และขอเตือนว่า
กำหนดส่งเอกสารวิจัยประจำสัปดาห์ คือภายในวันพรุ่งนี้
เอาละ อังคารหน้าคุณมีกำหนดส่งงาน
และพวกคุณยังมีสอบจบหน่วยด้วย
อาจารย์ได้ลงข้อสอบฝึกหัดไว้ให้แล้ว
ใช้ให้เป็นประโยชน์ด้วย
เอาละ เลิกเรียนได้
โฮมคัมมิ่ง
ศาสตราจารย์มอริสโซ่ใช่ไหมครับ
ค่ะ
ผมโธมัส คาร์ราสโก้
คุณมอริสโซ่ครับ ถ้าคุณพอจะมีเวลาสักสองสามนาที
เราคุยกันแล้วไงคะ ฉันบอกคุณแล้ว ฉันไม่รู้เรื่องการร้องเรียนใดๆ ทั้งสิ้น
ครับ ผมรู้ และผมรู้ว่าคุณยุ่ง
ผมไม่ได้ต้องการจะทำให้คุณเสียเวลา
แต่ถ้าคุณพอจะคุยกับลูกชายคุณ กับวอลเตอร์
ผมไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน แต่ผมเชื่อว่าคุณรู้
- ไม่ - ไม่อะไรหรือครับ
คุณไม่มีทางรู้
คุณจะไม่มีวันคุยกับเขา คุณเข้าใจไหม
แต่คุณมอริสโซ่ รอก่อน
เป็นอะไรไหม
ผมรู้ว่าคนคิดยังไงกับผม
ผมก็แค่... เจ้าหน้าที่ในกระทรวง
ผมยอมรับ
ผมยื่นหรือยกคำร้อง
แต่การตัดสินใจนั้น
การตัดสินใจก็ใช้เพื่อ ส่งเรื่องต่อให้เจ้าหน้าที่คนอื่นๆ
และพวกเขาก็ส่งเรื่องต่อๆ ไป
นั่นแหละความยุติธรรม
ผมไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนที่ผมคุยด้วย
ไม่ขัดขวางหรือเบี่ยงเบนก็...
โกหกใช่ไหม
ใช่
สิ่งที่ผมพยายามทำก็เพื่อพิสูจน์ว่า มันเกิดอะไรขึ้นและใครเป็นคนรับผิดชอบ
และผมไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงไม่ช่วยผม
ทำไมฉันต้องช่วยคุณด้วย
เพราะผมไม่คิดว่าลูกชายคุณทำอะไรผิด
แน่นอน เขาไม่ได้ทำ
ผมว่าเขาถูกทำอะไรบางอย่าง
ตอนที่เจ็ด บททดสอบ
วอลเตอร์ ครูซ สัปดาห์ที่ห้า
วันนี้เราเริ่มจากตรงไหนดี
เราคุยเรื่องเมื่อวันที่ก่อนที่ห้องผมก็ได้นะ
เรามาสนใจเรื่องการรักษาก่อนดีกว่า
ก็ได้
เราคุยเรื่องเลสกี้ เพื่อนของคุณ มาพอสมควรว่าเขาเสียชีวิตยังไง
ครับ
วันนี้คุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนั้นบ้าง
ผมสนใจมันน้อยลงแล้ว
ทำไมล่ะ
ไม่รู้สิ ผมเดาว่า...
ผมเดาว่าผมอยู่กับปัจจุบันมากขึ้นมั้ง
แต่คุณกับเขาสนิทกันนี่
ครับ นั่นแย่ชะมัด
คุณเล่าเรื่องวันนั้นให้ฉันฟังอีกทีได้ไหม
เกิดอะไรขึ้น
กับเลสกี้เหรอ
ใช่
เขาตายไง ผมบอกคุณแล้วว่าเขาตาย
แล้วมันเป็นยังไงบ้าง
เราคุยเรื่องนี้กันไปแล้วนี่ ผมเล่าให้คุณฟังแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ถูกต้อง
แล้วทำไมเราจะต้องคุยเรื่องนี้อีก
ฉันอยากรู้ว่าคุณรู้สึกยังไงวันนี้
ผมไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น
คุณไม่รู้สึกเศร้าหรือโกรธบ้างเหรอ
ก็ไม่นะ
แล้วคุณ...
