,
żeby ją zmotywować do powiedzenia mi tego,
co ukrywa przede mną na temat mamy i taty?
Zmotywować?
-Pete powiedział, że... -Czemu z nim rozmawiałaś?
Wszystkich wypytuję. Jego też.
On nie jest...
Nie rozmawiaj z nim.
Dobra. Darujmy sobie. Wyjadę po prostu do Nowego Jorku,
pomieszkam kilka lat w jakiejś norze,
powciągam kokę i będę udawać, że jest super. Tak jak ty.
Dobra. Chcesz wiedzieć, czy tata był dupkiem?
Możliwe. Ale mama też nie była święta.
Wrzucała mnie do auta
i szukała go, jeżdżąc po mieście,
bo myślała, że ją zdradza.
Miałam dziewięć lat.
Ale widywałam też, jak pękali ze śmiechu przed telewizorem
i zasypiali objęci w połowie programu.
Związki to skomplikowana sprawa.
Czasem zabujasz się w spoko gościu, a ten zaczyna bzykać sekretarkę,
która opiekuje się twoimi dziećmi, gdy ty błagasz o pracę,
żeby opłacić adwokata, który uratuje cię przed odsiadką.
Dlatego pisz ten jebany esej i idź na studia.
I nie gadaj więcej z Pete'em.
Z drinków polecamy w tym tygodniu Szumigłówkę,
-Żurawinowy Zawrót Głowy... -Poproszę białego spritzera.
Ja stawiam.
Niezłe nazwy mają te drinki.
W zeszłym tygodniu w Albany
widziałem na przykład Rozbierańca. Łapiesz?
-Dobre. -Zapłacę za drinki tej pani.
Proszę sobie doliczyć dolara.
Przekrzywiła ci się muszka. Poprawię.
-Wezmę kij. -Dziadku!
Co?
Nie teraz, dziadku.
To mój kij. Obiecałeś zostać w wozie.
Będę milczał.
Słowem się nie odezwę. Będę stał za tobą.
Przyda ci się wsparcie.
Benny Nazarian!
Naz!
Funkcjonariusz Bowman.
Nie możesz tu wejść.
To nieoficjalna wizyta.
Mama Natalie Sheffield prosiła, bym zabrał jej córkę do domu.
Masz nakaz?
Mogę z nim wrócić.
Ale wtedy zgarnę twoje dragi, a ciebie zamknę.
Wpuść mnie teraz, to przymknę oko.
Raczej nie.
-Dawaj dziewczynę! -Dziadku!
Siadaj!
Natalie Sheffield!
-Siedź. -Pozwolisz im na to?
Tu jest. Cześć, jestem Otto.
Jebać ich! To gliny!
Rzuć ten kij!
Ty. Chodź tu.
Dziadku, kij.
Jeżyna. I jakaś przyprawa. Goździk?
-Dym, ale... -Gęstszy. Bogatszy.
Milszy.
Jak pierwsza starsza kobieta.
Tego nie było na liście?
Powinno być.
Prostak ze mnie. Wybaczcie.
Misza nie jest prostakiem. Nie daj się zwieść.
To zamożny członek bardzo pokręconej rodziny.
Powiązany z nieprzyjemnymi ludźmi.
KGB, sowieckie pieniądze i dobra na całym świecie.
Nadające się do picia?
Chciałbyś wiedzieć.
Wypadł ci portfel.
Ostrożnie. To dopiero druga butelka.
Ciekawe, co będzie dalej.
O Boże. Nie.
Nie możecie tu tego robić.
Tak? Zakazu nie widziałem.
Zjeżdżajcie stąd!
Z drinków polecamy dziś Szumigłówkę
z malinami, rumem mango i limonką.
Drugi polecany drink to Żurawinowy Zawrót Głowy
z wódką, żurawiną, Cointreau i likierem maraskino.
Będzie spała.
Rano pomówię z nią o odwyku.
Jeśli moglibyśmy jakoś pomóc...
Jestem wam bardzo wdzięczna.
Taylor, niepotrzebnie cię wtedy okłamałam.
Byłaś wystraszona.
Dziękuję.
Miło nam, że mogliśmy pomóc.
Chodź, dziadku. Odwiozę cię.
'75, '61, '89.
Niewiarygodne.
Mogę zgadywać znowu.
Za 1000 $.
Jeśli się pomylę, Misza zapłaci.
Gdzie ją znalazłeś?
