Niczego nie mam.
Niczego.
To bardzo głupie, białasku.
Próbuję ci pokazać...
Stój spokojnie.
Nie będzie kłopotów.
“Obronna innych” to prawie jak samoobrona.
Wchodzi gość w masce
i celuje do nas.
On ma rację. Nigdy cię nie oskarżą.
Nawet cię nie zaaresztują.
Masz mnie za idiotę?
Nie.
Mam cię za bohatera.
I jestem wdzięczny za to, co dla nas zrobiłeś.
Prawo nie pozwala przestępcy nosić broni.
Może tutaj znalazłeś nóż.
Szefie.
Tak, to ja.
Miałeś pieprzoną broń.
Mieliśmy 150 tysięcy dolarów w samochodzie.
Chcesz coś zrobić?
On też miał broń. I prawdopodobnie świetnie się nią posługiwał.
Tak.
On nie odbierze.
A jeśli nawet, nie może gadać.
Czemu nie odpisuje na SMS-y?
Lance i dziadek pewnie obok niego stoją.
Może nie mógł uciec bez wzbudzania podejrzeń.
Nakłonił Lance'a do wyłożenia 150 kawałków,
żebym nie sprzedawała kawałka jałowego pola,
ale nie potrafi się wymknąć, by nas ostrzec?
Myślałam, że lepiej radzisz sobie z kłamstwem.
Cieszę się, że ty sobie radzisz podczas naszych przeciwności losu.
Waszych przeciwności losu.
Nie jesteś częścią tej rodziny?
Oczywiście, że jestem.
Tyle że nie “tej rodziny” pakującej się w “ten bałagan”.
To ty sprowadziłaś Lance'a do naszego życia.
Muszę pogadać z twoim kuzynem.
Tak, o jego kumplu.
Michaile Barysznikowie.
Mariusie Josepovicu.
Mówiłam wczoraj Pete'owi, że wpadałeś. Nie zadzwonił?
Musiał zapomnieć.
Cóż, cały Pete.
A tak w ogóle to skąd go znasz?
Kapuję. Ostatnim razem pozwoliłem ci na wymówki,
myślisz, że tak będzie i teraz.
Rzecz w tym, że nie mam czasu.
Tak, a ja mam strzelbę.
Widziałaś, co ona może zrobić z takiej odległości?
Musisz się trochę odsunąć.
Inaczej moja krew będzie na tobie
i narazisz się na zarażenie chorobami, jakie mnie toczą.
Co więcej, będzie trudniej całą sprawę zatuszować.
Ciociu Carly?
Skarbie, wejdź z powrotem do środka.
Dziadek mówi, że to nie zabawka.
Idź obejrzeć kolejną bajkę. Nic się tu nie dzieje.
Jestem z policji.
Ellen, to nie zabawa.
Szukam Pete'a. Jest w domu?
Nie okłamałabyś policjanta, prawda?
Ufam ci w stu procentach.
Gdy wrócę i powiem szefom, że Pete'a nie było w domu,
będę musiał powiedzieć, że rozejrzałem się po domu.
Nie ma na to szans.
Wiesz, jak mnie powstrzymać.
To będzie dla Ellen okropny widok,
ale jest młoda i pewnie szybko zapomni.
Proszę być cicho, Jacob śpi.
Kurwa.
Chcesz zobaczyć, co Audrey i twoje siostry zrobiły z moim wozem?
Porysowały go.
Porysowały Różową Damę.
Wystarczy, że dręczą nas tymi swoimi irytującymi skargami.
Parkowałaś na ich miejscach?
Idziesz?
Widziałem już porysowany wóz.
Nieważne. Myślałam, że zechcesz obejrzeć szkodę,
bo za nią zapłacisz.
-Ja? -Nie zadowolę się
jakąś tandetną...
Nie wiemy, czy one to zrobiły.
Chcę warsztat Gustava przy drodze nr 1
i mieszankę farb różowej Barbie i dzikiej róży.
Co to miało być?
Wpadłeś do mnie do pracy, więc uznałam, że się odwzajemnię.
Nie tego chcę.
Od kiedy?
Chcę więcej, Shannon.
Wczoraj powiedziałem, że cię kocham. Brak odpowiedzi.
