Wow. Parang ang cute nito.
Kapatid mo ang taga-tingin ko ng daya.
3 Taon ang Nakalipas
Pero sa tingin ko,
kahit siya ay hindi makikita iyan. Makikita mo ba iyan, Eddie?
Ano ang ginagawa ng amo mo rito?
-Sinabi ko sa kanya. -Ang alin?
Sa tingin ko, makatutulong siya, makinig ka muna sandali.
Pasensya na... Hindi ko talaga maintindihan.
Bakit? Kailangan mo ng pera?
Marius, narito ako dahil nalaman kong manghuhuli ka ng mandaraya,
at ayaw ko sa mga mandaraya.
At magaling siya, Marius.
-Nakita mo na siyang maglaro? -Hindi.
-Pero maraming taon na siyang naglalaro. -Sige.
Magaling ka?
Sa tingin ko, oo.
Sige, ikaw...
Talaga? Sige.
-Mabilis ba masyado? -Hindi, pare.
Di ko alam kung ano ang sinabi sa'yo, Vince,
pero di kami naghahanap ng nagbabaraha.
Ano ang hinahanap n'yo?
Kung ano ang totoong hinahanap ng lahat. Pera.
Ano ang taya?
Ang Gold Circle ay 50.
May sangkapat ka at t-shirt. Sa diamond circle,
kalahati ang iyo at masasama ang pangalan mo sa programa.
Lintik na programa?
Bigyan mo ako ng $100,000 pantaya, mag-iimprenta ako ng programa.
Alam mo, kahit gusto kong magkaroon ng isa sa imaginary t-shirts mo
at mga programa, hindi ako namumuhunan sa mga panloloko.
Bata pa lang ay naglalaro na ako nito.
Tinuruan ako ng Tiya Georgie ko.
Sinasabi niya noon, "Para sa bata lang ang poker."
"Ang bridge, iyan ang para sa mga matatanda."
-Three of Diamonds. -Ah!
Ayos ka.
Nahulaan mo ang numero at kulay. Pero hindi ka mahusay.
Six of Hearts.
Pasensya na kung pumunta ka nang ganito kalayo para sa wala, Vince.
Subukan mo ang pie.
Marius, sandali lang.
Bakit hindi ka muna makinig?
Hayaan mong kausapin ko siya.
Marius.
Sige na, Marius.
Si Jim Brown ay 32 sa Cleveland
at 44 sa Syracuse.
Syracuse at Cleveland nga.
Alam mo bang magaling din siya sa lacrosse?
Di kaya masyado mong tinanggihan?
Tatawag siya bago tayo sumakay sa taxi.
-Sige. -Pare naman.
Uy, sandali.
Sige.
Pumayag na siya sa 100.
Hindi na pala, pare.
Kasalukuyan
Uy.
Pucha!
Diyos ko.
Ayos ka lang?
Oo, pulikat lang sa binti.
Gusto mo iyan?
Oo. Ah, hindi.
Lumabas ka!
Labas!
Tuwalya.
Hindi mo na ito pwedeng makita.
Sa iyo lang ang lugar na ito?
Oo. 'Pag tumawag si Vince, magbubukas sila.
Magdamagan ang mga laro niya.
Minsan kailangan kong lumayo sa mga manyakis na iyon.
Tulad mo ngayon.
Nasaan si Eddie?
Nasa malaking laro.
Bakit, di ba niya alam na preso siya?
Hindi.
Talaga?
Hindi pa.
May malaking manlalaro si Vince,
tirador siya at si Eddie ang paborito niyang dealer.
At bakit tinatanong mo kung nasaan si Eddie?
Plano mo ba siyang kunin?
Pinababantayan ni Vince si Eddie kay Richard.
Hindi niya hinahayaang mawala siya.
Bakit ako ipinahahanap ni Vince?
-Tumakas ka dati. -Di ako sasaktan ni Vince.
Gusto niyang malaman kung nasaan ka. Pero gusto kang patayin ni Winslow.
Di hahayaan ni Vince na galawin ako ni Winslow.
Talaga? Sa tingin mo ba hindi makaiisip si Winslow ng palusot,
at sabihing bumunot ka ng baril?
Paano ka makakukuha ng 100,000 sa isang linggo?
Mas marami pa ang nakuha natin noon.
Oo, nang may mga tauhan at magandang laro.
May matutuluyan ka man lang ba?
Para magtago, humanap ng pera?
May tuluyan ako. Di ko alam kung makakamagkano ako.
May safe sila, pero...
sa pagkakaalam ko, walang laman iyon.
Nagulat ako.
Ano, nang wala si Eddie? Karolina, kapatid ko siya.
Ngayon, alam mo na kung nasaan si Eddie.
Pasensya, kailangan kong magpahinga.
Gusto rin kitang makita.
Talaga?
Naisip mo bang ang nangyari kay Charlie,
pwedeng mangyari sa'kin?
Palagi.
Nakausap mo na ba si Marjorie?
Tatlong taon, namuhay akong ligtas.
Hindi ko ipagsasapalaran iyon.
May 10 segundo ka bago ako sumigaw ulit.
Saang bansa ka galing?
Lintik ka.
Poland na lang sana.
Huwag mong sasabihin kay Vince.
Tusong Pete
Di pa, pero nabanggit sa'king naghahanap siya ng magandang laro.
At ako ang may pinakamagandang laro dito, kaya...
Wala iyon. Ayos lang iyan. Sa susunod.
Hindi. Palaging may puwesto sa mga mesa ko para sa'yo, G. Mukherjee.
Oo.
