Maestro.
Niech będzie ten.
Rodrigo.
Gloria.
USŁYSZ WŁOSY #filharmania
Doskonałe wyczucie.
Poznaj Craiga G, naszego marketingowego guru.
Maestro, to dla mnie zaszczyt. Chciałbym z panem pomówić
o kilku pomysłach na nadchodzący sezon.
"Usłysz włosy"?
Ciągle nad tym pracujemy.
Mnie się podoba. Żartobliwe.
USŁYSZ WŁOSY
"Usłysz włosy"?
To malutka część większej kampanii.
Jak ci się podoba #Filharmania?
Też żartobliwe.
Gloria,
chciałbym ci przedstawić... Jak...
Hailey Rutledge.
Rutledge. Nowa członkini sekcji oboistów.
-Nowa członkini? -Tak.
Któryś z naszych oboistów zmarł?
-Chciałbym. -Cóż,
wszyscy z sekcji instrumentów dętych drewnianych grają w orkiestrze
od ponad dwóch lat i jak na pewno wiesz...
Muzyka, który gra ponad dwa lata,
nie można zwolnić bez zgody związku.
To idiotyczny przepis.
Odpuśćmy sobie biurokrację.
Całkowicie się zgadzam, ale takie są zasady.
Hailey, jesteś piękną, młodą kobietą,
-co na pewno ci nie szkodzi. -Dziękuję.
I na pewno grasz bezbłędnie.
Nie gra bezbłędnie.
Gra z pasją, a to się liczy najbardziej.
"Pasja. To się liczy najbardziej". Całkiem dobre.
Nie chcę sprawiać żadnych problemów.
Miło było państwa poznać.
Hailey. Nie. Zaczekaj. Nie musisz...
Mam plan.
Może otworzymy sezon VIII Symfonią Mahlera,
do której potrzeba dodatkowego oboisty?
VIII Symfonia Mahlera.
Wiesz, że ten sezon został zaplanowany dwa lata temu.
A ty wiesz, że według umowy mogę wprowadzać zmiany
trzy razy do roku. Virgil.
Maestro, kocham twoją Eroicę.
Pieprzeni Filharmonicy.
Obezwładniająca.
Tak czy siak, to Betty Cragdale,
pierwsza oboistka, tradycyjnie wybiera oboistów na zastępstwo.
Betty Cragdale. To jej orkiestra?
Zdecydowanie nie.
Craig G. Podoba mi się "Filharmania".
Podoba mi się. Dobre.
Z hasztagiem?
Ale "Usłysz włosy"?
"Usłysz włosy". Nie.
Jasne?
Dobra?
Glorio, miło było cię widzieć.
Hailey, słyszysz moje włosy?
Nie.
No właśnie. Hailey, chodźmy.
Dziękuję.
Zamknij drzwi.
SALA KONCERTOWA AUGUST MEMORIAL
MOZART W MIEJSKIEJ DŻUNGLI
"PIĄTY OBÓJ"
Cześć.
Hej. Mocne, co?
Mike, czemu tatuujesz sobie swastykę?
Co?
To nie swastyka, tylko yin i yang. Nie wyolbrzymiaj.
Robi sobie z ciebie jaja. To trudniejsze, niż się wydaje.
Ale się nie poddam i dokończę dzieła.
Lepiej powitajcie nową tymczasową oboistkę
Filharmonii Nowojorskiej.
Żartujesz.
Nie. VIII Symfonia Mahlera, piąty obój.
Ja pieprzę, piąty obój?
Piąty obój!
Boże. Gratuluję. Musimy to uczcić.
Nie. Muszę się nauczyć nut. Nie mogę tego spieprzyć.
Jesteś Hendrixem oboju. Wpadniesz do sali,
powiesz, że jesteś, i pozamiatasz.
To wygląda jak swastyka. Mama mnie zabije.
Nie jęcz. Zrobię z tego kostkę Rubika.
Beznadziejnie wybrakowany.
Wydajesz się rozkojarzony. Wszyscy miewamy gorsze dni, nawet ja.
Chodziło mi o Czajkowskiego.
Ten drań miał rację.
Koncertowo zawaliłem swój pożegnalny występ.
Wracaj do łóżka.
Może dostaniesz drugą szansę.
Cynth, gdyby nie ty,
moje życie byłoby pieprzonym marszem wprost do grobu.
Romantyczna wizja. Pewnie mówisz to każdej.