Parę godzin temu powiedziałem, że chcę z tobą być. Brak odpowiedzi.
A teraz wpadasz z tą komedyjką. Ja...
Taylor, kocham cię.
Kocham cię od 15. roku życia.
Nigdy nie kochałam nikogo innego
i wygląda na to, że naprawdę nigdy nie pokocham.
Więc co teraz zrobimy?
Co się stanie?
Chcesz, to pojedziemy do ciebie po twoje rzeczy.
Jak Sean się zjawi, powiemy...
Uważam...
Myślę, że wiem, jak ustawić nas do końca życia.
Tyle że muszę zostać z Seanem trochę dłużej.
Shannon, nie chcę czekać.
Rozumiesz?
Chcę być z tobą, tu i teraz.
Cholera, poczekaj.
Babciu, wszystko w porządku?
Jest tu gliniarz z Nowego Jorku, który szuka Pete'a.
Powiedziałaś mu, że twój brat jest z policji?
Nie interesuje go to.
Daj mi z nim pogadać.
Mój brat, gliniarz, chce z tobą...
Nic z tego.
Myślę też, że nie chcę opóźniać
jego przeszukania...
Opóźniać jego...
Ten facet jest w środku? Wpuściłaś go?
Nie pozwoliłam mu wejść, ale on...
Pokazał ci nakaz przeszukania?
Po prostu wtargnął.
Powiedz, że nie zgadzasz się
na przeszukanie swojego domu.
Już mu to mówiłam.
Chcę to usłyszeć.
Nie zgadzasz się na przeszukanie i chcesz, by opuścił dom.
Powiedz mu to.
Chcę to słyszeć.
Detektywie, nie zgadzam się na przeszukanie...
-Musi pan wyjść. -Dobra.
Nie rozłączaj się. Już jadę.
Pete kombinator
Zapisałaś numer rejestracyjny?
Nie dało się go zobaczyć.
Skąd wiemy, że to lipny glina?
Jest prawdziwy. Dzwoniłem do NYPD.
Powtórz wszystko, co mówił
od chwili, gdy otworzyłaś drzwi.
Trzymałam już wtedy broń...
Jezu, Carly. Świetnie.
Widzi cholerną broń i co mówi?
“Hej, jestem gliną”?
Nie. To słyszałam już wczoraj.
-Już wtedy tak twierdził. -Co?
Spotkałaś go wcześniej?
Tak. Wczoraj. Gdy wręczył mi tę wizytówkę.
Wczoraj w jego wozie siedziała kobieta.
Nie wiem, czy z nim była.
Mówiłaś o tym babci i dziadkowi?
Mówiłam Pete'owi i dałam mu ten numer.
Obiecał, że to załatwi.
Nie wiem, wystraszyłam się oka tego gościa. Było takie...
Oka Winslowa?
Tak. Najwyraźniej jestem płytka.
Co z jego okiem?
Jego prawe oko było dziwne.
Dziwne? Jak u pięściarza?
Trochę. Tyle że skóra była jakby gładka...
Jakby twarz poparzyły mu fajerwerki?
Znasz go?
Nie wiem. On...
Przypomina gościa, który parę dni temu zjawił się na posterunku.
Wyszedł, nim poznałem jego nazwisko i cel jego wizyty.
Boże, nie wiem.
Coś było w nim takiego, że...
Wzbudził moje podejrzenia.
Idź po dzieci.
Dobrze? Nie możemy tutaj zostać.
Eddie Orzeł, tak?
Szybki Eddie.
Masz się całkiem nieźle.
Boli, gdy oddycham.
Tutejsi kierowcy są okropni.
Za kilka lat będzie gorzej niż w Bangaluru.
Panie Mukherjee. Przepraszam, że się z panem nie przywitałam.
Nonsens!
Wiem, że obowiązki gospodyni są absorbujące.
Nigdy nie zrozumiem, dlaczego piękna kobieta pracuje.
Powinna móc poruszać się po świecie, jak tylko chce,
przypominając tym, których wzrok przyciąga, o istnieniu Boga.
Mój Boże, jakie to piękne.
Życzę powodzenia, panie Mukherjee.
-Dziękuję. -Proszę.
Eddie, wpadnij do mnie na przerwie.
-Witaj, Eddie. -Jimmy.
