Ο ΜΟΤΣΑΡΤ ΣΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ
Σαν ξετύλιγμα είναι.
Το molto accelerando ακούγεται σαν να γυρίζεις κασέτα στην αρχή.
Σαν ξετύλιγμα ταινίας.
-Να πάρει. Αυτό κι αν είναι ξετύλιγμα. -Προσπαθεί.
Χρειάζομαι κάποιον για να παίξει τις γλάστρες.
-Θα το κάνω εγώ. -Όχι.
Εσύ είσαι ήδη το αγόρι και ο δάσκαλός μου.
Πώς πάει η προετοιμασία σου για το Ρέκβιεμ;
Είναι κάπως... Πάει...
Όταν πρωτοήρθα στην ορχήστρα, Χέιλι,
ήθελα να απολύσω το 25% των μουσικών.
Μα δεν το έκανα, επειδή τους ερωτεύτηκα.
-Είναι συγκάτοικός μας. -Ο κριτής δεν το ξέρει.
Δεν ξέρω. Ήδη ψάχνω νέο φλαουτίστα,
επειδή ο Μόργκαν περιοδεύει με τον Ντρέικ και...
Μία φορά παρουσιάζεται μια τέτοια ευκαιρία.
Έχω ένα όραμα.
Διευθύνεις το Ρέκβιεμ.
Πετάς τη μινκ κάπα σου
κι η γυμνή σου επιδερμίδα είναι γεμάτη κρυστάλλους Swarovski.
Κι όσον αφορά το Lacrimosa,
σκέφτομαι να φέρω μπροστά τα τυμπάνια,
επειδή το μουρμούριζε όταν πέθανε.
Παίξε τη μελωδία,
όχι την πνευματική πάλη.
Αυτό θέλει το κοινό.
Πώς ένιωσες όταν πέθανες;
Θαυμάσια.
-Γεια σου. -Γεια.
Σε δυσκολεύει πολύ η Σο.
Ξέρω ότι μπορείς να το βγάλεις, αλλά δεν έχουμε χρόνο.
-Με απολύεις; -Όχι, δεν σε απολύω.
-Εντάξει. -Ναι.
Απλώς σου δίνω ρεπό για μια εβδομάδα. Μόνο γι' αυτό το κονσέρτο.
Είσαι εξαιρετικός μουσικός.
Απλώς δεν είμαι αρκετά καλός για τη Χέιλι Ράτλετζ.
Με απέλυσε.
Όχι. Προσωρινά μόνο.
Τον διώχνεις, δηλαδή;
Κάνω το καλύτερο για τη μουσική.
Τότε, παραιτούμαι κι εγώ.
Τι πράγμα;
Όχι, μη.
-Σκατά. -Τι τρέχει;
Απορρίφθηκε η πιστωτική μου.
Μάλλον ξόδεψες όσα είχες
για τις πέντε μηχανές που αγόρασες για τη μηχανική σου ορχήστρα.
Πολύ χαίρομαι που δεν είμαστε παντρεμένοι.
-Ο μαέστρος Ένις. -Χέσμπι!
Γκλόρια. Αυτά είναι για εσένα.
Πώς ήξερες ότι λατρεύω τις ντάλιες;
Δεν το ήξερα. Τις βρήκα στην είσοδο.
Παρακαλώ, όμως.
-Γεια σου, Χέζα. -Τόμι!
Καλώς τον.
Ποιος τα έστειλε αυτά;
Όχι. Ένας δωρητής.
Ολοκλήρωσα τη συμφωνία.
-Τι; -Τι;
-Μπράβο! Ζήτω! -Τέλεια!
Εύγε. Ούτε δέκα χρόνια δεν σου πήρε.
Είχα μπλοκάρει επί οκτώ χρόνια.
Μετά, όμως, βλέποντας τις ειδήσεις, άκουγα συνεχώς αυτές τις λέξεις.
"Απάτη", "εξονυχιστικός έλεγχος" και "παρακώλυση".
Έχω μείνει τρεις μέρες άυπνος για να ολοκληρώσω το τελευταίο μέρος.