Wyjedźmy. Rozstanę się z Claire.
Dajmy sobie wreszcie szansę, na jaką zasługujemy.
Nie po tym, jak dziś się spisałeś.
Spadaj.
Zrób coś dla nas. Nie pozwól, żeby zalazł ci za skórę.
Jak?
Pomóż mu.
W czym? W niszczeniu tego,
na co pracowałem 20 lat?
To arogancki dupek, ale cię szanuje.
A ty jesteś zbyt arogancki, żeby to dostrzec.
W końcu jesteś honorowym dyrektorem artystycznym.
Idiotyczny tytuł.
Może, ale wciąż masz jakąś władzę.
Z tego, co wiem, jeszcze nie umarłeś.
Prawda?
Nie. Za cholerę nie umarłem.
Możesz zmienić płytę? Zacięła się.
A nie, to ty grasz w kółko
to samo, za każdym razem idealnie.
Idź sobie.
Cicho tam!
Wybacz, Stan.
CARACAS ZAPRASZAMY NA BRUNCH
Więc...
Podobają ci się faceci z mnóstwem tatuaży?
Pewnie, o ile byli seksowni, zanim je sobie zrobili.
Wybacz, idę wpieprzyć obcas w oko Hailey.
Ty, Rain Man, zaraz chuchnę ci w twarz dymem z marychy
i rozpieprzę ci tym płucka,
jeśli nie przestaniesz grać tego Mahlera.
-Muszę ćwiczyć. -Musisz spać.
Nie mogę. Jestem zbyt nabuzowana.
To niemożliwe. Są tysiące oboistów z dziesięć razy
większym doświadczeniem,
którzy całe życie marzą, by zagrać w Filharmonii Nowojorskiej.
Cześć. Rozmawiam z Alexem?
No cześć.
Tu Lizzie, szefowa imprezy.
Co?
Tak. Hailey ma twój szalik.
Chciałaby ci go dziś podrzucić.
Jasne, za chwilę. Wyślij nam swój adres. Adiós.
Co ty odpierdalasz? To było na serio?
Było.
Patrz, przysłał adres. Leć.
Nie, jest kwadrans po północy.
Pomyśli, że przyszłam na seks.
Gdzie tam. Owiń mu szalik wokół tyłka.
Poważnie?
-Cześć. -Cześć.
To twój szalik. Wybacz, że oddaję go tak późno.
No problemo.
Zazwyczaj tak nie mówię.
To chyba nie jest twoje ulubione powiedzonko?
Nie. Moje powiedzonko to "Do zobaczyska".
Świetne. Fajne.
O wiele fajniejsze.
Chcesz wejść?
Czy masz inne szaliki do dostarczenia?
Nie, ten był ostatni.
-Serio? -Tak.
Nie... W zasadzie to wejdę.
Ładnie tu. Mieszkasz z kimś?
Nie, sam.
Żartuję. Mam współlokatorów.
Nie byłoby mnie na to stać. A współlokatorzy śpią.
Więc...
Dobra.
Nie chcę, żebyś sobie pomyślał, że przyjechałam tu na seks.
Bo tak nie jest.
Wiem. Nie przyjechałaś na seks.
Przyszłam oddać szalik.
Jasne. Chodziło o szalik.
Hailey, to jest Addison, jedna z moich współlokatorek.
Przepraszam, że przeszkodziłam.
Ciągle chodzisz na tańce do parku o 1:00?
Chodzę. Boże, ale to mleko cuchnie. Jest jak serek wiejski.
Wyrzuciłaś je?
Próbowałam, ale mam odruchy wymiotne.
Fakt. To ostatnio było w metrze?
Tak, obrzydliwość.
Dobra, możecie wracać do lizania.
-Wybacz. -Miła.
-Tak. -Tak.
Co to?
Wygląda jak słomka.
Nie, to stroik.
Też już powinnam iść.
Czemu? Przez moją współlokatorkę?
Chodzi ci o tę supermodelkę z odruchem wymiotnym?
Faktycznie masz sprośne myśli.
Teraz to widzę.
Hailey, proszę, zostań chociaż na chwilę.
Jesteś... spięta.
Aż ramiona ocierają ci się o uszy.
Ostatnio obsesyjnie ćwiczyłam.
Gram koncert z Filharmonią Nowojorską.
Cholera. To niesamowite. Też bym się stresował.
Właśnie.
Napij się piwa.
-Jednego. -Niech będzie.
Rodrigo! Maestro!
Sharon, chodź ze mną.
Muszę obdzwonić darczyńców, odkładam to od tygodni.
Nie mogę. Maestro, przepraszam.
Słucham?
Czekam na maestra, tego drugiego. Rodrigo.
Teraz pracuję dla niego. Zmieniono mi przydział.
Tak? Kto go zmienił?
Gloria. Ale szuka kogoś na zastępstwo.
Będzie miał pan pomoc.
"Pomoc"? Bardzo pocieszające.
-Sharon! -Maestro!
Sharon!
Muszę odgonić rodrigomanów.
-Sharon, proszę... -Rodrigomanami?
Spokojnie. Nie.
Tobie dałem już z 500. Nie.
Maestro.
Cześć. Dobrze cię widzieć.
-Miło cię widzieć. -To ciebie miło widzieć.
Sam lubię się przejechać na rowerze.
-Poważnie? -Tak.
Ale urocze.
Młodo tu wyglądasz.
To zdjęcie sprzed jakiegoś roku.
Przy okazji, VIII Symfonia to odważny wybór.
-Tak? -Masz kosztowny gust.
Dobrze zgadłem. Świetnie.
Dziękuję.
Tak sobie myślałem.
Jeśli znajdziesz trochę czasu, moglibyśmy przedyskutować aranżacje?
Tak. Z przyjemnością, maestro.
Z wielką chęcią.
Dzięki, muszę lecieć. Pa.
Zróbcie przejście!
Dzięki. Pa. Ciao.
Cholerni frajerzy.
Sharon, gdzie jest wejście?
-Dzień dobry, maestro. -Dzień dobry, Warrenie Boydzie.
Orkiestra się zbiera. Rozkład miejsc, o który prosiłeś.
Dziękuję.
Za pięć minut będziemy gotowi.
Dziękuję.
Połamania nóg.
Tobie też.
Piękny dzień. Przyjechałem linią metra F. Cudowna podróż.
Super.
Były dwa rodzaje. Owocowa mieszanka i wytrawna bonanza.
Bonanza.
Królu ptasiej karmy.
No dobra.
-Hailey. -Cześć.
Chodźmy. Denerwujesz się?
Nie, wszystko pod kontrolą.
Musisz być twardy.
Zarząd zawsze bierze się za najsłabsze ogniwo.
Nie chcesz nim być.
Cynthia, spotkanie w sprawie orkiestry jest w środę o 15:00.
Wiem, dostałam e-maila.
Słyszałaś, że ten chuj zrobił w weekend przesłuchania?
Sukinsyn chce wymienić
-całą orkiestrę. I... -Cześć, Andre.
Chce otworzyć sezon Mahlerem?
Kompozytorem zakazanym przez nazistów? Co on chce tym przekazać?
Nie nadinterpretuj tego. Bob, to jest Hailey.
-Witam. -Cześć.
Jest dodatkową oboistką.
-Miło cię poznać. -Ciebie też.
Oby nie pominął przerw na wyjście do łazienki.
Nienawidzę tego.
To geniusz i w ogóle, ale...
-Cześć, Bob. -Wendell! Cześć.
To Bob Związkowiec.
Tak jak ja przykłada dużą wagę do planowych przerw na siku.
Niektórzy dyrygenci nie potrafią się opamiętać.
Nie można przerywać geniuszowi.
Masz jeszcze to tajskie zioło,
które paliliśmy przed Holstem?
Chciałbym.
Ale mam kulki z marokańskim haszem.
Biorę tuzin. Dzięki.
-Cześć, kotku. -Hej, Dee Dee.
To Hailey. Dziś zaczyna.
-Cześć. -Gratulacje.
Dziękuję.
Wydajesz się spięta.
Może skusisz się na beta bloker? Na koszt firmy.
Trochę inderalu na rozluźnienie?
Nie, dziękuję.
To Betty Cragdale, pierwsza oboistka. Uczyłam się na jej nagraniach.
Jest świetna.
Pójdę się przedstawić.
Pani Cragdale? Dzień dobry. Jestem Hailey Rutledge,
będę dziś grała w pani sekcji.
Jestem oboistką. Wiadomo.
Chciałam tylko powiedzieć, że to wielki zaszczyt z panią grać.
Hailey Rutledge. Już pamiętam.
