Musim lalu Sneaky Pete...
Ada satu buaian tayar.
Itu yang paling saya ingat.
Pada musim panas, datuk baikinya.
Pete, boleh tak awak diam?
Tiga tahun di sini.
Saya asyik dengar perkara yang sama daripada awak.
Awak penipu.
Awak rompak lapangan sasar dengan pistol?
Saya bebas lusa.
Parol awak hanya dua tahun lagi.
Hai, semua. Ini saya, Pete.
Saya ajak seluruh keluarga. Semua sepupu.
Bagus.
Saya cintakan awak.
Kita patut bersama.
Saya patut melamar awak dulu,
tapi saya terlambat.
Pulangkan wang saya.
Tidak.
Saya datang kerana dia.
Dia bodoh. Namun, dia ayah anak saya,
saya perlukan dia.
Cakap.
Apa yang awak buat?
Mungkin masih ada masa untuk lakukan sesuatu.
Bukan. Saya perlukan penggubah wang.
Tolong ekori seseorang.
Jika kami tolong, awak perlu ajar kami sesuatu.
Nak belajar sesuatu?
Pertama, tinggalkan teman lelaki awak.
-Apa awak nak? -Saya perlu upah pembunuh.
Saya hanya perlu tahu siapa yang awak nak bunuh.
Saya orangnya.
Semua orang meniarap sekarang!
Pergi.
Ada polis datang mencari Pete.
Polis New York bernama Winslow.
Dengar sini Carly,
dia tiada hak untuk menggeledah rumah awak.
Audrey!
Saya ada masalah.
-Pergi dari sini! -Apa yang berlaku?
-Pergi! -Jangan terlibat!
Tiada gunanya.
Hei, Pete.
Saya kenal awak?
Tidak.
Gina?
Bawa kami jumpa ibu awak
dan 11 juta dolar itu.
-Di mana dia, Pete? -Saya tak tahu.
Awak tak tahu?
Apa maksudnya, "Awak tak tahu?"
Apa yang menghalang kami daripada bunuh awak?
Sebab saya tahu cara cari dia
dan awak tak.
Yakah? Mari pergi.
Macam mana...
Macam mana, apa?
Macam mana awak tahu?
Saya dan ibu saya?
Tiada sesiapa pun sebelum ini yang peduli
untuk bertanya kejadian di Gunung Vernon
pada hari 11 juta itu dicuri.
Mereka tak faham kenapa lapangan sasar dirompak.
Ramai yang bertanya?
Tanya kenapa awak merompaknya?
Setiap hari.
Ya. Kami pula tertanya-tanya, bagaimana kalau awak tak bodoh?
Hal pertama kami fikir, pengawal keselamatan.
Kami boleh letakkan dia di situ sebelum awak tiba.
Sepuluh minit kemudian, dia datang semula dan mati ditembak.
Awak cuba halang dia kembali?
Sayangnya tak berjaya. Sia-sia saja awak dipenjara.
Bagaimana awak tahu saya bebas?
Kawan kami cipta satu bot
yang boleh cari maklumat kalian.
Minggu lepas dia nampak nama awak muncul pada tiket.
Okey. Dua tiket pukul 5.20 ke Fort Lauderdale.
Pergi Buffalo atau Fort Lauderdale?
Kami boleh pergi kalau ada alasan kukuh?
Awak tak naik.
Saya cuba atasi sistem keselamatan.
Kami cari tahanan lari.
Saya dan sepupu saya.
Si rambut perang?
Awak nak ke mana?
Saya akan ke New York.
Saya tak sepatutnya ada di Connecticut.
Mahu jumpa keluarga?
Kami awasi mereka.
Jika awak cuba beri amaran kepada mereka...
Awak takkan buat begitu
sebab awak akan sibuk mencari ibu awak.
Awak ada 72 jam sebelum kami bunuh mereka.
Bermula dengan si perang itu.
Awak patut lari.
11 juta dolar.
Apa berlaku jika FBI tahan awak tentang kejadian di bilik poker Vince?
-Mereka tak cari saya. -Ejen mereka ditembak.
Mereka sedang cari awak.
Mereka tak dapat buktikan apa-apa, Marjorie.
