Ο ΜΟΤΣΑΡΤ ΣΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ
Γκλόρια, σου έφερα ένα ψωμάκι σίκαλης!
Μου κάνεις βουντού!
Δεν το πιστεύω ότι το ανακοίνωσες σε όλους
χωρίς να με ρωτήσεις πρώτα!
Σου ζητώ συγγνώμη! Έλα τώρα, περασμένα-ξεχασμένα!
Ενημερωτικά, ακούγονται τα πάντα έξω!
Θα χρειαστούν χρόνια δωρεών για να γίνει κάτι τέτοιο.
Δεν μιλάω για χρόνια, αλλά για τώρα! Άμεσα!
Αυτήν τη στιγμή, πάντως, καθαρίζω η ίδια το γραφείο μου.
Επειδή δεν έχουμε χρήματα για συνεργείο καθαρισμού.
Προσπαθώ να σώσω την ορχήστρα,
κι εσύ μόλις ζήτησες από ένα σωρό εκατομμυριούχους
να δώσουν χρήματα για τον λάθος σκοπό!
Θεέ μου! Μη, Γκλόρια! Δεν είναι λάθος!
Το ίδιο είναι.
Οι δύο ορχήστρες πάνε μαζί!
Αυτό να το πεις στην Εφορία!
Στην Εφ... Άρα συμφωνείς!
Τα παιδιά είναι το μέλλον, Γκλόρια!
-Φανταστική ιδέα! -Τότε;
Υπέροχη.
Και θα μας βοηθήσει να έχουμε κοινό στο μέλλον!
Μα δεν μπορείς να δημιουργήσεις μια ορχήστρα νέων χωρίς χρήματα!
Πρέπει να συγχωρέσεις τον μαέστρο Πέμπριτζ.
Έχει στενοχωρηθεί πολύ.
-Πώς ξέρεις γι' αυτό; -Όλοι ξέρουμε.
-Έτσι δεν είναι; -Εννοείται!
Υπάρχει ένας τρόπος να συγκεντρώσουμε χρήματα.
Άμεσα, μάλιστα.
Ναι, αλλά δεν πρόκειται να το κάνει.
Περίμενε. Είμαι πολύ απρόβλεπτος.
Μπορεί να το κάνω. Πες μου.
Μετά το κονσέρτο της Βενετίας, μας ζητούν συνεχώς
να κάνεις μια διαφήμιση.
Για φορητά ηχεία, ας πούμε, ή για κάποιο ρολόι.
Όμως, έχουμε και μια αρκετά υψηλή πρόταση.
Πόσο υψηλή, δηλαδή;
-Θα αρνηθεί. -Πες, δεν κάνω διακρίσεις.
Πες μου.
Χριστέ μου!
Βλέπεις; Αρνήθηκε.
Εντάξει, Γκλόρια.
Εμείς έχουμε τη μουσική, και υπάρχουν παιδιά στην πόλη.
Εκατομμύρια. Τι κοστίζει τόσο; Γιατί χρειαζόμαστε λεφτά;
Τα όργανα κοστίζουν. Και οι καρέκλες.
-Κι αυτές κοστίζουν. -Τι;
Οι καρέκλες δεν κοστίζουν.
Σιγά το κόστος!
Μάλλον κάνεις πλάκα! Συνέχισε.
Εντάξει. Συνεπώς, οφείλω να κάνω κάτι
που δεν έχω κάνει ποτέ,
οπότε θα το κάνω. Θα βρω μόνος μου τα χρήματα.
Ελεύθερα! Για την ακρίβεια, κόψε μερικά
από το λεφτόδεντρο!
Αυτό ακριβώς θα κάνω.
-Κρεγκ Τζι; -Ναι;
Όσον αφορά το...
Ειλικρινά, δεν υπάρχεις, ρε φίλε!
Γεια σας, παιδιά. Γεια.
Γεια σου, Έσθερ.
Ευχαριστώ που ήρθατε. Είμαι πολύ ενθουσιασμένη.
Αστειεύεσαι; Θα παίξουμε
την πρώτη σύνθεση του Πέμπριτζ.
Είχα αφίσα του στο δωμάτιό μου.
