Awak tahu sebab saya suruh berhenti?
Ingat malam kita curi keretanya?
Selepas majlis tarian.
-Adakah saya ingat? -Ya, awak ingat?
Saya masih ada bekas luka di punggung saya,
kesan ayah memukul saya dengan tali pinggangnya.
Terkena kepala tali pinggangnya.
-Mengarut. -Bahagian mana?
Parut. Saya pasti perasan.
Mungkin, jika kita berbogel ketika lampu menyala.
Atau di katil...
Hei, awak rasa ayah awak marah kerana ambil kereta atau...
marah kerana awak bersama saya?
Dia ingat saya akan mati.
Atau saya akan bunuh orang lain.
Entahlah.
Banyak sangat tonton filem ganas.
Saya nak tahu katanya jika tahu saya selalu pandu.
Selepas dia dan ibu mati dalam...
kereta Cutlass Ciera.
Aneh rasanya.
Saya balik dulu.
-Awak akan baik? -Saya sentiasa baik.
PERKHIDMATAN CUCIAN KERETA SENDIRI
Tak guna, Shannon.
LESEN MEMANDU NEW YORK
Nenek, adakah semua okey?
Tak.
Taylor, ini saya Pete.
Apabila lihat nombor ini, saya sangka berita buruk.
Datuk terkena strok atau begitu.
Taylor, sebab saya telefon
saya rasa bersalah tentang perkara yang terjadi tengah hari tadi
dan saya tertanya-tanya jika belanja awak bir
sebagai tanda maaf.
Bir mahal atau biasa?
Karolina yang menawan!
Ada saya cerita tentang istana untuk kita di Mumbai?
Saya lihat rancangannya seperti jutawan dan pemungut sampah Mumbai.
-Awak cakap seolah ia teruk. -Jadi...
Saya rasa awak suka "Syurga Pekerja" masa muda?
Yang saya ingat Warsaw ialah orang beratur.
Encik Mukherjee!
Baiknya awak ambil masa untuk ke meja kami.
Wali, negara ini belum kalah pada keluarga Kardashian.
Masih ada yang tahu untuk tunjuk rasa hormat.
Ke sini.
Di mana Eddie?
Sayang sekali, hal kecemasan keluarga.
Saya bersimpati.
-Harap awak buat terbaik. -Sudah tentu.
Tate akan berikan awak cip dan sudah tentu minuman awak.
Bagus.
Namun, jurulatih suruh saya berpantang.
Jika saya biarkan diri jadi gemuk,
maka gadis cuma mahukan wang saya.
Baiklah, saya akan biarkan awak bermain.
Untuk wiski.
Jangan cakap untung awak
hanya mampu beli minuman keras tak memabukkan.
Beberapa bulan lalu
saya menunggu apa akan berlaku...
macam apa dia buat jika dia tahu, bukan?
Potong kemaluan awak.
Ya, jadi bila awak letak hud atas kepala dan saya tak dapat bernafas.
Awak ingat mimpi jadi nyata.
Ya.
Jangan salah faham. Saya layak terima.
Mengarutlah.
Awak tak khianati.
Dia yang mungkir janji.
Antara dia dan suami yang tak guna.
Awak tak terhutang budi dengan dia.
Awak jumpa lelaki itu?
Tidak.
Saya rasa lebih teruk.
Bagaimana jika dia boleh baca saya.
-Tidak. -Betul?
Lebih sukar untuk baca fikiran orang.
Maksudnya,
tanpa mengetahui keadaan saya, awak takkan tahu
tindak balas saya terhadap kebebasan atau apa sahaja.
Jadi, saya minta maaf atas tindakan saya.
Baiklah.
Saya hargainya, Pete.
Jika ada perlu minta maaf, sepatutnya saya.
-Apa? -Ya, saya...
Nenek kata saya ada masalah dengan "kawalan gerak hati."
Mungkin itu menghalang saya
untuk maju lebih daripada ujian polis.
Ada...
Ada strategi yang patut saya guna
seperti berhenti dan fikir...
Pengawalan emosi.
Sukar untuk buat serta-merta...
Susah.