Jak się masz dziś wieczór?
Dobrze.
Dobrze?
W porządku.
Jutro będzie skonana.
Jacob się nie obudził?
A jak myślisz?
Śpi podczas koncertu metalowego.
Powiesz mi, gdzie jest babcia?
Carly, dasz nam chwilę?
Chyba was pogięło. Mierzyłam do gliniarza z broni.
O cokolwiek chodzi, już mnie dotyczy.
Może usiądziesz.
Odpowiedz na pytanie. Gdzie jest babcia?
Pojechała do firmy.
No dobra.
Powiemy, że przyjechaliśmy
i jakiś glina z obyczajówki, szukający Pete'a, groził Carly i dzieciakom,
a babcia właśnie teraz decyduje się wypisać jakieś poręczenia?
Można by pomyśleć, że ta rodzina
coś przed nami ukrywa.
Dbamy o twój etat.
Jeśli jest co jeszcze chronić.
Czemu nie powiesz, co się tu, kurwa, dzieje?
Ile chcesz wiedzieć?
Wamat twierdzi, że mówiłeś, że sracz nie działa.
Chyba mam złote ręce.
Chayton. Jaki był plan?
W noc przed końcem mojej sprawy wpada gość, bierze cię za zakładnika
i ucieka z moją forsą.
Zabezpieczeniem.
Forsa wymaga zabezpieczenia gotówkowego,
które wszyscy będą musieli zgłosić.
Znasz mnie długo, Otto, znasz moją rodzinę.
Sądzisz, że zlekceważę kogoś, kto zabiera to, co moje?
Proszę.
On ma coś mojego i mu to skradziono.
Myślisz, że obarczę go winą?
Wypuść ich.
Na pewno?
Nie mają z tym nic wspólnego.
Wyjdziecie stąd, jak dostanę swoją forsę.
Chcę, by weszło nam w nawyk stwierdzenie zabezpieczenia...
Chcę forsę, Otto. Natychmiast.
Czuję, że nie robi się tu bezpiecznie.
-Teraz ja... -Nie może otworzyć sejfu.
Coś się w nim zepsuło.
Możemy się naradzić...
Odwal się ode mnie.
Popsuty jak toaleta?
Był tu któregoś dnia ślusarz
i nie mógł go otworzyć przez wiele godzin.
To prawda. Spytaj sąsiadów.
Musieli widzieć jego furgonetkę.
Nie będziemy przepytywać sąsiadów.
Chyba trochę schodzimy z tematu...
Złe i dobre wieści, panowie.
Cóż, potrafimy zaskakiwać.
Odznakę znalazłeś w płatkach?
Złe wieści. Jest autentyczna. Broń także.
Dobre wieści są takie, że nie jestem tu z twojego powodu.
A z czyjego?
Z jego?
To ktoś dla ciebie ważny?
Dopiero go poznałem.
Mam uwierzyć, że nie jesteś z nimi związany?
Wierz, w co chcesz.
Daję ci wybór.
Mogę się zainteresować tym, co się tu dzieje,
a zwłaszcza tym, co leży na podłodze.
Albo dacie mi tego gnojka i stąd spadam.
Dokąd go zabierzesz?
A co ci do tego?
Musi coś wyznać. Kolejny glina może mieć to w dupie.
Nikomu nic nie będzie mówił.
Chwileczkę!
Dziadku, jest dobrze.
Nie wygląda tak.
Myślisz, że będę tak stał i patrzył, jak mój wnuk idzie na śmierć?
Twój głos się nie liczy.
Mam zostać tu, gdzie jest bezpiecznie?
Niech mnie zabierze.
Masz swoje zmartwienia.
Skąd mam wiedzieć, że nie zadzwonisz po swoich kumpli-gliniarzy po wyjściu?
Bo przed przyjazdem do nich nie dzwoniłem.
Pieniądze są znowu w sejfie.
Cała forsa Dockery'ego.
Skąd wiesz?
Widziałem, jak Pete ją włożył.
Nie ma czasu.
Zakończymy to wtedy, gdy uda ci się otworzyć sejf
bez mówienia im, że kłamaliśmy, mówiąc, że jest inaczej.
Masz gdzieś zapisaną kombinację?