Hindi siya makapupunta. Lintik.
Muntikan na 'yon nang sabihin kong maglalaro si Affleck, pero...
Mahilig talaga siya sa mga sikat.
Nakapagpahinga at nakabawi ka na ba?
Oo.
Numero ni Richard 555-4105 4205 420
Sige.
Gusto ko ang hockey.
Gusto ko si Amanda.
Gusto kong suportahan siya.
Oo. At mahilig ka sa kape.
Oo. At mahal kita.
-Ingat ka. -Uuwi ako sa hapunan.
-Talaga? -Ayos.
Sino ang susundo sa akin?
Ako.
Galingan mong magpraktis.
Ayos. Araw ng maraming puntos.
Talunin n'yo sila.
Ako lang 'to.
Sabi ko, ako lang 'to.
Kaya nga may baril ako.
Naglalaro na pala ng hockey si Amanda?
Agahan mong gumising para makapag-ensayo.
Nabanggit ka niya noong isang araw.
Sabi niya, "Ano'ng nangyari sa lalaki bago si Brendon?"
Di ka niya tanda.
Baka dahil limang taon ka na niyang hindi nakikita.
Ah, sinabi mong umalis ako.
Ganoon ang pagkakaalala mo, ha?
Sa naaalala ko, ikaw,
ipinagpalit mo ako sa mas bata at mas maganda.
Di siya mas maganda, pero mas magaling siya sa mga punto.
At mayroon pang
pinakamaganda sa kanya.
Hindi siya nag-ampon ng bata.
Limang taon ang nawala. Wow. Nakulong ka?
Oo.
Nabalitaan ko 'yong kay Charlie.
Hindi ang mga detalye.
Gayunpaman, ikinalulungkot ko.
Wala akong pera, Marius.
Ah, hindi. Hindi ako humihingi ng pera.
Kung gayon, ano ang kailangan mo?
Kailangan ko ang tulong mo sa parole officer ko.
Dapat nagpakita na ako ilang araw na ang nakalilipas
at hahanapin niya ako bukas.
Ayoko. Ayokong madamay sa problema mo.
Ayaw ko namang sabihin kay Brendon na nanloloko ka.
-Di ako nanloloko. -Tingnan mo ang sarili mo,
nagpapanggap na isang mabuting maybahay.
Gumagawa ng lutong-bahay at ibang kalokohan.
Sige, base sa depinisyon na iyan,
kahit sino pala ay nanloloko. Sige. Nanloloko ako.
Pero alam mo, ito ang panlolokong plano kong gawin
buong buhay ko.
Pasensya na, di ko sinasadyang takutin ka.
Oo, tinakot mo ako.
Katie, desperado lang ako.
Diyan ka dapat nagsimula.
Isulat mo ang mga detalye ng dula. Simplehan mo lang.
May kilala ka bang may itim na Grand Am?
Nakasanayan ko nang magbantay ng kotse.
-Di ko pa nakita 'yan. -Sa tinutuluyan ko.
-Pinaghihinalaan ako. -Ano?
Ayokong dalhin mo rito ang basura mo.
Di naman ka-importante 'yan.
Uy, kailangan ko ng pabor.
-Ay, lin-- -'Yong ginawa mo sa Wichita,
naaalala mo pa iyon?
Seryoso ka ba?
Sige na?
Salamat, Universe.
Ano kaya ang ginawa niya sa nakalipas na 20 taon?
Insurance ang sinabi niya.
Wala naman siya sa insurance noong binatilyo siya.
Wala tayong alam tungkol sa kanya,
maliban sa kung sino ang ama at ina niya,
at baka gaya rin siya ng mga magulang niya.
Audrey.
Alam kong tumakas siya kagabi.
Natapakan niya ang maingay na sahig.
Di ko na siya narinig na bumalik.
Uy.
Napakatahimik pa rin ng bahay.
Tingnan natin kung ano ang masasabi ng doktor diyan.
Hindi pa ako patay, Diyos ko.
Magiging napakalungkot na pagtatapos nito
kung sasabihin ni Doktor Griffen.
Hindi lahat ay tungkol sa iyo, Otto.
Ano sa tingin mo ang mararamdaman ko
kung matuluyan ka habang nasa ibabaw kita?
Pwede namang ikaw ang umibabaw.
-Uy. -Magandang umaga, Pete.
Magandang umaga.
Kumusta ang tulog mo?
Alam mo na, medyo sinasanay ko pa ang sarili ko sa kama.
Handa na ang itlog maya-maya.
Ang totoo,
sa totoo lang, Lola, hindi...
Di talaga ako nakatulog kagabi.
Tumakas ako.
Ayaw kong gisingin ka, kaya...
Sa bintana ako dumaan.
At...
Hiniram ko ang trak mo.
Dinala ko iyon sa lungsod.
Pumunta ako sa White Plains para bisitahin ang isang kaibigan.
At pasensya na talaga.
Babayaran kita para sa gas.
Kailangan mo lang namang magsabi, Pete,
hindi mo na kailangang tumakas.
Alam ko.
May lumang sasakyan kaming puwede mong gamitin kung kailangan mo.
Salamat.
-Uy, may tanong ako sa iyo. -Ano iyon?
Kanino 'yong kwarto?
Hindi mo na tanda?
Alam kong sa nanay o sa tita ko ito.
Pero hindi ko maalala kung alin...
Alam ko na may...
Daanan papunta sa attic
sa isa sa mga kuwarto.
Pumupunta kami ni Taylor noon sa itaas.
Nagtatayo kami ng laboratoryo, at naghahalo
ng mga gayuma at iba pa.
