Sam!
Nic mi nie jest. A tobie?
Jest! Złaź ze mnie, jebany wielkoludzie! Nie mogę oddychać!
To dziewczyna Colina.
Hej, ty! W środku!
Widzieliśmy cię u Colina!
Jak masz na imię?
Złotko...
Bo źle to się skończy.
Sąsiedzi już wezwali policję.
Otwórz drzwi, połóż broń na widoku,
wróć do środka i połóż się z wyciągniętymi rękoma.
Pete? Nie mam pojęcia, co robi.
Tydzień temu z nim pracowałaś.
To było tydzień temu.
Jeśli chcesz mnie zastrzelić, to strzelaj. Bo jestem zmęczona.
Wiem, że to ma coś wspólnego z magazynem w Mount Vernon.
Pete i Maggie brali udział w napadzie trzy lata temu.
Posłuchaj mnie i trzymaj się od tego miejsca jak najdalej.
Dlaczego?
Właściciel jest złym człowiekiem.
Spotkałam go. Jakiś tam Luka.
Wiesz, gdzie jest twoja rodzina, Audrey?
-Przepraszam. -Zamknij się.
Ktoś jeszcze tu jest?
Nie.
Dostałem.
Kurwa! Pomocy!
Sammy?
Sammy!
Pete kombinator
Tylko nic nie kombinuj.
Rakija?
Na pewno nie mają. Whisky.
Whisky.
Masz jakieś drobne?
-Po co? -Na maszyny.
Chcę wyglądać naturalnie.
Nie przyjmują już monet. Użyj karty.
A wiaderko miedziaków?
Bako, masz setkę?
Tak.
Wiadomo, skąd pochodzi wyciek?
Nie, wezwałem obsługę.
Rozmawiałem z facetem od maszyn.
Zestawy nie przyjeżdżają w pudłach.
Naprawdę? Nawet Excelsior 3000? Nowy, bezdotykowy model?
Otwórzmy i zobaczmy.
Może zaleje je woda. Przynieś łom.
-Nie. -Łom.
Możemy je przesunąć, aż nie naprawią wycieku.
Po co? Są zabezpieczone.
Będziemy musieli przesunąć bawoła,
chociaż waży jakieś 300 kilogramów.
Zadzwoń i zapytaj, czy kogoś przyślą.
Mogę coś zasugerować? Możecie go przykryć.
Malarka ma folię. Pewnie wam pożyczy,
żeby przykryć bawoła.
Przykryjmy też maszyny, dobra?
Lepiej zadzwonię po Suzanne. Ponaglaj ludzi od wycieku.
Wspięła się do góry, czołgała nad sufitem,
aż doszła do otwartej łazienki.
Wydostała się, więc czemu została?
Bo tam będzie bezpieczniejsza niż na ulicy. Luis jej szuka.
Jaką przewagę ma Colin?
Dziesięć minut?
Jedź.
Nie.
Dopiero po przyjeździe karetki.
Jedź. Jeśli nie przetaczasz krwi, jesteś tutaj zbędny.
Jesteśmy kwita?
Za co?
Za Wietnam!
Właśnie uratowałem ci życie!
Tak. Zanim wezwałem karetkę.
Więc tak dokładnie to ja ocaliłem twoje jako ostatni.
Dupek.
Trafił swój na swego.
Myślałam, że to wy jesteście źli.
Julia, tu dziadek.
Jesteś w niebezpieczeństwie.
Dalej.
Co robisz?
Połączyło mnie z pocztą głosową Ottona.
Napiszę do niego. Jezu!
Otto?
Nie, Taylor.
Daj mi to.
-Gdzie jesteś? -Wracam z Nowego Jorku, a co?
Musisz zawrócić.
Roby ma wyniki krwi z auta Winslowa.
Należy do białej kobiety po menopauzie.
Do białej kobiety.
Babciu, będzie chciała zrobić wymaz.
Dowodów wystarczy na nakaz. Gdy dostanie twoje DNA,
powiąże cię z autem Winslowa.
Może gliny znajdą pistolet, z którego zginął,
zanim Roby znajdzie ciebie.
Ale musisz, bezwzględnie,
jak najdłużej trzymać się z daleka od farmy.
-Nie mogę. -Dlaczego? Babciu...
Rodzinie coś grozi.
Co?
