Powrót
Miewasz chorobę lokomocyjną?
Nie.
Ja też nie.
Wiesz, że ucho środkowe nie istnieje?
ODCINEK ÓSMY PROTOKÓŁ
Przepraszam, ale pani córka coś zabrała...
-Zabrała? -Kopertę.
Nie ma jej w domu.
Wzięła ze sobą kopertę?
Czy to ważne?
Były na niej informacje, adresy.
Chwila, czy ona pojechała do Tampy?
Powie mi pani?
Mam kolejną wizytę u lekarza.
Poczta głosowa...
Pameli Bailey.
Pam, tu Thomas Carrasco.
Podejrzewam, że Heidi Bergman
wraca do ośrodka Homecoming, by zniszczyć dowody.
Planuję przejęcie.
Będę cię informował.
By odsłuchać wiadomość, wciśnij jeden.
Pam, tu Thomas Carrasco.
Podejrzewam, że Heidi Bergman...
Walter jest żołnierzem.
Walczy o to, w co wierzy,
o swój kraj.
Pozwolimy mu na to raz jeszcze.
Będzie nam wdzięczny.
Spróbujecie wielu nowych rzeczy.
Takie przedsięwzięcie artystyczne.
Będziemy was wspierać.
Oto ona! Heidi, przywitasz się z chłopakami?
Powiesz im, czego się mogą spodziewać...
Oczywiście.
Nazywam się Heidi Bergman.
Jesteśmy bardzo wdzięczni w imieniu...
Dziękujemy za naszą obronę. Jesteśmy wdzięczni...
My...
Heidi, co się dzieje?
Heidi.
Pójdź do gabinetu, a my się tym zajmiemy.
Nie...
Jesteś jakaś skołowana.
Nic mi nie jest.
Ja napisałam scenariusz.
Witajcie w Centrum Weterana Homecoming.
To jest Craig, doradca zawodowy,
który prowadzi zajęcia z odgrywania scenek oraz improwizacji.
Wiem... Spokojnie, spodoba wam się.
Poznaliście już Reinę...
Pracuje na recepcji. Uważajcie na nią, niezła z niej aparatka.
Jak już mówiłam, ja jestem Heidi.
Homecoming to bezpieczne miejsce,
gdzie podumacie o służbie w wojsku
i o tym, co was czeka.
Chętnie posłucham waszych historii
i tego, gdzie widzicie siebie w nadchodzących latach.
Czy są jakieś pytania?
Skręć w lewo w Mirror Pond Road.
Tu jest biuro tego Colina?
Taki mam adres.
Hej.
Jeśli tam jest, znajdziemy go.
SPA
Przepraszamy za kurz. Rozbudowa SPA
SPA MIRROR POND
sklepy - masaż - podejście holistyczne
Przepraszam.
Tak.
Szukam centrum Homecoming.
Tu jest sporo firm. Nie znam jej.
Jest tutaj. To centrum dla weteranów.
-Pracuje tu pani? -Przepraszam...
Tak, jestem.
-Możemy... -Ona nic nie wie.
Musi gdzieś tam być.
Cześć, Pam.
Co się dzieje, Thomas?
-Nagrałem ci się. -Wiem.
Jesteś teraz w ośrodku?
Tak.
Jest tam ta kelnerka i niszczy dowody?
Ona...
Pomyliłem się co do celu jej podróży.
Co to znaczy?
Chyba jej tu nie ma.
I nie niszczy dowodów?
Ukradła pewną kopertę.
Z jaką zawartością?
Nie, samą kopertę.
Nie wiem, jak to powiedzieć, żebyś zrozumiał.
Mam podejrzenie, że...
Podejrzenie?
Albo przeczucie.
Departamentu nie obchodzą twoje przeczucia.
-Wiem. -Tak?
To nie rozumiem, czemu tracisz mój czas
i czas Departamentu z powodu podejrzenia,
które nie przyniosło żadnych informacji.
Mówiłam ci kilka dni temu...
Procedura nakazuje dokładne...
Thomas, twoja praca polega na kilku bardzo prostych zadaniach.
-Zbierasz informacje i je sprawdzasz. -Wiem.
A potem twoi przełożeni decydują, co z nimi zrobić.
Więc wracaj tutaj i zacznij naprawdę pracować.
Myślisz, że...
oczyszczające olejki
odbieranie zamówień
Nic nie rozumiem.
Wiem, ja...
Nie wygląda to na...
Czego my szukamy?
Nie wiem.
„Zapraszamy na marokański poniedziałek!”
Co? „Dobre na serce i egzotyczne”.
Wybacz.
Sprawdźmy w spisie firm.
-Możemy. -Powinniśmy.
Uważam jedynie,
że ci ludzie i to miejsce do tego nie pasują.
-To na pewno jest tutaj. -Słuchaj,
na pewno jest wytłumaczenie dla twoich odczuć.
Ale chyba nie tutaj.
Może zmienili nazwę albo coś.
Wróćmy do samochodu i zastanówmy się, co dalej.
Zintegrowana terapia 3. PIĘTRO
Czekaj.
REFLEKSOLOGIA
REHABILITACJA
Spójrz.