Bukan itu maksud saya.
Jika mereka nampak awak ditangkap oleh FBI,
mereka tahu awak bukan Pete, apa akan berlaku kepada awak?
Saya akan fikirkan sesuatu.
Marjorie, kita bercakap tentang 11 juta dolar.
Baiklah.
Bagaimana awak nak cari?
Awak tiada maklumat.
Saya tahu yang sepuluh minit selepas Pete merompak
berlaku tembakan yang membunuh pengawal.
Pasti ada maklumat tentangnya
dan saya tahu nombor plat mereka.
Saya cuma tiada komputer.
Saya dah bersara.
Saya cuma mahu awak buat kajian sikit.
Upah saya mahal.
Saya akan beri lima peratus kepada awak.
Taklah berbaloi sangat.
Baiklah.
Saya andaikan awak juga terima ugutan.
Mereka akan bunuh bermula dengan Julia.
Menarik.
Jaminan Bon Bernhardt.
Audrey?
Tak, ini Julia. Boleh saya bantu?
Si Perang Kecil?
Awak tak ingat saya? Saya Luis Mercado.
Ya, saya masih ingat.
Si Perang Kecil, sudah pandai ambil alih.
Otto ada?
Tiada.
Okey, suruh dia telefon balik.
Atas urusan apa?
Suruh saja.
Pasti awak tak lagi berambut tocang dua.
Tidak lagi.
Apa pula alasan awak untuk jumpa dengan saya?
Saya ada rancangan dan awak perlu mendengarnya.
Harapnya saya tak kecewa.
Untuk gubah $150,000,
saya perlu menulis bon palsu untuk orang palsu
dan masukkan deposit palsu iaitu wang awak ke dalam bank.
Ambil masa tiga ke empat bulan.
Jika awak mahu lebih cepat,
awak boleh bawa ke Mohegan dan ubah menjadi cip poker.
Biar saya teka.
Awak Google tentang gubah wang
dan jalan cerita filem yang ada Kapten Kirk muncul.
Awak dah tonton?
Filem bagus.
Tapi, apa yang tak diberitahu dalam filem itu
adalah kasino sekarang letak RFID di dalam cip
untuk mengelakkan penipuan.
Awak mahu kembalikan wang?
Jangan lupa punca situasi ini.
Awak menawarkan servis supaya bekas suami awak tak dibunuh.
Jika awak tak lakukannya,
apa agaknya berlaku
kepada dia atau seseorang yang awak sayang?
Tiga bulan lama sangat.
Saya mahu minggu depan.
Awak bawa saya datang ke tempat ini,
tapi awak seperti tak gembira.
Aduhai.
Jangan berikan saya ulasan teruk di Yelp.
Awak mahu berbincang sesuatu?
Awak rasa kenapa Sean kerap pergi ke Hartford?
Saya sebenarnya tak peduli tentang Hartford.
Dia melobi agar Connecticut boleh hasilkan bon jaminan seperti Kentucky
yang diuruskan negeri.
Perniagaannya akan lingkup.
Tak jika dia dapat kontrak untuk menjalankannya.
Perniagaan datuk dan nenek pula lingkup.
Namun awak
boleh dapat wang banyak untuk bantu persaraan mereka.
Saya tunggu tawaran Sean dulu,
kemudian ceraikan dia, ambil separuh duit,
akhirnya kita berkahwin di pantai Hawaii.
Awak tak begitu teruja.
Saya...
sukakan wang seperti orang lain,
tapi saya mahu bersama.
Awak perlu bersabar.
Perjalanan romantis diteruskan bersama Brad di Costa...
Anak-anak saya?
Sudah tidur.
Cantik beg itu.
Jumpa di kereta.
Ellen tak mahu. Dia cakap, "Merah jambu untuk bayi,
sepatutnya ungu," atau dia akan meradang.
Hei, boleh awak
bermalam di sini, jaga budak-budak itu esok pagi?
Saya nak dapatkan tidur yang lena dengan Ambien.
Sudah tentu.
Jangan lupa bayar upah.
Sudah tentu.
Pete ada cakap apa-apa sebelum dia pulang?
Tak. Kenapa?