คุณปล่อยวางความรู้สึกนั้นได้ อย่างสบายใจใช่ไหม
คุณหมายความว่าไง
คุณไม่รู้สึกต้องรับผิดชอบต่อพวกเขา อีกต่อไปใช่ไหม
ไม่ใช่ ผมหมายความว่า เพราะอย่างนั้นเราถึงมาอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ
เพื่อก้าวต่อไป ผมนึกว่านั่นเป็นสิ่งที่ดี
ใช่แล้ว แน่นอน
มันเป็นสิ่งที่ดี
ตอนนี้คุณสามารถเริ่มต้นจาก ไททานิกเกิดใหม่
ภาคสุดท้ายของไตรภาค ต่อจากไททานิกผงาด
อะไรล่ะนั่น
คุณหมายถึงอะไร
ไททานิกผงาด
ตลกละ
มันเป็นยังไง
ไททานิกผงาด ภาคต่อไง
ดีกว่าภาคเดิมเป็นสิบเท่า
คุณล้อผมเล่นแล้วล่ะ
ไม่นะ วอลเตอร์ คุณล่ะ
มุกตลกที่คุณ ชไรเออร์แล้วก็เลสกี้ แกล้งเบนจี้
หนังปลอมนั่นไง
ผมทำงั้นด้วยเหรอ
ใช่ นี่คุณไม่...
ผมบอกคุณว่างั้นเหรอ
การแกล้งนั่นไง
ไม่ ผมกับชไรเออร์เราสร้างเรื่องขึ้นมา
ไม่ใช่ เลสกี้เป็นคนทำต่างหาก
คุณจำไม่ได้เหรอ
ไม่
ผมจำไม่ได้
เดี๋ยวก่อนนะ นี่แปลว่าอะไรรึเปล่า
เรามา...
คุณไม่ลองเล่าเรื่อง วันที่เลสกี้เสียให้ฉันฟังดูล่ะ
- ก็ได้ คุณหมายความว่า... - เอาแบบเจาะจง
ครับ
คุณขับรถออกไปด้วยกัน
ครับ เรา...
แล้วหลังจากนั้น...
ก็เราขับรถออกไปด้วยกัน...
ลืมที่ฉันพูดซะ แค่...
คุณจำอะไรได้บ้าง ใครอยู่ที่นั่นบ้าง
ทุกคนแหละ พวกนั้นด้วย เราทั้งหมดอยู่ด้วยกันที่นั่น
วอลเตอร์ คุณช่วยบอกฉันเรื่อง
การอยู่ที่นู่นได้ไหม
การใช้ชีวิตเป็นยังไงบ้าง
คุณรู้ไหม...
คุณรู้ไหมว่าผมสนใจอะไรมากที่สุดช่วงนั้น
อะไร
ตอนจบ
นั่นแหละส่วนที่ผมจำได้แม่นที่สุด
รู้ว่านั่นรู้สึกยังไง
รู้ว่าผมจะได้กลับบ้าน ไปเจอแม่และป้าของผม
ไม่มีอะไรเป็นความจริงเท่าสิ่งนั้นอีกแล้ว
โอเค
สำหรับวันนี้พอเท่านี้ก่อน
ผมทำอะไรผิดรึเปล่า
หรือนี่คือการทดสอบ
ไม่ใช่ ฉันแค่...
ไฮดี้ ผมรู้ว่าพวกนั้นเป็นใคร
ชไรเออร์ เบนจี้ เลสกี้ พวกเขาเป็นคนดี
ผมรู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร
ค่ะ
และผมสบายดี
จริงๆ นะ นี่เป็นครั้งแรก ในระยะเวลาที่ผ่านมา
ผมรู้สึกเยี่ยมเลย
ร้านแฟต มอร์แกน
ฉันรู้นะว่าคุณทำอะไรอยู่
อ้อเหรอ
เจ้าหน้าที่จากบ้านพักโทรมา
พวกเขาอยากรู้รายละเอียด เรื่องข้อจำกัดทางอาหาร
คุณน่าจะบอกเขาไปนะที่รัก
คอลินนั่นมากเกินไป คุณไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น
สิบหกปีเลยนะที่รัก นั่นสมควรฉลองใช่ไหม
งั้น ขอบคุณนะ
ทางนั้นเป็นยังไง เธอพูดว่าอะไรบ้าง
ผมแทบจะไม่ได้คุยกับเธอ
คอลิน อย่าทำตัวใจเสาะสิ
เธอโทรหาคุณเพราะ เธอต้องการบางอย่าง แค่ถามแล้ว...
