CURCUNA İÇİNDEKİ MOZART
Gloria, sana çavdarlı kek getirdim!
Gloria, bu vududur!
Bu duyuruyu daha bana bile sormadan
dünyayla paylaştığına inanamıyorum!
Özür dilerim! Hadi ama Gloria, geçmişe takılma!
Bilin diye söylüyorum, dışarıdakiler sizi duyabiliyor!
Hedefe yakın bir bağış toplamak bile yıllar sürer.
Ben yıllardan bahsetmiyorum, şimdiden bahsediyorum! Hemen şimdi!
Şimdiyi görmek ister misin? Şimdi masamı temizliyorum.
Çünkü temizlik personeli için yeterli paramız yok.
Ben bu orkestrayı, bizim orkestramızı
kurtarmaya çalışıyorum, sen de bir oda dolusu milyonere
paralarını yanlış şeye vermelerini söyledin!
Tanrım! Gloria, hayır! Hayır, bu yanlış şey değil!
Bu aslında aynı şey.
Orkestra ve Gençlik Orkestrası, bunlar birlikteler!
Gelir dairesine göre birlikte değiller!
Gelir... Bu, "evet" demek!
Ben çocuklardan, gelecekten bahsediyorum Gloria!
-Bu, muhteşem bir fikir! -O zaman?
Çok güzel bir fikir.
Ve gelecek için seyircileri garantiye alır!
Ama yoktan yere şehir çapında kâr amacı gütmeyen bir şey oluşturamazsın!
Bu arada Şef Pembridge'i affetmelisin.
Zor zamanlar geçiriyor.
-Bunu nereden biliyorsun? -Herkes biliyor.
-Değil mi? -Evet!
Başlangıç parası alıp bu işi hızlıca yapmamızın
bir yolu var.
O yapmaz.
Hayır, dur, benim sağım solum belli olmaz.
Yapabilirim. Söyle.
Venedik konserinden sonra
yığınla sponsorluk talebi geldi.
Portatif hoparlör ve saat şirketleri gibi yerlerden
ama bir tanesi epey büyük.
Büyük mü? Nasıl büyük?
-Evet ama yapmayacak. -Söyle, ayrımcılık yapmam,
söyle.
Tanrım!
Demedim mi? Yapmayacak.
Tamam Gloria.
Bizde müzik var, şehirde çocuklar var,
milyonlarca çocuk var. Bedava olmayan ne? Neden paraya ihtiyacımız var?
Enstrümanlar bedava değil. Sandalyeler.
-Sandalyeler değil. -Değil mi?
Sandalyeler bedavadır, öylece...
Sandalyeler sadece vardır!
Tamam, benimle kafa buluyorsun! Devam et.
Tamam, hayatım boyunca hiç yapmadığım bir şeyi
yapmak zorundaymışım gibi hissediyorum
ve yapacağım. Parayı kendim bulacağım.
Sen nasıl istersen! Hatta sokağa çık
ve para ağacından topla!
Ben de aynen öyle yapacağım.
-Craig G? -Evet, Şef?
Şey konusuna gelirsek...
Senin insan olduğuna inanamıyorum dostum!
EMPROMPTÜ
Herkese merhaba.
Merhaba Esther.
Geldiğiniz için teşekkürler. Çok heyecanlıyım.
Şaka mı yapıyorsun? Thomas Pembridge'in
ilk bestesinin prömiyerini çalma fırsatı mı?
Ortaokuldan beri duvarımda posteri var.
Bir fiyortta, üzeri çıplak şeflik yapıyor.
O poster bende de var.
Tam yatağımın tepesindeydi.
Tamam, hadi, başlayalım.
Bana göre bu eserin harika yanı
bir nevi kutuplaşmış dinamikleri.
Yani bir hassasiyet ve bir gerilim var.
Aman Tanrım! Şef!
Merhaba Şef. Burada ne yapıyorsunuz?
Buralardaydım. Terzim, Brooklyn'de yaşıyor.
Evet, düğmeler konusunda harikalar yaratıyor.
Lütfen devam et Şef.
Ben yokmuşum gibi. Beni bu tiyatroya musallat olmuş bir hayalet gibi düşün.
Tamam, olur.
Pekala, baştan alalım.
Harikaydı millet!
İlk seferde.
Tamam Esther,
bence birazcık daha özgür olabilirsin.
Molto espressivo dediği yerde...
Hayır. Hayatta olmaz.
-Ne? -Bir şey yok.
Tamam. Molto espressivo, bence bunda kendini bırak.
Başını ağrıtmak istemiyorum ama birkaç küçük düşüncem var.
-Neymiş onlar? -Birinci ölçü.
Bunu bir solo eseri olarak düşünmeni istiyorum,
kalanlar sadece bir yankı.
Çok ince bir nokta ama önemli.
-Tamam. -Ayrıca birinci ölçü
-daha net olmalı. -Tamam.
Tempo oluşturmanı istiyorum. Akması gerekiyor.
-Güzel duruyor. Olur. -Tamam mı? Güzel.
Çok üzgünüm Bay DeSousa
ama size kredi veremeyiz.
Ama bu benim için değil.
Çocuklar için. Müzik için.
Biliyorum. Ve başlatmaya çalıştığınız program
-harika duruyor. -Program mı?
-Ben televizyon programı yapmıyorum. -Hayır, müzik programı?
Ona müzik programı demiyorum.
"Bir aile olan müzik ve sesler" diyorum.
Bireysel kredi başvurusu yaptınız.
Teminat olarak gösterdiğiniz varlıklar da
Beethoven, Mozart ve... Çaykovski.
Evet, onu biliyorum. Severim!
Güzel. Onu seviyormuş. Hiçbir şey boşuna değilmiş.
Ama kredi anlaşması kapsamında
bunların sadece besteci isimleri olduğunu biliyorsunuz.
Gerçek bir değerleri yok.
Ona müzik olmadan aklını kaçıracağını söyle.
Olmaz, onu söylersem ağlamaya başlarım.
Bakalım, burada gösterdiğiniz diğer şey de mate kabağı.
Mate mi? Maté kabağı mı?
Ve değeri de "kişinin mate hakkındaki görüşüne bağlı" mı?
Şaka yapıyordum, sadece bir şaka!
Kredi kaydınız yok, bunu daha önce hiç görmemiştim.
-Kredi kartınız, ev krediniz yok mu? -Hiçbiri yok.
-Ev, hiçbir şey mi? -Hayır.
-Kimseye borçlanmam. -Hiç görmemiştim.
Hiç yokmuşum gibi duruyor, değil mi?
-Banka böyle düşünüyor. -Anlamıyorum.
Banka genelde ödeyecek kadar
para kazanan insanlara kredi verir.
Başka bir kredi çekip öderim.
Ama banka size nasıl güvenecek?
Söz veriyorum. Benim bu.
Sen bankasın. Bana güven.
Banka ben değilim, ben çalışıyorum.
Affedersiniz, toplantıya katılmam lazım.
Tamam.
Zaman ayırdığınız için teşekkürler.
Bankanın sen olmadığını biliyordum.
Sen "Yaratıcı Yaşamlar için Yaratıcı Çözümler Bankası"sın.
Bakın, sonuçta bunlar sadece bir slogan.
Aslında gerçek değiller.
O zaman gerçek yapalım. Ya patates çiftçisi olsaydım?
Sana gelip "Domates ekmek istiyorum" deseydim,
domates ekmek için kredi istiyorum deseydim
"Domateslerde deneyimli misiniz?" derdin.
Ben de "Hayır ama krediyi verin" derdim.
Vermezdiniz, değil mi?
-Hayır. Patates. -Çünkü patates ekiyorum.
Ama gelip "Ben domates çiftçisiyim,
"domates ekeceğim" deseydim?
Ben şu anda tam da bunu diyorum.
Ben bir müzisyenim ve sana müziği vereceğim.
Selam Jordan. Neredesin?
Tanrım! Çok özür dilerim tatlım.
Hayır, orada, öğretmenlerinle kal. Hemen geliyorum.
Geliyorum, tamam mı? Tamam.
Kahretsin! Bugün oğlumu almam gerektiğini unuttum.
Seni bırakmamı ister misin?
-Hayır, sorun değil. -Evet, seni bırakayım.
Gel. Bir aracım var, gel.
-Tamam. Bir mahzuru olmazsa. -Hayır, yok.
Patateslerden ayrılmamalıydı.
Tamam!
-Aslında hiç... -Biliyorum, çok özür dilerim.
Özür dilerim. Yapmamam lazım. Aslında gideceğim.
-Harika! -Hayır, gitmeyeceğim.
Şu küçük sıcak odaya gidip biraz kestireceğim.
Harika olur.
Söz, ağzımı açmayacağım.
Teşekkürler. Tamam.
Aynı yerden başlayalım.
Pekala, tamam.
Kapı burada.
Tamam, geldik. Merhaba genç adam!
Bir iyilik isteyebilir miyim? Bisikletimi biraz tutabilir misin?
-Lütfen? Söz veriyor musun? -Söz veriyorum.
Harika.
-Selam küçük adam! -Anne!
Çok özür dilerim, telafi edeceğim.
-Jordan, bu, Bay DeSousa. -Merhaba!
-Selam! -Merhaba. İsmim Rodrigo.
-Nasılsın? -İyiyim.
-Piyano çalabiliyor musun? -Hayır.
Hayır, hiçbir şey çalmıyor.
Merhaba! Kim bir oyun oynamak ister?
Ben!
Gelin! Daire olun, hadi!
Tamam, daire olun. Güzel. Harika.
Hoş geldiniz, kimin kalbi var?
Herkesin mi? Senin de mi kalbin var?
Katılabilirsiniz, gelin.
Ve kalp nasıl bir ses çıkarır?
Yakışıklı bir adam gibisi yoktur.
Hele bir de gitarı varsa.
Tamam! Enstrümanlarınızı alın lütfen.
Nerede kalmıştık? Kalp atışındaydık.
Kalp atışındaydık. Nasıldı?
Tamam.
Tüplerinizle kalp atışlarına yardım eder misiniz?
Alkışı da bırakmayalım, olur mu?
Evet, işte bu.
Mississippi sosislisi!
Palo, güzel Palo
Güzel Palo
Palo, güzel Palo
Güzel palo!
İşte bu! Perküsyon. Senin enstrümanın perküsyon.
Kesinlikle ve enstrümanını bulduklarında dönüş yoktur, biliyor musun?
Evet, sen de bir daha uyuyamayacaksın.
-Heyecan verici! -Ama o mutlu olacak.
Sana bir çek vereceğim.
Çek mi?
-Sen mi yazdın? -Evet.
Yapmaya çalıştığın şey hoşuma gitti.
Teşekkürler.
Onu yemek için eve götürmeliyim.
-Tamam. -Tamam.
Bir gün sen ve onun için yemek yapabilirim.
-Yapabiliyor musun? -Bir şeyler uydururuz.
Siktir! Saçmalık!
-Thomas? Bir terslik mi var? -Sorun koda.
Kahrolası koda. Tanrım!
Aklımdan ne geçiyordu, bilmiyorum!
Çakma bir saçmalık. Kes!
Kodayı kesmemi mi istiyorsun?
Evet, derhal kes, cerrah gibi kes.
Hayır, kodayı kesmeyin.
Şef, kodayı kesin dedi.
Biliyorum ama şef benim, ben halledeyim.
Tamam Thomas, bu işi karışık hâle getirme.
Çakma değil! Güzel, basit bir aşk şarkısı.
Tanrım! Öyle deme. Ne?
Kahretsin! Sikeyim! Ne halt...
Benim için bunu mahvettin.
Şimdi bunu bir aşk şarkısı gibi mi düşüneceğim?
Bu aşk şarkısı falan değil!
Eve gidip bir uyusana.
Hatta hepimiz eve gidip uyuyalım.
Yarın açık zihinle gelip rötuş yaptıktan sonra sahneye çıkarız.
Bir sorun olmaz!
Herkes iyi mi?
Güzel.
Tamam, hadi, yapalım.
Evet, herkese kahve getirdim.
-Düzelttim. -Üçüncü sayfam yok.
Dördüncü sayfanın eskisinin başını 36. sayfanın yenisiyle birleştirmelisin.
Haklıydın tatlım.
Bu bir aşk hikayesi! Sadece basitleştirilmesi gerekiyordu.
Zaten basitti. Basitleştirilmesi gerekmiyordu.
Aslında şimdi daha da karışmış.
Dinle tatlım. Biliyorum, zor.
Ayrıca ilk konserin ama dinle!
Bunun düzgün olmasını istiyorum, lütfen benim için bir dener misin?
Tamam.
Tamam, kodadan.
Esther, tamamen farklı bir şey çalıyorsun.
Şef bunu yazdı, burada.
Tamam ama diğerleriyle uyuşmuyor.
Evet, bence bu harika bir şey.
Ben, neden sadece dikiliyorsun?
Artık klarnet kısmı yok.
Süsleme üzerine süsleme gibi geldi.
Tamam, bu kadar yeter. Gel.
Bunu kendine neden yapıyorsun, bilmiyorum.
Ama bu eserle elde etmek istediğim
her şey artık bu eserde değil.
Besteci böyle istiyor!
Onunla bir dakika konuşmam lazım.
Benim de Şef'in istediğini aldığından emin olmam lazım.
Ben yönetiyorum ve Şef'in istediğini
aldığından ben emin olurum.
Tamam, siktir git!
Sizinle çalışmak büyük bir onurdu. Bence dâhisiniz.
Teşekkürler tatlım.
Esther? Orkestradan çıktı mı?
Ben öyle yorumladım, evet.
Esther, lütfen bekle,
çok özür dilerim, bunu bir konuşabilir miyiz?
Belki sende bir şey vardır sanmıştım.
Ama herkesin hakkında söyledikleri doğruymuş.
Ne? Herkes hakkımda ne diyor?
Çözdüm!
Clark, sen Shawn'ın kısmını alacaksın,
ben de Esther'ın kısmını baştan yazacağım.
-Böylece Shawn çalabilecek. -Hayır...
Evet, hiçbir sorun yok.
İstemiyorum!
Hazır mısınız? Halkacı Rodney çıkış repliklerini tekrar etmeli.
Tamamen boku yedik, halkalarını fırlatışını
izlesek de olur. Hadi bakalım!
Millet! Perde 15 dakikaya açılıyor.
Şuna bak!
-Aman Tanrım. -Kes şunu.
Böyle anlarda annemle babam keşke bana inansaydı diyorum.
İnanmadılar, siktir et onları!
Şimdi sadece kanla çalman lazım.
Ne çaldığımızı bilen var mı?
-Tamam. -Hayır.
-Pekala, Shawn. Şey yapacağız... -Hailey, bu tam bir kabus!
Kabus olduğunu biliyorum. Korkunç bir kabus.
Benimle yaşaman gerektiği için üzgünüm
ama biraz bekleyip bizi izlersen harika bir şey
-çıkaracağız! -Hayır, çıkaramayacağız!
-Selam! -Selam!
-Burası nasıl bir yer? -Hiçbir fikrim yok!
Bu akşam burada bir arkadaşım sahne alacak.
-Nasılsın? -İyiyim.
Haftaya ameliyat olacağım.
Kimseye söyledin mi?
Birilerine söylemek çok zor. Ne söyleyeceğim ki?
Ya iki ay olmayacağım ya da ameliyat iyi gitmezse hiç olmayacağım.
Gündüz sonrası gelen geceden şikayet ediyor musunuz?
Işıl ışıl bir günden sonra gelen yağmurdan?
Hayatta çirkin şeyler var diye şikayet ediyor musunuz?
Vítězslava Kaprálová 25 yaşında öldü.
Ama ölmeden önce kadınların sanatçı değil de
ilham perisi olması beklendiği bir dönemde 50 eser yazdı ve yönetti.
Bu yüzden bu akşam yollarımızı bulmamızı kutluyoruz.
Zaman değiştiğinde
Yeni yılın ışığında
İyi olsun
İyi olsun gelecekte
Onun sessizliğinin gizledikleri
Şimdi fazla uzatmadan sizi Crystal Brutes'la baş başa bırakıyoruz.
-Bu Lizzie'ydi, harika biri! -Sesi harika!
Artık oynayamazsın derlerse ne yapacaksın?
"Derlerse" diye bir şey yok. Beni bu akşam çağırdılar.
İşim bitti.
Neyse, sorun yok.
Ne demek "sorun yok"?
Zaten birkaç yılım kalmıştı. Olur böyle şeyler.
-B planını uygulamam lazım. -B planı mı?
Senin yok mu?
Hiç düşünmemiştim.
Belki de B planın bu olur.
Bence sen yapmalısın. Almalısın.
-Gerçekten mi? -Evet.
Başarabilirsin, altı tanesini.
Selam Cynthia. Aman Tanrım, sen Kevin Majors'sın.
Sen Kevin Majors'sın!
Kevin, bu Gloria, patronum.
Evet, son 80 saniyede Spurs'a karşı 12 sayı yaptığında
ben de oradaydım.
Sen bilmiyorsun, bu adam harika.
Muhteşem biri!
Muhteşem. Muhteşemsin.
Ben de sizin büyük hayranınızım.
Belki bir ara Bağışçı Yardım Programı'ndan konuşuruz.
Gloria, bize katılsana.
Hayır. Siz birlikte harika bir akşam geçirin.
Bir martini alabilir miyim lütfen?
Shawn, dikkatini bana vermen lazım.
O notalar yerine bu notayı çalman lazım.
-Neredeyse aynı etkiyi... -Hailey!
-Ne? -Çözümü buldum.
Hayır, şimdi olmaz! Dört kısım üzerinde yeniden çalıştım.
Eldeki silahları kullanıyorum.
Senin deyiminle bende harika bir füze var.
Tamam, bence böyle daha güzel.
Çok daha basit.
Başta neden böyle değildi, anlamıyorum.
Peki.
Bir saniye.
-Hailey, seni görmek güzel! -Bana bir iyilik borcu var.
Aslında bu akşamdan sonra benim sana olacak.
Joshua Bell. Normalde bu boyutta konserlere çıkmıyorsunuz, biliyorum.
Bana ilk fırsatımı bu adam vermişti, kaç yaşındaydım?
On dört yaşında mıydım? Ve bence eğleneceğiz!
Kısımlara bakma fırsatı buldunuz mu?
Senin görüşlerini almak isterim.
Bana vizyonunu söyleyebilirsin.
-Bazı şeyleri... -Kesinlikle.
-Lizzie! -Ne?
Beş dakika oyalaman lazım!
Ne? Neden?
Siktir, Joshua Bell? Selam.
Evet, ben oyalamak için varım.
Tamam, bu kısımda molto espressivo diyor,
hakkını vermemiz bence çok önemli.
Burada, Prag'ta bir söz vardır.
Bir hiç yüz kez de vursa eşeği öldüremez.
Bu, bana evi anımsatıyor.
Sirkte misin?
Değil misin? Bana söyleyebilirsin.
Yönetme tekniğin nasıl?
Umarım güzeldir. En iyisinden öğreniyorum.
Thomas öğretiyor.
Aslında olay daha çok burada olanlarla
ve ellerine yaptıklarınla ilgili.
Seni takip edersek, aklında neler olduğunu anlarsak,
bunu bir yolla aktarırsan, ister böyle olsun ister böyle,
-başarılı olur. -Evet.
Ve sen de ne istediğini biliyor gibisin.
Öyle göründüğüne sevindim.
İkiniz. Kızı öptün mü?
Öpmedin mi? Neredeyse gece yarısı oluyor
ve komünizm saat birde gelecek.
Hadi! Ne bekliyorsun?
Ve siz madam.
Emekçi sınıfının yükselişi hakkında ne düşünüyorsunuz?
Tuhaf bir cevap.
Sizlere Thomas Pembridge'ten yeni bir eser sunacağım için
çok heyecanlıyım.
Thomas, bir şeyler söylemek ister misin?
Tamam, tabii, evet.
Hailey'ye, tüm bu genç müzisyenlere
çok teşekkürler ediyorum.
Joshua'ya teşekkür ederim.
Bunu benim için büyük bir anlamı olan
bir arkadaşıma yazdım.
Kalbim o kadında ama elbette onu burada, bir yerde görmüyorum,
yani...
Buyurun. Neyse, Aristoteles'in sözüyle
gerçekten kafamı sikeyim.
Siktir edin.
Şerefe. in.