ลูกจะมีความสุขกว่าถ้าอยู่กับเด็กพิเศษ
คุณรู้ได้ไง
เพราะลูกเป็นเด็กพิเศษ
ลูกแค่พูดไม่ได้นะฟิลิปป์ มันไม่เหมือนกัน
ลูกจะเป็นปัญหากับเรา โรงเรียนนั้นเหมาะกว่า
อีกอย่าง เรื่องชื่อโรงเรียน...
อะไรอีก
โรงเรียนเพื่อเด็กพิเศษและเด็กมีปัญหา ของมาดามวัลราเฟน
แล้วไง
แล้วไงน่ะเหรอ
เรากำลังส่งลูกสาวที่พูดไม่ได้ ไปโรงเรียนที่เด็กผู้หญิงครึ่งหนึ่งในนั้น
เคยเอาดินสอแทงคนอื่นเนี่ยนะ
กับเด็กมีปัญหานี่นะ
พวกเขาให้เด็กโง่กับตัวปัญหาอยู่แยกกัน
ยกเว้นตอนพัก
ฉันได้ยินว่าเธอพูดไม่ได้
เธอมีอาการไม่พูดบางสถานการณ์ ซึ่งหมายถึงบางครั้งเธอก็ส่งเสียงได้
เช่นตอนไหน
อย่างเช่น เธอกรีดร้องได้ ถ้าอยู่ในภาวะตกใจอย่างมาก
ดี ลองให้เธออยู่ในภาวะตกใจอย่างมาก แล้วดูว่าเธอกรีดร้องได้ไหมกันเถอะ
ใช่ เจ๋งแน่
อยากเล่นเกมขอโทษไหม
ฉันเล่นไม่เป็น
เราจับมือกัน
แล้วเราก็พยายามบิดมืออีกฝ่าย
จนกว่าจะมีคนหนึ่งยอมแพ้ ด้วยการบอกว่าขอโทษ
ไม่ล่ะ ขอบคุณ
พูดขอโทษสิ พูดสิ
ขอโทษ
เล่นเกมขอโทษไหม
ไปให้พ้นนะนางบ้า
เธอกรีดร้องได้ไหม
ตอนไหน
ภายใต้สถานการณ์แบบไหน
เธอรู้จักคำนั้นไหม
งั้นตอนไหนล่ะ
เอาเถอะ พวกเขาก็ทำไม่ได้ แม้จะด้วยเกมโง่ๆ นี่ เธอเก่งมาก
ฉันอยู่ในโรงเรียนคนโง่ แต่ฉันไม่โง่ ฉันแค่มีพ่อไม่ดี
โอเค เข้าใจล่ะ
ฉันอยู่ในโรงเรียนเด็กไม่ดี แต่ฉันไม่ใช่เด็กไม่ดี
แม่ฉันแค่ไม่สนใจฉัน
โซฟี
ฉันอะกาธ
แพทริออท
เหลือ 46 นาที ปฏิบัติการต่อนิ้วกลับ
มีใครสนใจเกี่ยวกับเรื่องสำคัญ
อย่างเส้นตายการต่อนิ้วนี้บ้างไหม
ให้ตายเถอะพวก
ฉันไม่สนว่าจอห์นไม่กลับมา พร้อมกับนิ้วมือสุดท้ายที่อาจเป็นของฉัน
ฉันจะไปโรงพยาบาล และฉันจะต่อนิ้วกลับ
โดยไม่สนว่าเป็นนิ้วฉันหรือเปล่า
ทอมบอกว่านายไปโรงพยาบาลไม่ได้
ทอมไม่ใช่พ่อฉัน
พ่อฉันเป็นเจ้าของร้านอาร์บี้สองสาขา
- เขากำลังทำอะไร - เขาพยายามจะไปโรงพยาบาล
เดนนิส นายไปไม่ได้ นายเคยไปมาแล้วใช่ไหมล่ะ
ก่อนหน้านี้
ใช่ ผมไปโรงพยาบาล ตอนที่จอห์นแทงผม
และทั้งหมดนี้ก็คือผลของมันใช่ไหม ทั้งหมดนี้เลย
ดังนั้นฉันเกรงว่านายต้องทน...
