TECHNIKI WALKI W ZWARCIU
Dobra. Człowiek kontra pies. Otwórzcie umysły.
7 LAT WCZEŚNIEJ
Ważycie jakieś 80 kilo.
Przeciętny pies waży 35 kilo.
Walcząc z 35-kilowym gostkiem, posralibyście się ze śmiechu,
a potem przeruchali pokurcza na lewą stronę.
Walcząc z psem, załóżcie,
że to 35-kilowy dziwny facet z mocną szczęką.
Pogadajmy o technice.
Możecie dać mu się zakleszczyć
na waszej słabszej kończynie.
Na lewej ręce, powiedzmy.
Co daje wam cztery minuty na zapierdolenie go
waszą silniejszą prawą ręką.
KO. Wiecie, co to znaczy?
Nokaut. Uszkodzenie mózgu, to właśnie pierdolone KO.
Napierdalacie go w łeb, aż straci przytomność.
Walczcie z pieprzonym psem jak z pieprzonym psem,
dobierzcie mu się do dupy, niech użre mniej używaną rękę,
wtedy go nokautujecie,
lejąc go po tym pierdolonym łbie,
gdzie ma swój mały pieprzony móżdżek.
Są wyszkolone, żeby was rozjebać. Dlatego ja szkolę was.
I właśnie was wyszkoliłem.
Dobrze. Teraz strona dziewiąta,
jak znokautować kobietę przy pomocy roweru.
PIEPRZYĆ JOHNA WAYNE'A
PATRIOTA
Najbliższy krewny: Thomas Tavner
Czekam na info
Daj znać w sprawie ręki i miecza.
Jako jedyny będę miał krawat.
Kiedy ostatnio zmieniałeś ubranie?
Ze trzy dni temu.
Kiedy ostatnio spędziłeś trochę czasu z żoną?
Dawno temu.
Włóż w to trochę wysiłku.
-Jesteś bardzo przystojny. -Dzięki.
Idę do centrum Paryża
Będę soulard
To znaczy pijakiem
Jest cudownie
Są ze mną przyjaciele
Nie wiem, jak jest po francusku trawa
Ale i tak się zjaram
Nie jestem sam
Ktoś mi pomoże
Są ze mną przyjaciele
Jest nawet Ron
Pewnie dlatego
Że śledzi istotne sprawy w telefonie
Ale teraz mam w dupie pracę
Są ze mną przyjaciele
To będzie udany dzień
Mimo że tylko ja mam krawat
3 LUTEGO 2017
Zresztą, John Wayne też nie.
Słucham?
John Wayne też nie był Johnem Wayne'em.
John Wayne nie był Johnem Wayne'em?
Nazywał się Marion Morrison.
John Wayne to pseudonim.
Wymigał się od drugiej wojny światowej.
Płaskostopie miał.
Potem twierdził, że dzielnie walczył.
Jak dla mnie to frajer.
Zgaduję,
że we Flandrii zginęła masa gości z platfusem.
W innych miejscach też.
Młodzi ludzie
wystawieni na ciągłą przemoc, jak na wojnie, cierpią na...
Uginają się
pod ciężarem presji, by wykazać się odwagą
i ukryć osobiste cierpienie i ból.
To syndrom Johna Wayne'a.
Na treningi
nosiłem taką koszulkę...
Kiedy próbuję ćwiczyć, boli mnie pozostała część mojej prawej nogi.
Z powodu atrofii.
Poruszanie się jest trudne.
Widać to po mojej twarzy, kiedy ćwiczę.
Kiedyś się tego wstydziłem.
JEBAĆ JOHNA WAYNE'A
Wziąłem mazak i napisałem na tej pieprzonej koszulce:
„Jebać Johna Wayne'a”.
Dzięki temu
mniej przejmowałem się tym, że ludzie widzą, jak cierpię.
Musisz znaleźć sposób na uśmierzenie bólu
albo skończysz jak jeden z tych, którzy się złamali.
