Parang pinaplantsa.
Ang molto accelerando, parang tumugtog nang pabaligtad.
Parang paatras.
-'Yon ang parang paatras. -Nag-eensayo siya.
Kailangan ko ng tutugtog ng paso.
-Pwede ako. -Hindi.
Ikaw na ang nobyo at nagtuturo.
Kumusta naman ang Requiem mo?
Parang...
Alam mo, Hailey, no'ng bago pa lang ako
sa orchestra, marami akong gustong alisin.
Pero mahal ko sila, hindi ko magawa.
-Pero iba sila. -Hindi 'yon mahalaga.
Ewan ko, kailangan ko pa ng flautist
dahil umalis sila Morgan at Drake at...
Isang beses lang 'to, Hailey.
May ideya ako.
Tutugtugin mo ang Requiem.
Huhubarin mo ang ang kapa,
at ang balat mo ay natatakpan ng mg Swarovski crystal.
At pagdating sa "Lacrimosa,"
gusto kong ilagay sa harap ang timpani
dahil humuhuni siya bago mamatay.
Tugtugin mo ang melody,
hindi ang paghihirap.
'Yon ang gusto ng mga tao.
Ano'ng pakiramdam ng mamatay?
Masarap.
-Uy. -Uy.
Hindi bagay sa Shaw.
Alam kong kaya mo, pero wala lang tayong oras.
-Tinatanggal mo na ba ako? -Hindi.
-Sige. -Oo.
Gusto ko lang na magpahinga ka muna. Para sa pagtatanghal.
Mahusay ka.
Hindi lang sapat para kay Hailey Rutledge.
Tanggal na ako.
Pansamantala lang naman.
Gagawin mo 'yon?
Ginagawa ko lang ang kailangan.
Ayaw ko na rin.
Ha?
Hindi.
-Bwisit. -Bakit?
Ayaw tanggapin ang credit card.
Baka naubos mo na
sa 5 motor na binili mo para sa pagtatanghal mo.
Mabuti na lang, hindi tayo kasal.
Ito, Gloria.
Paano mo nalamang paborito ko ito?
Hindi ko alam, nasa pinto mo 'yan.
Walang anuman.
Kumusta?
Kanino galing?
Sa donor lang.
Natapos ko na ang symphony.
-Ha? -Talaga?
-Yehey! -Huzzah!
Hindi ka inabot ng dekada.
Walong taon din 'yon.
Pagkatapos, habang nanonood ako ng balita, paulit-ulit ko silang naririnig.
"Panlilinlang," "pagbabantay," at "paghadlang."
Tatlong araw akong walang tulog, at natapos ko rin.
Nakasulat sa 15 tisyu at
panyo.
Pinamagatang Asyla,
higit sa isang asylum, gaya ng mundo ngayon.
Pinakamaganda ko itong obra.
Itanghal natin pagkalipas ng isang buwan.
Hindi yata maganda.
Punituin ko na lang.
Sa tingin ko maganda ito at ito na ang tamang panahon.
Kailangan niya rin ng sasalba pagkatapos ng nangyari.
Sadya ba 'yon?
Ipagtimpla mo naman kami ng tsaa, habang tumutugtog siya.
Dahil para lang ito sa mga empleyado ng symphony.
Sige.
May gatas at asukal?
Sige, salamat.
Simula rito, sa fortissimo.
Ayos. Hindi na ako makapaghintay.
Hindi kita marinig.
Galing ako sa ashram.
Alam ko, kaya nga inabot kami ng ilang linggo para mahanap ka.
Pero inaantok ako sa'yo.
Hindi ako masaya sa pagtugtog ko.
Pero dahil sa 3 buwang katahimikan, nabuksan ang mga tainga ko.
Naririnig ko kahit ang pagdikit ng damit mo sa balbon mong dibdib.
Baliw.
Narinig ko rin 'yon.
May ibibigay ako sa'yo.
Kailangan natin ng Tibetan singing bowl.
Magpahinga muna kayo.
-Ng ano? -Tibetan singing bowl.
Matatakot na ako.
Hindi na ako natatakot ngayon, Cynthia.
Ang mayroon na lang ako ay pag-ibig at pagkapoot.
Iba na ang tunog mo sa dati.
Naging mas agresibo.
At mas mahina.
Bakit?
Dahil alam ko ang pakiramdam ng hindi makatugtog.
Mas gusto ko ang pwesto ko rito.
Syempre.
Simulan na natin?
May darating mamayang alas-singko.
Handa na ba ang mauuna?
Sa teknikal na aspeto, napakahusay. Pero parang makina.
Salamat. Mahusay.
Sumabit.
Salamat. Susunod.
Wala nang kasunod.