Να διευθύνει σ' ένα φιόρδ, γυμνός από τη μέση και πάνω.
Την είχα κι εγώ αυτή.
Πάνω από το κρεβάτι.
Μάλιστα. Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν.
Αυτό που αναδεικνύει τη συγκεκριμένη σύνθεση
είναι η αντιφατική δυναμική της.
Η αρχική τρυφερότητα δίνει τη θέση της στην ένταση.
Θεέ μου! Ο μαέστρος!
Πώς από δω, μαέστρο;
Ήμουν στον ράφτη μου, στο Μπρούκλιν.
Κάνει εξαιρετική δουλειά με τα κουμπιά.
Συνεχίστε, παρακαλώ.
Σαν να είμαι απλώς ένα φάντασμα που στοιχειώνει το θέατρο.
Εντάξει. Αυτό θα κάνουμε.
Λοιπόν, ας το πιάσουμε από την αρχή.
Εξαιρετικό, παιδιά!
Για πρώτη προσπάθεια.
Εντάξει. Να σου πω, Έσθερ,
θα μπορούσες να παίξεις λίγο πιο ελεύθερα.
Εκεί που γράφει "πολύ εκφραστικά"...
Όχι. Με τίποτα, διάολε.
-Τι; -Τίποτα.
Όσον αφορά τα πολύ εκφραστικά μέρη, θεωρώ πως πρέπει να αφεθείς εντελώς.
Συγγνώμη που επεμβαίνω, αλλά έχω μερικές ενστάσεις.
-Ακούω. -Το πρώτο μέτρο.
Θέλω να το θεωρήσεις σόλο κομμάτι.
Τα υπόλοιπα λειτουργούν ως ηχώ.
Πρέπει να ξεχωρίζει ελαφρώς.
-Εντάξει. -Επίσης,
-θέλω να ακούγεται ξεκάθαρα. -Εντάξει.
Να βρεις τον κατάλληλο ρυθμό, ώστε να ρέει σωστά.
-Εντάξει. Θα το κάνω. -Ωραία.
ΣΑΡΑ ΚΑΖΜΙΡ
Λυπάμαι, αλλά δεν μπορείτε
να πάρετε δάνειο.
Δεν είναι για μένα.
Είναι για τα παιδιά και τη μουσική.
Το ξέρω. Και το πρόγραμμα που σχεδιάζετε
ακούγεται υπέροχο.
-Δεν μιλάμε για τηλεοπτική εκπομπή. -Το μουσικό πρόγραμμα, εννοώ.
Δεν το αποκαλώ "μουσικό πρόγραμμα".
Το αποκαλώ "Η μουσική και οι ήχοι που συνιστούν μια οικογένεια".
Κάνατε ατομική αίτηση για το δάνειο
και, ως εγγύηση, δηλώσατε
τον Μπετόβεν, τον Μότσαρτ και τον Τσαϊκόφσκι.
Το ξέρω αυτό, μ' αρέσει!
Ωραία. Της αρέσει αυτό. Χαλάλι οι κόποι μου, λοιπόν.
Όσον αφορά, όμως, την αίτησή σας,
αυτά είναι απλώς ονόματα συνθετών.
Δεν έχουν κάποια αξία.
Πες της ότι, αν δεν υπήρχε η μουσική, θα είχες τρελαθεί.
Όχι. Θα αρχίσω να κλαίω.
Λοιπόν, το έτερο εγγυητικό στοιχείο που δηλώσατε είναι ένα φλασκί με μάτε.
Ένα φλασκί με μάτε;
"Η αξία του εξαρτάται από το αν αρέσει σε κάποιον το μάτε";
Αστειευόμουν, βασικά. Ένα αστείο ήταν!
Δεν έχετε καθόλου πίστωση. Πρώτη φορά το βλέπω αυτό.
-Ούτε πιστωτικές ή στεγαστικό δάνειο; -Τίποτα.
-Τίποτα; -Όχι.
Δεν χρωστάω σε κανέναν.
Σαν μην υπάρχω, σωστά;
-Έτσι πάει. -Δεν καταλαβαίνω.
