Isa...
Dalawa...
Tatlo...
Apat...
Lima...
Anim...
Pito...
Walo...
Siyam...
Sampu...
Pare, mahilig ka ba sa komiks?
Hindi masyado. Hindi.
Meron ka bang Adderall?
Cruz, Walter! May bisita ka.
-Sino? -Babae.
Babae? Nanay ko ba?
Sa tingin ko, hindi.
Kailangan pa ba 'yan?
Regulasyon.
Bale, ang sabi rito, inatake mo raw ang isang kompyuter.
Pasensya na, pero sino ka?
Ako si Jackie.
Hi, Walter. Galing ako sa Vets4Vets.
Ano ito, sa VA?
Hindi. Independent kami. Lahat, boluntaryo lang.
Pero sinabihan nila kami tungkol sa sitwasyon mo.
Makinig ka, patawarin niyo na ako, okey? Nagalit ako, 'di nakapagtimpi...
Uy. 'Di mo kailangang humingi ng tawad sa'kin.
Wala akong pakialam sa ginawa mo. Nandito lang ako para ilabas ka.
Ilabas?
Oo. Iyan ang ginagawa namin.
Pagpiyansa, pagbibigay ng matutuluyan, mga ganyan.
Vets4Vets.
Mag-usap tayo. Halika. Maupo tayo. Mag-usap tayo.
Ano'ng kapalit?
Ilalabas kita, papayag ka sa isang pagsusuri.
Sasagot ka ng ilang katanungan.
Tapos, titingnan ko kung mayroon kaming mga serbisyo na pwedeng imungkahi sa'yo,
para 'di na ulit mangyari ito.
Oo. Hinding-hindi na talaga mangyayari ito, pinapangako ko sa'yo.
Uy, 'di naman ikaw ang unang pumunta sa opisina
at nakalimot ng kaniyang tamang asal. Mas malala pa nga ako.
Ano'ng klaseng pagsusuri?
Usap lang. Madali lang. Pwede nating gawin habang umiinom ng beer.
Alam mo, kahit ano ang maging desisyon mo...
May sasabihin lang ako, pwede?
Sige.
Pagkabalik ko, alam kong may mali sa akin,
pero 'di ko iyon maipaliwanag sa kahit kanino.
Para bang may itinatagong sikreto ang mga tao sa paligid ko.
Na para kaming nasa pelikula.
At alam nilang lahat na nasa pelikula kami, maliban sa'kin.
Pero ang natutunan ko,
nangyayari 'to halos sa ating lahat.
'Yong mga lintik na ideyang naiisip mo ngayon,
nararamdaman mo, 'di ka nag-iisa.
Hindi ka baliw.
Nakakaranas ka ng normal na reaksyon
sa ilang pangit na mga pangyayari. Iyon lang 'yon.
Magulo ang mga pangyayari.
At nag-bus lang ako papunta rito.
Ni hindi ko nga alam kung nasaang sinumpang lugar tayo ngayon.
Kaya ano, pwede ka bang mag-beer kasama ko?
Oo. Sige.
Gaano katagal sa tingin mo?
Gusto mo bang gamitin namin ang hand tools?
-Oo, gusto kong gamitin ang hand tools. -Sige, sige.
Kailangang maabot ang mga ugat.
Okey, mas tatagal ito. Para sa lahat ng...
Dalawang linggo?
'Wag mo akong dayain dito ngayon, Hector.
O, sige. Labing-apat na araw.
Magandang umaga.
Magandang umaga rin.
Alis tayo rito sa arawan, ha?
Ano'ng ginagawa nila?
Binubunot na nila itong lahat bago pa niya mahawakan.
Leonard, kailangan nating...
Uy, nagugustuhan na rin ng mga babae ang buhay militar, ano?
Mga ilang henerasyon pa, sasahol na rin sila gaya ng mga lalaki.
Ano'ng sinabi niya nang umalis ako?
Si Bunda?
Oo. Si Bunda.
Iyon ang gusto kong sabihin sa'yo.
'Wag gamit 'yang pang-sketch mo o kung ano man iyan.
Apoy ang kalaban natin ngayon.
Hindi ito sketch.
Ano ba iyan?
Isang injunction.