Pete'a i Maggie łączy człowiek, który groził spaleniem farmy
-wraz z mieszkańcami. -Co?
Kurwa mać.
Posłuchaj.
Zgarnę dziadka i Julię, a potem pojadę na farmę.
Ty masz Carly. Trzymaj się z daleka.
Dobrze.
-Wyszukaj mi w kontaktach Lori Tuttle. -Kim ona jest?
To stara przyjaciółka. Z nią dzisiaj zostaniesz.
-Co? Nie, babciu... -Nie kłóć się,
to nie dyskusja.
Nie wiem, co się stanie z domem,
ale ty masz się trzymać z daleka.
-Ty też powinnaś. -Znajdź Lori!
Jadą.
Czemu tak szura?
Coś się chyba wkręciło w koło.
Cholera!
Ta maszyna, cała gra jest ustawiona!
Zabiera mi pieniądze!
-Pomocy! Zarząd! -Co jest, kurwa!
Ktokolwiek! Maszyna nie działa!
Dalej!
Niech ktoś pomoże! Proszę.
Dalej.
Nieważne. Widzicie?
Tak, będę bogaty.
Patrzcie na to. Tak!
B-O-G-A-T-Y. Bogaty!
Raz, dwa, trzy.
Mam zielone światełka, mrugają i tak dalej,
ale gdzie są pieniądze? Gdzie moje pieniądze?
Gdzie pieniądze? Ta piękna kobieta, która tu stała,
właśnie mnie zostawiła.
Naprawcie tę cholerną maszynę!
Zatrzymać pudło!
Dalej.
FBI. Stać!
Obserwuje nas. Dalej.
COŚ TU NIE GRA.
Gdzie bawół?
Ktoś mówił, że tam.
Nie czuję się dobrze
z tymi drogimi maszynami, skoro tu kradną.
Więc je zabierz.
Słyszałaś pana.
Dzięki.
Ty, w ciężarówce, nie ruszaj się!
Otwierać.
Szefie.
Facet z FBI ma piłę łańcuchową.
Jest pusty! Jebany bawół jest pusty!
Tak, nic nie mamy.
Udało się, szefie.
Dobra.
Czekajcie.
Zapamiętaj, co mówię.
Tak?
Gdzie jesteś?
Już prawie.
Co z FBI?
Połknęli przynętę. W całości.
Miro obserwował Maggie.
Gdzie Marius?
Gdy go ostatnio widziałem, biegł z Giną do samochodu.
Obudzę cię na miejscu.
Nie trzeba.
-Gdzie jest Marius? -Tu go nie ma.
Mówiłem, że mnie wychujają.
Mówiłeś.
Bok, Miro.
Bok, Luka.
Nie ma tu jebanego Mariusa. Pieniądze są w torbach. Gdzie one są?
Pod autem.
Otwórz je!
Skurwiel!
Rozpakowujemy bawoła.
Otwieraj pierdolone pudło.
Kurwa!
Nigdy go nie otworzyli!
Ja go otworzę.
Kurwa!
Nic.
Pieniędzy w nim nigdy nie było.
Odstawili całe jebane przedstawienie?
Bawoły, kasyno?
Chcą, żebym był tutaj, a nie tam.
Gdzie?
Po co Maggie wynajęła schowek dla jebanej siostrzenicy?
Żeby zdobyć kod do wejścia.
Dom dalej stoi.
Nikogo nie widzę.
Jesteś już w Mount Vernon?
Otto, jeśli wpadniesz na tego fiutka...
Jak miał na imię? Tak, Colin.
Jeśli na niego wpadniesz, uważaj.
Wyglądał mi na pajaca, który chce coś udowodnić.
-Witaj, Marius. -Cholera.
Oddaj broń, lufą do tyłu, powoli.
Ktoś miał spalić ten dom na popiół.
Nie sądziłam, że ty.
Nie. Ja nie. Moja...
Mama Pete'a, Maggie,
poprosiła, żebym przyszedł i zadbał, żeby nic się nie stało farmie
ani nikomu z rodziny.
Zakładaj.
I powiedz, co tu się dzieje.
Wsiadaj za kółko i nie gaś silnika.
Jesteśmy?
Jeśli będziesz miała złe przeczucie,
spieprzaj stąd.
Co?
To nie Durham.