Saya nak buang air.
Jangan tinggal barang di bar.
-Rasa telinga sedikit. -Saya tak suka.
-Lidah dalam telinga? -Tak suka.
Bedebah!
Awak boleh memandu?
Okey.
Tunggu sebentar. Saya bukakan pintu.
Sini.
-Hei, Taylor. -Ya.
Tayar awak pancit.
-Apa? -Tayar awak pancit.
Ya, seperti terkena paku atau sesuatu.
Celaka.
Beri kunci. Saya ambil tayar ganti dan jek.
Ini bukan paku. Terlalu panjang dan rata seperti...
-Potongan pisau! -Berikan kunci.
-Hei, bodoh! -Apa yang awak buat?
-Awak bercakap dengan siapa? -Saya bercakap dengan awak.
Awak polis.
Lencana yang awak ingin tunjuk
tak benarkan awak cakap!
-Sebentar. -Jangan sentuh saya, Pete!
Awak mahu datang dan lihat sesuatu?
Boleh cakap apa yang terjadi?
Awak nak ugut kami kerana ganja pada tahun 2016?
Saya tak ugut, saya tanya
kenapa awak dekati kereta saya.
Mungkin awak tahu punca tayar saya pancit.
-Awak... -Saya hairan, tuan.
Beginilah, awak siasat sendiri,
datang balik dan cakap siapa buat.
Apa kata awak ambil saja dan sumbat ke punggung awak!
-Sumbat ke punggung saya? -Ya, di situ.
Sekejap, biar saya mudahkan awak.
Bagaimana jika saya cakap dengan ibu angkat awak?
Apa katanya belikan tayar baharu.
Keluarga angkat?
Saya teka saja.
Dengar sini.
Saya tak tahu tentang tayar.
Namun, saya rela bantu lampu depan yang pecah ini.
Jangan, Taylor!
Taylor, berhenti! Taylor!
Celaka!
Fikir awak mampu buat dengan lapan sembilan?
Saya mungkin gagal?
Mengarut, saya bertaruh semua.
Taruhan ialah 19 ribu.
Tuan.
Bertaruh.
Lebih sepuluh.
Tiga kali ganda. Ambil.
Pelajaran pertama poker, kecuali temberang,
jangan buat taruhan dengan kad yang kalahkan awak.
Pelajaran kedua,
guna semua helah mengarut, kalahkan kad yang selalu menang.
Jika nak saya kalah, bertaruh lagi.
-Saya bukan kawan awak. -Awak baru beri saya banyak wang.
Dia ada agar awak boleh cakap besar
dan tak bimbang dipukul.
-Berkesan setakat ini. -Ya.
Cuma kita diperiksa di pintu.
Takut kalau ada senjata.
Sebab antara kita,
saya lebih gemar belasah
pada budak setinggan busuk macam awak.
Bertenang.
Pergi ambil angin, Hector.
Lupakan saja. Saya okey.
Saya bersenam pagi tadi di gim.
Lebih baik saya iring awak keluar, tapi saya tak perlu.
En. Mukherjee, saya minta maaf atas kelakuannya.
Saya janji tak berulang. Saya akan beritahu dia.
Tuan-tuan dan puan-puan, maaf atas gangguan.
Saya cakap jangan bersikap begitu di sini?
Dia menjengkelkan.
Awak tiada hak untuk tak hormati saya.
Awak betul. Salah saya.
Awak rasa malu. Saya faham.
Malu?
Saya tak malu.
Saya akan selesaikan di luar.
Tak boleh.
Apa maksudnya?
Maksud saya ialah awak tembak orang setiap kali awak kalah?
Awak boleh kembali bermain dengan budak jalan saja.
Saya minta maaf, Vince. Saya hormat awak.
Namun jika pendam terlalu lama, ia memakan diri.
Saya akan balas dendam pada lelaki tak guna itu.
Dia tak selamanya di sini.
Bagaimana jika awak duduk sini selama-lamanya?
Bagaimana jika awak tak pernah tinggalkan bilik ini?
Berambus dari sini.
Dia pecahkan lampu, tapi awak tak boleh pukul dia.