Ano 'yong injunction?
Lahat kayo! Kailangan niyong tumigil!
Hector!
Tigil!
"Critical military technology"? Ano'ng pinagsasabi nila?
Ang berry.
Ang berries? 'Di nila pwedeng gawin ito.
Kinausap ko na ang legal. Pwede raw.
Bukid ko ito. Dito ako nakatira.
Ikaw pa rin ang may-ari ng kompanya at ng lupa,
pero itong bagay na ito, itong produkto, pagmamay-ari na nila ito ngayon.
Bakit mayroon ka nito?
Nag-usap kami pagkaalis mo.
Ikaw at si Bunda?
Ipinaliwanag niya ang sitwasyon.
Hay, ang bilis mong kumilos, ano?
Saksak mo iyan sa baga mo.
O dalhin mo sa Pentagon, kahit saan, at isaksak mo sa baga niya.
Lilinisin ko ang lupa na ito.
Hector!
-Hindi nila magagawa. -Ituloy niyo lang!
Leonard!
"Lahat ng partido ay pinagbabawalang sirain o alisin..."
Pucha, nakakabasa ako! Alam ko kung ano'ng nandiyan.
"...ang alinmang halaman o gamit sa produksyon na nauugnay sa IP."
-'Di ako natatakot sa lintik na IP nila. -Hindi 'to tungkol sa'yo.
Si Hector, at ang mga kasama niya, makukulong sila. Iyon ba ang gusto mo?
At dadalhin niya ang mga tao niya at gagawin din nila ito.
Nangyayari na ito.
O siya, sige. Mga bata!
Magsitigil kayo!
Salamat.
Ngayon...
Leonard, ano'ng ginagawa mo?
Bale, kahit sinong humawak nito ay makukulong, tama?
Oo.
O, sige.
Lintik na...
Pucha.
Kailangang gamitin ang hand tools para maabot ang ugat.
Isang beses lang ang meron tayo. Alam mo 'yan.
Inaayos ko lang ang ginawa niyong gusot.
Para lang sa boss ko ang mga isusulat kong 'to.
Handa ka na?
Oo.
Okey. Ano sa palagay mo ang naging dahilan ng insidente sa VA?
'Di makatotohanang expectations, siguro?
Ano'ng ibig mong sabihin?
May katanungan kasi ako sa paggamot sa'kin,
at, sa kung ano'ng dahilan, akala ko sasagutin nila ito.
Oo, masyado kang umasa.
Oo.
Ano 'yong paggamot?
Ayaw nilang sabihin. Iyon ang problema.
Tungkol saan 'yong tanong mo?
Airborne ka, ha?
Oo.
Ano ang MOS mo?
Sasabihin mo ba sa'kin ang nangyari? Kailangan ko lang ilagay sa form ko.
Okey, ganito, nawalan ako ng kontrol doon sa VA.
Kasalanan ko 'yon, okey? Pwede mong sabihin sa boss mo 'yon.
-Gagawin ko, pero kailangan kong... -At salamat talaga sa pagpiyansa.
At salamat sa interes mo, totoo.
Pero kung patuloy natin itong pag-uusapan, magwawala na naman uli ako.
Kung lagyan mo na lang ako ng "nasuri na" at uminom na lang tayo ng beer?
Sige. 'Di naman 'yan problema.
-Mabuti. -Walang problema.
Thirteen-F-E-four, ang MOS ko.
Artillery support ka?
3rd battalion, 187th infantry, Iron Rakkasans.
Matindi iyon.
Ako ang babae sa yunit namin.
Nilagay nila ako sa comms,
dapat matatanggal ako, pero gumaling ako roon.
Ako ang kalmado sa intel.
"Ano'ng alam ko, sino ang dapat makaalam nito?"
Tapos, nadestino ako sa Syria.
Lintik!
Bumabato kami ng RAP rounds nang 30 klicks ang layo.
Sobrang layo namin sa aksiyon, para lang kaming mga saling-pusa.
-Mga kabuteng tago sa dilim... -At bumibira nang malupit.
Oo.
Tapos, umuwi na ako.
At natagpuan ko na lang ang sarili ko sa isang apartment sa ilalim ng freeway.
Inuupahan ang mga gamit. Mag-isa.