Naaalala mo pa iyon? Oo.
Sobrang nagkalat kayo roon sa taas.
Mga baliw na siyentipiko kami.
Ang daan papunta sa attic ay nasa kuwarto ni Tiya Lila mo.
Kay Maggie ito.
Binago mo.
Oo, binago ko.
Maggie
Mukhang pagod ka.
Nag-aaral ako para sa pagsusulit.
Talaga? Kumusta na iyon?
Mabuti naman.
Alam mo bang sa Estado ng Connecticut, para ituring na pickle ang isang pickle,
kailangang tumalbog ito?
Nag-aaral ka para maging food inspector?
Kukuha si Taylor ng detective exam.
Ulit.
Ang mahalaga, sinusubukan niyang may magawa.
Nagbibiro lang siya, Audrey.
-Talaga? -Nga pala,
kailan tayo pupunta sa Pinetop?
Kung kailan mo gusto.
Tanda mo noong pinasabog natin 'yong lumang trak,
hindi ba? Gamit ang lahat ng nakaw na dinamita?
Tanda mo pa iyon?
Ang santong kapatid ko ay lumabag sa batas?
Hindi, ang ibig kong sabihin, ako ay--
Pinasabog namin ang lata ng pintura gamit ang paputok.
Lolo, puwede bang iwan ko sa'yo si Jacob
habang nasa shop ako para...
Sabi na nga ba. Sabi ko sa'yo,
dadalhin ko si Otto sa doktor.
Kailan ka ba kukuha ng taga-alagang di ang lolo mo?
Wala iyon sa'kin.
Pupunta kami sa shop pagkatapos.
Pwede akong sumama kay Julia at bantayan si Jacob.
Dapat ko nang matutunan kung paano.
Nakapagbantay ka na ba ng bata?
Oo, pagkatapos ng una nilang alak, napakadali lang niyan.
Uy.
Ano'ng nakuha mo?
Umalis diyan ng bandang alas-diyes,
pumunta sa lungsod, pumarada sa Chinatown. May lumabas na babae.
Maganda, pera.
Nanatili siya roon nang isang oras, at pumunta sa isang bahay
sa White Plains.
Dumating doon bandang ala-una,
natulog sa trak nang ilang oras.
Sa tingin ko, natulog.
Alam kong nakatulog ako.
Bago mag-umaga, pumasok siya
sa bahay.
Pumasok sa isang bahay.
Nakipagkita sa isang babae
sandali.
Bumalik sa bukid.
Nakilala ka niya?
Malamang. Hindi ako magaling dito.
Tumakas daw siya at dinala ang trak ko sa lungsod.
Baka alam niyang may sumusunod sa kanya at
umarte para di ako maghinala.
Kung anuman ang iniisip mong ginagawa ng apo mo,
may kinasasangkutan siya.
Ano'ng klase?
Ang sunod sa pinakamatanda.
Ang babae sa White Plains ay si Katie Boyd.
Ang asawa niya ay si Brendon Boyd.
Sigurado akong ang Pete mo ay nakipagtatalik
kay Gng. Katie Boyd.
Gusto mo bang bantayan ko pa siya?
Baka nakutuban ko lang ang panloloko,
naalarma lang ako.
Oo, mayroon kang
magaling na pakiramdam sa ganyan.
Gaano ko pa katagal gagawin ang lintik na ito para sa'yo?
Ibig kong sabihin, hindi ko hinihingi ang eksaktong petsa, 'yong mas...
Sam, siguro kailangang gawin mo ang
gusto ko hanggang makabayad ka sa utang mo.
Akala ko naghahanda ka na.
Handa na ako.
Bb. Petrosian, nakausap ko na ang abogado niya at ang kulungan.
Dalhin ninyo ang lahat ng kasulatan at ang tseke,
at malalabas natin ang pamangkin mo sa tanghali.
Ayos.
Akala ng Whale natin, importante siya.
Dapat natin siyang tratuhing big shot, no? Di ako ang nagdedesisyon.
Sino ang Whale?
Charles McGregor ang pangalan.
Pinapatakbo niya... Nagpatakbo siya ng
maliit at matagumpay na hedge fund.
At ngayon, full-time nang naglalaro ng bridge.
Isa na namang gagong taga-Wall Street, ha?
Ano'ng plano?
Aakitin natin siya at ang kapareha niya.
Hahayaan nating manalo sila,
tapos saka natin lilimasan.
Paano siya nandaraya?
Senyasan ba sa ubo...
magpu-footsies gaya ng mga Italyano?
Medyo matagal bago ko iyon nalaman.
Noong una, akala ko gaya iyon sa mga Norwegian.
Pero napansin ko ang paggalaw niya ng mga baraha niya.
Ang unang baraha na igagalaw niya
ay nagpapakita ng uri.
Kapag idinulong kaliwa niya, Spades iyon.
Hearts ang pangalawa.
Pinapakita ng ikalawang card ang numerong ilalagay niya sa kanan.
Magaling.
Nakita mo agad.
-Sige, sabihin nating tama ka. -Tama ako.
Titingnan pa natin.
-Tama ako. -Hindi ko pa rin makita ang plano.
Paano natin dadayain?
'Di pwedeng ipagbahala na.
Hindi.
Hindi ako umaasa sa bahala na.
Hindi, may espiya ako.
Hindi lalaki.
Kundi babae.
Ikaw iyon.
Oo, ako iyan.
Salamat sa pagpili sa Bernhardt Bail Bonds.
Alam naming may pagpipilian ka sa...
200 dolyares na naman. Ligtas na tayo.
