-Ano 'tong mga 'to? -Gamit ko
-Akala ko wala kang gaanong gamit? -Kabaligtaran.
Wala lang akong mapaglagyan, ngayon, mayroon na.
Sa bagong bahay, kasama ang nobya ko.
Naaalala mo ba ang sabi mo tungkol sa upa?
Oo naman, Shawn. Magbabayad ako.
Hindi. Hati tayo sa parte ko.
Sige, kalahati. Ito ang para sa Enero.
Ito naman sa Pebrero at Marso, at para naman ito sa Mayo, Hunyo, at Hulyo.
Parang alam ko na ang mangyayari.
-Paano mo ito nagawa? -Ang Tchaikovsky?
Oo, ang haba kaya nito. Hindi uubra kung babagalan.
Alam ko, nasa kumpetisyon ako noon, at gusto kong magpakitang-gilas.
-Double-time. -Nakakainis ka.
Gano'n lang kadali para sa'yong gawin ang gusto mo.
Samantalang wala akong mahanap na babaeng kompositor para itanghal.
Tingnan mo.
Sa lola ko ito.
Gusto kong isuot mo ito mamayang gabi.
Hindi ako pupunta sa konsyerto para makaabala.
Hindi ka makakaabala.
Ikaw ang pinagkakaabalahan ko.
Gusto kong sumama ka.
Sige na.
Kumusta?
-Nakatingin sila sa atin. -Kumusta? Ha?
Dahil napakaganda mo.
-Uy. -Kumusta?
Nobya ko siya. At nobyo niya ako.
Nobya ko.
Hailey. Hindi ko alam na tutugtog ka pala ngayon.
Gusto mo bang sumama?
Hindi ako tutugtog.
Talaga?
Oo, magkasintahan na kami.
Sa wakas.
-Masaya akong makita kayo. -Oo naman.
Pwede ba nating pag-usapan ang ilang bagay? Sandali...
Si Caroline Shaw.
-Nasaan? -Ayon.
Paborito ko siya.
Tara, ipapakilala kita.
-Ha? Talaga? -Oo. Halika.
-Caroline, kumusta ka? -Ayos lang, ikaw?
Mabuti. Ito nga pala ang nobya ko.
At magaling siyang kumumpas.
-Masaya akong makilala ka. -Ako rin.
Magkwento ka.
Noong nakaraang taon, tinugtog ng grupo namin ang piyesa ni Thomas.
Thomas Pembridge.
Isang beses, inanyayahan ko siya sa isang palabas,
at sinabi niyang huwag na raw akong umasa. Ano'ng ginawa mo?
Nakatrabaho ko na siya dati.
Parang kapatid ko siya.
-Siya ang nagturo sa akin. -Dahil malapit kami.
-Alis lang ako. -Sige.
Sana masiyahan ka. Magiging kakaiba...
Masaya akong makilala ka.
Baka pwede tayong lumabas minsan?
Gusto ko 'yon.
Ano'ng gusto mong inumin? Ayos ka lang?
-Pinagpapawisan ka. -Ang dami
lang tao at paulit-ulit ka sa relasyon natin.
Magkaibigan kami. Magkasundo kaming dalawa.
Ayos lang naman, pero sa ganitong sitwasyon, mas maganda
kung hindi mo ako tatawaging nobya.
-Ano ba dapat? Kapareha? -Hindi!
Kabiyak ng puso?
Hindi 'yon ang sinasabi ko...
Hindi lang talaga siguro ako bagay rito.
Kasama mo ako. Bagay tayo.
Ang ganda mo, Bunny.
Nagbihis talaga ako para sa Santo Papa kahit Episcopalian ako.
Binabati ko ang panunumbalik ng orchestra sa entablado.
Nakakatuwa, 'di ba?
-Totoo. -Salamat.
-Sandali lang. -Sige.
Bb. Windsor.
May mga butas at dumi ang Trono ng Santo Papa.
Hindi natin magagamit.
At hindi pa rin nagpapadala ang Delgado.
Sharon, masaya ako sa pagbabalik mo pero lubayan mo muna ako.
At, Pavel, linisin mo ang trono.
Narinig mo siya. Bilis.
Alam ko na 'yan.
Kaya dapat, itim lang ang sinusuot mo.
Ngayon, alam ko na.
Kakilala mo si Caroline Shaw?
Magkainuman kami.
Nahihiya ako, pero gusto ko sanang tumugtog ng piyesa niya.
-Uy, Cynthia. -Caroline.
-Hindi ka ba magtatanghal? -Ayaw pa ng doktor.
Pero tumutugtog ako sa grupo ni Hailey.
Ayos.