Η τράπεζα δανειοδοτεί τους ανθρώπους που συνήθως βγάζουν χρήματα,
ώστε να την ξεπληρώσουν.
Θα πάρω κι άλλο δάνειο.
Πώς θα σας εμπιστευτεί η τράπεζα;
Σας δίνω τον λόγο μου.
Εσύ είσαι η τράπεζα. Εμπιστεύσου με.
Απλή υπάλληλος είμαι.
Συγγνώμη, έχω συμβούλιο.
Εντάξει.
Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.
Το ξέρω ότι δεν είσαι η τράπεζα.
Όμως παρέχετε "Δημιουργικές Λύσεις για Δημιουργικές Ζωές".
Αυτά είναι σλόγκαν, όμως.
Δεν ισχύει αυτό.
Ωραία. Έστω ότι έχω ένα χωράφι και καλλιεργώ πατάτες.
Και έρχομαι και σας λέω ότι θέλω να βάλω ντομάτες.
Αν ζητήσω δάνειο, θα με ρωτήσετε
αν έχω εμπειρία σ' αυτό.
Αν σας απαντήσω ότι δεν έχω,
δεν θα το πάρω, σωστά;
Επειδή καλλιεργώ πατάτες.
Αν, όμως, σας πω ότι καλλιεργώ ντομάτες,
ότι θα φυτέψω ντομάτες;
Γιατί αυτό ακριβώς σας λέω.
Είμαι μουσικός, και θα δημιουργήσω μουσική.
Γεια σου, Τζόρνταν. Πού είσαι;
Θεέ μου! Συγγνώμη, αγάπη μου.
Μείνε εκεί με τους δασκάλους σου. Έρχομαι αμέσως.
Ξεκινάω αμέσως, εντάξει; Γεια.
Γαμώτο! Έπρεπε να πάρω τον γιο μου από το σχολείο.
Θες να σε πάω εγώ;
-Δεν χρειάζεται. -Θα σε πάω εγώ.
Έχω μεταφορικό μέσο.
-Αν δεν σου είναι κόπος. -Αλίμονο.
Έπρεπε να μείνει στις πατάτες.
Σταματήστε!
-Μη... -Το ξέρω. Συγγνώμη.
Με συγχωρείς. Κακώς το έκανα. Θα φύγω τώρα.
-Ωραία! -Ή μάλλον, δεν θα φύγω.
Θα πάω να ρίξω έναν υπνάκο σ' αυτό το άνετο δωματιάκι.
Πολύ καλή ιδέα.
Θα το βουλώσω.
Ευχαριστώ.
Ας συνεχίσουμε.
Εντάξει...
Εδώ είναι.
Εντάξει, φτάσαμε. Γεια σου, νεαρέ!
Μπορείς να προσέχεις για λίγο το ποδήλατό μου;
-Σίγουρα; Έχω τον λόγο σου; -Ναι.
Τέλεια.
-Γεια σου, μικρούλη! -Μαμά!
Χίλια συγγνώμη. Θα επανορθώσω.
Αυτός είναι ο κύριος ΝτεΣούζα.
-Γεια σας! -Είμαι ο Ροντρίγκο.
-Πώς είσαι; -Καλά.
-Παίζεις πιάνο; -Όχι.
Δεν παίζει κανένα όργανο.
Γεια σας! Ποιος θέλει να παίξουμε;
Εγώ!
Εμπρός, κάντε έναν κύκλο!
Κάντε έναν κύκλο. Ωραία. Τέλεια.
Ποιος από εσάς έχει καρδιά;
Όλοι; Κι εσείς;
Εμπρός, ελάτε κι εσείς.
Και τι ήχο κάνει η καρδιά;
Τι πιο ωραίο από έναν όμορφο άνδρα;
Ειδικά όταν κρατάει μια κιθάρα.
Λοιπόν, πάρτε όλοι τα όργανά σας, παρακαλώ.
Λέγαμε για την καρδιά, σωστά;
Πώς ακούγεται ο χτύπος;
Είναι... Εντάξει.
Χρησιμοποιήστε τους σωλήνες σας.
Ας χρησιμοποιήσουμε και τα σείστρα.
Χοτ ντογκ Μισσισσιπή!
Ορίστε! Αυτό είναι! Έχεις ταλέντο στα κρουστά.
Και μόλις το ανακαλύψουν, δεν υπάρχει επιστροφή.
Από σήμερα, ξέχνα τον ύπνο.
Αλλά θα 'ναι χαρούμενος.
Θα σου δώσω μια επιταγή.
Μια επιταγή;
-Μα είναι από εσένα! -Ναι.
Μ' αρέσει αυτό που θες να κάνεις.
Σ' ευχαριστώ.
Πρέπει να τον πάω σπίτι.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Μπορώ να σας μαγειρέψω κι εγώ κάποια στιγμή.
-Ξέρεις; -Κάτι θα βρούμε.
Σκατά! Μαλακίες!
-Συμβαίνει κάτι, Τόμας; -Ο επίλογος.
Ο επίλογος, γαμώτο. Έλεος!
Τι σκατά σκεφτόμουν;
Τελείως κοινότυπος. Κόψ' τον!
Θες να αφαιρέσω τον επίλογο;
Σφάχ' τον χωρίς έλεος, σαν επαρχιώτης χασάπης.
Μην τον αφαιρέσετε.
Μα ο μαέστρος είπε να βγει.
Το ξέρω, αλλά εγώ διευθύνω.
Μην το κάνεις περίπλοκο, Τόμας.
Δεν είναι κοινότυπος, μα ένα απλό, ερωτικό τραγούδι!
Θεέ μου! Μη λες... Τι;
Να πάρει! Γαμώτο! Τι σκατά...
Μου το κατέστρεψες τώρα.
Θα πρέπει να το εκλαμβάνω ως ερωτικό τραγούδι;
Δεν είναι, γαμώτο!
Δεν πας να ξεκουραστείς;
Ας το κάνουμε όλοι, βασικά.
Θα το τελειοποιήσουμε αύριο και θα δώσουμε το κονσέρτο.
Κανένα πρόβλημα!
Εντάξει, παιδιά;
Λοιπόν, ώρα να παίξουμε.
Έφερα καφέ για όλους.
-Το διόρθωσα. -Δεν έχω τη σελίδα 3.
Πρέπει να ενώσεις με σελοτέιπ την παλιά σελίδα 4 με τη νέα σελίδα 36.
Είχες δίκιο, γλυκιά μου.
Είναι ιστορία αγάπης! Μα έπρεπε να γίνει πιο απλή.
Γιατί; Ήταν ήδη αρκετά απλή.
Πιο πολύπλοκη έγινε, βασικά.
Κοίτα, ξέρω ότι είναι δύσκολο.
Είναι η πρώτη σου φορά, αλλά άκουσέ με!
Θέλω να γίνει σωστά. Θα το δοκιμάσεις, για χάρη μου;
Εντάξει.
Λοιπόν, πάμε από τον επίλογο!
Παίζεις κάτι τελείως διαφορετικό, Έσθερ.
Παίζω αυτό που έγραψε ο μαέστρος. Ορίστε.
Είναι εντελώς παράταιρο, όμως.
Ναι, αλλά εγώ το βρίσκω φανταστικό.
Γιατί δεν παίζεις, Μπεν;
Αφαίρεσε το κλαρινέτο.
Απλώς ένιωσα ότι ήταν περιττό.
Αυτό ήταν. Έλα δω.
Δεν ξέρω γιατί το κάνεις,
μα όσα ήθελα να αναδείξω
δεν υπάρχουν πια στη σύνθεση.
Μα, αυτό θέλει ο συνθέτης!
Δώσε μας ένα λεπτό.
Απλώς θέλω να μείνει ικανοποιημένος.
Δική μου δουλειά είναι
να φροντίσω...
Μην ανακατεύεσαι, γαμώτο!
Ήταν τιμή μου. Σας θεωρώ ιδιοφυΐα.
Στάσου, Έσθερ. Παραιτήθηκε;
Έτσι το ερμήνευσα εγώ.
Έσθερ, περίμενε, σε παρακαλώ.
Συγγνώμη. Μπορούμε να το συζητήσουμε;
Νόμιζα ότι ίσως είχες ταλέντο.
Μα έχουν όλοι δίκιο για σένα, τελικά.
Ορίστε; Τι λένε όλοι για εμένα;
Το βρήκα!
Ο Κλαρκ θα πάρει τα παλιά μέρη του Σον
και θα ξαναγράψω της Έσθερ
-για εκείνον. -Όχι.
Ορίστε. Δες.
Δεν θέλω!
Παιδιά, ο Ρόντνεϊ
θέλει να κάνει πρόβα.
Έτσι που γίναμε, ας τον δούμε
να παίζει με τους κρίκους του!
Οι πόρτες ανοίγουν σε 15 λεπτά!
Μακάρι να πίστευαν οι γονείς μου σ' εμένα.
Δεν το έκαναν, οπότε χέσ' τους!
Πρέπει να παίξεις με πάθος.
Ξέρετε όλοι τι κάνουμε;
-Εντάξει. -Όχι.
-Λοιπόν, Σον, πρέπει να... -Ζούμε έναν εφιάλτη, Χέιλι!
Το ξέρω. Και μάλιστα, φρικτό.
Λυπάμαι που τον ζούμε μαζί,
αλλά ίσως πετύχουμε κάτι εκπληκτικό,
-αν βοηθήσεις κι εσύ! -Σιγά!
-Γεια σου! -Γεια!
-Τι είναι αυτό το μέρος; -Δεν έχω ιδέα!
Παίζει μια φίλη μου απόψε.
-Πώς είσαι; -Καλά.
Θα εγχειριστώ την άλλη εβδομάδα.
Το είπες σε κανέναν;
Παραείναι δύσκολο. Τι να τους πω;
Πώς είτε θα λείψω για δύο μήνες είτε θα αποσυρθώ, αν δεν πάει καλά;
Γκρινιάζετε που η νύχτα ακολουθεί τη μέρα;
Που η βροχή ακολουθεί τη λιακάδα;
Παραπονιέστε για τις δυσκολίες της ζωής;
Η Βιτεσλάβα Καπραλόβα πέθανε στα 25 της.
Προτού πεθάνει, όμως, έγραψε και διηύθυνε πάνω από 50 συνθέσεις,
σε μια εποχή που οι γυναίκες όφειλαν να 'ναι μόνο μούσες.
Απόψε γιορτάζουμε το να βρίσκει κανείς τον δρόμο του.
Και τώρα, χωρίς άλλη καθυστέρηση, απολαύστε τα Κρυστάλλινα Κτήνη.
-Αυτή ήταν η Λίζι. Είναι εκπληκτική! -Φοβερή φωνή!
Τι θα κάνεις αν σου πουν να μην ξαναπαίξεις;
Δεν υπάρχει "αν". Μου τηλεφώνησαν το απόγευμα.
Τελείωσα. Δεν έγινε και τίποτα, όμως.
Τι εννοείς;
Είχα το πολύ δύο χρόνια ακόμη. Συμβαίνουν αυτά.
-Έχω εναλλακτικό πλάνο. -Δηλαδή;
-Εσύ δεν έχεις; -Δεν το σκέφτηκα ποτέ.
Θα μπορούσες να κάνεις αυτό.
-Αλήθεια; -Ναι.
Μέχρι έξι μπορείς, θα έλεγα.
Γεια σου, Σίνθια. Θεέ μου, ο Κέβιν Μέιτζορς είσαι;
Είσαι ο Κέβιν Μέιτζορς!
Από δω η αφεντικίνα μου, η Γκλόρια.
Ήμουν εκεί όταν πέτυχες 12 πόντους
κόντρα στους Σπερς στα τελευταία 80 δευτερόλεπτα.
Μιλάμε για φανταστικό παίκτη.
Να πάρει... Είναι εκπληκτικός!
Είσαι εκπληκτικός.
Κι εγώ σας θαυμάζω.
Κάποια στιγμή να συζητήσουμε για τα προνόμια των δωρητών.
Κάθισε, Γκλόρια.
Καλύτερα όχι. Ξέρετε κάτι; Να έχετε μια υπέροχη βραδιά.
Μπορώ να έχω ένα μαρτίνι;
Άκουσέ με προσεκτικά, Σον.
Θέλω να παίξεις μόνο τη συγκεκριμένη νότα.
-Θα 'ναι σχεδόν το ίδιο. -Χέιλι!
-Τι; -Βρήκα τη λύση.
Όχι τώρα. Μόλις άλλαξα τέσσερα μέρη.
Χρησιμοποιώ ό,τι όπλα έχουμε.
Μιας και το θέτεις έτσι, διαθέτω έναν πανίσχυρο πύραυλο.
Θεωρώ πως είναι καλύτερο έτσι.
Πολύ πιο απλό.
Απορώ που δεν ήταν εξαρχής έτσι.
Καλώς.
Μια στιγμή.
-Χαίρομαι που σε βλέπω! -Μου χρωστάει χάρη.
Μετά το αποψινό, θα σου χρωστάω εγώ.
Ο Τζόσουα Μπελ. Μάλλον δεν συνηθίζεις να εμφανίζεσαι σε τόσο μικρούς χώρους.
Αυτός με ανέδειξε, όταν ήμουν, πόσο;
Δεκατεσσάρων; Και θα περάσουμε τέλεια!
Έχεις δει καθόλου τις παρτιτούρες;
Βασικά, θα ήθελα τη γνώμη σου.
Να πάρω μια ιδέα για το πώς το οραματίζεσαι.
-Μερικά πράγματα... -Βεβαίως.
-Λίζι! -Τι;
Αυτοσχεδίασε για πέντε λεπτά!
Τι; Γιατί, γαμώτο;
Να πάρει, ο Τζόσουα Μπελ. Γεια.
Ευχαρίστως να αυτοσχεδιάσω.
Το μέρος όπου γράφει "πολύ εκφραστικά",
θεωρώ πως οφείλουμε να το τιμήσουμε.
Έχουμε ένα ρητό στην Πράγα.
Όλα κουράζουν όταν επαναλαμβάνονται.
Μου θυμίζει την πατρίδα.
Είσαι στο τσίρκο;
Όχι; Μπορείς να μου πεις.
Πώς είναι η τεχνική σου;
Καλή, ελπίζω. Μαθαίνω από τον καλύτερο.
Με διδάσκει ο Τόμας.
Πιο πολύ παίζει ρόλο αυτό που έχεις εδώ μέσα,
παρά το τι κάνεις με τα χέρια σου.
Πρέπει να ξέρεις καλά τι ακριβώς θέλεις να κάνεις.
Αν το μεταδόσεις αυτό, με οποιονδήποτε τρόπο,
-όλα θα πάνε όλα. -Ναι.
Κι εσύ δείχνεις να ξέρεις τι θέλεις.
Χαίρομαι που το ακούω αυτό.
Τι γίνεται μ' εσάς; Τη φίλησες ή όχι ακόμη;
Όχι; Κοντεύουν μεσάνυχτα,
και στη μία, θα έρθει ο κομμουνισμός.
Άντε! Τι περιμένετε;
Εσείς, κυρία μου;
Πώς νιώθετε που επαναστάτησε το προλεταριάτο;
Παράξενη απάντηση.
Γεια σας. Είμαι ενθουσιασμένη που θα σας παρουσιάσω
την καινούρια σύνθεση του Τόμας Πέμπριτζ.
Θέλεις να πεις κάτι, Τόμας;
Βεβαίως. Γιατί όχι;
Σ' ευχαριστώ πολύ, Χέιλι,
καθώς κι όλους αυτούς τους υπέροχους, νεαρούς μουσικούς.
Αλλά και τον Τζόσουα.
Ξέρετε, έγραψα αυτήν τη σύνθεση για μια φίλη που σημαίνει πολλά για εμένα.
Η καρδιά μου της ανήκει, αλλά δεν τη βλέπω πουθενά εδώ,
οπότε...
Δεν βαριέσαι. Τέλος πάντων, όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης,
"Γάμησέ τα".
Γάμα το.
Γεια μας.
Υποτιτλισμός: Παναγιώτης Καρούσος
Επιμέλεια Ειρήνη Παπαδάκη αρούσος