Seni araba tutar mı?
Hayır.
Beni de tutmaz.
Aslında iç kulak diye bir şey olmadığını biliyor muydun?
SEKİZİNCİ BÖLÜM PROTOKOL
Affedersiniz kızınız bir şey aldı...
-Bir şey mi? -Bir zarf.
Burada değil.
Zarfı yanına aldı mı?
Ne fark eder ki?
Üstünde bilgiler vardı, adresler.
Bir saniye, Tampa'ya mı gitti?
Pardon, bana söyler misiniz?
Doktor randevum var.
Mesaj bırakacağınız kişi...
Pamela Bailey.
Pam, merhaba. Ben Thomas Carrasco.
Heidi Bergman'ın delil yok etmek için
Homecoming tesisine döndüğüne inanıyorum.
Buna engel olmaya çalışacağım.
Seni en kısa sürede bilgilendireceğim.
Mesajınızı dinlemek için bire basın.
Pam, merhaba. Ben Thomas Carrasco.
Heidi Bergman'ın delil...
Walter bir asker.
İnandığı şeyler ve ülkesi uğruna
savaşmayı seçti.
Biz de bunu ona geri verdik.
Sonunda bize teşekkür edecek.
Muhtemelen hiç denemediğiniz bir çok şeyi deneyeceksiniz.
Bazı gösterişli aktivitelerimiz var.
Çok destekleyici bir ortamdır.
İşte orada! Heidi, çocuklara merhaba demek ister misin?
Onları nelerin beklediğini söyleyebilirsin...
Evet, tabii.
Ben Heidi Bergman.
Çok minnettarız özellikle de...
Bizleri koruduğunuz için teşekkürler. Çok minnettarız...
Biz...
Heidi, sorun ne?
Heidi.
Ofisine gidebilirsin, sonrasını biz hallederiz.
Hayır...
Kafan biraz karışık gibi.
İyiyim.
Diyaloğu yazan bendim.
Homecoming Rehabilitasyon Merkezine hoş geldiniz.
Bu Craig, kendisi yaşam becerileri danışmanımız.
Canlandırma ve doğaçlama aktivitelerinde onu göreceksiniz.
Biliyorum. Merak etmeyin, seveceksiniz.
Reina'yla tanıştınız.
O resepsiyonda. Ona dikkat edin, tam bir çılgındır.
Dediğim gibi, ben de Heidi.
Homecoming askerlik günlerinizi
derinlemesine düşünebileceğiniz
ve önünüzdekilere odaklanacağınız güvenli bir yerdir.
Hikâyelerinizi dinlemeye
ve gelecek yıllarda sizleri bekleyen şeyler hakkında konuşmaya can atıyorum.
Cevaplamamı istediğiniz bir soru var mı?
DUR
Mirror Pond Yolu'na doğru sola dön.
İş yeri burada mıymış? Colin denen herifin?
Adresi burası.
Hey.
Eğer buradaysa onu bulacağız.
YAŞAM MERKEZİ
rahatsızlık verdiğimiz için üzgünüz yaşam merkezimiz genişliyor
MIRROR POND YAŞAM MERKEZİ
mağazalar - masaj - bütünsel yaklaşım
Affedersiniz.
Evet.
Şeyi arıyorum... Homecoming deniyor.
Ben... Burada bir sürü şey var. Bilmiyorum.
Burada. Gaziler için danışma merkezi.
-Burada çalışıyorsunuz, değil mi? -Affedersiniz, ben...
Tamam, buradayım.
-Pekâlâ, bak. Belki de... -Hayır, o hiç bir şey bilmiyor.
Yukarıda bir yerde olmalı.
Merhaba Pam.
Neler oluyor Thomas?
-Mesaj bıraktım. -Mesajını aldım.
Şu anda tesiste misin?
Öyleyim, evet.
Garson orada mı? Kanıt mı yok ediyor?
O...
Konumunu yanlış yorumlamış olabilirim.
Bu da ne demek?
Burada değil gibi.
Kanıt filan yok etmiyor mu?
Bir zarf çaldığını düşünüyorum.
İçinde ne vardı?
Hayır, sadece zarf.
Tamam...