-May nahananap ka na? -Ano...
Babaan mo kaya ang pamantayan mo?
-Hindi. -Hindi.
Kung nakita mo lang siya kanina.
Mangiyak-ngiyak siya.
29 taon na nang huli akong mag-awdisyon.
Sigurado ba kayong gusto n'yo?
Tinanong ko si Dee Dee tungkol sa paso...
Ikararangal kong tumugtog.
Gusto namin siyang mapanood. At gusto naming tumugtog para sa'yo.
Masaya kami.
Hailey, alam kong hindi mo...
Hindi. Kailangan ko ang pinakamahuhusay.
Dito na papasok si Karl.
At gagawin ang...
Wala na niyan, wala na siya.
Ano'ng nangyari?
Hindi natural, e.
-Ikaw ang mas bagay maging ikaw. -Sige.
Pero sa totoo lang, nakukulangan ako.
Ipakita n'yo sa kanya ang mayroon tayo.
-Sige. -Isa, dalawa, tatlo.
Pagkatapos, may decomposition motif.
Sige.
Gusto ko 'to.
Ano'ng nangyayari sa kanila? Para silang zombie.
Tama ka.
Mischa, buhayin mo si Anna Maria.
Doon ka sa mesa.
Ganyan.
Bakit hindi mo siya kagatin, Rodrigo?
Sige.
May rabies ka.
Ganyan.
Gusto ko 'yan.
Ewan ko lang sa kagatan.
Simbolo ng paghawa mo sa kanila.
Pero, parang masyado namang...
'Di ba?
Tama ka nga.
Nahumaling lang sila sa pagkumpas mo.
Tama? Parang si Alessandra.
Kung kay Alessandra lang, tama ka pero...
Medyo may ano... At isa 'yong pagkakamali.
Pero hindi ganito ang orchestra. Sayang nga, eh.
Ibang usapan na kapag pagbabanyo.
Tama ka. Paano kung wala silang pakialam?
Nakahiwalay sila, lumulutang lang.
Nasaan ka na? Hindi ko maintindihan.
Kung bumalik na lang kaya tayo sa Faust?
Baka makatulong ang oboist.
Halika.
Egon. Sandali lang.
Bakit ganito?
Mahal ko si Hailey.
Ipakita mo sa akin kung paano.
Sige.
-Sa paanong paraan? -Ganito.
Isa, dalawa, tatlo.
Hindi ako naniniwalang mahal mo siya.
Paano kung hindi nga talaga, pero gusto mo lang na mahalin ka niya?
Ganyan.
Hindi.
Salamat, Natalie. Pero ayaw ko na nito.
Iba naman.
Hindi, ayaw ko na.
Ayaw ko na talaga, Egon.
Ayoko na.
-Ayaw mo na? -Oo.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -'Yon.
Ayaw mo nang gawin ito?
Kailangan ko ring humindi.
Palakpakan natin siya. Salamat.
Salamat sa iyong oras.
Naging masaya ako.
Papalabas na siya.
Nasaan ba ang susi ko?
Pwede pa rin naman nating ituloy.
-Susi ko. -"Susi ko."
-Alam ko... -"Susi ko."
-Nasa bulsa ko. -"Buhay ko."
-Tumigil na kayo. -"Tumigil na kayo."
-Tama na. -"Tama na."
-Tama na. -Paalam.
Babalik ka rin.
Warren, nakita mo ang markang "X" sa bar 2 at 3?
-Nagtataka nga ako. -Parang tunog gasgas.
-Tunog gasgas? -Oo.
Para siyang pagbubukas para sa susunod na piyesa.
Subukan mo lang.
Mas biglaan pa sana.
-Hindi ko... -Sige.
Warren, alam mo ang pakiramdam nang nakatayo ka sa napakataas na gusali,
at parang gusto mong tumalon,
pero hindi mo ginawa?
O kaya, nakasakay ka sa mabilis...
"...na tren at biglang lumiko."
Hindi ko napigilan ang pagsasalita,
kahit parang wala akong kausap,
at nakaupo lang si Warren,
nakatitig sa akin pero parang tulog.
Mahal kita, Hailey.
Kahit hindi mo ako mahal.
Ngayon talaga?
-Madalas naman. -Hindi.
Ilang taon na nating sinasabi 'yon.
Mahal kita at 'di mo kailangang mahalin ako.
Pero, mahal din kita.
Nakakaantok talaga si Warren Boyd.
Lahat ng musikero.
Hindi sila nakikinig sa salita.
Coach ka na ulit?
-Oo. -Sige.
Balik na sa pagtuturo.
-Oo -Maganda'ng punto mo.
Pero sa Japan,
may 20 minuto ka lang para magsalita.