Chcę swoją forsę, Otto.
Muszę się upewnić, że nie umiesz się do niej dostać.
Więc Ayawamat odetnie ci uszy, nos, język,
może nawet wydłubie ci oczy.
A jeśli sejf nadal będzie zamknięty,
to będziemy musieli cię przeprosić.
No dobra, mogę?
Nie wiem, czy słyszałeś o zaniku pamięci,
które miewa od ostatniego wylewu.
To jak zaciemnienie za dnia.
A jeśli naprawdę zapomniał, jak otworzyć sejf?
Ten ślusarz, o którym wspomniałeś,
czy możliwe jest, że dał ci jakiś skrawek papieru?
Może na niego nawet nie spojrzałeś?
Tak. To możliwe.
Spójrzmy na to z tej strony.
Gdybym ci coś dał, gdzie byś to położył?
Dobra.
Co ty na to?
W porządku.
Kwita? Zadowolony?
O kurwa.
Jak blisko doszedłeś?
Co?
Do setki Vince'a. Ile masz?
Wszystko.
Pieprzysz. Masz półtorej godziny do ostatecznego terminu.
Jakbyś miał całą setkę, wykupiłbyś brata.
Forsa jest już w mieście. Ty pieprzony dupku.
Co dałoby mi sto tysięcy powodów, by cię tam zawieźć żywego.
Zamiast pogrzebać cię tutaj,
mówiąc Vince'owi, że cię nie znalazłem.
Co robisz?
Nie dotykaj mnie, kurwa.
No proszę!
To więcej niż sto tysięcy.
Tak, sto pięćdziesiąt.
Gratuluję. Skończyłeś przed czasem.
Ale z ciebie kanalia.
Skręć później w lewo.
Jadąc do miasta najlepiej trzymać się tej drogi, aż dojedziemy do 95.
Skręć w lewo. Znam skrót.
Nie ma skrótu. Najkrótsza droga to 95.
Jeśli mnie zabijesz, to czemu się nie przyznasz.
Zabiję cię.
Sukinsyn!
Mówię ci, Pete ma forsę.
-Tak, słyszę. -Nie wierzysz mi?
Wali mnie to.
Jak pojedziesz, może...
Złapię i zepchnę ich z autostrady nocą?
Zamorduję detektywa?
Gliniarze nie odpuszczą zabójcy gliniarza.
Skąd wiesz, że je zabrał?
Widziałem.
I nic nie powiedziałeś?
Bo myślałem, że je z powrotem włoży.
Czemu miałyby wrócić?
Audrey użyła mojego funduszu...
Ty mały sukinsynu!
Audrey użyła go do spłaty nieruchomości,
myślała, że wrócą, nim ktoś zauważy ich brak.
A kto ją nakłonił do pieprzonej inwestycji w nieruchomość?
On, bo wiedział, że ma twoje pieniądze.
Czy wcześniej robiłeś z nią takie transakcje?
Kiedy?
Zanim przekonałeś mnie, bym jej powierzył 150 tysięcy?
Tak to widzę.
Obaj wisicie mi forsę.
Chcę pełnej rekompensaty, plus zadośćuczynienie
za nerwy, jakich doznaję, gdy dwóch białasów robi ze mnie durnia.
A co odniesionych szkód,
zobaczmy, jak poradzimy sobie z innymi żądaniami.
Posprzątasz ten bałagan i zdobędziesz moją forsę.
My zabierzmy ciało i zakopiemy je w rezerwacie.
Jego też zabierzemy.
Po tym, jak dzwoniłeś w sprawie tego gliny,
Audrey bała się, że się zjawi i narobi syfu...
Nie chce, byś się do tego mieszał.
Zjawisz się, a się wkurzy.
Już była wkurzona.
Może wszystko gra?
Glina chce gadać z Pete'em.
Nie ma prawa tego robić.
Nieważne, co ma do Pete'a.
I ty go tego nauczysz?
Chcesz spieprzyć swoją karierę,
znam lepsze sposoby
niż obicie gliniarza.
Gość siłą wchodzi do domu i straszy Carly.
Co zrobiłby ojciec?
Odbierz telefon.
Julia?
Dziadku, cześć. Taylor właśnie udał się...
Dziadku, coś się stało?
Dzieci są z tobą?