Uy, may tanong ako na 20 taon ko nang gustong masagot.
Ano'ng nasa loob?
Tanda ko lang na nagtataka rin tayo noon kung ano ang nasa loob niyan.
Sige na. Sabihin mo na.
-Ano? -Mga rubli.
Ano?
Ano, di mo na naaalala ang rubli?
Noong tayo ay...
Mga bata pa, sinabi ko na may ginto at diyamante at...
-Mga rubli. -Ah, tama.
Akala ko, may "l" ang ruby.
Isang linggo mo akong tinawag na Rubli.
Masaya lang akong tinawag mo ako ng kahit ano, kaya...
Ganoon ba?
Wala palang ginto at "rubli" sa loob, ha?
Mas maganda ang buhay noon.
Oo, karamihan ay mga kolateral lang.
Alahas, pilak na kubyertos. Isang bihirang libro minsan.
Bakit, naiisip mo bang nakawin?
Hindi, kung iyan lang lahat ang laman niyan.
-Uy. -Uy.
May ilang tao akong pupunta mamaya
para sagutan ang mga papeles at mag-iwan ng tseke.
Naisip kong isama si Pete sa pag-iikot.
Nagpapahinga na si Jacob.
Ang meryenda at inumin ay nasa bag.
At salamat.
Ikinagagalak namin, sweetheart.
Kumusta ang doktor, Lolo?
Ayos lang daw ako.
Sinabi niya na huwag kang magpapagod.
Huwag ko raw papagurin ang sarili ko
nang higit sa sinumang kaedad ko.
Oo, ilang taon ka na?
25 kapag hindi nagsasalamin.
Hindi mo sinabi kay Lola ang tungkol kay Persikof, ano?
Sasabihin ko. Malapit na.
Balang-araw. Siguro kapag mamamatay na siya.
O ako. Ibig kong sabihin...
Sa lagay ngayon, baka mauna pa ako.
Ano nang mangyayari?
Pinag-aagawan siya ng Connecticut at New York.
Baka New York ang manalo, pagpatay.
Oo, pero hindi alam ng New York?
Di mo sinabi kay Taylor ang tungkol sa warrant, tiyak akong
walang sinabi si Persikof.
Ano ang iniisip mo?
May isa pa bang pagdinig?
Ngayong umaga. Babawiin ang piyansa dahil di siya sumipot.
Okay, kaya dito magiging magulo
dahil biglaan kong iniwan ang trabaho ko sa insurance, tinatagalan ng dating amo ko
ang pagbibigay ng huling sahod ko, at dahil gipit ako.
Pera ba? Walang-wala kami.
Hindi, sinasabi ko lang. Kapag ipinagkaloob ang bagong piyansa,
baka puwedeng makuha ko ang kalahati.
Malala ang kagustuhan nitong tumakas.
Sa pagkakataong ito, bilang kolateral, makukuha mo ang bahay ng nanay niya.
Pwede kitang bigyan ng 10 porsiyento. Sagad na.
Pero siguruhin mong magandang plano iyan. Sige.
Pupunta tayo sa abogado ni Persikof.
Kilala mo siya?
Oo.
Mahabang kuwento.
Kaya mo bang lusutan iyon?
Puwede kong subukan.
Iyan na dapat ang pinakamagandang plano.
Magsisimula lang iyan sa simpleng tanong.
Paano kung sumipot si Persikof?
Pero hindi siya sumipot.
Teka. Magkano sa tingin mo ang karagdagang piyansang itatakda?
Hindi ko alam, isa pang
100, o 150? Pero...
Ibig sabihin, makakukuha pa tayo ng $10,000 hanggang $15,000, hindi ba?
Kapag nagtanong ang hukom kung bakit ka hindi sumipot.
'Di tumakas. Namali siya ng petsa.
Ano'ng sabi sa ulat ng pulisya?
Anumang sinabi ng masamang babae sa piyansahan ay di totoo.
Alam mo na, walang masyadong sinabi sa ulat ng pulisya.
Bakit?
-Walang tungkol sa... -Ma.
May dapat ba akong malaman?
Wala.
Paumanhin.
Sa tingin ko, galit ka sa akin.
Bakit naman ako magagalit, Lance?
Sinusubukan lang kitang tulungan.
Kliyenteng may pekeng kolateral.
-Hindi ko alam iyan. -Wanted sa pagpatay sa NY.
Ano?
Magpapanggap kang di mo alam?
Tingin mo, magpapadala ako ng gano'n?
Di na ako masosorpresa sa mga gagawin mo.
Di naman iyan ang dahilan kaya tayo narito, tama?
Sino siya?
Hi, Ako si Pete. Pete Murphy.
-Sino si Pete Murphy? -Ang nawalay kong pinsan.
Okay.
Kung meron ka pang iaakusa sa'kin, pwedeng pakibilisan?
Malapit nang magsimula.
Alam namin. At bago pa iyan mangyari,
gusto naming tanungin ang kliyente mo tungkol sa nangyari
noong isang gabi.
Kita mo, tinamaan ako sa ulo, at ang ala...
Nagulo ang alaala ko.
Hindi ko maalala kung hinuhuli ba namin ang kliyente mo
dahil sinusubukan niyang tumakas
o inosenteng pagkakamali lang ba iyon.
Di ko tanda kung kinuha niya ang baril ng pinsan ko
at sinabi ng nanay niyang barilin siya
o mapayapa lang ba ang lahat
na, sa kasawiang-palad, ngunit hindi sinasadyang nauwi sa
suntok sa mukha ko.