Bak, bunu sana anlayabileceğin şekilde nasıl anlatabilirim bilmiyorum.
Efendim, içimden bir ses...
Ses mi?
Ya da bir his.
Thomas, bu birim hislerinle ilgilenmiyor.
-Biliyorum. -Öyle mi?
O zaman kafam karıştı. Neden benim ya da bakanlığın zamanını
kendi hevesine dayanarak atıldığın
hiçbir kayda değer bilgi getirmeyen bir şeyle harcıyorsun.
Sana birkaç gün önce dedim...
Prosedür gereği geniş çaplı...
Thomas, senin işinin belli başlı noktaları var.
-Bilgiyi toplar teyit edersin. -Biliyorum.
Sonra bunlarla ne yapılacağını üstlerine bırakırsın.
Bu yüzden buraya dönüp işinin başına geçmeni istiyorum, asıl işinin.
Sence bu...
arındırıcı YAĞLAR
servis noktası
Hiçbir şey anlamıyorum.
Evet, biliyorum...
Bu şey gibi hissettirmiyor mu...
Ne arıyoruz demiştin?
Bilmiyorum.
"Pazartesi Fas Gecesinde bize katılın."
Ne? "Egzotik ve kalp dostu."
Özür dilerim.
Bence gidip rehbere bakmalıyız.
-Tamam, bunu yapabiliriz. -Hayır, bunu yapmalıyız.
Sadece...
Bu yer ve insanlar o dediğin ortam gibi değil.
-Burada olmalı. -Tamam, bak.
Eminim her şeyin bir açıklaması vardır.
Sadece burası olduğuna emin...
Peki ya değişmişse, adı veya başka bir şeyi?
Pekâlâ, neden arabaya dönüp düşünmüyoruz?
bütünleşik tedavi bilimi 3. KAT
Bir dakika.
REFLEKSOLOJİ
REHABİLİTASYON
Bak.
Evet?
-Burası Homecoming mi? -Ne?
Siz Colin misiniz?
Ben Ramon. Burası da ofisim.
Ama bu... Hayır, burası Home...
Nedir bu?
Ne arıyorsunuz?
Ben...
Ne aradığımı bilmiyorum.
Hey.
Oturmak ister misiniz?
Evet.
Size su getireyim.
Sadece...
Sadece soluklarınıza odaklanın.
Üzgünüm, ilgilenmem gereken bir hasta var.
-Evet. Biz artık gidelim. -Sorun değil.
Dilediğiniz kadar kalın.
Teşekkürler.
İyi biri, değil mi?
Buraya hiç gelmedim.
Biliyorum.
Hiç anlayamıyorum. Hiçbir şey.
Hey.
Çok üzgünüm.
Bu senin suçun değil. Gerçekten.
Hadi.
Ne? Ne oldu?
Neler oluyor?
Bir şey söyle.
Heidi?
Sen ne...
Nereye gidiyoruz?
Heidi!
Çekilin! Affedersin!
Heidi!
Heidi! Dur!
Hey.
Benim hatamdı.
Hepsi.
Seni tanıyorum.
Bak, şu an ne hissettiğini hayal bile edemem.
Tüm o anılar, suçluluk.
Bir açıklama borçluyum.
Seni buraya getiren benim, bu işi sana veren.
Ama bu askerleri önemsiyorduk.
Sorumluluk çok büyüktü, çok kötü vaziyettelerdi.
Çok hızlı hareket ettik.
Her şey kontrolümüzden çıktı.
Ama hiçbirimiz kimseyi incitmek istemedi.
Bunu kimse istemedi.
Ama dışarıdan biri için
burada yaptıklarımızın bir önemi yok.
Nasıl açıklarız ki?
Doğruyu söyleyeceğim.
Doğruyu mu? Peki nedir o?
İşin başında olduğunu mu?
Uyum sağladıklarına emin olmak için her gün bu insanların yanında olduğunu mu?
-Ama sen... -Hayır.
Ben bu yere adımımı bile atmadım.
Doğru olan bu.
Yardım etmeme izin vermelisin.
Tamam mı?
Bunu yapabilir miyim?
-Lütfen? -Hayır.