Mieliśmy się tam spotkać z Maggie.
Jesteśmy w Mount Vernon.
Dlaczego?
Bo tu są pieniądze.
Posłuchaj, Valerie, wiem, że tam jesteś.
Sprytnie postąpiłaś, wracając do schowka.
Mam na imię Colin. Przysyła mnie Luis.
Chcę się dogadać.
Rozwalę zamek.
A potem porozmawiamy.
Co robisz, Valerie?
Stoisz na drzwiach?
Pewnie się boisz.
Otwórz drzwi i wszystko będzie dobrze.
Nie pamiętam cię.
Otwieraj jebane drzwi albo je rozwalę!
Jestem jej poręczycielką, będę strzelać.
Cholera.
Mówiłem, co będzie, jak się znowu spotkamy.
Do ciebie nic nie mam.
Otwórz drzwi i odejdź.
Tak się nie stanie.
Więc będzie niemiło.
Kim ty, kurwa, jesteś?
Obaj szukamy Valerie.
Jest w środku z poręczycielką. Ale ja tu byłem pierwszy.
Ja mam jej kuzyna.
Dzielimy się?
Czemu nie?
Poręczycielko,
jest tu twój kuzyn.
-Pete? -Julia, nie otwieraj!
Nie masz wyjścia.
Oddaj Valerie, oddamy ci Pete'a.
Inaczej umrze teraz,
przejdziemy przez drzwi i zabijemy was obie.
Jest jeszcze jedna opcja!
Kurwa.
Odłóżcie broń i wypuśćcie wnuka.
Nie sądzę.
Posłuchaj, wariacie,
jedzie tu mój wnuk gliniarz.
Masz dwie sekundy na odłożenie jebanej broni.
Możesz mnie zastrzelić,
ale oni już wiedzą, kim jesteś, pojebie.
Dalej! Kopnijcie je!
Odsuńcie się od drzwi.
Julia!
-Nic ci nie jest? -Bywało lepiej!
-Co ty tu robisz? -Właśnie.
Potem powiem. Musimy spadać.
Idźcie. Taylor zaraz tu będzie.
Ja sobie z nimi poradzę.
-Zaczekaj, dziadku, nie musisz... -Poradzę sobie.
Idziemy.
Zaczekaj, Julia. Muszę go przypilnować.
-Nie. -Idź!
Co teraz, staruszku?
Zabijesz nas?
Zabiję? Chuj mnie obchodzicie.
Coś sobie udowadniasz?
Zadam wam jedno pytanie. Spotkaliście się wcześniej?
Chuj cię to obchodzi?
Bo twój kolega tutaj to facet,
który wbił nóż w szyję twojego staruszka i go zabił.
Ty skurwielu.
Co się, u diabła, dzieje?
Później. Odwożę ją do więzienia.
W więzieniu nie będę bezpieczniejsza.
W więzieniu to już nie mój problem.
-Gdzie dziadek? -Tutaj. Gdzie Pete?
Nie z tobą?
Co... Gdzie jest, kurwa, Pete?
Pete umie się sobą zająć. Możemy iść.
Co im zrobiłeś?
Przedstawiłem ich sobie. Dalej!
Wiedziałem, kurwa.
Wiedział, kurwa.
Brawo! Ilu bystrzaków.
Marius, chcę wiedzieć.
Maggie bardzo się wysiliła, żeby zdobyć kod dostępu.
A ty?
Gdy Frank i Joe pierwszy raz mnie tutaj przyprowadzili,
zapamiętałem kod.
Zapamiętałeś.
To dobrze.
Wiesz, jak pieniądze znalazły się za ścianą?
Maggie mi powiedziała. Niezła historia.
Naprawiałem ją po tym, jak FBI ją rozwaliło.
To wtedy Maggie i jej chłopak znaleźli pieniądze.
Chłopak krwawił.
Chciał je gdzieś ukryć.
Rozkręcił ścianę, ukrył pieniądze i wszystko przykręcił.
Bawi cię to?
Ja tu, a pieniądze tam, przez cały czas?
Śmieszy cię to?
To dobry kawał na koniec.
Więc...
Maggie kazała mi zaczekać na ciebie, zanim ją zabiję.
To przez ciebie wylądowała tutaj z pieniędzmi.
Nie wiem, co to znaczy.
Nie?
-Co? -Nie?
