Mozart in de Jungle
We zouden kunnen praten.
Sorry, de muziek geeft me hoofdpijn.
Sir, het spijt me.
Vind u het erg?
Ja, ja, de muziek, ja. Alstublieft, gewoon... Lager zetten.
Meer, meer, meer, ja.
We hoeven dit niet te doen, weet je?
Ik dacht dat je het wilde.
Dat wilde ik. Dat wil ik.
Je hebt alles al voorbereid.
Ik denk dat je dit geweldig vindt.
Weet je, thee drinken is gewoon een vorm van kunst geworden.
Het is ongelooflijk, het is zo...
Weet je, de kleine details van de... Het is verbazingwekkend.
En de legende erachter zegt dat er een monnik was, hij heette Daruma,
die zeven jaar wakker was gebleven en op een dag, viel hij in slaap.
Dus hij was zo furieus
dat hij zijn oogleden afsneed en ze in de modder gooide
en een theeplant is daaruit gegroeid.
We kunnen over wat anders praten.
Je hebt me niet verteld wat je gisteravond hebt gedaan.
Ik denk dat we veel te bepraten hebben.
Maestro DeSousa?
Ik ben Miss Aki, uw tolk. Volgt u mij.
Alles is voorbereid voor u en uw gast.
Elk detail van een Japanse tuin is zorgvuldig gepland.
Van de kleur van het mos, tot de vorm van de brug, tot de textuur van de rotsen.
En het landschap in het klein zien,
helpt je te reflecteren op de vergankelijkheid van het leven,
om een waardering op te bouwen van mindfulness in schoonheid,
wat centraal staat in een goed geleefd leven.
Ik heb dit nog nooit eerder gedaan.
Is er iets wat ik moet weten over de theeceremonie?
Kook het water, zet thee en drink het op. Dat is de essentie van de ceremonie.
Ik zei toch dat het wild zou zijn.
Dit is Mrs Kimura, onze Teishu.
Haar familie heeft de theeceremonie al vele, vele generaties gedaan.
Hier, we wassen de handen en de mond, om hoofd en ziel te reinigen.
Alstublieft.
Elk element van de theeceremonie
is ontworpen om harmonie, respect, puurheid en rust te bevorderen.
U zult zien dat de kunst van thee eenvoudig is.
Leg de houtskool zo dat het water heet wordt,
schik de bloemen zoals ze in het veld staan,
geef hen met wie u hier bent alle aandacht.
Dan deelt u een heerlijke kop thee.
Dit creëert een hart-naar-hart connectie,
zodat de grenzen tussen ons wegvallen.
De boeddhisten zeggen dat dit de oorzaak is van ons lijden.
Gaan we door dat kattenluik?
De deur is klein, zodat ieder op gelijke hoogte is als ze thee komen drinken.
-Raak de zwarte lijnen niet aan. -Waarom niet?
Voor geval dat er een ninja onder het huis zit
die zijn zwaard tussen de matten omhoog zou kunnen steken.
Er is altijd een alkoof in een theekamer,
met kalligrafie en verse bloemen uit het seizoen.
Alstublieft, ga zitten.
Dus deze rol, uitgezocht door Mrs Kimura voor deze speciale gelegenheid,
heeft het gezegde, "Ichi go ichi e."
Het betekent "Eén leven, één kans."
Om aanwezig te zijn bij elkaar
en om volle aandacht aan deze tijd en ervaring te geven.
Doe alsjeblieft alle juwelen af.
Dit is om geen onnodige aandacht aan onszelf te schenken.
Hoort u het geluid dat het water maakt?
Het heet Matsukaze of "pijnboomwind".
In de ceremonie gebruiken we geen thermometer,
maar we weten wanneer het water klaar is,
omdat het dan het geluid maakt van de wind in de pijnbomen.
Dit is 'n traditionele begroeting die betekent: "Ik wil u wat thee aanbieden."
Mrs Kimura heeft deze lekkernijen gemaakt voor jullie.
Zet het bord in uw linkerhand.
En u mag het snijden met het houten stokje, als u wilt.
En dan genieten.
Het is net een klein kussentje, uit een poppenhuis.
Erg orgastisch.
En omdat u de eerste gast bent, kunt u de kom pakken en aan de kant zetten.
En dan zegt u tegen uw gast...
"Neem me niet kwalijk dat ik voor u ga."
Sorry, dat ik voor je ga.
En dan zegt u...
"Dank u. Ik ga nu uw thee drinken."
Dank je.
Neem de kom in uw linkerhand.
Draai hem iets,
omdat het een beleefd is naar de maker om niet van de beste kant te drinken.
En dan zegt u dank in uw hart en neemt een teug.
En daarna drinkt u de rest op.
Het laatste mag u opslurpen.
Hai Lai.
Deze thee is verbazingwekkend, hè?
We kunnen eindelijk praten.
-Ik praat liever niet over gisteravond. -
Ik wil ook niet over gisteravond praten.
Ik wil over morgenavond praten.