Jesteś tą niedoświadczoną dziewczyną, która przeleciała dyrygenta,
żeby dostać się do sekcji obojów,
pokonując setki lepiej wykwalifikowanych muzyków.
Nie przespałam się z dyrygentem.
Proszę cię, też kiedyś miałam cycki.
Ale nie grałam nimi na oboju. Do zobaczenia na próbie.
Mówię prawdę.
Dzień dobry.
Co to?
Dzień dobry.
Buenos días, familia. Vladimir.
Guten Morgen, Lazlo. Jak leci, Warrenie Boydzie?
To moja papuga, Igor.
Nazwałem go na cześć Igora Strawińskiego. Proszę siadać.
Dziękuję.
Strawiński powiedział:
"Pomniejsi artyści imitują, wielcy zaś kradną".
Nie bądźmy jak papugi. Nie imitujmy innych wielkich orkiestr.
Nie imitujmy nawet tej za czasów jej świetności.
Jak to "za czasów świetności"?
Ukradnijmy ducha kompozytorów,
których muzykę chcemy uczcić.
Popieram.
Dziękuję.
Bambi, zabierzesz Igora Strawińskiego na spacer?
Dziękuję. Igor!
To na szczęście.
Wszystko pójdzie gładko.
To przyniesie szczęście. Zajmijmy się...
Sharon, co ty robisz?
Wyczyściłam panu but, maestro.
To dla mnie zaszczyt.
Wyluzuj trochę, dobra? Proszę.
Mahler. Nie ma chóru ani solistów.
Tylko my, orkiestra.
Tęsknię za czasami, gdy grałem w sekcji smyczkowej.
Albo gdy grałem w sekcji dętej.
Albo gdy grałem na harfie w Filharmonii w Buenos Aires.
Nie tak dobrze jak ty, Caroline.
Dziękuję.
W tej sali są tylko członkowie orkiestry.
Ja też nim jestem, a dziś mam zaszczyt być waszym dyrygentem.
Poproszę o dźwięk A...
naszą nową koleżankę, pannę... Rutiledge?
Rutledge.
Rut-ledge. Bardzo proszę.
Brawo.
Zabierajmy się do pracy. Gotowi? I...
Chwila. No dobra.
Było ciekawie. To jakiś początek.
Spróbujmy jeszcze raz.
Dobrze. Zaczynacie się dobrze bawić.
Teraz fortissimo, a potem forte.
Takt 14, trochę żwawiej, nieco głośniej, więcej smyczków.
Rogi. Spróbujmy jeszcze raz.
Betty.
Tak, maestro?
Możemy zagrać takt 39 nieco łagodniej?
Grajmy mocno,
ale włóżmy w to więcej legato.
Oczywiście, maestro.
Dobrze.
To stroik?
Tak.
Dobra.
Gotowi?
Ciekawie. Chyba usłyszałem Igora.
Jeszcze raz. Nie traćmy passy.
Tylko tak dalej. Gotowi? I...
O kurwa!
-Wyrażaj się. -Przepraszam.
To mi się nigdy wcześniej nie zdarzyło.
Mam strasznie spocone dłonie. Spróbujmy jeszcze raz.
Maestro, naprawdę powinniśmy zrobić przerwę.
Masz rację, Warrenie Boydzie. Przerwa.
Zróbmy sobie przerwę.
Mahlerowi też dajmy przerwę.
Chyba taka muzyka to zbyt wiele na otwarcie sezonu.
Myślę, że... Sharon.
Tak, maestro?
Wydrukujesz 87 egzemplarzy Marszu węgierskiego Berlioza?
-Oczywiście. Coś jeszcze? -Dziękuję.
Wykałaczki.
Marsz węgierski. Nie ma tam piątego oboju.
Wiem.
Pavel, możesz to wszystko stąd zabrać?
Dziękuję.
Pięknie poszła ta pierwsza próba. Mahler był i go nie ma.
Doceniam twoją chęć eksperymentowania.
I podobała mi się papuga.
Szkoda, że sam o tym nie pomyślałem. Istny geniusz.
Cliburn zrobił to samo,
tylko że z sępem.
Thomasie, jesteś świetnym dyrygentem. Sarkazm i zazdrość do ciebie nie pasują.
Racja. Trafiłaś w samo sedno.
Jestem świetnym dyrygentem. Więc czemu stoję tutaj?
-Proszę. -Dobra...
Może wasza nowa kampania powinna nazywać się "Usłysz czapkę". bie nie pasują.