Najpierw ona tu przyszła, teraz ty.
Zbieg okoliczności.
Nie, to nie... zbieg okoliczności. Nie.
Rozpracowałem to.
Kilka dni temu chciałem otworzyć bawoła, a ona mnie powstrzymała.
Wiedziałem, że pieniędzy tam nie ma.
A gdy wynajęła schowek
dla Julii,
wiedziałem, że pieniądze dalej tu są,
gdzieś.
Ale Maggie musiała ci pokazać gdzie.
Tak.
Gdybyś był szybszy, już byś odszedł. Taki był plan?
Tak.
Posłuchaj...
Wystarczyło, żebyś mi zaufała.
Tak, jak ty zaufałeś mi?
Jedenaście milionów to spora wypłata.
Dlaczego nie współpracowaliście?
Musiałam to tak zrobić, żeby ci je oddać.
Kłamstwo.
Przysięgam, nie kłamię.
Nie? A więc co?
Masz jebane wizje?
Tak. Widzę twoją przyszłość.
Mów. Co to za przyszłość?
Nie mogę.
Ciganska pierdolona sranja. Pierdolone cygańskie bzdety.
Naleje ci trochę mojego specjału.
Luka, masz pieniądze. Wygrałeś.
To bez znaczenia. Frank rozumie.
Rozumiem.
Urządziliście dla Luki niezłe przedstawienie.
Bawół, kasyno, tajne spotkania. Same kłamstwa.
Kłamiesz ustami, więc usta stracisz.
Nie. Ona nie kłamie!
-Zamknij się! -Nie kłamie!
Za to wypijesz pierwszy.
-Znam jej wizję. -Mów.
Mów!
Od początku mnie rozpracowywała...
Miałem ją chronić.
Co to za wizja?
Że to ja cię zabiję.
Myślałaś, że oszust cię ochroni?
Oszust, krętacz, szachraj, dba tylko o siebie.
Ludzie się zmieniają.
Co jest, kurwa?
Marius, odłóż broń.
Odłóż i kopnij!
Myślisz, że pozwolę Mariusowi cię zabić?
Obiecałem, że sam to zrobię.
Frank.
Frank...
To nie ja zabiłem Joego.
Gdybyś nie kombinował, dalej by żył. To twoja wina!
Gina, weź broń i wyceluj w Maggie.
Co?
Weźmiemy, po co przyszliśmy.
Zginęły właśnie trzy osoby.
Śmierć to tylko przemiana. Prawda, Maggie?
FBI! Ręce do góry! Rzućcie broń!
Wszyscy na ziemię!
Pokażcie dłonie. Nie ruszać się!
Nie ruszać się!
Sprowadźcie ratowników!
Widzisz, Marius, gdybyś wziął immunitet,
wyszedłbyś stąd jako wolny człowiek. Ale nie wziąłeś.
-Jak nas znaleźliście? -Śledziliśmy jego telefon.
Przystaliście na współpracę i nic z tego nie macie.
A ta dwójka?
Nie ma za nimi listu gończego. Uwolnij ich.
Zmiana planów.
Co?
Nie wiozę jej do więzienia.
Udało się.
Tak!
Udało się.
-Nie ufałeś mi? -Nie chodzi o zaufanie.
Miało o tym wiedzieć jak najmniej ludzi.
-Co się stało? -Dostaliśmy twoją wiadomość.
Miałeś dzwonić, nie pisać. Wiadomości się spóźniają.
Przykro mi, miałem nóż na gardle.
Luka żyje czy nie?
Nie.
Tak jak Frank i ten łysy.
Włochaty jest na wolności.
Byli naszym kołem ratunkowym?
Tak, Gina, poznaj Adama i Nicole.
Jak się masz?
Myślałem, że byliście prawdziwi.
Tak, może nawet za bardzo.
Mogłeś mnie ostrzec przed ciosem.
Jak udawać, to udawać.
Będziecie roztrząsać żale
czy się podzielimy?
-Podzielimy. -No to dzielmy!
A pościg za Luką i drugi bawół?
Luka musiał w to uwierzyć.
Otwieramy.
Gdzie on jest?
Na dziewiątej. Między drzewami.
Nie usłyszy głosów.
Piła?
Piła.
Mieli nasze kartoteki.
Tak, mieli.
