W poprzednim sezonie...
Mieliśmy huśtawkę z opony.
To zapamiętałem najbardziej.
Dziadek co lato ją naprawiał.
Zamkniesz się, Pete?
Trzy lata.
Słuchałem tego gówna codziennie.
Jesteś oszustem.
A ty? Napadłeś z bronią na strzelnicę?
Za dwa dni wychodzę,
a ty nawet nie łapiesz się na warunkowe.
Cześć, babciu, dziadku. To ja, Pete.
Zaprosiłem całą rodzinę. Wszystkich kuzynów.
Świetnie.
Kocham cię, Taylor.
Powinnaś być ze mną.
Mogłem to powiedzieć,
gdy się oświadczał.
Chcę moją forsę, Otto.
Kurwa mać.
Przyszłam pogadać o nim.
Nie przyda wam się, ale to ojciec mego syna,
więc musi żyć.
Więc mów.
Co robisz?
Może da się to jeszcze odkręcić.
Nie chcę kasy, tylko kogoś, kto je wypierze.
Macie kogoś śledzić.
W zamian nas czegoś nauczysz.
Chcecie się uczyć? Dobra.
Lekcja pierwsza: zerwij z chłopakiem, to pogadamy.
-Co się dzieje? -Potrzebny mi malarz.
Powiedz tylko, kogo się pozbyć.
Patrzysz na niego.
Na pierdoloną ziemię.
Dalej.
Jakiś glina szuka tu Pete'a.
Ktoś z Nowego Jorku, Winslow.
Musisz mu powiedzieć,
że nie zgadzasz się na przeszukanie.
Audrey!
Mam kłopoty.
-Musisz stąd jechać! -Babciu, co się stało?
-Zjeżdżaj! -Nie możesz tu być!
Już uczestniczę.
Cześć, Pete.
Znamy się?
Nie.
Gina?
Zabierzesz nas do matki
i 11 milionów dolarów.
-Gdzie twoja matka, Pete? -Nie wiem.
Nie wiesz?
Pojebało cię z tym „nie wiem”?
Czemu nie mielibyśmy cię teraz odstrzelić?
Bo wiem, jak ją znaleźć,
a wy nie.
Tak? No to idziemy.
Jak...
Jak co?
Jak to rozpracowaliście?
Matkę i mnie.
Nasz pracodawca zatrudniał ludzi,
którzy nie pytali, co zaszło w Mount Vernon,
gdy skradziono 11 milionów.
Że jakiś jebany kretyn okradł strzelnicę.
Często ci się to zdarza?
Pytania, jaki kretyn okrada strzelnicę?
Codziennie.
Byliśmy na tyle sprytni, żeby pomyśleć, że może nie jesteś kretynem.
Pierwszą wskazówką był ochroniarz.
Ustawiliśmy go na strzelnicy na chwilę przed twoim przyjściem.
Po dziesięciu minutach, już w pracy, zginął w strzelaninie.
Chcieliście go tam przytrzymać? Żeby nie wrócił?
Szkoda, że się nie udało. Poszedłeś do więzienia za nic.
Wiedzieliście, że wyszedłem?
Znamy faceta, napisał bota,
który szukał informacji o tobie i twojej matce.
Tydzień temu twoje imię pojawiło się na bilecie lotniczym.
Dwa bilety na 5.20 do Fort Lauderdale.
Lecą państwo do Buffalo czy Fort Lauderdale?
Musimy mieć jakiś powód?
Nie polecieliście.
Chcieliśmy tylko przejść kontrolę.
Polowaliśmy na zbiega.
Z kuzynką.
Ładną blondynką?
Gdzie jedziesz?
Do Nowego Jorku.
Takie są warunki. Nie mogę być w Connecticut.
Spotkać się z rodzinką?
Obserwujemy ich.
Jeśli ich ostrzeżesz albo się ukryją...
Nie zrobisz tego,
bo będziesz zajęty szukaniem mamy.
Masz 72 godziny, zanim ich zlikwidujemy.
Zaczniemy od ładnej blondynki.
Powinieneś uciekać.
Chodzi o 11 milionów dolarów.
A jeśli FBI zgarnie cię za to, co zaszło w kasynie Vince'a?