Berita baik, dia memang penyangak.
Kita tak tahu video apa yang perlu kita hadapi.
Saya mahu awak dengar kata dia, Bo.
Awak terkena pukulan di kepala masa perbalahan, okey?
Perwakilan PBA nasihat awak untuk tak buat kenyataan
sehingga kami sahkan fungsi kognitif awak normal.
Awak juga terkena pukulan di kepala?
Dia cuba tarik saya. Terkena siku.
Tiada bezanya.
Yang penting dia tak boleh
ditemu bual sehingga kami yakin dia sihat.
Saya tak perlukan kereta tunda.
Tak mungkin awak pandu kereta itu.
Dapatkan alat pernafasan.
Saya boleh tukar tayar pada keretanya.
Tidak tukar tayar,
tak bersihkan kotoran kereta pusaka berharga itu
sehingga semua kerosakan direkod.
Kunci?
Masa untuk pergi.
Anak-anak akan bangun. Saya tak mahu mereka keliru.
Saya tak mahu keliru juga.
Awak tak mahu mereka bangun dan nampak
kerana mereka tahu, awak tak tinggal di sini lagi.
Bagaimana jika ya?
-Bagaimana apa? -Masih tinggal di sini.
-Sekali lagi. -Adakah awak bergurau?
Tak, saya anggap malam tadi menunjukkan
perasaan awak.
Malam tadi awak datang setelah anak tidur dan buat saya mabuk.
Kita berdua mabuk.
Satu malam, kalah pada daya tarikan awak yang meragukan...
Awak telefon saya.
Keputusan yang dibanggakan setiap saat.
Tunggu dulu.
Apa saya nak beritahu datuk atau nenek?
Mengapa perlu beritahu mereka? Mereka tak tahu.
Awak tak fikir mereka akan tahu?
Soalan pertama mereka tanya,
"Di mana awak sepanjang malam?".
Okey.
Wajah kita teruk, bukan?
Kita tidur di rumah saya, kita bangun
dengan rasa mabuk.
Mereka tunggu awak di pejabat?
Ya, hari ini Julia cuti.
Awak naik teksi.
Ada perhentian di seberang jalan.
Awak beritahu bahawa saya tidur.
-Okey? -Okey.
Ya, saya tahu awak kata kali terakhir tapi dengar...
awak akan dibayar.
Tak tahu. Sepuluh ribu.
Malam ini, melalui sana.
-Selamat pagi. -Hei.
Ibu, cuba teka. Ayah sangat rindukan kita
dia buat pankek sebelum ke tempat kerja.
Baiknya dia?
Saya kata saya datang untuk jumpa awak.
Pankek ialah idea Fenna.
Ibu nak sikit?
Saya tak boleh tolak.
Awak tak boleh.
Awak tak patut.
Saya siapkan pisang.
Betul?
Saya juga bantu pecahkan telur.
Wah!
Awak mahu ke mana?
Ada teksi tunggu saya.
Ya, saya nampak.
Awak lalui malam yang hebat.
-Lelaki berkumpul. -Carly, saya perlu pergi.
Mengapa awak pergi?
Tidak. Ibu bawa saya pergi.
Ya, tapi kenapa?
Awak berdua nampak gembira di sini,
-awak semua bersama... -Dia tak beritahu.
Awak tak tanya?
Saya rasa dia tak mahu berbincang. Maaf.
Perkara awak buat semalam. Ambil dompet saya.
-Boleh ajar saya? -Saya ajar awak
jangan usik barang saya.
IKAT JAMIN
Tak bolehkah kata ia palsu?
Masa ditanya sebab lelaki bawa ID palsu?
Nak kata apa? Ejen rahsia?
Dia pegawai polis.
Dia psikopat.
Mungkin awak guna dalam kerja insurans.
-Boleh tahan. -Terima kasih.
Cari Marius Josipovic di pangkalan data?
Ya, betul. Habislah awak.
Itu bukan masalah awak.
Masalah awak, tak beritahu yang melindungi awak
dengan En. Kejayaan buat keluarga saya menghadapi
bekas gengster polis dan beberapa polis gila
mahu cari awak sebab buat dia buta.