Nie widziałaś, co było w środku.
Ktoś chce te gazety?
Ja wezmę.
Nerd! Obetnijcie mu działkę!
Nic ci nie jest?
Nie, czemu?
Znam cię dłużej, niż sam znasz siebie.
Dobrze wam się z Maggie pracowało.
Aż nie spróbowała mnie przekręcić.
Nie noszę urazy, takie są zasady gry.
Przekręcić?
A to co?
Skąd to masz?
Było na dnie pudła.
Marius.
Co się dzieje?
Cześć, Marius.
Mam broń przystawioną do głowy.
Jeśli nie oddasz im pieniędzy, to mnie rozjebią.
Zamieniłam je, gdy się zorientowałam, że agenci FBI są podstawieni.
Oczywiście, że są! Dlatego do mnie celują!
Wiesz, po czym się zorientowałam?
Nie było ich w mojej wizji.
Maggie, twoja wizja mnie zabije.
Marius, doceniam twoją umiejętność... Jak to się mówi? Niewychodzenia z roli.
Ocaliłem ci jebane życie!
Tak mi dziękujesz!
Kiedyś przyznasz, że twoim
największym błędem był brak wiary we mnie.
Posłuchaj, zgadzają się na połowę.
Dobra? To rozsądne.
Okłamałam cię tylko, gdy powiedziałam, że moja wizja się zmieniła.
Nigdy się nie zmieniła.
Będziemy wolni tylko wtedy, gdy oddamy pieniądze Luce.
Otwierać jebane drzwi!
Za każdym razem, gdy cię zaboli,
chcę, żebyś myślał o Reggiem.
Ile?
Jedenaście milionów.
To dlatego nie mówili, że rodzina jest w niebezpieczeństwie?
-Bo chcieli pieniędzy? -Nie.
Ci źli powiedzieli, że jeśli zobaczą, że wiecie,
zabiją was wszystkich, to dlatego.
A teraz wszyscy źli ludzie nie żyją, według wiadomości od Maggie.
Tak.
To chyba ona. Maggie.
To nie ona.
Pracujesz dla Luki. Widziałam cię w Mount Vernon. Co tutaj robisz?
Mam zadanie.
Wygląda, jakbyś miał dwa. Musisz mnie zastrzelić i spalić dom.
Po co miałbyś to robić?
Dałem słowo.
Niewłaściwej osobie.
Idź, nie będę cię zatrzymywać.
A jeśli nie...
to mnie zastrzelisz?
Jeśli nie rzucisz broni, tak zrobię.
Dalej, synku.
Twój szef i reszta oprychów nie żyją.
Odejdź.
Znajdź inną pracę.
Mama Maggie Murphy.
Masz jej paszport?
A torba?
Cholera.
Co?
Roby.
Wszystko zabierasz?
Ledwo pokryje koszt twojej ucieczki.
Jak mam się dostać z Kanady do Meksyku?
Piechotą? Mogę cię odwieźć do więzienia.
Nie.
Między nami już dobrze?
Nie.
Ale trochę lepiej.
Marius wszystko mi powiedział.
Marius?
To prawda?
Cóż, mamo...
tylko tak można było zrobić.
-Masz pieniądze? -Nie. Nikt nie ma.
Tak. Więc to wszystko na nic.
O Boże, mamo, dom dalej stoi.
Wszyscy żyjemy. Boże, muszę jechać.
Przyjechałam sprawdzić, czy nic wam nie jest
i czy Mariusa nie trzeba podwieźć.
Nie zaszkodzi.
A gdzie Pete?
Nie wiem.
Chyba się na mnie wściekł. Nie wyszło tak, jak chciał.
Pewnie tutaj wróci.
Brał w tym udział, nie jest tu mile widziany.
Nie umiesz wybaczać, mamo.
Może mogłabyś dać szansę Pete'owi.
Mogłabyś...
przekazać tacie, że go kocham?
Sama możesz to zrobić.
Nie, muszę zostawić to wszystko za sobą.
Trzymaj się, mamo.
Dziwak z ciebie, Marius,
ale cię lubię.
Wiesz, nigdy nie przeprosiłaś.
Ty też nie.
Muszę...
Audrey Bernhardt.
Witam, pani detektyw.
-Zostawiłeś przesyłkę? -Tak.
Nie powiedziałeś jej, kim jesteś.
