Przytulnie tu.
Twój brat pomaga mi wyławiać oszustów.
TRZY LATA TEMU
Nie ma lepszego.
Ale tego chyba nawet on nie mógł dostrzec. Mógłbyś?
Co tu robi twój szef?
-Powiedziałem mu. -Co powiedziałeś?
On może pomóc, posłuchaj chwilę.
Przepraszam... Naprawdę nie rozumiem.
A co? Potrzebujesz pieniędzy?
Jestem tutaj, Marius, bo słyszałem, że łapiesz oszusta,
a ja nie lubię oszustów.
A on jest dobry, Marius.
-Widziałeś, jak gra? -Nie.
-Ale gra już od lat. -W porządku.
Jesteś dobry?
Tak sądzę.
No jasne.
-Za szybko? -Trochę.
Nie wiem, Vince, co ci powiedział mój brat,
ale nie szukamy karciarzy.
To czego szukacie?
Tego samego, co wszyscy. Kasy.
Jaka jest kwota wejścia?
Złoty Krąg za 50.
Dostajesz ćwierć wygranej i koszulkę.
W Diamentowym połowę i nazwisko w programie.
Program?
Dasz mi 100 tysięcy dolarów na grę, to i program wydrukuję.
Bardzo bym chciał mieć twoją urojoną koszulkę i program,
ale nie inwestuję w oszustów.
Gram w tę grę od dziecka. Uczyła mnie
ciotka Georgie.
Mawiała: “Poker jest dla chłopców.
Brydż jest dla mężczyzn”.
Trójka karo.
Dobry jesteś.
Zgadłeś, że to karta numerowana i czerwona. Ale nie powalasz.
Szóstka kier.
Przykro mi, Vince, że się niepotrzebnie fatygowałeś.
Zamów sobie ciasto.
Marius, czekaj chwilę.
Dlaczego nie posłuchasz?
Pogadam z nim.
Przestań.
Jim Brown miał numer 32 w Cleveland
i 44 w Syracuse.
I to było Syracuse i Cleveland.
Wiedziałeś, że był też świetny w lacrosse?
Może za mocno przycisnąłeś Vince'a?
Zadzwoni zanim wejdziemy do taksówki.
-Dobra. -Daj spokój.
Hej, czekaj.
Zgodził się na stówę.
Fałszywy alarm, kolego.
DZISIAJ
Sukinsyn!
Cholera jasna.
Nic ci nie jest?
To tylko skurcz w nodze.
Podoba ci się widok?
Tak. To znaczy nie.
Wynoś się!
Ręcznik.
Ty już nie możesz patrzeć.
Masz to miejsce na prywatny użytek?
Tak. Vince dzwoni, oni otwierają.
Jego gry trwają całą noc.
Czasem potrzebuję przerwy od pożądliwych spojrzeń tych dupków.
Takich jak twoje teraz.
Gdzie Eddie?
Przy dużym stole.
To on nie wie, że jest więźniem?
Nie.
Naprawdę?
Jeszcze nie.
Vince ma ważnego gracza.
Gra ostro, a Eddie to jego ulubiony rozdający.
Po co chcesz wiedzieć, gdzie jest Eddie?
Chcesz go stąd zabrać?
Vince kazał Richardowi pilnować Eddiego.
Nie spuszcza go z oka.
Dlaczego Vince wysłał na mnie ludzi?
-Uciekłeś. -Nie skrzywdzi mnie.
Chce wiedzieć, gdzie jesteś. Ale Winslow chce cię zabić.
Vince nie pozwoli mu nic zrobić.
Tak? Nie sądzisz, że Winslow może wymyślić wymówkę,
powiedzmy, że chwyciłeś za broń?
Skąd w tydzień weźmiesz sto tysięcy?
Wcześniej załatwialiśmy więcej.
Tak, z ekipą i ustawioną grą.
Masz gdzie się ukryć,
żeby skołować kasę?
Mam. Nie wiem, ile uda mi się zorganizować.
Mają sejf, ale...
o ile wiem, zbiera tylko kurz.
Dziwne, że nie zwiałeś.
Bez Eddiego? Karolina, to mój brat.
Chciałeś wiedzieć, gdzie on jest, to już wiesz.
Teraz pozwól mi się zrelaksować.
Chciałem się też zobaczyć z tobą.
Tak?
Pomyślałeś, że to, co stało się z Charliem,
mogło przytrafić się mnie?
Wciąż o tym myślę.
Rozmawiałaś z Marjorie?
Przeżyłam trzy pieprzone lata.
Nie będę tego ryzykowała.
Masz dziesięć sekund, nim znów zacznę krzyczeć.
Skąd pochodzisz?
Pieprz się.
Mogłaś mówić, że z Polski.
Nie mów Vince'owi, że tu byłem.
Pete kombinator
Jeszcze nie, ale jego ludzie mówili, że szuka dobrej gry.