-Oo nga. -Totoo.
Nakatuon kami sa pagtugtog ng mga piyesa ng mga babaeng kompositor.
Alam mo? Bakit hindi tayo tumugtog ng piyesa niya?
Uy! Magandang ideya.
May gusto ka bang
ipahiram sa grupo namin para maitanghal namin?
Gusto ko sana kaso wala akong bago.
Ayos lang.
Sige, una na ako.
Itigil mo na 'yan, Shaw. Magaling siya. Ano'ng problema mo?
Ayos ka naman daw.
"Ayos"? Hindi ko gusto no'n.
Hindi lang siya sigurado.
Dahil kay Rodrigo.
-Hindi niya sinabi pero... -Naiintindihan ko.
Mula ngayon, wala na dapat makaalam.
Bakit inuupuan ng Santo Papa ang balabal ko?
Para matakpan ang sira at dumi.
Pasensya na natagalan ako. Sobrang trapik!
May mahalaga akong sasabihin sa'yo.
Nananaginip ba ako?
Nalagpasan natin ang welga, marami na tayong
pondo, at ngayon, nandito pa ang Santo Papa.
Ako ba ang nagbalik sa orchestra na ito sa tamang landas?
Oo, ako nga.
Aalis na ako sa orchestra.
Salamat sa pagpunta ninyo ngayong gabi.
Napakamadamdamin nito tama?
Puno ng hiwaga at musika.
Kaya naman iniaalay ko ang gabing ito
sa napakaespesyal na tao.
Siya ang nagbigay ng hiwaga, damdamin, at musika sa buhay ko.
Ang aking minamahal, Hai Lai Rutledge.
-Diyos ko po! -Diyos ko!
Kabilang ka sa amin.
Pati na rin sa Santo Papa.
Maraming salamat sa pagdalo.
Mukhang maayos naman ang kalagayan mo, sa palagay ko.
Salamat.
Inalok ako ng magandang posisyon sa isang malaking institusyon.
-LA? San Francisco? -Mas malapit.
Ano 'yon?
-Ano? -Hala.
-Naririnig... -Ano?
Binili ng kumpanya sa Japan ang Delgado.
Ang pondo natin.
-Hala. -Ano'ng nangyayari?
Takbo!
May daga talaga kayo.
Sa katunayan, dalawang uri ng daga.
Mga Norway rat na nasa pundasyon
At mga daga sa bubong na dahilan ng pagguho.
Walang-dudang sila 'yon.
Magaling.
Kasalanan mo ang lahat ng ito. Sinabi mo kasing aalis ka,
kaya gumuho ang kisame.
Wala naman akong gano'ng kapangyarihan.
Bakit ka aalis?
Teka, ikaw ba si HardHatRat62?
Oo.
Ako si Rativarious57.
-Hindi nga? -Ako nga!
Tinanggap ko ang posisyong Musikal na Direktor sa Queens.
Matagal nang laos ang Queens.
At bubuhayin ko silang muli.
Sige, gawin mo.
Ayaw ko namang maghapong nakatanga sa opisina.
Gusto kong lumikha ng mga bagay.
Masaya ako para sa'yo.
Pwede ka pa rin namang magalit.
Mamaya na lang.
Ang sexy mo sa suot mo.
Paano kayo nagkakilala?
Pareho kaming nasa New York City Rat Message Board.
-Para sa rodentologist. -Balita bukas.
Lintik, lintik...
Maganda ang lahat.
Natiyak naming hindi malalim ang mga sugat
ng Santo Papa at makakabalik din kami.
Bukod pa riyan, ipinagmamalaki kong
nananahan sa amin ang komunidad' ng matatalinong daga
dahil sa matagal na pagkakalantad sa classical music.
Kung di mo siguro pinagliban ang maintenance...
Isang bagay pa.
Binili na ng Fukusoft Corporation ang Delgado,
at makakausap ko mamayang gabi si G. Fukumoto.
Kasama ba kami sa pulong na ito?
Ako na ang bahala.
Daga ba 'yon?
Totoo ba 'to?
Naloko ba kita?
Akala mo mga daga, ano?
G. Fukumoto. Ikaw pala.
Ako nga.
Dating miyembro.
Akala ko mamaya pa tayo magkikita.
-Guguho rin ba ang kisame rito? -Matibay ito, sigurado ako.
Nagbibiro siya, Gloria.
Medyo kinakabahan lang si Gloria ngayon. Pero normal lang 'yon.
Mahusay ang pagbikas mo!
Salamat! Isang taon din akong namalagi sa Kyoto noong kolehiyo.
Baka pwede na tayong maunang tatlo sa bar para pag-usapan ang mga mangyayari.
At pakiimbitahan din si Maestro DeSousa.
Oo naman.
Lintik!
Nakita mo na 'to?
"Rodrigo, at kaibigan niya."
Ipapaskil ko 'to sa banyo.
Kailan 'yan nakuhanan?
Kahapon lang, mananayaw ang nobyo mo,
ngayon, isa ka nang "kaibigan."
Ang galing mo. Naiiyak ako.
Gusto mo ipagawa ko 'yan para madala mo palagi?
-Sandali. -Tagahanga mo ako.
Mabuti, makinig ka. Huwag kang intrimitida, hindi naman bagay.
-Nagbibiro lang ako. -Nakakatawa.
May ensayo ba tayo?
Oo.
Palaging may masasabi ang mga tao.
Hayaan mo lang sila.
Pagtuunan mo ang musika, hindi ang ingay.
Nahulog na yata ako kay Cynthia.
Gusto ko 'yan.
May bagong plano tayo.
-Gusto mong beer? -Oo.
Kailangan ko nga palang umalis mamaya.
May lakad ako.
Hindi, Ben. Walang aalis mamaya
dahil mag-eensayo tayo ng bagong piyesa ni Shaw.
Ibinigay niya sa'yo?
Hindi pa. Pero mapapaoo ko siya.
Maganda ang piyesang ito. Gusto kong...
Pumayag ang National Sawdust na pansamantala tayo rito.
Pauna na kitang sinasabihan.
Hindi siya ganoon kaluwag.
Parang isang kwarto lang siya. Maliit lang.
Ano 'to?
-Pasensya na. -Hindi.
Napakaganda nito.
Parang dyamante sa loob ng bato.
Mabuti naman.
Kumusta? Ako si Thomas Pembridge.
Magiging masaya ito.
Kikilalanin ko ang mga dati nang kontrata sa Delgado.
Sa isang kundisyon.
Gusto kong itanghal mo ang Mozart's Requiem
kasama ang orchestra namin.
Siguradong papayag ang Maestro. Tama ba, Maestro?
Hindi ko pa 'yon nagagawa.
Alam ko. Bakit nga ba?
Kakaiba kasi siya.
Isinulat niya 'yon no'ng nanghihina na siya, kaya hindi natapos,
at sa tingin ko, hindi pa ako nagkaroon ng panahon para doon.
-Magandang pagkakataon na ito. -Tama.
Lalo na kung para sa pondo ng gusali at youth orchestra.
Sige, gagawin ko.
Magaling!
May tawag po para sa inyo.
-Iyon lang ba ang gusto mo? -Sa totoo lang, may isa pa.
Baka pwede tayong lumabas sa susunod.
Oo ba.
Pasensya na. Salamat.
Kailangan ko nang umalis. Emergency.
May nangyari ba?
Wala naman. Hindi siya malalang bagay. Para sa sining siya.
Ayos lang ba?
Ang ganda no'n, Egon.
Salamat sa pagpunta.
Ako ang dapat magpasalamat sa pag-imbita. Gusto ko ito, misteryoso.
Pero aaminin ko, hindi ako marunong sumayaw.
-Mahilig ako, pero... -Ayos lang.
May itatanong lang ako sa'yo at 'yon na.
Sige.
Kaninong babae ka unang naakit sa sekswal na paraan?
-La Fiamma. -Tama.
Kailan ito?
Noong 8 taong gulang ako.
Narinig ko ang plaka ng Tosca.
Sobra akong humanga sa kanya. Vissi dell'arte.
Mas maganda kaysa Playboy.
Ano naman ang pinakapangahas na relasyong nagkaroon ka?
-Kay Ana Maria. Ang dati kong asawa. -Ana Maria.
Tama.
At kailan ang pinakamainit na sandali n'yo?
Marami, eh.
Isa siguro ang gabi ng pangalawang kasal namin.
Sumakay kami sa isang balsa sa Amazon River.
Nagsimulang may mangyari sa amin.
Tapos, may dolphin doon na nakisali,
kaya naging tatlo kami. Nasiyahan siya doon.
Hindi ako masyadong natuwa, pero gano'n talaga siya.
Malaya ang kaluluwa, malikhain.
Pinapahirapan niya ang sarili
niya, ako rin.
Ano 'yan? Pulgas? Pakitaan mo ako ng naghihirap. At, hinto.
Ang galing no'n.
May bago, hindi ba?
-Si Hailey. -Oo.
Sa pagtatanghal para sa Santo Papa, sinabi mong gusto mo siyang mapabilang.
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Ibig sabihin, karapat-dapat siya sa lahat.
Lahat ng maganda.
Noong una ko siyang marinig, para akong nakikinig sa huni.
Hindi ng pangkaraniwang ibon...
Parang, inahing nagpapasa ng pagkain. Gano'n.
Pinapakain ang inakay at... Parang...
Maganda siya at hindi sa parehong pagkakataon.
Mahiwaga.
May damdamin. Tama. Madamdamin siyang tumugtog.
Sino naman siya?
Ikaw.
-Ako? -Oo.
May isa pang babae, tama ba?
Ang pinakamahalagang babae sa buhay mo.
Pwede mo bang ipakita sa akin kung paano mo siya kukumpasan?
Paano...
Gano'n lang? Kung ano'ng maisip ko?
-Oo. -Sige.
Simulan natin.
Sandali lang.
Ganito.
Baka pwedeng diinan natin ang tunog?
Ulitin natin.
Ito ang problema.
Lahat ng mahuhusay na orchestra ay may tunog. Kayo, wala.
Pero...
Alam kong may nakatago.
Pero napakapangit ng tunog ni Beethoven mula sa mga instrumento n'yo.
Ituro mo sa amin, Maestro.
Galingan n'yo!
Pasensya na. Patawarin n'yo ako.
Pasensya na.
Saglit lang.
Diyos ko.
Kumusta?
Ayos ka lang?
Mukha kang nakakita ng multo.
Tama ka. Nakita ko ang multo ng karera ko.
Alam mo, mukhang hindi...
Hindi.
Kaya ko 'to.
Basura sila.
Pero ayos lang.
Gagawin ko silang ginto.
Ako ang magbibigay sa kanila ng tunog.
Ako ang tunog.
Tara na. Ulit!
Makinig kayo.
Pabayaan n'yo ang ingay, magtuon lang sa musika.
Ano'ng ginagawa n'yo?
Ayos naman, 'di ba?
Atlis, nasubukan natin.
Mahusay.
At alam mo, Caroline?
Sige na, panalo ka na.
Ito ang bago kong piyesa.
Magaling. Ingatan mo 'yan.
-Salamat! -Walang anuman!
Gusto kong marinig na itugtog n'yo ito.
May tumawag nga pala ng pulis.
Sige, aalis na kami. Maraming salamat.
Tara na.
Naisip ko lang, parang hindi tungkol kay Faust ang sayaw. Parang sa akin.
Ako 'yon, e.
Sa tingin mo, hindi ba kayo magkatulad?
Kinailangan kong mapahiya sa paggawa ng patalastas ng taco para sa pondo.
At alam mo ba?
Nabili ang kumpanyang 'yon ng isa pang kumpanya.
Ngayon, gusto nilang itanghal ko ang Requiem.
Kailangan kong magpakakomersyal at makisalamuha. Para akong natutuyo.
Ibinebenta ko na ang kaluluwa ko.
Kahit papaano, para akong si Faust, pero pakiramdam ko, mas
kapit-bahay lang ni Faust.
-"Kapit-bahay," gusto ko 'yon. -Oo.
Sa tingin ko...
Pwede nating gawan ng piyesa 'yon.
Matrabaho pero gusto mo ba?
Oo naman. Gusto ko!
Gusto ko ang hot dog, ang...
Bawat itinanong mo,
at kung paano sila naging
pagtatanghal ng mahuhusay
na mananayaw mo. Gusto ko sila.
Gusto ka rin nila.
Sa susunod?
-Oo. -Kita tayo.
-Sige. -Paalam.
Sana sinabi mo sa aking gusto mo ng piyesa ni Shaw.
Iyon nga ang iniiwasan ko.
-Dahil masyado kang mapapalapit? -Tama.
Mismo.
Bakit hindi mo pa nagagawa ang Requiem?
Hindi ko alam.
Baka dahil ito ang pinakamabigat sa lahat ng bigating piyesa.
Sa tingin ko, handa na ako.
Gagawin mo ang Requiem, hawak mo
ang orchestra, ang Youth Orchestra...
At dance choreography, mukhang sasali rin ako doon.
Nauwi na naman ako sa mananayaw?
Sandali.
Naririnig mo 'yon?
Alin?
'Yong ubo.
-Hala. -Wala akong naririnig.
May tao ba diyan?
Uy, Wolfgang.
Kumusta?
Ayos ka lang?
Gusto mo ng tsaa?
Huwag mong gawin ang Requiem.
Bakit?
Umoo na ako.
Huwag kang ganyan.
Hindi ka pwedeng mamatay.
Uy!
Hindi ka nakakatawa.
Nagbibiro lang ako.
No'ng pinapaalis kita. Biro lang 'yon.
Gano'n naman tayo palagi, 'di ba? yon.