Tak?
-Czy to Homecoming? -Co?
Jesteś Colin?
Jestem Ramon. To moje biuro.
Ale to jest... i ty... To jest Home...
Co to jest?
A czego pani szuka?
Ja nie...
Nie wiem, czego szukam.
Hej.
Może pani usiądzie?
Tak.
Podam pani wodę.
Niech pani...
Proszę się skupić na oddechu.
Zaraz przyjdzie mój pacjent.
-Już idziemy. -Nie trzeba.
Zostańcie, jak długo chcecie.
Dzięki.
Miły gość, co?
Nigdy tu nie byłam.
Wiem.
To wszystko nie ma sensu.
Hej.
Przykro mi.
To nie twoja wina.
Chodź.
Co? Co się stało?
Co się dzieje?
Powiedz coś.
Heidi?
Co ty...
Dokąd idziemy?
Heidi!
Przepraszam!
Heidi!
Czekaj!
Hej.
To moja wina.
Wszystko.
Ja cię znam.
Wiem, co teraz czujesz.
Wspomnienia, poczucie winy.
Powinienem ci to wyjaśnić.
Ja cię tu sprowadziłem i cię zatrudniłem.
Ale opiekowaliśmy się nimi.
To była wielka odpowiedzialność, bo byli w kiepskim stanie.
Działaliśmy za szybko.
To się wymknęło spod kontroli.
Ale nie chcieliśmy nikogo skrzywdzić.
Nikt tego nie chciał.
Ale kogoś z zewnątrz
nie obchodziły nasze cele.
Jak im to wytłumaczyć?
Powiem prawdę.
Prawdę? Czyli co?
Że ty wszystkim dowodziłaś?
Że codziennie pilnowałaś posłuszeństwa tych mężczyzn?
-Ale ty... -Nie.
Nigdy tu nie byłem.
Taka prawda.
Pomogę ci.
Dobrze?
Mogę ci pomóc?
-Proszę? -Nie.
Kurwa.
Heidi!
Wracaj tu! Przepraszam.
Hej!
Nigdzie nie pojedziesz,
dopóki tego nie rozwiążemy.
-Puść mnie. Nie! -Porozmawiajmy.
Pani Bergman!
Cholera. Nic nie mów.
-Nic się nie dzieje. -Nie.
-On... -Wszystko dobrze.
Dobrze, że pan tu jest.
Ja pana znam.
Uważajmy, jak to wszystko załatwimy.
-Znam pana. -Tak.
-Poznaliśmy się. -Tak, w Geiście.
Nazywa się Colin Belfast, jest...
-Miał pan rację. -Co do czego?
-Co do mnie. To ja. -Nic nie mów!
Ona ma jakiś atak.
To chyba widać.
On dowodził programem. Dawkami...
Dawkami? O czym pani mówi?
Nigdy tu nie byłem.
-Jest zdenerwowana. -Ale teraz pan tu jest.
Tak. Sprawdzam skargę, którą pan...
Którą bierzemy bardzo poważnie.
-Przyjechaliście razem? -Nie.
Tak. Był moim szefem.
Owszem, pracowaliśmy razem.
Coś nas łączyło.
-Miałem nadzieję... -On kłamie.
-Ja kłamię? -Tak.
Kłamię? Co do hotelu wczoraj wieczorem?
Przyznaj chociaż, że też tego chciałaś.
Ty pieprzony...
Przepraszam, że pan to widział.
Wstyd mi.
Może nas pan zostawić?
Taka męska przysługa.
Chciałbym spisać wasze zeznania...
-Po co? -Muszę to zgłosić.
Zgłosić? O czym pan mówi?
To sprawa osobista.
Mówił pan, że nie zna Heidi Bergman ani tego ośrodka.
Zgadza się.
A teraz jest pan tu z nią.
Dobra.
Czy to ma jakiś sens?
Nie.
Widzę, jak ci się kręcą te trybiki w głowie.
Bardzo powoli.
-Pan wybaczy? -Nie przepraszaj mnie.
Ty się tu liczysz. Chcesz mnie aresztować?
Chcesz mnie tu aresztować?
Aresztować? Nie chcę tego.
Bo nie możesz?
-Nie, ale... -Nie.
Mogę pójść do samochodu i odjechać?
I mnie nie powstrzymasz.
Nie.
Wspaniale, stary.
Wrócisz do swojego biurka
i zrobisz raport jak grzeczny urzędas.
To będzie szczyt twojej egzystencji.
Wiesz, jakie to żałosne?
Że chcesz zapomnieć, jak bardzo jesteś nieistotny.
Pracujesz, gadasz, nic się nie dzieje
i nikt cię nie słucha.
Co ty robisz?
Wszystko, co mówisz
i robisz, jest podłe.
Uspokój się, Heidi.
Przez ciebie stałam się taka sama.
Spokojnie.
Przestań mówić.
To napaść.
Zrobię zdjęcia.
Robię zdjęcia!
Będzie pan tak stał?
Ma rację.
Podwieźć panią?
Pani Bergman, czy pani...
Czy są jakieś pytania?
Heidi?
Wszystko w porządku?
Tak.
To dobrze. porządku?