Την έγραψα σε 15 χαρτιά κουζίνας
και μια λουλουδάτη πετσέτα χεριών.
Την ονόμασα Άσυλα,
επειδή ο κόσμος μας απαρτίζεται από αναρίθμητα άσυλα.
Είναι ό,τι καλύτερο έχω γράψει.
Προτείνω να κάνει πρεμιέρα σ' έναν μήνα.
Μπορεί να 'ναι άθλια.
Μήπως να τη σκίσω;
Όχι! Είμαι βέβαιη ότι είναι καταπληκτική. Την ολοκλήρωσες την κατάλληλη στιγμή.
Χρειάζεται ένα νέο ξεκίνημα. Παραλίγο να σκοτώσει τον Πάπα.
Σκόπιμα;
Μπορείς να μας φτιάξεις λίγο τσάι όσο θα παίζει ο Χέσμπι, αγάπη μου;
Βλέπεις, αυτή η σύνθεση αφορά μόνο τα μέλη της συμφωνικής.
Ναι.
Γάλα; Ζάχαρη;
Ναι, ευχαριστούμε.
Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε από το δυνατό σημείο.
Εντάξει. Ανυπομονώ να ακούσω.
Γουίνσλοου.
Καλέ μου.
Μετά βίας ακούγεσαι.
Ήμουν σ' ένα άσραμ.
Το ξέρω ότι ήσουν σε άσραμ, γαμώτο. Μας πήρε εβδομάδες να σε βρούμε.
Αλλά με αποκοιμίζεις.
Δεν ήμουν ικανοποιημένος από το παίξιμό μου.
Αλλά οι τρεις μήνες απόλυτης ησυχίας έχουν αφυπνίσει τα αυτιά μου.
Αυτήν τη στιγμή ακούω το θρόισμα του πουκαμίσου στις τρίχες σου.
Κόπανε.
Κι άκουσα κι αυτό, φυσικά.
Έχω κάτι για εσένα.
Άλαν, χρειαζόμαστε μερικές θιβετιανές ηχογαβάθες.
Κάντε ένα διάλειμμα.
-Μερικές τι; -Θιβετιανές ηχογαβάθες.
Στη θέση σου, θα φοβόμουν.
Δεν νιώθω πια φόβο, Σίνθια.
Μόνο αγάπη και αποτροπιασμό.
Ο ήχος σου έχει αλλάξει σε σχέση μ' αυτό που ήταν κάποτε.
Έχει γίνει πιο επιθετικός.
Και πιο ευάλωτος.
Γιατί έτσι;
Επειδή ξέρω πώς είναι να μην μπορείς να παίξεις.
Είναι πολύ καλύτερα όταν είσαι στην άλλη πλευρά.
Όντως.
Λοιπόν, ξεκινάμε;
Στις πέντε θα έρθει το γυμνό τσίρκο.
Είναι έτοιμο το νούμερο ένα, παρακαλώ;
Πολύ καλή τεχνική, αλλά χρειάζομαι κάτι πιο ανθρώπινο. Επόμενος.
Ευχαριστώ. Πολύ καλό.
Όχι. Πολύ άτσαλες αλλαγές.
Ευχαριστώ. Επόμενος.
Βασικά, δεν υπάρχει επόμενος.
-Σ' άρεσε κανείς; -Να πάρει...
Ίσως πρέπει να κατεβάσεις τον πήχη.
-Όχι. -Όχι.
Έπρεπε να τον έβλεπες πριν παίξουμε.
Παραλίγο να κλάψει.
Πάνε 29 χρόνια από την τελευταία μου ακρόαση.
Σίγουρα θέλετε να παίξετε τη σύνθεση;
Ρώτησα τον Ντίντι αν θα παίξει τις γλάστρες...
Μετά χαράς να παίξω τις γλάστρες.
Θέλουμε κι εμείς να τον δούμε, και να παίξουμε για εσένα.
Είμαστε πολύ περήφανοι.
Ξέρω ότι παραείναι στην τροχιά μου...
Όχι. Θέλω τους καλύτερους γι' αυτήν τη σύνθεση.
Ωραία. Κι εδώ εμφανίζεται ο Καρλ, σωστά;
Και κάνει το...