Saya perlu berbincang sesuatu.
Selamat malam.
Hei.
Milik syarikat di Queens.
Tapi saya tak cukup ilmu untuk tahu siapa penyewanya.
Bagaimana pula ibunya?
Maggie Murphy dilihat
tiga tahun lalu di New Orleans.
Tembak-menembak itu?
Sepuluh minit setelah Pete di lapangan,
tembakan di tempat simpanan menyebabkan tiga maut.
-Dua pengawal... -Seorang lagi.
Ya, sebelum dia bunuh pengawal keselamatan itu,
dua orang berjaya larikan diri.
Seorang wanita kulit putih 50-an.
Berdasarkan pengalaman saya, keterangan itu sepadan.
Jadi, 11 juta dolar itu dicuri dari kemudahan simpanan?
Tak secara rasminya.
Tiada laporan yang menyebut 11 juta
atau benda lain dicuri.
Kenapa agaknya?
Dicuri daripada penjenayah.
Betul. Penjenayah yang ada 11 juta dolar
bukan penjenayah biasa.
Mungkin orang dana perlindungan.
Yang ada konco-konco yang ganas?
Marius, sebelum awak cari dia, perkara pertama
yang patut awak buat
adalah ketahui siapa mereka.
Awak perlukan bantuan?
TANDAS LELAKI
Susah nak buang tabiat lama.
Celaka betul.
Awak perlu ubah tempat buruan awak, kawan.
Ya, tak perlu nak ajar saya.
Apa awak nak? Buka pintu ini.
Saya mencari Gina.
Awak dan Gina boleh berambus.
Saya akan panggil polis
dan beritahu dah jumpa pencuri.
Ini bukan dompet awak.
Itu dompet awak, tak guna.
Di mana dia?
Nenek, saya harap awak tak lakukannya.
Lebec ialah orang kuat agama
Dia manusia.
Dia boleh terlepas cakap.
Cakap yang perlu saja...
Tolonglah, nenek. Saya merayu, okey?
Tunggu seminggu lagi.
Biarkan ia berlalu.
Hanya dalam seminggu? Seorang polis mati.
Fairfield akan uruskan kes itu.
Mereka tak bodoh, tapi mereka taklah bijak.
Nenek?
-Pastikan awak bertahan. -Okey.
Okey.
Saya harus pergi. Okey?
Di mana Carly?
Di rumah Julia.
Okey.
Nenek?
Ya.
Awak nak ikut cakap dia?
Tujuan pengakuan dibuat
agar dosa-dosa kita dibebaskan.
Awak tak perlukan pembebasan dosa.
Cuma kemalangan.
Ada banyak sebab mengapa ada pistol di dalam kereta itu.
Saya nak beli barang.
Ayuh ke kedai.
Apa nak buat?
Hanya minum arak dan merenung jauh?
Berhasil sebelum ini.
Sepuluh tahun untuk awak bangkit dari perang Vietnam.
Sekarang tak sama.
Awak dah bangun.
Masih mamai.
Saya nampak beg Ellen di atas kaunter.
Ya, awak tertinggal makanan di dalam sehingga basi
dan bau seperti sisa toksik,
jadi saya belikan dia sandwic.
Dia bawa beg merah jambu?
Ya, dia tak meradang.
Dia dengar sebab saya Mak Cik Carly yang baik.
Awak tengok isi beg?
Kami capai beg dan pergi. Kenapa?
Saya tertinggal kertas kerja di dalamnya. Saya akan ambil nanti.
Saya pelik. Agak berat.
Bukankah ada peraturan tentang berat beg budak?
Ya, juga peraturan
melarang kanak-kanak bekerja.
Terima kasih sekali lagi tolong saya.
Ya. Saya suka...
-Di mana dia jumpa? -Di taman.
Awak sepatutnya lari.
Lari sebelum dia jumpa kita.
-Gavin. -Maaf.
-Buka pintu, Gavin. -Tidak mengapa.
Saya tahu awak khianati saya.
Awak tak dapat elakkan.
Berapa mereka bayar?
Lima ratus?
Lebih lagi?
Satu ribu.
Apa kata saya bayar awak jumlah yang sama
untuk cari hotel mereka?