-Hindi pa ako nakakapasok. -Pero...
Matuto kang ibigay sa kanila ang gusto nila.
-Sige. -Walang sermon.
-Oo.
Nasa likod ka lang, Hailey.
Para magsama ang musikero at instrumento.
Palakihin mo ang sarili mo.
-Mas malaki. -Parang pangitain.
-Para na akong timang. -Seryoso ito.
Tutal para naman tayong timang lahat.
Ibang-iba ito sa turo ni Thomas.
Talaga? Paano?
Bilis. Kailangan na nating magseryoso.
Bangon na.
-Magseryoso. -Oo.
Isipin mo, salamin ako.
Ikaw ang kukumpas. Handa ka na?
Sandali, Hailey...
Bakit gano'n?
Para alam nilang magsisimula na ako.
Sige.
Hindi na kailangan. Tutugtog lang sila.
Parang kailangan ko pa ring ipaalam.
Subukan mong 'wag magsalita.
Walang salita?
Wala!
Hindi ko maintindihan.
Paano ka nakakatugtog kung maglalaho rin naman?
Hindi ko pa 'yon nararanasan.
Hindi na kailangang intindihin pa.
Tumugtog ka lang at kunin na ang pera.
Kaya ako iniwan ni Mozart.
Wala akong maibigay sa kanya.
Sandali lang.
Alam kong malungkot ka.
Pero ayaw ko ng drama.
Galingan mo.
May 88 key ka. Gamitin mo!
Sige.
"Tila nag-aalab na motor ang Queens Phil sa pamamahala ni Thomas Pembridge."
Maganda 'yon.
Pakinggan mo. "Nakakagising
pagkatapos ng insidente ng New York Symphony,
at sa makasaysayang pagguho ng kanilang kisame."
Ano?
Siraulong 'yon.
Iaanunsyo namin ang Hesby's Asyla sa susunod na linggo.
Tingnan natin ang masasabi nila.
-Sandali. Ang matagal ko nang kaibigan? -Oo.
Ang Hesby na ipinakilala ko sa'yo.
Na hindi sana papayag kung hindi dahil sa akin.
Ang Symphony ang kumuha sa kanya.
At umalis ka para magpatugtog ng mga motor.
Kanino galing?
-May mga... tsokolate. -Sa donor lang.
Ayos.
Napapadalas yata ang mga regalo sa'yo?
-Bitawan mo. -Sino ba ang nagpapadala?
Akin na.
Ako na rito. Mag-ensayo ka na.
Sigurado kang kaya mo? Hindi madali.
Pasensya na.
Kailangan ko ba maging ikaw para magtrabaho?
Ang ganda mo. Bibigyan kita ng tip.
Alam mo? 'Wag na lang.
Bahala ka.
Pera ang sinasabi ko.
Akala mo astig ka na?
Wala ka 'yan.
Serbidora na lang ako ngayon?
Siraulong bata.
Ano'ng problema?
Ang tanga ko.
Nagkaproblema na naman ang kamay ko.
Ang tanga ko. Napakatanga ko talaga.
Tinatawagan ko na
ang doktor pero natatakot ako.
Bwisit.
Alam mo, seryosohin mo 'to.
-Alin? -Ang musika. Ang drums.
Gusto mo ba?
Iyon lang ang gusto kong gawin.
Pakiusapan mo ako.
Pakiusapan mo akong tulungan ka.
Nang may respeto.
Pwede mo ba akong tulungan para makapag-ensayo ako?
Sige.
Pero kapag narinig pa ulit kitang magsalita ng gano'n,
-tapos na tayo. -Sige.
Hailey, hindi pa rin ako sigurado sa...
Ano'ng mayroon?
Lalamunan?
Wala kang lalamunan. Laryngitis.
Nakakahawa ba?
-Laryngitis ng utak. -Ah, talaga?
Sige. Ayos.
Paano...
Hindi ganoon?
Gusto mo ng ponticello.
Gusto mong sumayaw ako na parang batang babae?
Pasensya na, Maestra.
Sila ang kauna-unahan at pinakamahuhusay kong kritiko, hindi sila nagsisinungaling.
Thomas, titigan mo si Swoozie.
-Naroon ang katotohanan. -Oo nga.
-Nababasa mo ang ini... -Ang ganda.
May ipapakita ako sa'yo.
Ano na sa palagay mo?
Hoy, Winslow. Ano ka... Halika rito.
Tingnan mo. Max's Kansas City.
Si Bowie 'yan. 'Yang sikong 'yan.
Naalala mo no'ng nagliwaliw tayong tatlo.
Bumalik ang pakiramdam na 'yon.
Kailangan mong piliting mabuhay.