American dream, pare.
Mismo.
Buong araw ko lang nililinis ang lugar na iyon.
Tapos lalabas ako, maglalasing, uuwi, at makakatulog.
Babangon, uulit, babangon, uulit.
Hanggang isang araw...
Na...
Ano'ng nangyari?
Nagmamaneho ako papunta sa gym nang unahan ako ng lalaking naka-man bun.
'Yong tali na parang sa samurai?
-Mismo. -Diyos ko!
Kaya tinabihan ko siya para ipaliwanag ang mali niya,
at 'di man lang ibinaba ng gago ang bintana niya.
Umabot na sa 110 ang takbo ko, kakahabol sa Tesla niya.
Swerte niya, mabilis 'yong sasakyan niya.
Nahuli ka?
Oo! Ginamitan pa ako ng pako ng mga pulis para mapahinto ako.
At kahit ganoon na, sabi ko pa, "Nagsilbi ako sa bayan.
"Naka-man bun ang lalaking iyon.
"Ano, ikukulong niyo ako dahil sa pagmamaneho gayong beterano ako?"
Syempre. Ako nga, inaresto nila dahil tumingin lang ako sa monitor.
Iyon lang?
Hindi naman.
Lumapit ang guwardiya, sinabihan akong bitawan iyon.
Tapos itong kasama niya, nagtago sa likuran ko,
at nagkagulo na lang.
Ang sunod na napansin ko, na-zip-tie na ako.
Binigyan ako ng isa sa kanila ng brochure para sa PTSD counseling
dahil sa "nakaka-trigger na insidente" na naranasan ko.
Basahin mo 'yan. Tingnan mo.
Lintik!
-Di 'to gawa-gawa mo lang. -Papaano magiging gawa-gawa lang ito?
Ano 'yong nasa screen?
Hindi ko alam. Hindi ko nakita.
Pero ginamot nila ako sa isang lugar.
Geist?
Iyon ang sabi nila.
Ano'ng ibig sabihin niyon? Ano'ng klaseng paggamot?
Hindi ko alam.
Natamaan ng IED ang yunit ko noong nandoon pa ako.
Ako at ang tropa kong si Shrier, at itong si Lesky.
Mula noon, nagkaroon ako nitong...
Malaking butas sa buhay ko.
Bale, 'di mo maalala itong lugar?
Hindi.
Ibig kong sabihin, iyon ang gusto ko sanang malaman.
Akala ko, baka makakuha ako ng mga impormasyon...
Para lahat magsimulang magkaroon ng saysay ang lahat.
Oo. Tinding pag-asa, ano?
Kung alam mo ang mga napagdaanan ko, mula sa nawalang rekord o maling paghawak,
maliwanag na mali iyon.
'Di nila alam ang ginagawa nila roon.
-Malaking gulo ito. -Oo, alam ko,
pero naoperahan ako. Iyon ang sabi ng nanay ko...
Noong bumalik ka?
Oo.
Malabo ang lahat sa'kin, noong mga unang linggo.
Sa'kin din. Pero sinabi niya ito.
Oo. Pero baka naman tinatakot ka lang niya.
Ibig kong sabihin, isipin mo 'yon. Nauntog ang ulo mo,
umayos pakiramdam mo, baka bumalik ka sa serbisyo.
Pero kapag sinabi niya sa'yong inoperahan ka sa utak,
at nanggaling ka sa isang coma,
baka manatili ka kung saan alam niyang ligtas ka.
Mukha bang ganoon siya?
Alin, ang magsinungaling sa'kin, para sa ikabubuti ko?
Medyo, oo.
Diyos ko!
Paano nga kung nauntog ko lang talaga ang ulo ko?
Binabaliw ko ang sarili para sa wala.
Alam mo, aksaya ka sa oras ko.
-Ano? -Di ka naman gano'n kalala.
Mabuti kang taong nagkataon lang na masama ang araw. Iyon lang 'yon.
Bale, ano? Ilalagay mo 'yan sa 'yong form?
Oo naman. Syempre.
Ay, girlfriend ko ito. High maintenance.
Sagutin ko lang ito. Babalik ako.
-Uy! -Wala siyang alam, Temple.