-Bagaimana... -Carilah.
Ini dia. Nombor plat kereta mereka.
Selebihnya saya berikan kemudian.
Silakan. Ambillah.
Selamat tinggal.
Celaka.
-Saya celaka? -Ya.
Awak tinggalkan saya.
Gembira jumpa awak.
Cepat pandu.
Saya pengawal menyamar.
Perbualan ini direkod.
Saya mahu awak ikut saya.
Saya tak mahu ikut.
Saya panggil polis.
SEKOLAH RENDAH BRIDGEPORT
Ellen bawa salah beg.
Saya akan beri dia.
Saya perlu ambil beg dia.
Awak boleh ambil nanti.
Ada makanan basi di dalam,
jika ada yang buka beg itu
nanti busuklah satu kelas.
Awak harus bersihkan beg setiap malam.
Awak betul.
-Saya pasti awak sibuk. -Ya.
Mungkin sebab itu pembantu awak hantar.
Pembantu?
Dia adik saya, Carly.
Dia pernah bersekolah di sini selama setahun.
Saya masih ingat kerana tahun itu juga ibu bapa kami terbunuh
di Jalan Redding.
Merah jambu.
Maaf ibu, ayah.
Ini dia.
Tak guna.
Salah beg.
-Ini saja yang ada. -Saya pasti.
Sekejap.
Shelley tak sihat pagi ini dan ibunya jemput pulang.
Saya rasa beg dia juga merah jambu?
Shelley Birse?
Shelley Martin, bukan Birse.
Saya salah dengar Ellen sebut namanya.
Ibunya bernama Sarah?
-Gayle. -Saya salah.
-Awak mahu... -Saya uruskan.
Saya mesti dapatkannya semula.
Saya perlukan alamat.
Ada sebab mengapa internet dicipta
supaya awak boleh cari sendiri
tanpa perlukan bantuan saya.
Gayle Martin.
Harap rekod bersih.
Dia ibu rakan sekelas Ellen.
Kami pergi ke akuarium.
Sekejap. Kenapa tak suruh sekolah carikan
-untuk awak? -Tolonglah saya.
Ya, saya tahu.
Saya tak patut rasa bersalah.
Dia pilih jalan hidup, jadi kena terima akibat.
Apa?
Awak tak rasa bersalah atau malu.
Awak kasihan dengan diri sendiri.
"Tiada siapa cintaikan, tiada siapa perlukan saya."
"Lebih baik saya mati."
-Celaka. -Awak tahu saya betul.
Saya tak tahu kenapa saya panggil awak ke sini.
Awak goda isteri saya. Patut beri penumbuk.
Tumbuklah. Lebih baik daripada awak pendamkannya.
Celaka!
Awak dah sebut tadi.
Sepanjang hari,
saya...
tak dapat bayangkan jika tak dapat lihat isteri saya,
rumah ini lagi.
Memang tragis, macam cerita dari Ireland.
"Kali terakhir saya korek hidung. Kali terakhir saya garu alat sulit."
Saya lebih selesa cara lama.
Ruang pengakuan baharu siap sebulan lagi.
Ramai orang suka cara ini,
hanya duduk dan bercakap.
Ampunkan dosa-dosa saya, Tuhan.
Saya nampak.
Betulkah?
Celaka.
Ada seorang lagi.
Alih perhatian.
Begitulah punca JFK mati.
Boleh saya pergi?
Marius?
Hei, awak macam mana?
Saya dalam penjara. Awak rasa macam mana?
Saya ingatkan penganut Buddha semuanya tenang.
Pergi ke Burma, lihatlah betapa "tenangnya" mereka.
Apa yang awak mahu?
Saya perlu bercakap dengan kawan lama saya, Pete Murphy.
Adakah bayaran awak masih lagi $50?
Bukan untuk awak.
-Yakah? -Untuk awak $500.
-Kenapa? -Awak penipu.
-Mana ada saya tipu. -Tipu daun sat.
Helah. Saya bertaruh sebungkus ramen.
Mungkin awak boleh tunjukkan.
Awak nak tahu helah kad?