จ้า ที่รัก ผมต้องไปแล้ว
ค่ะ รักคุณนะ
ของไพโอเนียร์พวกนี้ เป็นเครื่องเล่นแผ่นเสียงที่ดีมาก
- แต่คุณต้องคอยทำความสะอาดอยู่เสมอ - แม่
ต้องคอยเก็บก้อนฝุ่น
ที่เข็มนั่น
แม่
อ้าว ไฮดี้ นี่โธมัส
หนูรู้ว่าเขาเป็นใคร
เขาเพิ่งซ่อมเครื่องเล่นแผ่นเสียงให้แม่ ไม่น่าเชื่อเลย
มันเป็นที่เข็มน่ะ
คุณมาทำอะไรที่นี่ เกิดอะไรขึ้น
- ผมมีคำถามที่ผม... - ฉันตอบคำถามคุณไปแล้ว
มันเจาะจงกว่านั้น
คุณเลยคิดว่าคุณสามารถ เดินเข้ามาในบ้านฉันแล้ว...
นี่มันบ้านแม่ไฮดี้
เขามาเพราะเรื่องงานเก่าของลูก
แม่ ขอเวลาเราสักนาทีได้ไหมคะ
- ทำไมล่ะ - ผมไม่มีปัญหาถ้าคุณแม่คุณจะอยู่ด้วยนะ
ก็ได้ คุณ ไปที่ห้องครัว
แม่ ขอร้องล่ะ หนูขอเวลาแค่หนึ่งนาที
ก็ได้ ก็ได้ ใจเย็นๆ ล่ะ
อย่างน้อยก็ลองฟังข้อเสนอของเขา
เขาดูท่าทางเป็นคนดีนะ
เขาไม่ใช่
ทั้งหมดนี้มันอะไรกัน
ครั้งสุดท้ายที่เราคุยกัน
คุณบอกว่าคุณไม่มีความทรงจำ เจาะจงเรื่อง...
ผู้ชายเหล่านั้นที่ทำงานที่โครงการโฮมคัมมิ่ง
- ถูกต้องใช่ไหมครับ - ใช่
- รวมถึงวอลเตอร์ ครูซด้วยใช่ไหม - ใช่
มีบางสิ่งที่ผมอยากให้คุณได้ลองฟัง
คอลิน นี่ไฮดี้
ว่าไงไฮดี้ นี่ผมอยู่ระหว่าง...
ฉันเพิ่งเสร็จช่วงให้คำปรึกษา กับวอลเตอร์ ครูซ
และเขาแสดงผลลัพธ์คลุมเครือ กว่าที่เราคาดเอาไว้มาก
ฉันจะสั่งวินิจฉัยระบบประสาท...
- ช้าก่อน ไฮดี้ มันแค่... - โทษที ขอโทษด้วย
- อธิบายให้ผมฟังหน่อย - ครูซอยู่สัปดาห์ที่ห้า
ที่ผ่านมาเขาทำได้ดีเยี่ยม เราได้ค้นพบเหตุการณ์เจาะจง
เรื่องเพื่อนของเขาที่ตายไป
และเราได้ทบทวนมันเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว สัปดาห์นี้มันหายไปแล้ว
- หายเหรอ คุณแน่ใจรึเปล่า - แน่ใจค่ะ
นั่นยอดไปเลย
ไม่เลยคอลิน
ไม่ใช่แค่การตอบสนองต่อความบอบช้ำ ที่หายไป
แต่ทุกอย่าง ความจริงพื้นฐาน
เขาสูญเสียแม้แต่ความทรงจำที่ไม่เกี่ยวข้อง เมื่อหลายเดือนก่อนเหตุการณ์อีกด้วย
งั้นเราก็... เราจะปรับยาเอง
- ไม่เป็นไรน่า - มันร้ายแรงนะ เป็นปัญหาที่ร้ายแรง
ถ้าลูกค้าคนอื่นๆ ได้ผลอย่างเดียวกัน
เราจะต้องทำบางอย่างก่อนที่...
ไม่นะ ไฮดี้ หยุดก่อน
มองที่ภาพรวมสิ นี่คือสิ่งที่เราต้องการ
คุณไม่เข้าใจ
เขามีเพื่อน คนที่เขาเป็นห่วง และตอนนี้พวกเขาเริ่มที่จะ...