En over de avond erna.
En over twee weken en dan een avond meer.
Over alles dat er speelt in mijn leven nu,
moet ik zeggen, dat ik zo veel bevrediging vind,
in je vriendje zijn.
Niets kan me gelukkiger maken. Ik heb niets meer nodig.
We moeten weg bij die gekke gooi-jezelf-uit-het-raam-achtige liefde.
Toch?
Omdat ik die liefde al heb gehad en het is... Ik weet het niet.
Ik ben meer voor een zachte en comfortabele
"Ik wil je vriendje zijn" soort relatie.
Dat is gewoon wat ik wil.
Echt? Dat is echt goed.
-Je lijkt verbaasd. -Een beetje, ja.
Waarom?
Ik weet het niet.
Ik dacht dat je me de schuld gaf voor het verliezen van die stomme wedstrijd, of zo.
Wat? Nee. Je was alleen maar behulpzaam.
Echt? Dat is geweldig.
Want ik dat dat je iets van me wilde wat ik niet kon geven.
Geweldig dat je je zo voelt.
Wie?
Jij.
Blijf wachten. Nee, Hai Lai.
Doe dit niet, want dit lijkt al hallucinerend genoeg.
Ik ben niet de echte Hai Lai.
Echte Hai Lai is in de theekamer.
Ik ben de Hai Lai die in je hoofd zit, dus ik zeg wat je maar wilt.
En dit was alleen een plagerijtje?
-Wees eerlijk tegen haar. -Ik ben altijd eerlijk.
Vertel haar gewoon over je biologische noden, dat je niet alleen kan slapen.
Ze weet dat ik niet alleen kan slapen.
We kunnen met elkaar opschieten, we lachen veel.
We houden van in bed liggen, jij en ik, Hai Lai, heel veel, toch?
Dat doen we.
Ik heb alleen meer nodig.
Wat?
Laten we gewoon samen zijn, jij en ik, weet je?
Geen problemen, geen drama.
Dit vriendjes-vriendinnetjesgedoe, daar hou je van, toch, Hai Lai?
Hai Lai?
Man, je hebt het verkloot.
Je kan niet tegen een meisje zeggen dat je niet ongelooflijk veel van haar houdt.
Met echte vriendjes en vriendinnetjes kan je alles zeggen.
-Dat is het hele punt. -Ze zei het, je hebt niet geluisterd.
Ze heeft iets anders nodig. Ik voelde haar wegdrijven.
Ze gleed weg
omdat je zo ergens komt waar je liever bent dan hier.
Jullie moeten met elkaar samen ontwikkelen.
Ik wil niet samen ontwikkelen. Nee.
Nee, ik wil...
Ik geniet hiervan, van dit soort Hamletiaanse crisis nu, ik hou ervan.
Ik hou van de steun die ze me geeft.
Wat is daar mis me?
"Steun"?
Dat is het ergste woord voor een artiest, voor zover ik weet.
-Je moet volwassen worden. -Vertel mij niets over volwassen worden.
Ik ga gewoon door een werkgerelateerde crisis nu.
Het is in orde. Je probeert me te verwarren.
Waar zijn we, verdomme? En wat voor soort fantasie is dit?
Dit is mijn geest.
Ja, ik ben thee aan het drinken. Het is in orde. Het is niet belangrijk.
Luister, ik wilde je wat vertellen
en ik weet dat je het antwoord waarschijnlijk in je hart al weet, maar...
Weet je, je hebt een mooie prille relatie
met een buitengewoon getalenteerde jonge vrouw.
Maar je moet er helemaal voor gaan.
-Ik hou van hoe het nu is. -"Hoe het nu is"?
"De manier waarop het nu is," dat is een doodlopende weg. Je moet ontwikkelen.
Je moet diepgaande, nieuwe ervaringen opdoen.
Je moet er natuurlijk wel de ballen voor hebben.
Die heb ik.
En als een man,
moet je het plezier van je eigen kind in je armen houden, ervaren.
Om van ze te houden, om ze te ruiken, om je leven door hen te leven,
zelfs als ze over je vingers schijten.
En ik wil het nu voor je.
Nou, ik dacht erover. Maar misschien niet nu.
Ja, nu. Dit is de tijd.
Luister, je wordt niet jonger.
Weet je, je gezicht, het begint te vervagen, weet je dat?
-Nee. -Ik heb maar een vraag voor je.
Is dit wat zij ook wil?
Natuurlijk.
Natuurlijk, dit is wat ze wil.
Er is gezegd dat een theekom het universum is, vastgehouden tussen de handpalmen.
Ja, ik ben het ermee eens.
Zet de kom voor je neer.
En dan zeg je...
En dan...
Hallo?
Hallo.
Ik ben verdomme boos.
Ik wilde die wedstrijd winnen.
Ik had hem moeten winnen.
Ik ben klaar voor iets nieuws. Iets verdomd episch.
Dit is verdomme mijn moment in het leven.
Ik wil verloren raken in wijn en vreemde landen en vreemdelingen.