Saya ada lawatan Ahad nanti. Saya boleh tunjuk kepada anak saya.
Okey. Sediakan satu set kad.
Saya dah agak awak akan datang.
Ada yang telefon?
Sekolah? Tidak.
Budak-budak ini.
Mereka mahukan pakaian sama,
beg galas yang sama...
Ini abang saya, Desmond.
Awak tak beritahu nama awak.
Okey, jadi sekarang potong kad itu...
Saya tahu maksudnya.
Okay. Jadi, buat dan mula terbalikkan.
Semasa terbalikkan kad, awak boleh cakap,
"Adakah ini kad awak?" walaupun awak tahu bukan.
Kenapa begitu?
Seronok jika salah.
Saya tak mahu salah. Biar anak saya kagum.
Okey. Sudah tentu.
Jadi, teruskan terbalikkan kad
dan apabila awak sampai kad yang paling bawah
sebelum awak potong kad itu,
kad seterusnya adalah kad yang dia pilih.
Adakah ini kadnya?
Ya.
Jangan cakap, "Ya."
Sudah jumpa.
Buat-buat terkejutlah!
Ya, itu kad saya.
Awak teruk.
Tenzin, ini untuk anak awak.
Sudah tentu dia terkejut.
Macam magis David Copperfield.
Ya, teruskan berlatih.
Awak boleh cuba dengan orang lain.
Baiklah. Terima kasih.
Sama-sama. Boleh beri telefon kepada Pete hari ini?
Sebaik awak masukkan $500 duit bekalan saya.
Lima ratus? Kenapa?
Harga untuk awak.
Helah tadi hanya untuk buang masa saya.
Celaka.
Hei, di mana?
Awak tak nak tahu caranya?
Sejujurnya, saya tak...
Kami cakap perlu cari bos kami,
tugas penting dan ini nombornya.
Bijak. Di mana mereka?
Hotel di Bank. Bilik 1106, Frank dan Joe Hooper.
Mereka ada di sana?
Kereta mereka tiada.
Tiada orang jawab.
Bagus. Pergi ambil kad kunci.
Seorang tunggu di medan kereta.
Seorang lagi pastikan bilik kosong dan tunggu di dalam.
Jumpa dalam masa 15 minit.
Bagaimana nak cari?
Helo?
Wang komisen?
Saya rasa wang ugutan.
Suka hati awak.
Berapa banyak?
Tak boleh.
Des, baik kita telefon polis.
Baiklah.
Itu bukan wang saya.
Bolehkah saya telefon pemilik wang ini?
Telefonlah.
Boleh merokok?
Tak boleh. Ada kanak-kanak di dalam rumah ini.
Hei, saya Julia.
Awak di mana?
Saya ada masalah yang besar.
Ya?
Harapnya begitulah. Saya tertinggal kunci.
-Nama? -Hooper. Frank Hooper.
-Nombor bilik? -1106.
Baiklah. Ada pengenalan diri?
Ya, tertinggal di bilik.
Jika mahu ikut saya...
Saya tak peduli kenapa awak dipanggil Kid Charlemagne!
Penaung awak? Penaung awak buatkan awak rugi, bedebah.
Mereka dah mati.
Awak mesti buat sesuatu atau kita akan dipenjara.
Tabung uji, skala. Awak mesti buang semuanya dari sana.
-Puan? -Jangan panggil saya "puan".
"Dah isi minyak kereta?"
Ya, sudah tentulah ada minyak!
PINTU HARUS DITUTUP SETIAP MASA
Kid Charlemagne?
Lagu Steely Dan. Lelaki seusianya pasti takkan tahu.
Hebat tak saya tipu dia?
Sangat licik.
Kita berdua memang bagus bersama.
Jangan perasan.
-Saya hanya cakap. -Saya faham.
-Gayle Martin? -Ya
-Di mana dia? -Hei.
-Julia! -Ini rumah saya. Hei!
-Julia, awak okey? -Ya.
Sudah tentu awak okey.
Sebab awak khayal. Saya boleh nampak.
-Tunjuk lengan awak. -Siapa awak?
Siapa saya? Siapa awak?
Pengedar? Baik saya tengok lengan dia.
Awak boleh nampak lengan saya.