โอเค เข้าใจ แต่เขาดูเป็นยังไงบ้าง
อะไรนะ
อารมณ์ของเขา ท่าทางเขา เขารู้สึกยังไงบ้าง
คุณจะบอกว่า... เขาบอกเขารู้สึกเยี่ยม
นั่นไงล่ะ
ไม่ใช่นะคอลิน คุณไม่เข้าใจ
ไม่ๆ ผมเข้าใจ
คุณกำลังบอกว่ามันมีอะไรบางอย่างตามมา
ที่เราต้องดูแลให้มากขึ้น และผมก็รับฟังตรงนั้น
แต่สิ่งที่คุณกำลังบอกผมนี่มันอะไรนะ
ผู้ชายที่ออกไป เผชิญสถานการณ์แย่ๆ มากมาย
พอกลับมา ได้รับการรักษา ตอนนี้เขาดีขึ้น
ผมเลยไม่แน่ใจว่าน้ำเสียงตีโพยตีพาย นั่นมันคืออะไรกันแน่
ตีโพยตีพายงั้นเหรอ
เอาละค่ะ
วันที่ 10 เมษายน 2018 นี่ไฮดี้ เบิร์กแมน
ฉันอยู่กับลูกค้าของโครงการโฮมคัมมิ่ง วอลเตอร์ ครูซ สัปดาห์ที่หนึ่ง ครั้งที่หนึ่ง
นั่นคุณใช่ไหม
ฉันไม่... ก็เสียงเหมือนฉันนะ
แล้วคุณอยู่ที่นั่นกับวอลเตอร์ถูกต้องไหม คุณรู้จักเขาใช่ไหม
ฉันคงรู้จักเขาตอนนั้นมั้ง
- ฉันไม่... - แล้วคุณสองคนสนิทกันไหม
ไม่ ฉันคอยบอกคุณอยู่เสมอ
นี่
- นี่มันจะ... - สักครู่นึงครับ
- ไม่เคยอะไร - นั่งรถเล่นกับแฟนคุณ
นั่งรถเล่นงั้นเหรอ
- ฉันมีแฟนมาบ้างนะ - แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมถามคุณ
ฉันรู้ว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณถามฉัน
ไม่เอาน่า ลดกระจกลง เปิดวิทยุ
ล่องลอยไปกับทิวสน
คอลิน ว่าไง
ค่ะ จริงๆ แล้วฉัน...
อะไรเหรอ
ไม่มีอะไร
ไม่ คุณได้ยินบางอย่าง
ไม่ ฉันไม่ได้ยิน
คุณเบิร์กแมน มันมีช่วงให้คำปรึกษา ทั้งหมดหกอาทิตย์อยู่ในนี้
มีการบันทึกเป็นหลายชั่วโมง
คุณอยู่ที่นั่นทุกวัน
คุณไปได้ของพวกนี้มาจากไหน
- คุณรู้ผมได้มาจากไหน - ไม่ ฉันไม่รู้
กลอเรีย มอริสโซ่ แม่ของวอลเตอร์
เธอได้มาได้ยังไง
คุณส่งมันให้เธอ
นั่นลายมือคุณไม่ใช่เหรอ
มันชัดเจนว่าคุณรู้จักวอลเตอร์
มันชัดเจนว่าคุณสองคนสนิทกัน
แต่คุณไม่ยอมรับมันเพราะอะไร
- เพราะฉันไม่รู้... - คุณรู้จัก
แล้วโจเซฟ ชไรเออร์ล่ะ
นั่นใครกัน
เขาเป็นคนไข้ของคุณอีกคน
ตอนนี้เขาหวาดกลัวเสียงเรียกชื่อคุณ
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
- ฉันไม่รู้ - คุณรู้
คุณออกจากศูนย์วันที่ 15 พฤษภาคม
วันเดียวกับที่วอลเตอร์ถูกปล่อยตัว
- เกิดอะไรขึ้นในวันนั้น - ฉันไม่รู้
ผมไม่เชื่อคุณ ไม่มีใครเชื่อ
- ฉันไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไร - ผมแค่อยากรู้ว่าคุณทำอะไรไปบ้าง
- และฉันกำลังบอกคุณ... - ว่าคุณทำอะไรกับคนพวกนั้น
- ฉันจำไม่ได้ - ผมไม่เชื่อคุณ
บ้าเอ๊ย ฉันจำไม่ได้ นั่นคือความจริง
ไฮดี้จ๊ะ
แม่มีนัดนั่นลูกช่วยพาแม่ไปได้ไหม
นัดนั่นน่ะเหรอ
ขอโทษนะครับ ผมว่าเราคุยต่อจะดีกว่า
เรารอมาหลายเดือนแล้วน่ะ
นี่เป็นผู้เชี่ยวชาญที่เราจำเป็น ต้องไปพบจริงๆ
ขอโทษนะ แต่คุณทำงานอยู่ คุณจะพาเธอไปได้ไง...