Ano'ng ibig mong sabihin?
'Yong records request. Ni hindi niya alam ang salitang "Homecoming."
Hindi ko maintindihan.
May iba siyang hinahanap.
Hindi siya makakasagabal. Mabait siyang tao.
-May sinabi ba siyang... -Tapos na ito, Temple.
Kumusta riyan? Ano'ng sabi ni Leonard?
Hindi na importante. Tinanggap niya.
Okey. Sabi sa'yo!
Ikukuwento ko sa'yo mamaya.
Lintik, parating na si Bunda. Male-late na ako.
Okey, sige. Usap na lang tayo mamaya.
-Bye. -Bye.
Okey.
Isa pang round?
Galit na ang syota ko. Alis na ko. Sana...
Hindi, hindi, hindi. Ikaw nagbayad sa una, ako naman sa susunod.
Ako ang masusunod.
Isa pa, mga isang oras pa bago umalis ang bus.
Isa pa?
Sige na.
Sige, isa pa. Pero iyon na 'yon.
Hi, pasensya na, natagalan lang ako sa tawag.
Interesante. Kanino?
Sa girlfriend ko.
Ayos lang ang lahat?
Oo. Nasa business trip siya. Nakabenta siya nang malaki.
Mabuti. Bale, okey na?
Tara na?
Sige.
-Ang Agri Team... -O?
...ay may mga ideya para dumami ang bunga, at masimulan mo ulit ang programa.
Iyan? 'Di namin gagawin iyan.
Kung ganoon, pwede ko bang malaman kung ano'ng gagawin mo roon?
-Sa katas? -Oo.
Ano sa tingin mo ang gagawin natin dito?
Ngayon, nakakahon tayo, walang puwang sa progreso.
Masyadong maliit ang iniisip natin para sa produkto.
Sayang.
Ang alin?
Ikaw.
Ikaw dapat ang nagpapatakbo ng lugar na ito.
Pero, ang plano mo ay...
Alam mo? Tigilan mo na ito.
Alam kong gusto mong magmadali at magawa ang lahat.
"Ano'ng ginagawa natin? Ano itong produkto?" Blah, blah, blah.
Pipigilan lang niyon ang pagiging malikhain.
Okey.
Ibig kong sabihin, mapapasaiyo ang roller, 'yong pang-PTSD sa Florida.
Magagandang ideya iyon.
Pero paano kung?
"Paano kung" ano?
Buksan natin ang pinto para sa kabaliwan ng mundo.
Anuman ang mangyari, mas mabuti pa rin iyon sa naiisip namin.
Parang 'di ko nauunawaan.
Kapag may nangyari sa isang paaralan, takot na takot ang lahat ng bata.
O sa Brazil, iniisip na kapag tinanggal ang trauma ng 40,000 na baboy,
mas magiging masarap ang lasa ng bacon.
Iniisip ba ng Brazil 'yan?
Hindi ko alam. Wala akong ideya. Iyan ang punto.
At ginagawa ng DOD ang ganitong bagay?
Kapag natikman nila ito, oo.
At ibebenta lang natin ito kahit kanino, at...
Tingnan natin kung anong ideya ang mas maganda.
'Di ba mukhang maganda iyon?
-Alam mo kung ano 'ng dapat nating gawin? -Ano?
Magpa-party dito. Alam mo 'yon?
Imbitahan ang lahat. Mga potensiyal na mamimili,
mga influencer, alam mo na, mga taong mahilig sa ideya.
Ipakita lang natin kung gaano kalinis itong lugar.
Kung gaano karami ang halaman dito.
Alam mo 'yon? Bumili ka ng mga inumin, ng mga lobo!
Mga lobo?
Alam mo na. Gawin mong masaya! Kaya mo yan, 'di ba?
Oo.
Siguro...
Sa makalawa.
Oo, alam ko, masyadong mabigat. At kakaiba ito.
Sanay ka sa dating sistema, paulit-ulit.
Ganito ang kilos ng malalaking ideya, mabilisan.
Alam mo 'yon, bago pa magawa ng iba.
Ano'ng pangalan ng girlfriend mo?
-Alex. -Alex.
Oo, imbitihan mo rin si Alex.
Matutuwa siya, tama?
Nakabenta siya nang malaki, makakabenta ka rin nang malaki.
Mas malaki pa, sa tingin ko.
At sino ang hahawak nitong bagong gagawin?
Ako.
Diyos ko! Siguro, nakakabigla 'to para sa'yo.
Alam mo, sigurado akong sumasabog na 'yang ulo mo.
Ako naman...
Interesado akong malaman kung ano ang kalalabasan nito.
-Alam mo, dahil... -Wendy...
...alam kong nakakahiya ito. At kung nais mong umalis, naiintindihan ko.
Hindi iyan ang sinasabi ko.
-Ano lang... -Pero kung mananatili ka,
ayusin mo ang ugali mo o kahit itago man lang sa'kin, okey?
Oo. Naiintindihan ko. Totoo. Gusto ko lang...
Handa akong tumulong.
Gustong-gusto ko kung gaano ka ka-aktibo.
Pwede mong umpisahan sa pag-alis sa roller doon sa ikatlong palapag.
Naniniwala ako sa pagbabago, alam mo na, para maiba naman.
Makakatulong iyon, kaya kung may maitutulong ako...
Meron. Gusto kong magplano ka ng isang party.
Ayos. Kailan?
Sa makalawa.
Ayos.
Para sa bagong kliyente. Alam mo na, gawin mo itong... Masaya.
Syempre. Sino itong bagong kliyente?
Ang Department of Defense?
Oo.
Sa tingin ko, kailangan nating mag-ingat, tama?
Ibig kong sabihin, nang masangkot tayo sa ganito dati,
-iba-iba ang naging problema natin... -Iba ito.
Iba? Tama.
Gusto ko iyan.
Mukhang masaya. Oo.
Dapat ba akong...
Gusto mo bang bumalik na ako sa Aromas ngayon?
Bale, mananatili ang mga berry?
Tama.
Magiging problema ba iyon?
Ang sabi ni Leonard...
Walang alam si Leonard dito.
-Pero... -Magiging problema ba ito, Hector?
Bam!
Lima sa lima na 'yan!
'Yan ang sinasabi ko sa'yo.
Isa kang ninja!
Oo, dating nagtatrabaho sa bar ang tatay ko.
Kaya naging libangan ko na ito.
Bartender ba siya dati?
Hindi. Para 'yong..
Parang opisina niya. 'Ayun, nakapagsanay ako.
Okey, isa pa. Pero ngayon...
Aalis na ako, pare. Uuwi na ako.
-'Di na pwede. -Ano?
Pucha, papatayin niya ako.
Sige na.
Pero ganito, babalik ako.
Babalik ako, at pwede nating gawin kung ano man ang ginagawa ng mga tao rito.
Ano bang ginagawa niyo rito?
Wala. Namimingwit.
Sige na.
Seryoso ako. Kasi naman,
maghihintay lang ako ng sulat sa susunod na 8 o 12 linggo.
Para saan?
Doon sa hinihingi kong rekord.
Geist, tanda mo?
Ah, oo.
Ibig kong sabihin, pwede ko namang...
Pwede naman akong magmaneho papunta roon.
Seryoso ka?
Bakit hindi?
Hinanap ko 'yon. Mga tatlong oras lang mula rito.
Paano kung nambigla ako roon, "Hi, Ako si Walter Cruz.
"May mga katanungan ako." Ano'ng gagawin nila?
Hindi ko alam, tatawag ng pulis?
Hindi ka ba naaasar doon?
Saan?
Tinatrato nila tayo na parang wala lang.
Pumunta ako roon para magtanong.
Kinalimutan na lang nila tayo? Tatanggapin na lang natin iyon? Pucha!
Hindi ko na hahayaan iyon.
Inom tayo ng isa pa.
Akala ko, aalis ka na.
May ipapakita ako sa'yo. Halika.
Ito si Crosby, mekaniko namin, at isang manyakis.
Si Gonzales, ang medic namin.
At si Holman.
Naaalala ko siya sa'yo.
Paano?
'Di ko alam. Medyo tahimik.
Dati siyang sniper. Alam mo na kung anong klase sila.
Hindi nga.
Ano?
Iyan ang dati kong MOS. Sniper.
'Di nga?