Rob Saperstein, jak sądzę.
Skąd wiesz?
Wyglądasz jak ktoś, kogo polubiłby mój syn.
Dobra. Spoko.
Tom Tavner.
Gotowy?
-Jasne! -Dobrze.
Niebawem dowiemy się, czy dostaliśmy zgodę rządu na wcześniejszy wylot.
Nie chcę tego.
Wszyscy tutaj muszą mieć broń.
Spoczywaj w pokoju, Lakeman.
Spoczywaj.
-Zdrówko. -Spoczywaj, Lakeman.
Hej, Ron. Napij się.
Nie mogę. Muszę być w pogotowiu.
-Jedno piwko. -Muszę być trzeźwy.
-A pół? -Nie, dziękuję.
Co było najtrudniejsze
w byciu Lakemanem?
Słownictwo techniczne.
Kniety przelotowe
i mufy ciągnięte...
Już się upił.
To prawdziwe słowa, stary. Prawda?
-Prawda. -Prawdziwe.
Jest narąbany.
Może nawet zatańczy!
To by było coś.
Zatańczysz, stary?
Nie tańczę aż tak źle.
Co? Jesteś najgorszym tancerzem na świecie.
A zjeździłem służbowo cały świat.
Jesteś najgorszy, mówię to jako przyszły były kongresmen!
Najgorszy na świecie.
Tańczy jak Bruce Springsteen,
kiedy wciągnął tę laskę z Przyjaciół na scenę.
-No nie? -Trochę.
Ale podoba mi się to.
-Podoba mi się. -Ta, jasne!
-Chodźmy się z kimś bić. -Co?
Z jakimiś innymi typami.
Inną grupką.
Gregory po alkoholu robi się agresywny.
Zazwyczaj jesteś taki spokojny.
Ty zazwyczaj jesteś agresywny.
Jak się napijesz, jesteś spokojny.
Milutki jesteś, kiedy się napijesz.
Chcę potańczyć.
Zajebiście! Boże!
Patrzcie.
Skąd wiedziałeś, gdzie mnie znaleźć?
Byliśmy razem na łodzi.
Wtedy o tobie wspomniał.
Spoko.
Mówił o tym kapuśniaczku, który napisaliście.
Ponoć dobrze się bawiliście.
Super!
Popołudniowy kapuśniaczek.
Spoko.
Nie do końca, ale wiem, o co chodzi.
Baw się dobrze.
Dobra.
-Ej, stary. -Tak, stary?
Bałem się.
-Czego? -O ciebie.
Dostałem wiadomość. Podwójne szczęście.
No.
To było...
No.
Jestem w złym stanie.
Ja też.
Emocjonalnym.
Fizycznym też, ale...
Co?
Wiesz, nie znam się na tym.
Chyba nie ma w tym nic złego,
w pewnych okolicznościach.
Jakich?
Jeśli chcesz powiesić się na kajaku,
ale on nie wytrzymuje twojego ciężaru...
Bo jest pęknięty.
W takich okolicznościach.
Ja tam się cieszę, że jesteś.
Hej.
"W jeszcze żywe dzwony dzwońcie.
„Choć nadzieje były płonne
„Nie związujcie końca z końcem
„Przez nie szpary wpada słońce".
Nauczyłem się tego od Icaboda.
Dobra rzecz.
DELEGACJA IRAŃSKA Prośba o zgodę na wyjazd
W porządku.
3 LUTEGO 2017 - 08.27.13
Kiedy postanowiliście
złożyć się i wykupić małego akordeonistę?
Po laser tagu.
Pomyliłem się. Mogę jeszcze raz?
To było po tym, jak poszliśmy do parku.
Piliśmy w kawiarni.
Po tym, jak piliśmy w pubie. Przed laser tagiem.
Czyj to był pomysł?
Chyba Johna Lakemana.
Myślę, że to był John.
Doskonale pamiętam, że był wtedy pełen ciepłych uczuć
i pilznerów.
