Ang national security director ng France, Maximilian Laurent.
3 BUWAN ANG NAKARARAAN
Sa panahon ng matitinding banta, kailangang tumugon gamit ang
mahigpit na kooperasyon sa pagitan ng mga bansa sa Europa
at mas malalim na kaalaman sa mga kasanayan
ng pagkalap natin ng impormasyon.
Dahil dito, malugod kong ipinahahayag na
may sampung mga daliri,
kamay at paa,
dalawang tainga, dalawang mata, ilong na maganda.
Pasensya na.
Patawad.
Mukhang napagod yata ako sa magdamagang biyahe.
Humihingi ako ng paumanhin.
Mabalik tayo...
Oo, gaya ng sinasabi ko...
Isang araw, si Juan Tamad...
Ang kasunduan sa Denon.
Oo.
Magagawa mo kaya ngayon, Leslie?
-Ang Denon? -Oo.
Mukhang napalampas na natin 'yon, John.
Marami ang nangyari noon.
Ang tindi no'n para sa 'yo.
Alam ko naman.
Ang sinasabi ko lang, ang galing mo sa pagpapabagsak
sa amin ni Stephen,
kung ayos lang banggitin.
Kaugnay ng kasunduan sa Denon.
Kagatin mo lang habang nagdudugo.
Ang ganda.
Isang araw, hindi naman nalalayo sa kasalukuyan...
May pagkakataong ang astig ng tingin ko sa'yo.
Saan pa kaya ako nagkamali?
Mukhang marami.
Leslie...
Ano, John?
'Yong Denon.
Ano?
Kunin mo 'yon.
Akala ko, iniwan mo na 'yon?
Pwede mo bang gawin ngayon, Leslie?
Sige, John.
Naiintindihan ko.
Pero, John,
gusto kong maintindihan mo rin
na habang tinatrabaho ko ang kasunduan sa Denon,
hindi naging maganda ang linggo ko.
Matindi ang sinapit ng katawan at utak ko.
Pati dugo ko.
Alam mo na,
simula nang barilin mo ako sa mukha,
palagi na akong gumagamit.
-Pwede mo bang gawin? -Ang Denon?
Oo, importante 'yon.
-Sa misyon mo? -Oo.
Pwede.
Leslie, palala nang palala ang sitwasyon.
Pwede bang ikaw na ang bahalang tumapos no'n?
Pagtuunan mo ang trabaho mo.
Bata,
mukhang may napuruhan dito, ano?
Kaya mo bang tapusin iiyon?
Ikaw ang sumulat ng libro, Leslie.
Ako nga.
Patunayan mo sa kanila.
Gusto kong maiuwi ka na ng tatay mo, bata.
Tapusin na ito.
Kaya, sige, gagawin ko,
sa abot ng makakaya ko.
At hindi rin ako magdodroga sa tren.
Ayos.
Totoo.
Ayos nga.
Para sa lalaking malungkot.
Uy.
Tumawag ako.
Oo nga.
-Hindi mo sinagot? -Oo.
Mabuti naman.
Ayos ka lang?
Oo.
Ayos.
Mabuti naman.
Ano na?
Wala na. 'Yon na 'yon.
Hihintayin na lang natin ang mangyayari,
mag-ipon na muna tayo ng lakas,
saka tayo sumabak ulit.
'Yon na 'yon.
Umuwi na tayo.
Buhay ang lalaki. Wala na ang pera.
Pag-isipan na lang muna natin.
Naibalik ang pera.
Ha?
Naibalik ang pera.
Alin?
Nandiyan lahat.
Lintik.
Ano?
Lahat?
Oo.
Magaling.
Nasaan si Myna?
Wala na si Myna.
Wala nang tao rito.
Kinuha na niya, sa wakas?
Kakarating ko lang.
Wala na akong inabutan.
At narito ang pera.
Ayos.
Magaling. Balik-trabaho na tayo.
Sige.
Gumana ang plano. Balik tayo sa dati.
Oo.
Handa ka na ba?
Oo.
May problema ba?
Pasensya na.
Pa.
Ihanda mo na ang ulo mo.
Para saan?
Thomas Tavner. Pulis. Buksan mo 'to.
-Hindi ito pwedeng makita rito, pati ako. -Talon.
Tumalon ka sa balkonahe.
Ano 'kamo?
Kaya nga ito ang lugar na pinili ko.
Thomas Tavner. Pulis.
Bilis.
Andar.
Baliw!
Alam mong kaya itong gawin ni Alice?
John?
Posible.
Hello. Nandiyan ba si Charlie?
Nandiyan ba siya? Gusto ko siyang makausap.
Gusto ko lang malamang maayos siya. Kung kasama mo siya.
-Maayos siya. -Ayos.
Kumusta ka naman?
Maayos naman.
-Talaga? -Oo.
Talaga? Dahil ako ang nagsasabi no'n.
-Ng alin? -"Maayos naman."
Wala akong maisip.
Ngayon ba, hindi?
-Hindi ano? -Maayos?
-Nasaan ka, John? -Papunta na.
Saan?
Palabas ng Paris.
Ano 'yong tunog na 'yon?
Pangpakalmang paghinga.
Ako. Humihinga.
Para kumalma.
Kailangan mo bang gawin 'yan palagi?
Kapag may mga kasamang kaibigan, hindi.
Kapag mag-isa lang, madalas.
Ayos lang kayong dalawa?
Oo. Kasama ko siya rito.
Alam kong magiging ligtas siya, Glenn.
Alam kong kukunin mo siya.
Ang ipinapangako namin, ang ihahatid ng Galvanized United,
ay fully composited ductility fields ng beam dousers
at tact clamp hunch copper-topped breakbevils.
Nasa tatlong libong milya ang haba.
Sa buong Middle East,
na magpapakilala sa pag-iisa ng Denon at Galvanized,
at sa wakas, field-wide shared
plam-tuckered nut ductility.
Whiskey.
Teka lang.
'Wag na lang. May ginagawa ako.
Sandali lang,
sige na nga, tikim lang.
Paanong tikim?
Wala.
'Wag mo nang intindihin.
'Wag na.
Nabungi ka ba, pare?
-Ha? -'Yong ngipin mo?
Nasaan 'yong iba mong ngipin?
Ah, oo.
Kailangan kong dumaan sa facial recognition camera.
-Kaya binunot mo ang mga ngipin mo? -Oo.
At namamaga ang ulo ko.
Dahil nasagasaan ako kamakailan.
Pagkatapos, ngingiti lang ako. Na parang unggoy.
Sumusugal ako.
Dahil sa sinabi mo.
Nasa pinakamalapit siya.
Sa pinakaligtas.
Sa England.
Narito kaya siya?
Sigurado.
Thomas Tavner.
Ako si Laurent.
Direktor ng National Security.
May ilan lang kaming katanungan sa'yo.
Matagal nang narito ang Galvanized.
At kami ang mga bagito sa
First Consolidated Systems, alam ko.
Pero kayo sa Denon,
bilang pinakamalaking developer ng fuel field sa mundo,
hindi n'yo ba gugustuhin ng makabagong pamamaraan sa trabaho?
-'Di ako makapamili... -Oras na.
...pero pinataob nila pareho ang McMillan.
Oo, Ang wirdo nga no'ng lalaking taga-McMillan.
Pumalpak talaga siya.
...at torque-supported tensile freighting.
Alam mo ba kung nasaan ang anak mo?
Sino sa kanila?
-Si John Tavner. -Oo.
Nasaan si John Tavner?
Nasa Fort Meade siya, nagtuturo
tungkol sa Classic Army Battlement Infrastructure at Economy of War.
-Sa Amerika? -Oo.
Nagtuturo siya sa kolehiyo?
Nagtuturo siya sa United States Army.
Kung ano ang ipaturo sa kanya.
'Yon ang ginagawa niya ngayon.
Tawagan n'yo sila.
Kaninang umaga, nasa isang kwarto ka ba sa Sansille East Hotel
sa 10th arrondissement ng Paris?
-Wala. -Nasaan ka?
Nag-aarkila ng tuxedo.
Para sa?
Para sa nalalapit na kasal ng anak ko.
'Yong isa ko pang anak, sa Paris.
At para naman maayos akong tingnan, habang nandoon.
Ano'ng pangalan niya?
Edward.
Tavner.
-Kaya ka nasa Paris? -Oo.
Dahil dito gaganapin ang kasal?
Sa Chapel of Saint Michael.
Kailan ito?
7 oras mula ngayon. Kaya...
Magkaibigan ang mga bansa natin.
Pareho lang nating ginagawa ang trabaho natin. Kaya, kung maaari,
pakisumite na lang sa opisina ko
ang iba n'yo pang tanong, kung mayroon man.
Ano ang trabaho mo?
Pinag-aaralan, sinisiyasat, at sinusuri ko ang mga banta sa bansang Amerika.
Ikaw?
Hinuhuli ko ang sinumang nakakagawa o nagpapagawa ng pagpaslang
sa Luxembourg City, Luxembourg.
Matanong ko lang, ano ang mangyayari kung mapagbaligtad ang dalawang 'yon?
Hindi 'yon mangyayari sa akin.
Sa akin din.
May tao--
Iwan n'yo muna kami ni G. Tavner.
Pero...
Pero ano?
Si Gng. Tavner.
Miyembro ng Gabinete ng US.
-Papasukin mo. -Pero sir.
Papasok siya, o aalis ka.
Ako si Bernice Tavner.
Ako ang Secretary of Transportation ng United States of America.
Nasa Paris kami ng pamilya ko, kabilang na ang dati kong asawa,
para dumalo ng kasal.
Para doon lang.
At may kailangan pa akong asikasuhin.
Tambak na gawain.
Hindi namin inaasahan ang pangyayaring ito.
Ang anak naming ito...
Hindi namin inasahang ikakasal siya.
Kahit kailan. Sa totoo lang.
Pero biglang isang araw...
Kaya kailangan ko siya.
Kailangan kong tiyakin niyang sisipot ang anak ko sa pangyayaring ito,
dahil parang tagilid ang mga bagay.
Dahil may pagka...
Medyo mahirap basahin ang takbo ng isip niya madalas.
Siguro, gusto ko lang itanong,
sino ba kayo?
At ano bang ginagawa natin dito?
Tatawag pa ba ako sa prime minister n'yo para itanong?
Tawagan ang Chapel of Saint Michael.
Pakitanong kung may gaganapin nga ba sa kanila.
Detective Nan Ntep, Paris police.
Pakikumpirma naman kung nakatala sa inyo ang pamilyang Tavner...
Salamat.
Kanila ang kapilya ngayong hapon.
Nang tatlong oras.
Gusto n'yo bang tawagan ang Fort Meade?
Hindi na kailangan.
Kung mahuli man ang anak n'yong si John ngayon, na posibleng mangyari,
at kung makita sa kanya ang halagang 11 milyong euro,
na mahalagang detalye sa kaso nina Edgar Barros
at Mikham Candahar,
aarestuhin namin siya mamayang hapon.
Gusto ko nga sanang ikaw.
At wala akong pakialam sa utos mo,
kung may kinalaman ka sa imbestigasyong ito,
titiyakin kong masasampahan ka ng mga kaukulang kaso laban sa iyo.
Makakaalis na kami, tama?
Oo naman.
Masaya ka bang umuwi?
-Oo. -Ang haba ng biyahe.
-Oo. -At kakaiba.
Oo.
Nagagalaw mo na ba ang daliri mo, Dennis?
Hindi pa.
Hindi na sila gagalaw.
Ha?
Hindi na sila magagalaw ulit.
May tatlong araw na lang sila.
Bakit?
Kay John ang mga ito.
Detective, umalis na kayo ng kasama mo.
Nandito siya.
Isang beses ko nang ipinagkatiwala 'yon.
Narito siya.
Walang bakas ng Lakeman.
Wala sa paliparan, istasyon ng tren, o bus.
Maski sa Channel Portage.
Nandito siya.
Pupunta siyang England.
'Yon ang pinakamabilis papuntang ligtas na lugar.
Doon ako pupunta.
Umalis ka na rito.
Ngayon na.
Para sa lalaking malungkot.
Mahal kong John
Dapat magkaroon ka ng anak.
Bagay sa'yong maging ama.
Para hindi ka na maging malungkot.
Ang bagay na 'to...
Ito ang tinatahak naming landas, kami ang may gawa nito...
Pero...
Umiwas kami sa isang imbestigador pero nadagdagan pa.
Papunta siyang England.
Eroplano. O Chunnel.
Tren. O sa daungan?
May mga fingerprint scanning ba ro'n?
Oo.
Nasa system na ang print niya.
Hindi siya makakalagpas sa seguridad.
Agathe?
Agathe, hindi lang isa ang nabaril sa kamay.
Pero walang magbibigay ng sarili nilang daliri.
Para tulungan si John.
Oo.
Mayroon.
Seryoso?
Oo.
Napakabuting kaibigan naman.
Matalik na kaibigan.
Ano?
Malapit sila sa isa't isa.
Mga daliri?
Seryoso ka ba?
Director Laurent,
pwede mo ba kaming hayaan hanggang
sa malaman namin ang kinaroroonan ni Dennis McClaren?
Gaano katagal ka nang imbestigador?
Tatlong araw na.
Ilan na ang nagawa mong pag-aresto?
Sa pagpaslang.
Wala pa.
Bibigyan kita ng tatlong minuto.
Tatlong minuto lang.
Kung paanong...
Denon, kami 'yon...
Ang haba ng linggong ito. Kumusta naman?
Totoo.
...para maglagay ng mga piping delivery system sa buong Middle East.
Para sa bagong kinabukasan.
Magaling. Mahusay. Salamat.
At handa na kaming bumuo ng pasya.
Sino ang isasama namin sa Iran?
-Uy. -Uy.
Kumusta naman?
Kasalukuyan...
May nagsasalita rito. Pang-wrap up.
Nagbibigay lang tayo ng speech para ipang-wrap up sa lahat.
Galing akong McMillan.
Narinig na namin kayo.
Ang lalaking 'yon.
Pero hindi ko na matandaan.
Parang sobrang tagal na, wala na akong maalala.
Kung hindi ako ang narinig mo, hindi mo pa talaga napapakinggan ang McMillan.
Sige...
Bale, sino'ng gusto mo rito?
Maganda ang plano ng Galvanized, at...
Galvanized? Sige, naiintindihan ko.
Alam mo, ako ang nagsimula ng kompanyang 'yan noong 24 taong gulang ako.
Ako si Leslie CLaret.
Ikaw si Leslie Claret?
Ako nga.
Structural Dynamics of Flow?
Walang iba.
Kumusta kayo?
Kumusta kayong lahat?
Ayos lang ba kung magsalita ako para sa McMillan?
Tutal, halos sa akin na rin 'yon.
Oo naman, walang problema.
Ayos.
Hindi ko alam kung ano ang sinabi niya, pero sasabihin ko ang tungkol...
Sige lang.
Ganito,
kaya kong ipaliwanag
ang plate joust o jim-jerried, pam flan tran-fastener,
kung gusto n'yo.
Ako ang nagsulat ng libro, 'di ba?
Pero tayong magdamag mag-usap, kung gusto n'yo,
Pero...
Laliman natin nang kaunti, pwede ba?
Doon tayo sa mahalaga. Ayos ba?
PULIS
Ang sinasabi ko lang,
may detalye ako ng kapareho ng sa inyo.
Lamang lang sa karanasan.
Pero hindi 'yon ang gusto kong pag-usapan natin.
Gusto n'yo bang marinig ang pinakamahalagang salita sa larangan natin?
Hindi siya teknikal.
Hindi siya espesyal.
Gusto n'yong marinig?
Sige.
Tahanan.
Ano'ng ginagawa namin sa McMillan?
Ano ba ang mahalaga sa amin?
Itong mga bagay na
hinuhukay namin, inililipat, kinakargahan, o ano pa man.
Naroon lang 'yon.
Hindi gumagawa ng kung ano.
Naroon lang basta.
At kukunin natin, at ililipat ng lugar mula A patungong B.
Laking bagay.
Transaksyon lang 'yon.
'Yon ang ginagawa nating lahat.
Pero pagkatapos,
pagkatapos mong isagawa ang transaksyon,
na sa totoo lang ay wala namang halaga.
Iuuwi namin kayo sa tahanan n'yo. 'Yon ang importante.
Agathe.
Director Laurent...
Nasa Port of Calais si Dennis McClaren.
Papuntang England.
Tara na.
Huhulihin ko siya
at ipaghihigante ang sarili ko.
May sirena pa ba tayo?
Sapat na ang isa.
Pero mas maganda kung dalawa.
Pasok na.
Sundalo? Ayos na.
Nagawa na at salamat.
Ngayon, makakauwi ka na.
Malayo pa ang biyahe.
Umuwi ka na.
Sa tahanan mo.
Heto na ang mahirap na bahagi.
Ano?
Sana lang hindi abutin ng mga pulis ang sinasakyan mong bangka,
pagkatukoy nilang may McClaren na dumaan.
Bangka?
Kami ang bahala para makaalis kayo.
Pero kapag tapos na ang trabaho,
kami ang bahalang mag-uwi sa inyo.
Kaligtasan,
at pagmamahal. Kasiglahan.
Tawa. Pahinga.
At ang pinakamahalaga sa lahat...
Wala nang mas mahalaga pa.
Iuuwi namin kayo.
'Yon ang trabaho namin.
Iyon ang ginagawa namin sa McMillan.
Hindi ko alam na ikakatawan mo pala ang McMillan.
Akala ko, si Lawrence lang.
Pasensya na kung nadismaya ka sa kanya.
Sa totoo lang, nabaril ako sa mukha habang nasa duck hunt.
Pero masaya akong naayos na ang lahat.
Masaya kami sa inyo.
Denon at McMillan.
-Ayos. -Mabuti.
Halika na, Matthieu. Papuntang Iran.
Ipapadala ka namin sa Huwebes.
Uy.
Pasensya na wala si John.
Ayos lang.
Malapit nang matapos. Lahat ng pinaghirapan natin.
May kailangan lang siyang gawin para makapunta sa paroroonan niya.
MulaA papuntang B?
Parang gano'n na nga.
Ano'ng nangyari sa kamay mo?
Wala naman...
Naaksidente lang kagabi.
Pa?
Ano?
May pinatay ba si John kagabi?
Tinulungan ko ba siyang pumatay?
Pa?
May...
May biglang humarang sa misyon ni John--
Hindi 'yon ang tanong ko.
Tinatanong kita kung may pinatay si John kagabi.
Mayroon.
Nag-aalala akong masiraan na si John.
Oo nga.
Nag-aalala ako sa kanya.
Nangyayari ba 'yon?
Oo.
Mahalagang araw pa rin naman ito.
'Yon lang bagay na ikakasal ka,
hindi ako makapaniwala.
Kaya tara na.
-Uy, John. -Uy.
Sige.
Ano?
Sige, papunta na.
Palapit sa England.
Kinailangan kong dumaan sa port annex, pero nandito na ako.
Hindi ako sigurado, John.
Ginagawa 'to ng mga tao.
May mga katulong sila.
At matagal silang nagsasanay.
Hindi ko naman kailangang tapusin.
Kailangan ko lang lumagpas sa kalahati.
Pero nasa 14 na kilometro pa rin 'yon, John.
Kita tayo sa gitna?
Kaya naman.
Pinapahintulutan naman ako ng ahensya.
Pero masama ang lagay ngayon.
Masama talaga.
Totoong dikya ba ang sinasabi mo?
Oo, binabantayan ko sila.
Iyon ang mga humaharang sa mga lagusan.
Ang sakit ng latay nila. Sobra.
At malalaki sila, John.
Nagpapalipat-lipat sila.
Ang pangit ng tiyempo mo.
Nasaan na sila ngayon?
Mas malapit sila sa England,
pero papunta na silang France.
Daanlibo sila.
Kaya nilang magpahinto ng bangka.
Kaya kung aalis ka, umalis ka na.
Aalis na ako.
Sige, kami rin.
Sa tingin mo ba, tamang plano ito?
Ngayon mo lang ako tinanong niyan.
Kaya nga.
Ano sa palagay mo?
Wala nang mas lalala pa sa pagsisilid ng tao sa bag
at bitbit siya buong araw.
Nariyan na ang lahat?
Lahat-lahat.
Hindi ba dapat may hood ako?
Oo nga!
Alam mo, nasa France ka pa rin.
Oo nga. Pwede mo ba akong iahon?
Kasi ayaw ko rito.
Uy, John.
Uy, Spike.
James.
Ano 'yon?
Ako si James.
Pagkatapos no'n, umuwi na ako. 'Yon ang naisip ko para sa akin.
Gano'n.
James.
Astig.
Pero mas astig pa rin ang "Spike"...
Alam ko.
Pero 'yon ang pangalan ko.
Kumusta ka naman? Mula noon?
Maayos naman.
Ayos na tayo.
Nasa England na tayo ngayon. Ayos na.
Maaayos din ang lahat, John.
Ano 'yon?
Magiging maayos ka rin, John.
Maaayos din ang lahat.
Ayos.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio EMN