Kaya baka pwedeng tanungin mo siya kung
aling bersyon ang tama.
Gusto ko lang maibalik ang alaala ko.
Dahil may mas importante pa ba sa mga alaala?
Oo, may mga bagay na mas importante tulad ng hindi ako matiwalag.
Lance, tingin mo, hindi mo iyon mailulusot...
Pete, sa tingin mo talaga, gagana sa akin ang pamimilit mo?
-Hindi, hindi ko-- -Uy.
May utang ka sa'kin.
Tumayo ang lahat.
Sanayin mo ang senyas mo.
Opo, sir.
Uy.
Ano?
Magiging maayos ito.
Oo.
Iinom ako at panonoorin ang laro, sasama ka?
Di, uupo ako rito...
at mag-aalala?
Oo, isa sa atin ang dapat...
Sige.
Hoy. Hinay-hinay lang ngayong gabi.
Oo.
Karolina,
saan ka nakatira?
-Sa bayan. -Talaga?
Pwede ba kitang ihatid?
Sobrang ikatutuwa ako iyan.
Sige. Medyo malamig ngayon sa labas. Tulungan na kita.
Alam mo, 'yang punto mo...
Noong bata pa ako,
baliw na baliw ako kay Natasha ng Bullwinkle.
Ano ang Bullwinkle?
"Ano ang Bullwinkle?"
Wala kayong Rocky and Bullwinkle, 'yong palabas sa Slov...
-Hindi. Slovenia. -Slovenia.
-Slovenia.
Kita mo na, parang hindi magandang pakinggan.
Pero, Diyos ko, kapag ikaw ang nagsabi.
Parang tunog-paraiso.
Tumigil ka nga.
Hindi kita binibiro.
Sobra na ako?
Pero sabihin mo sa akin kung ano itong Bullwinkle...
Si Bullwinkle ay isang usa.
Uy, kaibigan, may oras ka?
Oo... Lintik!
Hello, Eddie.
Ang pangalan ko ay Detective Frank Winslow.
Alam ko ang panlolokong ginagawa ninyo ng kapatid mo.
Alam ko ring hindi ka nagsasabi ng totoo.
Sa susunod na maging ganito ka kalapit sa alak
ay kapag pinagsasaluhan na ninyo ang ihi ng kasama mo sa preso.
Kumita tayo ng 20,000 dolyares!
Hindi ako makapaniwala.
Oo.
Uy, may tanong ako.
Ano?
Kung gipit na ang kompanya, paano kayo nakapagpiyansa?
Diyan papasok ang pautang.
Tama. Oo.
Ano na ngayon?
Kukunin mo ang pera, ipapasok
-kasama ang rubli? -Di sa safe.
Hindi, 'pag natapos na nila ang mga papeles
at idedeposito iyon sa bangko.
Uy, bale, iyong parte ko...
At makukuha mo ang parte mo. Sulit bawat barya.
Isang napakahusay na diskarte, Pinsang Pete.
Pero naisip ko, baka pwedeng perahin iyon?
Ano?
Nagpasya ang mga Persikof na mag-bond out sa ANB.
ANB?
Di nila pwedeng gawin 'yon!
-May usapan tayo. -May usapan tayo.
Ikaw at ako, pero tinanggal nila ako bilang abogado nila.
Pasensya na, Julia.
Lance...
Mabuti pa, tumakbo ka na.
Sige na. Bago pa kita suntukin sa ari...
Julia, basta...
-Ano... -Aalis na ako.
Pero maglalakad ako.
Siya ba ang lalaking may mga terno sa aparador?
Nagkaanak kami, si Jacob.
Nagsama kami ng isa pang taon, at...
Pinagtaksilan ka niya.
Oo, dapat sinuntok mo talaga siya sa ari.
Ano na ngayon?
Ngayon...
Kailangang sabihin ko kay Audrey.
Bago ito.
Sinabi ko na sa iyo, ilang beses na,
mukhang wala itong epekto.
Pasensya na, Audrey.
Nasabi mo na noon, maraming beses na.
Sige, kung ganoon.
Ang hindi ko maintindihan ay kung paano ninyo, nang may konsensya,
ipinagsapalaran ang trabaho.
Heto na tayo.
Gusto ninyong magsinungaling, di ko iyon...
Hindi ako nagsinungaling.
Inilagay ni Taylor sa kustodiya niya,
at hindi niya alam.
Kapag lumabas ito, kasiraan niya!
Ginawa ko ito para kay Taylor! At sa iyo. At kay Lolo. At kay Carly.
Sinusubukan ko lang iligtas ang negosyong ito.
At aminin mo. Kung gumana ito, natuwa ka siguro.
Pero hindi gumana, hindi ba?
Sa ngayon, hindi pa.
Baka may pwede pa tayong isalba sa lintik na ito.
Mapabalik natin si Persikof.
Kukunin ko lang ang pitaka ko.
Salamat sa pagsabat at pagtatanggol sa akin, Pete.
Hindi ako suicidal.
Salamat sa pagpayag na makipagkita sa'kin.
Marami tayong pagkakapareho, ikaw at ako,
pareho tayong may anak na--
Ah, ang dating tawag ay "suwail."
Dalawa ang anak kong babae.
Buhay pa ang isa, nanay ni Pete,
sa kung saan. 20 taon na kaming di nakakapag-usap.
Ang isa pa, ang mahal kong si Lila,
namatay sa aksidente kasama ang asawa niya, 12 taon na ngayon.
Nasa paaralan ang anak na babae ni Lila nang mamatay ang magulang niya.