- นี่คุณกำลังหาว่าฉันโกหกงั้นเหรอ - เปล่า ผม...
ตารางเวลาของฉันจะเป็นยังไง ก็ไม่เกี่ยวกับคุณ คุณคาร์ราสโก้
เราเสร็จรึยัง
ไม่ ผมว่ามันสำคัญที่เราจะลงลึกในเรื่องนี้
เก็บของของคุณซะ คุณต้องไปแล้ว
ตีโพยตีพายงั้นเหรอ
นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังได้ยิน
- ที่เรากำลังทำอยู่นี่มันไม่ใช่การบำบัดนะ - ไม่เอาน่า ไฮดี้ โอเค
เราลบบางสิ่งออกไป
คุณคิดว่าเราสามารถหยิบเลือก
ว่าความทรงจำไหน จะได้รับผลกระทบบ้างใช่ไหม
- เหมือนการเลือกซื้อรองเท้างั้นเหรอ - ไม่ แต่เราเปลี่ยนเขา
เราช่วยเขา
ฟังนะ ผมเข้าใจคุณ ตกลงไหม
เราต้องคอยปรับปรุงยาเราเสมอ มันแน่นอนอยู่แล้ว
พวกเขาจะทำให้หลานๆ เบื่อกับ เรื่องราวสงครามอันน่าประทับใจนี้
แต่ตอนนี้ ไฮดี้ คุณควรจะภูมิใจนะ
วิธีทั้งหลายของคุณ ความผูกพันส่วนตัวนั่น...
ผมพนันว่านั่นคือสิ่งที่ทำให้เราทำได้เกินคาด
- ไม่ นี่มันต่างกัน นี่มัน... - ผมนำเสนอสิ่งนี้กับกระทรวงกลาโหม
และพวกเขาจะเปิดช่องทางสนับสนุนเงิน
พวกเขาจะสามารถส่งทหารพวกนี้ไปรบ ได้เร็วกว่าที่คิดไว้ซะอีก
ส่งพวกเขาไปรบเหรอ
อะไรนะ ใช่น่ะสิ
พวกเขาจะกลับไปรบอีกงั้นเหรอ
ใช่สิ พวกเขาจะกลับไป อะไร...
คุณคิดว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ที่นี่
เตรียมให้พวกเขาพร้อมใช้ชีวิตพลเรือน
แน่นอน อาจจะในสักวันนึงนะ
แต่นี่ ตอนนี้มันอยู่ที่ความแข็งแกร่ง การใช้งานที่เพิ่มขึ้น
ถ้าเราสามารถขยาย...
- นี่มันตั้งแต่เมื่อไหร่... - เป็นมาตลอด
อะไรจะเป็นผลลัพธ์ที่ดีไปกว่านี้ล่ะ
แต่วอลเตอร์ไม่ได้ต้องการสิ่งนั้น
คุณรู้ได้ยังไง
เขาบอกฉัน และฉันได้ให้สัญญาเอาไว้
คุณไม่มีสิทธิ์จะไปทำอย่างนั้นนี่ ไฮดี้
แต่คุณรู้อะไรไหม ก็ได้ เรามาเดินหน้าต่อและดึงเขามา
แค่รบกวนการรักษาเขาเท่านั้น
คุณเห็นรายงานของชไรเออร์ใช่ไหม
- ค่ะ - ครอบครัวของเขารับมือเขาไม่ได้
พวกเขาต้องส่งให้หมอนั่น ไปอยู่ในหน่วยจิตเวช
พวกเขาต้องกักหมอนั่นเอาไว้ คุณรู้ไหม
ฉันเห็นแล้ว
งั้นเรามาหยุดยาของครูซกลางคันกัน
เพื่อรักษาความทรงจำของเขา ดูสิว่าเขาจะดีขึ้นบ้างไหม
เราทำแบบนั้นไม่ได้
ไฮดี้ ฟังผมนะ
ลองถอยกลับไปดูสิว่าเราทำอะไรมาบ้าง
เราได้รักษาคนเหล่านี้จากชีวิตของ ความเจ็บปวด ความกังวล ความสำนึกผิด
เขาเป็นอิสระจากสิ่งเหล่านั้น
แต่วอลเตอร์ได้วางแผนเอาไว้ เขาคิดว่าเขา...