Siktir.
Heidi!
Buraya gel! Affedersin.
Hey!
-Dur! -Bunu çözene dek
bir yere gitmiyorsun. Konuşmalıyız.
-Bırak gideyim. Hayır! -Konuşmalıyız.
Bayan Bergman!
Kahretsin. Hiçbir şey söyleme.
-Sorun yok. -Hayır, o...
-Hayır... -İyiyiz. Tamam.
Doğru. Aslında gelmeniz iyi oldu.
Seni tanıyorum.
Bakın, tüm bunları yorumlarken dikkatli olalım. Tamam mı?
-Seni tanıyorum. -Evet... Tanıyorsun.
-Tanıştık. -Evet, Geist'ta.
Adı Colin Belfast. O...
-Haklıydınız. -Ne hakkında?
-Benim hakkımda. Bendim... -Konuşma!
Bakın, kendisi bir kriz geçiriyor.
Tamam mı? Siz de görüyorsunuz.
Hayır. Programı o yönetiyordu. Dozlar konusunda...
Doz mu? Neden bahsediyorsun?
Ben buraya adımımı bile atmadım. Bilmiyorum.
-Şu an çok üzgün. -Ama şu an buradasın.
Evet, buradayım. Sizin kovaladığınız şikâyet için...
Bunu çok ciddiye alıyoruz.
-Beraber mi geldiniz? -Hayır.
Evet. Kendisi patronumdu.
Tamam, bakın. Biz beraber çalıştık
ve bir çeşit ilişkimiz vardı.
-Düşündüm ki... -Hayır, yalan söylüyor.
-Yalan mı? -Yalan söylüyor.
Ne demek yalan söylüyorum? Otel hakkında mı? Geçen geceki?
Umarım bunun karşılıklı olduğunu söylersin.
Tanrım, seni lanet...
Buna tanık olduğunuz için üzgünüm.
Gerçekten çok utandım, hepimiz adına.
Bu yüzden sakin bir yerde konuşabilir miyiz?
Tamam mı? Erkek erkeğe.
İkinizin ifadesini de almak istiyorum...
-Neden? -Çünkü kayda geçmeliyim.
Kayda mı geçmelisin? Neden bahsediyorsun?
Bu kişisel bir şey, bir tartışma.
Heidi Bergman'ı tanımadığını, burayı bilmediğini söyledin.
Bu doğru.
Ve şimdi buradasın, onunla.
Tamam.
-Peki bu mantıklı mı? -Mantıklı mı?
Değil.
Kafandaki çarkların dönüşünü resmen görebiliyorum.
Gerçekten çok yavaş.
-Affedersin? -Yapma. Özür dileme.
Burada esas adam sensin. Hatta beni tutuklamak ister misin?
İşte, tutuklamak ister misin? Hadi.
Tutuklamak mı? Hayır, istemem.
Neden? Çünkü yapamaz mısın?
-Hayır, ama ben... -Hayır.
Yani şurada duran arabama yürüyüp binebilir ve buradan gidebilirim.
Ve sen hiçbir şey yapamazsın.
Doğru.
Bunu çok seviyorum. Gerçekten.
Şimdi masana geri dönecek
ve iyi bir memur gibi bunu kayda geçeceksin.
Bu hayatının en önemli anı olacak.
Bu ne kadar acınası, görüyor musun?
Önemsiz biri olduğun gerçeğini unutmaya çok hevesli gibisin.
Çalışıyorsun, konuşuyorsun ama hiçbir şey olmuyor.
Kimse seni dinlemiyor.
Ne yapıyorsun?
Söylediğin her söz,
hakkındaki her şey iğrenç.
Tamam. Artık sakinleş, Heidi...
Beni de kendine benzettin.
Sakin ol, tamam.
Artık şu çeneni kapat.
Bana saldırdı.
Bunun fotoğrafını alacağım.
Bunun fotoğrafını alacağım!
Öylece gitmesine...
O haklı.
Sizi bırakayım mı?
Bayan Bergman, siz...
Cevaplamamı istediğiniz bir soru var mı?
Heidi?
İyi misin?
İyiyim. Evet.
Pekâlâ. vet.