Dalibyśmy radę.
Ile taki dzieciak może kosztować? Przecież nie milion.
Icabod, ile może kosztować dzieciak?
Nie wiem. Nigdy nie kupowałem dzieci.
Myślę, że jakieś 1800 dolarów. Plus minus.
Brakuje nam 100.
Mam 100 euro.
Spoko.
Nie, mam tyle...
W ogóle. W życiu.
To koszt wolności.
Kawał dobrego uczynku.
Tak.
Czemu sobie nie poszedł?
Chyba myśli, że jesteśmy jego właścicielami.
Wytłumaczę mu.
Mówisz po angielsku?
Ja znam rumuński.
No co ty?
Dennis, ile znasz języków?
Jeśli gdzieś jest ropa, to znam ten język.
Spoko.
Powiedz mu, że jest wolny.
Nie musi z nami zostawać. Niech idzie.
Jak masz na imię?
Thomash.
Thomash, jesteś wolny.
Możesz iść. Nie kupiliśmy cię, żeby cię mieć.
Kupiliśmy cię, żebyś nie musiał grać
całe życie na pieprzonym akordeonie.
Powiedziałeś, że może iść?
-Tak. -Więc co tu robi?
Nie wiem.
Może czuje jakąś więź.
Powiedz mu coś niemiłego.
Że nigdy go nie lubiłeś.
Jak w filmach. Jakby był koniem z filmu.
Dobra.
Idź stąd, Thomash.
Nienawidzimy cię.
Precz.
Masz...
Masz paskudny ryj.
I pojebaną fryzurkę.
Spadaj, dzbanie.
Biegnij, filmowy koniu!
Robi się trochę nudno.
Trochę.
Może skołujemy jeszcze trawę?
Dobry pomysł.
Myślisz, że umiesz tańczyć?
Nigdy tego nie mówiłem. Mówiłem, że ty nie umiesz.
Nie podobają ci się moje ruchy?
Nie masz żadnych ruchów.
Ale mam radochę.
To nie taniec.
W takim razie co?
John Lakeman!
John Lakeman.
Co?
Sierżant Glenn Purdue. Policja Milwaukee.
Mogę zadać kilka pytań?
Cholera.
Kurwa.
Kurwa, mamy problem.
-Co? -Kurwa.
Muszę się z tego wymiksować.
Możesz zrobić coś temu normalnemu?
Co?
Napierdolić mu czy coś?
Wtedy uciekniemy.
Jestem bardzo szybki, wy pewnie zwyczajnie szybcy.
Oni będą powolni.
Tamten jest malutki.
Musi stawiać dwa razy tyle kroków, co my.
A tamten ma tylko jedną nogę.
Dobra.
Co?
Znokautuj normalnego.
Nie.
Co? Czemu?
Nie jest normalny. Tylko tak wygląda.
Nie chcę.
Gregory to załatwi.
Dopiero co aż się rwał.
Ej, Gregory.
Tak.
-Hej... -Co tam?
-Ci faceci mówią... -Co?
Mówią o tobie paskudne rzeczy, stary.
Co mówili?
Co jest dla ciebie ważne?
-W życiu? -Tak.
Chodzi o hobby?
Może być.
Zbieram i składam miniaturowe makiety kolejowe,
pociągi, tory i repliki miasteczek.
Oni mówią, że to dla zjebów.
Oni?
Tak.
Że to naprawdę pojebana rzecz.
Powinieneś im nakopać.
-Moje pociągi? -Tak.
-Jak to? -Jak co?
Co jest pojebanego w zbieraniu i składaniu makiet?
Wszystko.
Uparli się na te kolejki.
Ostro jechali po modelarstwie.
-Kurwa. -Tak.
-No. -Ja pierdolę.
Który tak mówił?
-Ten normalny. -Wpierdol mu.
-I uciekniemy. -Dobra.
Chciałem się bić, pamiętacie?