I Carly też. Czemu? Czy...
To dobrze.
Co się dzieje?
Masz opuścić dom. Nie wiem, na jak długo.
Dziadku, przerażasz mnie.
Posłuchaj. Musicie stamtąd wyjść.
Nie jedźcie na farmę ani do rodziców Lance'a.
Czemu nie do jego rodziców?
Najlepiej, jak pojedziecie do domu twojego brata.
Wiem, że będzie ciasno.
Gdzie jest Lance?
Nie ma go tu.
Więc gdzie jest?
Nie wiem.
Dockery...
Lance jest z Dockerym? Czy on...
Słuchaj i rób, co mówię.
Proszę, zrób, co każę.
-Dobrze. -Od razu.
Julia, jeszcze jedno.
Babcia nie odpowiada na moje telefony.
Jedź do niej
i powiedz, że Dockery wie.
Zrozumiałaś?
“Dockery wie”. Jasne. Tylko nie...
Kocham cię, skarbie.
Ucałuj ode mnie dzieci.
Mówi, że musimy...
Musimy natychmiast wyjechać.
Idź po Jacoba. Ja zajmę się Ellen.
-Dzięki. -Nie dziękuj.
Będziesz musiała uśpić ją u Taylora.
Czemu? A ty gdzie będziesz?
Chyba będę musiała ratować Lance'a.
Proszę.
Wchodź.
On oszukuje.
Wiedziałem. Ale jak?
Nie wiem.
Co? Chwila.
Wiesz, że kantuje,
-ale nie wiesz jak? -Nie.
Może nie oszukuje, tylko ma farta.
Nie. Zrobiłem test.
Co to znaczy?
Gdy nie rozgryzłem tego po 12 rozdaniach,
zacząłem rozdawać mu od dołu.
Rozdajesz od dołu u mnie w kasynie?
To był jedyny sposób.
Wiesz, ile musiałem się napracować,
by ludzie zrozumieli, że tu się gra uczciwie?
Dlatego chcesz wiedzieć, kto kantuje.
Teraz wiem, ale ty nie wiesz jak.
Najczęściej zatrzymywał to, co mu dałem.
Raz jednak
podczas trudnego rozegrania, przy puli około 200
i wyłożeniu kart,
odwraca parę walet-dama do wygrywającego strita i chowa.
-No i? -Dałem mu parę dziesiątek.
Chwilę. Dałeś mu parę dziesiątek, a on zamiast tego trzymał parę walet-dama.
Tak.
Twierdzisz, że gra podstawioną talią?
Teksański klincz z dwoma taliami o różnych kolorach?
Jak to jest możliwe?
Nie jest. Nie powinno być.
Poczułbym, że talia jest lżejsza.
Kurwa.
I co potem?
Ma gdzieś schowaną talię?
Nawet gdyby potrafił dokonać ukrytej zamiany,
ryzykiem jest wprowadzanie nowych kart do rozdania.
Jasne.
Tak. Dwie osoby przy stoliku odwracają waleta kier.
Ktoś będzie się musiał tłumaczyć.
Ja pierdolę.
Nie wiem, w jakiej pozycji nas to stawia...
W przesranej pozycji nas to stawia.
Zwłaszcza ciebie.
Tak?
Cześć, skarbie.
Mukherjee mówi o wcześniejszej wypłacie.
Nieistotne.
Nasz geniusz nie wie, jak on kantuje.
Cholera. Gdybyś miał więcej czasu, dałbyś radę?
Skarbie.
To nieważne.
Właśnie mówisz, że chce wypłacić forsę. To koniec.
Czas ucieka i tak.
-Chyba wiem, jak go zatrzymać. -Jak?
Rozbierzesz się?
Może powiesz mu, że zagrasz?
-Nie. Nigdy nie gram u siebie. -No już.
-Wiem, ale... -Nie.
Naprawdę sadzisz, że go to zatrzyma?
Tylko tak się dowiemy.
Rozważyłbym to, gdybym wiedział, że mamy szansę na złapanie go.
Ale mój najlepszy obserwator mu się przyglądał.
Pięćdziesiąt rozdań nie wystarczyło, by zobaczyć przekręt?
Więc nie sądzę, że kolejnych 50 coś pomoże.
Jak wypłaci forsę, nie dowiesz się.
Eddie to czołówka.
Co nie oznacza, że jest najlepszy.
Dzięki.
Właśnie. Bez jaj.
Tylko oszust
złapie oszusta.
Jakiego znasz najlepszego kanciarza?
Zatrzymaj samochód.
Wrzuć na luz.
Niech silnik pracuje.
Potrzebujemy światła i nie chcę, by akumulator padł.
Wysiadaj.
Nie musisz tego robić.
Wiem.
Ale chcę.
Wysiadaj z wozu.
Stań w świetle.
Ciekawe, czy gubernator dzwoni, by wstrzymać twoją egzekucję,
czy chce się pożegnać.
Powiedz mu, że mam forsę.
Nie. Ja ją mam.
Pieprzyć go.
To nasz czas.
Pięćset tysięcy.
Słucham?
Puścisz mnie,
to dam ci 500 tysięcy dolarów.
Ile kurtek masz na sobie?
-Nie mam ich tutaj. -Bez żartów.
Tylko 12 godzin.
Zebranie 150 tysięcy zabrało ci tydzień.
Słuchaj, opracowuję duży przekręt u Vince'a.
Wszystko jest gotowe. Jak tylko dotrę do Chinatown.
Więc zamiast złożenia cię w ziemi,
dasz mi 50 tysięcy do kieszeni
i będziesz bohaterem, który przyniesie Vince'owi setkę.
Mam ci dać 12 godzin,
byś okantował gościa, któremu nie dałeś rady?
Trzy lata na północy stanu
nie robiłem nic poza planowaniem, jak go załatwić.
Myślisz, że nic nie wymyśliłem?
Trzy lata to rzeczywiście długo
na obmyślanie,
jak wykonać jedną rzecz.
Na kolana.
Pół miliona dolarów, stary.
-Patrz na mnie. -Nie.
Nie.
Myślisz, że robię to dla forsy? Na kolana.
No dobra. Spokojnie.
Spokojnie?
Chciałeś mnie, kurwa, zabić!
Pete?
Babciu, jesteś cała?
-Pete, co się dzieje? -Babciu!
Kim jest ten człowiek?
Jestem policjantem z NYPD.
Nie wierzysz mi, jego spytaj.
Czemu chcesz zabić mi wnuka?
Po pierwsze, nikogo nie chcę zabić.
-Chrzanisz. -Pan chce mnie ogłupić.
Po drugie, nawet nie znam twojego wnuka.
To Marius Josepovic.
Oszust, drobny naciągacz i encyklopedyczna gnida.
-Pieprzony kłamca. -Chyba ty.
Ty jesteś kłamcą.
Marius Josepovic to ksywa.
Tak ci powiedział?
Nie wierz mu. Jestem ci winien wyjaśnienie.
Przykuj się do klamki.
Popełniasz błąd.
Nie mój pierwszy.
Może użyję swoich kajdanek? Są w kieszeni.
Obok odznaki. Gdybyś chciała zobaczyć,
czym się zajmuję. Domyślam się, że rozpoznasz prawdziwą...
Przykuj się.
Pete, szybciej. Powiedz mi, co się tu dzieje.
Muszę coś zrobić.
-Mów, o co chodzi. -Tak.
Muszę coś zrobić.
-To forsa Lance'a? -Zaufaj mi.
-Pete! -Musisz mi zaufać.
Nie muszę.
Co ty wyprawiasz?
Pete, te pieniądze mają nas uratować.
Dziadku.
Babcia powiedziała Julii, że tu jedzie.
Audrey?
Dziadku...
Czy to jej krew?
Co? Nie.
Więc czyja?
Chyba nie podał mi swojego imienia.
W każdym razie prawdziwego.
On jest...
Wiesz, kim jest cyngiel?
Jestem policjantem.
On właśnie jest cynglem.
Był.
Człowiek Dockery'ego dźgnął go nożem w plecy.
Czemu tu był?
Nie jest klientem?
Wynająłeś płatnego mordercę?
By dopadł Dockery'ego?
Zatem kogo?
To był jedyny sposób, by ją ocalić.
Dziadku.
Dziadku, już w porządku.
Już dobrze.
Wiesz, czym jest kwalifikowane zabójstwo?
Tak.
Wynajmujesz kogoś do zbrodni,
on daje się zabić,
ty za to odpowiadasz, jakbyś sam pociągnął za spust.
Zadzwonię po gliny. Mogę...
Gdzie jest babcia?
-Nie wiem. -Nie?
Nie odbiera ode mnie telefonów.
Próbuj dzwonić.
Dobrze?
Pojadę do Walgreens, kupię, co trzeba.
Dobra.
Co nam potrzeba?
Trzeba tu posprzątać.
Zawsze mówicie: “Przykro to mówić, ale - a nie mówiłem”?
Uwielbiam mówić: “A nie mówiłem?”.
Przykuję cię do kierownicy. Wywieziesz nasz stąd.
Wiesz, że masz już poważne kłopoty, prawda?
Napaść i uprowadzenie policjanta,
usiłowanie zabójstwa policjanta.
Nie przekonałeś mnie, że nim jesteś.
Napaść z użyciem broni, to znaczy samochodu.
No dobra.
Wiesz na sto procent, że jestem tym, za kogo się podaję.
A z drugiej strony, twój wnuk...
Najwyraźniej to lekkomyślny dupek.
Nie znaczy, że nie jest rodziną.
Patrzyliśmy, jak kradnie twoją furgonetkę z twoimi 150 tysiącami dolców,
a nadal dajesz mu kredyt zaufania?
Chciałbym mieć taką babcię.
Tak?
Jestem za młoda by nią być.
To nie była moja kasa.
Ale chcesz ją z powrotem.
-Dokąd pojechał? -Marius?
Nazywaj go, jak chcesz. Dokąd ją zabrał?
Dlatego wierzę, że jest do załatwienia jakaś transakcja.
Jak mówiłem, już teraz przedstawią ci kupę zarzutów.
Ale tak być nie musi. Chętnie oczyszczę twój wizerunek.
Nawet podzielę się z tobą tymi 150 tysiakami.
Chcę tylko dorwać Mariusa.
Myślisz, że dam ci mojego wnuka?
A tak swoją drogą, ma na imię Pete.
Oto moja propozycja.
Powiesz, dokąd pojechał.
A pozwolę ci jechać w środku.
Chwileczkę.
Skończ te brednie, babciu.
Nie mogłaś zastrzelić, to mnie nie zabijesz.
Dokąd jedzie mój wnuk?
Powtarzam, to nie jest twój wnuk.
Do Nowego Jorku!
Słucham?
Nowy Jork. Manhattan.
Potrzebny mi adres.
Nie ma. To nielegalne kasyno.
Zabiorę cię tam.
Zawieziesz mnie tam
albo będę cię ciągnąć, aż temu cholerstwu zabraknie benzyny.
Zakład jest twój.
Jedź.
Królowa bierze.
Panowie, można się przyłączyć?
Wielki Vince Lonnergan raczy usiąść przy jednym ze swych stołów.
Doprawdy to wielki dzień.
Cóż, zobaczymy.
-Proszę. -Dziękuję.
Jedź! Pieprzony dupek!
Przykuwanie kogoś do kierownicy to dla ciebie nie pierwszyzna.
Robię w poręczeniach,
przykuwałam gości do wszystkiego.
Nie wiem, jak daleko uda się dojechać.
Glina, który nas zobaczy, zatrzyma wóz,
ty spędzisz najlepsze lata w więziennej infirmerii w Ninatic.
Nie trzeba jechać do miasta,
musimy tylko złapać zasięg.
Dzięki Bogu!
Posłuchaj, Otto.
Audrey, Dockery wie! Zabrał Lance'a.
Myślałem, że może szuka ciebie.
Ale jakiś popieprzony glina zabrał Pete'a.
Audrey, Pete nas okradł.
Otto! Ten gliniarz jest tu ze mną!
Jak to możliwe?
Śledziłam go spod firmy.
Jesteśmy w lesie, tuż przy Merrit niedaleko Norwalk.
Chcę, byś po nas pojechał. Glina zabierze nas do Pete'a.
Pete nadal ma forsę?
I moją furgonetkę.
Samochód gliny zaraz wysiądzie.
Spróbuję dotrzeć do tego warsztatu obok... as do Pete'a.