Dia tak kehilangan mata.
Mereka akan cari saya cepat atau lambat.
Sekarang awak tahu,
tak kira betapa marahnya saya kepada awak...
saya tak mahu lihat awak terluka, okey.
Tak, jika mereka muncul...
awak beritahu cara cari saya, faham?
Vince berbahaya, tapi dia tak gila.
Selagi awak tak menghalangnya, dia tak sakiti awak.
Saya tolong hal peti besi. Awak janjikan duit.
Walaupun bilik kebal Al Capone?
Jika kosong, mana ada duit?
Peti besi lain.
Saya serius. Awak janji duit atau saya balik.
Awak tak rasa pelik ke meminta banduan
untuk berjanji?
Sabitan awak adalah rompak bank.
Janji dengan saya.
Baiklah.
Jadi,
saya tunggu nenek keluar.
Saya masuk, minta datuk untuk ikat jamin...
Preston James Collins.
-Dia ialah? -Nama di tangkapan semalam.
Saya minta datuk ikat jamin Preston.
Cagaran saya ialah benda mengarut ini
yang awak nilai berdasarkan ilmu insurans.
Masalahnya, ini harta pusaka keluarga.
Banyak nilai jika terpaksa lepaskan
saya mahu tengok ia disimpan di dalam peti besi.
-Betul. -Awak fikir lakonan saya
lebih meyakinkan jika saya buang tanda harga 15 dolar.
Berilah muka sikit. Demi Tuhan!
Baiklah, katakan dia percaya,
buka peti besi, simpan, bagaimana kita
kosongkan dengan dia ada di situ?
Tak perlu kosongkan. Kita hanya perlu tukar.
Dia takkan sedar ia hilang?
Kerana saya akan tukar, tengok.
Dia tak sedar perbezaannya.
-Dia akan terganggu. -Oleh?
Wanita yang sawan.
-Tak guna. -Itu kemahiran utama awak.
Betul?
Frank Winslow.
Narkotik dan Maksiat.
Apa boleh saya bantu?
Marius Josipovic.
Awak harus lebih spesifik.
Namanya muncul dalam siasatan.
Bahagian mana?
Dia bukan suspek.
Dia hanya bekas rakan sekutu orang penting.
Detektif, jika ada parol saya ada kaitan jenayah
-prosedur memerlukan... -Tidak. Saya tak kata dia ada kaitan.
Apa awak nak kata?
Saya rasa ada salah faham di sini.
Saya akan jelaskan terlebih dahulu.
Saya dihantar ke terapi sebentar. Katanya saya suka bermusuhan.
Saya dengar awak Askar Laut.
Tidak.
Maaf?
Tiada istilah bekas Askar Laut.
Ya. Separuh daripada skuad saya ialah perajurit, jadi...
Mereka sertai sebaik saja habis tugas.
Awak pernah pertimbangkan?
Saya pernah fikir.
Malah buat semester penuh diploma
dalam keadilan jenayah di Duchess Community.
Ternyata kerja sosial lebih sesuai.
Yang penting kita di pihak sama.
Oh ya? Pihak apa itu?
Undang-undang?
Tak, saya tak bersetuju dengan awak.
Kenapa pula?
Saya tak menguatkuasakan. Saya memperkasakan.
Awak memperkasakan banduan ini untuk buat apa sebenarnya?
Untuk jadi yang terbaik.
Saya perlukan alamat dia.
Dengar sini. Ada soalan untuk En. Josepovich?
Tulis. Saya pastikan dia terima.
Selain itu, datang semula dengan waran.
Awak mesti bergurau.
Awak bertafakur?
Tak!
Sayangnya.
Rakan awak dituduh melanggar sepupunya.
Saya ingin tanya,
bagaimana awak berdua bertemu?
Awak dan En. Collins.
Saya bekerja di kelab lelaki di Orlando.
Sebagai pelayan, terima kasih.
Perst ialah sekuriti, jaga wanita.
Perkara begitu.
Hanya dengan dia saya boleh cakap.
Maaf. Saya hanya...
Selepas strok, kadang-kadang
jari saya terasa seperti orang lain.
-Saya... -Beri 30 minit.
Ini mengarut. Saya ada...
-Saya dapatkan duit. Maaf. -Tiada cara lain?
Di tempat simpanan, Katie.
Ada kawat duri, kamera keselamatan.
-Ada ramai polis! -Jadi awak nak lari?
Awak dah bawa beg.
Letak dalam kereta, saya bawa ke stesen kereta api.
Apa lagi nak fikir?
Awak kata. Rahsia dah terbongkar.
Awak tak boleh ke bandar, jadi?
Awak pergi ke barat, selatan.
Awak selalu berjaya.
Eddie pula bagaimana?
Tak akan bertambah teruk.
Awak kata Vince menyukainya.
Semua suka Eddie.
Katie!
Berapa kali awak perlu mula dari awal?
Saya tak tahu. Lima.
Enam. Jika awak kira saya lari ke Tunica semasa umur 17 tahun.
-Saya akan dapatkan $10,000. -Ya.
Dia tak kembali, ya?
Maaf.
Bukan salah awak.
Kadangkala kita lupa.
Tidak. Kod itu ialah gabungan hari jadi anak perempuan.
Saya masih ingat hari itu. Mustahil saya lupa.
Mungkin salah susunan.
Saya tak lupa!
Mungkin diset semula tanpa sedar.
Datuk, ini kunci dail roda tiga.
Untuk set semula,
awak mesti ada wakil dari pengeluar dengan kunci baharu.
Ini berlaku dalam insurans?
Sepanjang masa.
Adakah awak boleh godam?
-Helo? AJ. -Marius?
Dia kata berisiko untuk bercakap terus.
Tidak. Bukan sebab itu.
Sebab kerja awak.
Berapa cepat ke Bridgeport?
Waktu ini? Sejam 15 minit, cepat jika laju.
Dengar, saya ada kerja besar.
Kedai tutup pada pukul 4.30 atau pukul 5.00.
Perkakas ialah siri Excelsior 500.
Sepuluh ribu untuk awak.
Melebihi hasil saya dapat daripada orang Turki?
Tiada kaitan dengan itu.
Baiklah, saya setuju.
Begitu sahaja?
Sepuluh ribu. Apa salahnya?
Setelah apa berlaku pada Charlie,
saya terkejut awak bersetuju.
Charlie ialah sebab saya setuju.
Awak tahu maksud saya.
Saya teragak-agak, saya tak bohong.
Saya pilih, jika dia tak salahkan awak, saya juga begitu.
Saya hargainya. Terima kasih.
Saya di Bon Jaminan Bernhardt di Gold Street berdekatan mahkamah.
Baiklah. Apa perlu saya tahu?
Ya. Nama saya Pete Murphy.
Saya penyiasat insurans. Itu cara kita bertemu.
Masuk akal. Apa-apa lagi?
Awak pernah pura-pura sawan?
"Mak Cik Carly, tidur untuk bayi."
Terima kasih kerana tolong.
Lance di sini malam tadi.
Adakah dia singgah?
Dia tidur di sini.
Julia, kita sudah bincang!
Apa kata kita tak cakap pasal nasihat seks daripada adik 16 tahun?
Jika tak nak cakap, kenapa beritahu?
Ellen jumpa dia. Dia mungkin sebut.
Awak berasmara?
-Carly! -Dia pakai pelindungan?
Kita takkan cakap.
Saya hanya pastikan awak kekal selamat.
Mereka tunjuk gambar di kelas kesihatan...
Lance sihat.
Saya harap dia sihat.
Dia masih jumpa si Tricia itu?
Saya tak tahu.
Mungkin.
Dia asyik dapat mesej, sembunyikan daripada saya.
Pete dan Taylor lalui malam gila.
Apa awak dengar?
Pete tak tidur rumah.
Mungkin pulang dengan gadis. Dia agak comel.
Dia sepupu kita.
Adakah dia seperti yang awak sangka?
Saya bayang dia apabila dewasa, saya tak fikir
dia lalui masa remaja dengan Mak Cik Maggie gila.