Όχι, δεν θα έχουμε ζετέ, ούτε Καρλ.
Τι απέγινε ο Καρλ;
Δεν θέλω να σε υποδυθεί εκείνος.
-Προτιμώ να το κάνεις εσύ. -Εντάξει.
Για να 'μαι ειλικρινής, όμως, έχω κολλήσει κάπως.
Μπορούμε να του δείξουμε πού έχουμε φτάσει;
-Εντάξει. -Πέντε, έξι, επτά, οκτώ.
Εντάξει.
Στη συνέχεια, περνάμε σ' ένα μοτίβο αποσύνθεσης.
Μάλιστα.
Μ' αρέσει αυτό το σημείο.
Να πάρει. Τρελάθηκαν. Αρχίζουν να μοιάζουν με ζόμπι.
Πράγματι.
Μίσα, δώσε λίγη ζωή στην Άννα Μαρία.
Ανέβα στο τραπέζι.
Αυτό είναι.
Ξέρεις κάτι, Ροντρίγκο; Γιατί δεν τη δαγκώνεις;
Ναι, φυσικά.
Σ' έχει πιάσει λύσσα.
Ωραία.
Μ' αρέσει. Μπράβο.
Έχω αμφιβολίες για το δάγκωμα.
Πρέπει να δείξουμε πώς τις μολύνεις.
Σύμφωνοι, αλλά το δάγκωμα και η μόλυνση παραείναι...
Έτσι; Κάπως...
Σωστά. Μην τις αγγίζεις.
Απλώς θα τις τρελαίνει η διεύθυνση της ορχήστρας.
-Όπως την Αλεσάντρα. -Εντάξει.
Με την Αλεσάντρα έχει μια λογική, επειδή παρότι διηύθυνα...
Ήταν ήδη... Με πιάνεις; Και ήταν λάθος μου.
Δεν τις τρελαίνει, όμως, η ορχήστρα. Μακάρι να τις τρέλαινε.
Απλώς θυμώνουν που δεν αφήνω να πάνε τουαλέτα.
Και πάλι έχεις δίκιο. Κι αν είναι αδιάφορες;
Είναι εκτός πορείας. Αιωρούνται.
Εσύ, όμως, πού βρίσκεσαι; Εκεί έχω κολλήσει.
Γιατί δεν επιστρέφουμε στον Φάουστ;
Νομίζω πως το κλειδί είναι η ομποΐστρια.
Μια στιγμή.
Μια στιγμή. Έγκον.
Γιατί με κάνει να πονάω;
Την αγαπώ τη Χέιλι.
Δείξε μου πώς την αγαπάς, λοιπόν.
Εντάξει.
-Πώς της το δείχνεις; -Εντάξει.
Πέντε, έξι, επτά, οκτώ.
Δεν πιστεύω ότι την αγαπάς.
Κι αν δεν την αγαπάς, αλλά έχεις ανάγκη να σ' αγαπάει αυτή, για να μην πνιγείς;
Μπράβο. Μ' αρέσει.
Δεν ξέρω.
Σ' ευχαριστώ, Νάταλι, αλλά έπαψε να μ' αρέσει αυτό.
Θα σκεφτούμε κάτι άλλο.
Δεν θέλω να δοκιμάσω τίποτε άλλο.
Παραιτούμαι, Έγκον.
Παραιτούμαι.
-Παραιτείσαι; -Ναι.
-Τι εννοείς; -Δεν θέλω πια να το κάνω.
Δεν έχεις διάθεση να δουλέψεις;
Πάντα έχω, αυτό είναι το θέμα.
Χειροκροτήστε τον, παιδιά. Ευχαριστούμε.
Ευχαριστούμε για τον πολύτιμο χρόνο σου.
Το εκτιμώ ιδιαιτέρως.
Ας παρατηρήσουμε πώς φεύγει.
Που είναι τα κλειδιά μου;
Μπορούμε να πάρουμε στοιχεία για το μπαλέτο.
Πού 'ναι τα κλειδιά μου;
"Πού 'ναι τα κλειδιά μου;"
-Εδώ είναι. -"Πού είναι η ζωή μου;"
-Εντάξει, σταματήστε, παιδιά. -"Σταματήστε, παιδιά".
-Σταματήστε. -"Σταματήστε".
-Φτάνει. Αρκετά. -Αντίο.
Θα γυρίσεις.
Γουόρεν, βλέπεις το "Χ" ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο μέτρο;
-Ναι, τι είναι αυτό; -Κάνε μια τραχεία διακοπή.
-Τραχεία διακοπή; -Ναι.
Σκέψου το σαν ένα απότομο χτύπημα που θα μας οδηγήσει στο επόμενο κομμάτι.
Δοκίμασέ το.
Θα προτιμούσα να μοιάζει περισσότερο με ξαφνικό κρότο.
-Δεν ξέρω αν... -Εντάξει.
Φαντάσου ότι βρίσκεσαι στην ταράτσα ενός πολύ ψηλού κτηρίου, Γουόρεν.
Θες να πηδήξεις, μα δεν το κάνεις,
αλλά η ιδέα σε συναρπάζει.
Ή ότι βρίσκεσαι σε μια υπερταχεία...
"Ξαφνικά στρίβει απότομα και σε πιάνει ταχυπαλμία".
Συνέχισα να μιλάω, χωρίς να μπορώ να σταματήσω,
παρότι το καταλάβαινα κι εγώ,
κι ο Γουόρεν με κοιτούσε ατάραχος,
λες και κοιμόταν με τα μάτια ανοιχτά.
Σ' αγαπώ, Χέιλι.
Δεν χρειάζεται να μ' αγαπάς κι εσύ.
Το λέμε πλέον;
-Όλη την ώρα το λέμε. -Όχι.
Πολλά χρόνια τώρα. Το λέμε.
Σ' αγαπάω και δεν χρειάζεται να μ' αγαπάς κι εσύ.
Σ' αγαπάω, πάντως.
Ο Γουόρεν Μπόιντ κοιμάται όρθιος.
Όπως κάθε μουσικός.
Δεν τα 'χουν καλά με τα λόγια. Δεν τα ακούνε με προσοχή.
Ξανάρχισες το μάθημα τώρα;
-Ναι. -Εντάξει.
Ναι, τώρα είμαι ξανά ο δάσκαλός σου, με κάθε επισημότητα.
-Εντάξει. -Έχεις δίκιο,
αλλά στην Ιαπωνία,
θα έχεις μόλις 20 λεπτά για να τους δώσεις οδηγίες.
-Δεν ξέρουμε ακόμη αν θα πάω. -Βασικά...
Πρέπει να μάθεις να τους δίνεις αυτό που θέλεις.
-Εντάξει. -Χωρίς να κάνεις κήρυγμα.
-Χωρίς κήρυγμα. -Χωρίς.
Να 'σαι πίσω από το πόντιουμ, Χέιλι.
Άσε τα όργανα με τους μουσικούς τους.
Να δείχνεις τεράστια.
-Μεγαλύτερη. -Σαν όραμα, βασικά.
-Νιώθω κάπως γελοία τώρα. -Είναι και σοβαρό, όμως.
Άλλωστε, όλα όσα κάνουμε είναι κάπως γελοία.
Διαφέρει πολύ από το μάθημα του Τόμας.
Αλήθεια; Από ποια άποψη;
Λοιπόν, πρέπει να συγκεντρωθούμε τώρα.
Σήκω.
-Να συγκεντρωθούμε. Σωστά. -Ναι.
Λοιπόν, εγώ θα 'μαι ο καθρέφτης, εντάξει;
Κι εσύ θα διευθύνεις την ορχήστρα. Πάμε.
Μια στιγμή, Χέιλι. Το...
Δεν είναι κάπως υπερβολικό;
Αυτό είναι για να καταλάβουν ότι αναφέρομαι στην εισαγωγή.
Εντάξει.
Να παίξουν θέλουμε, όχι να καταλάβουν.
Πώς θα παίξουν, αν δεν καταλαβαίνουν;
Δοκίμασε να το κάνεις χωρίς λόγια.
Χωρίς λόγια;
Όχι!
Δεν καταλαβαίνω.
Πώς γίνεται να παίξεις κάτι που εξαφανίζεται;
Δεν ξέρω. Δεν μου έχει συμβεί ποτέ.
Τι πρέπει να καταλάβουν;
Απλώς παίξτε τη μουσική και εξαργυρώστε τις επιταγές.
Γι' αυτό με παράτησε ο Μότσαρτ.
Δεν έχω να προσφέρω κάτι στη σύνθεση.
Συγγνώμη, αλλά οφείλω να σου ξεκαθαρίσω κάτι.
Λυπάμαι που είσαι στενοχωρημένος.
Μα δεν το 'χω με τη στενοχώρια.
Καλή τύχη.
Έχεις 88 κλειδιά. Χρησιμοποίησέ τα!
Εντάξει.
"Η Φιλαρμονική του Κουίνς αναγεννήθηκε με τον Πέμπριτζ σαν μηχανόβιος φοίνικας".
Αυτό είναι υπέροχο.
Άκου αυτό. "Επιτέλους ξυπνήσαμε
"από τη νύστα που μας προκάλεσε η Συμφωνική της Νέας Υόρκης,
"που, όπως αποδεικνύεται, καταρρέει κι αυτή όπως η οροφή της".
Τι;
Τι διπρόσωπο καθίκι.
Την επόμενη εβδομάδα, θα ανακοινώσουμε το Άσυλα του Χέσμπι.
Για να δούμε τι θα γράφουν τότε.
-Κάτσε, για τον παλιό μου φίλο λες; -Ναι.
Μάλιστα. Τον Χέσμπι που σου σύστησα εγώ.
Που δεν θα αποδεχόταν ποτέ την ανάθεση χωρίς τη συμβολή μου.
Η ανάθεση έγινε από τη Συμφωνική.
Από την οποία παραιτήθηκες για να παίξεις με τα μηχανάκια σου.
Ποιος το έστειλε;
-Έχει... Ωραίες σοκολάτες. -Ένας δωρητής.
Υπέροχα.
Πολλά δώρα έρχονται τώρα τελευταία.
-Άφησέ το. -Ποιος σου τα στέλνει όλα αυτά;
Δώσ' το εδώ.
Εντάξει, ήρθα. Πήγαινε στο μάθημά σου.
Θα τα καταφέρεις; Δεν είναι εύκολο.
Συγγνώμη,
πρέπει να 'μαι αυθάδης 13χρονος για να κάνω καλή δουλειά;
Είσαι όμορφη. Θα έδινα ευχαρίστως.
Ξέρεις κάτι; Ξέχνα το.
Σκατόπαιδο.
Φιλοδώρημα, εννοούσα.
Δεν είσαι ο πρώτος που βγάζει γλώσσα.
Τα 'χω κάνει κι εγώ.
Και θα σερβίρω με το ένα χέρι για χάρη σου;
Αχάριστο πιτσιρίκι.
Τι τρέχει;
Φέρθηκα εντελώς ηλίθια.
Τραυμάτισα ξανά τον καρπό μου.
Τι ηλίθια, γαμώτο. Πάντα έτσι κάνω.
Αν πάω σε γιατρό,
θα μου πει να τον ξεκουράσω άλλον έναν χρόνο.
Σκατά.
Πρέπει να το θες πραγματικά, ξέρεις.
-Ποιο; -Τη μουσική. Τα κρουστά.
Το θέλεις;
Μόνο αυτό μου αρέσει να κάνω.
Ζήτησέ το μου, τότε.
Ζήτα μου να σε βοηθήσω.
Με σεβασμό.
Μπορείς, σε παρακαλώ, να κάνεις εσύ τη βάρδια μου, για να πάω να εξασκηθώ;
Ναι.
Αν σε ξανακούσω, όμως, να μιλάς έτσι για κορίτσι ή γυναίκα,
-τελειώσαμε. -Εντάξει.
Εξακολουθώ να έχω αμφιβολίες γι' αυτόν τον συμβολισμό.
Τι συμβαίνει, Χέιλι;
Ο λαιμός σου;
Έκλεισε; Έχεις λαρυγγίτιδα;
Είναι μεταδοτικό;
-Στο μυαλό της είναι. -Ενδιαφέρον.
Κατάλαβα. Εντάξει.
Πώς...
Όχι έτσι;
Θες το δοξάρι πιο κοντά στη γέφυρα;
Θες να χορέψω σαν μικρό κοριτσάκι;
Συγγνώμη, μαέστρο.
Είναι οι πρώτοι και καλύτεροι κριτές μου, επειδή δεν λένε ποτέ ψέματα.
Δες το βλέμμα της Σγούζι, Τόμας.
-Κρύβει μια απλή, τρυφερή αλήθεια. -Όντως.
-Δες τι πιστεύει για... -Πολύ όμορφο.
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Πώς σου φαίνεται τώρα; Τι λες;
Γουίνσλοου! Τι κάνεις; Έλα δω.
Κοίτα. Το Max's Kansas City.
Αυτός ο αγκώνας είναι του Μπόουι.
Θυμάστε τότε που γυρνούσαμε οι τρεις μας στους δρόμους;
Σαν χθες μου φαίνεται τώρα.
Μην αφήνεις τον εαυτό σου να σκουριάσει.
Αυτό κάνεις εσύ, όμως,
από τη στιγμή που αφήνεις την Γκλόρια να παρουσιάσει τη νέα σου σύνθεση.
Γιατί δεν το παρουσιάζουμε εμείς οι τρεις;
Θα μπορούσαμε, βασικά. Θα ήταν ένα είδος επανασύνδεσης.
-Ίσως. -Τι λες;
Όχι. Δεν γίνεται.
-Μπορούμε. -Με τίποτα.
Δεν θυμάσαι αυτό που λέγαμε,
ότι μέσω της αληθινής συνεργασίας βιώνει κανείς την ενότητα;
Παίρναμε LSD τότε!
Το εννοούσαμε, όμως. Δεν το πιστεύεις ακόμη αυτό;
Μόνο όταν συνεργάστηκα ξανά με τον Τόμας,
ένιωσα πραγματικά να παίρνω φωτιά.
Στην κυριολεξία.
Εκείνη μου ανέθεσε τη σύνθεση. Της ανήκει.
Εγώ λέω να τα κάνουμε όλα μπάχαλο και να διασκεδάσουμε λιγάκι, γαμώτο.
-Τι λες; Έλα να το κάνουμε. -Ακριβώς.
Γκλόρια, σε θέλω.
Σε χρειάζομαι.
Κακώς βρίσκομαι εδώ.
-Σ' άρεσαν τα δώρα μου; -Ναι.
Τσάμπα ξοδεύεσαι, όμως. Με πρόλαβε άλλος.
Το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ θέλει να γίνεις η επόμενη διευθύντριά του.
Η Χίλα φον Ρίμπεϊ ήθελε αυτό το μουσείο να αποτελεί ναό του πνεύματος.
Έλα να οδηγήσεις αυτό το πνεύμα σε μια νέα εποχή.
Έλα στους σπουδαίους.
-Και η ΣΝΥ σπουδαία είναι. -Πράγματι.
Αλλά οι δικοί μας δωρητές δεν είναι απλώς η αφρόκρεμα της Νέας Υόρκης,
αλλά όλου του πλανήτη.
-Αυτό είναι δελεαστικό. -Κι επιπλέον,
σε αντίθεση με τους κυκλοθυμικούς μουσικούς και μαέστρους σου,
τα έργα τέχνης δεν αντιμιλούν, ούτε κάνουν απεργίες.
Έχετε αρουραίους στο Γκούγκενχαϊμ;
Όχι.
Κοίταξέ με στα μάτια αυτήν τη στιγμή,
και πες μου ότι είσαι απολύτως ικανοποιημένη από τη Συμφωνική,
ότι θες να μείνεις εκεί, κι ότι πρέπει να μην επιμείνω άλλο.
Και θα το κάνω.
Ας πιούμε λίγο κρασί ακόμη.
Αυτός είναι;
Όχι... Ποιος; Αυτός με το μουστάκι;
Αυτός είναι ο Αντόνιο από το τσίρκο. Πίσω του.
-Όχι, δεν είναι αυτός. -Πρέπει να τσεκάρω το...
Χαίρομαι που ήρθες. Όλα καλά;
Απλώς ήμουν λίγο κρυωμένη.
Δεν θα το έχανα.
Σ' ευχαριστώ πολύ.
Όσο ετοιμάζεσαι, ο Σάσα θα σε ενημερώσει για κάποιες αλλαγές.
-Τα λέμε σύντομα. -Όλα να πάνε καλά.
-Σκατά. -Ευχαριστώ. Τι είναι;
Σου έστειλαν τον Άρναρ Βάλγκιρσον.
Είναι κορυφαίος Ισλανδός κριτικός.
Ο Βρωμερός Καρχαρίας του Ρέικιαβικ.
Μ' είχε θάψει τελείως κάποτε.
Μην ανησυχείς γι' αυτόν.
Με αποκάλεσε "τροπικό πουλί χωρίς φτερά".
-Τι διεστραμμένος. -Πράγματι.
Όντως. Να σου πω, Χέιλι, τα δέκα τελευταία μέτρα
μπορείς να τα αφήσεις εκτός.
Να τα αφαιρέσεις. Δεν νομίζω ότι είναι απαραίτητα.
Η Κάρολαϊν Σο τα ήθελε εκεί, οπότε θα τα διατηρήσω.
Εντάξει. Καλώς.
Δεν έχει να κάνει με τη Σο τώρα.
Αλλά μ' εσένα.
Τη μουσική. Την ελευθερία.
Δεν υπάρχουν χορηγοί τώρα. Δοκίμασε ό,τι θέλεις.
-Ό,τι εξυπηρετεί τη μουσική. -Αυτό θα κάνω.
Εντάξει. Τέλεια.
Βρήκες κάποιον για τη βιόλα;
Θα δοκιμάσω κάτι καινούριο.
-Έκπληξη; Ωραία. -Εντάξει.
Καλή επιτυχία, Χέιλι.
Γιατί είναι εδώ ο μπαμπάς μου;
Εγώ του είπα να έρθει.
Έχεις τρελαθεί τελείως; Γιατί το έκανες αυτό;
Επειδή πρέπει να το ξεπεράσεις.
Να τον αντιμετωπίσεις.
Πρέπει να του πεις να φύγει. Δεν θα μπορέσω να δώσω το κονσέρτο.
-Μπορώ να τον διώξω. -Ωραία.
Αλλιώς μπορείς να αυτοκτονήσεις στη σκηνή.
-Τι; -Ναι. Να κάνεις μια θυσία, Χέιλι.
Άρπαξε το κοριτσάκι
που απαιτεί να 'σαι η καλύτερη
κι ό,τι άλλο σου εμφύσησε ο πατέρας σου
και πέταξέ το από το παράθυρο σαν να 'ναι μπούμερανγκ.
-Τα μπούμερανγκ επιστρέφουν, όμως. -Εξαρτάται πώς θα το ρίξεις.
Δεν μπορείς να δημιουργείς μουσική όταν το βάζεις στα πόδια.
Πρέπει να πάρεις μια ανάσα και να το αντιμετωπίσεις, εντάξει;
Κι όταν το κάνεις αυτό,
η όλη φάση της Ιαπωνίας θα σου φαντάζει κουάρκ.
Κουάρκ;
Ένα σωματίδιο του ατόμου.
Εσύ μείνε εδώ.
Εντάξει.
Καλησπέρα σας.
Είμαστε το Σύνολο της Χέιλι Ράτλετζ.
Απόψε θα σας παρουσιάσουμε μια νέα σύνθεση της Κάρολαϊν Σο.
Επίσης, έχει έρθει ο πατέρας μου από τη Βόρεια Καρολίνα.
Χωρίς εκείνον δεν θα βρισκόμουν εδώ, οπότε τον ευχαριστώ που ήρθε.
Υποτιτλισμός: Παναγιώτης Καρούσος
Επιμέλεια Ειρήνη Παπαδάκη αρούσος