นั่นมันนิ้วผมนะท่าน
- สวัสดีทอม - เดนนิส...
เวรล่ะ
ทุกคนในนี้ควรจะอยู่ที่นี่เหรอ
ไม่ควร
แต่ไม่เป็นไรครับ
พวกเขาคือเพื่อนผม
เอาล่ะ ฉันคือแม่ของจอห์น
ฉันไม่รู้ว่าเกิดเรื่องบ้าอะไรอยู่
แต่ลูก กับนายคนนั้น จะไปโรงพยาบาล
พวกเขาไปไม่ได้นะเบอร์นิซ
ไปได้สิ และจะไปด้วย
ดี เพราะเราเหลือเวลาไม่ถึงชั่วโมงแล้ว
คนพวกนี้เป็นใครบ้าง
ผมคือสามีของจอห์น
ไม่ ไม่ใช่
- ใช่ ผมไม่ใช่ - ฉันยังแต่งงานกับอลิซอยู่
ผมเดนนิส เพื่อนสนิทจอห์น
ผมก็โดนยิงเหมือนกัน ที่ไหล่
- แค่ถากๆ - ไม่นะเอ็ดดี้
แต่ที่เจ๋งกว่านั้น นี่ลูกผม เอแฟรม
และนั่นแคโรล เธอเป็นสัตวแพทย์ ซึ่งเจ๋งสุดๆ เลย
เธอต่อนิ้วกลับไม่ได้ แต่เธอก็เป็นสัตวแพทย์ที่เยี่ยม
และนักเต้น และแม่ของลูก
และนี่แม่ของผม
- ลูกมีนิ้วที่ว่าไหม - ครับ อยู่ในกระเป๋า
ผมมีหนึ่งนิ้ว และเดนนิสมีที่เหลือ
โอเค งั้นไปกันเถอะ
ไปไม่ได้
นั่นนิ้วลูกคุณ กับของเพื่อนลูกคุณนะ
- สนิท - อะไรนะ
เราเป็นเพื่อนสนิทกัน
ได้ คุณบอกเรื่องนั้นหลายครั้งมากแล้ว มันแค่แปลกๆ
ไปกันเถอะ
ได้เลยเบอร์นิซ ตามใจคุณเลย
ฉันไม่ได้ทำตามใจนะทอม
แต่มันเป็นวิธีที่จะต่อนิ้วของลูกชายคุณกลับ
รู้ไหม ไม่มีใครเคยฟังฉันเลย
ฉันจะไปรู้อะไร ฉันก็แค่ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรอง
โอเค เอาก็เอา
แม่ที่รักของผมให้ผมไปต่อนิ้วกลับ
พ่ออนุญาต เพราะพ่อกลัวแม่นั่นแหละ
ผมก็ไม่อยากมีมือแบบสัตว์ประหลาดหรอก แต่พ่อพูดถูกเรื่องที่ผู้คน
ที่สะกดรอยตามผมอยู่
และเมื่อพวกเขาเห็นชื่อผม ผมก็จะยังมีนิ้วกลางอยู่
แต่ผมรู้ว่าผมจะต้องเจอปัญหาเพิ่มอีกแล้ว
ผมควรจะเริ่มเขียนเพลงกล่อมเด็ก
ใส่ใจกับเพลง เพื่อว่าตอนผมมึนยาชา จะไม่หลุดปากบอกข้อมูลลับ
มันเป็นเทคนิคที่เราใช้กัน
แต่ผมคงจำไม่ได้สักอันเพราะผมเหนื่อยมาก
แจ็ก ฮอร์เนอร์ตัวน้อยนั่งอยู่ที่มุม
และแมงมุมก็เดินไปเดินมาบนนิ้วเขา
และคนอื่นๆ ก็จับเขาไว้ไม่อยู่
ผมว่าอาหารคงทำอะไรกับช้อน
มีผู้หญิงกี่คนที่นายไม่ลุกให้
บนรถไฟใต้ดินวันนี้เหรอ
ใช่
สามคน
ฉันสี่
นี่ สโทรห์
เขาอยู่ในปารีส
เลคแมนเหรอ
ใช่ จอห์น เลคแมน
เขาอยู่ในปารีส
เลคแมนน่ะเหรอ
- ใช่ - จอห์น เลคแมนเหรอ
ใช่
ดี โซฟีด้วย
เธอรู้ได้ไง
นั่นโซฟีนะ เธอฉลาด
เธอแค่ตามสมาชิกรัฐสภาท่าทางประหลาด
เธอพูดถูกว่าเลคแมนอยู่กับ สมาชิกรัฐสภาท่าทางประหลาด
เลคแมนอยู่ในปารีส
เขาอยู่ในปารีส
มีวัวอยู่ตรงนี้ กำลังสั่นกระดิ่งที่คอ
แล้วนกเจาะไม้
ที่มีลิงโดดไปมา
โดยมีแกะดำอยู่ตรงกลาง
ลุงแมคโดนัลด์ล้มหัวฟาดพื้น
และทำบ้านพัง
อะไรน่ะ
ไม่รู้สิ อะไรเหรอ
อะไรนะ
เวรล่ะ
เจมส์
นี่ เจมส์
เข้าไปข้างในเถอะ อากาศเริ่มเย็นแล้ว
เจมส์
แมงกะพรุน
เจมส์ ลืมเรื่องแมงกะพรุนเถอะ
ผมต้องคอยติดตามแมงกะพรุน
ทำไมล่ะเจมส์
ผมบอกไม่ได้
ที่รัก ได้โปรด...
ผมจะเข้าไป หลังจากจัดการแมงกะพรุนทุกตัวหมดแล้ว
เจมส์ พวกมันลอยมาจากปากแม่น้ำ คุณจัดการไม่หมดหรอก
ผมจะตามไปหลังจัดการเสร็จแล้ว
หลังจากตามรอยแมงกะพรุนทุกตัวเหรอ
ใช่
ทั้งหมดเลยเหรอ
ใช่
ผมไม่เคยเจอเยอะแบบนี้มาก่อน
อะไรนะ
พวกมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
สวัสดีค่ะ
คุณเห็นอะไรบ้างไหมคะ
ไม่เลยค่ะ
เห็นรูปทรงไหมคะ
ไม่ค่ะ
เห็นแสงบ้างไหมคะ
ไม่ค่ะ
เงาล่ะ
ไม่ค่ะ
ไม่เห็นอะไรเลยเหรอคะ
คุณมองอะไรไม่เห็นเลยเหรอคะ
ใช่ค่ะ
นี่
ครับ
เราไปได้แล้ว
ครับ
พ่อไปทำอะไรในช่องบันได
แค่พยายามทำตัวไม่เด่น
นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกันไม่รู้
กลับห้องเถอะ
ทำไมลูกมานั่งอยู่ที่ช่องบันได
ผมไม่รู้
ลูกไม่รู้เหรอ
ก็ไม่เชิง
ผมแค่อยากออกจากห้อง
ก็เลยมาที่นี่
หิวหรือเปล่าจ๊ะ
ไม่ ฉันไม่หิว
หมายส้ม สำนักงานตำรวจสากลสาขาฝรั่งเศส
วิสคอนซิน เลคแมค - จอห์น
เลคแมนจะออกจากโรงพยาบาล ในอีกหนึ่งชั่วโมง
- เราทำได้จอห์น - ใช่
รู้สึกยังไงบ้าง ทั้งคู่เลย
ยากำลังหมดฤทธิ์
ผมคิดว่าเราควรไปรับใบสั่งยาไม่ใช่เหรอ
เราควรกลับห้อง ออกไปให้พ้นจากที่สาธารณะ
ครับ
นี่
ขอโทษครับ
- ฉันเพิ่งเป็นลมเหรอ - ใช่
- เพราะเจ็บเหรอ - ไม่รู้สิ แต่...
ผมขอโทษ มันเป็นความรู้สึกใหม่
ความเจ็บปวดจากการต่อกระดูกใหม่
ไปเอายากันเถอะ
ไม่ได้
อะไรไม่ได้
เอายาแก้ปวด มันของเลคแมน
จริง
- ตอนนี้ลูกถูกจับตามองแล้ว - ครับ
- เลคแมนถูกจับตามอง - ครับ
- เพราะแม่ของลูก - ใช่
แต่ก็เพราะแผนทั้งหมดมันพัง แต่...
ใช่ แต่...
- ก็แม่ของลูกอยู่ดี - ครับ
ลูกไม่ได้เจ็บปวดอยู่ใช่ไหม
ผมสบายดี
คนทั่วไปเป็นลม
ครับ
แต่ลูกบอกว่าไม่เป็นอะไรเหรอ
เพราะลูกอาจจะรู้สึกแบบเดียวกัน
เพราะเพิ่งได้รับการรักษาแบบเดียวกัน
ลูกเป็นไงบ้าง
ดีเลยครับ
ไปเอายาแก้ปวดเถอะ
ไปเลย
ครับ
หนังสือเดินทาง สหรัฐอเมริกา
แล้วตอนนั้นคุณรู้ได้ยังไงว่าจอห์น เลคแมน อยู่ในปารีส
เนื่องจาก ผมเดาว่า...
ความเจ็บปวด
ผมเดาว่า
เพราะประวัติของผมที่เกี่ยวข้องกับ ความรุนแรงมากมาย
และความเจ็บปวดที่มันสร้าง
และเพราะความจริงว่า จอห์น เลคแมน เข้ารักษาตัวที่ห้องฉุกเฉิน
ในโรงพยาบาลในปารีส
และอยู่นั่นนานกว่า 16 ชั่วโมง
ผมเดาว่าเขากำลังเจ็บปวด
ในปารีส
และบางทีอาจจะเจ็บทั้งตัวเลย
ผมเดาแบบนั้น
งั้นคุณก็เจอเขาครั้งแรก ที่ร้านขายยาในปารีสเช้าวันนั้น
ประเด็นก็คือ
นั่นคือความผิดพลาดของเขา
ไม่ ผมหมายถึง ไม่รู้สิ ความผิดพลาดเหรอ
วันที่ 3 กุมภาพันธ์ ปี 2017
เขาแค่ไปรับยาแก้ปวด ก็ปกติ
เขาเป็นเด็ก ไม่ใช่จอห์น เวย์น
ผมคิดว่าเขาคงจะทำ และเขาก็ทำ
และใช่ นั่นคือที่ที่เราไปรวบตัวเขา
นี่ ไม่เป็นไรน่ะ
ผมมั่นใจว่าสัตวแพทย์ส่วนมาก ก็คงต่อนิ้วไม่สำเร็จ
ฉันไม่สนเรื่องนั้น
คุณเกือบถูกฆ่า
ฉันไม่อยากจะ...
ฉันไม่อยากให้คุณทำเรื่องที่ทำอยู่
เป็นสมาชิกรัฐสภาน่ะเหรอ
เปล่า เรื่องนั้นได้
มันดูไม่ดี แต่ฉันไม่กลัว
ฉันหมายถึง ที่ช่วยพ่อคุณ
ผมไม่ได้ช่วยพ่อ ผมช่วยจอห์น
ตอนผ่าตัดคุณดูดีมากเลยนะ
ขอบใจ
คุณคิดว่าที่ผมโดนยิงน่ะดูเท่ไหม
- สักนิดไหม - ไม่
นิดเดียวก็ไม่เหรอ
ถ้านิดหน่อยก็อาจจะ
คันทาร์ วัลลีย์จะไปในสามวัน
ตอนนี้สงบพอแล้ว
ดังนั้น พักสักสองสามวันเถอะ เก็บแรงไว้
ดีไหม
สวัสดีครับ
ผมเกรกอรี่ กอร์ดอน ฝ่ายทรัพยากรบุคคล
ผมทอม
ใช่ เราเจอกันตอนไปยิงเป็ดแล้ว
- คุณมาทำอะไรใน... - เลสลีย์เรียกผมมา
ที่นี่ จากลักเซมเบิร์ก
เพื่อช่วยเตรียมการนำเสนอให้เดนอน ซึ่งอยู่ในรายการ
และ...
และอะไร
เขาบอกว่า จอห์นอาจต้องการให้ช่วยด้วย
เลสลีย์บอกแบบนั้น
ไงลูก
สวัสดีลูก
ผมเลสลีย์ คลาเร็ต
ผมดีใจมากที่ได้พบคุณ
สวัสดีค่ะ ฉันวาเลรี
เอาล่ะ
แล้วนี่ใครกัน
ไงเพื่อน ฉันเป็นปู่นาย
คิดว่าไงล่ะ
- โอ้พระเจ้า - ไม่นะ
อืม สงสัยเราคงชอบขวดนี้
ทีนี้ พวกลูก
มีลูกสาวน่ารักขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
แกเป็นเด็กผู้ชาย
ใช่
คงเพราะผม
ขอโทษทีนะ
บางทีอาจต้องตัดหน่อย
- เราจะตัดสินใจเอง ขอบคุณ - แน่นอนๆ
พ่อแค่บอกว่าเด็กต้องตัดผม
- เพราะแกดูเหมือนผู้หญิง - อย่าพูดแบบนั้น
- อะไรนะ - พ่อรู้อะไรไหม
นี่เป็นความคิดที่ไม่ดีเลย
- ขอฉันคุยกับคุณได้ไหม - มันค่ำแล้วนะพ่อ
เป็นอะไรไปลูก
นี่ ไปคุยกันในครัวสักครู่ได้ไหม
เดี๋ยวปู่จะตัดผมให้นะ
ด้วยมีดหั่นสเต๊กนี่
เจ๋งใช่ไหม
นี่ เขาอาจแค่ประหม่า
เขาอาจจะดื่มไวน์ก่อนมานี่
เขาอาจจะเสพโคเคน
- และไวน์อีกสิบแก้ว - ไม่เอาน่ะ มันอึดอัดกับทุกคน
ได้โปรด
มันเรียกว่าเด็กชาวดัตช์
คลาสสิกสุดๆ
โอ้ พระเจ้า
- อะไร - หยุดนะ
พ่อกำลังตัดผมเขาเหรอ
เรากำลังสนุกกันเลย
พ่อบ้าไปแล้ว
มันค่ำแล้วนะพ่อ ได้เวลาไปแล้ว
- พ่อเพิ่งมาถึงเอง - ถึงเวลาไปแล้ว
เรากำลังสนุกกันเลยนะ
พ่อก็เคยตัดผมให้ลูกอยู่บ้างนะ
เป็นโอกาสให้เราได้คุยกัน
และประหยัดเงินด้วย
หลังๆ มานี้คุณได้นอนหลับมากขึ้นหรือเปล่า
ไม่ค่อยนะ ไม่เลย
แล้วกลไพ่ล่ะ
ครับ ไม่
หมายความว่าไง มันช่วยลดความเครียด...
เปล่าครับ ผมหยุดเล่นไปแล้ว
โอเค
นี่คุณ
ได้กินของว่างที่มีประโยชน์ ในระหว่างวันไหม
ไม่ครับ
ได้กินอาหารบ้างไหม
ไม่ครับ
ไม่สิ...
ก็บางครั้งมั้ง
ที่โรงพยาบาล
พวกเขาให้แอปเปิ้ลซอสบ้าง
ได้แอปเปิ้ลซอสกล่องเล็กๆ
แต่ผมไม่ได้กิน
โอเค นั่นไม่นับเป็นมื้ออาหาร
ครับ
จอห์น ผมกังวลนะ
ครับ
- คุณได้นอนนานเท่าไหร่ - ไม่เลย
ความขาดแคลนและความเครียด นำมาซึ่งฟื้นตัวที่ล่าช้า
เช่น ช่วงเวลาของความสะดวกสบาย ทางสังคม หรือการนอนหลับ
สร้างสภาพจิตวิทยาที่ไม่มั่นคง
เราต้องการสิ่งที่แน่นอน
เช่น การนอนหลับ
และเหนือกว่านั้น ที่จริง เราค้นพบว่า
คือผมเข้าใจว่ามันฟังดูแปลก
แต่มันเรื่องจริงนะ
ค้นพบอะไร
ภาวะที่ไม่ฝันเลย
ภาวะที่ไม่ฝันเลยเหรอครับ
เราต้องการการนอนหลับ เพราะว่า เราต้องการจะฝัน ดูเหมือนแบบนั้นน่ะ
เพื่อจะปลดปล่อย หรือเอ่อ...
ผมเดาว่า ความผ่อนคลายจากการเชื่อฟัง กฎของชีวิตตอนตื่นอยู่
และความต้องการของชีวิตตอนตื่น
เราจำเป็นต้องฝันนะจอห์น
และถ้าคุณไม่ให้ตัวเองฝัน เป็นระยะเวลานานเกิน
และก้าวต่อไปด้วยสภาพแบบนั้น
คุณอาจถูกบังคับให้เสียความรู้สึก ของโลกจริง
เพื่อจะหนี...
จากภาระ
หรือภาระของความเป็นจริง
สิ่งนี้สามารถเกิดขึ้นได้
มันต้านทานไม่ได้
ดังนั้น มาหากันว่า อะไรคือสาเหตุที่ทำให้คุณไม่ได้หลับ
นี่ อะไรคือสิ่งที่แย่ที่สุดที่คุณเคยทำ
ของผมคือ
ตอนเปิดเรียนภาคฤดูร้อน
ปริญญาตรี ที่ซีราคิวส์
ผม
แบรด คอนแรค
แท็ด พอนดิช
กินแล้วหนี
ที่ร้านแอปเปิ้ลบี
แล้วสิ่งที่แย่ที่สุดที่คุณเคยทำล่ะ
ผมยิงพนักงานโรงแรมชาย
อะไรนะ
ผมยิงหัวพนักงานโรงแรมชาย
เกรกอรี่ ผมขอคุยกับคุณสักครู่ได้ไหม ได้โปรด
วันที่ 3 กุมภาพันธ์ ปี 2017
ตอนนี้ เราพูดถึงวันที่คุณ เผชิญหน้ากับเลคแมนจริงๆ
ในวันนั้น
ลักษณะของการเผชิญหน้ากันเป็นยังไง
ของวันที่ว่าในปารีส
ผมบอกคุณได้ และขอโทษด้วย
สำหรับสำเนียงมิลวอกีของผม
ปารีสวุ่นวายมาก
จอห์นมีโทรศัพท์
โทรศัพท์อีกเครื่องที่เขาพกไว้
ใช่
เขาเคยบอกผมว่า
ถ้าพ่อจะยกเลิกอะไร
พ่อจะโทรเข้าเครื่องนั้น
เขาเลยต้องเปิดเครื่องตลอด และพกไว้ใกล้ตัว เพราะพ่ออาจโทรไป
เขาจะได้เลิกทำภารกิจได้เลย
ใช่แล้ว
ผมแค่สงสัย...
สงสัยอะไร
ทำไมพ่อถึงยังไม่โทรสักที
ค่ะ...
ใช่ ฉันกำลังจะแต่งงาน
ใช่ ฉันกำลังจะแต่งงาน ดังนั้น...
แคโรลอยากแต่งงานในปารีสเสมอ
และเราอยู่ในปารีส
และฉันถูกยิง และทำให้ฉันคิดว่า
ถ้าฉันตาย เอแฟรมคงร้องไห้ และแคโรลคงจะ...