Chciałem, mamo, ale wiesz,
po tym wszystkim, co zaszło,
nie możemy tu zostać,
więc po co to jeszcze pogarszać?
Cóż, ty i ja
mamy rodzinę.
A co ma Marius?
Wiem, że nie o takiej kwocie mówiliśmy.
Zupełnie nie takiej.
Posłuchaj, Marius, to nieźle jak na trzy dni pracy,
ale to miał być konkretny skok.
Gdzie idziesz?
Nie wiem.
Gdzieś, gdzie mnie nie znajdziesz.
Jedenaście milionów, prawie za dużo.
Wiesz, co mówią: „Idź na całość albo jedź do Kanady”.
O mało nie wylądowałeś w wannie z kwasem.
Słowo klucz to „o mało”.
Jest jeszcze jedno.
O mało nie zabiłeś człowieka.
Zastanów się nad tym.
Witam.
Nie wiem, dlaczego wzięłaś babcię
na celownik, ale polecam jej prawnika.
Naprawdę?
Gdy z nią rozmawiałam,
-zgodziła się oddać próbkę. -Rozmawiałyście?
-Przed chwilą. -Nic mi nie mówiąc?
Już się rozmówiłyśmy.
-Powiadomiłaś ją o prawach? -Bowman,
wysłuchaj mnie.
Powiedziałam jej,
że tym razem próbka nie będzie potrzebna.
Przyszła wiadomość z informacją
o broni pod pewnym adresem,
która może mieć związek z morderstwem policjanta.
Robi się ciekawiej.
Właściciel domu
był podejrzewany o morderstwa na zlecenie.
Cholera jasna.
A syn podejrzanego mordercy ma dziewczynę,
wszyscy razem mieszkają.
Dziewczyna zastrzeliła mężczyznę w Bridgeport dzisiaj rano.
Mając tę wskazówkę, policja stanowa zarządziła porównanie
kuli z porannej strzelaniny
z kulą z klatki Winslowa
i udało się je dopasować.
Cholera.
Jak nic.
Cóż...
Chyba jeszcze trochę tutaj zostaniesz.
Niestety nie.
Kapitan wzywa mnie do miasta.
Sprawa wraca do Bridgeport.
Według mnie będą się trzymać mojej teorii.
Winslow był skorumpowany, zabił go zawodowiec.
Lub...
twoja babcia.
Przypadkowo. Nie wygląda na kogoś, kto morduje z zimną krwią.
A ty to zatuszowałeś.
Podłożyłeś broń u mordercy,
wysłałeś anonimową wiadomość
i oddałeś sprawę biegowi wydarzeń.
Ale opowiadam się za opcją A. Porachunki gangsterów.
Ma więcej sensu.
Przedzwoń, gdybyś był w mieście.
Jestem ci winna obiad.
Taylorowi się udało.
Póki co.
Mają martwego policjanta i nieżyjącego mordercę do obarczenia.
Sprawa zamknięta, wierz mi.
A reszta?
Ciała w Mount Vernon.
To sami źli goście. Nikogo nie obchodzą.
Sama postrzelono.
Powiedział, że kogoś śledził, a potem zasłonił się wiekiem,
powiedział, że nic nie pamięta.
Nie mówiła, czy wróci?
Wszystko ci przekazałam.
Dobrze było ją widzieć.
Ale za jaką cenę.
Nie jest mi przykro, Carly.
Zrobię wszystko, żeby cię chronić. Nawet ci wkurzę.
-Nikomu nic nie jest? -Nie.
Chcesz kanapkę?
Chcę spać.
MAM NADZIEJĘ, ŻE USŁYSZYSZ GŁOS MAMY.
Pani Reid. Jak mogę pomóc?
Gdzie pogadamy?
Nie podchodź.
Nie chcemy przyciągać uwagi.
Jakie to ma znaczenie? Sean o wszystkim wie.
Wiem, powiedział mi.
I że pieprzysz tę detektyw.
Nie pieprzę jej. Pracowaliśmy nad sprawą.
Taylor...
Nie uwierzyłam mu.
Trochę cię znam.
Moje mieszkanie jest trochę małe,
ale możemy w nim przeczekać,
aż nie znajdziemy...
-Zmieniłaś zdanie. -Nie, jeśli chodzi o ciebie.