A u mnie są najlepsze w mieście, więc...
Nie ma sprawy. Może następnym razem.
Nie. Przy moim stole zawsze jest dla pana miejsce, panie Mukherjee.
Nie przyjdzie. Cholera jasna.
Już go prawie miałem, gdy wspomniałem, że będzie grał Affleck...
Jest łasy na gwiazdy.
Odprężyłaś się?
Tak.
W porządku.
Kocham hokej.
Kocham Amandę.
I wspieranie jej marzeń.
Tak. I kochasz też kawę.
To prawda. Kocham też ciebie.
-Miłego dnia. -Wrócę na kolację.
-Tak? -Na pewno.
Kto mnie odbierze?
Ja.
Udanego treningu.
Dzień hat tricka.
Do ataku.
To tylko ja.
Mówiłem, że to ja.
Dlatego mam broń.
Więc Amanda gra teraz w hokeja?
Trzeba wcześnie wstawać.
Niedawno o tobie wspomniała.
Spytała: “A co z tym kolesiem przed Brendonem?”.
Nie znała imienia.
Może dlatego, że cię od pięciu lat nie widziała.
To ty chciałaś, żebym odszedł.
To tak to pamiętasz?
Bo według mnie
zostawiłeś mnie dla młodszej i ładniejszej.
Może nie ładniejszej, ale lepiej jej wychodziły akcenty.
I było coś
jeszcze ważniejszego.
Nie adoptowała dzieciaka.
Więc to już pięć lat. Rety. Jesteś w spelunie?
Tak.
Słyszałam o Charliem.
Nie znam szczegółów.
Przykro mi.
Nie mam pieniędzy, Marius.
Nie proszę o pieniądze.
Więc o co?
Chcę, żebyś mnie kryła przed kuratorem sądowym.
Miałem się zgłosić już parę dni temu,
będzie się pieklił.
Nie ma mowy. Nie chcę mieć z tobą nic wspólnego.
Nie chcę mówić Brendonowi, że jesteś oszustką.
-Nie jestem. -Jasne, że jesteś. Spójrz na siebie,
udajesz kurę domową.
Gotujesz, wypiekasz, cały ten kram.
Według tej definicji,
wszyscy są oszustami. Świetnie. Jestem oszustką.
Ale wiesz co? Zamierzam nią być
do końca życia.
Przepraszam, nie chciałem ci grozić.
Ale zagroziłeś.
To z desperacji, Katie.
Mogłeś od tego zacząć.
Spisz szczegóły gry. Nie komplikuj.
Znasz kogoś z czarnym pontiakiem?
Z przyzwyczajenia skanuję samochody.
-Nie widziałam go tu. -Podejrzewają mnie,
-tam, gdzie mieszkam. -Co?
Nie chcę tu twojego smrodu.
To naprawdę nic takiego.
Będę potrzebował przysługi.
-Do kur... -Pamiętasz, co zrobiłaś
w Wichita?
Jaja sobie robisz?
Proszę?
Dziękuję, wszechświecie.
Zastanawiam się, co robił przez ostatnie dwadzieścia lat.
Mówił, że pracował w ubezpieczeniach.
Nie tym się zajmował, kiedy był nastolatkiem.
Nic o nim nie wiemy,
znamy tylko jego rodziców, kto wie,
jak daleko to jabłko padło od jabłoni.
Wczoraj w nocy się wymknął.
Skrzypnęła podłoga, wyszedł oknem.
Nie słyszałam, jak wrócił.
W domu jest nadal bardzo cicho.
Zobaczymy, co na to powie lekarz.
Chryste, jeszcze nie umarłem.
To będzie bardzo smętny ostatni raz,
jeśli doktor Giffen powie, że nic z tego.
Nie chodzi tylko o ciebie, Otto.
Jakbym się czuła, jakbyś wykorkował,
leżąc na mnie którejś nocy?
To ty możesz leżeć na mnie.
-Hej. -Dzień dobry, Pete.
Dzień dobry.
Jak się spało?
Wiesz, jak jest, wciąż przyzwyczajam się do łóżka.
Za dziesięć minut będą jajka.
Tak właściwie,
babciu...
Wcale nie spałem.
Wymknąłem się.
Nie chciałem was budzić,
więc wyszedłem przez okno.
I ja...
Pożyczyłem samochód.
Pojechałem nim do miasta.
Pojechałem do White Plains odwiedzić znajomą.
Tak mi przykro.
Oddam wam za benzynę.
Musisz tylko zapytać, Pete,
nie musisz się zakradać.
Wiem.
Mamy starego gruchota, możesz go brać, kiedy chcesz.
Dziękuję.
-Mam do ciebie pytanie. -Tak?
W czyim jestem pokoju?
Nie pamiętasz?
Wiem, że należał do mamy lub ciotki.
Ale nie pamiętam do której z nich.
Wiem, że można było
z jednego z pokoi
wejść na strych.