-Udało się. -Tak. Dajesz.
Skurwysynu. Pociągi!
Biegiem!
Cholera.
-Lubisz pociągi. -Lubię pociągi.
Prawie go zabiłeś.
-Dobra robota. -Patrzcie.
Kurwa. Czad.
Łapcie taksówkę.
Wsiadajcie.
Tak!
Uwielbiam go!
Cholera.
Co, do cholery?
Super wieczór kawalerski.
Poszukajmy reszty.
Jedziemy dalej?
Pewnie.
-Dziwne. -Co?
To było dziwne.
-Tak. Było. -No.
Zamknij drzwi.
Co?
Drzwi. Jedziemy jakieś 60 km/godz.
-Zamknij drzwi. -Dzięki.
Dobra rada, stary. Dzięki.
-Co? -Dobra rada, stary. Dzięki.
PLAN LOTÓW
DELEGACJA IRAŃSKA WCZEŚNIEJSZY ODLOT - ZGODA
Kurwa.
Nie zapłacę czynszu.
-A trzeba zapłacić! -Nie.
-Ale nie mogę. -Dziewczynka tu idzie.
-Dziewczynka? -Tak.
-To ten wredny facet. -To ten facet?
A to facet, który może zapłacić czynsz.
-Czy... Dobra. -Dobrze.
John.
Jego cała grupa.
-Wszyscy? -Wylatują o pierwszej w nocy.
-Dzisiaj? -Lecą...
Tak, wszyscy. Wylatują z Paryża o pierwszej.
-Cantar Walley. -Wszyscy.
Coś się zmieniło.
Dam znać Tomowi.
Halo?
Tak?
Muszę się zbierać.
-John. -Hej.
-Piłeś. -Tak.
-I brałeś... -Co?
Leki przeciwbólowe.
Wyglądasz jak szmata.
Najebany w trzy dupy.
Nie muszę jeszcze iść.
Mogę zostać jeszcze z godzinę.
Półtorej.
Niedługo muszę pójść coś zrobić.
-Dzisiaj? -Tak.
To mój wieczór kawalerski.
Tak.
Mam jeszcze jakieś 45 minut.
Ale to mój wieczór!
Wiem...
-Najebałeś się. -Co?
Jesteś najebany.
Jasne.
Co zrobisz?
O czym ty mówisz?
Jesteś najebany. Pijany i zjarany.
Jasne.
W takim stanie powinieneś iść do domu
albo najebać się bardziej.
Ale na pewno nie iść na akcję.
Tylko mówię.
Masz rację.
Co masz zamiar zrobić?
Wezmę te kolczyki-myszki.
Malutkie myszki.
-Zbiję tę szybę. -John.
Uważaj, Myszko.
Tędy.
Cholera.
Zgubiłem jedną myszkę.
-Pomóż mi znaleźć. -Co ty wyprawiasz?
Jest.
-Dobrze. -Co ty robisz?
Podnoszę kolczyki.
Po co ci one?
To ona.
Proszę.
Ostrożnie.
Kto to?
Policjantka ze sklepu z palcami.
Ze sklepiku od palców.
Chcę jej dać te myszki.
Kolczyki.
Proszę.
Czemu?
Co czemu?
Czemu chcesz jej dać kolczyki?
Przeze mnie jest niewidoma.
John, jesteś pijany.
-Z drogi. -Nie!
Chuj z tym, rzucę je!
Nie rzucaj kolczykami w glinę.
Jakiś problem?
Przepraszam pana.
Co ty robisz?
Przepraszam.
Co to za rzucanie?
-To kolczyki-myszki. -Co?
To kolczyki-myszki.
No i?
Nie chcę, żebyś jechał sam.
Ale jadę.
Nie.
Tak.
Dobrze, ale nie sam.
Już ci mówiłem o pomaganiu mi.
A ja właśnie powiedziałem, że sam nie pojedziesz.
POLICJA
Grubas w płaszczyku
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska