MOZART IN DE JUNGLE
Gloria, ik heb een pompernikkelscone voor je meegebracht.
Dat is voodoo.
Ik kan niet geloven dat we dat net wereldkundig maakten,
zonder mij eerst te vragen.
Mijn excuses. Kom op, Gloria, blijf niet in het verleden hangen.
Weet je dat iedereen daar alles kan horen wat je zegt?
Het zou jaren duren voor je zoveel geld bijeen hebt.
Ik heb het niet over jaren, maar over nu. Nu meteen.
Wil je nu zien? Ik maak mijn bureau schoon.
Omdat we niet genoeg geld hebben voor een conciërge.
Ik probeer dit orkest te redden,
ons orkest, en je vroeg net aan een zaal vol miljonairs
om hun geld aan het verkeerde doel te geven.
Jeetje, Gloria, nee. Maar het is geen verkeerd doel.
Het is eigenlijk hetzelfde.
Het is het orkest en het jeugdorkest. Ze gaan samen.
Niet volgens de belastingdienst.
Dat betekent juist een "ja".
Ik heb het over kinderen, over de toekomst.
-Het is een fantastisch idee. -Dus?
Het is een mooi idee.
En dan is toekomstig publiek verzekerd.
Maar je kunt een stadsbrede non-profit niet uit het niets toveren.
Trouwens, je moet maestro Pembridge vergeven.
Hij heeft het moeilijk.
-Hoe weet jij dat? -Nou, iedereen weet dat.
-Toch? -Ja.
Weet je, er is een manier hoe we aan het geld kunnen komen
en dat snel kunnen doen.
Nou, hij gaat het niet doen.
Nee, wacht. Ik ben erg onvoorspelbaar.
Misschien doe ik het. Vertel.
Nou, na het concert in Venetië zijn we overspoeld
met verzoeken om jouw aanbevelingen.
Weet je wel, voor draagbare speakers, of een horloge,
maar er zit iets groots bij.
Groot? Hoe groot?
-Hij doet het niet. -Vertel, ik discrimineer niet.
Vertel het nou gewoon. Zeg het.
Jezus.
Wat zei ik? Hij doet het niet.
Oké, Gloria.
We hebben de muziek, er zijn kinderen in de stad,
miljoenen van ze. Wat kost geld? Waarom hebben we het geld nodig?
Instrumenten kosten geld. Stoelen.
-Stoelen kosten geld. -Stoelen kosten geld?
Stoelen kosten geen geld, ze...
Stoelen zijn er gewoon.
Oké, je houdt me voor de gek. Nee, kom op.
Oké, ik voel me verplicht
iets te doen wat ik nog nooit heb gedaan
en ik zal het doen. Ik zal het geld zelf regelen.
Ga je gang. Ga maar de straat op
en trek het uit de geldboom.
Dat is precies wat ik zal doen.
-Craig G? -Ja, maestro?
Over, weet je wel, de...
Wat voor mens ben je?
Dag, iedereen. Hoi.
Hoi, Esther.
Bedankt dat jullie allemaal hier zijn. Ik ben heel opgewonden.
Ben je gek? Een kans om de première te spelen
van Thomas Pembridge's eerste compositie?
Ik had zelfs een poster van hem als tiener.
Hij dirigeert met bloot bovenlijf op een fjord.
Die poster had ik ook.
Hij hing recht boven mijn bed.
Oké, laten we beginnen.
Wat echt goed is aan dit stuk,
is de gepolariseerde dynamiek.
Er is tederheid en er is spanning.
Mijn god, maestro.
Maestro. Wat doe je hier?
Ik was in de buurt. Mijn kleermaker woont in Brooklyn.
Hij is heel goed met knopen.
Ga maar door, maestro.
Alsof ik er niet ben. Denk aan mij als het theaterspook.
Oké, zal ik doen.
Goed, dan beginnen we vanaf het begin.
Dat was zo goed.
Voor de eerste keer.
Oké. Hé, Esther.
Ik denk dat je best wat vrijer kunt zijn.
Waar er molto espressivo staat...
Nee. Verdorie, nee.
-Wat? -Niets.
Oké. De molto espressivo... Je moet er gewoon voor gaan.
Ik wil geen klier zijn, maar ik heb wel wat ideetjes.
-Oké, vertel op. -Eentje maar.
Ik wil dat je het als een solo ziet
en de rest als echo.
Het is een dunne lijn, maar wel belangrijk.
-Ja. -Nog eentje,
-ik wil het duidelijker. -Oké. Ja.
Ik wil dat je het tempo pakt. Het moet vloeien.
-Klinkt goed. Dat doe ik. -Goed?
Het spijt me erg, Mr DeSousa,
maar u krijgt de lening niet.
Maar het is niet voor mij.
Het is voor de kinderen, voor de muziek.
Weet ik. En het programma dat u wilt opstarten,
-klinkt geweldig. -Programma?
-Ik doe geen tv-programma. -Nee, het muziekprogramma?
Het... Ik noem het gewoon niet het muziekprogramma.
Ik noem het: "Muziek en de geluiden die een familie vormen."
Nou, u hebt de lening aangevraagd als persoon.
En de bezittingen die u opgaf als onderpand, waren
Beethoven, Mozart en... Tsjaikovski.
Ja, ik ken die. Leuk.
Goed. Die vindt ze leuk. Nou, het was de moeite waard.
Maar u begrijpt dat wat betreft een lening
dit gewoon de namen zijn van muziekcomponisten.
Ze hebben geen echte waarde.
Vertel haar dat je gek was geworden zonder muziek.
Nee, maar ik ga huilen als ik dat zeg.
Laten we kijken, het enige andere dat hier staat, is een mate kalebas.
Mate? Maté? Maté kalebas?
En de waarde "hangt af van wat een persoon vindt van maté"?
Ik maakte een grap, het is gewoon een grap.
U hebt geen reserves, dat heb ik nooit eerder gezien.
-Geen creditcards, geen hypotheek? -Niets.
-Huis, niets? -Nee.
-Ik ben niemand geld schuldig. -Ongekend.
Het lijkt of ik niet besta, hè?
-Zo denkt de bank. -Ik snap het niet.
De bank geeft leningen uit aan mensen die geld zullen verdienen
om het terug te betalen.
Ik betaal u terug met een andere lening.
Maar hoe moet de bank u vertrouwen?
Ik geef u mijn woord. Zo ben ik.
U bent de bank. Vertrouw me.
Ik ben niet de bank, ik werk hier.
Pardon, ik moet naar een vergadering.
Oké.
Bedankt voor uw tijd.
Ik weet dat u niet de bank bent.
En u bent deze "Creatieve oplossingen voor creatieve levens"-bank.
Uiteindelijk zijn dat alleen maar leuzen.
Ze zijn niet echt.
Laten we het dan echt maken. Wat als ik aardappelboer was?
En dat ik naar u toekom en zeg dat ik tomaten wil planten.
Ik wil een lening om tomaten te planten...
Dan vraagt u me of ik ervaring heb.
En dan zeg ik: "Nee, maar leen me geld."
U zou het toch niet aan me geven, hè?
-Nee. Aardappelen. -Door de aardappelen.
Maar als ik naar u toekom en zeg: "Ik ben een tomatenboer,
"ik ga tomaten planten."
Dat is precies wat ik nu zeg, snapt u?
Ik ben een muzikant. Ik geef u de muziek.
Dag, Jordan. Waar ben je?
Het spijt me zo, schat.
Nee, wacht. Blijf daar bij je leraren. Ik ben er zo.
Ik ben onderweg, goed. Oké, dag.
Verdorie. Ik was vergeten dat ik vandaag mijn zoon moest ophalen.
Wilt u een lift?
-Nee, het is prima. -Ik geef u een lift.
Kom, ik heb een voertuig.
-Oké, als u het niet erg vindt. -Nee, dat vind ik niet.
Hij had het bij aardappelen moeten houden.
Oké.
-Hé, je bent echt... -Ik weet het, sorry.
Mijn excuses. Ik had het niet moeten doen. Ik ga eigenlijk al.
-Mooi. -Nee, ik ga niet.
Ik ga in deze knusse kamer een dutje doen.
Dat klinkt geweldig.
Ik zal mijn mond houden.
Bedankt. Oké.
We gaan verder waar we waren.
Goed. Oké.
De deur is hier.
Goed, we zijn hier. Dag, jongeman.
Dag, mag ik een gunst vragen? Kun je even op mijn fiets letten?
-Alsjeblieft? Beloof je het? -Ik beloof het.
Uitstekend.
-Hé, kleine man. -Mam...
Sorry, ik zal het goedmaken.
-Dit is Mr DeSousa. -Hallo.
-Hoi. -Hallo. Mijn naam is Rodrigo.
-Hoe gaat het? -Goed.
-Speel je piano? -Nee.
Nee, hij speelt niets.
Hallo. Wie wil een spelletje doen?
Ik.
Laten we in een kring zitten, kom op.
Laten we een kring maken. Mooi.
Welkom. Oké, wie heeft een hart?
Iedereen? Hebt u ook een hart?
Doe mee, kom maar.
En hoe klinkt een hart?
Er gaat niets boven een knappe man.
Vooral met een gitaar.
Oké. Jongens, pak je instrumenten, alsjeblieft.
Waar waren we? Bij de hartslag, toch?
We waren bij de hartslag. Hoe was het?
Dus... Oké.
Kun je ons helpen bij de hartslag met je buis?
En hoe gaat het klappen?
Goed, dat is het.
Mississippi hotdog.
Palo, palo, palo Bonito palo, palo eh
Bonito Palo, palo eh
Palo, palo, palo Bonito palo, palo eh
Bonito palo, palo eh.
Zie je dat? Het is percussie. Je instrument is percussie.
Absoluut en als ze het hebben gevonden, is er geen weg terug, weet je?
Ja, en dan slaap je nooit meer.
-Zo spannend. -Maar hij is vast blij.
Ik heb een check voor je.
Een check?
-Dat komt van jou. -Ja.
Ik vind het leuk wat je doet.
Bedankt.
Hij moet naar huis om te eten.
-Oké. -Oké.
Ik kan een keertje voor jou en hem koken.
-Kun je koken? -We maken wel iets.
Verdomme. Troep.
-Thomas? Is er iets? -Het is de coda.
Het is verdorie de coda. Mijn god.
Wat bezielde me nou?
Het is slappe hap. Weg ermee.
Moet ik de coda weglaten?
Ja, snijd het gewoon eruit.
Nee, laat de coda zitten.
De maestro zei net dat het eruit moest.
Weet ik, maar ik dirigeer, dus ik regel het.
Oké, Thomas, maak dit niet ingewikkeld.
Het is niet slap. Het is een mooi, eenvoudig liefdeslied.
Jeetje. Zeg niet... Wat?
Wat ben je nou...
Je hebt dit nu verpest voor mij.
Moet ik het nu als een liefdeslied zien?
Het is verdomme geen liefdeslied.
Waarom ga je niet naar huis om te slapen?
Waarom doen we dat allemaal niet?
Dan komen we morgen fris terug en dan gaan we er lekker tegenaan.
Geen probleem.
Gaat het met iedereen?
Dat is mooi.
Oké, laten we dit doen.
Goed, ik heb koffie voor iedereen.
-Ik heb het geregeld. -Ik niet. Ik heb bladzijde drie niet.
De bovenkant van de oude pagina vier moet vast aan de nieuwe pagina 36.
Je had gelijk, schat, weet je dat?
Het is een liefdesverhaal. Het had wat eenvoud nodig.
Het was al erg simpel. Het hoefde niet simpeler.
Eigenlijk is het nu nog gecompliceerder.
Luister, schat. Ik weet dat dit moeilijk is.
En het is ook je eerste ding, maar luister.
Ik wil echt dat het goed is, dus probeer het alsjeblieft voor mij?
Oké.
Vanaf de coda dan.
Esther, jij speelt iets heel anders.
Dat heeft de maestro opgeschreven, hier.
Oké, maar het past nergens bij.
Eigenlijk is dat erg gaaf.
Ben, waarom sta je daar nog?
Er zit geen klarinet meer in.
Het voelde als bovenlaag op bovenlaag.
Genoeg. Kom hier.
Geen idee waarom je jezelf dit aandoet.
Maar alles wat ik wilde overbrengen
in dit stuk, staat er niet meer.
Dat wil de componist.
Mag ik hem even spreken, Esther?
En ik wil gewoon dat de maestro krijgt wat hij nodig heeft.
Goed, ik ben de dirigent en ik wil
dat de maestro dat krijgt.
Oké, bemoei je er even niet mee.
Het was een eer om met je te werken. Je bent een genie.
Bedankt, schat.
Hé, Esther? Is ze nou gestopt?
Zo interpreteer ik dat, ja.
Esther, wacht, alsjeblieft.
Het spijt me zo. Kunnen we erover praten?
Ik dacht dat je misschien iets had.
Maar het is dus waar wat ze over je zeggen.
Wacht. Wat zegt iedereen over me?
Ik snap het.
Clark, jij doet Shawns stuk
en ik herschrijf Esthers stuk.
-Zodat Shawn kan spelen. -Nee...
Ja, het is helemaal goed.
Ik wil het niet.
Zijn jullie klaar? Rodney de Ringman moet zijn belichting checken.
We zijn verloren, dus we kunnen net zo goed kijken
hoe hij zijn ringen in het rond gooit. Zet 'm op.
Jongens. De zaal gaat over 15 minuten open.
Kijk daar.
-Mijn god. -Stop ermee.
Als dit gebeurt, wou ik dat mijn ouders in me geloofden.
Dat is niet zo dus ze kunnen de pot op.
Nu moet je met het bloed spelen.
Weet iedereen waarmee we bezig zijn?
-Oké. -Nee.
-Goed, Shawn. We gaan... -Hailey, dit is een nachtmerrie.
Ik weet dat het een nachtmerrie is. Het is een ramp.
Het spijt me zo dat jullie erin zitten,
maar we maken er iets van als jullie volhouden
-en het afronden. -Nee, dat doen we niet.
-Hé. -Hé.
-Wat is dit voor een plek? -Ik heb geen idee.
Ik heb een vriendin die vanavond hier speelt.
-Hoe gaat het? -Goed.
Mijn operatie is volgende week.
Heb je het iemand verteld?
Het is te moeilijk. Hoe begin ik erover?
Ik ben of twee maanden weg of helemaal weg als het misgaat.
Zit je te klagen dat het avond wordt na de dag?
Dat het regent na zonneschijn?
Klaag je erover dat er lelijke dingen zijn in het leven?
Vítězslava Kaprálová stierf toen ze 25 was.
Maar voordat ze dat deed, schreef en dirigeerde ze ruim 50 stukken
in een tijd waarin vrouwen muzen moesten zijn, geen kunstenaars.
Vanavond vieren we het vinden van onze weg.
Als de tijd wisselt van de wacht
bij de voorbode van het Nieuwe Jaar
Dat het goed mag zijn
Dat het goed mag zijn wat in de toekomst
in zijn stilte is gehuld
Zonder verdere vertraging nu de Crystal Brutes.
-Dat was Lizzie, ze is fantastisch. -Ze klinkt geweldig.
Wat ga je doen als ze zeggen dat je niet meer kunt spelen?
Er is geen "als". Ze belden me deze middag.
Ik ben klaar.
Het is in orde, in ieder geval.
Wat bedoel je, "het is in orde"?
Ik had maar een paar jaar. Kan gebeuren.
-Plan B dan maar. -Plan B?
Heb je dat niet?
Ik heb er nooit aan gedacht.
Misschien moet dit je Plan B zijn.
Ik denk dat je dat moet doen. Je moet het oppakken.
-Echt? -Ja.
Je kunt er zo'n zes aan.
Hoi, Cynthia. Mijn god. Ben jij Kevin Majors?
Jij bent Kevin Majors.
Kevin, dit is Gloria, mijn baas.
Ja, ik was erbij toen je die 12 punten scoorde
in de laatste 80 seconden tegen de Spurs.
Deze vent is fantastisch, moet je weten.
Jeetje... Hij is ongelooflijk.
Je bent ongelooflijk.
Ik vind jullie ook geweldig.
Misschien kunnen we een keer kletsen over sponsorschap.
Gloria, ga erbij zitten.
Nee. Weet je wat? Ik wens jullie een geweldige avond samen.
Mag ik alsjeblieft een martini?
Shawn, je moet even naar me luisteren.
Je moet echt alleen deze noot spelen en niet al die andere.
-Het zal bijna hetzelfde zijn... -Hailey.
-Wat? -Ik heb de oplossing.
Nee, niet nu. Ik heb net vier delen herschreven.
Ik gebruik de wapens die ik heb.
Om je analogie te gebruiken: ik heb een enorm projectiel.
Ik denk eigenlijk echt dat dit beter klinkt.
Het is veel simpeler.
Waarom was het eigenlijk niet de hele tijd zo?
Prima.
Een ogenblik.
-Hailey, fijn je te zien. -Ik heb een gunst tegoed.
Na vanavond is het omgekeerd, eigenlijk.
Joshua Bell. Je doet waarschijnlijk geen shows van dit formaat.
Weet je dat hij me hielp doorbreken toen ik, hoe jong was?
Veertien? En het wordt leuk.
Heb je naar de stukken kunnen kijken?
Ik zou je input waarderen.
Misschien kun je jouw visie voor me schetsen.
-Er zijn maar een paar dingen die... -Helemaal.
-Lizzie. -Wat?
Je moet even vlammen, vijf minuten maar.
Wat? Waarom?
Joshua Bell? Hoi.
Ja, ik ben geboren om te vlammen.
Dit stuk is dus molto espressivo.
Ik denk echt dat het belangrijk is dat we het eren.
Hier in Praag hebben we een gezegde.
Honderd keer en niets doodde de ezel.
Dit doet me aan thuis denken.
Zit je in het circus?
Nee? Je kunt het gewoon zeggen.
Hoe is het met je dirigeerkunsten?
Hopelijk goed. Ik heb het van de beste geleerd.
Thomas heeft het me geleerd.
Eigenlijk gaat het meer om wat er hierbinnen zit
en daarna wat je met je handen doet.
Als we je willen volgen, moeten we je brein kunnen volgen.
Als je dat kunt overdragen, hoe het ook is,
-dan is het geslaagd. Dus... -Ja.
En jij schijnt te weten wat je wilt.
Ik ben blij dat het zo overkomt.
Jullie twee. Heb je haar al gekust?
Nee? Het is bijna middernacht
en het communisme begint hier om 1.00 uur.
Kom op. Waar wacht je op?
En u, madame.
Wat vindt u van de opkomst van het proletariaat?
Raar antwoord.
Ik ben erg verheugd
u een nieuw werk van Thomas Pembridge te presenteren.
Thomas, zou je iets willen zeggen?
Eh... Tuurlijk.
Heel erg bedankt, Hailey
en al deze prachtige, jonge muzikanten.
Bedankt, Joshua.
Weet je, ik schreef dit voor een vriendin,
die veel voor me betekent.
Ze heeft mijn hart gestolen, maar ik zie haar hier niet,
dus...
Zo is het. Maar in de woorden van Aristoteles,
schijt eraan, eigenlijk.
Schijt eraan.
Proost. raan.