Mahal ko ang taong 'yon, pare.
Ano? Hindi siya nakauwi?
Hindi, nakauwi siya. Lahat kami.
Tapos ano?
Si Crosby, nabaril ng mga pulis.
At si Gonzales, nasa mental hospital.
At si Holman...
Nagpakamatay si Holman.
Diyos ko! Ano'ng nangyari?
May mga katanungan siya.
Mga tanong kung bakit nandoon siya, kung ano'ng ginagawa niya.
Walang magandang sagot sa gano'ng tanong, pero di siya mapigilan.
Ano'ng ibig mong sabihin, parang ako?
Magkaiba lang.
Kapag nagpumilit ka pa, masasaktan ka lang.
-Maipapangako ko... -Pero hindi ako magpapakamatay, okey?
-Hindi 'yan opsyon sa'kin. -Iyan mismo ang sinabi ni Holman.
Hindi ito opsyon sa kanya. Hanggang isang araw, iyon na.
Holman.
Ilang beses siyang nadestino?
Sa tingin ko, parang dalawa.
Ano'ng rekord niya?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Pinakamalayong tira niya? Siguradong lagi niyang sinasabi iyon.
Oo, syempre. 1,100 na metro.
Labing-isang daang metro?
Oo, tama. 'Di siya natigil sa pagkukwento niyon.
Malungkot ngang kuwento.
Kaya 'wag mong masyadong isipin 'to.
Ang totoo, siguro iisipin ko pa rin.
Pupunta ka pa rin doon?
Oo.
Walter, makinig ka sa'kin...
Ano ba ito sayo?
-Sa'kin? Wala akong... -Ano bang paki mo kung saan ako pupunta?
Wala akong paki kung saan ka pupunta.
May nagsisinungaling sa'kin, okey?
May nangyari sa'kin doon at hindi ko alam kung ano iyon,
pero alam kong may impormasyon si Geist.
Sinabi ko na sa'yong ang mga rekord na gusto mo...
Hindi, pupunta ako doon, at kukuha ako ng mga sagot.
At wala kang sasabihin na magpapabago niyon, kuha mo ako?
Walter, gusto ko lang tulungan ka...
Gusto mong tumulong?
Ganito mo ako matutulungan. Lumayo ka sa'kin.
214 PUMAPAYAG AKO NA BAYARAN ANG NASA ITAAS
Lintik.
Ano'ng sinabi mo sa kanya, honey?
Manahimik ka!
Hindi ikaw...
Uy, babe.
Uy, pabalik ka na ba?
Hindi pa.
Gusto niyang uminom at 'di ako nakatanggi.
Dito na muna ako matutulog.
Lasing ka.
Oo. Paano mo nalaman?
Basta't ayos lang ang lahat okey, ha?
Oo. Lahat ay...
Hello?
Kumusta ang araw mo? Kumusta ang mga bagay-bagay riyan?
Nakakabaliw. At, alam mo, kinuha mo ang roller ko.
Alex?
Oo, babe. Pasensya ka na.
Hindi, tama ka.
Naging maayos naman ang lahat. At 'di ko kinailangan niyon.
Mabuti. Mabuti naman.
At gusto kong sabihing pasensya ka na kagabi.
Okey lang. 'Di na natin kailangang pag-usapan pa.
Hindi, gusto ko. Ano lang kasi...
Medyo mahirap sa'king paniwalaan na magiging maayos ang mga bagay.
Palagi kong nararamdamang parang may masamang mangyayari,
isang bagay na 'di natin naisip.
-At ito'y... -Hindi iyan.
Wala iyan.
Hindi ko hahayaan 'yan.
Alam ko.
Makinig ka, kita tayo bukas.
-Mahal kita. -Mahal din kita.
Okey.
Bye.
Price check, Register 50 at price check, Register 2.
Kumusta?
Kumusta po kayo, ma'am? Ayos naman po ba ang lahat?
Oo, ayos naman.
Iyan na po ba lahat?
Oo. Sa'yo na ang sukli, salamat.
-Heto na po. -Salamat.
Magandang gabi sa'yo.
Danny, kailangan ka sa harapan. Danny, kailangan ka sa harapan.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Miles Zafe
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio Miles Zafe