Tom?
Awak tak faham apa maksud "menyamar"?
Itu wang saya?
Beg lama Ellen tertukar...
Kalau awak bohong,
anak awak Ellen akan diambil daripada awak
dan awak takkan jumpa dia lagi.
Tak, jangan.
-Ya. -Dia tak bohong.
-Tolonglah jangan. -Ya.
Siapakah awak?
Saya pengendali!
Saya pengendali dia.
Dengar sini,
kami tangkap dia di BDL dengan dadah di duburnya
dan jika mahu anaknya, jadi orang kami.
Cukuplah. Jangan sentuh saya.
Sekejap. Celaka.
Kalau awak nak selamat, diam.
Ya, jangan tangkap Geronimo.
Saya ulang, jangan tangkap G-mo.
Terima kasih.
SWAT tak guna.
Mereka gemar pecahkan rumah orang.
Awak DEA?
Saya rasa itu satu soalan bodoh
yang tak patut awak tanya.
Bangun. Adakah itu semuanya?
-Ya. -Ambil.
-Pergi. -Maaf.
Bawa terus pada Turk dan jika dia
baik hati atau hari ini hari Selasa,
Jika dia dapat ditangkap,
mungkin saya takkan humban awak ke penjara di Niantic. Pergi!
-Awak tak boleh keluar... -Dengar sini.
Lepas 48 jam, dail nombor ini.
beritahu mereka Chino suruh awak telefon.
Berikan maklumat awak dan $10,000 akan diberikan
untuk baiki pintu itu. Okey?
Pintu itu elok saja.
Mereka tak perlu tahu.
Awak tampar saya.
Ya, saya mahu buatkan mereka terkejut.
Awak berlakon sangat bagus.
Itu wang untuk Dockery?
Boleh saya terangkannya nanti?
Asalkan tak beritahu
saya di sini.
Kenapa awak masih di sini?
Awak ada simpan pistol di pejabat, bukan?
Bawa.
-Awak rasa... -Apa saja boleh berlaku.
Awak pasti tak mahu?
Ya.
Awak buat apa?
Kerja sekolah Encik Orr.
Kerja sekolah adalah kerja yang saya perlu buat
apabila pulang ke rumah...
Tak pernah dengar.
-Ya. -Ya.
Hei, padamkan.
-Saya hembus keluar. -Padam sekarang.
Okey.
Minum air ini.
Tak nak.
Kenapa dengan awak?
Awak tak nak ambil pakaian yang saya curi.
Awak macam polis antidadah.
Itulah saya.
Semua ini sebab hal keluarga?
Kepulangan sepupu yang lama hilang?
Disebabkan polis gila itu?
Entahlah. Saya cuma..
Saya tak tahu.
Okey.
Oh Tuhan!
Apa?
Inilah dia.
Dialah polis gila yang saya acukan senapang.
Dia dah mati.
DETEKTIF NYPD DITEMUI DIBUNUH DI HUTAN BRETT
-Ya. -Siapa bunuh dia?
Awak jumpa Sam?
Selain awak, dia lebih kenal saya.
Dia goda saya.
Itu persamaan kami.
Dia tak begitu berjaya.
Itu juga persamaan kami.
Bagaimana dengan Paderi Lebec?
Ya, saya kenal awak macam mana.
Baik-baik saja.
Saya beritahu dia.
Dia berdoa tiga kali
dan dia minta saya bunuh Monsignor.
Saya pengecut.
Saya takut nak beritahu.
Saya tahu tak disengaja, tapi...
Saya tembak seseorang di kepala.
Bunuh dia.
Hei, awak sibuk?
Sangat sibuk.
Pastikan ada tempat letak kereta kosong.
VIP nak datang?
Bukan, untuk kereta detektif NYP yang ditembak di Hutan Brett.
Fairfield hantar ke sini.
Bon Bernhardt.
Ini Moe.
Hei.
Nampak Caddy di simpang?
Milik pembunuh upahan itu. Sudah beberapa hari.
Apa yang berlaku, Otto?
-Betul awak nak tahu? -Tak nak.
Saya tak nak saya susah nanti.
Masalah abang saya lagi.