-Nie szukają mnie. -Postrzelono agenta.
Zginęły pieniądze. Szukają cię.
Ale niczego nie udowodnią, Marjorie.
Nie to miałam na myśli.
Jeśli FBI zgarnie tych dwóch zbirów
i dowiedzą się, że nie jesteś Pete'em, czemu mieliby cię nie zabić?
Coś wymyślę.
Marjorie, mówimy o 11 milionach.
Dobra.
Jak zamierzasz je znaleźć?
Niewiele masz.
Dziesięć minut po napadzie Pete'a na strzelnicę
doszło do strzelaniny, w której zginął ochroniarz.
W sieci musi coś o tym być.
Mam ich numer rejestracyjny.
Nie mam tylko komputera.
Jestem na emeryturze.
Musiałabyś tylko troszkę poszukać.
To będzie troszkę kosztować.
Dam ci pięć procent od własnego zarobku.
Żałuję, że odebrałam.
Dobra.
Podejrzewam, że ci grozili.
Zabiją całą rodzinę, zaczynając od Julii.
Świetnie.
Poręczenia majątkowe.
Audrey?
Nie, tu Julia. Jak mogę pomóc?
Blondyneczka?
Cholera, nie pamiętasz mnie? Tu Luis. Luis Mercado.
Oczywiście, że pamiętam.
Blondyneczka odbiera telefony.
Jest tam Otto?
Nie teraz.
Niech do mnie oddzwoni.
Mogę zapytać, o co chodzi?
Niech zadzwoni.
Pewnie wyrosłaś już z warkoczyków.
Tak jakby.
Zaczynam myśleć, że szukasz pretekstów do spotkań.
Trochę liczyłam i pomyślałam, że powinieneś usłyszeć to osobiście.
Chyba się rozczaruję.
Żeby wyprać twoje 150,
musiałabym wypisywać fałszywe poręczenia,
a potem składać fałszywe depozyty, twoją gotówkę, w banku.
To potrwa trzy do czterech miesięcy.
Jeśli są ci potrzebne teraz,
możesz zanieść je do Mohegan i wymienić na żetony pokerowe.
Niech zgadnę.
Wygooglowałaś „pranie pieniędzy”
i wyskoczył ci ten film z kapitanem Kirkiem.
Widziałaś go?
AŻ DO PIEKŁA
Jest niezły.
W filmie zapomnieli wspomnieć,
że kasyna oznaczają żetony pokerowe
i wiedzą, czy zostały wygrane.
Chcesz oddać pieniądze?
Nie zapominaj, jak do tego doszło.
Zaoferowałaś usługi, żeby ocalić ojca swojego syna przed śmiercią.
Jeśli się wycofasz,
co ochroni jego
albo, Boże broń, kogoś, na kim ci faktycznie zależy?
Trzy miesiące to za długo.
Potrzebuję kasy za tydzień.
Tego właśnie potrzebowałam,
chociaż wydawałeś się rozkojarzony.
Cholera.
Tylko nie wystaw mi złej opinii w internecie.
Chciałaś o czymś porozmawiać?
Dlaczego Sean tyle jeździ do Hartford?
Hartford mnie nie obchodzi, odkąd Whalersi odeszli.
Lobbuje, by w Connecticut stan obsługiwał poręczenia,
jak w Kentucky.
Wypadłby z interesu.
Nie, jeśli dostałby kontrakt.
Z interesu wypadliby dziadek i babcia.
Ale ty
możesz zarobić kupę hajsu, żeby pomóc im na emeryturze.
Czekam, aż Sean wszystko załatwi,
wtedy się z nim rozwiodę i wezmę sobie połowę,
a my pobierzemy się na hawajskiej plaży.
Nie cieszysz się.
Zrozum...
Też lubię pieniądze,
ale chcę być z tobą teraz.
Cierpliwości.
Jak tam Numer Jeden i Dwa?
Śpią.
Fajna torba.
Znalazłam ją w aucie.
Ellen już jej nie używa, bo „różowy jest dla dzieci,
musi być purpurowa”, inaczej się wścieka.
Zostaniesz na noc i zajmiesz się bąbelkami od rana?
Zolpidem wróży długą noc.
Pewnie.
Ale pilnuję twojego długu.