วอลเตอร์ไม่ได้เป็นของคุณ ไฮดี้
วอลเตอร์เป็นทหาร
เขาเลือกที่จะสู้เพื่อสิ่งที่เขาเชื่อ
สู้เพื่อประเทศของเขา
และเราได้มอบสิ่งนั้นกลับคืนให้เขา
ในท้ายที่สุด เขาจะขอบคุณเราสำหรับสิ่งนั้น
ไอ้บ้าเอ๊ย ไอ้เวร
- หนูต้อง... - ลูกจะไปไหน
ฟังนะ ถ้าลูกทำอะไรลงไป
ถ้าลูกกำลังมีปัญหา ก็แค่บอกแม่มา
หนูไม่รู้ว่าหนูทำอะไรไป
หนูไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แม่รู้ไหม
- ไม่นะ แม่... - ถูกต้องเลย
แม่ไม่รู้ หนูไม่รู้ ไม่มีใครรู้อะไรเลย
- สวัสดีค่ะ - ไฮดี้ นี่ฮันเตอร์เอง
อ๋อ ว่าไง
ทุกอย่างราบรื่นดีไหม
ไม่ค่อยเท่าไหร่น่ะ
เกิดอะไรขึ้น
คุณพูดถูก พวกเขากำลังไล่ตามฉัน
ใครกัน ใครกำลังไล่ตามคุณ
ลืมมันเถอะ ฉันแค่... เราคุยกันทีหลังได้ไหม
ไม่นะ ไฮดี้ เดี๋ยวก่อน เกิดอะไรขึ้น
ฉันแค่... มันไม่สำคัญหรอก ฉันต้องไปแล้ว
คุณจะไปแล้วเหรอ จะไปไหน
ฉันได้ที่อยู่ของที่ที่ฉันเคยทำงาน ฉันต้องไปหาใครบางคน
ไฮดี้ นี่เกี่ยวกับสิ่งที่คุณคิดว่าคุณทำรึเปล่า
ใช่แล้ว
ฟังนะ ถ้าสิ่งที่คุณเคยทำมันแย่ขนาดนั้น
คนพวกนี้อาจมีส่วนรู้เห็นไม่ก็เป็นเหยื่อก็ได้
แล้วคุณจะ... คุณจะเผชิญหน้า กับพวกเขางั้นเหรอ
แล้วพวกเขาจะปฏิบัติยังไงกับคุณ
ฉันเบื่อที่จะคอยแล้ว ฉันเบื่อที่ไม่รู้อะไรเลย
โอเค ฟังนะ
อย่างน้อยคุณพอจะมีใคร ที่คุณสามารถพาไปด้วยบ้างไหม
คุณไม่จำเป็นต้องผ่านเรื่องนี้ ไปด้วยตัวคนเดียวนะ ไฮดี้
คุณขอความช่วยเหลือได้
ไม่ ผมกับชไรเออร์เราสร้างเรื่องขึ้นมา
ไม่ใช่ เลสกี้เป็นคนทำต่างหาก
คุณจำไม่ได้เหรอ
ไม่
ผมจำไม่ได้
เดี๋ยวก่อนนะ นี่แปลว่าอะไรรึเปล่า
เรามา...
คุณไม่ลองเล่าเรื่อง วันที่เลสกี้เสียให้ฉันฟังดูล่ะ
- ก็ได้ คุณหมายความว่า... - เอาแบบเจาะจง
- ว่าไง - ไง
- แล้วที่นั่นมันอยู่ไหนล่ะ - แทมป้า
เรากำลังมองหาอะไรอยู่นะ
- ใครบางคนที่คุณเคยทำงานด้วยใช่ไหม - ใช่ เขาชื่อคอลิน
แล้วเขาอยู่ที่นั่นตอนนี้เหรอ
ไม่รู้สิ เขาเคยทำงานที่นั่น ที่เหลือฉันต้องไปลองดูต่อ
โอเค
คุณแน่ใจนะว่าคุณไม่อยากไปดูหนังเฉยๆ
ค่ะ ฉันมั่นใจ
ตกลง