Alihkan saja kereta itu.
Okey? Lakukannya.
Siapa?
Hanya panggilan...
daripada Moe.
Sudah hujung bulan, dia mahu saya bayar hutangnya.
Dia polis jahat.
Dia bergaduh dengan orang yang merasuahnya.
Mereka tembak dia dua kali di dada, satu di kepala.
Seperti profesional.
Hei, Bright Eyes.
Awak dengar pula.
Saya sudah panggil awak tiga kali.
Saya teringat ketika dia ke mari.
Polis itu. Siapa namanya?
Winslow?
Saya susah nak ingat orang yang ke mari.
Namun, saya ingat dia.
Mungkin mata?
Fairfield masih nak buat ujian?
Tidak. Kes nak ditutup.
Tiada saksi,
mangsa ada banyak rekod yang diragui selama ini.
Dia orang jahat ditembak orang jahat.
Kita sepatutnya sedih,
tapi saya tak rasa begitu bagi kes ini.
Mengapa ada di sini?
Seorang detektif wanita dari NYPD akan datang
secara tak rasmi
untuk pastikan kita
tak sebodoh disangka.
Katanya dia terbaik.
Dia banyak selesaikan kes.
Dia mesti nak jumpa sebab awak pernah jumpa lelaki itu.
Jadi, sikat rambut awak.
Hei. Ini saya.
Awak lambat.
Saya ada hal dengan sepupu saya.
Awak di mana?
Di dalam bilik.
BON JAMINAN BERNHARDT
Tak guna betul.
Apa yang tak guna?
Saya sudah datang, tapi lupa ambil kunci trak.
Awak sedang pegang.
Bodohnya saya.
Nampaknya bukan saya seorang saja yang semakin lupa.
Terima kasih, sayang. Baiknya awak.
Awak nak ke mana?
Saya nak jumpa Moe.
Taylor, kita mungkin ada masalah.
BILIK TETAMU
Pete, hai. Terima kasih hubungi.
Hei, Marius. Apa khabar?
Ya, sihat.
Tenzin kata awak ada telefon.
Ada masalah apa?
Sepanjang masa kita bersama,
awak bercakap tentang datuk nenek awak dan sepupu awak
dan banyak lagi.
-Ya. -Awak tak sebut tentang ibu awak.
Jadi?
Saya rasa pelik.
Ada wanita telefon saya semalam, dia cakap dia ibu awak
dan dia nak tahu khabar berita awak.
Dia bukan ibu saya.
Awak pasti? Sebab...
Ya, saya pasti.
Ibu saya dah mati.
Dia dah mati?
Bila dia mati?
Kenapa nak tahu?
Kita kawan, bukan?
Dia mati tiga tahun lalu.
Celaka.
Baiklah.
Hei. Awak okey?
Masuklah, Pete.
Masuk dulu.
Masuklah.
Pergi ke katil.
Duduk sana.
Awak tahu Pete,
saya sangka awak dah faham apa yang kami mahukan,
tapi awak buang masa siasat kami?
Apa yang awak nak tahu?
Kami banteras jenayah. Untuk orang tertentu.
Orang yang upah kami cuba. Mereka bekas tentera,
tapi mereka tak tahu cara utuk selesaikan misteri.
Mereka tak tahu tentang awak dan ibu awak.
Saya hampir tangkap.
Enam bulan lepas di Sedona.
Di kaki lima sesak.
Entahlah apa sudah jadi,
dia ketakutan.
Ambil.
Tengok telefon itu.
Mungkin persoalan awak terjawab.
Tunjuk pada Pete.
Lihatlah.
Ingat tak?
Dekat lagi.
Kami dah kata jangan main-main dengan kami.
Tunggu.
Jangan.
Tolonglah.
Saya tahu siapa awak. Awak tak perlu lakukannya.
Awak tak tahu.
Kami tahu, Pete.
Jangan lakukannya.
Oh Tuhan.
Pete?
Tembak pintu awak sekarang.
-Apa? -Tembak!
Celaka!
Bedebah!
Dia sedang acu pistol Colt ke arah awak.
Boleh saya bantu?
Maaf, salah rumah.
Apa awak buat?