Hindi na siya pumasok, pumunta sa lungsod, nalulong sa droga,
at nagkaroon ng anak.
Alam ko kung ano ang pakiramdam ng--
Oo, teka. Alam ko kung ano ang ginagawa mo,
sinusubukan mong palambutin ang puso ko gamit ang mga apo mo,
pero magiging mabuti sa lahat kung aalis ka na lang.
Bago ako umalis, gusto ko lang isipin mo ang dalawang tao.
Dalawang tao?
Sina Joe Paterno at Bill Cosby.
Siguro dahil sa edad ko, pero naiisip ko kung paano nagtatapos
ang ibang mga kuwento.
Sino ba ang mag-aakalang ang minamahal na si Paterno,
at si JoePa, Diyos ko,
ay matatapos ang buhay nang ganoon kalungkot.
At si Cosby naman,
Bill Cosby.
Tingnan mo kung paano nagtatapos.
Binabantaan mo bang sirain ang reputasyon ng anak ko?
Sira na ang reputasyon ng anak mo.
At ang kuwento niya, walang dudang magtatapos sa atake sa puso sa preso
o sa bala sa ulo sa isang bukid sa taglamig.
Gng. Persikof, ikaw ang tinutukoy ko.
Sa isang bersyon,
kukumbinsihin mo ang anak mong
kami ang magbigay ng karagdagan niyang piyansa
at mananatiling gaya ng dati ang kuwento mo.
Ikaw ang Empleyado ng Taon. Minamahal ng kanyang komunidad.
Sa isa pang bersyon,
paaalisin mo kami,
kakasuhan namin kayo ng anak mo nang sibil dahil sa nakaraang nangyari,
at sa paglilitis, malalaman ng lahat ng tao sa estado
na sinabihan mo ang anak mong barilin ang apo ko.
At iyan pa lang ang simula.
Kakaladkarin ka namin sa impyerno ng pampublikong kahihiyan
hanggang magpasya ka nang magsimulang muli sa ibang lugar
o magpasya ka nang tama
at umupo sa garahe mo, habang nakikinig sa pampakalmang jazz
sa radyo ng sasakyan
habang buhay ang makina
at hintayin mo ang matamis na kamatayan.
Mandarayang tarantado.
Bang.
Talaga?
Ang hirap abutin ng baril.
Mataba ka kasi, Charlie.
Sinabihan mo akong magpataba nang kaunti.
Kaunti ang sabi ko. Di marami. Tingnan mo ang sarili mo.
Tama na!
Sige, gawin ulit natin.
Alam mo, tingin ko, dapat mas lakasan mo pa ang sigaw mo.
May lalaking mababaril.
-Malinaw ba? -Sige.
Sige, simula sa paghugot.
Aba. Mahusay na palabas.
Ibig kong sabihin, talagang nakabibighani.
Kumusta ka na?
-Mabuti, kumusta ka? -Oo, mabuti naman ako.
Marius,
huwag ka nang mag-abala. Bistado ka na.
Marius, pasensya ka na, pare.
Sinuggaban ako ng pulis at sinabi niyang alam niya.
Eddie, di siya totoong pulis.
Hindi, totoong pulis siya
at mamahalin din siya, pero iyon ang...
Iyon ang presyo ng kalidad.
Di ko kasalanan, Marius. Mukhang alam na ni Vince.
Ah, hindi ko alam. Pero malakas ang kutob ko.
Slovenia, Slovakia? Sinabi mo pareho.
Ang sinabi ko lang ay Slo... Slovenia.
Narinig mo iyon, Eddie?
Kung gaano siya kadeterminado? Di mo dapat inilaglag ang panloloko.
Propesyunal siya.
Ah, oo nga pala.
Ano ang kapital ng Slovenia?
Ah. Beep.
Tapos na.
Lintik. Patawarin mo ako, Marius.
Hindi, ayos lang, ayos lang. Vince...
Masama ang loob mo--
Ano? Hindi...
Di masama loob ko.
Mukha bang masama ang loob ko?
Hindi, alam mo.
Di masama ang loob ko. Ano lang...
Gustong-gusto kong malaman
kung paano ito lahat magtatapos.
Bale...
kukumbinsihin ninyo akong maglagay nang maglagay ng pera sa mesa,
ang maghihila sa Whale pailalim,
tapos makikita ng Whale ang mandaraya,
ang mandaraya at ang Whale ay magkakaroon ng ano? Barilan?
Tapos na iyon?
Oo.
Paano ninyo makukuha ang pera?
Papasok ang mga pulis, huhulihin ka
at bago mo pa malaman,
tatakas na kami.
Para palang The Sting.
Oo, medyo nakabase sa The S--
Medyo.
Manahimik ka, Eddie.
Medyo nakabase sa The Sting.
Doon tayo sa klasiko. Di ba?
Patingin ako ng baril.
Ipakita mo sa kanya!
Charlie, ipakita mo.
Blangko iyan. Diyos ko.
Ang lalaking ito...
Pero alam ba ninyo kung ano ang problema?
Hindi sila katunog ng tunay na bala.
Heto. Blangko.
Ngayon, ikompara ninyo iyan sa totoong bala.
Dinig ninyo ang pagkakaiba?
Uulitin ko,
ito ang blangko, ito naman ang totoong bala.
Di masyadong halata.
Pero naroon iyon.
Mas may...
Ano bang tawag doon? 'Yong...
Matigas na "pop" na tunog.
Narinig mo ba iyon, Marius?
Masasabi mo ba ang pagkakaiba?
Sa pagitan ng blangko
at ng totoong bala?
Kaya mo ba?