Nie znalazłem jej, tylko uratowałem.
Bez przesady.
Przesadzam? Byłaś spłukana. W Paryżu
tak samo wyciągnęłaś ode mnie 20 franków,
tyle że piłaś tanie Bordeaux.
Widać było, że ma talent, ale zmierzała donikąd.
W przeciwieństwie do Miszy, którego wychowali zajęci sobą prostacy.
Ciągle musisz coś sobie udowadniać.
Z powodzeniem. Ty jesteś przykładem.
Wystarczyło ją podszkolić i nie widać, że świat się od niej odwrócił.
Dziecko znalezione na śmietniku.
Przynajmniej mam maniery.
Mogliśmy zostać.
Wyciągnęłaś frajerowi portfel tylko po to, żeby mnie wkurzyć.
Wiesz, ile kasy było na tym stole? Kilkaset tysięcy.
Które w ciągu dwóch godzin wypili.
Mają mnóstwo forsy, są kretynami
i uwielbiają mnie z tego samego powodu co ty.
Bo jestem nieprzewidywalna.
Przyznaję, jestem okropna. Ale ty też.
Jesteśmy okropnymi patologicznymi kłamcami
i robimy paskudne rzeczy.
I jesteśmy w tym naprawdę dobrzy.
Dlatego do mnie zadzwoniłeś.
Daję ci to, czego potrzebujesz.
-Zabieram cię tam... -Nie bawi mnie to.
...gdzie sam byś się nie zapuścił.
Powiedz to.
Powiedz, jak bardzo to kochasz.
Głupia suka!
To dziecko ze śmietnika mogłeś sobie darować.
Przecież wychowali mnie prostacy.
Skąd to masz?
Z Michigan.
Co się stało?
Zostawiłeś mnie.
Wszystko dobrze?
Ślęczę nad esejem.
Nie mam weny.
Skończę pewnie w jakimś barze lub restauracji
i do śmierci się stąd nie wyniosę.
Nieważne. Na co komu studia?
Twoja mama
to była petarda.
Piękna i wybuchowa.
Myślała chyba, że twój tata jest taki sam, więc będą do siebie pasować.
Ale okazało się, że niełatwo z kimś takim żyć.
Wykańczało ją to.
Tydzień przed wypadkiem
dowiedziała się,
że twój tata zdradza ją z żoną Jacques'a Reynarda.
Tego, który uderzył w nich samochodem?
Tak.
Chcesz powiedzieć, że ten wypadek...
Że to wcale nie był wypadek? Że Jacques celowo...
Policyjny raport był niejednoznaczny.
Dlatego nikt o tym z tobą nie rozmawia.
Troje ludzi zginęło, bo mój tata bzykał jakąś kobietę i nikt...
Zginęło dwoje ludzi.
Danny i Lila.
Chwila. To Jacques Reynard żyje?
Moja odznaka. Kurwa!
Szlag!
Powiedziałem Carly o romansie Danny'ego.
Co zrobiłeś?
W tej rodzinie jest zbyt wiele tajemnic.
-Nie miałeś prawa. -Wszystkich od nas odpychają.
To ja ich odpycham.
Carly zasługuje, by znać prawdę.
Mogłaś jej o tym powiedzieć.
A o swoim romansie jej powiedziałeś?
Wiadomo. Twoje sekrety to co innego.
Ty jednoczysz ludzi. Ja jestem ta zła.
Mój romans nie ma nic wspólnego z jej rodzicami.
-Ma. -Ani z wypadkiem.
Do wypadku doszło z powodu twojego romansu.
O czym ty mówisz?
To przez ciebie powiedziałam Lili, że Danny ją zdradził.
Uznałam, że żona powinna wiedzieć,
zamiast być zwodzoną i upokarzaną.
Powiedziałaś Lili?
Chciałam ją ochronić. Żeby to jej nie zniszczyło tak jak mnie.
Ale kiedy jej powiedziałam...
Kiedy jej powiedziałam, ona powiedziała jemu.
-Powiedziała... -Jacques'owi?
I wtedy...
To przeze mnie wsiadła do tego auta.
To ja jej powiedziałam.
To ja!
Moja córeczka.
Julia Bowman?
Kim pan jest?
Musimy pomówić o Mariusie Josipovicu.
Nie chcę o nim rozmawiać.
Nie chcę o nim słyszeć.
Nie chcę mieć z nim nic wspólnego.
Julio. Proszę.
Pete?
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger k mnie.