Tylko o odejście od niego teraz.
Nie, rozumiem.
To niewłaściwy moment. Muszę być cierpliwy.
To pewne, tylko nie wiadomo kiedy.
O Boże, uwierzyłeś mu.
W te bzdury, o których gada, o miłości i pieniądzach.
„Jeśli chcesz to i to, chcesz pieniędzy”.
Dobrze. Chcę miłości.
Więc odejdź.
Nie, dopóki nie dowiem się, co robi w Hartford.
Usunięcie twojej rodziny z biznesu było wisienką na torcie.
Teraz stało się tortem!
Potrzebujesz kogoś w środku.
Tak.
Cóż...
Jeśli mamy to zrobić porządnie,
musimy umówić skrzynki kontaktowe,
żebyś mogła zostawiać informacje, a ja je odbierać.
O czym ty mówisz?
Będziesz naszym szpiegiem, tak?
Więc musisz odzyskać zaufanie Seana.
Więc nie możemy się więcej widywać.
Żadnych telefonów, wiadomości, kontaktu.
A potem, za rok może dwa...
może otworzy się na tyle,
żeby powiedzieć ci coś wartego uwagi.
Kurwa.
Wyspałaś się?
Wyśpię się.
Chciałam ci podziękować za wycieczkę do Nowego Jorku.
Fajnie było z tobą spędzić czas i wytropić tę kobietę.
Cieszę się.
Wybaczyłam ci nawet porzucenie mnie u przyjaciółki.
Nie mogę ci tylko wybaczyć,
że kłamałaś na temat śmierci moich rodziców.
O czym ty mówisz?
Maggie zostawiła mi listy, które dostała od mamy.
Ten wysłano na dzień przed tym, gdy mama z tatą zginęli.
Przeczytaj.
A potem wyjaśnij, że wszystko, co mówiłaś, nie jest kłamstwem.
Wycofałam się, więc tak w zasadzie
nic mi nie jesteś winien.
Ale to z pewnością za mało.
Reszta trafiła do kwasu.
Przynajmniej przeżyłeś.
Ledwo.
Prawie zabiłem człowieka.
Był dobry?
Znasz jakichś dobrych?
Co teraz zamierzasz?
Szkoda, że rodzina przepadła.
Nie przepadła.
Dostałem telefon od Audrey, pytała, czy u mnie dobrze.
Pete nic im nie powiedział.
Myślałem, że bardzo chciał do nich wrócić.
Wiem. Chyba nie chciał znowu wywracać im życia do góry nogami.
Babcię nawet polubiłam.
Tak.
Wracaj.
Nie wiem. Chyba...
Można odstawić kilka przekrętów z poręczeniami.
Na rany boskie, Marius!
Lubisz ich.
Przyznaj to.
Źle mnie oceniasz.
-Naprawdę? -Jestem złym człowiekiem.
Jestem złym człowiekiem.
Powiedziałeś, że się zabijesz, jeśli zranią Julię.
Ty.
Brzmisz na zaskoczoną.
A nie powinnam?
Chciałbym się wytłumaczyć rodzinie.
Mielibyśmy ci wierzyć?
Julia, ja...
Nie wiedziałem, co robić. Dlatego chciałem, żebyś miała broń.
A Carly? Taylor?
Taylor to glina. Zawsze ma broń.
Zamknij się.
Mógłbym przyjechać na farmę i powiedzieć kilka słów.
Jeśli nie będziecie chcieli mnie widzieć, nie ma sprawy.
Dobrze.
Dziękuję.
Mam spotkanie. Muszę iść.
Pan Bagwell.
Pani... Jakoś na B.
-Bowman. Julia Bowman. -Tak, racja.
Usiądzie pani?
Dziękuję.
Jak tam córka?
Utrata zwierzaka może być straszna w każdym wieku, szczególnie młodym.
Radzi sobie.
Ale to nie dlatego pani przyszła.
Nie.
Mam nadzieję, że nie po to, żeby tłumaczyć swojego byłego.
Miał się ze mną spotkać i tego nie zrobił.
Nie o to chodzi.
Więc co mogę zrobić?
To dziwnie zabrzmi.
Pani Bowman, pracuję ze skazańcami. Nic mnie nie dziwi.
Więc dobrze,
mój były chłopak...
Jak ma na imię?
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger ego.