Wchodziliśmy tam razem z Taylorem.
Robiliśmy tam laboratorium chemiczne,
mikstury i takie tam.
Pamiętasz to?
Straszny tam robiliście bałagan.
W końcu byliśmy naukowcami.
Na strych można było wejść z pokoju cioci.
Ten należał do Maggie.
Zmieniłaś go.
To prawda.
Wyglądasz na zmęczonego.
Uczę się do egzaminu.
I jak ci idzie?
Już poszło.
Wiedzieliście, że w stanie Connecticut, żeby pikle były uznane za pikle,
muszą być sprężyste?
Uczysz się na inspektora żywności?
Taylor zdaje na śledczego.
Znowu.
Przynajmniej stara się coś osiągnąć.
Ona tylko żartowała, Audrey.
Żartowałam?
Kiedy jedziemy do Pinetop?
Kiedy tylko zechcesz.
Pamiętasz, jak wysadziliśmy starą ciężarówkę
ukradzionym dynamitem?
Pamiętasz?
Mój święty brat złamał prawo?
Nie, chciałem powiedzieć...
Wysadziliśmy puszkę po farbie petardą.
Dziadku, planowałam zostawić z tobą Jacoba
i pojechać do sklepu po...
Wiedziałam, że zapomnisz.
Musimy rano jechać do lekarza.
Kiedy przestaniesz się wysługiwać dziadkiem?
Mnie to nie przeszkadza.
Stamtąd pojedziemy do sklepu.
Mogę przyjść z Julią popilnować Jacoba.
Muszę się tego nauczyć.
Opiekowałeś się już dwulatkiem?
Tak, jak im się da piwa, są do okiełznania.
Co masz?
Wyszedł od ciebie koło dziesiątej,
pojechał do miasta, zaparkował w Chinatown. Wyszła kobieta.
Piękna, bogata.
Był tam godzinę, potem pojechał do domu
w White Plains.
Był tam koło pierwszej,
przespał parę godzin w samochodzie.
Przynajmniej tak sądzę,
bo sam spałem.
Tuż przed świtem
wszedł do domu.
Do domu.
Był w nim jakiś czas
z kobietą.
Wrócił na farmę.
Zauważył cię?
Zapewne. Nie jestem w tym dobry.
Przyznał, że się wymknął samochodem do miasta.
Zastanawiam się, czy wiedział, że był śledzony,
chciał uspokoić moje podejrzenia.
Tak, jak podejrzewałaś, twój zaginiony wnuk
ma jakieś problemy.
Jakie?
Najstarsze. No, prawie.
Ta kobieta w White Plains to Katie Boyd.
Żona Brendona Boyda.
Jestem pewien, że twój Pete nieźle się zabawia
z panią Katie Boyd.
Mam dalej go śledzić?
Może to ten romans
rozbudził moją intuicję.
W tych sprawach
masz dobry instynkt.
Ile jeszcze mam dla ciebie pracować?
Nie proszę o konkretną datę, chodzi mi o ogólne...
Nie wiem, Sam, powiedziałabym,
że aż spłacisz dług.
Miałeś się przygotować.
Jestem gotowy.
Pani Petrosian, rozmawiałam z jego prawnikiem i z więzieniem.
Proszę przynieść dokumentację i czek.
Po południu powinien być już wolny.
Fajnie.
Nasz wieloryb myśli, że jest grubą rybą.
Więc tak musimy go traktować. To nie ja ustanawiam zasady.
Jaki wieloryb?
Nazywa się Charles McGregor.
Przewodzi... Przewodził
małemu funduszowi hedgingowemu.
Teraz na pełen etat gra w brydża.
Następny dupek z Wall Street gra w brydża, co?
I co z tą grą?
Zwabiliśmy go z partnerem do gry o wysoką stawkę.
Damy im wygrać trzy tygodnie z rzędu,
a potem ich oskubiemy.
Jak oszukuje?
Daje znaki kaszlnięciem czy...
jak Włosi kopie pod stołem?
Trochę zeszło, nim się zorientowałem.
Najpierw myślałem, że jak Norwedzy.
Ale zauważyłem, jak rozkłada karty.
Pierwsza karta
oznacza kolor.
Jak położy ją na dalekie lewo, to piki.
Czwarty rząd to kier, itd.
Druga karta to numer, wykłada ją na prawo.
Bardzo dobrze.
Dobre oko.
-Powiedzmy, że masz rację. -Mam rację.
To się zobaczy.
-Mam rację. -Ale nie wiem, jak to rozegramy.
Jak mamy oszukać oszusta?
Nie możemy iść na żywioł.
Nie.
Nigdy nie idę na żywioł.
Mam wtyczkę.
Nie faceta.
Kobietę.
Ciebie.
Tak, mnie.
Bernhardt - poręczenia majątkowe.
Wiemy, że mają państwo wybór...
Kolejne dwieście dolarów. Jesteśmy ocaleni.
Od dwudziestu lat chciałem zadać to pytanie.
Co jest w sejfie?
Pamiętam, jak wszyscy zastanawialiśmy się, co w nim może być.
No dalej. Powiedz.
-Co? -Rubliny.
Że co?
Zapomniałeś o rublinach?
Kiedy byliśmy dziećmi,
powiedziałam, że mogą w nim być złoto i diamenty, i...
-Rubliny. -Jasne.
-Rubiny z “l”. -Była zabawa.
Dla ciebie. Tydzień wołałeś na mnie Rublin.
Ja się po prostu cieszyłam, że w ogóle mnie wołałeś.
Świetnie.
Więc nie ma tam złota i “rublinów”, co?
Świat dzieci jest piękniejszy.
Teraz to głównie zastaw.
Jakaś biżuteria, srebrna zastawa. Może rzadka książka.
Myślisz, żeby go obrabować?
Jak tylko to w nim jest, to nie.
Wpadnie potem kilka osób,
żeby wypełnić formularze i zostawić czek.
Chcę zabrać Pete'a ze sobą.
Jacob się zdrzemnął.
W torbie jest sok i przekąski.
Dzięki.
To przyjemność, skarbie.
Jak było u lekarza?
Nic mi nie jest.
Mówił, że nie powinieneś się wysilać.
Że nie powinienem się wysilać bardziej,
niż mężczyzna w moim wieku.
A ile masz lat?
Zanim spojrzę w lustro, to 25.
Powiedziałaś babci o Persikofie?
Powiem. Niebawem.
Pewnego dnia. Na jej łożu śmierci.
Albo na moim.
Jak tak dalej pójdzie, odejdę pierwsza.
Co będzie z Persikofem?
Biją się o niego Connecticut i Nowy Jork.
Pewnie wygra Nowy Jork.
Nie wiedzą, że ma go Connecticut?
Nie mówiłaś Taylorowi o nakazie aresztowania z Nowego Jorku,
Persikof nie mówił.
O czym myślisz?
Persikof ma kolejną rozprawę?
Rano. Ale krótką. Uchylą zwolnienie, bo się nie meldował.
Tu sprawy się komplikują.
Nie dałem w firmie ubezpieczeniowej wypowiedzenia, a mój szef ociąga się
z ostatnią wypłatą i klepię biedę.
Jesteśmy spłukani.
Nie, tak tylko mówię. Jeśli przyznają nową kaucję,
wtedy może dostanę połowę.
“Nową kaucję”? Ten facet na pewno ucieknie.
Do tego czasu jako zabezpieczenie dostaniesz dom jego matki.
Mogę ci dać góra dziesięć procent.
Lepiej, żeby to był genialny plan. Mów.
Pójdziemy do prawnika Persikofa.
Znasz go?
Tak.
To długa historia.
Możesz o niej zapomnieć?
Mogę spróbować.
Ale to musi być najlepszy plan świata.
Zaczyna się prostym pytaniem.
Co, gdyby Persikof nie nawalił?
Ale nawalił.
Rozbaw mnie proszę, ile będzie dodatkowej kaucji?
Nie wiem, kolejne sto tysięcy,
sto pięćdziesiąt? Ale ja...
To znaczy, że dostaniesz kolejne dziesięć do piętnastu tysięcy, tak?
A jak sędzia spyta, dlaczego złamałeś zasady zwolnienia?
Powiem, że pomyliłem daty.
Co było w raporcie policyjnym?
Ta wstrętna kobieta od kaucji na pewno nakłamała.
Wiesz, w raporcie policyjnym mało co jest.
Dlaczego?
-Nic o... -Marku.
Powinienem o czymś wiedzieć?
Nie.
Przepraszam.
Pewnie jesteś na mnie zła.
Dlaczego miałabym się złościć?
Chciałem ci tylko pomóc.
Klientka z niby zastawem.
-Nie wiedziałem. -Poszukiwana za morderstwo.
Co?
Będziesz udawał, że o tym nie wiesz?
Miałbym ci przysłać morderczynię?
Nie zaskoczy mnie nic, co zrobisz.
Chyba nie dlatego tu jesteśmy?
Kto to?
Jestem Pete. Pete Murphy.
-Kto to jest Pete Murphy? -Mój zaginiony kuzyn.
Jasne.
Jak chcesz mnie jeszcze o coś oskarżyć, to szybko.
Zaraz zacznie się rozprawa.
Wiemy. Zanim się zacznie,
chcemy, żebyś zapytał swojego klienta
o tamtą noc.
Widzisz, uderzono mnie w głowę i moja pa...
Pamięć mi szwankuje.
Nie pamiętam, czy ścigaliśmy twojego klienta,
bo próbował zwiać,
czy to była niewinna pomyłka.
Czy wziął broń mojego kuzyna, a jego matka
zasugerowała, by ją zastrzelił?
A może cios w moją twarz
to był niefortunny wynik
przyjacielskiej relacji?
Więc mógłbyś spytać go, która wersja
jest właściwa.
Chcę tylko odzyskać pamięć.
Bo nie ma chyba nic ważniejszego od wspomnień?
Jest, na przykład utracenie uprawnień adwokackich.
Lance, jeśli nie czujesz się na siłach...
Myślisz, że drażnienie mnie to dobry pomysł?
Ja nie...
Jesteś mi dłużny.
Proszę wstać.
Przećwicz sygnały.
Tak jest.
Co?
Świetnie pójdzie.
Kupię piwo i obejrzę mecz, chcesz dołączyć?
Nie, będę...
Martwić się?
Jedno z nas musi, ty...
W porządku.
Hej. Nie szalej dzisiaj.
Gdzie mieszkasz,
Karolino?
W centrum.
Mogę cię podwieźć?
To by było wspaniale.
Jasne. Na dworze jest zimno. Pomogę ci z tym.
Wiesz, ten twój akcent...
Kiedy byłem mały,
podkochiwałem się w Natashy z Bullwinkle.
A co to Bullwinkle?
Co?
Nie mieliście tej kreskówki w Słow...
W Słowenii.
Kiedy ja to mówię, brzmi jak zadupie.
Ale, Boże, kiedy ty to mówisz...
Brzmi jak utopia.
Przestań.
-Serio. -Przeginasz.
Masz mnie dość?
Ale powiedz mi, co to za Bullwinkle...
To jest łoś.
Hej, stary, masz zegarek?
Tak... Kurwa!
Cześć, Eddie.
Jestem detektyw Frank Winslow.
Wiem o kancie, jaki robicie z bratem.
Wiem też, że nie mówisz prawdy.
Następnym razem będziesz miał kontakt z alkoholem,
gdy twój współwięzień będzie się dzielił zrobionym w kiblu winem.
Zarobiliśmy 20 tysięcy dolarów!
Niewiarygodne, że sędzia się nabrał.
Mam pytanie.
Jak firma nie ma kasy, to jak skołujecie kaucję?
Tu pomoże linia kredytowa.
Jasna sprawa.
I co teraz?
Wkładasz kasę do sejfu
-z rublinami? -Nie do sejfu.
Jak skończą papiery, dostaję czek
i wpłacam go do banku.
Moja dola...
Wtedy dostajesz swoją część. Co do centa.
Nieźle zagrane, kuzynie.
Ale może mógłbym dostać pieniądze w gotówce?
Co?
Persikofowie użyli poręczenia majątkowego ANB.
Nie mogą tego zrobić!
Umawialiśmy się.
Ty i ja, ale właśnie zrezygnowali z moich usług.
Przykro mi.
Lance...
Lepiej już idź.
Teraz. Zanim ci urwę fujarę.
Idę.
Idę już.
Czy to ten facet od garniturów w szafie?
Urodził się nam Jacob.
Byliśmy razem przez kolejny rok...
A potem cię zdradził.
Powinnaś mu urwać fujarę.
I co teraz?
Teraz...
Muszę powiedzieć Audrey.
To nowość.
Wiele razy ci to mówiłam,
ale nie dało to efektów.
Przykro mi, Audrey.
Już to powtarzałaś, przy wielu okazjach.
No dobrze.
Jak mogłaś z pełną świadomością ryzykować karierę
swojego brata?
I znowu to samo.
Jeśli chcesz kłamać, to nie moja...
Nie kłamałam. Nie składałam zeznań.
Taylor ma poszukiwanego za morderstwo
i o tym nie wie.
Jak się wyda, to go zrujnuje.
Zrobiłam to dla Taylora! I dla ciebie. I dziadka. I Carly.
Chcę tylko utrzymać tę łajbę na powierzchni.
Przyznaj, że gdyby to wypaliło, byłabyś wniebowzięta.
Ale nie wypaliło, prawda?
Jeszcze nie.
Może jeszcze da się coś uratować.
Namów Persikofa, żeby do nas wrócił.
Wezmę torebkę.
Dzięki za wsparcie, Pete.
Nie mam skłonności samobójczych.
Dziękuję, że się ze mną pani spotkała.
Mamy ze sobą wiele wspólnego.
Mamy dzieci, które...
Dawniej powiedziano by o nich “krnąbrne”.
Miałam dwie córki.
Jedna wciąż żyje, mama Pete'a,
Bóg wie gdzie. Nie rozmawiałyśmy od dwudziestu lat.
Druga, kochana Lila,
zginęła 12 lat temu z mężem w wypadku samochodowym.
Jej córka była w szkole, kiedy zginęli jej rodzice.
Porzuciła naukę, pojechała do miasta, wciągnęła połowę Peru nosem,
miała nieślubne dziecko.
Wiem, jak to jest...
Przerwę pani. Wiem, co pani robi.
Pogrywa pani wnukami, żeby mnie wzruszyć,
ale dla wszystkich byłoby lepiej, gdyby się pani po prostu odpieprzyła.
Nim pójdę, chcę żeby wspomniała pani dwie osoby.
Jakie?
Joego Paterno i Billa Cosby'ego.
Pewnie z racji wieku rozmyślałam
o rozmaitych historiach.
Kto mógłby przypuszczać, że wielbiony Paterno
zakończy życie
w takim cieniu.
I jest jeszcze Cosby,
Bill Cosby.
Spójrz, jak skończył.
Grozisz zszarganiem reputacji mojego syna?
I tak już jest zrujnowana.
A jego historia bez wątpienia skończy się atakiem serca w więzieniu
albo kulką w łeb.
Nie, pani Persikof, mówię o pani.
W jednej z opcji
przekona pani swojego syna,
że wpłacimy za niego dodatkową kaucję
i pani historia biegnie jak dotąd.
Jest pani Pracownicą Roku, uwielbianą w sąsiedztwie.
W drugiej opcji
wydyma nas pani,
my pozwiemy was do sądu cywilnego za to, co się stało tamtej nocy,
a na procesie wszyscy w okolicznych stanach dowiedzą się,
że zleciła pani synowi zabójstwo mojej wnuczki.
A to będzie dopiero początek.
Przeciągniemy panią przez błoto publicznego upokorzenia,
aż zdecyduje się pani zacząć od początku gdzieś indziej
albo podejmie pani mądrą decyzję
siedzenia w swoim garażu, słuchania jazzu
w samochodowym radiu,
a pracujący silnik
uwolni słodką śmierć.
Zakłamana łachudra.
Bum.
Naprawdę?
Ciężko dostać się do spluwy.
Bo masz za grubą dupę, Charlie.
Sam powiedziałeś, że mam trochę przytyć.
Trochę, a nie upaść się jak świnia. Spójrz na siebie.
Przestań!
Dobra, jeszcze raz.
Chyba powinnaś głośniej krzyczeć.
Gość dostaje kulkę.
W porządku?
Dobra, od wyciągnięcia.
Cóż za przedstawienie.
Naprawdę urzekające.
Jak się masz?
-Dobrze, a ty? -W porządku.
Marius,
nawet się nie spinaj. Jesteś zdemaskowany.
Marius, przepraszam.
Gliniarz mnie złapał, mówił, że wie.
To nie jest gliniarz.
Najprawdziwszy,
a do tego nie tani, ale to...
Za jakość się płaci.
To nie moja wina, Marius. Vince chyba już wiedział.
Nie wiedziałem. Ale coś mnie tknęło.
Słowenia? Słowacja? Powiedziałaś oba.
Powiedziałem tylko Sło... Słowenia.
Słyszałeś to, Eddie?
Jaka była nieustępliwa? Nigdy nie wychodź z roli.
Profesjonalistka.
A tak przy okazji.
Co jest stolicą Słowenii?
Czas minął.
Cholera. Przepraszam, Marius.
Nie, w porządku. Vince.
Zdenerwowałeś się...
Zdenerwowałem?
Nie sądzę.
Wyglądam na zdenerwowanego?
Nie, sami widzicie.
Nie jestem zdenerwowany, tylko...
Ale powiem wam, że jestem ciekaw,
jak to wszystko miało przebiegać.
Chcieliście, żebym wciąż wykładał pieniądze na stół,
mieliście wciągać głębiej wieloryba,
a kiedy ten spostrzeże oszusta,
to do czego miało dojść? Do strzelaniny?
O to chodziło?
Tak.
Jak zdobędziecie pieniądze?
Wchodzą gliny, aresztują cię
i zanim się zorientujesz,
my uciekamy.
Tak, jak w Żądle.
Tak, luźno oparliśmy się na Żą...
Luźno.
Zamknij się, Eddie.
Luźno oparte na Żądle.
Klasyka. Czemu nie?
Pokaż broń.
Pokaż mu cholerny pistolet.
Charlie, pokaż mu go.
To ślepaki. Jezusie.
Ten koleś...
Wiesz, jaki jest problem ze ślepakami?
Nie brzmią jak prawdziwe pociski.
Proszę. Ślepak.
Teraz porównaj z prawdziwym.
Słyszysz różnicę?
Przejdźmy przez to jeszcze raz.
Ślepak, prawdziwy pocisk.
Subtelna różnica.
Ale jest.
Ma wyraźniejszy...
Jakbyś to nazwał?
Solidniejszy dźwięk.
Rozpoznajesz go, Marius?
Rozróżniasz je?
Ślepaka
od prawdziwego?
Potrafisz?
Musisz to przemyśleć.
W porządku.
Nie są mi potrzebne.
Teraz posłuchajcie.
Jeśli któreś z was, idiotów,
chce nas oddać gliniarzom,
przypomnę wam, że ja to ja, a wy to wy.
Jasne?
I tak szczerze, to już tu mamy gliniarzy, prawda?
Marius...
Przejdźmy do interesów.
Gdzie moja kasa na przynętę?
Głośniej, nie słyszę.
Nie mam jej.
Gdzie jest?
Wszystko wydaliśmy
na to miejsce
i wynajęcie ludzi.
Zapłaciłem za oszukanie
samego siebie?
Ty pieprzony geniuszu.
Naprawdę?
Bardzo sprytne. Dobra robota.
Chociaż dla mnie to stwarza problem,
bo naprawdę lubię pieniądze.
Zwłaszcza własne, więc...
Jeśli zabiję waszą trójkę,
będę je musiał spisać na straty.
Jestem człowiekiem interesu. To nie jest opcja.
Ene due rike fake.
Nic nie mów, dobrze?
Tylko oddychaj tak długo, jak jeszcze możesz.
To ułatwi sprawę.
Przykro mi, Eddie.
Niestety,
będę musiał
pozwolić ci żyć.
Chyba go nabrałem.
Uwierzyłeś mi?
Pozwolę ci żyć,
to dobra wiadomość.
Przestań, otrzyj łzy. Bądź mężczyzną.
Jesteś świetnym rozdającym. Gracze cię uwielbiają.
I potrafisz rozpoznać kant, ot tak.
Jesteś dla mnie wartościowy.
Pozwolę ci odpracować te sto tysięcy.
To trochę zajmie, ale się przyłożysz.
To dobra wiadomość, ciesz się.
Ty.
Nie wiem.
Nie mam pojęcia, co z tobą zrobić.
Zaczynałem cię naprawdę lubić.
Ale już wiem, że twój akcent był udawany.
Nie wiem, co myśleć.
Uspokój się.
Ty.
Bardzo dobrze wiem, co z tobą zrobię.
Nie.
Pieprz się!
Kurwa.
Cholera.
To jest napad!
Wszyscy na podłogę.
Ty, ale raz!
-Czekaj. -Co?
Nie możemy wejść.
To napad na bank.
Załatwię frajera, zanim ktokolwiek tu dotrze.
A jeśli weźmie zakładnika?
Nie patrzcie na mnie.
Na ziemię, rzuć to, natychmiast.
Na kolana.
Padnij.
Twarzą do ziemi.
Ręce za plecy.
Hej, już po wszystkim.
To twoje pieniądze.
Chcesz znowu uciec, Abraham?
Tym razem w zastaw mamy dom twojej matki.
Chcesz, żeby mamusia straciła dom?
W pół roku kupię kolejny.
Więc uciekasz z miasta.
Jaja robię. Nigdzie nie jadę.
Jasne.
Jedziesz do Nowego Jorku.
Max Peron?
Co tam, Max? Tęsknisz za Nowym Jorkiem?
Ciesz się słońcem, kochany.
Wkrótce będziesz wąchał kwiatki od spodu, obiecuję.
Abraham Persikof, alias Max Peron, jesteś aresztowany
z artykułu 540-158
Prawa Karnego stanu Connecticut...
Co?
Chcę tylko zapamiętać numer,
daj mi chwilę, dobrze?
Muszę zadzwonić w parę miejsc.
Co to jest?
Smycz dla psa.
Z linki od spadochronu, od Dennisa.
Myślałem, że robiłeś stryczek.
Mógłbym jej użyć
do duszenia.
Nie dam takiej psu.
Po prostu weź go na smycz.
Dobra. Niech spojrzę.
Muszę przyznać, że całkiem niezła.
Kto wciąż do mnie dzwoni i się rozłącza?
Dobra, muszę iść.
Namoczę to w wodzie,
rozciągnę, wysuszę i tak dalej.
Nie. Sukinsyn.
Nie.
Pieprz się.
Jasna cholera, Eddie.
Może powinniśmy wezwać dr. Billy'ego?
Pogryzienia mogą być paskudne.
Wezwiemy go.
Wygląda, że boli.
Sam nie wiem,
jedno ugryzienie psa da ci wystarczającą nauczkę, Eddie?
Tak.
Jesteś pewny?
Tak.
Lepiej zajmijmy się nosem.
Dajcie spokój.
Kurwa.
Dobra, czekaj.
Wiesz co? Coś mi tu nie daje spokoju.
Myślałem, że sprawy między nami
się ułożyły.
Przez kilka ostatnich lat zapracowałeś na moje zaufanie.
Dałem ci wolność.
A ty teraz co...
Ulatniasz się?
Jak jestem wolny, to dlaczego Richard napuścił na mnie psa?
Są różne rodzaje wolności.
Coś się wydarzyło, Eddie.
Dlaczego teraz uciekasz?
Ktoś do ciebie dotarł?
To był Marius, prawda?
Porozumiał się z tobą?
Wysłał ostrzeżenie
albo jakiegoś rodzaju wiadomość?
Jak to było, Eddie?
Jak to zrobił?
Mój telefon.