Pag-isipan mo.
Sige.
Di ko kailangan nito.
Ngayon, makinig kayo.
Sakaling isa sa inyo
ang magsumbong sa mga pulis.
Ipapaalala ko lang sa inyo na ako ito at iyan kayo.
Ayos?
Ang totoo, may kasama na tayong pulis dito, hindi ba?
Marius.
Sa totoong usapan tayo.
Nasaan ang kapital ko?
Sagot, di kita marinig.
Wala sa akin.
Nasaan iyon?
Ginastos namin lahat sa...
Sa lugar na ito at sa...
Pag-upa sa mga tao.
Nagawa mo akong
pagbayarin sa loloko sa akin?
Lintik, ang henyo mo.
Totoo.
Napakatuso. Magaling.
Pero nagkaproblema ako dahil
gustong-gusto ko ng pera.
Lalo na sarili kong pera kaya...
Kung papatayin ko kayong tatlo.
Kailangang kalimutan ko na lang iyon.
Alam n'yo na, isa akong negosyante. Hindi ko matatanggap iyon.
Kaya...
Eenie meenie miney moe.
Eddie.
Huwag kang magsasalita, ha?
Huminga ka lang hangga't kaya mo.
Mas madali iyon.
Patawarin mo ako, Eddie.
Totoo, patawarin mo ako,
pero kailangan kong
hayaan kang mabuhay.
Mukhang naloko ko siya.
Naloko ba kita?
Hindi, hahayaan kitang mabuhay,
mabuting balita iyan.
Sige na, pahirin mo na ang luha mo.
Mahusay na dealer ka, di ba? At gusto ka ng lahat ng mga manlalaro.
At nakikita mo agad ang mandaraya.
Okay? Kaya mahalaga ka sa akin.
At hahayaan kitang trabahuhin ang 100 libo.
Medyo matatagalan iyon, pero gawin mo.
Mabuting balita iyon, magpakasaya ka.
Ikaw.
Hindi ko alam kung ano.
Di ko alam kung anong gagawin ko sa iyo.
Nagugustuhan na kita.
Pero ngayong nalaman ko nang peke ang punto mo.
Hindi ko alam.
Kumalma ka.
Ikaw.
Alam na alam ko kung anong gagawin ko sa iyo.
Hindi.
Lintik ka!
Lintik.
Kayong lahat, pagnanakaw ito!
Dumapa kayo sa sahig.
Ikaw, ngayon na.
-Sandali. -Ano?
Di tayo makakapasok.
Pagnanakaw ito ng bangko.
Papasok ako, papatayin ko ang lintik.
Paano kung mambihag siya?
Huwag mo akong tingnan.
Dumapa ka, bitawan mo, bitawan mo na.
Lumuhod ka!
Dapa. Dapa.
Dapa.
Kamay sa likod mo.
Uy, tapos na.
Pera mo iyon.
Naiisip mo ulit tumakas, Abraham?
Nakuha namin ang bahay ng nanay mo bilang kolateral.
Gusto mong mawalan ang nanay mo?
Ikukuha ko na lang ulit siya.
Ibig sabihin, tatakas ka.
Nagbibiro lang ako.
Talaga.
Pupunta ka sa New York.
Max Peron?
Kumusta, Max? Nami-miss mo New York?
Pakasaya ka, sweetheart.
Malapit mo nang makita ang ilalim ng lupa, pangako 'yan.
Abraham Persikof, AKA Max Peron, hinuhuli ka namin,
alinsunod sa Artikulo five-four-zero-dash-one-five-eight
ng Connecticut Criminal Code ng...
Numero ni Richard 555-4105 4205 420 540-158
Ano?
Sinusubukan ko lang alalahanin ang numero.
Sandali lang, ha?
May mga tatawagan lang ako.
Ano iyan?
Tali. Para kay Hush Puppy.
Galing sa parachute na pinakuha ko kay Dennis.
Akala ko, gumagawa ka ng pambitay.
Pwede mong gamitin 'yan
bilang panakal.
Hindi puwede kay Hush Puppy iyon.
Gamitin mong regular na tali. Basta itali mo siya.
Sige. Patingin ako.
Sobrang astig niyan, tama ka.
Sino bang lintik ang tawag nang tawag sa'kin tapos ibababa?
Sige, kailangan ko nang umalis...
ibabad mo sa tubig,
hila-hilahin mo lang, at patuyuin.
Hindi. Huwag. Pucha. Hindi.
Hindi. Huwag.
Lintik ka.
Lintik ka, Eddie.
Baka dapat tawagan natin si Dr. Billy.
Masama ang kagat ng aso.
Tawagan natin si Dr. Billy.
Mukhang masakit iyan.
Hindi ko alam,
sapat na ba sa iyo ang isang kagat ng aso para matuto, Eddie?
Oo.
Sigurado ka?
Oo.
Dapat gawin natin sa ilong.
Ano ba naman?
Lintik.
Sige, sandali lang.
Alam mo? May bumabagabag talaga sa akin dito.
Akala ko, ang mga bagay sa pagitan natin
ay maayos.
Nakuha mo ang tiwala ko sa mga nakalipas na taon.
Binigyan kita ng kalayaan.
At ano, ikaw ngayon ay...
Tatakas?
Kung malaya ako, bakit pinalapa ako ni Richard kay Hush Puppy?
May malaya, at may malaya.
May nangyari, Eddie.
Bakit ka tatakbo ngayon?
May kumumbinsi sa iyo, ano?
Si Marius, tama ba?
Nakumbinsi ka niya, ano?
Binalaan ka niya,
o nagmensahe, o parang ganoon?
Paano nangyari, Eddie?
Paano niya ginawa?
Sa telepono ko.
May tumawag nang tatlong beses.
Hindi ko kilalang numero.
Ay.
Sige, may pinupuntahan na tayo.
Alam na nating binalaan ni Marius si Eddie, walang duda.
Pero...
Paano nalaman ni Marius na
binabantayan ni Richie si Eddie?
Alam niyang si Richard ang mahusay.
Naisip niyang pinagbantay mo siya kay Eddie.
Ang gusto kong malaman, paano niya nakuha ang numero ko?
Di ko pinamimigay iyon.
Marius! Sige na, Marius.
Passcode?
Doble ang unang dalawang numero, sa kaliwa, dalawang isa o dalawang apat.
Kapag nanloloko si Marius, tinatandaan niya lahat ng numero.
Nahulaan niya dahil sa Jim Brown na jersey na di mo hinuhubad.
Si Jim Brown ay 32 sa Cleveland at 44 sa Syracuse.
Syracuse at Cleveland nga.
Alam mo bang magaling rin siya sa lacrosse?
Magaling iyon.
Oo, sa tingin ko.
Oo naman. Grabe, kahanga-hanga ang memorya niya.
Totoo. At may tatlong taon na iyon.
Mga Palasyo ng Alaala.
Nagtatayo siya sa isip ng tinatawag niyang mga Palasyo ng Alaala.
"Mga Palasyo ng Alaala"?
Ano ang lintik na iyon?
Parang magarbo.
Sige.
Ano ang alam natin?
Hahanapin namin ang telepono.
Titingnan namin ang lokasyon. Pero dahil si Marius iyon,
baka naisip na niya iyon. Kaya...
Baka pwede pa rin nating subukan.
Malaki ang naging tulong mo, Eddie.
Salamat.
Gawin mo na sa ilong.
Lintik.
Salamat.
Pinaghirapan mo iyan.
Uy, pasensya na sa di ko pagtatanggol sa iyo kanina
kay Audrey.
Walang problema.
Medyo naghahabol pa ako sa mga bagay.
Ganoon na ba talaga siya noong mga bata pa tayo?
Hindi.
Nagagalit at nakikipag-away ako sa kanya noon, pero walang nagbago,
kaya bakit ko susubukan?
Masaya ka pa ring bumalik ka?
Oo.
Pete, ang mga alaala mo ng lugar na ito...
hindi na ito katulad ng dati simula nang
simula nang umalis kayo ng nanay mo.
Ewan kung ano ang inasahan mong makita, pero wala na iyon dito.
Solong ina ako na may dalawang anak, sa magkaibang ama,
kumikita ng isa at $1.98 sa isang oras, nagtatrabaho
para kay Lolang basura ang trato sa akin.
Ang pinsan mong si Taylor ay
isip-bata,
nagsasabing gusto na niyang tumanda pero 16-taong pa rin ang asta.
At mayroon kang totoong 16-taong-gulang na pinsang
iniisip na si Taylor lang ang may alam na ilang beses na siyang nahuli
sa pagnanakaw.
Idagdag pa ang negosyo ng pamilya na malapit nang bumagsak
at kung alam ko lang na darating ka, sinabihan sana kitang tumakas na lang.
Dahil baliw ang pamilyang ito.
Kaya mong tiisin iyon
nang ilang araw.
Tama? Paano ang safe?
Kolateral lang ang itinatago nila roon.
Wala man lang malapit sa kailangan ko.
May anim na araw ka bago putulin
ni Vince ang mga daliri ni Eddie.
Alam ko iyon. Okay? Alam ko iyon.
Wala nang gaanong oras para pumunta kung saanman at magsimula uli.
Atlantic City ang naiisip ko.
Ibig kong sabihin, may mga tao naman sa sugalang di ako kilala, tama?
Nakita ko si Karolina.
Kumusta siya?
Parang takot siya.
Ayaw ka niyang makausap.
Baka di natin siya makuha, Marius.
Alam kong gusto mong
gawin ang Turk pero...
Sa tingin ko, di natin iyon magagawa.
Uy.
Diyos ko.
Sobrang tinakot mo ako. Ano ang ginagawa mo?
Aalis ka na talaga ngayon, ano?
Ano?
Di ako aalis. Ano'ng ibig mong sabihin?
Wag kang magsinungaling.
Ayaw ko sa kasinungalingan.
Ikaw...
Huwag kang mag-alala.
Isang oras na silang tulog.
Hindi ako...
-Mahina lang 'to. -Ayos lang ako.
Walang paranoia.
Sige, akin na.
Pwede ba akong sumama?
Ano lang...
Pupunta lang ako sa lungsod.
Pupunta lang ako sa lungsod mamaya.
Noong mga nakaraang buwan,
kung alam ko lang ang code sa safe,
matagal na akong tumakas.
Sinasabi ko iyon, pero...
sina Lola at Lolo ay may isang nang patay na anak
at isa pang patay na sa kanila.
Huwag kang magagalit.
Ikamamatay nila kapag itinakbo ko ang pera nila.
Hindi naman siguro ganoon kalayo ang mararating mo sa alahas at pilak, 'di ba?
-Sa kolateral? -Oo.
Ang tinutukoy ko ay ang cash box.
Ang ano?
Akala nila, bata pa rin ako at di alam ang pinag-uusapan nila,
pero may nakasundo silang lalaki noon
at ibinigay niya ang buong piyansa niya.
Ngayon,
mayroon doong 150,000 dolyares
sa loob ng safe.
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio