18 GODZIN WCZEŚNIEJ
Nic mu nie będzie.
Jechał na rowerze, ktoś go potrącił.
Jadę teraz do szpitala.
Zrobił to specjalnie.
Eddie, to była jego decyzja, wolał to zrobić.
Wolał to od czego?
Od tego, co robi.
Jadę do szpitala.
Zadzwonię.
-Dzięki. -Nie ma sprawy.
Tu sierżant Glenn Purdue, drzwi były otwarte,
mam prawo do przeszukania mieszkania.
Kurwa.
Przepraszam, powiedział pan „kurwa”?
Nie, powiedziałem, "zapraszam".
-Zajmuje pan to mieszkanie? -Tak.
-Nie. -Słucham?
-Co? -Powiedział pan „tak” i „nie”.
Jestem tu w tej chwili,
ale nie mieszkam tu.
Co pan tu robi w tej chwili?
Pracuję dla La-Z-Boy, rzecz jasna.
-La-Z-Boy? -Jestem głównym La-Z-Boyem.
Głównym La-Z-Boyem?
Kierownikiem regionalnym.
Projektujemy, tworzymy i sprzedajemy najlepsze fotele rozkładane na świecie.
Widział pan duży wóz na dole?
-Tak. -Świetnie.
Właśnie dostarczyłem fotel
i tłumaczę co i jak.
-Jak poszło? -Super.
Świetna dostawa.
Dobra. Super.
Ano super.
Tak.
Dzień dobry.
Witam.
Czy pani...
Mógłbym zadać parę pytań?
Zna pani Johna Lakemana?
Przepraszam.
Zabrał mi psa terapeutycznego.
Tak sądzę. Charliego. Jakiś czas temu.
Zmagam się z rosnącym poziomem lęku.
Choć dziarskie ćwiczenia oddechowe pomagają.
Rozumiem.
Cóż, jeśli...
Niestety nie mogę panu pomóc.
Mieszka tu pani?
Zna pani lokatora tego mieszkania?
Przykro mi.
Zatrąbił na mnie.
-Co? -John Lakeman.
Co to znaczy?
Zatrąbił mi do uszu.
Jak panu pomaga?
Pański pies.
O ile mogę spytać.
Pomaga mi utrzymać niski poziom lęku
i ratuje przed ciężką depresją,
robieniem sobie krzywdy i płaczem.
Rozumiem.
Dziękuję.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
John Lakeman.
To on powiedział, że oddał Charliego.
Zadzwonił wczoraj z Luksemburga
i chciał rozmawiać z Charliem.
Z Charliem? Twoim psem?
Tak, z Charliem.
Dziwny gość.
To była dziwna rozmowa.
A patrzcie na to.
Interpol chce, żebym stawił się na złożenie zeznań.
WEZWANIE
Jedno z nazwisk...
John Lakeman.
Pracuje w McMillanie.
To ten facet z magazynu dowodów?
Myślę, że to on zabrał Charliego.
I że to wszystko się łączy.
Po co kraść czyjegoś psa?
I nogę.
-Co? -Moją nogę.
Co z nią?
Tak tylko mówię...
Ukradł mi nogę. To zjeb.
Totalnie. Coś to wszystko jakieś pojebane.
O coś tu chodzi.
Międzynarodowa firma, zabójstwo, Europa, Interpol.
To coś więcej niż tylko napaść w magazynie dowodów.
John Lakeman.
Nie ma go w Milwaukee.
Nie ma go też ze współpracownikami w Luksemburgu.
Dzwoniłem do McMillana. Po prostu zniknął.
Jeśli to rozwikłamy,
może przeniosą nas z magazynu.
Znajdźmy Johna Lakemana.
Dobre z nas gliny, co?
Dawno i nieprawda.
Wcale nie.
Jesteśmy dobrzy, tu i teraz.
Pomożemy sobie nawzajem.
Z Charliem mogę wszystko.
Troskliwe Misie!
-Alice? -Przepraszam.
Nie wiem, co robić.
No cóż.
Jasne, że nie, kochanie, ale ja wiem. Wszystko będzie dobrze.
Ja poprowadzę, ty odpocznij.
Patrząc wstecz...
3 LUTEGO 2017
Rodzi się pytanie...
Czy nie nazbyt szybko doprowadziliśmy do sytuacji bez odwrotu.
Ale my inaczej oceniamy takie sytuacje.
Zawsze można wrócić.
Ale z czym wracamy?
Czy to, z czym wracamy, było tego warte,
tych naruszeń i wykroczeń,
jak i przypadków,
kiedy nie działaliśmy zgodnie z zasadami?
My oceniamy sytuację inaczej.
Co więc bierzecie pod uwagę?
Szacujemy poziom ryzyka.
Chodzi o wykonalność danego zadania
oraz bezpieczeństwo wykonujących je.
Granica, którą mamy na myśli w takich przypadkach,
to granica, za którą poziom obu rodzajów niebezpieczeństw
gwałtownie wzrasta.
To tak zwana Skala Ryzyka Vantasnera.
Tym terminem tłumaczymy warunki
otaczającego nas, narastającego,
poważnego niebezpieczeństwa.
Skala Ryzyka Vantasnera.
Słuchaj, synu...
Tak?
Naprawdę musiałeś?
Co musiałem?
Śmieszne papieroski.
Co takiego?
W Amsterdamie.
Wiesz, że o tym wiem.
Nie umknęło mi, że nie mogłeś przejść testu na narkotyki w McMillanie.
Wiem, że paliłeś wtedy trawę.
Miałem z tobą o tym porozmawiać,
ale mieliśmy inne sprawy.
Tak, mieliśmy inne sprawy.
-Śmieszne papieroski. -Przestań. Denerwujesz mnie.
Od tego wszystko się zaczęło.
Od Amsterdamu. Bo paliłeś zioło.
W Amsterdamie.
No bo gdzie.
Od tego się zaczęło? To jest meduza?
Co?
Kiedy próbujesz rozwiązać problem, a zamiast tego tworzysz dwa kolejne.
Skąd ta nazwa?
Meduza.
Ciężko się ich pozbyć.
Próbujesz przeciąć jedną, a ta zmienia się w dwie.
Skąd wiesz tyle o meduzach?
Tak właśnie jest.
Paliłeś zioło w Amsterdamie,
a nie raz z matką mówiliśmy ci,
jak to działa na mózg.
Paliłeś, a potem musiałeś pożyczyć mocz Dennisa,
potem musiałeś go zaatakować,
potem Dennis zajrzał kolejnego dnia do gazety,
a potem jeszcze ta detektyw ląduje w Milwaukee.
Dzwonił też do mnie.
-Właśnie. -Dzięki.
Kolejna meduza. Kolejna sytuacja z meduzą.
Mamy ich coraz więcej. Są wszędzie.
Nie byłoby żadnego dochodzenia,
gdybyście dali mi dobre informacje na temat prywatnych lotów.
-Wiesz... -Które nie były zbyt prywatne.
-To wina kogoś z biura. -Jasne.
Daliście też torbę nie tej osobie, co trzeba.
-To też był problem... -Przestańcie się kłócić.
Będzie dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
PATRIOTA
3 LUTEGO 2017 - 11.54.37
Przepraszam, słabo znam francuski.
Proszę wysiąść.
Odsunąć się od wozu.
Stop.
Proszę się zastrzelić.
Najlepiej od razu,
jadą państwo do Disneylandu
bez rodzinnej wejściówki all-inclusive?
Równie dobrze można się zastrzelić!
Z tą wejściówką nie muszą państwo być tam tak rano.
Wchodzą państwo wejściem ekspresowym
i mają dostęp do kolejek FASTPASS na każdą z atrakcji.
-Nie wiedziałem. -Świetna rzecz.
Działa na Frontierland, Adventureland...
Nie wiem, czy akceptują ją w Stanach.
Wszędzie ją akceptują.
Są trzy różne pakiety FASTPASS.
Ja miałem FASTPASS Carte Blanche,
nie dawała mi dostępu FASTPASS do sklepów,
dlatego polecam wersję all-inclusive, Cordon Bleu.
Kolejki po jedzenie są gorsze niż te na atrakcje,
serio będzie pan chciał się zabić.
Zapytam o tę wejściówkę.
Mogę oddać?
Proszę.
Pańskie lewe światło stopu nie działa.
-Proszę to naprawić. -Oczywiście.
Dziękuję za poradę w sprawie wejściówki.
FASTPASS. Cordon Bleu.
Zapamiętam.
Dziękuję.
Cholera jasna.
Czas go przesłuchać.
Chyba wyruchać.
Nic nie wiesz o uwodzeniu, co?
Znam się na tym.
Po nocy z kobietą jesteś szorstki?
Nie, wyrozumiały.
Co?
Nie o to chodzi o poranku.
Kobieta musi wiedzieć,
że o poranku może czuć
najgłębszą przyjemność.
Nawet, jeśli to bzdura.
Poranek odgrywa bardzo ważną rolę.
W uwodzeniu.
To ten wyjątkowy moment
na czułe słówka i spędzany razem czas,
kobieta wtedy jest skłonna uwierzyć,
że oddała się delikatnemu i czułemu mężczyźnie.
Który szanuje ją i chce czegoś więcej niż seks.
Dzięki temu można ją wyruchać jeszcze nie raz.
Idę go wyruchać.
To był poniedziałek.
Dziesiąta rano.
Czerwiec, rok 2002.
Ostatni raz wziąłem koks.
Leslie?
Nazywam się Leslie Claret,
ostatni raz wciągałem,
kiedy tamten facet mówił.
Miałem trochę
w tym miejscu między...
Między kciukiem a palcem wskazującym.
Udawałem, że go słucham.
Siedziałem w taki sposób, jakbym był skupiony
ale to było po to, żeby móc tu wciągać kokainę.
Bo ostatnio...
Ostatnio mam
bardzo dziwny czas.
Nie możesz tego tu robić.
Było dobrze.
Czułem się dobrze.
A potem ten dupek Lakeman
strzelił mi w twarz.
Umówiliśmy się, że nie przynosimy tu narkotyków.
Oczywiście, zgadzam się. Z każdym słowem.
Czy ty właśnie znowu wciągnąłeś kreskę,
kiedy do ciebie mówiłem?
Tak.
Teraz też to robisz, kiedy mówię?
-Tak. -Dobrze. Musisz stąd wyjść.
Jasne.
To i tak nie działa.
Więc...
Na razie.
Cześć, frajerzy.
Kocham życie.
Uwielbiam.
-Dzień dobry. -Witam.
Ostatnia noc była mordercza.
-Tak. -Jak ci się spało?
Zrobiłem ci kawę.
Dzięki.
Posiedzę z tobą trochę.
Nie musisz nic mówić.
Za gorąca?
Nie. W sam raz.
Nie widziałem tego wczoraj.
Ktoś zrobił ci krzywdę?
To nic takiego.
Kto cię skrzywdził, Dennisie Rozrabiako?
Nazywam cię tak, bo gdzie nie pójdziesz,
rodzą się małe kłopoty.
Takie jak te.
Nie podałeś nazwiska tego, kto cię napadł.
Nie wiem, jak się nazywa.
Jest moja.
To twoja koszula?
Oui. Moja. Wygodna?
Tak.
Wiesz dlaczego, Dennisie Rozrabiako?
Jest na ciebie za duża,
przypomina ci,
że ktoś silniejszy o ciebie dba
i czujesz się ze mną bezpieczny.
Kto cię skrzywdził?
To było niechcący.
Ta napaść?
To nie była napaść.
Byłem w złym miejscu o złej porze.
Niektóre wydziały uważają,
że zabiłeś Hectora Barrosa.
Ja w to nie wierzę.
Spokojnie.
Ochronię cię przed nimi.
Znasz francuski?
Oui.
Świetnie.
Zazwyczaj ofiara odmawia podania nazwiska napastnika,
chcąc go chronić,
bo to ktoś, kogo zna.
Może nawet kocha.
Niesłusznie wierząc,
że chroni relację.
Ale to nieprawda.
Jeśli ta osoba skrzywdziła cię,
nie warto chronić takiej relacji.
Warto.
Jeśli to prawdziwa przyjaźń.
Najlepsza.
To przyjaciel?
Tak?
To był twój przyjaciel?
Nie, chodzi mi o przykład.
Jeśli kobieta chce kogoś chronić,
bo są najlepszymi przyjaciółmi, to wtedy warto.
Dobrze,
mój ty Dennisie Rozrabiako.
Jeszcze kawki?
Poproszę.
Wezwałem tę Leslie Claret.
Wniosę o wezwanie na przesłuchanie.
To facet. Leslie Claret to facet.
Facet z damskim imieniem?
Tak.
Nieźle.
Życie i tak jest ciężkie.
Bawi mnie to, w sensie egzystencjalnym.
Każda czegoś nie lubi w swoim wyglądzie, Nan.
Tak?
Oczywiście.
Czego nie lubisz w swoim wyglądzie?
Mam dziwaczne kostki.
To się nie liczy.
Bardzo się tym przejmuję.
Często ktoś na nie patrzy?
Ja nie lubię włosów.
To genetyka. Masz włosy po tacie. Ja mam lśniące włosy po mamie.
Twoje włosy są ze sklepu.
Pasowałyby ci doczepiane.
Pomyśl o tym.
Uważam, że wyglądałabym głupio.
Co dziś masz z tymi włosami?
Będę mieć zdjęcia do pracy.
A ty co powiesz, tato?
Czy Nan powinna kupić sobie nowe włosy?
Jest śliczna w takich, jakie ma.
Tatku!
No tak!
Która z nas jest najładniejsza?
Tak z ciekawości.
Wszystkie jesteście najładniejsze na swój wyjątkowy sposób.
Tak, tak.
A gdyby kosmici mieli zniszczyć Ziemię,
jeśli nie odpowiesz szczerze?
Powiedziałbym im, że każda z was
jest najładniejsza na swój wyjątkowy sposób.
A która jest najmądrzejsza?
Wszystkie jesteście najmądrzejsze
na swój wyjątkowy sposób.
Nan?
Tak, tatku?
Gdyby kosmici mieliby zaatakować Ziemię,
powiedziałbym, że ty jesteś najmądrzejsza.
Dzięki, tato.
Choć mam nadzieję, że to się nie wydarzy.
Nie chciałbym nikogo urazić.
Raczej się to nie wydarzy.
Nan, nie chciałem mówić przy reszcie...
Tak?
Potrzebuję twojej pomocy.
Oczywiście.
Porozmawiamy, kiedy skończysz z perukami.
Skończyłam.
Raz, dwa, trzy.
Dziękuję, pani detektyw.
Tato, musisz dostarczyć pieniądze.
Znęcają się nade mną.
Nie mogę oddychać.
Każą mi obrażać Amerykę.
Wal się.
To...
Kurwa.
-Co? -To Dennis.
Co z nim?
To Dennis. Na tym filmie.
Skurwysyn!
Po co miałby porywać Edwarda?
Nie jest porwany. Edward.
O czym ty mówisz?
Nie mają już nikogo, kto mógłby go porwać.
Wysłali tego mięczaka, żeby śledził lalkarkę.
Płakał, kiedy lałem go po twarzy.
Nikt im już nie został.
To wygląda jak ze Wściekłych psów.
Zrobił to z Dennisem. To ich numer.
-Jaki numer? -Robią dziwne filmy. Żeby to zakończyć.
Ale po co porwał sam siebie?
Dla pieniędzy.
Czemu?
Pewnie, żeby wyrzucić je do rzeki.
Czemu?!
Żebyś zostawił mnie w spokoju.
To Disneyland, amerykański...
Co teraz zrobimy?
Zaczekamy. Może dziecko sprawi, że odda torbę.
Czekaj, aż zadzwoni.
Tymczasem załatw sobie broń.
Dziś zjawi się tu Cantar Walley.
Ja wracam do Luksemburga.
Kolejna meduza.
Facet o damskim imieniu. Przyleci tam.
Niebawem.
Policja chce go przesłuchać.
-Tam. Dziś. -Co wie?
Właściwie to sporo.
Nie sądziłem, że dalej będziemy to tu ciągnąć.
Myślałem, że jak zrobię mu z dupy Cheneyego, będzie po sprawie.
-No tak. -Kurwa.
Nie może tak być.
Jak?
Tak.
Ciągle tworzymy konflikty.
Zadzwoniłeś do mamy, to dwa kolejne problemy.
Teraz będzie tu. Z tobą. I ze mną.
A drugi problem?
Miałem odebrać ją z lotniska w Luksemburgu.
Szybko ją tu sprowadzić, żeby nie zostawiła śladów.
I co?
Musiałem wybrać jednego z pracowników McMillana. Kogoś od ciebie.
Musiałem mu o wszystkim powiedzieć.
Którego wybrałeś?
-Jeźdźca bez głowy. -Czemu?
Żeby nastraszyć twoją matkę.
Co chciałabyś zobaczyć w Disneylandzie?
Jaką atrakcję?
Ona z nami zostaje?
Na krótką metę?
Możemy liczyć na Alice?
Już raz uciekła.
Zostanie z dziewczynką?
Nie wiem.
Ja na jej miejscu bym nie został.
Na jej miejscu
zwinąłbym się zanim gość, który jest mną
spróbuje mnie dotknąć.
Zostań.
Charlie, muszę coś załatwić.
Znam twoją mamę.
Raz z nią podróżowałam.
Była bardzo miła.
Czemu skrzywdziliście moją ciocię?
Ponieważ
dzięki temu powstrzymamy coś jeszcze gorszego.
Coś gorszego niż to, co stało się cioci?
Tak.
Mnie też zrobicie krzywdę?
Nie.
Czemu?
Bo nie ma nic gorszego od zrobienia tobie krzywdy.
Gdyby mieli cię skrzywdzić, by zrobić coś dla świata,
to ten świat musiałby wylecieć w powietrze.
Zrobią coś innego.
I prawdopodobnie stanie im się krzywda.
Krzywda?
Tak.
Prawdopodobnie.
3 LUTEGO 2017 - 11.55.48
Możemy porozmawiać o zagrożeniu, które stwarzał?
Cantar Walley?
Tak. Dlaczego stwarzał zagrożenie?
Jest charyzmatyczny, niesłychanie inteligentny...
Każdego roku Secret Service
karze lub zwalnia ponad 300 agentów za...
Flirtowanie z kobietami na służbie.
Twierdzą, że ta praca ma w sobie nieodłączny seksapil.
Garnitury, okulary i tego typu rzeczy
przyciągają kobiety.
Mówił pan o inteligencji Cantara.
O tym mówię.
Każe on swojemu oddziałowi
nosić nieatrakcyjne, głupawe garnitury.
Cantar Walley pojawi się za 11 godzin.
Rozpocząć intensywne przygotowania fizyczne i mentalne.
Na miejsca.
To tak zwani Akcyjniacy. Mają obowiązek wyglądać głupio.
Akcyjniacy, naprzód.
Wtedy mogą skupić się całkowicie na swoim zadaniu.
Chronieniu Cantara Walleya własnym życiem.
Ma nawet elitarny oddział, który chroni go w jego kwaterach,
każe im dodatkowo mieć kiepskie fryzury.
To tak zwani Paziowie.
Sprytne.
O tym właśnie mówię.
Czy ktoś taki powinien mieć atomówkę?
Kiepski plan zaczyna się dziś
Dzisiaj wyruszam
Po francuski pistolet
Irańczycy
Kupią czterdzieści, bo chodzi o dygnitarza
Kupią tyle, ile uniosą
Dzisiaj nie da się
Zdobyć pistoletu
We Francji
Ale co, jeśli jesteś Senegalczykiem
Masz mały, schludny spożywczak
W szemranej okolicy
I ciągle
Obrywasz
Układasz chipsy
A jakiś francuski fiut kradnie ci kasę
I zostawia cię zbitego
Jak szmatę
We Francji
Jeśli do ataku dojdzie w twoim miejscu pracy
I dowiedziesz utraty mienia
Oraz przytomności
Przy okazji trzynastego ataku
To wtedy dostajesz broń we Francji
Nazwiska wszystkich
francuskich właścicieli broni
są spisane w wielkiej, francuskiej wieży
Pod kluczem
By ktoś taki jak ja
Nie wszedł
I nie zwinął czyichś danych
By podpierdolić komuś broń
Dlatego właśnie wspinam się
Na sam szczyt
Ochrona nie spodziewa się
Że ktoś skoczyłby
Z dachu na balkon
Bo to 12 metrów
Musiałby to być jakiś pojeb
Albo ktoś, kto wie
Jak przekroczyć granicę
W Skali Ryzyka Vantasnera
By wylądować tak
Aby jedynie stracić przytomność
Na 17 minut
Pamiętaj, jestem blisko.
Wal się.
Obróć się.
-Co? -Obróć się.
Cholera.
Było super.
Niesamowite.
Możesz to przyspieszyć?
Jesteś w kadrze?
Nie, nie widać mnie.
-Na pewno? -Tak.
Nie!
Przestań! Walczyłem z całych sił.
Nie dam już rady.
Akcja z okupem wypali.
Wyrzucę te pieprzone pieniądze do pierwszej lepszej rzeki.
Super.
Jasne, że super.
Moja dziewczyna tu będzie.
Dziś. Z moim synem.
Urlopik w Europie. Niech tylko skończy się ten cyrk.
-Masz syna? -Tak!
Nie widziałem go dwa tygodnie.
-Ty masz dzieci? -Tak. Bliźnięta.
Też nie widziałem ich od dwóch tygodni.
Bo pomagałem twojej rodzinie
i zjebałem sobie życie.
Ta...
Hej. Okup. Rzeka. I po zawodach.
Spoko.
Po wszystkim w końcu wrócę do domu.
Razem z moją żoną, Audrey,
planujemy mieć więcej dzieci.
Byle nie bliźnięta.
Dzieci,
które pokocham.
Chcę być kimś,
na kogo będą mogły liczyć.
Nie kładziesz ich do łóżek?
Co takiego?
Nie kładziesz swoich bliźniąt do łóżek?
Nie.
Mam potem złe sny.
-Halo? -Cześć.
-John? -Tak.
Co robisz?
A wiesz, jak to na porwaniu.
Spoko.
Nie zabrali ci telefonu?
Nie. Ale monitorują połączenia.
-Jak? -Mają swoje urządzenia.
Jakie?
-Elektroniczne. -Dobra.
Nie chcą, żebym zadzwonił na policję.
Jesteś w jacuzzi?
Słyszę bąbelki. Ten taki silniczek.
Nikt cię nie porwał. Przylecisz tu?
-Dokąd? -Do Paryża.
Weź moją gitarę.
Potrzebuję cię.
Jest tam Dennis?
Cześć, stary.
Hej.
-Jak tam? -Nieźle.
Wyślę ci nasz adres.
Czyli to wszystko dalej się ciągnie?
Tak, cały czas.
Gdzie jesteś? Co robisz?
Zaraz skądś skoczę.
-Z wysoka? -Co?
-Z wysokości? -Tak.
Wyląduj na tyłku.
-To bzdura, w którą wierzą ludzie. -Co?
Ludzie w to wierzą.
To najgorsza pozycja.
Przy pewnych wysokościach
złamiesz sobie kość ogonową, a ta przebije ci organy, w tym serce.
Ja pierdolę.
Szaszłyk z narządów.
No.
Chodziłeś na zajęcia ze skakania?
Tak.
Na czym wylądujesz?
Na najlepiej chronionym narządzie,
otoczonym kością.
-Na głowie? -Tak.
Trzeba lądować na głowie?
Tak, przy pewnych wysokościach.
Najpierw ramię, potem głowa.
Dobra. Lecę.
Do zobaczenia.
Czyli to nie koniec?
Nie.
Dobra, do zobaczenia.
Kurwa.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska any, w tym serce.