Trzy razy zadzwonił.
Nie znam numeru.
Teraz coś ustalamy.
Bez wątpienia Marius ostrzegł Eddiego.
Ale...
Skąd Marius wiedział,
że Richie obserwował Eddiego?
Wie, że to twój najlepszy człowiek,
myślał, że będzie go pilnował.
Chcę wiedzieć, skąd wziął mój numer.
Nie rozdaję go.
Marius! Przestań.
Kod dostępu?
Pierwsze dwa numery są takie same, dwie jedynki lub dwie czwórki.
Kiedy Marius robi szwindel, używa każdego numeru.
Skapował się po twojej cholernej śmierdzącej koszulce.
Jim Brown grał w Cleveland z numerem 32 i z 44 w Syracuse.
I to było Syracuse i Cleveland.
Wiedziałeś, że był też świetny w lacrosse?
To niezłe.
Zgadza się.
Chłopak ma imponującą pamięć.
Naprawdę. A to było trzy lata temu.
Pałace pamięci.
W głowie buduje pałace pamięci, tak je nazywa.
Pałace pamięci?
Co to, do cholery, ma być?
Brzmi wyszukanie.
W porządku.
Co mamy?
Namierzymy telefon,
spróbujemy znaleźć lokalizację. Ale Marius z pewnością
o tym pomyślał.
Wciąż warto spróbować.
Byłeś bardzo pomocny, Eddie.
Dziękuję.
Zajmij się nosem.
Kurwa.
Dziękuję.
Zapracowałeś na to.
Przepraszam, że wcześniej nie wsparłem cię
z Audrey.
Nie ma sprawy.
Wciąż pewne rzeczy nadrabiam.
Gnębiła cię, gdy byliśmy dziećmi?
Nie.
Kiedyś się na nią wściekałam i się z nią kłóciłam, ale bez skutku,
więc po co próbować?
Wciąż się cieszysz z powrotu?
Tak.
Pete, twoje wspomnienia o tym miejscu...
wiele się zmieniło,
odkąd z mamą odeszliście.
Nie wiem, co spodziewałeś się znaleźć, ale już tego tu nie ma.
Jestem samotną matką z dwójką dzieci od różnych ojców,
zarabiam 1,98 $ za godzinę, pracując dla babci,
która traktuje mnie jak ścierwo.
Twój kuzyn Taylor to...
Szczeniak,
który mówi, że chce dorosnąć, ale wciąż zachowuje się jak nastolatek.
Masz też prawdziwie nastoletnią kuzynkę,
która myśli, że tylko Taylor wie, że ją już kilka razy przyłapano
na kradzieżach.
Rodzinny interes idzie na dno i gdybym wiedziała,
że wracasz, powiedziałabym ci, żebyś uciekał, gdzie pieprz rośnie.
Bo ta rodzina jest cholernie pokręcona.
Poradzisz sobie
przez kilka dni z ich pokręceniem.
Ale co z sejfem?
Trzymają tu zastaw. Jest biżuteria i srebro.
Nie ma tego, czego mi potrzeba.
Masz sześć dni, nim Vince
obetnie Eddiemu jeden z palców.
Wiem, dobra? Wiem o tym.
Nie ma czasu, żeby szukać nowego miejsca i zacząć od początku.
Myślałem o Atlantic City.
Musi być parę nowych osób w kasynach, które mnie nie znają.
Widziałem Karolinę.
Co z nią?
Wyglądała na wystraszoną.
Nie chce z tobą rozmawiać.
Może nas olać.
Nie wiem, czy możesz
zrobić Turka, ale...
Bez niej chyba nam się nie uda.
O mój Boże.
Zesrałem się ze strachu. Co ty robisz?
Tym razem naprawdę wyjeżdżasz?
Co?
Nie wyjeżdżam. O co ci chodzi?
Nie kłam.
Nie znoszę tych wszystkich kłamstw.
Ty...
Nie przejmuj się.
Od godziny już śpią.
-Słaby towar. -Nie, dzięki.
Bez paranoi.
Dobra, daj mi.
Mogę jechać z tobą?
Jadę tylko do miasta.
Parę miesięcy temu,
gdybym miała szyfr do tego sejfu,
już dawno byłabym za horyzontem.
Tak mówię, ale...
Dziadkowie mają jedną martwą córkę,
a druga jest dla nich jak martwa.
Bez urazy.
Gdybym zwiała z pieniędzmi, to by ich zabiło.
Z biżuterią i srebrem daleko byś chyba nie zajechała.
-Z zastawem? -Tak.
Mówię o kasetce z gotówką.
O czym?
Myślą, że wciąż mam sześć lat i nie wiem, o czym rozmawiają,
ale pomogli kiedyś jednemu facetowi,
a on oddał całą kwotę kaucji w gotówce.
Mają ją teraz.
W sejfie jest około
150 tysięcy dolarów. ę kaucji w gotówce.