แต่ถ้าฉันเป็นพ่อเขาจริงๆ ซึ่งก็ใช่ และเป็นสามีเธอจริงๆ
พวกเขาก็จะร้องหนักกว่าเดิมใช่ไหม
ก็น่าจะใช่นะ
มันก็แค่นั้นใช่ไหม
นายจะทำให้คนอื่นร้องไห้ได้หนักขนาดไหน ตอนนายตาย
พี่เริ่มพูดได้ดีขึ้นแล้วนี่
ขอบใจ
แล้วเธอก็พูดว่า "ขอฉันนอนในปราสาทคุณได้ไหม"
ทอม
ก่อนหน้านี้ฉันขอคุณให้ยอมให้จอห์นพักบ้าง
สักวันหรืออะไรทำนองนั้น
คุณบอกว่าไม่
ตอนนี้ฉันกำลังบอกคุณว่า เขาต้องการพัก
เธอกำลังขอร้องหรือบอกพ่อกันแน่อลิซ
ฉันกำลังบอกให้คุณแสดงให้เห็นว่า คุณห่วงใยลูกชายตัวเอง
ผมให้เวลาเขาพักสองสามวัน
อีกอย่าง ฉันกำลังคิดเรื่องลาออก
ออกจากอะไร
เป็นสมาชิกรัฐสภา
แล้วจะไปทำอะไร
ขุดหาสมบัติไง
- ดีนี่ - ใช่เลย
และฉันคิดว่ามันคงรู้สึกดีมากจริงๆ
ที่ได้เลิกทำอะไรที่ฉัน...
ไม่ได้รักจากหัวใจ เข้าใจใช่ไหม
ฉันว่าเธอพยายามจะจับพ่อ
เธอควรมารับตัวมินาได้แล้ว
มีบางอย่างกำลังเกิดขึ้น
ทำไมเธอไม่มารับลูก มันแปลกๆ
มันไม่ปกติใช่ไหม
ใช่ มันไม่ปกติ
แล้ว...
เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวไหม
- เพื่อนเจ้าบ่าวเหรอ - ใช่
- ของพี่เหรอ - ใช่สิ
ตกลงอยู่แล้ว
นี่ เอ็ดดี้กำลังจะแต่งงาน
- ไม่จริงน่า - จริงสิ
จริง
เยี่ยมเลยคูล ริค
เราจัดปาร์ตี้ชายโสดกันไหม
ได้สิ
เราจะแต่งงานกันพรุ่งนี้ ดังนั้นงานต้องวันนี้
ฉันอยากเห็นเดนนิสเมาเละจริงๆ
ใช่ กับอิคาบอด และกอร์ดอน...
และเราคงต้องฝังจอห์น เลคแมนด้วย
- ทำไมล่ะ - ฉันเป็นจอห์น เลคแมนไม่ได้แล้ว
แม่ให้ฉันไปต่อนิ้วกลับ ในฐานะจอห์น เลคแมน
และผู้คนกำลังมองหาเขา ดังนั้นเขาคงต้องหายตัวไป
เขาต้องไปแล้ว
ผมได้วันหยุด
ฉันรู้แล้ว
งั้นเราเริ่มปาร์ตี้เลยไหม
นี่มันสิบเอ็ดโมงเช้านะ
ใช่ ฉันรู้
จัดไปเลย
- คุณจะดื่มด้วยไหม - น่าจะนะ
มันปาร์ตี้ชายโสดนี่ และผมก็ได้วันหยุด
คุณกินยาแก้ปวดอยู่นะ ระวังด้วยล่ะ
คุณจะไปกับเราด้วย
- ได้เหรอ - ได้สิ
งั้นฉันเดาว่าแคโรลก็จะไปด้วยใช่ไหม
เพราะว่า...
ก็คงงั้น
ปารีส
ผู้ชายจากลักเซมเบิร์ก...
ใช่
ผู้ชายที่เราเอาเงินมาจากในลักเซมเบิร์ก
จอห์น เลคแมน
ใช่
เขาอยู่ในปารีส
นายรู้ได้ไง
เขาเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาล
ที่นี่
ในปารีส
เขาอยู่ที่นี่
เราจะไปแล้ว