Oczywiście.
Pete mówił, gdzie jedzie?
Nie. Dlaczego?
Muszę z nim porozmawiać.
Dobranoc.
Auto jest z firmy leasingowej w Queens.
Leasingobiorcy nie potrafię odszukać.
A co z jego matką?
Ostatnio ją widziano
trzy lata temu w Nowym Orleanie.
A strzelanina?
10 minut po wejściu Pete'a na strzelnicę,
doszło do strzelaniny w magazynie. Trzy trupy.
-2 strażników i... -Ochroniarz.
Tak, a zanim opuścił ten ziemski padół, powiedział,
że dwóm ludziom udało się uciec,
w tym białej kobiecie po 50.
Mając doświadczenie w odgrywaniu mamy Pete'a wiem, że opis pasuje.
Więc te 11 milionów skradziono z magazynu?
Nie. Przynajmniej oficjalnie.
Żaden raport nie wspomina 11 milionów
ani innych zaginionych rzeczy.
Co ci to mówi?
Skradziono je innemu przestępcy.
Dokładnie. A przestępca z 11 milionami
to nie byle jaki przestępca.
Może ktoś z funduszu hedgingowego...
A zbiry próbują mu zabić rodzinę?
Zanim zaczniesz szukać mamy Pete'a albo pieniędzy,
najpierw musisz
dowiedzieć się, co to za pojeby.
Pete kombinator
Pomóc?
Nie zmieniasz przyzwyczajeń.
Kurwa mać.
Powinieneś zmienić teren łowiecki, mały.
Nie potrzebuję twoich rad, dupku.
Czego chcesz? Otwórz drzwi.
Szukam Giny.
Możecie się z Giną pierdolić.
Zaraz wezwę policję i powiem,
że dorwałem złodzieja portfela.
Nie mam go.
To twój portfel, dupku.
Gdzie ona jest?
Babciu, naprawdę ci to odradzam.
Ojciec Lebec to duchowny.
To tylko człowiek.
Może mu się wymsknąć.
Nie powiem wszystkiego.
Proszę, babciu. Błagam cię, dobrze?
Nie teraz. Za tydzień.
Niech to ucichnie.
Przez tydzień? Zginął gliniarz.
Sprawą zajmuje się Fairfield.
To nie kretyni, chociaż im blisko.
Babciu?
-Powiedz, że się powstrzymasz. -Ok.
Muszę już iść. Dobrze?
Gdzie Carly? Podwieźć ją?
Została u Julii.
Babciu?
Zrobisz, o co prosił?
Po to wymyślono spowiedź.
Żeby nas rozgrzeszać.
Nie masz się z czego rozgrzeszać.
To był wypadek.
To wiele złych decyzji wsadziło mnie do auta z bronią.
Mam sprawy.
Wpadnę do biura.
Co ty z tym zrobisz?
Będziesz pił i gapił się w przestrzeń?
Wcześniej działało.
Po powrocie z Wietnamu zbierałeś się dziesięć lat.
Nie masz dziesięciu lat.
Wstałaś.
Ledwo.
Na ladzie był plecak Ellen.
Ktoś zapomniał wyjąć z niego śniadanie przez weekend
i śmierdział jak toksyczne odpady,
więc po drodze kupiłam jej kanapkę.
Zabrała ten różowy plecak?
Tak. Nie broniła się.
Mnie się udaje, bo jestem fajną ciotką Carly.
Zajrzałaś do środka?
Wzięłyśmy go i poszłyśmy. Dlaczego?
Zostawiłam tam papiery z biura. Potem je odbiorę.
Ciężki był.
Nie ma jakichś przepisów regulujących ciężar plecaków?
Są też przepisy
zakazujące dzieciom pracy w kopalni.
Tylko psują zabawę. Dzięki za pomoc.
Nie ma sprawy. Lubię...
-Gdzie cię znalazł? -W parku.
Mówiłam, żebyś coś zmienił.
Powinniśmy jechać, zanim się pokaże.
-Gavin. -Wybacz.
-Otwieraj, Gavin. -Uspokój się.
Wiem, że mnie wystawiłaś.
To była część gry.
Ile ci zapłacili?
Pięćset?
Więcej?
Tysiaka.
A co, jeśli zapłacę wam tyle samo,
a wy dowiecie się, gdzie śpią?
-Jak... -Dowiedzcie się.
Proszę. To ich numer rejestracyjny.
Reszta jak ich znajdziecie.
Dalej. Bierzcie.
Adios, amigos.
Dupek.
-Ja? -Tak.
Rzuciłaś mnie.
Dobrze cię widzieć.
Po prostu jedź.
Tajna ochrona.
Nagrywam tę rozmowę.
Powiedz, że zgadzasz się ze mną iść.
Nie zgadzam się.
To wzywam policję.
SZKOŁA PODSTAWOWA W BRIDGEPORT
Ellen wzięła zły plecak.
Dzięki. Zaniosę jej.
Wezmę ten, z którym przyszła.
Może pani odebrać oba po południu.
Zostawiłam tam resztki śniadania,
jak ktoś go przypadkowo otworzy,
dojdzie do skażenia biologicznego.
Powinna pani go codziennie czyścić.
Ma pani rację.
-Na pewno jest pani zajęta. -Tak.
To dlatego rano przywiozła ją opiekunka.
Opiekunka?
To moja siostra, Carly.
Chodziła do tej szkoły przez rok, gdy była w wieku Ellen.
Pamiętam, bo to w tamtym roku naszych rodziców zabił pijany kierowca
na Redding Road.
Różowy.
Przepraszam, mamo i tato.
Proszę bardzo.
Cholera...
Nie ten.
-Na pewno? Tylko taki znalazłam. -Na pewno.
Moment.
Shelly źle się dzisiaj poczuła, więc odebrała ją mama,
a ona chyba też ma różowy plecak.
Shelley Birse?
Nie, Martin. Kim jest Shelley Birse?
Pewnie źle usłyszałam od Ellen.
Jej mama to Sarah?
-Gayle. -Wszystko pomieszałam.
-Zadzwonić? -Nie. Dzięki.
To ja powinnam go odzyskać.
Potrzebny mi adres.
Po to wymyślili internet,
żeby samemu szukać rzeczy,
bez dzwonienia do brata policjanta.
Gayle Martin.
Uciekinierka?
Matka koleżanki Ellen z klasy.
Znamy się z wycieczki.
Moment. Nie mogą jej znaleźć w sekretariacie?
Nie każ mi więcej kłamać.
Wiem.
Mam wyrzuty sumienia przez mordercę.
Takie sobie wybrał życie, coś mogło pójść nie tak.
Co?
Nie czujesz się winny tylko zakłopotany.
Użalasz się nad sobą i dobrze o tym wiesz.
„Co za biedactwo, nikt mnie nie kocha, nikt nie potrzebuje.
„Lepiej, jakbym już nie żył”.
-Pierdol się. -Mylę się?
Nie wiem, po co cię zapraszałem.
Podrywałeś moją żonę. Powinienem dać ci po gębie.
To daj. To lepsze niż użalanie się nad sobą.
Pierdol się!
Już to mówiłeś.
Przez cały dzień
byłem...
Ciągle myślę, że to ostatni raz, gdy widzę moją żonę,
ten dom.
Tragedia jak z irlandzkiego teatru.
„Ostatni raz dłubię w nosie. Ostatni raz drapię się po jajach”.
Wolałabym po staremu.
Nowy konfesjonał będzie gotowy za miesiąc.
Wiele osób woli to robić w ten sposób.
Usiąść i porozmawiać.
Wybacz mi, Ojcze, bo zgrzeszyłam.
Widziałam cię.
Tak?
Cholera.
Była druga dziewczyna.
Ty odwracałaś uwagę.
Podobnie załatwiłyśmy Kennedy'ego.
Mogę już iść?
MONITORING JESTEŚ OBSERWOWANY
Marius?
Cześć, stary, jak leci?
Siedzę w więzieniu. Jak, kurwa, myślisz?
A ja myślałem, że buddyści są cali Zen i w ogóle.
Jedź do Birmy, zobaczysz, jacy „Zen i w ogóle” są.
Czego chcesz?
Prywatnej rozmowy z kumplem spod celi, Pete'em Murphym.
Dalej bierzesz 50 $ prowizji?
Nie od ciebie.
-Naprawdę? -Od ciebie 500 $.
-Dlaczego? -Oszukiwałeś.
-Niby kiedy? -Tamto z asem.
To była taka sztuczka. Postawiłem ramen.
Może mi ją pokażesz.
Chcesz się nauczyć sztuczki?
W niedzielę mam odwiedziny. Chciałbym coś pokazać synowi.
Dobra, zdobądź talię kart.
Cóż. Wiedziałam, że przyjdziesz.
Dzwonili ze szkoły?
Ze szkoły? Nie.
Dzieciaki.
Zawsze tak samo się ubierają,
noszą te same plecaki, te same...
To mój brat, Desmond.
Nie przedstawiłaś się.
Teraz przekładasz, czyli...
Wiem, co to, kurwa, znaczy.
Więc przełóż i zacznij je obracać.
Obracaj je i mów rzeczy w stylu:
„To twoja karta? A ta?”. Chociaż wiesz, że nie.
Po co?
Bo fajnie jest się pomylić.
Nie chcę się mylić. Chcę zaimponować synowi.
Dobra. Jasne.
Więc je obracaj,
a jak dojdziesz do ostatniej karty
sprzed przełożenia,
to następną kartą będzie ta, którą wybrał.
To twoja karta?
Ta.
Nie mów „ta”.
ZNALAZŁEM ICH.
Udawaj zaskoczonego, dupku!
Ta, to moja karta.
Jesteś do bani.
Tenzin, twój syn będzie zaskoczony.
Masz cholerną rację.
Jak u Copperfielda.
Tak, po prostu ćwicz.
Możesz to przetestować przy kolacji.
Tak zrobię. Dzięki.
Nie ma sprawy. Załatwisz dzisiaj telefon do Pete'a?
Tak. Jak tylko zdeponujesz moje 500 $.
O czym ty mówisz?
To cena.
Sztuczka była po to, żebym się nie rozłączył.
Skurwiel.
Gdzie?
Nie chcesz wiedzieć jak?
Szczerze mówiąc, to...
Udawaliśmy, że szukamy naszych szefów
po numerze rejestracyjnym.
Świetnie. Gdzie oni są?
Hotel na Bank. Pokój 1106, Frank i Joe Hooper.
Są tam teraz?
Na parkingu nie ma auta.
W pokoju nikt nie odpowiada.
Dobrze. Zdobądźcie kartę.
Niech jedno z was zaczeka na parkingu.
A drugie upewni się, że pokój jest pusty, i zaczeka w środku.
Spotkamy się za 15 minut.
Skąd weźmiemy kartę?
Halo?
Znaleźne?
Chyba wymuszenie.
Mów, co chcesz.
Ile?
Nie mogę.
Des, wezwijmy gliny.
Dobry pomysł.
Pieniądze nie są moje.
Mogę zadzwonić do właściciela?
Dzwoń, do kogo chcesz.
Mogę zapalić?
Nie możesz. Tu mieszkają dzieci.
Hej, tu Julia.
Gdzie jesteś?
Mam kurewski problem.
Mogę pomóc?
Taką mam nadzieję. Zostawiłem klucz w pokoju.
-Pana nazwisko? -Hooper. Frank Hooper.
-Numer pokoju? -1106.
Świetnie, panie Hooper. Ma pan dowód?
Tak, został w pokoju.
Jeśli wejdzie pan ze mną...
Chuj mnie obchodzi, czemu nazywają cię Karol Wielki!
Twoi przełożeni? Zostawili cię z długami, dupku.
Twoi kumple nie żyją.
Posprzątaj ten bałagan albo wylądujemy w więzieniu.
Probówki, wagi. Pozbądź się tego szajsu.
-Proszę pani? -Nie paniuj mi tutaj.
Czy auto jest zatankowane?
Tak, jest zatankowane!
Karol Wielki?
Piosenka Steely Dan. Facet w tym wieku nie mógł tego wiedzieć.
Widziałaś, jak go zrobiłem?
Gładko.
Dobrze być znowu razem.
Nie przeginaj.
-Tylko mówię. -Wiem, co mówisz.
-Gayle Martin? -Tak.
Gdzie ona jest?
-Julia! -To mój dom. Przepraszam!
-Nic ci nie jest? -Nie.
A może jednak.
Jesteś naćpana. Widzę po oczach.
-Pokaż ręce. -Kim ty jesteś?
Ja? Kim ty, kurwa, jesteś?
To twój diler? Jego też mam sprawdzić?
O czym ty, kurwa, mówisz? Przecież widzisz.
Tom?
Czego w słowie „tajny” nie rozumiesz?
To moje pieniądze?
Były w starym plecaku Ellen...
Jeśli kłamiesz,
twoja ukochana malutka Ellen idzie pod opiekę społeczną,
nie zobaczysz jej do pełnoletniości.
Nie. Proszę.
-Tak. -Nie kłamie.
-Proszę, nie. -Tak.
Kim, kurwa, jesteś?
Jej pieprzonym łącznikiem!
Jej łącznikiem.
Słuchaj,
dorwaliśmy ją z paczką w tyłku na lotnisku Bradley,
jeśli chce zatrzymać dziecko, pracuje dla nas.
Przestań. Nie dotykaj mnie.
Moment. Cholera.
Jeśli chcesz zachować drzwi, to się przycisz.
Tak, Geronimo odwołany.
Powtarzam, G odwołany.
Dziękuję.
Jebany S.W.A.T.
Dzień bez tarana jest jak dzień stracony.
Jesteś z DEA...
To najgorsze pytanie,
jakie mogłeś mi teraz zadać.
Wstawaj. To wszystko?
-Tak. -Zabieraj.
Przepraszam.
Leć do Turka. Jak nie rozwali ci łba,
bo się spóźniłaś,
a my potem go zgarniemy,
to może nie zamknę cię gdzieś na zadupiu!
-Nie możesz tak... -Jezu. Posłuchaj.
Za 48 godzin zadzwoń tutaj.
Mów, że dzwonisz od Chino.
Podasz im swoje dane, a rząd wyśle ci 10 000 $
na naprawę drzwi. Dobra?
Drzwi są w porządku.
Nie muszą o tym wiedzieć.
Uderzyłeś mnie.
Musiałem nimi trochę wstrząsnąć.
Nieźle się wczułaś.
To forsa dla Dockery'ego?
Mogę wyjaśnić później?
Tylko nie mów rodzinie,
że tu jestem.
Dlaczego tu jeszcze jesteś?
Ta broń, którą masz w biurze.
Noś ją ze sobą.
-Myślisz, że oni... -Nie sądzę, ale nie wiadomo.
Nie chcesz którejś?
Nie.
Co robisz?
Pracę domową dla pana Orra.
Praca domowa to taka praca do szkoły,
którą wykonujesz w domu...
Nie słyszałam.
Zgaś to.
-Wydycham za okno. -Nie. Już.
A teraz wypij.
Spadaj.
Co się z tobą dzieje?
Nie chcesz żadnych zwiniętych rzeczy.
Wytoczyłaś wojnę narkotykom.
Cała ja.
Chodzi o bałagan w rodzinie?
Powrót długo zaginionego kuzyna?
Sytuację z tym pojebanym gliną?
Nie wiem. Po prostu...
Nie wiem.
Jasna cholera!
Co?
To on.
Ten pojebany glina, w którego celowałam.
Nie żyje.
-Widzę. -Kto go zabił?
Rozmawiałeś z Samem?
Zna mnie lepiej niż inni.
Przystawiał się.
Tak jak i ja.
Nie udało mu się.
Tak jak i mnie.
Jak poszło z ojcem Lebeckiem?
Znam cię lepiej niż inni.
Dobrze.
Wszystko powiedziałam.
Dał mi trzy zdrowaśki
i kazał zabić proboszcza.
Przestraszyłam się.
Nic mu nie powiedziałam.
Wiem, że to był wypadek, ale...
strzeliłam facetowi w głowę.
Zabiłam go.
Zajęty?
Straszliwie.
Zostaw wolne miejsce na parkingu.
Przyjeżdża VIP?
Karawan z detektywem z Nowego Jorku, którego zabito w Brett Woods.
Przysyła go Fairfield.
Poręczenia majątkowe.
Tu Moe.
Cześć.
Widziałeś tego cadillaca?
Należy do malarza. Stoi tam od kilku dni.
Co się odjebało, Otto?
-Naprawdę chcesz wiedzieć? -Nie chcę.
Nie chcę, żeby się to na mnie odbiło.
Mój brat i cała reszta?
Przeparkuj to jebane auto.
Dobra? Masz wobec mnie dług.
Kto to był?
Tylko...
Moe.
Mamy koniec miesiąca, muszę zapłacić rachunek.
Był brudnym gliną.
Pokłócił się z bandziorami.
Zepchnęli go, strzelili w klatkę i w głowę.
Jak zawodowcy.
Przystojniaczku.
Dobrze, że na to reagujesz.
Po imieniu nic. O czym myślałeś?
O tym glinie.
Jak się nazywał?
Winslow?
Nie pamiętam większości.
Ale jego zapamiętałem.
Może przez oko?
Po co auto? Będzie więcej badań?
Nie. Zamykają sprawę.
Nie ma świadków,
ofiara miała podejrzane koneksje,
wygląda to na porachunki przestępców.
Niby był gliną,
ale nikt za bardzo nie płacze.
Więc dlaczego tu jest?
Przyjeżdża jakaś detektyw z Nowego Jorku.
Chce się upewnić,
że tutejsze kmiotki,
nie są jednak głupie.
Podobno jest najlepsza.
Ma świetne wyniki.
Z tobą też porozmawia, bo tylko ty go widziałeś.
Więc popraw włosy.
To ja.
Spóźniłeś się.
Tak. Wypadło mi coś z kuzynką.
Gdzie jesteście?
W pokoju.
BERNHARDT - PORĘCZENIA MAJĄTKOWE
Skurwiel!
Jaki skurwiel?
Chciałam coś zabrać, ale zapomniałam kluczyków.
Trzymasz je w ręce.
To jeszcze gorzej.
Cieszę się, że nie ja jeden wariuję.
Dziękuję, kochanie. To miłe.
Co robisz?
Idę się spotkać z Moe.
Taylor, oddzwoń. Chyba mamy problem.
Cześć, Pete. Dzięki, że dzwonisz.
Cześć, Marius. Jak się masz, stary?
Dobrze.
Zdziwiłem się, że chcesz pogadać.
Co się dzieje?
Jak razem siedzieliśmy,
wspominałeś o dziadkach, kuzynach,
farmie i tak dalej.
-Tak. -Ale nigdy o matce.
I?
Teraz będzie dziwnie.
Wczoraj dzwonił do mnie ktoś, kto się za nią podawał,
by zapytać, co u ciebie.
To nie była moja matka.
Na pewno? Bo...
Tak, na pewno.
Ona nie żyje.
Nie żyje?
Od kiedy?
Co cię to?
Przyjaźnimy się.
Od trzech lat. Zmarła trzy lata temu.
Kurwa!
Dobra.
Cześć. Jak leci?
Wchodź, Pete.
Dalej.
Już.
Na łóżko.
Ty tam.
Wiesz, Pete,
myślałem, że rozumiesz, czego oczekujemy,
a ty marnujesz dzień, żeby nas śledzić?
Co chcesz wiedzieć?
Pracujemy dla ludzi, którzy nie mogą iść na policję.
Nasz zleceniodawca brał byłych komandosów,
ale ci nie dali rady.
Nie wiedzieli nic o tobie ani twojej matce.
Prawie ją miałem.
Pół roku temu w Sedonie.
Na ruchliwej ulicy.
Wystraszyłem ją.
Nie wiem jak.
Proszę.
Spójrz.
Pozbędziesz się wątpliwości na nasz temat.
Pokaż Pete'owi.
Jedziemy.
Poznajesz?
Zbliż się.
Mówiliśmy, co będzie, jeśli zjebiesz.
Chwileczkę.
Nie.
Proszę.
Wiem, kim jesteście. Nie musicie tego robić.
Nie musicie.
Chyba jednak musimy, Pete.
Proszę, nie.
Jezu.
Pete?
Łap broń i strzelaj w drzwi.
-Co? -Dalej!
Cholera!
Ty śmieciu!
Ostrzegł ją. Celuje do ciebie z Colta.
Mogę jakoś pomóc?
Przepraszam. Pomyliłem domy.
Co robisz?
Wróci po zmroku,
odstrzeli ją przez okno, gdy dzieci będą w domu.
Więc mnie zastrzel.
Bo jeśli tego nie zrobisz i skrzywdzisz ją albo kogoś z rodziny,
palnę sobie w pierdolony łeb
i nie znajdziesz ani matki, ani pieniędzy.
Teraz wiesz, kim jestem.
Rozwijaj.
Po co?
Rozwijaj.
Co ty robisz?
Ty. I ty. Stańcie na tym.
Nie.
Stawaj.
Co ty robisz?
To jakaś bzdura.
Nie musisz tego robić.
Patrz na niego.
Posłuchaj.
Nie.
Wybieraj.
Wybierać?
Co to ma, kurwa, znaczyć? Wybieraj?
Wybieraj albo załatwię oboje.
-Mnie. Tylko mnie. -Zamknij się!
-Bohater? -Posłuchaj.
Uwielbiam bohaterów.
Ale czasami, żeby coś udowodnić,
trzeba załatwić tę drugą.
-Przestań. Stój. -Nie.
Albo i nie.
Wyjmę go. Przestań.
Wyjmę.
Tacy my jesteśmy.
Zawijaj, kotku.
To twoja wina.
Jak ci odwali,
złożymy anonimowy donos,
naświetlimy sprawę kolegi
z twoimi odciskami i DNA.
Zabieraj jebany nóż.
Szmaty.
Zasypujcie.
Dotarliśmy dalej niż mięśniaki przed nami.
Więc mamy trochę swobody.
Ale i ta się skończy.
Nie musimy nikogo zabijać, żeby zjebać wam dzień.
Pamiętajcie o tym, widząc swoją rodzinę.
Zostało ci 48 godzin na znalezienie matki.
Wysiadać.
Gina.
Tak mi...
Co jest, kurwa?
Przykro mi...
Przykro?
O mało kogoś nie zastrzeliłam.
Tak. Ja...
Obserwowałem twój dom.
Co?
Gdyby wrócił ten Desmond.
Nie chciałem ci mówić, bo wpadłem w paranoję.
Ktoś się zbliżył do domu i trochę mi odbiło.
-Więc za nim poszedłem... -Kto to był?
Kogo prawie zastrzeliłam?
Jakiś sprzedawca gazet.
Rany...
Nie zadzwoniłeś?
Bo padł mi telefon.
Mogłeś pożyczyć. Albo ukraść.
Kurewsko się przestraszyłam. Dzieci wysłałam do Glorii.
Coś mogło ci się stać!
Nic mi nie jest. Tobie też nie. Przesadziłem.
Muszę kończyć.
-Pete? -Co?
Dziękuję, że mnie pilnujesz.
Ale więcej tego nie rób.
Marius,
to pojebane.
Wiem.
Zagroziłeś, że się zabijesz?
Coś musiałem powiedzieć.
Rozmawiałem z Pete'em.
Mówi, że matka nie żyje.
Niedobrze.
Nieprawda.
Kłamie.
Miała umrzeć trzy lata temu.
Ale tych dwóch dupków widziało ją pół roku temu.
Pete mógł naprawdę myśleć, że nie żyje.
Tak czy owak, muszę go przycisnąć.
-Przez telefon? Już próbowałeś. -Wiem.
Nie możesz się z nim spotkać.
To też wiem.
Więc jak chcesz go przycisnąć?
Twarzą w twarz.
Chcesz go wyciągnąć?
Nie chcę.
Nawet jeśli to możliwe,
to bardzo niebezpieczne.
Jeśli skontaktuje się z rodziną, to po tobie.
Zamkną cię za kradzież tożsamości.
Wrócisz do paki.
Albo dźgną cię w serce i zawiną w zasłonkę prysznicową.
Nie mamy innego wyjścia.
My? Ja szukałam tylko informacji.
Dzielimy się, po odjęciu kosztów.
Możemy mówić o pięciu milionach.
To kasa na emeryturę na plaży na Bali.
Nie lubię Bali.
To spędzisz ją przed telewizorem.
Na to potrzeba wielu tygodni.
Mamy tyle?
-Nie. -Mamy czas do jutra.
Jutra?
Tak.
Może pójdziesz do więzienia?