Dia akan datang balik,
tembak ikut tingkap ketika anaknya di rumah.
Tembak saja saya.
Sebab kalau awak cuba sakiti dia atau keluarganya,
saya akan tembak diri saya,
awak takkan dapat ibu saya atau wang itu.
Sekarang awak kenal saya.
Bentangkan.
Kenapa?
Bentang.
Apa awak nak buat?
Awak berdua. Berdiri di atasnya.
Jangan.
Berdiri.
Apa awak nak buat?
Ini mengarut.
Awak tak perlu lakukannya.
Tengok dia.
Dengar sini.
Tidak.
Pilih.
"Pilih"?
Apa yang awak maksudkan? "Pilih."
Pilih atau saya akan bunuh dua-dua.
-Bunuh saya. -Diam! Awak diam!
-Hero? -Dengar sini.
Ada hero rupanya.
Cuma untuk membuktikan sesuatu,
bunuh dia.
-Hentikan. -Jangan.
Atau tak.
Saya perlu cabut. Bertenang.
Bertenang.
Sekarang awak tahu.
Balut mayat dia.
Ini salah awak.
Kalau berani,
satu panggilan polis akan dibuat,
mayat ini akan dijumpai
dengan cap jari dan DNA awak.
Ambil pisau ini.
Buang kain itu.
Kambuskan dia.
Kami tahu banyak perkara berbanding orang lain,
jadi kami ada lebih masa.
Tak terlalu banyak.
Kami tak perlu bunuh untuk buat awak sengsara.
Ingat pesan saya dan keluarga awak selamat.
Mengikut jam saya, awak ada masa 48 jam lagi.
Keluar.
Gina.
Saya betul-betul...
Apa yang berlaku?
Saya minta maaf...
Minta maaf?
Saya hampir tertembak seseorang.
Ya, saya...
Saya mengawasi rumah awak.
Apa?
Kalau-kalau si Desmond datang.
Saya tak mahu beritahu awak kerana saya mungkin gelabah.
Seseorang menuju ke rumah awak dan saya panik.
-Saya pun ekori... -Siapakah dia?
Yang hampir ditembak.
Dia cuma mahu jual majalah.
Oh, Tuhan.
Kenapa tak telefon?
Bateri saya habis.
Pinjamlah telefon. Atau curi saja.
Saya begitu panik. Saya hantar anak-anak ke rumah Gloria.
Saya tak tahu jika awak cedera!
Kita semua baik. Saya yang terlebih emosi.
Saya perlu pergi.
-Pete? -Apa?
Terima kasih sebab awasi saya.
Cuma jangan sesekali buat seperti itu lagi.
Okey.
Marius,
itu sangat menakutkan.
Saya tahu.
Awak bunuh diri jika Julia cedera?
Saya hanya reka cerita.
Saya telefon Pete.
Dia cakap ibunya mati.
Itu berita buruk.
Tidak.
Dia tipu.
Ibunya mati tiga tahun lalu.
Dua penjahat itu nampak ibunya di Sedona enam bulan lepas.
Mungkin Pete sangka dia sudah mati...
Saya perlu korek rahsia dia.
-Guna telefon? Awak dah cuba. -Betul.
Awak tak boleh jumpa dia.
Saya tahu.
Jadi, bagaimana nak korek rahsia?
Secara berdepan.
Nak bebaskan dia?
Itu saja caranya.
Kalau berhasil pun,
hidup awak terancam, Marius.
Nahas jika Pete hubungi keluarganya.
Awak akan didakwa atas mencuri identiti.
Awak dipenjara.
Paling teruk, awak ditikam dan dibalut dengan tirai mandi.
Saya tak rasa kita ada pilihan lain.
Apa maksud awak "kita"? Saya tak terlibat.
Saya akan bahagi dua wangnya.
Lima juta dolar untuk awak.
Awak boleh bersara ke Bali.
Tak suka Bali.
Pergilah ke Geordie Shore.
Ambil masa yang lama untuk bebaskan Pete.
Awak banyak masa?
-Tidak. -Sampai esok saja.
Esok?
Ya.
Awak nak masuk penjara tak?
Penyelia Kreatif NH Azizan