Alam mo naman sigurong
hinahayaan ko si Gloria na gamitin ang piyesa mo?
Pero ano kaya kung tumugtog ulit tayo?
Kaya natin 'yon. Muling pagsasama-sama.
-Pwede siguro. -'Di ba?
Hindi. Hindi pwede.
-Kaya natin 'yon. -Hindi.
Hindi mo ba naaalala ang sinasabi natin,
"Kung magkakasama tayo, magkakaisa tayo."
At sabog tayo noon!
Pero seryoso tayo doon. Hanggang ngayon, 'di ba?
Ngayong nakasama ko ulit si Thomas, pakiramdam ko,
para akong sinilaban.
Literal.
Binili niya 'yon. Kanya na 'yon.
Manggulo tayo, at magsaya lang.
-Ano'ng masasabi n'yo? Gawin natin. -Kaya nga.
Gloria, gusto kita.
Kailangan kita.
Hindi ako dapat narito.
-Nagustuhan mo ang mga regalo ko? -Oo.
Pero sayang ang pera mo, may iba na ako.
Gusto kang kunin ng Guggenheim Museum para maging susunod na direktor.
Ang sabi ni Hilla von Rebay, isa 'yong templo ng kaluluwa.
Samahan mo kaming maging espirituwal.
Umanib ka sa amin.
-Gumagawa ng ingay ang New York Symphony. -Alam ko.
Pero hindi basta-basta ang mga donor namin,
pandaigdigan kami.
-Nakakahikayat. -Ang pinakamalupit,
hindi gaya ng madadrama mong musikero at mangungumpas,
hindi nagrereklamo ang sining.
May daga ba sa Guggenheim?
Wala.
Tumingin ka sa mga mata ko, Gloria,
at sabihin mo sa aking masaya ka sa Symphony,
na gusto mong manatili, at patigilin ako.
Susundin kita.
Uminom pa tayo.
Siya ba 'yon?
Hindi... Alin? 'Yong may bigote?
Hindi si Antonio 'yon. 'Yong nasa likod.
-Hindi. -Sisilipin ko lang ang...
Masaya akong nandito ka.
Medyo masama pakiramdam ko.
Di ko ito ipagpapalit.
Maraming salamat.
Maghanda na tayo. Si Sasha na ang bahalang magpaliwanag.
-Kita tayo mamaya. -Sige.
-Patay. -Salamat. Bakit?
Kinuha nilang scout si Arnar Valgirsson.
-Sino 'yan? -Kritiko sa Iceland.
May palayaw pa sila sa kanya.
Napintasan na niya ako.
Huwag mo siyang intindihin.
Ang sabi niya, wala raw akong pakpak.
-'Di ba? -Ang sama no'n.
Naisip ko lang, Hailey, 'yong huling 10 bar ng piyesa.
Pwedeng hindi mo na isama.
Huwag mo nang isali. Hindi naman sila kailangan.
May dahilan si Caroline Shaw kung bakit naroon 'yon.
Sige, sige.
Pero 'di ito tungkol sa kanya.
Sa iyo.
Tungkol sa musika mo.
Walang mga donor. Ikaw ang bahala.
-Para sa musika. -'Yon ang gagawin ko.
Ayos.
Mayroon na ba sa viola?
May susubukan ako.
-Surpresa? -Ayos.
Galingan mo, Hailey!
Bakit nandito ang tatay ko?
Pinapunta ko siya.
Baliw ka na ba? Bakit mo 'yon ginawa?
Kailangan mong malagpasan 'yon.
Harapin mo siya.
Paalisin mo siya. Dahil hindi ko 'to magagawa.
-Sige, gagawin ko. -Sige.
Pero pwede rin namang ialay mo ang sarili mo.
-Ha? -Gawin mong alay ang sarili mo, Hailey.
Damputin mo ang boses
sa ulo mong nagsasabi ng
hindi magagandang bagay na nagmula
sa tatay mo at ibalibag mo pabalik sa kanya.
-Baka bumalik sa akin. -Hindi, ayusin mo.
Hindi ka makakagawa ng musika kung tatakas ka.
Huminga ka nang malalim. Harapin mo ito. Naiintindihan mo?
Pangako, pagkatapos nito,
sisiw na lang ang mangyayari sa Japan.
Sisiw?
Ganito kaliit.
Dito ka lang.
Oo.
Magandang gabi.
Kami ang Hailey Rutledge Ensemble.
Ngayon gabi, ikinararanagal naming tugtugin ang bagong piyesa ni Shaw.
Narito rin ang tatay ko mula pa sa North Carolina.
At wala ako rito ngayon, kung hindi dahil sa kanya. Salamat sa pagpunta.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce EMN