En ik wil een keer de gek zijn, verdomme.
Ik wil de gek zijn.
En ik wil er niets om geven om iemand zijn dag te verkloten,
als het in dienst staat van mijn kunst.
Wat verdomme? Rustig aan.
O, mijn god, Lizzie, ik wou dat je hier echt was.
-Je verliest de grip, gast. -Ik ben zo in de war, man.
Nou, wat is het probleem? Hij aanbidt je.
Jullie hebben een geweldige tijd samen. Hij maakt ontbijt voor je.
Je leert hem dingen, je leert van hem. Wat wil je nog meer?
Niets. Niet één ding.
Maar het gaat niet om hem, het gaat om mij. Ik verlies mezelf.
Of je bent alleen bang.
En je leunt naar een romantisch cliché,
dat je jezelf niet kan zijn zonder alleen te zijn.
Later ben ik klaar voor iemand anders. Nu moet ik me op mijzelf richten.
Nou, waarom niet nu? Ik bedoel, dit is het moment waar het om gaat, toch?
-Eén leven, één kans. -Ik weet het, ik weet het.
Wie anders in de wereld is dynamischer, charismatischer?
Niet te vergeten de geweldige seks, waar ik jullie over heb gehoord.
Met wie heb je meer connectie,
wie is meer betrokken, met wie heb je meer plezier,
kent er meer muziek, is gepassioneerder over kunst?
Ik bedoel, alles wat je in je leven wilt.
Niemand.
Ik denk dat je je op een diepere, gekkere manier moet verbinden.
Ik denk dat het uitdagend en mooi zou worden.
Je hebt gelijk.
Als je te lang wacht, is hij weg.
We horen bij elkaar.
Charmante gedachte.
Maar je gaat hem nooit krijgen, nooit volledig.
Ga je gang, verbind je.
Verwacht alleen niet hetzelfde van hem.
Geloof me, je bent niet zijn type.
-Je bent als een kussen. -"Een kussen"?
Oké, ik praat gewoon met mijn vriendin nu.
Hij heeft het vuur nodig.
-Het vuur van een diepe, gekke liefde. -Oké.
Zoals wij hadden. Misschien nog hebben.
Wat zeg je?
Ik zeg dat je te veel een muis bent.
Je bent niet gek genoeg.
Rot op, jij verwaande, stomme trut.
Ja, rot op.
Als je een probleem hebt met haar, heb je een probleem met mij.
Als ik niet een eed had gezworen om niet gewelddadig te zijn...
Ik heb nog steeds een mes bij me.
Hé, jongens.
Als je nog niet gek bent,
en je bij hem blijft, dan zal hij je gek maken.
Kijk naar me.
Je maakt elke vrouw, die bij je is, een beetje gek.
Nee, Hai Lai, luister niet naar haar.
Nee, ik ben niet die persoon meer.
Kom. Ik moet je wat vertellen.
Sorry, Hai Lai.
Je deed het zo goed in de wedstrijd en ik heb het verpest voor je.
Je had moeten winnen.
Nee, ik deed het mezelf aan. Ik bevroor.
Ik wilde er gewoon niet zijn en ik kon niet in het moment blijven.
En dat is wat me altijd overkomt.
Altijd?
Niet altijd. Alleen wanneer het veel uitmaakt.
Dus, nu vraag je: "Mag ik het theedoosje en de theelepel, alstublieft?"
Je kunt wat bergen en dalen zien,
gemaakt door het lepeltje toen hij teruggetrokken werd uit de thee.
Het is als bamboe.
Uit het bos.
Dit is waarom thee een leven nodig heeft om te leren kennen.
Alles vertelt een verhaal.
Is dit de echt jij, Hai Lai, of ben ik het die aan je denkt?
Ik ben het echt.
Er zijn zo veel dingen waar ik de laatste tijd aan denk.
Ik voel dat ik een nieuw perspectief krijg.
En me nieuwe dingen over mezelf realiseer.
Ik ook.
Ik wil je zo veel vertellen.
Niet nu.
Wees hier gewoon met me.
Hou me gewoon vast.
Ik heb je dit nog nooit met mijn hele hart verteld.
Ik ben verliefd op je.
Ik ben ook verliefd op jou.
Echt waar.
Luister.
Het is het Concerto in C.
Je hebt het zo prachtig gespeeld.
De dag dat we elkaar ontmoetten.
Een dag die ik nooit zal vergeten.
-Hai Lai. -Rodrigo.
-Ik moet iets zeggen. -Ik moet iets...
Oké, ga jij maar eerst.
Nee, ga jij maar.
Allebei op hetzelfde moment, oké?
Een, twee, drie, vier...
-Het is tijd om uit elkaar te gaan. -We moeten een gezin starten.
Er is nog één ding dat we zeggen voor we gaan.
Het betekent: "Het spijt me voor alles wat niet perfect was."
Het spijt me.
Eén leven. Eén kans. t me voor alles wat niet perfect was."