Mak Cik Maggie gila?
Sukar untuk tahu apa saya ingat sebelum ini...
-Yang awak ingat? -Apa?
Saya luangkan banyak masa fikir tentang ibu dan ayah
tetapi tiada dalam keluarga ini cakap apa-apa,
tak banyak boleh difikir.
Selepas ibu dan ayah pergi,
saya jumpa surat.
Sebenarnya, bukan "jumpa". Saya ambil dari tong sampah.
Audrey jumpa semasa kemas barang ibu.
Julia. Surat apa itu?
Setelah Mak Cik Maggie pergi, dia dan ibu tetap berhubung.
Sekejap, beberapa bulan.
Saya tak sangka awak baru beritahu.
Bukan hal penting.
Saya ada surat Maggie kepada ibu. Bukan ibu hantar.
Dia usaha agar Maggie kembali
berbaik dengan Audrey. Agak sedih.
Saya masih mahu baca.
Tolonglah. Pastikan Audrey tak melihatnya.
Ya, baik.
Hai! Ini saya. Sila telefon saya kembali.
Saya faham, kelewatan itu bukan...
Disebabkan situasi di luar...
Luar kawalan sesiapa, tapi saya boleh bertahan
kitaran yang merompak Peter untuk bayar Paul. Jika ada cara...
Maaf. Peti mel kini penuh.
Cucu saya kata ini mainan pada awak.
Kata awak boleh buka dalam tidur.
Walaupun saya tak suka berlagak...
Bo Lockley?
Otto! Sudah lama tak jumpa.
Ya. Adakah semua okey?
Semua okey. Pete perlu ikut saya.
Saya sudah lama di sini, Bo.
jika ada berlaku, cakap sekarang.
Tak. Sumpah, Otto, bukan itu. Taylor okey.
Dia hanya minta saya turun dan ambil Pete
dan bawa ke stesen.
Baiklah, kami ada hal.
saya akan bawa dia setelah kami selesai?
Tak boleh ditangguhkan.
Okey.
Keri Russell, simpan rahsia awak. Saya tak mahu tahu.
Dengar, perkara kita bincang
tentang situasi awak?
Ya.
Saya ada masalah sendiri, saya patut sebut semalam
tapi dia akan kehilangan banyak dan saya...
Telefonnya ada di dalam kereta saya, okey?
Jika dijumpai,
nahaslah saya nanti.
Jika saya pergi ke kawasan simpanan,
dia akan bunuh saya.
Mereka tak boleh tolong sebab mereka kenal dia,
kenal suaminya,
kenal telefon
kerana ia milik Liberace.
Awak nak saya ke kereta dan ambil telefon kekasih?
Awak boleh buat?
Ya.
"Saya beritahu Pete apa yang berlaku,"
"sebab kami pergi."
"Akhirnya saya beritahu Pete."
Bagaimana keadaannya?
Ada masalah sedikit.
Ya?
Peti besi lama ini lebih selamat dari yang awak sangka.
Tunggu! Mungkin... Ya!
Tengok.
Sedia?
Apa yang berlaku?
Apa?
Celaka.
Celaka!
Disuruh bawa dan saya bawa awak.
Jika saya akan hadapi sesuatu,
lebih baik untuk beri amaran.
Pegangkan pintu.
Bawa dia ke suatu tempat?
Dia duduk sini. Vince mahu doktor.
Ada yang terluka?
Jiran. Dia kerja untuk saya dari masa ke masa.
Seperti keperluan nafsu awak?
Umurnya 75 tahun. Jaga Hush Puppy jika saya balik lambat.
Dia beritahu hal panggilan telefon atas bumbung
awak semalam setelah lari daripada saya.
Dia beritahu awak beritahu Vince.
Ya. Antara semua orang,
saya tak adu.
Apa awak cakap? Dia bayar bil saya.
Yang awak buat hanya makan, kotorkan bilik air. Ayuh.
Jom!
Saya tak bawa Hush Puppy.
Tahu berapa lama sejak dia kemalangan?
Ada tuala wanita,
dia fikir awak mahu dia bunuh.
-Vince, saya hanya beritahu Richard. -Diam.
Keluar dari akademi,
saya ditugaskan ke Unit Penstabilan Kejiranan ini, di Brownsville.
Ini semasa zaman Fort-Apache, ingat?
Tiada yang ingat. Awak kecil.
Kadar pembunuhan di bandar sekitar empat kali ganda dari sekarang.
Suatu malam saya buat rondaan dengan FTO saya.
Lelaki gagah bernama Lonnie Churchill.
Lonnie seperti abang Marvin Hagler.
Jadi, kami di luar. Dapat panggilan di radio
bahawa ada rompakan di Bodega.
Kami menjerit sama seperti orang yang keluar dari kedai.
Sebelum kami sempat berhenti, boom!
Dia lepaskan tembakan.
Apa hal?
Hanya satu.
Ia tak menghampiri kami
dan rasanya dia tiada niat, tapi...
Dia lihat Lonnie sekilas dan menyerah diri.
Dia buang pistol itu seperti ianya terbakar.
Ternyata pesalah itu masih muda.
Kami tangkap dia beberapa kali, menjadi peninjau di sudut,
kami tampar dan lepaskan dengan amaran.
"Jangan biarkan kami tangkap awak di blok ini lagi."
Perkara begitu.
Ya, ini berbeza.
Budak itu, Terrence namanya.
Tidak lebih dari 17 tahun.
Jenis budak yang senyum ketika dia gugup, tahu?
Walaupun awak pukul, dia tersenyum.
Perkara paling pelik.
Dia pandang awak dengan mata coklat dan besar.
Aduhai.
Daripada pergi balai, hantar budak itu,
Lonnie suruh saya pandu ke salah satu
jalan pinggiran bandar
dengan tingkap rosak dan kadbod di atasnya.
Surat khabar berterbangan, bau hancing.
Lonnie tarik dia keluar dari kereta,
letak dia di tanah, menghadap ke atas. Tarik lengannya.
Antara dua blok sinder. Dia suruh saya lompat atasnya.
Dua kaki, sekuat boleh.
Sasarkan belakang siku.
Betul?
Awak patahkan siku begitu dan ia takkan sembuh dengan betul.
Awak boleh pecahkan arteri dan akan kehilangan lengan.
Sekarang, Terrence tahu
dan dia takut, tersenyum dan pandang dengan mata sedih yang besar itu.
Saya sudah agak, saya tarik Lonnie ke tepi
dan bisik, "Awak tahu Lonnie
dia kecil, dia buat kesilapan, okey?
Saya rasa, dia sudah cukup takut." Dan begitulah.
Lonnie toleh ke arah saya dan berbisik
"Awak mahu ajar budak ini,
awak nak tolong dia,
beri dia sesuatu untuk ingat kita. "
Baiklah, saya... Awak tahu.
Lonnie tahu saya takkan buat.
Dia tak boleh pujuk.
Tanpa sepatah kata, tarik budak itu, letak di tempat duduk belakang.
Kita pergi balai untuk buat tangkapan. Akhir cerita.
Tujuh, lapan tahun kemudian,
saya dengar tentang detektif yang ditembak
semasa serangan dadah dalam projek Brownsville.
Penembak tak dikenali.
Sekarang, polis terbunuh akan diuruskan.
Kami kehilangan polis setiap minggu ketika itu.
Saya tak terlalu fikir
sehingga saya dengar namanya.
Keesokan harinya,
saya buka pintu. Siapa itu?
Lonnie.
Saya sudah faham.
Kita akan ke Queens.
Kita akan ke majlis polis mati, sebagai tanda hormat.
Dia betul, saya patut buat begitu. Baik, saya faham.
Daripada pergi ke Queens,
ke Jersey.
Dia ikut jalan tol dan keluar di Secaucus.
Pada mulanya, saya lega kerana
saya tak mahu tengok balu yang berduka
dan anak yang sedih dan semua itu...
Tetapi kemudian, Lonnie pusing
dan dia mula menuju ke Meadowlands.
Sekarang...
Saya tak takut sebenarnya, belum lagi.
Namun, saya tahu berapa mayat yang ditanam di sana.
Saya fikir, tak mungkin.
Tak mungkin Lonnie bunuh saya tak kira betapa marahnya dia.
Hanya kerana saya mengasihi seorang anak kecil.
Tak mungkin.
Dia berhenti tepi jalan,
keluar dan dia bawa saya ke pokok ganja, okey?
Pokok ini lebih tinggi dari kami di tempat tertentu, bukan?
Kami sedang berusaha keluar dan tiba-tiba
ia terbuka dan kami berada dalam kawasan kecil ini
dan saya nampak dia. Ada dua belas lelaki.
Tiada pakaian seragam tapi awak boleh tahu
mereka semua bekerja
dan mereka ada penyodok dan kapur
dan mereka diri di lubang segi empat besar
yang mereka baru selesai menggali.
Saya panik sedikit,
betulkan leher dan saya nampak
di pinggir lubang ada lelaki melutut.
Saya tak tahu berapa lama mereka memukulnya
tetapi kepalanya bengkak, teruk melihatnya.
Saya nampak dia pandang saya dengan mata sedihnya
yang kecil kerana ia sangat bengkak.
Masih ada senyuman gugup itu.
Saya tak nampak giginya kerana berlumuran darah.
Saya dapat rasa pandangan polis itu,
menusuk kepala saya.
Saya tak tahu apa Lonnie beritahu,
tapi Lonnie hulur telefon ke tangan saya
dan saya lihat tiada pita di cengkaman, kenapa?
Kerana sebaik selesai,
benda ini akan masuk dengan bedebah itu.
Kapur akan menghapus sebarang cap jari, jadi...
Dia letakkan pistol itu di tangan saya
dia melihat Terrence berlutut, menggeletar ketakutan.
Muka bengkak memandang kami, berharap dia takkan dibunuh.
Lonnie menghampiri saya
dan dia hanya berbisik,
"Baiklah, awak patahkan, awak beli."
-Vince, dengar, saya tak... -Tidak, Eddie.
Lebih baik awak diam sekarang.
Helo?
Ikut kiraan saya,
untuk berjalan ikut tarikh akhir,
awak patut ada 60 ribu sekarang.
Apa? Awak telefon untuk bergurau?
Ingin main misai awak sedikit?
Tak, saya telefon kerana Eddie perlu dengar suara abangnya sekarang.
Ambil pemotong.
Apa? Hei, tunggu! Tidak.
Hei, Vince! Tunggu.
Lepaskan saya! Jangan buat begini! Hentikan!
Tidak, tolong! Vince, hentikan!
Vince, saya beritahu saya uruskan.
Tidak!
Marius, awak dengar?
Vince, dengar cakap saya.
Awak bina reputasi orang yang tepati kata.
Jika tersebar yang awak
potong jari Eddie sebelum tarikh akhir,
semua itu akan sia-sia. Awak dengar?
Vince, saya memohon kepada awak.
Saya hargainya, Marius. Hal ini antara Eddie dan saya.
-Tunggu sebentar. -Hei!
Vince, awak mahukan saya? Saya di sini!
Sudah terlambat, Marius.
Jika mahu tolong adik awak, bantu dia tumpukan perhatian.
Tidak. Suruh dia berhenti, Marius!
Saya takut! Tolong, Marius! Suruh dia berhenti!
Awak pecahkannya, awak beli.
Suruh dia henti! Marius, tolong, tak.
Marius, saya takut. Tolong beritahu dia! Suruh dia henti!
Eddie, dengar sini.
Masih ingat hari jadi kesembilan?
Saya bawa awak lalui taufan di Pulau Coney
dan kita menyelinap dari pengambil tiket kerana awak terlalu kecil.
Semasa kita naik,
awak ingat kata awak kepada saya?
Eddie, apa awak kata pada saya?
Saya kata saya takut.
Apa yang saya kata?
Letak kepala saya di dada,
tutup mata saya
yang awak akan takut untuk kita berdua.
Marius?
Saya takut.
Terjemahan sari kata oleh Naqibah
Penyelia Kreatif NH Azizan aqibah